Relaties
alle pijlers
Groot inkomensverschil met partner
zondag 6 oktober 2019 om 23:07
Dat heeft er meestal mee te maken dat als je het sowieso niet hebt liggen en het nog toch nog jaren duurt om af te lossen, dan maakt het iemand niet zoveel uit of dat 5 of 7 jaar is. Als sneller aflossen echt betekent dat je op er korte termijn snel vanaf bent, dan vinden mensen het vaak makkelijker om versneld af te lossen.Moosey schreef: ↑06-10-2019 22:56Hm. Ik vind t wel een beetje gek dat hij dus blijkbaar wel echt last heeft van die schuld (is dat echt zo of projecteer jij dat?) maar er niet echt dingen voor wil laten om m sneller weg te werken. Zou het hem (en jullie) rust geven als jij die schuld wel zou afbetalen, maar dat hij hem weer aan jou aflost, voor mijn part renteloos? Let wel, ik zeg niet dat ik dat aan te raden vindt, want je schept daarmee nodig steeds de verwachting dat jij zn financiële sores wel oplost.
En je moet ook weer niet te snel aflossen, waardoor je geen ruimte meer op je lopende en spaarrekeningen hebt voor eventuele tegenslagen.
zondag 6 oktober 2019 om 23:08
COtweepuntnul schreef: ↑06-10-2019 23:02Joh, doe als Elsa en laat het los! Als hij er geen last van heeft, waarom jij wel? Het is toch niet jouw probleem? En zonde van je geld...
Dan komt een andere kant van mij kijken en dat is dat ik het al beloofd heb, maar ook dat ik in mijn eigen ogen altijd tekortschiet (heb hiervoor therapie en ga dit ook met de therapeut bespreken). Als ik het niet (voldoende) deel, ben ik “egoïstisch” in mijn eigen ogen. Eigenlijk kan ik het nooit goed doen dus. Snappen jullie dat dit allemaal ook heel lastig is voor mijn partner. Hij heeft hier part noch deel aan en doet helemaal niks “fout”, ik maak het zo gecompliceerd. Ook omdat mijn inkomen zo hoog is dat ik het allemaal “makkelijk zou moeten kunnen doen”.
anoniem_654bd3aa1ef47 wijzigde dit bericht op 07-10-2019 09:13
0.12% gewijzigd
zondag 6 oktober 2019 om 23:09
B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 23:08
Dan komt een andere kant van mij kijken en dat is dat ik het al beloofd heb, maar ook dat ik in mijn eigen ogen altijd tekortschiet (heb hiervoor therapie en ga dit ook met de therapeut bespreken). Als ik het niet (voldoende) deel, ben ik “egoïstisch” in mijn eigen ogen. Eigenlijk kan ik het nooit goed doen dus. Snappen jullie dat dit allemaal ook heel lastig is voor mijn partner? Hij heeft hier part noch deel aan en doet helemaal niks “fout”, ik maak het zo gecompliceerd. Ook omdat mijn inkomen zo hoog is dat ik het allemaal “makkelijk zou moeten kunnen doen”.
zondag 6 oktober 2019 om 23:12
Paulus, ik reageer hier morgen even verder op. Ik benijd jullie niet. Je lijkt in een denktrant te zitten die ik juist níet wil hebben omdat deze voor mij en naar mijn partner toe niet oké en gelijkwaardig voelt.Paulus123 schreef: ↑06-10-2019 22:30Ik heb ooit in een zelfde soort situatie gezeten. Ik verdien 'genoeg' en vriendin zat na een kapotgelopen relatie in de bijstand. Had wel een parttime baan, maar zet qua inkomen niet echt zoden aan de dijk. Sprake van huurachterstand, gebrek aan wasmachine, etc.
Omdat er sprake was van uitzetting omwille van de huurachterstand heb ik die betaald. Ook heb ik een wasmachine gekocht omdat ik dat een soort eerste levensbehoefte vind.
