Relaties
alle pijlers
Moe van mijn man
woensdag 30 oktober 2019 om 20:31
Man en ik 11jr samen
Man extravert, ik introvert.
Nu eerst het negatieve waar ik op dit moment tegenaan loop.
Man is erg aanwezig, eist alle aandacht, wil altijd de clown uithangen etc.
In de eerste jaren vond ik hem grappig en leuk.
Gaandeweg sluipen de dingen erin, en de laatste paar jaar lijkt zijn gedrag verergert.
Hij benauwd mij, hij zuigt alle energie uit mij met zijn gedrag, hij praat en praat en praat..zijn hoofd gaat 24/7.
Het is e.e.a onrust.
Ik slaap al bijna niet meer bij hem ivm snurken, maar ook dat hij salto's maakt in bed ofzo, want alles beweegt en maakt lawaai.
Als ik alleen ben, ben ik heel productief, als hij rond mij heen hangt komt er niets uit mij.
Sinds een jaar of 4 werkt hij ook veel thuis, ja niet gezellig, want nu zie ik hem wel heel erg vaak, wat irritaties geeft.
Hij wil alles voor mij doen, maar doet niet waar ik om vraag.
En dat is heel simpel..luister eens naar mij, naar wat ik zeg, luister eens echt naar mij.
Hij laat mij niet uitpraten, neemt gesprekken met anderen over zodra hij binnenkomt.
Hij is ook heel goed in het veranderen van onderwerp, als we een probleem hebben.
Dan gaat het ineens over heel wat anders.
Sinds een jaar of 3 gaat het gewoon niet goed.
Ik heb al 2x hulp hierin gevraagd, en dat hebben we ook gehad.
Er zijn handvaten aangereikt, waar vervolgens niets mee gedaan wordt.
In een moment opname als hij eraan denkt, doet hij even zgn zijn best, en dan vergeet hij het weer.
Vaak hoor ik..hij is wel druk he, hij is wel aanwezig, blij dat ik niet met hem samenleef..ja opbeurend, maar is wel zo.
Nu heb ik de stap genomen om een time-out te nemen.
Ik woon tijdelijk even elders.
En wat een verademing.
Wat een rust, ik kom erachter dat ik altijd in zijn flow ben meegegaan, en mijzelf aan de kant heb gezet.
Waar was ik al die jaren?
En waarom heb ik mijzelf dit toegelaten?
Ik mis hem niet, ja in sommige momenten denk ik wel eens dat het nu wel even gezellig was geweest om samen een wijntje te drinken.
Maar ja, dat is niet hoe een relatie moet zijn.
Hij probeerde mij alsnog steeds te appen en te bellen en te overladen met zijn dingen.
Gek word ik ervan.
Zijn positieve kant is, dat hij erg creatief is, hij is een lieverd, eerlijk, en wil alles voor mij doen(maar dus niet waar ik om vraag)
Hij werkt keihard voor ons, ik heb tijdelijk geen baan, om gezondheidsredenen, en ben weer aan de studie gegaan.
Maar kan mij niet concentreren met hem om mij heen.
Ik word en ben doodmoe van hem.
De kern van zijn gedrag is wel bekend, maar hij haalt externe oorzaken erbij.
En juist de kern moet hij eens wat mee gaan doen, en dat doet hij niet.
Ik ben moe om er steeds maar mee bezig te zijn, oplossingen aan te dragen, in zijn flow mee te gaan.
Ik weet nu niet wat ik moet, en wat ik wil.
Ik weet niet eens meer of ik nog van hem hou.
Vraag maar raak hier, er zullen wellicht vragen zijn, anders wordt het wel een heel lang verhaal
Man extravert, ik introvert.
Nu eerst het negatieve waar ik op dit moment tegenaan loop.
Man is erg aanwezig, eist alle aandacht, wil altijd de clown uithangen etc.
In de eerste jaren vond ik hem grappig en leuk.
Gaandeweg sluipen de dingen erin, en de laatste paar jaar lijkt zijn gedrag verergert.
Hij benauwd mij, hij zuigt alle energie uit mij met zijn gedrag, hij praat en praat en praat..zijn hoofd gaat 24/7.
Het is e.e.a onrust.
