18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 14 april 2009 om 13:56
dinsdag 14 april 2009 om 14:00
Eerst het maar eens de kinderen vertellen, die vragen zich natuurlijk zo langzamerhand ook af waarom jij zoveel moet plassen.... Waarom zou je ze trouwens niet kunnen vertellen dat het een initiatief van je man is en dat hij een nieuwe vriendin heeft? Ze hebben er m.i. recht op te weten hoe de vork in de steel zit.
Sterkte ermee!!
Sterkte ermee!!
dinsdag 14 april 2009 om 14:01
dinsdag 14 april 2009 om 14:02
Hallo, je kunt je kids toch wel (op een normale manier) vertellen wat voor zak het wel niet is, ik zou nu kiezen voor je kinderen, of zien zij nu niet hoeveel pijn jij hebt, ik zou die zka meegeven aan de eerste de beste vuilnisman. En ik vind het niet bruut voor je kinderen, wat hij NU doet is bruut voor je kinderen!
dinsdag 14 april 2009 om 14:03
Heel veel sterkte gewenst en ik vind het heel erg voor je.
Maar wat ik je zeggen wil is, die 18 jaar zijn natuurlijk niet verloren. Je hebt er 4 kinderen aan overgehouden en jullie zijn toch niet 18 jaar lang ongelukkig geweest?
Wat het belangrijkste is, hij wil weg, laat hij dan ook per direct weggaan. Hij gaat maar bij een vriend op de bank slapen of zo. Het is niet eerlijk tegenover jou en de kinderen om te zeggen dat je uit elkaar wil en vervolgens wel in huis te blijven.
Toen ik bij mijn vriend wegging ben ik bij mijn ouders gaan slapen. Ook al was het huis waar we woonden van mij. Zeker in het begin heb je ruimte nodig en het is niet handig als de ander zich steeds in die ruimte bevind.
Ga nu als de wiedeweerga iets helemaal voor jezelf doen. Een boek kopen, naar de kapper, boek een weekend weg en laat hem met de kinderen achter. Zoiets.
Maar wat ik je zeggen wil is, die 18 jaar zijn natuurlijk niet verloren. Je hebt er 4 kinderen aan overgehouden en jullie zijn toch niet 18 jaar lang ongelukkig geweest?
Wat het belangrijkste is, hij wil weg, laat hij dan ook per direct weggaan. Hij gaat maar bij een vriend op de bank slapen of zo. Het is niet eerlijk tegenover jou en de kinderen om te zeggen dat je uit elkaar wil en vervolgens wel in huis te blijven.
Toen ik bij mijn vriend wegging ben ik bij mijn ouders gaan slapen. Ook al was het huis waar we woonden van mij. Zeker in het begin heb je ruimte nodig en het is niet handig als de ander zich steeds in die ruimte bevind.
Ga nu als de wiedeweerga iets helemaal voor jezelf doen. Een boek kopen, naar de kapper, boek een weekend weg en laat hem met de kinderen achter. Zoiets.
dinsdag 14 april 2009 om 14:05
Maar het belachelijk van hem om te verwachten dat hij kan melden dat hij wil scheiden, dat hij een nieuwe vriendin heeft en ondertussen te verwachten dat hij kan blijven zitten waar hij zit, jou zijn vuile sokken laten wassen en zijn eten laten koken (bij wijze van spreken, ik weet jullie taakverdeling niet) en ondertussen met zijn nieuwe vriendin aan de slag te gaan. Dat moet je niet pikken.
dinsdag 14 april 2009 om 14:05
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 14:02:
dank je wel loomii en natuurlijk heb je gelijk , ze moeten de waarheid horen maar de manier waarop dit er bij mij nu uit zou komen is niet in echt vriendelijke bewoordingen en tja het blijft hun vader he
Ja, dat klopt, het blijft hun vader, en die is blijkbaar niet perfect. Nou ja.... Het is wel aan jou om in je bewoordingen enigzins neutraal te blijven. Ze snappen zelf wel dat je bloody pissed bent, want dat zullen ze zelf ook wel zijn.
Hoe ziet je man e.e.a. voor zich als jullie uit elkaar zijn en hij elders woont? Co-ouderschap?
dank je wel loomii en natuurlijk heb je gelijk , ze moeten de waarheid horen maar de manier waarop dit er bij mij nu uit zou komen is niet in echt vriendelijke bewoordingen en tja het blijft hun vader he
Ja, dat klopt, het blijft hun vader, en die is blijkbaar niet perfect. Nou ja.... Het is wel aan jou om in je bewoordingen enigzins neutraal te blijven. Ze snappen zelf wel dat je bloody pissed bent, want dat zullen ze zelf ook wel zijn.
Hoe ziet je man e.e.a. voor zich als jullie uit elkaar zijn en hij elders woont? Co-ouderschap?
dinsdag 14 april 2009 om 14:05
dinsdag 14 april 2009 om 14:06
Meid, wat een ellende voor je......
18 jaar samen en dan dit. Had je geen idee? Donderslag bij heldere hemel?