Net als bij jou ben ik ook vrij zuinig opgevoed. Nadat ik haar acute problemen had opgelost kwam zij ineens met een splinternieuwe merkbril aanzetten. Ik heb haar gevraagd of dat nou wel zo'n goed idee was (zo'n duur ding), omdat het gewoon niet bij haar inkomen past. Het was destijds ongeveer 70% van haar maandinkomen. Dan hoor je de smoezen als 'ik moest mezelf even wat gunnen na alle ellende'. Alsof ik even een horloge van 3000 euro koop omdat ik 'me even wat moest gunnen'. Ik doe dat soort uitgaven niet. Dus het irriteert mij als iemand die zich dat niet kan veroorloven dat wel doet, nadat ik haar gered heb van uitzetting.
Ik trok dat slecht. Heel erg slecht. Ik ben van mening dat het netter was als ze mij had terugbetaald of iets had gedaan voor ons. Bijvoorbeeld een etentje (hoeft niet duur te zijn), als dank voor wat ik heb gedaan. En qua bril was een merkloos montuur beter geschikt geweest qua financien.
Ik merkte ook nadat de relatie wat minder goed liep dat het weer ter discussie kwam. Beloftes dat ze me zou terugbetalen als we uit elkaar zouden gaan, etc. Ik had daar nooit aan gedacht, maar blijkbaar zat het bij haar wel in het achterhoofd. Mogelijk is er dus een wat scheve situatie ontstaan waarin we niet meer gelijk waren aan elkaar. Ook in andere situaties heb ik wel eens het idee gehad dat er wat scheefgroei was. Bijvoorbeeld extra sex als 'dank' als geld ter sprake kwam.
Mijn advies zou dus zijn om die lening niet te betalen. Je geeft al aan dat ze vrij losbandig is qua geld, en dat moet ze zelf oplossen. Je creeert een afhankelijkheidssituatie en scheefgroei in je relatie die je niet moet hebben. Het is haar probleem, moet zij oplossen.
Je kunt haar beter helpen door gewoon wat kleine dingetjes te doen. Betaal een keer de boodschappen extra, koop zelf iets voor haar als je denkt dat ze dat kan gebruiken..
Meer in het algemeen ben ik van mening dat mensen met schulden dat vrijwel altijd aan hun zelf te danken hebben. Klagen dat je je kind geen fruit kunt geven maar wel 2 pakken zware shag kunnen roken doet mijn bloed koken bijvoorbeeld. Het kop in het zand gedrag bij schuldeisers (brieven niet meer openen) is ook zo'n ding waar ik slecht tegen kan en wat bij haar ook speelde. Los je shit op denk ik dan.
Ik zou ook met klem willen aanraden om na te denken over een samenlevingscontract en/of trouwen onder huwelijkse voorwaarden mocht dat gaan spelen.
Dat je bij samenleven 'naar draagkracht' betaald is verder heel normaal. Dus als jij 4x zoveel verdiend is het niet raar dat je ook 4x zoveel bijdraagt.
Maar pas hierbij ook op dat je ook hier een ongelijke situatie creeert waardoor zij bijvoorbeeld altijd de klos is als de relatie strand. Jij kunt zonder haar inkomen, zij niet zonder die van jou. Het is ook goed om daar alvast wat over af te spreken in een samenlevingscontract. Bijvoorbeeld dat je zorgt voor een gemeubileerde woning (meubels, witgoed, etc) als jullie relatie stopt en jij in jullie huis blijft wonen. Want zij kan waarschijnlijk geen compleet nieuw interieur betalen waardoor ze zich in de schulden moet storten.
Maak ook afspraken over bijvoorbeeld een drempelbedrag bij uitgaven. Boven de zoveel euro even overleggen, zodat je zo'n dure wasmachine de volgende keer voorkomt. Want ook al is het geld er, jij hebt dat geld er waarschijnlijk niet voor over. Zij vind het waarschijnlijk fijn dat ze dat ding kan kopen. Dus daar zit een mismatch.
anoniem_654bd3aa1ef47 wijzigde dit bericht op 07-10-2019 09:14
0.02% gewijzigd
maandag 7 oktober 2019 om 09:01
Hoi Flowerspirit, bedoel je met “je” hier mij (TO) of degene die je quote. Ik denk dat je ons beiden bedoelt en dat begrijp ik, dat vind ik ergens ook.FlowerSpirit schreef: ↑06-10-2019 21:58Een wasmachine is noodzakelijk, en beter een goede kopen als je kunt veroorloven die langer meegaat en beter werkt, minder stroom verbruikt enz. Ik zou dat ook doen. Beter jezelf goed installeren dan met goedkope dingen.