Ik slaap al bijna niet meer bij hem ivm snurken, maar ook dat hij salto's maakt in bed ofzo, want alles beweegt en maakt lawaai.
Als ik alleen ben, ben ik heel productief, als hij rond mij heen hangt komt er niets uit mij.
Sinds een jaar of 4 werkt hij ook veel thuis, ja niet gezellig, want nu zie ik hem wel heel erg vaak, wat irritaties geeft.
Hij wil alles voor mij doen, maar doet niet waar ik om vraag.
En dat is heel simpel..luister eens naar mij, naar wat ik zeg, luister eens echt naar mij.
Hij laat mij niet uitpraten, neemt gesprekken met anderen over zodra hij binnenkomt.
Hij is ook heel goed in het veranderen van onderwerp, als we een probleem hebben.
Dan gaat het ineens over heel wat anders.
Sinds een jaar of 3 gaat het gewoon niet goed.
Ik heb al 2x hulp hierin gevraagd, en dat hebben we ook gehad.
Er zijn handvaten aangereikt, waar vervolgens niets mee gedaan wordt.
In een moment opname als hij eraan denkt, doet hij even zgn zijn best, en dan vergeet hij het weer.
Vaak hoor ik..hij is wel druk he, hij is wel aanwezig, blij dat ik niet met hem samenleef..ja opbeurend, maar is wel zo.
Nu heb ik de stap genomen om een time-out te nemen.
Ik woon tijdelijk even elders.
En wat een verademing.
Wat een rust, ik kom erachter dat ik altijd in zijn flow ben meegegaan, en mijzelf aan de kant heb gezet.
Waar was ik al die jaren?
En waarom heb ik mijzelf dit toegelaten?
Ik mis hem niet, ja in sommige momenten denk ik wel eens dat het nu wel even gezellig was geweest om samen een wijntje te drinken.
Maar ja, dat is niet hoe een relatie moet zijn.
Hij probeerde mij alsnog steeds te appen en te bellen en te overladen met zijn dingen.
Gek word ik ervan.
Zijn positieve kant is, dat hij erg creatief is, hij is een lieverd, eerlijk, en wil alles voor mij doen(maar dus niet waar ik om vraag)
Hij werkt keihard voor ons, ik heb tijdelijk geen baan, om gezondheidsredenen, en ben weer aan de studie gegaan.
Maar kan mij niet concentreren met hem om mij heen.
Ik word en ben doodmoe van hem.
De kern van zijn gedrag is wel bekend, maar hij haalt externe oorzaken erbij.
En juist de kern moet hij eens wat mee gaan doen, en dat doet hij niet.
Ik ben moe om er steeds maar mee bezig te zijn, oplossingen aan te dragen, in zijn flow mee te gaan.
Ik weet nu niet wat ik moet, en wat ik wil.
Ik weet niet eens meer of ik nog van hem hou.
Vraag maar raak hier, er zullen wellicht vragen zijn, anders wordt het wel een heel lang verhaal
vrijdag 1 november 2019 om 09:15
Dit is dus herkenbaarTess1981 schreef: ↑31-10-2019 21:46Het is echt zo herkenbaar, mijn ex man heeft ADHD en het klinkt echt precies hetzelfde. De mate van zijn ADHD werd getriggerd door diverse externe factoren. Had hij een drukke dag op werk met veel afspraken dan was hij in zijn hoofd onrustig en thuis en vreselijke hyper. Waren de kinderen druk dan werd hij het x10. Hij is uiteindelijk aan de medicatie gegaan waardoor hij wel wat rust in zijn hoofd kreeg maar in zijn doen en laten veranderde dat weinig.
Ik kon geen half uur een serie kijken of hij had al weer 10x mijn aandacht opgeëist. Zijn mond stond niet stil en als we visite hadden was het ernstig afzien. Impulsief om gek van te worden hij zoog al mijn energie op.
Mensen zeggen hier je werd verliefd op hem, dat klopt. Maar in die tijd waren we samen, weinig extra prikkels. Het lijkt ook of hoe ouder hij werd, hoe heftiger het werd. Hij zocht steeds meer grenzen op, voor mij echt heel pittig.
Dat jouw man de slaapkamer in komt is herkenbaar. Gewoon vergeten en als je hem aanspreek is het eh...ohja.....
