Depressietopic - praat mee!

24-02-2019 22:33 3009 berichten
Nogal wat mensen op het forum (en daarbuiten natuurlijk) kampen met depressie.
Het leek me daarom een goed idee om een algemeen depressietopic te openen.
Zodat we elkaar kunnen steunen, tips kunnen geven, vragen kunnen stellen. Of gewoon even laten weten hoe je je voelt, delen dat je je klote voelt of dat het juist wat beter gaat.
Ook als je inmiddels hersteld bent van je depressie, of partner/betrokkene bent.
Voel je welkom!
Wolfmeisje schreef:
30-08-2019 23:50
Ach, wat is dat klote hè Fade.. Het ontneemt zoveel. Rot om te lezen dat je ook zo'n slechte dag had. Wat voor vrijwilligerswerk ga je doen?

Ik heb net mijn belastingaangifte gedaan. Vraag me niet hoe. Met een groot "pfff, het zal allemaal wel, het interesseert me geen ene moer" gehalte, dus nou ja. Ik hoor het wel als het niet klopt, denk ik dan maar. Daarna rap op verzenden geklikt. Blij dat ik in ieder geval de 2 dingen die moesten vandaag heb gedaan en blij dat het bijna nacht is. Kan ik tenminste voor mijn gevoel wat meer overgeven aan mijn bui.
Goed zo! kan je trots op zijn..!
@girl. Ik heb twee keer depakine geslikt. Een tijd als kind, omdat epilepsie had (overheen gegroeid).
En een tijdje tegen mijn bipolaire stoornis.

Maar ik weet dat je niet perce een bipolaire stoornis hoeft te hebben.

Het word gebruikt als stemming stabilisator. Dus ook als je om andere redenen een instabiele stemming hebt geven ze het. Ik heb zat mede cliënten gezien zonder bipolair die een stemming stabilisator kregen.

Ik vind het wel bijzonder dat medicatie advies over de mail gaat. Dat lijkt mij toch een typisch face to face onderwerp, juist omdat je dan rustig uitleg kan krijgen.

Wanneer zie je je psychiater? Misschien moet je van tevoren een vragenlijstje maken.

Verder niet te veel googlen hoor! Laat het rustig op je afkomen en je mag altijd zelf besluiten of je die medicatie gaat slikken. Jij bent gewoon nog in control.

Maar als het je kan helpen, doen ook niet moeilijk. Want meid, alles om uit die shit te komen! Je kan later altijd afbouwen.

Sterkte!
chocoladeballetjes schreef:
31-08-2019 15:13
@girl. Ik heb twee keer depakine geslikt. Een tijd als kind, omdat epilepsie had (overheen gegroeid).
En een tijdje tegen mijn bipolaire stoornis.

Maar ik weet dat je niet perce een bipolaire stoornis hoeft te hebben.

Het word gebruikt als stemming stabilisator. Dus ook als je om andere redenen een instabiele stemming hebt geven ze het. Ik heb zat mede cliënten gezien zonder bipolair die een stemming stabilisator kregen.

Ik vind het wel bijzonder dat medicatie advies over de mail gaat. Dat lijkt mij toch een typisch face to face onderwerp, juist omdat je dan rustig uitleg kan krijgen.

Wanneer zie je je psychiater? Misschien moet je van tevoren een vragenlijstje maken.

Verder niet te veel googlen hoor! Laat het rustig op je afkomen en je mag altijd zelf besluiten of je die medicatie gaat slikken. Jij bent gewoon nog in control.

Maar als het je kan helpen, doen ook niet moeilijk. Want meid, alles om uit die shit te komen! Je kan later altijd afbouwen.

Sterkte!
thanks voor je antwoord. hij mailde dat idd. en of ik volgende week (as don) langs kan komen om het te bespreken.
mijn stemming wisselt heel erg, van vrolijk naar extreem down..
Maar vroeg mij gewoon af of ik niet eerst wat anders moest proberen, een SSRI oid

heb nu quetiapine zodat ik kan slapen, maar mijn kids besluiten al drie nachten om beide wakker te worden.. en dat is heel vervelend wakker worden.. ik loop op mn tandvlees.. alle buurtkids lopen hier in en uit.. 5 nu.. ik laat het maar gaan.. huis is een chaos hierdoor maar kan even niet meer
Alle reacties Link kopieren
Meiroosje schreef:
31-08-2019 11:04


Wat denk je van deze hypothese: dat oude nivo, was dat wel haalbaar voor ons? moeten we onszelf weer opkrikken tot dat nivo? zaten we niet altijd al te hoog? Als we het zo proberen te bekijken: het was te hoog, we zijn gevallen, nu krabbelen we op moeten we dan wel weer willen om zo hoog te klimmen? Wat doet dat met jou, als je daar over nadenkt? Geeft dat rust? of juist onrust?

ik trap af: mij geeft het rust.
Ik heb inmiddels wel geaccepteerd dat ik nooit meer zal functioneren op eerder niveau. Voorheen werkte ik in de psychiatrie op HBO niveau, kwam regelmatig ons pleegzoontje in de weekenden en de andere weekenden draaide ik braderieën met mijn man.
Maar ook daar liep ik al regelmatig tegen mijn eigen klachten/grenzen aan.

