Relaties
alle pijlers
Uit elkaar gaan
zondag 3 november 2019 om 17:12
Ik wil na ruim 8 jaar samen zijn weg bij mijn man. We hebben al een goed en lang gesprek gehad en hij vind het jammer, maar geeft aan er niks aan te kunnen veranderen. We hebben nu afstand van ellaar genomen om na te denken maar wonen nog wel samen. De omgeving weet het nog niet.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Wat het belangrijkste voor hem was is dat we onze hond er niet de dupe van laten worden. Dat bevestigde mijn gevoel wel weer. Dat onze hond op zo'n moment als eerste in hem op komt vind ik moeilijk en dat heb ik hem ook verteld.
We hebben geen kinderen.
Sinds 2 jaar zijn we getrouwd en achteraf had ik daar voor al lichte twijfels. We hebben daar toen ook vaak over gesproken maar ik had het vertrouwen er in dat het goed kwam. Dat is helaas niet gebleken en we lopen dan ook weer tegen hetzelfde aan. Op dat soort momemten doen we weer extra ons best en is het weer even prima. Maar dat veranderd dan toch weer. Ik besef me nu dat hij zo is en we elkaar niet moeten willen veranderen. Dat is niet oke.
Hij vind altijd alles prima en goed en ik heb juist behoefte aan een partner waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die trots op mij is en waarvanuit ook initiatief komt. In mijn relatie lijkt het hem allemaal niet uit te maken als ik er maar ben voor gezeldschap en klusjes. Hij gaat hier ook niet echt tegen in als ik dit aangeef.
Kortom, ik heb spijt dat ik getrouwd ben en ben bang dat we beide nog meer spijt hebben als we dit nog 10 jaar zo door laten gaan(vooral ik, want hij vind het allemaal wel best zo). Echter heb ik veel angst voor wat er gaan komen en voel ik me schuldig. Straks ben ik een jonge vrouw en al gescheiden...dat voelt verkeerd.
Maar in deze relatie blijven voelt ook verkeerd....
De hele dag door denk ik hier aan en het valt me echt wel zwaar, maar ik ben er van overtuigd dat blijven ook echt ongezond is als ze liefde er uit is...
Ik ben op zoek naar advies, of naar ervaringen van anderen. Bedankt voor het lezen.
Onze tijd is nu.
maandag 4 november 2019 om 21:30
Ik ben bang dat je je hier nog wel eens lelijk in kunt vergissen. Ja je hebt vaak zat een gesprek gehad, maar het is al die tijd ook altijd bij een gesprek gebleven. Nu ben je echt stellig dat je daadwerkelijk wil scheiden, en hoewel dat jij dit al 100x in je hoofd doorlopen hebt, is hij daar waarschijnlijk helemaal niet mee bezig geweest.
Ik heb verder geen mening over het wel of niet scheiden. Jij bent verantwoordelijk voor jouw geluk, de je moet doen wat je moet doen, maar pak hem niet te hard aan voor zijn eerste reactie op zo’n schokkende mededeling.
maandag 4 november 2019 om 22:00
Nog een aspect dat bijna altijd terugkomt in topics met een lieve man en een verveelde vrouw: de vrouw benoemt ook nog duidelijk dat ze hem ontgroeid is. Heeft een ontwikkeling meegemaakt en hij is blijven hangen. Zo denigrerend.pejeka schreef: ↑04-11-2019 19:41Ik denk dat we ook eens af moeten van het idee dat een partner áltijd maar perfect dient te zijn. Geen mens is perfect.
En ik kan echt boos worden, zoals in dit topic, dat een partner een vriendelijke, aardige, meegaande, meevoelende persoon is, die TO geen strobreed in de weg legt bij de dingen die ze zelf wil doen, die er gewoon voor haar is als het nodig is, en ga zo maar door, en dat mensen dan tóch zaniken over de dingen die hij niét is of doet, of niet genoeg, of niet vaak genoeg. Is TO dan zélf zo'n geweldige empathische meevoelende partner die ook heeft voor wat haar man fijn vindt? Ik geloof er geen zier van. Maar wél zaniken over hem. Maar koud twee jaar geleden was hij nog prima voor het huwelijksbootje.