Ik vind dat niet materialistisch. Ik ben ook zo en ben finaal niet materialistisch. Juist niet.
Ik ben ook al jaren een schuld aan het aflossen (niet zo'n grote maar toch al jaren zoet mee). Ik ga niet extra aflossen als het kan. Het boeit me niet omdat ik gewoon elke maand aflos en het bedrag kleiner zie worden waar ik dan intens van geniet.
Mezelf klem zetten door extra aflossen door te bezuinigen op iets anders wat me veel plezier geeft... écht niet!!
Oké, E20.000 is wel heel wat, maar wat ik begrijp verdient ze ook redelijk en zal de aflossing relatief niet zoveel trager gaan dan bij mij.
Het is een kwestie van hoe je in het leven staan. Daarover gaan praten zoals jij het aangeeft vind ik héél betuttelend. Alsof zij achterlijk is.
maandag 7 oktober 2019 om 09:02
KloptCOtweepuntnul schreef: ↑06-10-2019 21:37Dit inderdaad. Volgens mij vind jij dit meer een probleem dan zij.
maandag 7 oktober 2019 om 09:04
Ga ik overnadenken, ik heb daar nu geen antwoord op. Gaat om gevoel gezamenlijk aan de toekomst te werken denk ik. Het stomme is: op (verder) alle mogelijke manieren hebben we een stabiele en liefdevolle relatie, waarbij ik me wel kan ergeren aan uitstelgedrag i.h.a.Het-groepje schreef: ↑06-10-2019 21:41Waarom stel je voorwaarden aan het geven van iets wat je niet eens zelf nodig hebt?
maandag 7 oktober 2019 om 09:08
Nee!COtweepuntnul schreef: ↑06-10-2019 22:05Inderdaad ja, mooi gezegd.
Want stel dat je die schuld voor haar aflost. Moet ze je dan eeuwig dankbaar zijn? Extra seks? Mag ze dan geen dure wasmachine kopen of o vakantie? Krijgt ze dan tot in de eeuwigheid ongevraagde coaching over haar financiële besluiten?
. Dat is absoluut niet wat ik wil. Het is eerder een interne worsteling dan dat ik dit continu deel. Het is nu twee keer aan de orde geweest met twee grote uitgaven. En dat is voor mijn gevoel twee keer teveel. Ik heb veel respect voor mijn vriend en wil dit voor ons allebei niet.
maandag 7 oktober 2019 om 09:12
Heb je niet het gevoel dat je constant meer moet betalen? (Van jezelf dan)? Ik voel me ergens ook een krent als ik dat niet zou doen (of die schuld niet help af te lossen). Hoe ga jij hiermee om?MadameJean schreef: ↑06-10-2019 22:40Ik verdien ook veel meer dan man (5x). En hij geeft makkelijk geld uit, vind ik. Makkelijker dan ik iig. Maar zolang we overeenstemming hebben over de belangrijke dingen (aflossen huis, spaarbuffer +/- budget vakantie) laat ik het los.
maandag 7 oktober 2019 om 09:15
Nee, wij hebben altijd ons geld verder apart gehouden. Ik had mijn rekening, zij had die van haar. Ik heb geen recht om haar uitgaven te bepalen. Maar ik heb er wel een mening over en die laat ik ook wel horen. En uitgaven die je jezelf niet kunt veroorloven goedpratenmet 'moest mezelf even wat gunnen', nadat iemand je heeft gered van uitzetting... daar heb ik een vrij duidelijke mening over. Ik vind dat ongepast. Je kunt jezelf ook iets goedkopers gunnen. Dat voelt waarschijnlijk nagenoeg even goed, want je hebt toch die nieuwe bril. Maar dan zonder merklabel.B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 22:47Dank dat je je verhaal zo eerlijk hebt neergezet. Vind jij eigenlijk dat je door haar te “redden” wél een moreel recht hebt om haar uitgaven te bepalen? Voor mij voelt dat niet juist, maar worstel er dus ook mee. Zoals jullie het vormgeven hoeven wij het niet te dien gelukkig. Hij heeft geld genoeg voor boodschappen en ik heb geen behoefte aan een (veel) duurder huis dan we bij wijze van twee keer zijn inkomen zouden kunnen kopen. Dat is weer het voordeel van mijn soberheid. We komen dan waarschijnlijk ook bij eventuele scheiding niet in gedoe van geld meegeven voor de inrichting (zou hij zelfs niet aannemen dan, veel te autonoom voor). Ik ben juist o.a. voor zijn autonomie gevallen, is een mooie en krachtige eigenschap.
maandag 7 oktober 2019 om 09:18
Maar wat COtwee schetst, is (in wellicht mindere mate ) wél wat er gaat gebeuren als de financiële situatie echt scheef loopt. Nee, natuurlijk ben je niet van plan om de hele tijd dingen te roepen over zijn financiën, of over hoe hij zijn tijd gebruikt. Maar je vindt er wel wat van. Vide het verhaal van Paulus. Want als jij die schuld hebt afgelost, en hij geeft zijn geld uit aan iets wat in jouw ogen verschrikkelijk onnodig is, dan knaagt dat. Want ergens is dat ook een beetje jouw geld, want als jij die schuld niet had afgelost, had hij dat geld niet uit kunnen geven aan iets onnodigs.
) wél wat er gaat gebeuren als de financiële situatie echt scheef loopt. Nee, natuurlijk ben je niet van plan om de hele tijd dingen te roepen over zijn financiën, of over hoe hij zijn tijd gebruikt. Maar je vindt er wel wat van. Vide het verhaal van Paulus. Want als jij die schuld hebt afgelost, en hij geeft zijn geld uit aan iets wat in jouw ogen verschrikkelijk onnodig is, dan knaagt dat. Want ergens is dat ook een beetje jouw geld, want als jij die schuld niet had afgelost, had hij dat geld niet uit kunnen geven aan iets onnodigs.
maandag 7 oktober 2019 om 09:26
Hebben jullie het hier wel eens écht over gehad? Echt eerlijk, bedoel ik? Vindt hij dat jij wel meer kunt bijdragen in zn algemeenheid omdat je meer verdient? En wat vind jij daar écht van?
Ik denk dat jullie om de tafel moeten en net zolang moeten praten tot er een constructie ligt die werkt voor jullie. Dat kan 100% gescheiden financiën zijn (ik gok dat hij dat niet wil) of alles op één hoop (dat wil jij niet) of alles er tussenin. En als die constructie voor jou ook echt oké voelt, dan zou het volgens mij makkelijker moeten worden om je mening over zijn financiën (en leven..?) meer los te laten.
En als jij al gezegd hebt dat je die schuld wel zou aflossen maar het voelt niet goed, dan kun je daar gewoon op terug komen. Want zoiets doen zonder dat je erachter staat, gaat een fikse wissel op je relatie trekken. En ik mag hopen dat vriend jullie relatie belangrijker vindt dan zijn schuld.
Ik denk dat jullie om de tafel moeten en net zolang moeten praten tot er een constructie ligt die werkt voor jullie. Dat kan 100% gescheiden financiën zijn (ik gok dat hij dat niet wil) of alles op één hoop (dat wil jij niet) of alles er tussenin. En als die constructie voor jou ook echt oké voelt, dan zou het volgens mij makkelijker moeten worden om je mening over zijn financiën (en leven..?) meer los te laten.
En als jij al gezegd hebt dat je die schuld wel zou aflossen maar het voelt niet goed, dan kun je daar gewoon op terug komen. Want zoiets doen zonder dat je erachter staat, gaat een fikse wissel op je relatie trekken. En ik mag hopen dat vriend jullie relatie belangrijker vindt dan zijn schuld.
maandag 7 oktober 2019 om 09:30
Dus jij gaf dus niet iets puur uit je hart maar verwachtte haar nederige dankbaarheid ? Als ik iemand uit de brand help, zou ik nooit een etentje oid verwachten..Paulus123 schreef: ↑06-10-2019 22:30Ik heb ooit in een zelfde soort situatie gezeten. Ik verdien 'genoeg' en vriendin zat na een kapotgelopen relatie in de bijstand. Had wel een parttime baan, maar zet qua inkomen niet echt zoden aan de dijk. Sprake van huurachterstand, gebrek aan wasmachine, etc.