Ik vraag me steeds vaker af of ik op de lange weg nog wel eens een betaalde baan zou krijgen om eerlijk te zijn.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
Alle reacties Link kopieren
@girl: Ik slik depakine als stemmingsstabilisator. Hoef verder nooit bloed te prikken en lithium is bij mij nooit geprobeerd. Zelf ben ik tevreden over depakine en ik kan ook niet zonder.

@Fadetoblack: Heel herkenbaar dat het zo verdrietig is dat een depressie zoveel van je afneemt. Ik kan daar ook nog steeds verdrietig van worden wat voor invloed het wel niet heeft. Zo heb ik o.a niet af kunnen studeren doordat ik vast liep op mijn stages. Terwijl ik het niveau wel aan kan. Dus nu heb ik 6 jaar voor "niks" gestudeerd. Ik weet niet eens of een normale baan gaat lukken. Alles is zo onzeker allemaal.

@meiroosje: Ik wil wel gewoon op het niveau functioneren waarvan ik weet dat ik het kan op goede momenten. Dat "moet" ik eigenlijk ook gewoon van mezelf want ik kan het. Dus ik raak heel gefrustreerd als het niet lukt door mijn depressie. Waarschijnlijk moet ik te veel van mezelf en stel te hoge eisen. Want ik zou het niet van een ander verwachten, maar verwacht het wel van mezelf.
Alle reacties Link kopieren
Redelijk niks zeggende dagen achter de rug. Kan me in de avond al niet meer specifiek herinneren wat ik die dag gedaan had. Ik schrijf vrijwel elke avond kort in een soort dagboekje en dan zit ik echt te peinzen van hmmm wat heb ik eigenlijk gedaan vandaag?

Mijn man was vanmiddag even weg en zag online dat er nabij een braderie was dus ben op de fiets gestapt en gegaan. Was echt enorm klein en uiteindelijk ben ik 20 minuten weer vertrekken met wat verse aardbeien, frambozen en blauwe bessen.
Wel in de verleiding gebracht door leuke groene schoenen voor maar een tientje maar toch niet gedaan. Heb al veel schoenen en moet een beetje op het geld letten. Normaal ontvang ik nog zeker 100 euro per maand vrijwilligersvergoeding maar die krijg ik momenteel niet omdat ik niet werk.

Wel iets leuks gebeurd. Ik ben onlangs van theatergroep a naar theatergroep b overgestapt. Dat was en is heel erg wennen voor mij ik zat al 5 jaar bij theatergroep a.
Gisteren werd ik gebeld door de docente van theatergroep a met de vraag of het mij leuk lijkt om (tegen een kleine vergoeding) haar te ondersteunen tijdens een aantal lessen. Ze zocht iemand die van aanpakken weet en bovendien veel theaterinzicht heeft. Hmmm interessant sowieso al erg leuk dat ze dan aan mij denkt. Morgen belt ze weer wellicht dat ik donderdag al een les ga meekijken.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
[quote=Shiverrr post_id=30337429 time=1567285823 user_id=220925]
@girl: Ik slik depakine als stemmingsstabilisator. Hoef verder nooit bloed te prikken en lithium is bij mij nooit geprobeerd. Zelf ben ik tevreden over depakine en ik kan ook niet zonder.

slik je daar nog wat bij? heb je veel bijwerkingen gehad?
depakine moet je toch spiegel van prikken? althans zo heb ik t altijd geleerd.

ik ben een beetje huiverig voor alle nieuwe medicatie (twee weken geleden bijna out gegaan in de auto.. door bijwerkingen bleek achteraf..
(sorry als ik dat al had verteld..)
Alle reacties Link kopieren
@girl: Nee je hoeft geen bloed te prikken hiervoor, wat wel zo is bij lithium. Ik slik nog veel andere medicatie erbij dus ik kan niet exact zeggen of het van de depakine komt. Het staat wel in de bijsluiter dus ik vermoed wel dat het er wat mee te maken kan hebben. Mijn handen trillen en ik raak niet meer ongesteld. Maar dat kan dus ook komen in combinatie met mijn andere medicijnen.
@Girl, mag je überhaupt autorijden met jouw medicatie?