Sorry, ik kan er niet bij. Ik zal er wel te oud voor worden.
dinsdag 5 november 2019 om 00:32
Ja maar misschien voelde hij het allang aan dat jij het niet meer zag zitten in je huwelijk en heeft hij misschien ook al vooruit gedacht? Net als jij. Mannen zijn doortastender dan je zou denkenMar-ianne schreef: ↑03-11-2019 18:52Ja dom van mij. Geloof mij, als je je hart uit stort en je gevoelens uit aan je man dan vind je het niet gepast dat hij direct aan de hond denkt. Natuurlijk breng ik het beestje niet naar het asiel, dat komt wel goed en dat weet hij ook. Maar als dat het eerste is waar hij zich om bekommerd wat moet ik daar dan van vinden? Ik wil weten wat HIJ wil en denkt op zo'n moment.
Misschien was hij daarom ook weinig onder de indruk.
dinsdag 5 november 2019 om 09:13
Het klinkt toch ook een beetje alsof je hoopte eindelijk wel een reactie te krijgen waaraan je kon zien dat hij echt om je geeft. Want je geeft steeds aan dat je wil weten wat hij denk en voelt. Mis je gewoon niet de uiting van genegenheid? Het gevoel belangrijk te zijn voor hem?Mar-ianne schreef: ↑03-11-2019 18:52Ja dom van mij. Geloof mij, als je je hart uit stort en je gevoelens uit aan je man dan vind je het niet gepast dat hij direct aan de hond denkt. Natuurlijk breng ik het beestje niet naar het asiel, dat komt wel goed en dat weet hij ook. Maar als dat het eerste is waar hij zich om bekommerd wat moet ik daar dan van vinden? Ik wil weten wat HIJ wil en denkt op zo'n moment.
dinsdag 5 november 2019 om 09:24
Uhm... dat heeft ze pas 10x gezegd dat dat voor haar het grootste probleem in hun relatie is.LevadeII schreef: ↑05-11-2019 09:13Het klinkt toch ook een beetje alsof je hoopte eindelijk wel een reactie te krijgen waaraan je kon zien dat hij echt om je geeft. Want je geeft steeds aan dat je wil weten wat hij denk en voelt. Mis je gewoon niet de uiting van genegenheid? Het gevoel belangrijk te zijn voor hem?
dinsdag 5 november 2019 om 09:30
Dat weet ik. Wat ik probeer te zeggen is dat ze misschien niet echt de relatie wilde beëindigen, maar op deze manier eindelijk een reactie wilde krijgen. En als dat al vaker gebeurt is krijgt ze misschien van haar man ook daarom geen reactie.
Dat TO aan alles gaat twijfelen omdat ze die genegenheid mist maar eigenlijk niet weg wil. Meer een soort wanhoopsdaad om eindelijk wat los te maken.
dinsdag 5 november 2019 om 11:26
Ik begrijp de TO wel.
Neem het voorbeeld wat ze geef qua werk.
Er spreekt zo'n desinteresse uit dat hij na 8 jaar samen nog steeds geen flauw benul heeft van wat ze doet. Erger nog, hij denkt dat ze totaal iets anders doet dan wat ze doet. Alsof ze op kantoor zit en hij denkt dat ze tuintjes schoffelt.
Lief dat hij haar geen strobreed in de weg legt als het gaat om ontwikkeling en meegaand is, maar zij wil iemand die er ook voor haar is. Die haar aanmoedigt als ze het nodig heeft, haar successen met haar viert als ze die behaalt en haar weer helpt op te staan als ze struikelt.
Dat is hoe ik het lees in ieder geval. Alsof die beste man het allemaal maar weinig interesseert waar zijn vrouw mee bezig, wat haar bezig houdt en daar ook niet in wenst te investeren.
Ik persoonlijk vind het helemaal geen gekke verwachting van een relatie dat je een betrokken partner hebt en dat het iets meer is dan alleen maar lief, vriendelijke en meegaand.
Neem het voorbeeld wat ze geef qua werk.
Er spreekt zo'n desinteresse uit dat hij na 8 jaar samen nog steeds geen flauw benul heeft van wat ze doet. Erger nog, hij denkt dat ze totaal iets anders doet dan wat ze doet. Alsof ze op kantoor zit en hij denkt dat ze tuintjes schoffelt.
Lief dat hij haar geen strobreed in de weg legt als het gaat om ontwikkeling en meegaand is, maar zij wil iemand die er ook voor haar is. Die haar aanmoedigt als ze het nodig heeft, haar successen met haar viert als ze die behaalt en haar weer helpt op te staan als ze struikelt.
