Relaties
alle pijlers
Moeder ziek, partner feestje
vrijdag 6 september 2019 om 17:07
Lieve Viva’ers,
Ik zou graag even bij jullie willen nagaan of ik te hard en overdreven reageer. Ik ben namelijk een beetje de weg kwijt.
Ik ben een moeder met twee schatten van 2 en 4 maanden oud en een partner die fulltime werkt. Ons vangnet is niet groot en de kleintjes staan op de wachtlijst voor opvang. Wil niet zeggen dat ik het vervelend vind om even thuisblijfmoeder te zijn, maar zou ook graag weer aan het werk willen voor een paar dagen per week. Tot dusver de situatie.
Vandaag ben ik erachter gekomen dat mijn, al reeds zieke moeder, vannacht een aanval heeft gehad wat dodelijk had kunnen aflopen. Ze verblijft momenteel dan ook in het ziekenhuis. Mijn partner heeft na z’n werk een maandelijkse personeelsborrel. Ik heb oppas gezocht, maar helaas niet gevonden. Mijn partner heb ik gevraagd of hij het feestje een keertje kon overslaan, ik loop namelijk met een heel zwaar verward gevoel rond en wil graag mijn moeder, net als de rest van haar kinderen, even een knuffel geven in het ziekenhuis. De peuter kan helaas niet mee omdat dat simpelweg te druk zou zijn voor haar, mijn vader wijkt liever niet van haar zijde en de rest van de kinderen komt savonds na het werk, er kan dus niet even op de gang gezeten worden.
Hij wil zoals elke maand naar het feest toe. Ik zou graag zien dat hij eenmaal overslaat zodat ik mij bij de rest van het gezin kan aansluiten.
Nu is er ruzie, via whatsapp nog wel. Ok, ik word genegeerd, dus ik maak ruzie.
Het liefst laat ik hem vannacht buiten slapen, maar misschien reageer ik wel heel overdreven? We weten niet of ze nog zo een aanval kan krijgen, de oorzaak is namelijk nog onbekend. We weten niet hoe vannacht zal gaan. Ik weet het ook even allemaal niet...
Bedankt voor het lezen, langer dan verwacht. Sorry
Ik zou graag even bij jullie willen nagaan of ik te hard en overdreven reageer. Ik ben namelijk een beetje de weg kwijt.
Ik ben een moeder met twee schatten van 2 en 4 maanden oud en een partner die fulltime werkt. Ons vangnet is niet groot en de kleintjes staan op de wachtlijst voor opvang. Wil niet zeggen dat ik het vervelend vind om even thuisblijfmoeder te zijn, maar zou ook graag weer aan het werk willen voor een paar dagen per week. Tot dusver de situatie.
Vandaag ben ik erachter gekomen dat mijn, al reeds zieke moeder, vannacht een aanval heeft gehad wat dodelijk had kunnen aflopen. Ze verblijft momenteel dan ook in het ziekenhuis. Mijn partner heeft na z’n werk een maandelijkse personeelsborrel. Ik heb oppas gezocht, maar helaas niet gevonden. Mijn partner heb ik gevraagd of hij het feestje een keertje kon overslaan, ik loop namelijk met een heel zwaar verward gevoel rond en wil graag mijn moeder, net als de rest van haar kinderen, even een knuffel geven in het ziekenhuis. De peuter kan helaas niet mee omdat dat simpelweg te druk zou zijn voor haar, mijn vader wijkt liever niet van haar zijde en de rest van de kinderen komt savonds na het werk, er kan dus niet even op de gang gezeten worden.
Hij wil zoals elke maand naar het feest toe. Ik zou graag zien dat hij eenmaal overslaat zodat ik mij bij de rest van het gezin kan aansluiten.
Nu is er ruzie, via whatsapp nog wel. Ok, ik word genegeerd, dus ik maak ruzie.
Het liefst laat ik hem vannacht buiten slapen, maar misschien reageer ik wel heel overdreven? We weten niet of ze nog zo een aanval kan krijgen, de oorzaak is namelijk nog onbekend. We weten niet hoe vannacht zal gaan. Ik weet het ook even allemaal niet...
Bedankt voor het lezen, langer dan verwacht. Sorry
zondag 8 september 2019 om 09:00
Dit.Hatchi schreef: ↑08-09-2019 08:09
Voorderest wordt er wel wat dramatisch gedaan met dat ‘het had dodelijk kunnen aflopen’. Ze leeft nog. Dus dat bijna doodgaan wordt volgens mij ingezet om die man nog extra op te hitsen en over te brengen als een ‘eikel’.
Ik weet niet of die man zo’n eikel is. Een thuisblijfmoeder die thuisblijft om de boel te regelen, maar het eigenlijk bagger regelt, want ze kan niet eens de deur uit als er wat is en ze belt mogelijk om elke poep en scheet haar man, zou best wel eens frustrerend kunnen zijn voor haar man.
TO klinkt nou niet als iemand die oplossingsgericht kan denken. Die man heeft misschien die borrels wel hartstikke hard nodig om te kunnen ‘luchten’.
zondag 8 september 2019 om 09:09
Inderdaad! Ik weet echt niet wat ik lees.appelientjex schreef: ↑07-09-2019 21:41“Beroep op je man”? Hoe bedoel je? Ze je hebben samen toch twee kinderen? Of zijn die kinderen alleen van haar en moet zij oppas regelen als zij zonder kids iets wil doen?
“Slachtofferrol”, “een beroep doen op haar man”, “zij zit thuis en hij werkt, dus...”
Haar moeder ligt in het ziekenhuis en ze wil heen zonder kinderen. Logisch, dan kan je je even helemaal richten op haar en ook geen drukte voor andere patiënten.
Maar nee, hoe durft ze opnieuw “een beroep te doen op haar man” , hoe durft ze?
Schande dat hij een maandelijkse borrel zou moeten missen en even voor zijn kinderen moet zorgen. Want een zieke moeder, nee, dat was niet afgesproken in de rolverdeling...
zondag 8 september 2019 om 09:15
Zo zou de taakverdeling inderdaad eerlijker zijn. De timing en de manier waarop TO haar man aangeeft dat ze vindt dat hij zich onvoldoende inzet, is echter vrij kansloos. Kom op zeg, bekvechten via Whatsapp, een huiltopic op Viva openen èn zijn kleding naar buiten gooien tijdens werktijd?! Ze heeft zelf ook verantwoordelijkheden, toch? Dit soort ongenoegen bespreek je op een rustig moment. Als dan blijkt dat je partner niet mee gaat in jouw wensen, kan je daar vervolgens je conclusies aan verbinden. Constructief, met zo min mogelijk drama. Als dat voor jezelf niet is hoe je meningsverschillen oplost, heb dan iig het fatsoen om het voor je kinderen op een volwassen manier te doen.Subnautica schreef: ↑08-09-2019 08:51Maar wat en waarom To deze keuze maakt doet eigenlijk totaal niet ter zake.
Het pijnpunt is dat zij haar man nodig heeft en dat die haar gewoon laat verrekken voor een borrel die elke maand opnieuw is.
Dat hij betaalt werk doet geeft hem niet het recht om alle andere uren boven die 40 werkuren ook naar eigen inzicht te kunnen invullen. Het is ook zijn huis en kinderen waar TO voor zorgt en zijn onderbroeken die zij wast.
De tijd buiten de betaalde werkuren om zouden ze beiden moeten zorgen vor huis en kinderen. En niet zoals nu de man feesten en sporten enz en de thuisblijver kan het zich bekijken.
zondag 8 september 2019 om 09:17
Ik snap echt niet wat de rolverdeling ertoe doet. Wanneer beiden evenveel zouden werken zou ik ook verwachten dat mijn partner het logisch zou vinden om een keer niet naar een borrel te gaan wanneer een schoonouder ernstig ziek in het ziekenhuis ligt en de ander er graag zonder kinderen naartoe op bezoek wil.
