Bijna scheiden

03-01-2020 16:14 195 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wij gaan scheiden. Allang tijd loopt het niet goed en langzamerhand zijn we broer en zus geworden. Ik dacht nooit echt over scheiden na omdat ik dat niet wil voor onze kinderen. Maar nu het bespreekbaar is geworden is er geen weg meer terug. Ik ben 2 jaar geleden vreselijk verliefd geweest op een collega, en ondanks dat het geen relatie kan worden was het wel wat me deed inzien dat ik dit huwelijk niet meer wil.
En ik voel me zo schuldig naar mijn kinderen. Ik wil mijn kinderen niet beschadigen. Nu we verder in het traject van scheiden zijn is het zo dubbel, ik weet dat ik niet met man man verder kan, maar ik durf de stap niet te nemen. We slapen nu apart en doen niets meer samen, we zijn alleen nog thuis voor de kinderen. Het voelt eenzaam en alsof we stil staan, tegelijkertijd wil ik het zo houden en ben ik bang voor wat komen gaat.
Wie zit ook in deze situatie of heeft het meegemaakt?
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 16:58
En over de kinderen, die weten nog niets. Als ik er aan denk om het te moeten vertellen, breekt mijn hart. Blijkbaar denk ik dan niet aan de lange termijn, want ik wil wel dat ze een fijn voorbeeld hebben van hoe een relatie kan zijn.
Precies. Je wil je kinderen het goede voorbeeld geven. Dat is niet ongelukkig blijven in een situatie die je kunt veranderen.

Natuurlijk is het vreselijk om aan je kinderen te moeten vertellen. Maar het is ook niet goed voor ze om in een huis vol spanningen en met ongelukkige ouders te zitten.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 16:58
En over de kinderen, die weten nog niets. Als ik er aan denk om het te moeten vertellen, breekt mijn hart. Blijkbaar denk ik dan niet aan de lange termijn, want ik wil wel dat ze een fijn voorbeeld hebben van hoe een relatie kan zijn.
Ze voelen het vast
Alle reacties Link kopieren
Dat ik eigenlijk wel weet dat we allemaal niet gelukkig kunnen zijn in deze situatie, maar dat het makkelijker is om de situatie zo te laten, want dan hoef ik hun verdriet niet te zien.
Kop in het zand dus :facepalm:
Alle reacties Link kopieren
Je moet dus eigenlijk iets aan je schuldgevoel doen. Dat is moeilijk hoor en daar gaat tijd overheen. Been there. Wellicht een idee om zélf met een therapeut te gaan praten, als de relatietherapie er al op zit? Wat was daar eigenlijk de uitkomst van?
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 16:58
En over de kinderen, die weten nog niets. Als ik er aan denk om het te moeten vertellen, breekt mijn hart. Blijkbaar denk ik dan niet aan de lange termijn, want ik wil wel dat ze een fijn voorbeeld hebben van hoe een relatie kan zijn.
100% zeker weten dat de kinderen gelukkiger zullen zijn in de situatie zoals die nu bestaat dan in de situatie dat jij "het goede voorbeeld" geeft van hoe een relatie ook kan zijn.

Je kinderen zitten totaal niet te wachten op een verliefde mama die het reuze gezellig heeft met haar nieuwe vriend. Terwijl zij altijd of papa of mama moeten missen.

Ga gewoon weer seks hebben met je man dan maakt je lichaam een hormoon aan dat er voor zorgt dat jij je verbonden gaat voelen met je man.

Mannen maken dat hormoon veel minder aan tijdens de seks dus omgekeerd werkt het niet. Maar zo te lezen hoeft hij ook niet zo nodig te scheiden.

Je wil geen energie meer in je relatie stoppen omdat jij blijft denken ik wil net zo verliefd worden als ik toen op die collega was. Verliefdheid gaat weer voorbij en dan blijf je achter met de puinhopen van een gebroken gezin.

Je hoort het zo vaak. Ik ben heel gelukkig met mijn nieuwe vriend. En dan de grote maar. Ik mis toch het gezin wat waren. Als je echt moeite gaat doen voor je gezin ben je uiteindelijk waarschijnlijk toch beter af en gelukkiger op de lange termijn.