Dat is hoe ik het lees in ieder geval. Alsof die beste man het allemaal maar weinig interesseert waar zijn vrouw mee bezig, wat haar bezig houdt en daar ook niet in wenst te investeren.
Ik persoonlijk vind het helemaal geen gekke verwachting van een relatie dat je een betrokken partner hebt en dat het iets meer is dan alleen maar lief, vriendelijke en meegaand.
dinsdag 5 november 2019 om 11:33
Maar het probleem is dat ze getrouwd IS. Wat heeft het dan voor zin om te zeggen dat ze niet had moeten trouwen?pejeka schreef: ↑03-11-2019 18:37Ga dan van die man weg vóórdat je met hem trouwt. Mijn hemel, de trouwjurk is nog maar koud terug van de stomerij en opééns komt TO erachter dat het leven met die man onhoudbaar is? Heeft ze dan staan te liegen toen ze voor de ambtenaar stond, of is die man in koud anderhalf jaar veranderd van de allerliefste, leukste, fijnste man op aarde in het grootste minkukel?
Life is short. Eat dessert first.
dinsdag 5 november 2019 om 11:34
Dan trouw jij ermee hè. TO wil niet meer. Dat is haar goed recht.Aspeciësist schreef: ↑03-11-2019 18:41Tjonge. Jij twijfelde al vóór je huwelijk en bent toch gaan trouwen. Vervolgens lijk je over veel dingen snel ontevreden..en wil je scheiden. Dan geeft hij direct daarop de verantwoordelijkheid aan voor een goede verzorging of regeling voor jullie hond, zoals het hoort, en dat vindt jij niet ok? Klinkt juist als een heel goede betrokken man.
Life is short. Eat dessert first.
dinsdag 5 november 2019 om 11:37
Waarom moet dit? Denk je dat TO blij is met haar situatie?pejeka schreef: ↑03-11-2019 19:37Roept vrouw naar man:
"Schat, het trouwalbum is net bezorgd, ziet er prachtig uit met die witte leren kaft met gouden opdruk! En oh ja, heb je eraan gedacht dat we morgen bij de advocaat moeten zijn voor de scheiding? Doe je trouwpak maar aan, wel fijn om er dan een beetje netjes uit te zien, toch?"...
Life is short. Eat dessert first.
dinsdag 5 november 2019 om 11:53
Natuurlijk neem je jezelf mee na een scheiding. Dus de dingen waar je aan moet werken blijven. Maar als je na meermaals aangeven nog geen stap vooruit bent en er zijn geen kinderen in het spel zou ik gewoon niet blijven. Waarom? Omdat je met je naïeve kop een fout hebt gemaakt? De man zal geen slechterik zijn maar dat vind ik nou niet doorslaggevend. To is niet gelukkig. Reden genoeg.
Niet te verwarren met als het even niet lekker gaat of je hebt eens een tegenslag gelijk uit elkaar. Ik ben onwijs loyaal geweest naar ex (moeizame relatie maar kinderen in het spel) en hij wou uiteindelijk scheiden. Bij huidige man ben ik ook zeer loyaal maar als er een punt komt waarop ik spijt heb dat ik het aangegaan ben ga ik bij hem weg. Je hoeft niet ongelukkig verder te leven omdat je anders opgeeft. Dat praten mensen elkaar aan. Als je er echt geen heil meer inziet mag je stoppen. Als je voor je gevoel alles hebt geprobeerd en het niet beter word is dat nou juist zo fijn aan kunnen scheiden. Gelukkig mag dat hier. Ik ben helemaal niet pro scheiden. Maar het is er niet. Nooit geweest ook blijkbaar. Misschien waren de motieven van to niet zuiver? Goed dat eens onder de loep te nemen en niet nog eens zo een vergissing te maken. Voor jezelf niet maar voor je partner ook niet.