Omdat er sprake was van uitzetting omwille van de huurachterstand heb ik die betaald. Ook heb ik een wasmachine gekocht omdat ik dat een soort eerste levensbehoefte vind.
Net als bij jou ben ik ook vrij zuinig opgevoed. Nadat ik haar acute problemen had opgelost kwam zij ineens met een splinternieuwe merkbril aanzetten. Ik heb haar gevraagd of dat nou wel zo'n goed idee was (zo'n duur ding), omdat het gewoon niet bij haar inkomen past. Het was destijds ongeveer 70% van haar maandinkomen. Dan hoor je de smoezen als 'ik moest mezelf even wat gunnen na alle ellende'. Alsof ik even een horloge van 3000 euro koop omdat ik 'me even wat moest gunnen'. Ik doe dat soort uitgaven niet. Dus het irriteert mij als iemand die zich dat niet kan veroorloven dat wel doet, nadat ik haar gered heb van uitzetting.
Ik trok dat slecht. Heel erg slecht. Ik ben van mening dat het netter was als ze mij had terugbetaald of iets had gedaan voor ons. Bijvoorbeeld een etentje (hoeft niet duur te zijn), als dank voor wat ik heb gedaan. En qua bril was een merkloos montuur beter geschikt geweest qua financien.
Ik merkte ook nadat de relatie wat minder goed liep dat het weer ter discussie kwam. Beloftes dat ze me zou terugbetalen als we uit elkaar zouden gaan, etc. Ik had daar nooit aan gedacht, maar blijkbaar zat het bij haar wel in het achterhoofd. Mogelijk is er dus een wat scheve situatie ontstaan waarin we niet meer gelijk waren aan elkaar. Ook in andere situaties heb ik wel eens het idee gehad dat er wat scheefgroei was. Bijvoorbeeld extra sex als 'dank' als geld ter sprake kwam.
Mijn advies zou dus zijn om die lening niet te betalen. Je geeft al aan dat ze vrij losbandig is qua geld, en dat moet ze zelf oplossen. Je creeert een afhankelijkheidssituatie en scheefgroei in je relatie die je niet moet hebben. Het is haar probleem, moet zij oplossen.
Je kunt haar beter helpen door gewoon wat kleine dingetjes te doen. Betaal een keer de boodschappen extra, koop zelf iets voor haar als je denkt dat ze dat kan gebruiken..
Meer in het algemeen ben ik van mening dat mensen met schulden dat vrijwel altijd aan hun zelf te danken hebben. Klagen dat je je kind geen fruit kunt geven maar wel 2 pakken zware shag kunnen roken doet mijn bloed koken bijvoorbeeld. Het kop in het zand gedrag bij schuldeisers (brieven niet meer openen) is ook zo'n ding waar ik slecht tegen kan en wat bij haar ook speelde. Los je shit op denk ik dan.
Ik zou ook met klem willen aanraden om na te denken over een samenlevingscontract en/of trouwen onder huwelijkse voorwaarden mocht dat gaan spelen.
Dat je bij samenleven 'naar draagkracht' betaald is verder heel normaal. Dus als jij 4x zoveel verdiend is het niet raar dat je ook 4x zoveel bijdraagt.
Maar pas hierbij ook op dat je ook hier een ongelijke situatie creeert waardoor zij bijvoorbeeld altijd de klos is als de relatie strand. Jij kunt zonder haar inkomen, zij niet zonder die van jou. Het is ook goed om daar alvast wat over af te spreken in een samenlevingscontract. Bijvoorbeeld dat je zorgt voor een gemeubileerde woning (meubels, witgoed, etc) als jullie relatie stopt en jij in jullie huis blijft wonen. Want zij kan waarschijnlijk geen compleet nieuw interieur betalen waardoor ze zich in de schulden moet storten.