Het is zo heftig zoiets als dit. Het zal nog wel even duren voor je weer en beetje na kunt denken. Helaas moet je door een hele rijstebrijberg heen voor er wat licht komt aan het eind van de tunnel.
Natuurlijk ben je nu nog aan het dagdromen dat hij wel weer terugkomt. Kan ik me helemaal voorstellen. Maar spreek jezelf streng toe, want dan? Dan zit je met een man die je bedrogen heeft en ook dat is heel zwaar hoor kan ik je vertellen.
Kun je met je verhaal bij vrienden terecht? Probeer opvang voor de kinderen te regelen en ga een dagje weg met een vriendin, zodat je kunt huilen als je wil met een lief iemand in de buurt. Zorg even heel goed voor jezelf en leef van moment in moment. Blijven drinken, dat is ook heel belangrijk en ga naar de dokter als je lang niet kunt slapen.
Meid, ik zou willen dat ik meer voor je kon doen dan dit maar dit kunnen we hier heel goed, meeleven, adviseren, meedenken enzovoort, maak er maar flink gebruik van als je dat oplucht.
(f)
18 jaar samen en dan dit. Had je geen idee? Donderslag bij heldere hemel?
Het is zo heftig zoiets als dit. Het zal nog wel even duren voor je weer en beetje na kunt denken. Helaas moet je door een hele rijstebrijberg heen voor er wat licht komt aan het eind van de tunnel.
Natuurlijk ben je nu nog aan het dagdromen dat hij wel weer terugkomt. Kan ik me helemaal voorstellen. Maar spreek jezelf streng toe, want dan? Dan zit je met een man die je bedrogen heeft en ook dat is heel zwaar hoor kan ik je vertellen.
Kun je met je verhaal bij vrienden terecht? Probeer opvang voor de kinderen te regelen en ga een dagje weg met een vriendin, zodat je kunt huilen als je wil met een lief iemand in de buurt. Zorg even heel goed voor jezelf en leef van moment in moment. Blijven drinken, dat is ook heel belangrijk en ga naar de dokter als je lang niet kunt slapen.
Meid, ik zou willen dat ik meer voor je kon doen dan dit maar dit kunnen we hier heel goed, meeleven, adviseren, meedenken enzovoort, maak er maar flink gebruik van als je dat oplucht.
(f)
dinsdag 14 april 2009 om 14:06
Zou het ook snel mogelijk de kinderen vertellen maar wel wat er werkelijk aan de hand is!
Kinderen voelen vaak fijnloos aan dat er iets aan de hand is!
Verder heeft je man geen ouders meer of vrienden waar hij tijdelijk even naartoe kan zodat jij kan bijkomen en alles kan gaan regelen?
Succes ermee.
Kinderen voelen vaak fijnloos aan dat er iets aan de hand is!
Verder heeft je man geen ouders meer of vrienden waar hij tijdelijk even naartoe kan zodat jij kan bijkomen en alles kan gaan regelen?
Succes ermee.
dinsdag 14 april 2009 om 14:07
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 14:05:
@ eowyn en daar is mijn probleem he....ik hou van hem en kan hem niet zomaar de deur uitzetten en weet aan de andere kant dat ik mezelf zit te kwellen als ik het niet doe. Maar eerst de kinderen, heb het zweet nu al in mijn handen staan. Ik haat het om ze verdriet te moeten doen.
Jij doet ze toch geen verdriet?
Hij doet dat.
@ eowyn en daar is mijn probleem he....ik hou van hem en kan hem niet zomaar de deur uitzetten en weet aan de andere kant dat ik mezelf zit te kwellen als ik het niet doe. Maar eerst de kinderen, heb het zweet nu al in mijn handen staan. Ik haat het om ze verdriet te moeten doen.
Jij doet ze toch geen verdriet?
Hij doet dat.
dinsdag 14 april 2009 om 14:08
@ loomii ....co ouderschap heeft ie het niet over gehad en moet ie ook niet proberen op dit moment...maar zal ook wel niet in zijn hoofd opkomen hoor....hij zit vol van zijn vriendinnetje, owww had ik nog niet verteld he, die hij nog nooooooit ontmoet heeft en alleen kan via msn en bellen, en wil zo snel mogenlijk naar Amerika om haar te ontmoeten... Kreeg wel te horen dat ie van der houd toen ik zei dat ie haar dumpen moest en voor de echte wereld moest kiezen
dinsdag 14 april 2009 om 14:09
Ik zou tegen hem zeggen dat als hij besluit een punt achter jullie huwelijk te zetten, dat hij dan meteen zijn spullen moet pakken. Hoppeta! Jij bent hier aan zet en niet hij, hij heeft geen keuze, hij heeft zijn keuze al gemaakt en dit is de consequentie. Lekker makkelijk voor hem om te denken dat ie nog lekker bij jullie kan blijven wonen? Hallo??? HIJ regelt het maar!
Sterkte meis, ik weet hoe moeilijk het is.
Sterkte meis, ik weet hoe moeilijk het is.