Niet te verwarren met als het even niet lekker gaat of je hebt eens een tegenslag gelijk uit elkaar. Ik ben onwijs loyaal geweest naar ex (moeizame relatie maar kinderen in het spel) en hij wou uiteindelijk scheiden. Bij huidige man ben ik ook zeer loyaal maar als er een punt komt waarop ik spijt heb dat ik het aangegaan ben ga ik bij hem weg. Je hoeft niet ongelukkig verder te leven omdat je anders opgeeft. Dat praten mensen elkaar aan. Als je er echt geen heil meer inziet mag je stoppen. Als je voor je gevoel alles hebt geprobeerd en het niet beter word is dat nou juist zo fijn aan kunnen scheiden. Gelukkig mag dat hier. Ik ben helemaal niet pro scheiden. Maar het is er niet. Nooit geweest ook blijkbaar. Misschien waren de motieven van to niet zuiver? Goed dat eens onder de loep te nemen en niet nog eens zo een vergissing te maken. Voor jezelf niet maar voor je partner ook niet.
dinsdag 5 november 2019 om 19:20
staafmixer schreef: ↑04-11-2019 20:53Maar wat maakt het uit Ze wil van hem af Dus moet ze dan bij hem blijven omdat hij best ok is?
Twee jaar geleden stonden ze nog voor het altaar om elkaar stralend te beloven samen de toekomst in te gaan, en toen was hij dus méér dan "best OK" voor TO (mag ik aannemen), en nu opééns is hij een man waar ze het liefst zo snel mogelijk van wil wegrennen, ook al is die man helemaal geen naar persoon, zelfs liefdevol en zorgzaam naar haar toe, gunt haar haar vrijheden en ontwikkeling, enz.
Mensen, hoe gaan we tegenwoordig met relaties om? Als wegwerpmateriaal?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 5 november 2019 om 20:54
Het is een mooi verhaal wat je schrijft maar de liefde kan ook gewoon overgaan. Of je wordt verliefd op een ander. Het is menselijk he! Geen schande of een misdaad om een andere keuze te maken.pejeka schreef: ↑04-11-2019 19:19Dat is altijd zo'n smoes. Het gekke (of aardige) is dat mensen op hun 35e of op hun 45e helemaal niet zo veel veranderen/veranderd zijn ten opzichte van toen ze 25 waren. Hun behoeftes, hun ideeën over wat ze willen in het leven, wat hen blij of niet blij maakt, blijkt meestal op al die leeftijden aardig hetzelfde. Toegegeven, je hebt meer levenswijsheid en dus doorgaans meer nuance in je gedachten en ideeën, maar dat maakt je eerder milder dan radicaler.
Wat er gewoon aan de hand is, is (vaak) dat je je relatie voor granted hebt aangenomen en er nooit veel moeite en aandacht aan hebt besteed. En wat je niet onderhoudt, gaat kapot.
En soms pakt die keuze goed uit voor beide uiteindelijk en soms niet. Zo gaan die dingen nou eenmaal.
Ja en?
dinsdag 5 november 2019 om 21:13
Dingen gaan nóóit vanzelf nu zomaar eenmaal. Vaak komt het erop neer dat je er zelf ook weinig moeite in hebt gestoken. Kozijnen gaan niet vanzelf rotten, je tuin staat niet vanzelf vol met onkruid, en je relatie gaat niet vanzelf van geweldig naar waardeloos. Het is een kwestie van moeite ervoor doen, erin investeren, en bijhouden. En als een relatie al BINNEN twee jaar verloopt van helemaal leuk naar helemaal waardeloos, dan is er toch iets mis met het onderhoud dat je erin hebt gestoken...snoopylynn schreef: ↑05-11-2019 20:54Het is een mooi verhaal wat je schrijft maar de liefde kan ook gewoon overgaan. Of je wordt verliefd op een ander. Het is menselijk he! Geen schande of een misdaad om een andere keuze te maken.
En soms pakt die keuze goed uit voor beide uiteindelijk en soms niet. Zo gaan die dingen nou eenmaal.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 6 november 2019 om 18:07
Ik wil jullie graag laten weten dat we met iemand zijn gaan praten om ons te helpen. Het blijkt dat ik waarschijnlijk handelde vanuit een manische episode. Er zijn nog gesprekken en onderzoeken gaande maar waarschijnlijk heb ik een manische depressie. Hierdoor vallen langzaam puzzelstukjes op zijn plaats. Het onrustige gevoel van wat anders moeten past daar misschien in. Ik ben na een paar dagen wat rustiger in mijn hoofd geworden en nu gaan we kijken hoe ik geholpen kan worden. Tot die tijd veranderen we zo min mogelijk aan de situatie. Ik sta nu ook weer heel anders tegenover de relatie. Gelukkig is mijn man begripvol hierin. Allemaal bedankt.
Onze tijd is nu.