In dit geval al helemáál; man is elke zaterdag al de hele dag de hort op en hoeft nooit iets in te leveren voor het gezinsleven. En zelfs dan is 1 borrel missen blijkbaar al teveel?
In dit geval al helemáál; man is elke zaterdag al de hele dag de hort op en hoeft nooit iets in te leveren voor het gezinsleven. En zelfs dan is 1 borrel missen blijkbaar al teveel?
zondag 8 september 2019 om 09:23
Eens.yette schreef: ↑08-09-2019 09:15Zo zou de taakverdeling inderdaad eerlijker zijn. De timing en de manier waarop TO haar man aangeeft dat ze vindt dat hij zich onvoldoende inzet, is echter vrij kansloos. Kom op zeg, bekvechten via Whatsapp, een huiltopic op Viva openen èn zijn kleding naar buiten gooien tijdens werktijd?! Ze heeft zelf ook verantwoordelijkheden, toch? Dit soort ongenoegen bespreek je op een rustig moment. Als dan blijkt dat je partner niet mee gaat in jouw wensen, kan je daar vervolgens je conclusies aan verbinden. Constructief, met zo min mogelijk drama. Als dat voor jezelf niet is hoe je meningsverschillen oplost, heb dan iig het fatsoen om het voor je kinderen op een volwassen manier te doen.
Ben eigenlijk wel benieuwd hoe het nu is. Met moeder (hoop dat het goed gaat), maar ook met TO en haar man.
TO heeft hem een link naar dit topic via de app gestuurd zegt ze, met daarbij 'kan hij reageren...of niet'. Vraag me nog steeds af wat daar nou precies de bedoeling van was.
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 8 september 2019 om 09:26
Het maakt toch niet uit of moeder levensgevaarlijk gewond in het ziekenhuis ligt of niet ongevaarlijk met een longontsteking of gebroken heup. Je wilt gewoon naar je moeder toe, ook al heeft dat geen gillende haast. Op zaterdag kan het ook al niet want dan heeft man hobby.rascalles schreef: ↑08-09-2019 07:34To schrijft om 17.07u dat ze er die dag is achter gekomen dat haar moeder ‘ s nachts in het ziekenhuis is opgenomen . ‘s nachts dus al uren , bijna een dag , geleden. Hoezo dan paniek en stress ? Ze had in een daadwerkelijk accute situatie allang haar moeder in het ziekenhuis kunnen bezoeken maar nee ze opent uren later een topic , gooit kleren naar buiten en maakt ruzie over de app . Een ruzie waarop haar man niet meer reageert ( heel verstandig). En nogsteeds wordt er alleen maar geroepen dat de man in kwestie een droplul is terwijl hier duidelijk meer speelt en het zieke moeder verhaal als excuus wordt gebruikt voor andere problemen.
De kids kunnen mee, maar is niet ideaal. En deze moeder zit zo te lezen 24/7 met de kids en wil ook weleens zonder ze op pad.
Maar dat lukt blijkbaar nooit, want dan vindt man dat ze “een beroep op hem doet”.
Ik zou de taakverdeling eens aan de kaak stellen. Thuisblijfmoeder betekent niet dat hij geen enkele rol als als vader heeft en kan doen en laten wat hij wil.
appelientjex wijzigde dit bericht op 08-09-2019 09:39
0.92% gewijzigd
zondag 8 september 2019 om 09:39
Dit dus.Subnautica schreef: ↑08-09-2019 08:51Maar wat en waarom To deze keuze maakt doet eigenlijk totaal niet ter zake.
Het pijnpunt is dat zij haar man nodig heeft en dat die haar gewoon laat verrekken voor een borrel die elke maand opnieuw is.
Dat hij betaalt werk doet geeft hem niet het recht om alle andere uren boven die 40 werkuren ook naar eigen inzicht te kunnen invullen. Het is ook zijn huis en kinderen waar TO voor zorgt en zijn onderbroeken die zij wast.