Maak ook afspraken over bijvoorbeeld een drempelbedrag bij uitgaven. Boven de zoveel euro even overleggen, zodat je zo'n dure wasmachine de volgende keer voorkomt. Want ook al is het geld er, jij hebt dat geld er waarschijnlijk niet voor over. Zij vind het waarschijnlijk fijn dat ze dat ding kan kopen. Dus daar zit een mismatch.
maandag 7 oktober 2019 om 09:31
Ik denk dat het aan de situatie ligt. Bij ons is de situatie nu tijdelijk zo dat ik financieel de kar trek, omdat hij (tijdelijk) geen inkomen heeft (hij bezit dan wel weer het huis waar we samenwonen). Wij wonen samen en nu doet hij wel een flink groter deel aan het huishouden omdat hij veel meer thuis is. Dus voelt het voor mij niet raar meer in te leggen of dure uitjes te betalen omdat hij dat nu niet kan. Hij betaalt overigens nog steeds dingen voor het huis (van spaargeld), ik meer aan de dagelijks kosten.B1loemetje schreef: ↑07-10-2019 09:12Heb je niet het gevoel dat je constant meer moet betalen? (Van jezelf dan)? Ik voel me ergens ook een krent als ik dat niet zou doen (of die schuld niet help af te lossen). Hoe ga jij hiermee om?
Maar omdat het tijdelijk is, is de dynamiek waarschijnlijk anders dan wanneer het de norm is. Wij hebben ook geen van twee schuld (ja, ik heb een hypotheek op een woning die ik verhuur, gewoon legaal overigens), misschien dat dat ook scheelt.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
maandag 7 oktober 2019 om 09:46
Hallo TO,
Wat een lastig parket! Ik herken je verhaal in grote lijnen; ik ben heel zuinig op mijn geld en maak overal potjes voor. Mijn partner geeft het liefste zijn geld uit tot de laatste cent. We hebben vóór het samenwonen om tafel gezeten en wat scenario's uitgeschreven, kijkende naar wat voor ons beide zou werken. Ik was bijv. echt niet bereid zijn schulden te betalen, maar door lage vaste lasten te regelen hielp ik hem indirect wel.
Onze constructie; en/of rekening voor boodschappen en uitjes, vaste lasten gaan via mijn rekening (we wonen in mijn koopwoning, dus ik ben toch eindverantwoordelijk) en verder mogen we zelf beslissen wat we met 'eigen' geld doen. Zónder commentaar dus van partner. Daarnaast een duidelijk samenlevingscontract op laten stellen bij de notaris. Bij jullie is er dan mogelijk nog een stuk verdeelsleutel nodig, maar écht, neem niet haar verantwoordelijkheid..dat moet ze zélf doen!
Wat een lastig parket! Ik herken je verhaal in grote lijnen; ik ben heel zuinig op mijn geld en maak overal potjes voor. Mijn partner geeft het liefste zijn geld uit tot de laatste cent. We hebben vóór het samenwonen om tafel gezeten en wat scenario's uitgeschreven, kijkende naar wat voor ons beide zou werken. Ik was bijv. echt niet bereid zijn schulden te betalen, maar door lage vaste lasten te regelen hielp ik hem indirect wel.
Onze constructie; en/of rekening voor boodschappen en uitjes, vaste lasten gaan via mijn rekening (we wonen in mijn koopwoning, dus ik ben toch eindverantwoordelijk) en verder mogen we zelf beslissen wat we met 'eigen' geld doen. Zónder commentaar dus van partner. Daarnaast een duidelijk samenlevingscontract op laten stellen bij de notaris. Bij jullie is er dan mogelijk nog een stuk verdeelsleutel nodig, maar écht, neem niet haar verantwoordelijkheid..dat moet ze zélf doen!
maandag 7 oktober 2019 om 09:54
Jullie hebben dus gescheiden huishoudens en ieder een eigen gezin? Ik zou de financiën dan ook voorlopig nog gescheiden houden, die schuld niet aflossen en me ook niet bemoeien met zijn manier van geld uitgeven. Het duurt nog minimaal vijf jaar voor je eventueel zou gaan samenwonen, schrijf je? Dan kun je altijd nog verder kijken.
De schuld aflossen omdat je je anders een krent voelt, lijkt me geen goede reden.