Succes met je beslissing
vrijdag 1 november 2019 om 09:20
Ik zou er ook gek van worden...
koekies zijn lekker
vrijdag 1 november 2019 om 09:56
Ik snap wat je bedoeld; dat je al zoveel tijd hebt geïnvesteerd dat het zonde is om op te geven. Maar nog meer tijd investeren maakt het alleen maar moeilijker en nog meer zonde. Je gevoel is in elk geval duidelijk, nu je verstand nog. Niet dat ik van je verwacht dat je weggaat dat is natuurlijk echt aan jou. Maar zoals ik het hier lees ben je ongelukkig met en gelukkig(er) zonder man. Soms is dan ‘opgeven’ dan echt de beste keuze. (Maar het is niet opgeven; het is voor jezelf kiezen!).arretjescake schreef: ↑01-11-2019 09:13Ik weet het, maar misschien diep van binnen toch wel bang om zonder hem te moeten?
We zijn ook al zo lang samen dat het ook een gewoonte is, die ik moet doorbreken.
De ene keer voel ik mij sterk om alleen verder te gaan, ik weet dat ik dat kan.
De andere keer kan ik het me al bijna niet meer voorstellen dat ik dat zou doen.
Mijn schoonmoeder is al jaren niet gelukkig met haar man, alleen durft ze niet weg te gaan (zij is niet financieel onafhankelijk). Ze is erg verbitterd dat ze niet van haar leven heeft kunnen genieten en al lang geen liefde heeft kunnen ervaren tussen haar en haar man. Ik hoop zo dat je, als je doorgaat, geen spijt zult krijgen (‘had ik maar’) want dat gun ik niemand.
Heel veel sterkte in elk geval, waar je doorheen gaat is niet niks!
vrijdag 1 november 2019 om 11:12
Zoals je het omschrijft lijken jullie behoorlijke tegenpolen. Jij trekt je steeds verder terug, zou het kunnen dat hij daardoor juist steeds harder aan je gaat trekken?
Je kan niet van hem verwachten dat hij helemaal verandert. Hij kan zich misschien iets aanpassen, maar dat zal denk ik niet het verschil maken dat jij zoekt.
Denk je dat je hem straks een eerlijke en oprechte kans kan geven? Of kan hij eigenlijk helemaal niets meer goed doen en ben je er diep vanbinnen gewoon klaar mee? In het laatste geval zou ik hem niet te lang aan het lijntje houden, dat is niet fair richting hem.
Je kan niet van hem verwachten dat hij helemaal verandert. Hij kan zich misschien iets aanpassen, maar dat zal denk ik niet het verschil maken dat jij zoekt.
Denk je dat je hem straks een eerlijke en oprechte kans kan geven? Of kan hij eigenlijk helemaal niets meer goed doen en ben je er diep vanbinnen gewoon klaar mee? In het laatste geval zou ik hem niet te lang aan het lijntje houden, dat is niet fair richting hem.
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
I'm on energy saving mode
vrijdag 1 november 2019 om 11:37
je zegt zelf dat hij het gewoon vergeet, het is dus niet zo dat hij graag even een respectloos statement wil maken. Hij weet het gewoon niet meer. Zet anders een slot op die deur.arretjescake schreef: ↑01-11-2019 09:14Als ik 3 keer aangegeven hebt, raak ik wel heel erg geïrriteerd dat hij dan alsnog de kamer binnenkomt.
Dat vind ik respectloos.
vrijdag 1 november 2019 om 13:14
Reageer je misschien te zacht en te lief op zijn ongewenste acties? Wordt je wel eens echt boos op hem met stemverheffing en wat krachttermen? Misschien komt het dan wel binnen?
Sommige vrouwen (inclusief mijzelf) hebben nogal eens de neiging om zacht mompelend alles af te zwakken met woorden als; beetje vervelend, liever niet etc.