@Shiverrr, ik tril nog maar af en toe, gelukkig (Lithium). En mijn epilepsie is een tijdje heel heftig geweest. Verder nu geen fysieke bijwerkingen meer, gelukkig.

@Wolfmeisje, waar ik vrijwilligerswerk ga doen hou ik liever voor me i.v.m. herkenbaarheid. Maar ik ga iets doen wat heel goed bij me past, in een omgeving die heel veilig voelt.

@Ibi, ja ik werkte ook op HBO niveau. Was best pienter al zeg ik het zelf. Maar de realiteit is nu anders. Dat is best wennen.

Lieve mensen, ik ga een paar dagen op vakantie, heb er heel veel zin in! Merk wel dat ik extreem nerveus en rusteloos ben, dus het is maar goed dat ik in eigen land blijf.
Alle reacties Link kopieren
@Meiroosje: Een goeie vraag over dat oude niveau. Ik werk al 9 jaar onder mijn niveau, omdat ik op mijn denkniveau niet kan werken. Omdat mijn praktijkvermogen veel lager ligt. Die kloof is er altijd al geweest. Maar vroeger dacht ik nog dat ik die kon dichten als ik maar genoeg tijd kreeg. Die tijd kreeg ik vaak niet en mijn motivatie zakte ook hoe vaker het mislukte. Het steekt soms als ik zie wat leeftijdsgenoten allemaal wel kunnen en ik niet. Maar aan de andere kant, ik heb veel meer vrije tijd. Dat zou ik niet willen verruilen. Ik noem het een geluk bij een ongeluk.
Alle reacties Link kopieren
Fade,
Fijne vakantie gewenst hopelijk lukt het je om te ontspannen als je daar eenmaal bent. En wat fijn dat je vrijwilligerswerk je zo enthousiast maakt! Zo mooi zijn als het je in de praktijk ook blij maakt.

Allen,
Vanmorgen was ik ergens en kreeg de vraag specifieke foto's te maken. Ik heb daar niet zoveel inzicht in dus vond het wel spannend maar heb mijn best gedaan. Eerder op de avond alvast een paar verzonden zodat ze op fb gezet zouden kunnen worden en de persoon die het gevraagd had vond het mooie foto's en precies wat ze zocht. Fijn!
Kennen jullie dan dat jullie echt gespannen worden voor dit soort dingen? Ik kijk na het versturen om de minuut of er al een reactie is en krijg bijna hartkloppingen als ik een reactie zie binnen komen.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
Ja Ibi, herkenbaar! Net of je aan het wachten bent op heel slecht nieuws, of een afwijzing van je vriendje, vroeger. Heel weird.
En dank voor je bemoedigende woorden!
Ik baal echt want na drie weken vakantie is mijn casemanager terug. Nu vertelde hij dat hij over twee weken weer weg gaat; vier weken.

Ik heb telkens het gevoel dat ik op mijn tenen loop zonder de gesprekken en weet gewoon niet hoe lang dit me gaat lukken.

Ik moest echt huilen toen hij dit zei. Volgens mij was hij het mij vergeten te vertellen. Hij had het ook beter eerder kunnen vertellen.

Nu ging ik er in mijn hoofd echt vanuit dat hij wel even zou blijven. Ik vind het moeilijk dat ineens veranderd. Ik had echt het idee van een eindstreep (tot hij terugkwam) en ineens word de eindstreep verlegt.

Dat ik vorige week bijna terugviel kwam ook doordat ik geen gesprekken had.

Weet je, ik ga er wel weer voor. Heb mijn psychiater bijvoorbeeld gemaild of ze in die weken een keer extra kan bellen. En heb tegen mijn casemanager aangegeven vervanging te willen (en die graag te ontmoeten als hij er nog is).
Maar het valt me gewoon even zwaar. Ik ben ook nog eens uitgeput qua moeheid (mensen zien het ook).

Sterkte vandaag allemaal.
Alle reacties Link kopieren
@IB: Fijn dat de foto's zo goed gelukt zijn! Ik zou hetzelfde gevoel hebben als ik moet afwachten op een reactie.

@chocoladeballetjes: Vervelend dat je casemanager opnieuw 4 weken weggaat. Maar misschien valt het beter te doen als je een vervanger krijgt. Want die had je deze keer niet toch? Ik vind het wel verstandig dat je hebt gevraagd of je psychiater een keer extra contact wil opnemen. Sterkte ermee! :hug:

Ik heb 1,5 maand een terugval in mijn depressie, de terugval kan groter zijn, dat weet ik ook wel. Maar ik baal wel dat het gewoon zonder aanleiding is. Daarnaast heb ik hele dagen echt zware hoofdpijn waarbij er niks werkt. Echt letterlijk niks. Ik ga nu nog intensievere fysio proberen en anders ga ik doorverwijzing naar het ziekenhuis vragen. Dit is echt niet meer leuk. Ik raak er moe van en ga me extra rot voelen doordat je weer moe bent etc. Nja jullie kennen het cirkeltje.
Sorry moest even mn klaagberichtje kwijt.
Alle reacties Link kopieren
Haai. Ben even afwezig geweest, ondertussen afscheid genomen van spv-er.