De schuld aflossen omdat je je anders een krent voelt, lijkt me geen goede reden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 7 oktober 2019 om 10:10
B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 23:08
Dan komt een andere kant van mij kijken en dat is dat ik het al beloofd heb, maar ook dat ik in mijn eigen ogen altijd tekortschiet (heb hiervoor therapie en ga dit ook met de therapeut bespreken). Als ik het niet (voldoende) deel, ben ik “egoïstisch” in mijn eigen ogen. Eigenlijk kan ik het nooit goed doen dus. Snappen jullie dat dit allemaal ook heel lastig is voor mijn partner. Hij heeft hier part noch deel aan en doet helemaal niks “fout”, ik maak het zo gecompliceerd. Ook omdat mijn inkomen zo hoog is dat ik het allemaal “makkelijk zou moeten kunnen doen”.
Stop.
Het is niet zo dat je alles maar moet betalen omdat je het kunt betalen. Het heeft ook geen zin. Los daarvan is het ook niet nodig. Je vriendin verdient boven modaal. Laten we even zeggen dat het inkomen 2000 euro is. Als jij daar ook 2000 bijlegt, dan heb je samen een inkomen van 4000 euro. Dat is al heel wat meer dan het grootste deel van de mensen hoor.
Wat jij meer hebt kun je rustig op een spaarrekening zetten.
Wat je dan wel zou kunnen doen is bijvoorbeeld gezamelijke vakanties volledig betalen.
Wij gooien alles op de grote hoop. Mijn man verdient meer dan ik ja. Maar dat wil niet zeggen dat zijn salaris bedoeld is voor de rekeningen en dat ik met het mijne dan maar kan doen wat ik wil. En dat proef ik nu een beetje uit je OP. Je vriendin neemt dat samenwonen blijkbaar niet heel erg serieus, want jij hebt toch geld genoeg. Zo werkt het natuurlijk niet. Je bent sámen verantwoordelijk.
Als er straks kinderen komen en zij neemt de zorg op zich, kun je het anders bekijken.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 7 oktober 2019 om 10:14
Mag je hem wel zomaar 20 duizend euro schenken? Belastingtechnisch is dat wellicht helemaal niet handig.
Maar ik zou het niet doen. Het is niet alsof je samen je leven vanaf het begin gaat opbouwen. Je hebt allebei al een leven gehad en dat gaat nu samen (of eigenlijk over vijf jaar pas). Zijn financiële shit is zijn financiële shit. En het helpt hem helemaal niets als iemand anders dat voor hem gaat oplossen.
Koop gewoon dat huis zonder hem. Ik zou als ik hem was toch geen superduur huis op mijn naam willen hebben staan. Als jij met de noorderzon zou verdwijnen, moet hij dat dan ook ophoesten.
Maar ik zou het niet doen. Het is niet alsof je samen je leven vanaf het begin gaat opbouwen. Je hebt allebei al een leven gehad en dat gaat nu samen (of eigenlijk over vijf jaar pas). Zijn financiële shit is zijn financiële shit. En het helpt hem helemaal niets als iemand anders dat voor hem gaat oplossen.
Koop gewoon dat huis zonder hem. Ik zou als ik hem was toch geen superduur huis op mijn naam willen hebben staan. Als jij met de noorderzon zou verdwijnen, moet hij dat dan ook ophoesten.
maandag 7 oktober 2019 om 12:54
Klopt! Dank je. We gaan er i.i.g. Binnenkort voor zitten hebben we al besproken.COtweepuntnul schreef: ↑07-10-2019 10:10Weet je TO er is ook overal wel wat. De vraag is hoe je er mee om gaat. Als dat voor jullie betekent dat je eens per jaar een goed gesprek over financiën moet hebben (met een glas wijn erbij) dan kom je een heel eind kan ik je uit ervaring vertellen.
maandag 7 oktober 2019 om 13:00
Mijn vriend (heb ik gecorrigeerd) vind geld eigenlijk gewoon niet zo belangrijk, hij wil zijn schuld afbetalen en lekker leven en heeft mijn geld daar i.p. niet bij nodig en straalt dat ook niet uit (dat hij er recht op zou hebben ofzo). Hij heeft in principe zelf genoeg inkomen om te doen wat hij wil (als de schulden afbetaald zijn). Hij betaalt anders af dan ik zou doen en ik zit vast in een denktrant die niet gezond is (binnenkort weer sessie therapie, is hoognodig, haha).Ceylon schreef: ↑07-10-2019 10:10Stop.