De tijd buiten de betaalde werkuren om zouden ze beiden moeten zorgen vor huis en kinderen. En niet zoals nu de man feesten en sporten enz en de thuisblijver kan het zich bekijken.
Omdat man overdag werkt en vrouw voor de kinderen zorgt, betekent toch niet dat hij ook de avonden en weekenddagen ook naar eigen goeddunken mag invullen voor eigen plezier? Als vrouw overdag had gewerkt en de kids naar de crèche gingen zou dat toch ook niet zo werken?
Die borrel is een borrel, geen werk. Je mag en kan die gewoon overslaan. Maar hij WIL dat niet.
zondag 8 september 2019 om 10:10
Voor TO geldt toch hetzelfde? Ze hoefden geen van beiden 's avonds zonder kinderen weg.appelientjex schreef: ↑08-09-2019 09:39Dit dus.
Omdat man overdag werkt en vrouw voor de kinderen zorgt, betekent toch niet dat hij ook de avonden en weekenddagen ook naar eigen goeddunken mag invullen voor eigen plezier? Als vrouw overdag had gewerkt en de kids naar de crèche gingen zou dat toch ook niet zo werken?
Die borrel is een borrel, geen werk. Je mag en kan die gewoon overslaan. Maar hij WIL dat niet.
Haar man had echter al afgesproken of iig medegedeeld dat hij er niet zou zijn. Door omstandigheden komt dat TO bij nader inzien niet zo goed uit. Niet dat het onmogelijk was om overdag bij haar moeder langs te gaan. Velen hier zouden dat gewoon hebben gedaan. Maar zij WILDE dat niet.
zondag 8 september 2019 om 10:14
Zijn feestje is niet belangrijker dan haar ziekenbezoek. Op zijn minst kan hij meedenken over de kwestie, of medeleven tonen richting TO dat haar moeder in het ziekenhuis ligt.yette schreef: ↑08-09-2019 10:10Voor TO geldt toch hetzelfde? Ze hoefden geen van beiden 's avonds zonder kinderen weg.
Haar man had echter al afgesproken of iig medegedeeld dat hij er niet zou zijn. Door omstandigheden komt dat TO bij nader inzien niet zo goed uit. Niet dat het onmogelijk was om overdag bij haar moeder langs te gaan. Velen hier zouden dat gewoon hebben gedaan. Maar zij WILDE dat niet.
zondag 8 september 2019 om 10:28
Klopt. Misschien heeft hij dat aanvankelijk ook wel gedaan en geconcludeerd dat TO dit prima zelfstandig op kan lossen. We hebben geen idee. Wat dat betreft horen we natuurlijk alleen TO's versie van het verhaal.appelientjex schreef: ↑08-09-2019 10:14Zijn feestje is niet belangrijker dan haar ziekenbezoek. Op zijn minst kan hij meedenken over de kwestie, of medeleven tonen richting TO dat haar moeder in het ziekenhuis ligt.
zondag 8 september 2019 om 10:34
TO, allereerst sterkte gewenst met je moeder! Ik hoop dat het ondertussen wat beter met haar gaat.
Verder ben ik het eens met de meeste hier. Ja, je had idd toch de kinderen kunnen meenemen maar ik denk niet dat dat voor je moeder zo ideaal was geweest. En ik denk dat je vaders hoofd er ook niet echt naar staat op dit moment. Wij zijn zelfstandig waardoor ik ook veel op iemand anders beroep moet doen. Ik vind het soms al heel frustrerend als mijn man niet kan omdat hij aan het werk is en niet op tijd thuis raakt. Maar een maandelijkse borrel, kom op zeg. Ik denk/hoop dat zijn werkgever daar toch wel begrip voor heeft. Los daarvan: het zijn ook zijn kinderen, hij heeft ze ook gewild. Dan is het niet meer dan logisch dat hij ook voor hen zorgt. Een vader is geen oppas, hij is vader. Wat betekent dat hij evenveel verantwoordelijkheid heeft als de moeder. En aan wie het normaal vindt dat TO zelf een oplossing zoekt: stel dat de situatie omgekeerd was geweest? Moeder van man ligt in het ziekenhuis en vrouw weigert haar maandelijkse borrelavond op te geven? Hadden jullie dan hetzelfde gereageerd? Niet aanvallend bedoeld, ben oprecht benieuwd.
Verder ben ik het eens met de meeste hier. Ja, je had idd toch de kinderen kunnen meenemen maar ik denk niet dat dat voor je moeder zo ideaal was geweest. En ik denk dat je vaders hoofd er ook niet echt naar staat op dit moment. Wij zijn zelfstandig waardoor ik ook veel op iemand anders beroep moet doen. Ik vind het soms al heel frustrerend als mijn man niet kan omdat hij aan het werk is en niet op tijd thuis raakt. Maar een maandelijkse borrel, kom op zeg. Ik denk/hoop dat zijn werkgever daar toch wel begrip voor heeft. Los daarvan: het zijn ook zijn kinderen, hij heeft ze ook gewild. Dan is het niet meer dan logisch dat hij ook voor hen zorgt. Een vader is geen oppas, hij is vader. Wat betekent dat hij evenveel verantwoordelijkheid heeft als de moeder. En aan wie het normaal vindt dat TO zelf een oplossing zoekt: stel dat de situatie omgekeerd was geweest? Moeder van man ligt in het ziekenhuis en vrouw weigert haar maandelijkse borrelavond op te geven? Hadden jullie dan hetzelfde gereageerd? Niet aanvallend bedoeld, ben oprecht benieuwd.
Ik ben het levende bewijs dat je niet moet drinken om onnozel te doen.
zondag 8 september 2019 om 10:43
Niemand zegt dat het normaal is, iedereen zegt in meer of mindere mate dat man inderdaad verzaakt. En het is ook vervelend.aquake82 schreef: ↑08-09-2019 10:34TO, allereerst sterkte gewenst met je moeder! Ik hoop dat het ondertussen wat beter met haar gaat.
Verder ben ik het eens met de meeste hier. Ja, je had idd toch de kinderen kunnen meenemen maar ik denk niet dat dat voor je moeder zo ideaal was geweest. En ik denk dat je vaders hoofd er ook niet echt naar staat op dit moment. Wij zijn zelfstandig waardoor ik ook veel op iemand anders beroep moet doen. Ik vind het soms al heel frustrerend als mijn man niet kan omdat hij aan het werk is en niet op tijd thuis raakt. Maar een maandelijkse borrel, kom op zeg. Ik denk/hoop dat zijn werkgever daar toch wel begrip voor heeft. Los daarvan: het zijn ook zijn kinderen, hij heeft ze ook gewild. Dan is het niet meer dan logisch dat hij ook voor hen zorgt. Een vader is geen oppas, hij is vader. Wat betekent dat hij evenveel verantwoordelijkheid heeft als de moeder. En aan wie het normaal vindt dat TO zelf een oplossing zoekt: stel dat de situatie omgekeerd was geweest? Moeder van man ligt in het ziekenhuis en vrouw weigert haar maandelijkse borrelavond op te geven? Hadden jullie dan hetzelfde gereageerd? Niet aanvallend bedoeld, ben oprecht benieuwd.
Wat mij opvalt is dat ze zó boos is (vast terecht hoor, maar we horen idd alleen haar verhaal) dat er zelfs een topic moet komen, ze lage appjes (haar eigen woorden) stuurt, een link naar dit topic want dan kan hij reageren...of niet, zijn kleren in de tuin deponeert maar in die tijd niet dan toch denkt 'dan maar met kinderen, hoe onhandig/onwenselijk ook, maar ik ga naar mijn moeder en jou spreek ik nog wel maat!'.
Andersom zou ik net zo gereageerd hebben.
Edit: ik heb het puur over de OP, niet over wat er evt. daarbuiten nog speelt.