Sommige vrouwen (inclusief mijzelf) hebben nogal eens de neiging om zacht mompelend alles af te zwakken met woorden als; beetje vervelend, liever niet etc.
vrijdag 1 november 2019 om 13:25
Bij een man met ADHD heeft dat geen enkele zin. Ik ben boos geworden, verdrietig, geschreeuwd, gesmeekt, hulp gezocht, niks hielp. Niet dat ik wilde dat mijn ex zou veranderen, hij is wie hij is en hij kan er ook niks aan doen. Maar ik hoopte dat hij handvatten zou krijgen om het allemaal een beetje te doseren en ik om er mee om te leren gaan. Als je alleen maar energie verliest ipv terug krijgt houdt het ook eens op.windring schreef: ↑01-11-2019 13:14Reageer je misschien te zacht en te lief op zijn ongewenste acties? Wordt je wel eens echt boos op hem met stemverheffing en wat krachttermen? Misschien komt het dan wel binnen?
Sommige vrouwen (inclusief mijzelf) hebben nogal eens de neiging om zacht mompelend alles af te zwakken met woorden als; beetje vervelend, liever niet etc.
vrijdag 1 november 2019 om 13:34
Ik herken het één en ander van wat je over je man verteld, ik zou zeker voor een ADHD test gaan als je man daar open voor staat.
Jouw man klinkt erg druk en als je zelf wat rustiger bent kan het makkelijk wat teveel worden. Ik kan mij voorstellen dat het thuiswerken ook niet veel goed heeft gedaan voor jullie relatie.
Een relatie met een ADHDer kan een uitdaging zijn maar als er genoeg begrip voor elkaar is en ruimte voor de één om de overtollige energie te kunnen uiten en voor de ander om rust te kunnen nemen kan het prima gaan.
Je klinkt alsof je nu op het punt bent beland dat je je grens hebt bereikt en daarom ook vooral de negatieve punten ziet, maar zoals je zelf ook al zei, voorheen vond je ook een hoop dingen leuk aan hem.
Of je ermee wilt stoppen of proberen de problemen tussen jullie op te lossen kan niemand voor je zeggen, dat is je eigen beslissing. Beide beslissingen zullen niet makkelijk zijn.
Jouw man klinkt erg druk en als je zelf wat rustiger bent kan het makkelijk wat teveel worden. Ik kan mij voorstellen dat het thuiswerken ook niet veel goed heeft gedaan voor jullie relatie.
Een relatie met een ADHDer kan een uitdaging zijn maar als er genoeg begrip voor elkaar is en ruimte voor de één om de overtollige energie te kunnen uiten en voor de ander om rust te kunnen nemen kan het prima gaan.
Je klinkt alsof je nu op het punt bent beland dat je je grens hebt bereikt en daarom ook vooral de negatieve punten ziet, maar zoals je zelf ook al zei, voorheen vond je ook een hoop dingen leuk aan hem.
Of je ermee wilt stoppen of proberen de problemen tussen jullie op te lossen kan niemand voor je zeggen, dat is je eigen beslissing. Beide beslissingen zullen niet makkelijk zijn.
vrijdag 1 november 2019 om 14:19
Áls je man ADHD-er is, is het ook niet in zijn belang dat hij thuis werkt, omdat bij ADHD in principe wordt aangeraden om werk op een werkplek uit te voeren en vooral onderscheid te maken tussen 'werk', 'thuis' en bijvoorbeeld 'hobby'.
Een onderzoek is dus zeker handig, want dan kan uitgezocht worden óf hij ADHD-er is en hoe hij / jullie hiermee om kunnen gaan, hoe je grenzen kunt stellen aan zijn gedrag en hoe hij kan leren zichzelf te begrenzen of zich aan die van anderen te houden.
Een onderzoek is dus zeker handig, want dan kan uitgezocht worden óf hij ADHD-er is en hoe hij / jullie hiermee om kunnen gaan, hoe je grenzen kunt stellen aan zijn gedrag en hoe hij kan leren zichzelf te begrenzen of zich aan die van anderen te houden.
vrijdag 1 november 2019 om 19:04
Eeehm nou sorry... Ik heb adhd en ik kan heel druk zijn... Maar mijn vriend zegt me juist soms als ik druk ben... niet omdat hij zich irriteert maar meer omdat hij weer dat er dan iets is... Ik ben namelijk vaak druk als ik overprikkeld ben of niet op mijn gemak. En ik kan dan heel goed even gas terug nemen of me even op iets anders richten... een adhder kan echt wel zijn gedrag in toom houden...Judy_Hopps schreef: ↑01-11-2019 08:33Fijn dat hij nu wel een test wil doen. Zou ook fijn zijn als jij je dan zou verdiepen in wat ADHD betekent, want als je dat wist zou je dit niet zeggen.
