Relaties
alle pijlers
Uit elkaar gaan
zondag 3 november 2019 om 17:12
Ik wil na ruim 8 jaar samen zijn weg bij mijn man. We hebben al een goed en lang gesprek gehad en hij vind het jammer, maar geeft aan er niks aan te kunnen veranderen. We hebben nu afstand van ellaar genomen om na te denken maar wonen nog wel samen. De omgeving weet het nog niet.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 19:17
Zeker tussen mijn 20 en mijn 30 - als ik net afgestudeerd ben en carrière ben aan 't maken - zou ik het anders wel tof vinden dat mijn partner op zijn minst weet waar ik 40 uur per week mee bezig ben.
Dat ie niet elke in en out kent ... oké.
Maar dat hij mij in een lab ziet werken terwijl ik elke dag in een operatiezaal sta ... da's wat anders.
Ik toon daarbij ook interesse in zijn werk, ook al zegt het mij weinig.
Dat ie niet elke in en out kent ... oké.
Maar dat hij mij in een lab ziet werken terwijl ik elke dag in een operatiezaal sta ... da's wat anders.
Ik toon daarbij ook interesse in zijn werk, ook al zegt het mij weinig.
zondag 3 november 2019 om 19:17
ik weet het niet, ik kan me zo voorstellen dat hij niet zo tevreden was met haar boodschapEnn schreef: ↑03-11-2019 19:16Nah weet je dan zou ik het meer waarderen als er niets gezegd werd. Hoe de man het ook heeft bedoeld en hoe duidelijk zijn empathie uit deze woorden zouden moeten spreken; voor TO werkte het niet. Dat kan en mag en ik begrijp dus goed dat ze niet met deze man verder wil.
zondag 3 november 2019 om 19:18
Waarom? Voor de hond? Deze mensen passen niet bij elkaar waardoor een heeft besloten om de handdoek in de ring te gooien. Er zijn geen kinderen waarmee directe rekening gehouden zou moeten worden,Westerpaviljoen schreef: ↑03-11-2019 19:03
Maar ik vind wel dat je zoiets als relatietherapie moet proberen voordat je deze beslissing gaat nemen.
Jullie acteren en communiceren op verschillende levels en die moet je wel proberen bij elkaar te brengen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 3 november 2019 om 19:19
Lux-
Wat jij zegt heb ik ook veel afgespeeld in mijn hoofd en veel over gelezen. Zou dat ook kunnen wanneer je niet meer verliefd/geinteresseerd bent? We deden nog wel veel leuke dingen samen en hebben dat tot op kort ook nog steeds gedaan. Ik ben overigens niet op zoek naar super veel romantiek en zo, maar meer naar wederzijdse interesse en houden van. Ik heb veel moeite met dat laatste. Ik hou niet meer genoeg van hem
Wat jij zegt heb ik ook veel afgespeeld in mijn hoofd en veel over gelezen. Zou dat ook kunnen wanneer je niet meer verliefd/geinteresseerd bent? We deden nog wel veel leuke dingen samen en hebben dat tot op kort ook nog steeds gedaan. Ik ben overigens niet op zoek naar super veel romantiek en zo, maar meer naar wederzijdse interesse en houden van. Ik heb veel moeite met dat laatste. Ik hou niet meer genoeg van hem
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 19:19
zondag 3 november 2019 om 19:20
Ja maar dat kan toch? Hij hoeft het toch niet eens te zijn met haar keuze? Dat hij dit niet op de wijze kan communiceren zoals TO zou willen zegt toch niet dat zij verantwoordelijk is voor zijn aandeel en zijn wijze van omgaan met haar keuze?
enn wijzigde dit bericht op 03-11-2019 19:22
0.99% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 3 november 2019 om 19:22
Goeiedag zeg, ja idd wel de hond. *ik word te oud denk ik*
(
)
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 3 november 2019 om 19:23
zondag 3 november 2019 om 19:23
Relatie-therapie nemen voor een dode relatie omwille van de hond
...Nog zo één en het is Pasen.
zondag 3 november 2019 om 19:24
er is niks mis met die reactie als je weet dat mensen in het nauw rare dingen kunnen zeggen. TO had haar verhaal allang op een rijtje, zij zet hem voor het blok en komt hier dan klagen over zijn reactie, vind ik gewoon niet eerlijk
zondag 3 november 2019 om 19:25
O daar ben ik het helemaal mee eens.
zondag 3 november 2019 om 19:25
Nee, ik ga ook niet bij hem weg omdat hij niet snapt wat ik doe. Dat hij er geen interesse in toont vind ik weer het andere uiterste.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 19:26
Het klinkt een beetje alsof je had gewild dat hij je ging vragen om het toch te proberen, dat dit als een ultieme wake-up call was bedoeld en hij niet zo heeft gereageerd als jij wilde.
Maar wat moet je met iemand die wil scheiden? Het is graag of niet he... En dat van die hond, dat is gewoon een coping mechanisme om niet te hoeven voelen. Ik was bij vorige relaties ook zo, dan ging ik meteen op standje overleven en dingen regelen. Pas later kwam het verdriet.
Maar wat moet je met iemand die wil scheiden? Het is graag of niet he... En dat van die hond, dat is gewoon een coping mechanisme om niet te hoeven voelen. Ik was bij vorige relaties ook zo, dan ging ik meteen op standje overleven en dingen regelen. Pas later kwam het verdriet.
zondag 3 november 2019 om 19:26
Ik denk dat de meeste mensen geen flauw benul hebben van wat laparoscopie is. Dus blijkbaar heb jij het je man ook nooit goed uitgelegd wat je doet, als hij na jaren nog steeds denkt dat het iets in een lab is.Mar-ianne schreef: ↑03-11-2019 19:12Voorbeeld: ik assisteer op het werk bij laparoscopische operaties en dat doe ik al een aantal jaar met veel plezier. En ik praat er dan ook wel geregeld over met hem, zoals hij ook over zijn werk praat tegen mij. En toen kwam ik er achter dat hij geen idee heeft wat ik doe, wat laparoscopie is en wat mijn rol daar in is. Hij dacht door het woord dat ik in een lab aan het werk was. Hij had dus geen idee, en praat er maar gewoon in mee in plaats van te vragen wat het is en wat ik doe. Dat geeft mij dan wel vraagtekens.
Wat ik verder proef is dat je vooral een stuk bevestiging zoekt van hoe geweldig het is dat je je huidige functie bereikt hebt. En dat je man je die ook vooral regelmatig moet geven. Je bent dus niet op zoek naar een gelijkwaardige relatie, maar naar iemand die jou bewondert vanwege je werk. Maar weet je, thuis, op de bank, maakt het geen fluit uit of je nou elke dag in een OK gespecialiseerde dingen staat te doen, of dat je gewoon achter de kassa bij de Jumbo zit. Thuis op de bank gaat het erom wie je als mens bent en wie je als partner bent voor je man. Als je een fanclub zoekt, moet je dat vooral doen, maar daar is een relatie niet voor.
Je hebt (als ik het zo lees) een doodgoeie vent die jou liefheeft, alle vrijheid geeft om je eigen interesses na te streven en je op geen enkel gebied een strobreed in de weg legt.
Waardeer dat, zou ik zeggen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 3 november 2019 om 19:27
Oh ja nou dat kan ook natuurljk. Ik vermoed dat het mogelijke gevoel van oneerlijkheid van de man na verloop van tijd (zou best snel kunnen zijn) omslaat in opluchting. Dat zou ik me heel erg goed kunnen voorstellen nadat hij getrouwd is geweest met een vrouw die al langer dan twee jaren iets wil wat hij niet kan geven. Gewoon omdat hij zo niet is.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 3 november 2019 om 19:28
Dat klopt niet, hij wist het al wel en we hebben het er vaker over gehad. Het kwam niet out of the blue.
Onze tijd is nu.
zondag 3 november 2019 om 19:29
Hangt er ook vanaf, Pejeka, of jij wél interesse toont voor zijn werk.
En weet wat hij 40 uur (of meer) per week uitspookt daar.
Of toch voor 90 %.
Ik heb ooit 3 weken bij een bank gewerkt.
Ik werk intussen al 8 jaar elders.
Mijn schoonmoeder denkt nog altijd dat ik bij die bank werkt.
(Kwam ooit tijdens een etentje ter sprake.
Ik heb haar nochtans al 10 keer gezegd waar ik werk, wat ik doe, ...)
Van mijn schoonmoeder duld ik dat.
Van mijn partner zou ik dat toch écht triest vinden.
En weet wat hij 40 uur (of meer) per week uitspookt daar.
Of toch voor 90 %.
Ik heb ooit 3 weken bij een bank gewerkt.
Ik werk intussen al 8 jaar elders.
Mijn schoonmoeder denkt nog altijd dat ik bij die bank werkt.
(Kwam ooit tijdens een etentje ter sprake.
Ik heb haar nochtans al 10 keer gezegd waar ik werk, wat ik doe, ...)
Van mijn schoonmoeder duld ik dat.
Van mijn partner zou ik dat toch écht triest vinden.
zondag 3 november 2019 om 19:30
Des te sneller de opluchting zal komen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.