Psyche
alle pijlers
Wanneer ben je volwassen?
zondag 5 januari 2020 om 18:47
Naar aanleiding van een discussie die in een vorig topic loskwam, vroeg ik mij af: wanneer ben je volwassen? Als 20’er die afgelopen jaar is afgestudeerd en nog niet zo lang begonnen is aan haar ‘grote-mensen baan’ vind ik dit best een interessant vraagstuk.
Dus, geloof jij dat je hiervoor aan specifieke eigenschappen moet voldoen? Bestaat er in jouw ogen een (minimale) checklist om als ‘volwassene’ door te mogen gaan? Of geloof jij überhaupt niet in volwassen zijn of worden?
Dus, geloof jij dat je hiervoor aan specifieke eigenschappen moet voldoen? Bestaat er in jouw ogen een (minimale) checklist om als ‘volwassene’ door te mogen gaan? Of geloof jij überhaupt niet in volwassen zijn of worden?
-
zondag 5 januari 2020 om 18:52
Volwassen ben je als je verantwoordelijkheid kunt nemen voor je daden. Je eigen huishouden en geldzaken op een behoorlijke manier kunt beheren.
Verder zijn er zoveel verschillende mensen en karakters dat er geen stempel op te drukken valt.
Tenslotte zijn er mannen van 60 die graag op zolder met een treintje spelen.
Verder zijn er zoveel verschillende mensen en karakters dat er geen stempel op te drukken valt.
Tenslotte zijn er mannen van 60 die graag op zolder met een treintje spelen.
zondag 5 januari 2020 om 18:59
TO trapt af: ik vind het lastig om in het algemeen te stellen wat volwassenheid is. Maar.. als ik mezelf plaats naast oudere familieleden en collega’s die ik als persoon kan waarderen, dan nemen zij allen wel verantwoordelijkheid voor hun eigen leven. Voor wat dat betreft, zie ik tussen ons overeenstemming. Tegelijkertijd lijken zij ook allemaal al een bepaalde balans gevonden te hebben en lijken zij goed om te kunnen gaan met tegenslagen. Hier ben ik nog heel erg zoekende in.
Ik dacht altijd dat ‘huisje, boompje, beestje’ en een financieel stabiele basis stonden voor volwassenheid. Stiekem ben ik van dat tweede nog steeds een beetje overtuigd. Ik vond het al bijzonder om te zien hoe nonchalant oud-studiegenoten om konden gaan met hun geld (waar ik stiekem ook een klein beetje jaloers op was), maar als ik mijzelf nu naast starters zet vind ik het bijvoorbeeld erg bijzonder dat nog niemand bezig lijkt te zijn met de nabije financiële toekomst (< 5 jaar).
Ik dacht altijd dat ‘huisje, boompje, beestje’ en een financieel stabiele basis stonden voor volwassenheid. Stiekem ben ik van dat tweede nog steeds een beetje overtuigd. Ik vond het al bijzonder om te zien hoe nonchalant oud-studiegenoten om konden gaan met hun geld (waar ik stiekem ook een klein beetje jaloers op was), maar als ik mijzelf nu naast starters zet vind ik het bijvoorbeeld erg bijzonder dat nog niemand bezig lijkt te zijn met de nabije financiële toekomst (< 5 jaar).
-
zondag 5 januari 2020 om 19:04
Dat is ook een beetje de vraag hè, wat is de definitie van volwassen zijn :p
Waarom je het zou moeten of willen zijn.. Goede vraag. Vroeger dacht ik: omdat je dan alles wat nodig is ‘geleerd’ hebt. Nu hoop ik nooit uitgeleerd te zijn. Nu zeg ik: om alles uit mijn leven te kunnen halen.
-
zondag 5 januari 2020 om 19:04
zondag 5 januari 2020 om 19:10
Vanwaar die hoop? Wat schrikt je af aan het volwassen worden?justagirly schreef: ↑05-01-2020 19:07Ik hoop nooit helemaal volwassen te worden maar op de belangrijkste zaken ben ik het wel.
-
zondag 5 januari 2020 om 19:12
Dat je niet alleen nog maar serieus kunt wezen, en op het laatst een verbitterde zeursok bent. Ik hou van spontane dingen en soms juist even NIET met je verstand of volwassenheid bezig zijn maar gewoon lang leve de lol en wat vrijer zijn, ik weet niet of ik het zo duidelijk uitleg.Ammenooitniet schreef: ↑05-01-2020 19:10Vanwaar die hoop? Wat schrikt je af aan het volwassen worden?
Maar dit kan gewoon bestaan naast volwassenheid.
justagirly wijzigde dit bericht op 05-01-2020 19:14
5.46% gewijzigd
zondag 5 januari 2020 om 19:12
Ik heb geen idee. Ik was al heel jong verantwoordelijk voor mezelf, maar ik vind mezelf nu wel wijzer en rustiger dan toen ik 24 was.
Het is ook niet zo erg, TO. Als je je best doet een goed mens te zijn, als je voor jezelf en voor anderen kunt zorgen, als je blij bent en gelukkig zonder anderen pijn te doen, dan is het toch al gauw prima, zou ik zeggen.
Het is ook niet zo erg, TO. Als je je best doet een goed mens te zijn, als je voor jezelf en voor anderen kunt zorgen, als je blij bent en gelukkig zonder anderen pijn te doen, dan is het toch al gauw prima, zou ik zeggen.
zondag 5 januari 2020 om 19:13
Ik ben nu 40, heb een kind, een eigen huis, financiën op orde, maar nog steeds voel ik me niet volwassen. 
Soms vind ik het zelfs raar dat ik moeder ben.
Ik dacht altijd dat als je volwassen was je je echt heel erg verantwoordelijk gedroeg, alles deed zoals het hoorde. Tegenwoordig denk ik dat volwassen zijn is dat je jezelf kan zijn en je je niets aan hoeft te trekken van wat een ander vindt.
Soms vind ik het zelfs raar dat ik moeder ben.
Ik dacht altijd dat als je volwassen was je je echt heel erg verantwoordelijk gedroeg, alles deed zoals het hoorde. Tegenwoordig denk ik dat volwassen zijn is dat je jezelf kan zijn en je je niets aan hoeft te trekken van wat een ander vindt.
zondag 5 januari 2020 om 19:13
Ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar denk je niet dat er dan heel veel mensen nooit volwassen zullen worden als je die criteria aanhoudt? Dat het geen volwassen gedrag is om een huis zo vies te maken dat zelfs Rob Geus liever een deurtje verder kijkt, of dat je geld leent om impulsieve aankopen mogelijk te maken voor de ‘yay’ factor, dat lijkt me redelijk logisch.herfstappeltaart schreef: ↑05-01-2020 18:52Volwassen ben je als je verantwoordelijkheid kunt nemen voor je daden. Je eigen huishouden en geldzaken op een behoorlijke manier kunt beheren.
Verder zijn er zoveel verschillende mensen en karakters dat er geen stempel op te drukken valt.
Tenslotte zijn er mannen van 60 die graag op zolder met een treintje spelen.
-
zondag 5 januari 2020 om 19:13
Ammenooitniet schreef: ↑05-01-2020 18:59TO trapt af: ik vind het lastig om in het algemeen te stellen wat volwassenheid is. Maar.. als ik mezelf plaats naast oudere familieleden en collega’s die ik als persoon kan waarderen, dan nemen zij allen wel verantwoordelijkheid voor hun eigen leven. Voor wat dat betreft, zie ik tussen ons overeenstemming. Tegelijkertijd lijken zij ook allemaal al een bepaalde balans gevonden te hebben en lijken zij goed om te kunnen gaan met tegenslagen. Hier ben ik nog heel erg zoekende in.
Ik dacht altijd dat ‘huisje, boompje, beestje’ en een financieel stabiele basis stonden voor volwassenheid. Stiekem ben ik van dat tweede nog steeds een beetje overtuigd. Ik vond het al bijzonder om te zien hoe nonchalant oud-studiegenoten om konden gaan met hun geld (waar ik stiekem ook een klein beetje jaloers op was), maar als ik mijzelf nu naast starters zet vind ik het bijvoorbeeld erg bijzonder dat nog niemand bezig lijkt te zijn met de nabije financiële toekomst (< 5 jaar).
Ik denk dat jij op een aantal punten de spijker op de kop slaat.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 5 januari 2020 om 19:14
Hopelijk nooit!
Met open mind de wereld in kunnen gaan, verrast kunnen blijven worden en dingen bijzonder kunnen blijven . Gewoon kunnen genieten van af en toe onnozel doen. Je niet druk hoeven maken van wat iemand daar van vindt en genieten, het leven niet zo serieus nemen.
Naast het gedeelte wat volwassen en verstandig moet zijn om ‘normaal’ te kunnen leven.
Ik voel me niet anders dan toen ik 18 was. Hoogstens doet de mening van een ander mij nog wat minder.
Met open mind de wereld in kunnen gaan, verrast kunnen blijven worden en dingen bijzonder kunnen blijven . Gewoon kunnen genieten van af en toe onnozel doen. Je niet druk hoeven maken van wat iemand daar van vindt en genieten, het leven niet zo serieus nemen.
Naast het gedeelte wat volwassen en verstandig moet zijn om ‘normaal’ te kunnen leven.
Ik voel me niet anders dan toen ik 18 was. Hoogstens doet de mening van een ander mij nog wat minder.
zondag 5 januari 2020 om 19:15
Ammenooitniet schreef: ↑05-01-2020 19:13Ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar denk je niet dat er dan heel veel mensen nooit volwassen zullen worden als je die criteria aanhoudt? Dat het geen volwassen gedrag is om een huis zo vies te maken dat zelfs Rob Geus liever een deurtje verder kijkt, of dat je geld leent om impulsieve aankopen mogelijk te maken voor de ‘yay’ factor, dat lijkt me redelijk logisch.
De dingen die jij beschrijft vind ik inderdaad niet volwassen. Maar de definitie van volwassen, wat is dat eigenlijk?
Zo bezien zijn er genoeg mensen die nooit volwassen worden.
zondag 5 januari 2020 om 19:16
Wat een extremen in je familie, een volwassen kind én een onvolwassen opa...nachtvlinder1977 schreef: ↑05-01-2020 18:51Leeftijd is geen criterium in mijn ogen, een baan ook niet. Wat mij betreft bepaald verantwoordelijk gedrag. Dat zie ik bij mijn zoon van 12 vaker dan bij menig 18 plusser bijvoorbeeld. Mijn vader van 74 is nog steeds niet volwassen.
Jij vraagt TO naar de definitie van volwassenheid maar ik ben juist heel erg benieuwd naar de jouwe!
Levadell
zondag 5 januari 2020 om 19:20
Ik vind dat allemaal van die dooddoeners. Alsof je, als je verantwoordelijkheid neemt voor stabiliteit in je leven, het zorgen dat alle financiën goed geregeld zijn, dat je geen schulden hebt, dat je je niet als kind van 14 gedraagt, niet zou kunnen genieten van nieuwe en verrassende dingen, van af en toe uit de band springen of wat plezier maken. Ik heb enerzijds alles op een rijtje waar het mijn "volwassen" verantwoordelijkheden aangaat, en anderzijds kan ik met kinderlijk plezier genieten van nieuwe dingen. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten.LevadeII schreef: ↑05-01-2020 19:14Hopelijk nooit!
Met open mind de wereld in kunnen gaan, verrast kunnen blijven worden en dingen bijzonder kunnen blijven . Gewoon kunnen genieten van af en toe onnozel doen. Je niet druk hoeven maken van wat iemand daar van vindt en genieten, het leven niet zo serieus nemen.
Naast het gedeelte wat volwassen en verstandig moet zijn om ‘normaal’ te kunnen leven.
Ik voel me niet anders dan toen ik 18 was. Hoogstens doet de mening van een ander mij nog wat minder.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