Maar goed ik weer al jaren dat ik adhd heb en ik weet inmiddels wel hoe ik er mee om moet gaan... Maar daar was wel psycho educatie voor nodig.
vrijdag 1 november 2019 om 19:07
Mwa... Ik werk graag op kantoor. Maar ik word wie eens helemaal gek van die kantoortuin... iedereen die door elkaar heen kakelt, telefoons die afgaan, deuren die open dicht slaan... iemand die lacht in de verte... als ik thuis werk doe ik 3 keer zo veel...Case-je schreef: ↑01-11-2019 14:19Áls je man ADHD-er is, is het ook niet in zijn belang dat hij thuis werkt, omdat bij ADHD in principe wordt aangeraden om werk op een werkplek uit te voeren en vooral onderscheid te maken tussen 'werk', 'thuis' en bijvoorbeeld 'hobby'.
Een onderzoek is dus zeker handig, want dan kan uitgezocht worden óf hij ADHD-er is en hoe hij / jullie hiermee om kunnen gaan, hoe je grenzen kunt stellen aan zijn gedrag en hoe hij kan leren zichzelf te begrenzen of zich aan die van anderen te houden.
Een vriendin van mij met adhd werkt altijd thuis omdat ze zich niet kan concentreren op kantoor.
vrijdag 1 november 2019 om 20:00
en zo heb je voor jezelf allemaal redenen en verklaringen en voor hem niet. Je bent wel heel erg het slachtoffer, ook in dit topic. Nota bene de meesten vallen je bij en nog ga je passief agressief roepen 'dat iedereen het dan kennelijk anders ziet'. Als je hem niet meer kan verdragen, kap er dan mee. Alleen maar zeuren en toch in je huwelijk blijven, is voor jullie allebei niks.arretjescake schreef: ↑01-11-2019 09:14Als ik 3 keer aangegeven hebt, raak ik wel heel erg geïrriteerd dat hij dan alsnog de kamer binnenkomt.
Dat vind ik respectloos.
vrijdag 1 november 2019 om 20:34
Maar hij mag dus z’n eigen slaapkamer niet binnenkomen? Dat kan je toch niet maken? Ik vind dat je heel liefdeloos over hem praat, en enorm op zoek bent naar wat er mis met hem is. Als je zo goed voor jezelf kunt zorgen financieel en je wil zo graag studeren zonder hem, laat hem dan gaan. Lijkt me voor hem ook stukken beter. Ik krijg het een beetje te doen met die man.
vrijdag 1 november 2019 om 20:37
Dat jij dat kan wil niet zeggen dat elke ADHD'er dat kan.abracadabra schreef: ↑01-11-2019 19:04Eeehm nou sorry... Ik heb adhd en ik kan heel druk zijn... Maar mijn vriend zegt me juist soms als ik druk ben... niet omdat hij zich irriteert maar meer omdat hij weer dat er dan iets is... Ik ben namelijk vaak druk als ik overprikkeld ben of niet op mijn gemak. En ik kan dan heel goed even gas terug nemen of me even op iets anders richten... een adhder kan echt wel zijn gedrag in toom houden...
Maar goed ik weer al jaren dat ik adhd heb en ik weet inmiddels wel hoe ik er mee om moet gaan... Maar daar was wel psycho educatie voor nodig.
zaterdag 2 november 2019 om 00:23
Nee idd, had het over mijn ex die kon het na therapie en medicatie in ieder geval niet.
Maar als ik TO hoor is het precies hetzelfde verhaal. Ze schreef zelf dat ze er al aan dachten maar haar man zich niet wilde laten testen toen maar nu wel.
zaterdag 2 november 2019 om 02:45
Ik neem aan dat hij wel kan lezen? Hang in koeienketters de woorden “niet storen” op de slaapkamerdeur. Verder zorgen dat die deur op slot kan. En een noise cancelling koptelefoon op je oren met je favoriete muziek zodat al breekt hij de overloop af, jij dat niet hoort.