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 8 september 2019 om 10:45
Als mijn man me rond 12.00 ten einde raad Whatsappt dat zijn moeder 's nachts had kunnen overlijden en vervolgens vertelt dat hij er desalniettemin pas 's avonds naartoe wil, zou ik hem een trap onder z'n kont geven.aquake82 schreef: ↑08-09-2019 10:34TO, allereerst sterkte gewenst met je moeder! Ik hoop dat het ondertussen wat beter met haar gaat.
Verder ben ik het eens met de meeste hier. Ja, je had idd toch de kinderen kunnen meenemen maar ik denk niet dat dat voor je moeder zo ideaal was geweest. En ik denk dat je vaders hoofd er ook niet echt naar staat op dit moment. Wij zijn zelfstandig waardoor ik ook veel op iemand anders beroep moet doen. Ik vind het soms al heel frustrerend als mijn man niet kan omdat hij aan het werk is en niet op tijd thuis raakt. Maar een maandelijkse borrel, kom op zeg. Ik denk/hoop dat zijn werkgever daar toch wel begrip voor heeft. Los daarvan: het zijn ook zijn kinderen, hij heeft ze ook gewild. Dan is het niet meer dan logisch dat hij ook voor hen zorgt. Een vader is geen oppas, hij is vader. Wat betekent dat hij evenveel verantwoordelijkheid heeft als de moeder. En aan wie het normaal vindt dat TO zelf een oplossing zoekt: stel dat de situatie omgekeerd was geweest? Moeder van man ligt in het ziekenhuis en vrouw weigert haar maandelijkse borrelavond op te geven? Hadden jullie dan hetzelfde gereageerd? Niet aanvallend bedoeld, ben oprecht benieuwd.
zondag 8 september 2019 om 10:48
Dit ook ja.
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 8 september 2019 om 10:52
En als je man niet naar je luistert? Straf je hem dan ook door alsnog naar het feestje te gaan en hem op te zadelen met twee kleine kinderen tijdens het ziekenbezoek aan zijn moeder?
zondag 8 september 2019 om 11:38
Niet ingaan op rare eisen, vind ik iets anders dan straffen.
Maar wat TO's situatie betreft: ik kan me niet voorstellen dat mijn man zo over de rooie zou raken, niet in staat zou zijn zelfstandig met onze kinderen de deur uit te kunnen, me uit zou schelden via Whatsapp, mijn kleren op straat zou gooien en me (last but not least) een link zou sturen naar zijn topic op Viva. Mocht het ooit gebeuren, dan zou ik maken dat ik thuiskwam. Niet om hem zijn zin te geven, maar omdat ik me zorgen zou maken over het welzijn van mijn kinderen en hem.
Je zal die peuter maar zijn, zeg. Een oma die bijna dood was en een moeder die vervolgens boos achter de pc zit en de spullen van je vader uit huis smijt.
zondag 8 september 2019 om 12:11
Echt? Ik zou hem steunen en uit mezelf aanbieden dat ik wel op de kinderen pas zodat hij kan gaan.
zondag 8 september 2019 om 12:41
Ik weet zo net nog niet hoe je iemand die zich zo afhankelijk opstelt, het beste steunt. Een trap onder haar kont in de hoop dat ze zelf een oplossing verzint, kan toch ook een vorm van steun zijn?appelientjex schreef: ↑08-09-2019 12:11Echt? Ik zou hem steunen en uit mezelf aanbieden dat ik wel op de kinderen pas zodat hij kan gaan.
Maar wat ik al zei, als mijn man zich ineens zo labiel zou gedragen, zou ik maken dat ik thuis kwam.
zondag 8 september 2019 om 12:55
zondag 8 september 2019 om 13:02
Nou, inderdaad! Bij ons is het in de praktijk zo dat mijn man vaker dingen heeft en dat hij dat dan ook al eerder weet, dus dat ik me daar vaker op aanpas (ik ben meer van de spontane afspraken en kijk dan of het past met zijn plannen). Maar als ik zoiets belangrijks heb als een doodzieke moeder, dan zegt hij wat voor plannen dan ook meteen af. Al is het een festival waar hij al maanden naar uitgekeken heeft of iets belangrijks van zijn werk. Als hij zoiets als een maandelijkse borrel belangrijker vindt dan dat, dan heeft hij toch echt een probleem. Ik vind de man van TO dan ook een egoïstische l*l.appelientjex schreef: ↑08-09-2019 09:39Dit dus.