Het is niet zo dat je alles maar moet betalen omdat je het kunt betalen. Het heeft ook geen zin. Los daarvan is het ook niet nodig. Je vriendin verdient boven modaal. Laten we even zeggen dat het inkomen 2000 euro is. Als jij daar ook 2000 bijlegt, dan heb je samen een inkomen van 4000 euro. Dat is al heel wat meer dan het grootste deel van de mensen hoor.
Wat jij meer hebt kun je rustig op een spaarrekening zetten.
Wat je dan wel zou kunnen doen is bijvoorbeeld gezamelijke vakanties volledig betalen.
Wij gooien alles op de grote hoop. Mijn man verdient meer dan ik ja. Maar dat wil niet zeggen dat zijn salaris bedoeld is voor de rekeningen en dat ik met het mijne dan maar kan doen wat ik wil. En dat proef ik nu een beetje uit je OP. Je vriendin neemt dat samenwonen blijkbaar niet heel erg serieus, want jij hebt toch geld genoeg. Zo werkt het natuurlijk niet. Je bent sámen verantwoordelijk.
Als er straks kinderen komen en zij neemt de zorg op zich, kun je het anders bekijken.
We hebben beiden kinderen en gaan pas samenwonen als die ongeveer de deur uit zijn, dat wordt dus niet extra complex. Dank voor je uitgebreide reactie!
maandag 7 oktober 2019 om 13:02
Dank voor je inzicht in jullie situatie. Helpt mij wel om mijn gedachten op orde te krijgen.LillyA schreef: ↑07-10-2019 09:46Hallo TO,
Wat een lastig parket! Ik herken je verhaal in grote lijnen; ik ben heel zuinig op mijn geld en maak overal potjes voor. Mijn partner geeft het liefste zijn geld uit tot de laatste cent. We hebben vóór het samenwonen om tafel gezeten en wat scenario's uitgeschreven, kijkende naar wat voor ons beide zou werken. Ik was bijv. echt niet bereid zijn schulden te betalen, maar door lage vaste lasten te regelen hielp ik hem indirect wel.
Onze constructie; en/of rekening voor boodschappen en uitjes, vaste lasten gaan via mijn rekening (we wonen in mijn koopwoning, dus ik ben toch eindverantwoordelijk) en verder mogen we zelf beslissen wat we met 'eigen' geld doen. Zónder commentaar dus van partner. Daarnaast een duidelijk samenlevingscontract op laten stellen bij de notaris. Bij jullie is er dan mogelijk nog een stuk verdeelsleutel nodig, maar écht, neem niet haar verantwoordelijkheid..dat moet ze zélf doen!
maandag 7 oktober 2019 om 13:07
Eerste punt: mijn vriend zou zeker niet alles op één hoop willen. 100% gescheiden zou dan nog beter voor hem voelen, hij is een heel autonoom mens. Ik merk dat anderen die hem/ ons niet kennen er al snel van uitgaan dat hij mogelijk wil profiteren van mij, dat is absoluut niet het geval (ik bespreek deze situatie ook met een goede vriendin en met mijn moeder, zij staan achter een eventuele schenking, maar begrijpen mijn worsteling ook. Als mijn vriend niet goed voor mij zou zijn of verkeerde bedoelingen zou hebben, zouden ze hier niet achter kunnen staan).Moosey schreef: ↑07-10-2019 09:26Hebben jullie het hier wel eens écht over gehad? Echt eerlijk, bedoel ik? Vindt hij dat jij wel meer kunt bijdragen in zn algemeenheid omdat je meer verdient? En wat vind jij daar écht van?
Ik denk dat jullie om de tafel moeten en net zolang moeten praten tot er een constructie ligt die werkt voor jullie. Dat kan 100% gescheiden financiën zijn (ik gok dat hij dat niet wil) of alles op één hoop (dat wil jij niet) of alles er tussenin.
“......”
En ik mag hopen dat vriend jullie relatie belangrijker vindt dan zijn schuld.
Tweede punt: uit bovenstaande blijkt denk ik al dat we onze relatie allebei belangrijker vinden dan geld (ook als fit er niet zou zijn).