Nog beter is als je een slaapkamer over hebt deze voor jezelf inrichten met een luie (lig)stoel, boeken/tijdschriften, tablet met Netflix/Spotify en die koptelefoon waar ik het net over had enz...
Nog beter is als je een slaapkamer over hebt deze voor jezelf inrichten met een luie (lig)stoel, boeken/tijdschriften, tablet met Netflix/Spotify en die koptelefoon waar ik het net over had enz...
zaterdag 2 november 2019 om 08:38
Noor21 schreef: ↑02-11-2019 02:45Ik neem aan dat hij wel kan lezen? Hang in koeienketters de woorden “niet storen” op de slaapkamerdeur. Verder zorgen dat die deur op slot kan. En een noise cancelling koptelefoon op je oren met je favoriete muziek zodat al breekt hij de overloop af, jij dat niet hoort.
Nog beter is als je een slaapkamer over hebt deze voor jezelf inrichten met een luie (lig)stoel, boeken/tijdschriften, tablet met Netflix/Spotify en die koptelefoon waar ik het net over had enz...
Dit, en een heel groot slot op de deur. Maar ja, dan gaat hij daar een kwartier aan staan rammelen. Ik vrees dat het bij deze man niet gaat helpen.
Ik hoop dat ze er samen uitkomen, maar deze man lijkt echt totaal ontspoord en ontremd. Ik zou er niet mee kunnen leven. Ik zou dan heel goed begrijpen dat TO uiteindelijk voor haarzelf kiest.
zaterdag 2 november 2019 om 09:41
Ik verwacht ook niet dat hij helemaal verandert, maar wel dat er enige aanpassingen zullen zijn, en natuurlijk wil ik daar ook in meedragen.malibu82 schreef: ↑01-11-2019 11:12Zoals je het omschrijft lijken jullie behoorlijke tegenpolen. Jij trekt je steeds verder terug, zou het kunnen dat hij daardoor juist steeds harder aan je gaat trekken?
Je kan niet van hem verwachten dat hij helemaal verandert. Hij kan zich misschien iets aanpassen, maar dat zal denk ik niet het verschil maken dat jij zoekt.
Denk je dat je hem straks een eerlijke en oprechte kans kan geven? Of kan hij eigenlijk helemaal niets meer goed doen en ben je er diep vanbinnen gewoon klaar mee? In het laatste geval zou ik hem niet te lang aan het lijntje houden, dat is niet fair richting hem.
Dat hij gewoon eens naar mij luistert naar wat ik zeg, en dat niet altijd meteen aan de kant gooit, en verder gaat met zijn eigen dingen.
Ik heb hem al 2 keer eerder een kans gegeven door zelf hulp in te schakelen, waar we ook samen maar ook afzonderlijk.
En nou kan men zeggen waarom nog een 3e keer evt, ik wil het ergens ook nog niet opgeven.
Er zal dan toch ergens nog wel gevoel voor hem zijn.
zaterdag 2 november 2019 om 09:43
Is ook exact wat ik dachtabracadabra schreef: ↑30-10-2019 21:07Is hij wel eens bij een psycholoog geweest voor een diagnose? Wellicht kunnen ze hen helpen.
Gr. Een adhder
Gr van een mede adhder
zaterdag 2 november 2019 om 09:44
Beide hulpverleners hebben aangegeven ADHD test te laten doen.
Dat heeft hij tot op heden niet gedaan.
Maar nu wordt het hem heet onder de schoenen en beseft hij dat ik serieus ben(en moest ik schijnbaar eerst afstand van hem nemen), maakt hij er wel werk van.
zaterdag 2 november 2019 om 09:46
We hebben 2 slaapkamers hoor, waarvan in 1 ik mij terug kan trekken.dora-wee schreef: ↑01-11-2019 20:34Maar hij mag dus z’n eigen slaapkamer niet binnenkomen? Dat kan je toch niet maken? Ik vind dat je heel liefdeloos over hem praat, en enorm op zoek bent naar wat er mis met hem is. Als je zo goed voor jezelf kunt zorgen financieel en je wil zo graag studeren zonder hem, laat hem dan gaan. Lijkt me voor hem ook stukken beter. Ik krijg het een beetje te doen met die man.
