Wanneer ben je volwassen?

Rond de 30 denk ik

Auditor schreef: ↑

05-01-2020 20:12

Voor mij is volwassenheid een ander woord voor levenservaring.
En die krijg je met de loop der jaren, hoewel er best een aantal specifieke sprongen in zijn geweest in mijn geval.

De eerste was het uit huis gaan en aan de andere kant van het land gaan wonen.

Daarna de dood van mijn vader, die in 11 maanden tijd bezweken is aan kanker en daar kwam nogal wat zorg bij kijken. Dan worden de rollen ineens omgekeerd en zorg jij voor je ouder in plaats van andersom.
Ik herinner me nog dat ik na zijn uitvaart enorm het gevoel had dat ik volwassen was geworden. Ik was toen 36.
Wellicht ook omdat een vanzelfsprekendheid van je hele leven er niet meer was.

De keren dat ik in mijn werk op mijn bek ben gegaan waren ook wel punten, hoewel niet zo sterk. Het waren wel leermomenten die horen bij volwassen worden. Je gaat je eigen fouten maken en moet de zaak ook zelf opknappen.

Dus in die zin ben ik volwassen,
Goede baan, eigen huis, mijn zaakjes op orde.

Maar soms heb ik ook als bijna 50-jarige nog mijn momentjes.
Zoals in de zomer watergevechten met de buurjongetje (waarvoor ik dan waterpistolen koop), of met stepjes en karretjes de dijk afrijden. Wie het verste komt.

Ik hoop dat ook nog lang te doen.

Volwassenen maken elke dag fouten. Volwassenen leren elke dag nieuwe lessen uit het leven. Vandaar dat ik niet denk dat je 'fouten maken' of 'levenservaring' als kenmerken kunt gebruiken van volwassenheid. In elke fase van je leven maak je nieuwe fouten. In elke fase van je leven maak je oude fouten.

Ben je onvolwassen omdat je op je dertigste een erg hoge hypotheek hebt afgesloten, of juist een onnodig lage? Ben je onvolwassen als je op je veertigste belegt in de verkeerde aandelen, of juist alles oppot in een oude sok? Word je pas volwassen op het moment dat je je ouders ziet sterven?

Mijn antwoord is natuurlijk nee. Volwassenheid heeft alles te maken met verantwoording kunnen nemen, of het nou goed of fout gaat.

Tja wat is volwassen zijn. Zijn meer vlagen/steekwoorden die dan bij mij opkomen.
Verantwoordelijkheid nemen van je eigen daden in alle opzichten, excuus aan durven bieden als dat terecht is, terug kunnen komen op genomen beslissingen, open staan voor ideeën voor anderen, iemand anders belang soms boven die van jezelf stellen, niet steeds moeten terugvallen op andere mensen maar dingen zelf doen maar ook juist hulp accepteren wanneer nodig, vooruit kunnen kijken naar de toekomst, meeleven met anderen en ook naar anderen vragen, soms wat doen wat eigenlijk je eigenlijk niet wil maar voor het grotere belang maar ook daar de balans in vinden.
Tegenwoordig kijk ik ook meer naar groepsbelang dan eigen belang. Zo steek ik al jaren met oud en nieuw een vuurpijl op met een briefje naar mijn overleden echtgenoot, eigen belang. Inmiddels ben ik er meer van overtuigd dat het kwalijk is voor het milieu en voor veel (fysieke) schade zorgt dus heb ik besloten dit niet langer meer te steunen.
Om diezelfde reden ik eet vegetarisch terwijl ik het wel lekker vond.
Zorgen dat je ergens op tijd bent als mensen op je wachten en niet gewoon lekker doorslapen wat je liever wil.
Hulp durven aan te bieden als je denkt dat het nodig is of gewoon omdat je dat wilt. Moeilijke onderwerpen niet uit de weg gaan maar bespreekbaar maken ipv erover te roddelen.
Als je op straat zwerfafval ziet en een prullenbak 2 meter verder gewoon even dat afval in de bak doen dat soort dingen.
Gewoon met je kinderen/kleinkinderen/neefje/nichtje meegaan met de glijbaan vind ik juist enorm volwassen. Dat doe je over het algemeen om het kind een pleziertje te doen/een band op te bouwen en wellicht uit veiligheid. Dus ja ik kan iemand die kiekeboe aan het spelen is ook op dat moment juist heel volwassen vinden.

Het is meer een totaalplaatje. Eens een keer uit de ban springen en schoenen van 300 euro kopen waardoor je net ff de boekriem de komende maanden strakker aan moet trekken is wat mij betreft niet ineens een punt om te denken dat je toch niet volwassen bent.

Maar ik moest wel direct aan deze tekst denken die ik een tijd geleden eens gelezen had. En daar ben ik het stiekem best mee eens.

IBIopviva schreef: ↑

05-01-2020 20:31

Tja wat is volwassen zijn. Zijn meer vlagen/steekwoorden die dan bij mij opkomen.
Verantwoordelijkheid nemen van je eigen daden in alle opzichten, excuus aan durven bieden als dat terecht is, terug kunnen komen op genomen beslissingen, open staan voor ideeën voor anderen, iemand anders belang soms boven die van jezelf stellen, niet steeds moeten terugvallen op andere mensen maar dingen zelf doen maar ook juist hulp accepteren wanneer nodig, vooruit kunnen kijken naar de toekomst, meeleven met anderen en ook naar anderen vragen, soms wat doen wat eigenlijk je eigenlijk niet wil maar voor het grotere belang maar ook daar de balans in vinden.
Tegenwoordig kijk ik ook meer naar groepsbelang dan eigen belang. Zo steek ik al jaren met oud en nieuw een vuurpijl op met een briefje naar mijn overleden echtgenoot, eigen belang. Inmiddels ben ik er meer van overtuigd dat het kwalijk is voor het milieu en voor veel (fysieke) schade zorgt dus heb ik besloten dit niet langer meer te steunen.
Om diezelfde reden ik eet vegetarisch terwijl ik het wel lekker vond.
Zorgen dat je ergens op tijd bent als mensen op je wachten en niet gewoon lekker doorslapen wat je liever wil.
Hulp durven aan te bieden als je denkt dat het nodig is of gewoon omdat je dat wilt. Moeilijke onderwerpen niet uit de weg gaan maar bespreekbaar maken ipv erover te roddelen.
Als je op straat zwerfafval ziet en een prullenbak 2 meter verder gewoon even dat afval in de bak doen dat soort dingen.
Gewoon met je kinderen/kleinkinderen/neefje/nichtje meegaan met de glijbaan vind ik juist enorm volwassen. Dat doe je over het algemeen om het kind een pleziertje te doen/een band op te bouwen en wellicht uit veiligheid. Dus ja ik kan iemand die kiekeboe aan het spelen is ook op dat moment juist heel volwassen vinden.

Het is meer een totaalplaatje. Eens een keer uit de ban springen en schoenen van 300 euro kopen waardoor je net ff de boekriem de komende maanden strakker aan moet trekken is wat mij betreft niet ineens een punt om te denken dat je toch niet volwassen bent.

Maar ik moest wel direct aan deze tekst denken die ik een tijd geleden eens gelezen had. En daar ben ik het stiekem best mee eens.

Ik kan me helemaal in je post vinden.

Ammenooitniet schreef: ↑

05-01-2020 20:38

Ik probeer hier ook stellig te benadrukken dat dit om mijn mening gaat en tussen de regels door valt hopelijk te lezen dat ik me besef dat ik nog lang niet uitgeleerd ben, maar ook dat mij bewust ben van mijn eigen perspectief. Tussen iets bijzonder vinden en er een oordeel over vellen (laat staan over de persoon zelf), zit naar mijn idee nog een groot gat. Ik vind het wel mooi om te lezen hoe je erover denkt. En ik denk dat in essentie, jouw punt over het verschil tussen verantwoordelijkheid en prioriteiten ook erg sterk. Dat onderscheid maak je, als ik je een beetje begrijp, ook om te voorkomen dat vanuit een bepaald perspectief een waardeoordeel wordt toegekend bepaalde prioriteiten, die voor hetzelfde geld met veel verantwoordelijkheid zijn afgewogen. En dat kan ik heel erg waarderen.

Je begrijpt wat ik bedoel. Wat anderen volwassen gedrag vinden is vaak niet meer dan een waardeoordeel. En dat zie je dan ook terug in de reacties (en waarschijnlijk ook de mijne, hoe hard ik het ook probeer te vermijden ).

kadanz schreef: ↑

05-01-2020 19:16

Wat een extremen in je familie, een volwassen kind én een onvolwassen opa...
Jij vraagt TO naar de definitie van volwassenheid maar ik ben juist heel erg benieuwd naar de jouwe!

Heb ik al gezegd, bepaald verantwoordelijk gedrag. Dat ontbreekt bij mijn vader terwijl mijn zoon daar soms teveel last van heeft.

*

lilalinda schreef: ↑

05-01-2020 19:45

Maar is dat "onvolwassen"? Of gewoon een hufter?

Allebei maar ook een verborgen narcist. Ik weet dat het hier vaak geroepen wordt maar ik had er echt een aan de haak geslagen!