Omdat man overdag werkt en vrouw voor de kinderen zorgt, betekent toch niet dat hij ook de avonden en weekenddagen ook naar eigen goeddunken mag invullen voor eigen plezier? Als vrouw overdag had gewerkt en de kids naar de crèche gingen zou dat toch ook niet zo werken?
Die borrel is een borrel, geen werk. Je mag en kan die gewoon overslaan. Maar hij WIL dat niet.
zondag 8 september 2019 om 13:09
Wat heeft werk (/rolverdeling?) in vredesnaam te maken met het hebben van begrip, empatisch vermogen en liefde voor je partner?
De keuze die partner van hierin heeft gemaakt, is niet 1 op basis van de hierboven genoemde eigenschappen. Basiszaken die je normaal gesproken mag verwachten in een relatie. Naar mijn mening dan.
Ik zou me heel erg in de steek gelaten voelen wanneer partner een borrel in deze belangrijker vindt dan mijn wens om zonder kids naar mijn zieke moeder te gaan. Vertrouwen in hem zou zakken tot het nulpunt. Wat is de volgende situatie waarin hij niet thuis geeft, want borrel??!
De keuze die partner van hierin heeft gemaakt, is niet 1 op basis van de hierboven genoemde eigenschappen. Basiszaken die je normaal gesproken mag verwachten in een relatie. Naar mijn mening dan.
Ik zou me heel erg in de steek gelaten voelen wanneer partner een borrel in deze belangrijker vindt dan mijn wens om zonder kids naar mijn zieke moeder te gaan. Vertrouwen in hem zou zakken tot het nulpunt. Wat is de volgende situatie waarin hij niet thuis geeft, want borrel??!
zondag 8 september 2019 om 13:18
zondag 8 september 2019 om 13:34
Maar waar heb je in vredesnaam een partner voor als je op nare onverwachte momenten het "zelf maar moet oplossen" terwijl hij wel zou kunnen helpen, maar het gewoon niet wil.
Dan kun je beter vrijgezel zijn, want dan weet je tenminste waar je aan toe bent.
Ik snap de heftige reactie van TO wel, waarschijnlijk was het voor haar al een beetje een compromis om niet gelijk naar het ziekenhuis te gaan maar te wachten tot hij thuis zou zijn, en nu laat hij haar zo stikken.
zondag 8 september 2019 om 13:41
Helemaal mee eens. Of je nu allebei evenveel werkt of niet, in zulke situaties ben je er gewoon voor elkaar.bemby77 schreef: ↑08-09-2019 13:09Wat heeft werk (/rolverdeling?) in vredesnaam te maken met het hebben van begrip, empatisch vermogen en liefde voor je partner?
De keuze die partner van hierin heeft gemaakt, is niet 1 op basis van de hierboven genoemde eigenschappen. Basiszaken die je normaal gesproken mag verwachten in een relatie. Naar mijn mening dan.
Ik zou me heel erg in de steek gelaten voelen wanneer partner een borrel in deze belangrijker vindt dan mijn wens om zonder kids naar mijn zieke moeder te gaan. Vertrouwen in hem zou zakken tot het nulpunt. Wat is de volgende situatie waarin hij niet thuis geeft, want borrel??!
Toen ons zoontje 2 jaar was, is hier de bliksem ingeslagen. Mijn man zat op dat moment bij een klant maar is na mijn paniekerige telefoontje meteen in zijn auto gesprongen en naar huis gekomen. Ik sakker ook vaak dat ik veel alleen moet regelen maar als het echt nodig is, dan staat hij er.
Ik ben het levende bewijs dat je niet moet drinken om onnozel te doen.