En je hoeft je kinderen geen verdriet te doen.
Alle reacties Link kopieren
TMW schreef:
03-01-2020 16:36
Ik zit in een vergelijkbare situatie. Ik ben niet meer gelukkig in mijn relatie, we zijn geen stel meer maar alleen ouders van onze kinderen. Dit ondanks relatietherapie, gesprekken samen hierover, meer dingen samen doen, enz. Ik vind het heel moeilijk om de knoop door te hakken, maar op deze manier worden hij en ik ook allebei niet gelukkig en stellen we ook geen goed voorbeeld voor onze kinderen. Lastige bij ons is dat het gevoel eenzijdig is, mijn man is tevreden met hoe het nu loopt. Daarmee voel ik me heel erg de schuldige in het geheel, hoewel ik wel weet dat onze relatie niet alleen mijn 'verantwoordelijkheid' is...
TMW ik heb in dezelfde situatie gezeten, maar dan als je man. Ik was ook tevreden, dacht ik.

Nu 1 jaar verder kan ik zeggen dat de scheiding voor mij enorm goed is en dat terugkijkend onze relatie al langere tijd niet goed meer was.
Alle reacties Link kopieren
sugarmiss schreef:
03-01-2020 17:16
100% zeker weten dat de kinderen gelukkiger zullen zijn in de situatie zoals die nu bestaat dan in de situatie dat jij "het goede voorbeeld" geeft van hoe een relatie ook kan zijn.

Oh, bedoelt TO dat?
Ik vreesde al zoiets.
Alle reacties Link kopieren
Bulbul schreef:
03-01-2020 17:10
Je moet dus eigenlijk iets aan je schuldgevoel doen. Dat is moeilijk hoor en daar gaat tijd overheen. Been there. Wellicht een idee om zélf met een therapeut te gaan praten, als de relatietherapie er al op zit? Wat was daar eigenlijk de uitkomst van?
Dat we allebei niet meer wilden investeren was de uitkomst. Dat we al veel eerder uit elkaar gegroeid waren.
En ja, ik wil opnieuw om begeleiding vragen.
Ik weet niet hoe jouw situatie is, maar voel jij je ook schuldig?
Alle reacties Link kopieren
sugarmiss schreef:
03-01-2020 17:16
100% zeker weten dat de kinderen gelukkiger zullen zijn in de situatie zoals die nu bestaat dan in de situatie dat jij "het goede voorbeeld" geeft van hoe een relatie ook kan zijn.

Je kinderen zitten totaal niet te wachten op een verliefde mama die het reuze gezellig heeft met haar nieuwe vriend. Terwijl zij altijd of papa of mama moeten missen.

Ga gewoon weer seks hebben met je man dan maakt je lichaam een hormoon aan dat er voor zorgt dat jij je verbonden gaat voelen met je man.

Mannen maken dat hormoon veel minder aan tijdens de seks dus omgekeerd werkt het niet. Maar zo te lezen hoeft hij ook niet zo nodig te scheiden.

Je wil geen energie meer in je relatie stoppen omdat jij blijft denken ik wil net zo verliefd worden als ik toen op die collega was. Verliefdheid gaat weer voorbij en dan blijf je achter met de puinhopen van een gebroken gezin.

Je hoort het zo vaak. Ik ben heel gelukkig met mijn nieuwe vriend. En dan de grote maar. Ik mis toch het gezin wat waren. Als je echt moeite gaat doen voor je gezin ben je uiteindelijk waarschijnlijk toch beter af en gelukkiger op de lange termijn.

En je hoeft je kinderen geen verdriet te doen.
Ik ben me ervan bewust dat iedere verliefdheid voorbij gaat. Mijn gevoel voor mijn man is zo verminderd, al jaren. Ik voel me niet meer aangetrokken tot hem, al jaren geen seks. Ik moet er niet aan denken om 'gewoon seks te hebben'....
Wat jij zegt, is precies waar ik bang voor ben, een gebroken gezin en verdrietige kinderen. En toch kan ik het niet meer opbrengen.
Voor de duidelijkheid, ik heb geen nieuwe vriend
Alle reacties Link kopieren
hannaa45 schreef:
03-01-2020 17:26
Oh, bedoelt TO dat?
Ik vreesde al zoiets.
Nee, TO bedoelde dat niet
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 17:44
Ik ben me ervan bewust dat iedere verliefdheid voorbij gaat. Mijn gevoel voor mijn man is zo verminderd, al jaren. Ik voel me niet meer aangetrokken tot hem, al jaren geen seks. Ik moet er niet aan denken om 'gewoon seks te hebben'....
Wat jij zegt, is precies waar ik bang voor ben, een gebroken gezin en verdrietige kinderen. En toch kan ik het niet meer opbrengen.
Voor de duidelijkheid, ik heb geen nieuwe vriend

Hoe oud zijn die kinderen dan? Als ze niet heel klein meer zijn zou ik het vertellen. Grote kans dat ze zich anders nog flink in de zeik genomen voelen ook.
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 17:45
Nee, TO bedoelde dat niet
Wat bedoel je dan met : "ik wil ze wel een fijn voorbeeld geven hoe een relatie kan zijn"?
Alle reacties Link kopieren
Star² schreef:
03-01-2020 17:48
Hoe oud zijn die kinderen dan? Als ze niet heel klein meer zijn zou ik het vertellen. Grote kans dat ze zich anders nog flink in de zeik genomen voelen ook.
De oudste van 13 heeft het wel door, en daar ben ik ook wel open over, maar dat we gaan scheiden heb ik nog niet gezegd
Alle reacties Link kopieren
hannaa45 schreef:
03-01-2020 17:50
Wat bedoel je dan met : "ik wil ze wel een fijn voorbeeld geven hoe een relatie kan zijn"?
Nou, niet datik dolverliefd rondloop, maar wel dat ze 2 mensen zien die van elkaar houden en niet steeds irritaties hebben.
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 18:49
Nou, niet datik dolverliefd rondloop, maar wel dat ze 2 mensen zien die van elkaar houden en niet steeds irritaties hebben.
Wanneer moet dat dan gaan gebeuren?
Ze zien het nu niet.
Hoop je in een mogelijk nieuwe relatie dit wel te kunnen laten zien?
In de verre toekomst?
Alle reacties Link kopieren
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 18:49
Nou, niet datik dolverliefd rondloop, maar wel dat ze 2 mensen zien die van elkaar houden en niet steeds irritaties hebben.
denk je nou echt dat kinderen daar op zitten te wachten?
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
Je kinderen zitten echt niet te wachten op jou met een nieuwe man, al zou dat nog zo'n goede relatie zijn.

Heel eerlijk, zoals ik t lees heb je geen zin meer om te investeren omdat je opnieuw een relatie wilt, dat verliefde gevoel etc.

Als je echt voor je kinderen gaat, dan zet je je nog minstens 1x 100% in voor de relatie met hun vader.
Moet op te brengen zijn lijkt me (tenzij je mishandeld wordt oid).

Een voorbeeld van een goede relatie is naar mijn idee samen doorgaan als t moeilijk is.
Bied je man dat, waar jij naar op zoek bent.
Alle reacties Link kopieren
hannaa45 schreef:
03-01-2020 18:52
Wanneer moet dat dan gaan gebeuren?
Ze zien het nu niet.
Hoop je in een mogelijk nieuwe relatie dit wel te kunnen laten zien?
In de verre toekomst?
Misschien, maar Een nieuwe relatie is niet mijn prioriteit nu.
Ik denk dat ik vooral niet wil dat ze zien dat we beiden ongelukkig zijn en de spanningen voelen.
Alle reacties Link kopieren
valentinamaria schreef:
03-01-2020 19:00
denk je nou echt dat kinderen daar op zitten te wachten?
Wat bedoel je, dat het dus beter is om voor de kinderen bij elkaar te blijven?
Alle reacties Link kopieren
Realsk schreef:
03-01-2020 19:16
Je kinderen zitten echt niet te wachten op jou met een nieuwe man, al zou dat nog zo'n goede relatie zijn.

Heel eerlijk, zoals ik t lees heb je geen zin meer om te investeren omdat je opnieuw een relatie wilt, dat verliefde gevoel etc.

Als je echt voor je kinderen gaat, dan zet je je nog minstens 1x 100% in voor de relatie met hun vader.
Moet op te brengen zijn lijkt me (tenzij je mishandeld wordt oid).

Een voorbeeld van een goede relatie is naar mijn idee samen doorgaan als t moeilijk is.
Bied je man dat, waar jij naar op zoek bent.
Mooie post, zet me aan het denken. Ik wil ook het voorbeeld laten zien dat we niet opgeven.
Alleen.. ik voel zo’n enorme weerstand, ik wil niet meer bij hem horen. Ik wil dat mijn gevoel iets anders zou zeggen, maar ik kan er niet onderuit. Hoe moet ik me inzetten als ik het niet voel?
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 19:59
Mooie post, zet me aan het denken. Ik wil ook het voorbeeld laten zien dat we niet opgeven.
Alleen.. ik voel zo’n enorme weerstand, ik wil niet meer bij hem horen. Ik wil dat mijn gevoel iets anders zou zeggen, maar ik kan er niet onderuit. Hoe moet ik me inzetten als ik het niet voel?
je moet niet zoveel waarde hechten aan je gevoel, als iedereen de hele dag maar zou handelen naar zijn gevoel dan kwam er van de wereld niet veel terecht. bovendien staat je gevoel sterk in verband met je denken. Dat betekent dat het beinvloedbaar is. Soms moet je dus gewoon doen wat het beste is en je gevoel volgt je denken
Alle reacties Link kopieren
Het schijnt dat samen iets nieuws leren goed werkt om weer verbinding te voelen, of samen iets spannends doen, zoals bungeejumpen, of een escaperoom doen of zo. Als je verliefd bent doe je ook zulke dingen samen, dus ga dat doen. Ooit was hij goed genoeg om de vader van je kinderen te worden, dus je bent hem en die kinderen verplicht om toch te kijken of je die verbinding weer kunt voeden en gaan voelen.
Mentos2020 schreef:
03-01-2020 16:47
Bang om spijt te krijgen.. niet van het einde van de relatie, maar dat ik de kinderen moet delen.
We praten alleen over praktische dingen
Volgens mij kun je beter anticiperen op die spijt dan het ontwijken. ALs ik me niet vergis, tonen verschillende onderzoeken aan dat mensen na hun scheiding vaak spijt hebben en het is ook niet niks, je kinderen ineens op die manier te moeten delen. Maar ja, dat is zoals iemand anders al treffend zegt, inderdaad de consequentie. Het heeft geen zin om dat voor je uit te schuiven, behalve als je toch bij je man wil blijven.
Alle reacties Link kopieren
Jeetje wat een reacties soms.

Nou TO ik kan je vertellen dat onze kinderen erg weinig moeite mee hebben dat we gescheiden zijn. Tuurlijk hadden ze het liever anders gezien maar ze zien nu 2 ouders die gelukkig zijn en respectvol naar elkaar zijn. Ik weet 100% zeker dat ze het fijn zouden vinden als we een nieuwe relatie krijgen.

Het ligt er maar net aan hoe je scheiding verloopt, of het je lukt je niet door boosheid/irritatie te laten leiden. Wij laten de kinderen zien dat er tussen ons onvoorwaardelijk geven om is (so niet houden van). Echter niet meer samen maar vriendschappelijk en als ouders van.

Succes. Je zult zelf een afweging moeten maken. Volg je gevoel en laat je keuzes niet leiden door meningen van anderen. Iedere situatie is immers anders.
Angel64 schreef:
03-01-2020 20:20
Jeetje wat een reacties soms.

Nou TO ik kan je vertellen dat onze kinderen erg weinig moeite mee hebben dat we gescheiden zijn. Tuurlijk hadden ze het liever anders gezien maar ze zien nu 2 ouders die gelukkig zijn en respectvol naar elkaar zijn. Ik weet 100% zeker dat ze het fijn zouden vinden als we een nieuwe relatie krijgen.

Het ligt er maar net aan hoe je scheiding verloopt, of het je lukt je niet door boosheid/irritatie te laten leiden. Wij laten de kinderen zien dat er tussen ons onvoorwaardelijk geven om is (so niet houden van). Echter niet meer samen maar vriendschappelijk en als ouders van.

Succes. Je zult zelf een afweging moeten maken. Volg je gevoel en laat je keuzes niet leiden door meningen van anderen. Iedere situatie is immers anders.
ik weet 100% zeker dat kinderen niet helemaal eerlijk zijn tegen hun ouders als het gaat om hoe zij de scheiding beleven

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven