Relaties
alle pijlers
Uit elkaar gaan
zondag 3 november 2019 om 17:12
Ik wil na ruim 8 jaar samen zijn weg bij mijn man. We hebben al een goed en lang gesprek gehad en hij vind het jammer, maar geeft aan er niks aan te kunnen veranderen. We hebben nu afstand van ellaar genomen om na te denken maar wonen nog wel samen. De omgeving weet het nog niet.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 17:20
Op een gegeven moment houdt het geven op als je niks meer terug krijgt.Madeliefjees schreef: ↑03-11-2019 17:18Het gras lijkt elders altijd groener. Geen enkele relatie is perfect (behalve de mijne). Het is geven en nemen, maar altijd meer geven.
Sterkte met je beslissing to. Beter nu jullie nog met elkaar kunnen praten dan wachten en vervolgens een vechtscheiding.
zondag 3 november 2019 om 17:22
Madeliefjees schreef: ↑03-11-2019 17:18Het gras lijkt elders altijd groener. Geen enkele relatie is perfect (behalve de mijne). Het is geven en nemen, maar altijd meer geven.
Hier ben ik dus ook bang voor, al voelt een plek voor mijzelf(dat zou eerst bij mijn ouders zijn) als een bevrijding... maar ik wil zeker niet alleen blijven voor altijd.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 17:25
Als dit al als een bevrijding voelt, zegt dat toch genoeg? Ik zou niet bij iemand blijven alleen maar uit angst om alleen te zijn, daar word je toch ook maar ongelukkig van.
zondag 3 november 2019 om 17:27
Die mensen leven jouw leven niet. Je bent er klaar mee, heb vertrouwen in de toekomst.
zondag 3 november 2019 om 17:32
Ja..dat klopt. Ik weet dat ook in mijn hoofd maar vind het toch moeilijk. Het gevoel van falen zit er bij mij in en ik gun mijn man het verdriet ook niet natuurlijk. Maar voor ons beide weet ik dat dit beter is.
Hij weet er ook niet echt mee om te gaan, doet maar alsof er niks aan de hand is en alles beter zal worden. Ik denk dat het wel een klap gaat zijn als ik daadwerkelijk ga.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 17:40
Mar-ianne schreef: ↑03-11-2019 17:32Ja..dat klopt. Ik weet dat ook in mijn hoofd maar vind het toch moeilijk. Het gevoel van falen zit er bij mij in en ik gun mijn man het verdriet ook niet natuurlijk. Maar voor ons beide weet ik dat dit beter is.
Hij weet er ook niet echt mee om te gaan, doet maar alsof er niks aan de hand is en alles beter zal worden. Ik denk dat het wel een klap gaat zijn als ik daadwerkelijk ga.
Het is ook moeilijk, ik ben ook gescheiden en had dezelfde twijfels als jij. Achteraf gezien is scheiden de beste beslissing ooit geweest, voor ons allebei. Dus ik zeg het nu wel zo makkelijk tegen jou, maar weet dondersgoed dat 't zo makkelijk niet is. En praat gewoon met je vriendinnen, wie weet verbazen ze je en geven ze je groot gelijk. Je weet maar nooit
zondag 3 november 2019 om 17:45
Dus je blijft al 8 jaar bij hem omdat jij bang bent van het echte leven maar het is zijn schuld omdat hij niet zijn best doet en met die instelling ben je getrouwd....OK. Jij voelt je niet geliefd maar hij denk ik ook niet.
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-11-2019 17:46
13.49% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 3 november 2019 om 17:46
Madeliefjees schreef: ↑03-11-2019 17:18Het gras lijkt elders altijd groener. Geen enkele relatie is perfect (behalve de mijne). Het is geven en nemen, maar altijd meer geven.
Hoeveel tegelspreuken kun je in één post proppen.
zondag 3 november 2019 om 17:48
Vriendinnen zijn er voor elkaar ook al zijn beslissingen voor hen niet de juiste. Daar draait het toch niet om? Als jouw vriendinnen dit niet kunnen kom je er dus vanzelf achter dat het geen vriendinnen zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 3 november 2019 om 17:52
Bepaal nu eerst een voor jezelf wat je zo tegenstaat aan je man. Hij lijkt mij geen vervelende persoon. Hij is meegaand, legt je een strobreed in de weg als je dingen voor jezelf wilt doen, is betrokken, enz.
Je kan er geen goed gesprek mee voeren, zeg je. Waar wil je met hem over praten wat niet mogelijk is dan?
Kortom, zet dat allemaal eens op een rijtje. Want wat wil je dán? Een man die overal en altijd wat op aan te merken heeft, die dwars ligt als je dingen voor jezelf wilt doen, die de baas speelt in plaats van meegaand te zijn, wát dan?
Maar in elk geval veel sterkte gewenst met deze periode.
Je kan er geen goed gesprek mee voeren, zeg je. Waar wil je met hem over praten wat niet mogelijk is dan?
Kortom, zet dat allemaal eens op een rijtje. Want wat wil je dán? Een man die overal en altijd wat op aan te merken heeft, die dwars ligt als je dingen voor jezelf wilt doen, die de baas speelt in plaats van meegaand te zijn, wát dan?
Maar in elk geval veel sterkte gewenst met deze periode.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 3 november 2019 om 17:54
Échte vrienden zijn er ook voor om je een spiegel voor te houden als het nodig is.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 3 november 2019 om 18:10
Als het gras daadwerkelijk groener is, dan is het toch niet gek dat je daarheen wil.Madeliefjees schreef: ↑03-11-2019 17:18Het gras lijkt elders altijd groener. Geen enkele relatie is perfect (behalve de mijne). Het is geven en nemen, maar altijd meer geven.
zondag 3 november 2019 om 18:19
Je kan paars gras niet groen laten worden door water.
Blijkbaar is dit iets wat al jaren speelt.
Zijn er al eindeloze gesprekken geweest.
Wordt het gras wel wat minder paars af en toe, maar nooit groen.
Als je dan groen gras of een ander kleurtje wil, zit er toch echt maar 1 ding op.
En ben je blij dat er geen kinderen mee gemoeid zijn.
zondag 3 november 2019 om 18:20
Dat kan ook. Ik neem aan dat water geven, bemesten en verticuteren al geprobeerd is.
Maar je mag best meer willen in het leven.