Gisteren de boodschap gekregen dat er nog 2 begeleiders weg gaan, onder andere degene die mij altijd helpt met schoonmaken en mijn haar scheert.

3 mensen in minder dan 6 maanden. Echt hoor, ze zeiden dat het geen domino effect zou worden..
"When you come out of the storm, you won’t be the same person who walked in. That’s what this storm’s all about.”
@kohaku. Ik heb niet heel veel energie om te reageren, maar wil wel zeggen dat ik meeleeft.
Hier ben in even helemaal klaar met alles.
Ik voel dat ik al zo lang boven mijn macht functioneer.

Vandaag gaan alle luiken dicht en trek ik mij volledig terug. Ik voel me somber en overbelast en het is echt klaar nu.
Alle reacties Link kopieren
:hug: Choco!
"When you come out of the storm, you won’t be the same person who walked in. That’s what this storm’s all about.”
sterkte en knuffel choco en kohaku :hug:

@shiverr en jou hoofdpijn want vervelend.. hopelijk kan fysio nog wat bieden. heb je al een osteopaat geprobeert?
of acupunctuur? (ik ben daar nu en heb het idee dat ik er wel mee vooruit ga)
Ik weet niet wat het is, ik ga ineens volledig kapot.
De minuten tikken voorbij alsof het uren zijn.
Ik knipperde met mijn ogen en het was zo.
Het is op met mij.
Probeer wat te slapen, Choco. :hug:
Alle reacties Link kopieren
Wat naar choco, probeer idd lekker te slapen en morgen weer een nieuwe dag.

Kohaku, wat naar dat er zoveel wisselingen zijn binnen je behandelteam!

Shiverrr, bekende cirkel idd. Hij is een tijd lang doorbroken geweest. Hopelijk lukt dat ons beide snel weer.

@allen,
vanmorgen moest ik bloed prikken van de psychiater voor bloedspiegel bepaling van ad. Het prikformulier was al verzonden naar de prikpost. Vanmorgen om 5 over 8 was ik daar maar geen formulier. Gebeld naar instelling, de crisisdienst was pas geopend om half 9 dus wachten. 5 over half 9 weer gebeld, formulier werd alsnog verzonden. Dus ik zeg: na 10 min zal ik bellen als het er nog niet is. Nou dat was niet nodig dan moest ik maar een andere dag terugkomen.
Uiteraard was het er niet dus ben maar naar huis gegaan. Later werd ik wel gebeld door de crisisdienst met excuus en is er een formulier persoonlijk gebracht later die dag wat best netjes is natuurlijk.
Nu dus morgenochtend alsnog prikken.

Mijn wandelafspraak met een vriendin gaat niet door morgen want ze is ziek. Ene kant jammer maar aan de andere kant wel prettig nog even een dagje vrij. Heb steeds maar het gevoel het zo druk te hebben hoewel dat feitelijk gezien echt wel mee valt.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
Geniet van deze onverwacht vrije dag Ibi!
Ik voel me ellendig heel ellendig. Heb ook slecht geslapen. Ben de hele tijd zo overstuur.

Wel had ik expres een koffie in de ochtend met mijn huisgenoot gepland en ben nu aan het koken.
Alle reacties Link kopieren
@girl: Volgens mij valt een osteopaat onder alternatieve geneeswijze en dat vergoedt mijn zorgverzekering niet. Dus ik hoop dat ik wat aan de fysio heb, al is dat wel weer heel duur.

@Ibi: Dat hoop ik ook voor ons beide! Fijn dat de fout zo goed is opgelost en dat ze het vandaag alsnog geregeld hebben. Ik herken het gevoel van "heel veel te moeten doen". Wanneer het niet lekker gaat en ik heb maar een paar taken en dat kunnen hele simpele zijn, dan denk ik al dat ik het druk heb. Maar zo voelt het ook oprecht ondanks dat ik weet dat het echt wel mee valt. Toen ik stage liep kon ik daar echt van overstuur zijn dat ik morgen "nog zoveel moest doen".

@chocoladeballetjes: He wat vervelend dat het zo slecht met je gaat. Wel goed dat je alsnog een koffieafspraak hebt gepland en dat je nu aan het koken bent! Is er iets wat je kan helpen om je weer wat beter te voelen?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven