Schoonfamilie

11-01-2020 15:34 107 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hey allemaal,

Ik heb een hele lieve vriend waar ik hartstikke blij mee ben. Nu is er alleen een bobbel op de weg in onze relatie, zijn familie. Nou goed, er is helemaal niets mis met zijn familie. Het zijn hartstikke lieve mensen. Alleen het is meer dat zij niet goed begrijpen wanneer ze teveel zijn of wanneer ze weer fijn naar hun eigen huis mogen vertrekken.

Mijn vriend en ik wonen samen in een klein appartement waar we geen extra slaapkamer hebben. Dit betekent dus dat wanneer er iemand langskomt ze op de bank in de woonkamer moeten logeren. Nu vind ik dit voor 1 of 2 nachtjes echt prima! Maar ze blijven ook vaak 4 nachten slapen. Dit trek ik erg slecht. Ik voel mij dan gast in mijn eigen huis. Het is ook nooit duidelijk hoelang zijn familie blijft. Als ik daar dan naar vraag naar mijn vriend krijg ik te horen dat hij daar ook nooit een antwoord op krijgt van zijn familie en dat het gewoon zo werkt in zijn familie. Als ik zeg dat ik het iets te veel vind worden tegen hem, dan krijgt hij het gevoel alsof zijn familie niet welkom is.

We zijn van plan om over een aantal maanden te beginnen met het starten van een gezin. Alleen zie ik het nu al gebeuren dat zij dan na de geboorte een week bij ons gaan logeren. Dit wil ik absoluut niet. Dit snapt mijn vriend trouwens wel. Toch ben ik er bang voor en ook ben ik er bang voor dat mijn vriend ze dan niet de deur kan wijzen.

Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).

De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan, omdat het lastig is om elkaar hier in te begrijpen.

Heeft iemand tips voor mij? Zijn er vrouwen die het zelfde 'probleem' hebben? Of stel ik mij aan..?

Heel erg bedankt voor het lezen. :)
Mandy81 schreef:
11-01-2020 17:24
Ik snap je helemaal! Ik zou 2 dagen al niet trekken, maar ik ben dan ook heel erg gesteld om mijn eigen omgeving.
Ik ben bang dat het een groot verschil in cultuur is. Allebei een beetje water bij de wijn doen zou het mooiste zijn, maar of dat gaat lukken?

Wbt je eventuele kraamweek; ga naar een kraamhotel. Dan heb je een eigen ruimte en kan je schoonfamilie bij jullie thuis logeren.
Doe niet zo mal. TO moet gewoon geen kinderen krijgen met deze man, als hij er zo instaat. Zij lekker wieberen naar een kraamhotel (moet ze ook nog maar het geld voor hebben) terwijl familie in hun huis bivakkeert. Een pas bevallen vrouw moet met kind in haar eigen huis, in het gezelschap van mensen die ZIJ erbij wil hebben, kunnen wennen en bijkomen.
Tja, cultuurverschil. Accepteren of een andere vriend zoeken. Meer smaken zijn er niet.
Oh, en je hebt geen probleem met je schoonfamilie, maar met je vriend. Hij durft geen nee te zeggen en gaat mee, ondanks dat hij hier al bijna zijn hele leven woont, met de cultuur van zijn familie.
"De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan"


Dit zou reden genoeg moeten zijn om jullie kinderwens op zijn minst uit te stellen. Ik vind het vervelend om te zeggen, maar jullie zijn hier (nog) niet klaar voor.
Alle reacties Link kopieren
Je klinkt nog vrij jong. Je woont nu samen in een klein appartement met 1 slaapkamer. voordat je aan kinderen gaat beginnen (jij gaat over een paar maanden starten, dus je zal de kinderen al besteld hebben) zou ik eerst wat groter gaan wonen. Dat maakt het al iets makkelijker.
Jullie zullen heel veel moeten praten samen, rustige gesprekken waarin je beiden uitlegt hoe het in jouw cultuur werkt. Je hebt een multi culti relatie waarin je het beste van beiden werelden kunt hebben. Praat en kweek begrip van beiden kanten, zodat jullie tot een compromis kunnen komen waar je je beiden goed bij voelt. Respect gaat twee kanten op.
Als je niet tot een compromis kunt komen dan zou ik nog 100 keer nadenken voordat je verder gaat met de relatie. Vergeet niet dat je met kind voor altijd aan hem gebonden blijft.
Ik zou ten eerste het stichten van een gezin voorlopig uitstellen. Hoe lang zijn jullie bij elkaar? Wat jij omschrijft klinkt niet als een stabiele relatie en ook niet alsof jij en vriend elkaar heel goed kennen.

Een andere taal spreken wanneer er iemand bij is die dat niet verstaat is ontzettend onfatsoenlijk en respectloos, dat jouw vriend dit niet inziet zegt best veel over hem. HIJ heeft altijd Perzisch gepraat met zijn moeder en hij lijkt totaal niet te snappen hoe respectloos dit is naar JOU toe.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je geen zin hebt in dagenlang mensen over de vloer en op de bank in zo'n krappe ruimte. Incidenteel, ok, maar regelmatig.. nee.

Bedenk je heel goed dat er niets zal veranderen en dat dit zo zal blijven. Dit is zoals zij het willen en gewend zijn en wat jij daarvan vind maakt niet zoveel uit. Zij doen het immers altijd zo.

Ik vrees dat het alleen maar erger zal worden als er straks een kind is. Bemoeien met de opvoeding, taal, cultuurverschillen. En vader heeft natuurlijk altijd gelijk.

Dus nogmaals, stel je kinderplannen uit en ga eerst zorgen dat je relatie goed zit.
Alle reacties Link kopieren
Dag allemaal,

Bedankt voor al jullie reacties.

Misschien is het beeld wat ik hier heb beschreven wat te negatief op jullie overgekomen. Dit is natuurlijk een klein onderdeel van onze verder hele fijne en liefdevolle relatie. Maar goed, daar hebben jullie ook geen kijk op, dat snap ik. ;)

Ik ga uiteraard geen kinderen met iemand nemen als dit zo stroef gaat.

Wat een aantal mensen al zeiden; ik heb inderdaad geen problemen met mijn schoonfamilie maar met mijn vriend. Dat heb ik ook tegen hem gezegd.

Het is een lastige situatie. Ik hou ziels veel van hem. Ben bereidt om zeker wat water bij de wijn te doen. Maar ik wil mezelf niet verliezen. Ik hoop met heel mijn hart dat we tot een compromis kunnen komen.

Heeft iemand nog fijne tips? Of is er iemand die dezelfde situatie heeft beleefd?

Dankje!
Hoe kun je nu aan een kind beginnen als je niet eens 3 dagen je schoonouders kunt huizen. Dat kind moet toch ook ergens slapen, badderen, aangekleed worden enz. Dus of je heb een enorme slaapkamer, en dan zou je je daar terug kunnen trekken en zo geen last hebben van logees, of je appartementje is gewoon niet geschikt voor een kind. Stel dat lekker ff uit totdat jullie groter wonen.
Ik herken een deel van wat je schrijft. Mijn schoonfamilie heeft ook een andere culturele achtergrond. Mijn schoonmoeder, die foutloos Nederlands spreekt, spreekt ook bij ons thuis in een andere taal tegen mijn man. Ik had daar ook moeite mee, voelde me buitengesloten in mijn eigen huis. Ik heb dit met mijn man besproken. Als het nu gebeurt, geeft mijn man haar in het Nederlands antwoord. Dan kan ik het gesprek toch een beetje volgen en voel ik mij tenminste door hem gerespecteerd.

Ik kan en wil mijn schoonfamilie niet veranderen, maar op deze manier zoek ik samen met mijn man oplossingen voor (cultuur)verschillen zodat niemand er al te veel last van heeft.
Alle reacties Link kopieren
strings-attached schreef:
11-01-2020 18:32
Hoe kun je nu aan een kind beginnen als je niet eens 3 dagen je schoonouders kunt huizen. Dat kind moet toch ook ergens slapen, badderen, aangekleed worden enz. Dus of je heb een enorme slaapkamer, en dan zou je je daar terug kunnen trekken en zo geen last hebben van logees, of je appartementje is gewoon niet geschikt voor een kind. Stel dat lekker ff uit totdat jullie groter wonen.
Ik snap de verwarring. We wonen nu nog klein. We verhuizen binnenkort naar een huis met twee slaapkamers. We wonen in Amsterdam, de huurprijzen liggen nogal hoog. :)
Alle reacties Link kopieren
PietjePuk_WeetIkVeel schreef:
11-01-2020 18:33
Ik herken een deel van wat je schrijft. Mijn schoonfamilie heeft ook een andere culturele achtergrond. Mijn schoonmoeder, die foutloos Nederlands spreekt, spreekt ook bij ons thuis in een andere taal tegen mijn man. Ik had daar ook moeite mee, voelde me buitengesloten in mijn eigen huis. Ik heb dit met mijn man besproken. Als het nu gebeurt, geeft mijn man haar in het Nederlands antwoord. Dan kan ik het gesprek toch een beetje volgen en voel ik mij tenminste door hem gerespecteerd.

Ik kan en wil mijn schoonfamilie niet veranderen, maar op deze manier zoek ik samen met mijn man oplossingen voor (cultuur)verschillen zodat niemand er al te veel last van heeft.
Dankje voor je reactie! Ik zal dat eens aan hem voorstellen. Klinkt als een goeie oplossing. :)
Alle reacties Link kopieren
MissMaran schreef:
11-01-2020 17:01
Nodig je eigen ouders, broers, zussen uit en laat ze een weekje logeren :mrgreen:
En praat dan gezellig in het Limburgs of plat grunnings met elkaar
Zou ik ook doen , maar eerst een goed gesprek en samen een compromis proberen te sluiten.
Bijv max 1 nacht logeren. En toch NL proberen te praten? Zelf wat meer weggaan als ze er zijn en persé in eigen taal willen praten? Ik vind daar ook niks aan hoor. Snap je wel.
En na bevalling schoonfamilie in huis, wat een HORROR. Echt, spreek eerst goede dingen af. En kijk aan hoe dat gaat.
Alle reacties Link kopieren
Wanneer je uit angst om hem kwijt te raken geen grenzen kunt stellen in je relatie dan heb je een probleem. Blijkbaar ben je niet zo zeker van je relatie. En is het vooral leuk en liefdevol wanneer jij doet wat hij wil.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
julius schreef:
11-01-2020 16:42
Als ze allebei Nederlands beheersen en schoondochter geen Perzisch, is het vreselijk asociaal om te volharden in het Perzisch. Dan heb je gewoon schijt aan je gezelschap.

Nou is dat niet verrassend, want die familie heeft ook schijt aan to, maar toch.
Dat dacht ik dus ook, ik vind het knap onbeschoft.
Alle reacties Link kopieren
PoppyJo schreef:
11-01-2020 18:35
Ik snap de verwarring. We wonen nu nog klein. We verhuizen binnenkort naar een huis met twee slaapkamers. We wonen in Amsterdam, de huurprijzen liggen nogal hoog. :)
En mag je die tweede slaapkamer dan inrichten voor een eventueel kindje, of heeft je schoonfamilie die dan al geclaimd als logeerkamer?
Hou je al maar klaar voor een schoonmoeder die vanaf de dag van de geboorte bij jullie intrekt voor minstens 3 maanden om "te komen helpen".

En je partner die daar niks op tegen heeft "want het is toch mijn moeder" en "ze bedoelt het goed" terwijl jij na 2 weken gek wordt van het gemoei.
(Want uiteraard moet kind volledig op haar manier opgevoed worden.)


Ik zou 3 keer nadenken of ik in dit geval wel kinderen wil.
Leer hem een Nederlands gezegde : familie en vis blijven 3 dagen fris.
Alle reacties Link kopieren
Er is geen plek voor die fijne schoonfamilie. Een keer een nachtje slapen ok maar dit pik je toch niet? En al die lui die op je wc zitten en in de douche staan, zou er niet aan moeten denken. En zeker geen kind nemen met hem. Dit wordt van kwaad tot erger. Je thuis moet een veilige plek zijn waar je tot rust komt. Je kan niet eens op je eigen bank zitten omdat er iemand op ligt. Zoek een andere vent.
Alle reacties Link kopieren
Ik verbaas me over de vele reacties van accepteren of andere vriend zoeken. Lijkt me eerst dat je hier met elkaar uit probeert te komen. Omdaf zij hun cultuur volgen wil niet zeggen dat TO zich maar moet aanpassen.

TO voor mij is wat je beschrijft helaas een 'feest' van herkenning. En dan idd ook het is onze cultuur en anders is hrt een belediging. Heb ook heel veel water bij de wijn gedaan. Zelfde woonsituatie ook maar 1 slaapkamer. Nu heb ik geluk dat ze niet al te vaak komen. Maar wel uitgelegd dat wat zij doen (zomaar komen en blijven zolang ze willen) in mijn cultuur heel onbeschoft is. Ook het praten in een andere taal zodat ik het niet kan verstaan in mijn eigen huis. Ben op een gegeven moment tot vervelens toe elke 5 minuten: waar hebben jullie het over, waar hebben jullie het over, er in het nederlands door heen gaan praten etc. Als ik bezif ben praat vooral wat je wil, maar als ik erbij zit of aan tafel is het gewoon onbeschoft. Mijn familie heefr jaren engels onderling gesproken zodat hij het kon volgen. Met logeerpartijen heb ik op een gegeven moment met een vriendin afgesproken dat ik dan daar kwam slapen, ik trok het niet meer, kwamen gerust 2 weken. Heeft vette discussie opgeleverd, maar gelukkig stelde mijn man mijn gevoelens uiteindelijk boven die van zijn familie.

Ook met bezoek naar land ver herkomst veel gezeur gehad. In een hotel slapen was geen optie, want dar is een belediging. Dus altijd verplicht in overvolhuis met te veel mensen en gillende kinderen. Na 6 jaar gezegd ik doe het niet meer. Of ik ga in een hotel of ik blijf thuis. Nu wil het geval dat ik de enige werkende vrouw ben in de familie en een goede baan heb, en mijn schoonouders daar graag mee te koop lopen en naar kennissen en andere familie over lopen te pochen (vind ik echt niet leuk, maar goed)ik dus een flink potje kan breken. Maar vermoed dat als deze egocompensatie factor niet had ze me min of meer verstoten zouden hebben.

To blijf in gesprek met je vriend en probeer het echt te spiegelen dat het in onze cultuur beledigend en onbeschoft is.
Alle reacties Link kopieren
Pas na dat dit uitonderhandeld is aan kinderen beginnen.
Alle reacties Link kopieren
laborantje schreef:
11-01-2020 20:55
To blijf in gesprek met je vriend en probeer het echt te spiegelen dat het in onze cultuur beledigend en onbeschoft is.

Dat doe jij al zes jaar. Werkt het al een beetje?
Dat Perzisch praten is hier hetzelfde. Ik vind het ook onprettig, maarja ik accepteer het nu maar. Schoonfamilie op de bank slapen dat zou ik gewoon niet accepteren of duidelijke regels over maken. Cultuur of niet je kunt echt wel grenzen stellen. Je vriend mag al heel blij zijn dat je 1 a 2 nachten geen probleem vind. Daar zou ik al gillend gek van zijn geworden. Dus ga het gesprek met je vriend aan.
Alle reacties Link kopieren
laborantje schreef:
11-01-2020 20:55
Ik verbaas me over de vele reacties van accepteren of andere vriend zoeken. Lijkt me eerst dat je hier met elkaar uit probeert te komen. Omdaf zij hun cultuur volgen wil niet zeggen dat TO zich maar moet aanpassen.

TO voor mij is wat je beschrijft helaas een 'feest' van herkenning. En dan idd ook het is onze cultuur en anders is hrt een belediging. Heb ook heel veel water bij de wijn gedaan. Zelfde woonsituatie ook maar 1 slaapkamer. Nu heb ik geluk dat ze niet al te vaak komen. Maar wel uitgelegd dat wat zij doen (zomaar komen en blijven zolang ze willen) in mijn cultuur heel onbeschoft is. Ook het praten in een andere taal zodat ik het niet kan verstaan in mijn eigen huis. Ben op een gegeven moment tot vervelens toe elke 5 minuten: waar hebben jullie het over, waar hebben jullie het over, er in het nederlands door heen gaan praten etc. Als ik bezif ben praat vooral wat je wil, maar als ik erbij zit of aan tafel is het gewoon onbeschoft. Mijn familie heefr jaren engels onderling gesproken zodat hij het kon volgen. Met logeerpartijen heb ik op een gegeven moment met een vriendin afgesproken dat ik dan daar kwam slapen, ik trok het niet meer, kwamen gerust 2 weken. Heeft vette discussie opgeleverd, maar gelukkig stelde mijn man mijn gevoelens uiteindelijk boven die van zijn familie.

Ook met bezoek naar land ver herkomst veel gezeur gehad. In een hotel slapen was geen optie, want dar is een belediging. Dus altijd verplicht in overvolhuis met te veel mensen en gillende kinderen. Na 6 jaar gezegd ik doe het niet meer. Of ik ga in een hotel of ik blijf thuis. Nu wil het geval dat ik de enige werkende vrouw ben in de familie en een goede baan heb, en mijn schoonouders daar graag mee te koop lopen en naar kennissen en andere familie over lopen te pochen (vind ik echt niet leuk, maar goed)ik dus een flink potje kan breken. Maar vermoed dat als deze egocompensatie factor niet had ze me min of meer verstoten zouden hebben.

To blijf in gesprek met je vriend en probeer het echt te spiegelen dat het in onze cultuur beledigend en onbeschoft is.
DANKJE!
Dit is een bericht waar ik echt iets mee kan. Heel erg bedankt voor het reageren. Hier kan ik wat mee.
Alle reacties Link kopieren
Illinois schreef:
11-01-2020 21:03
Dat Perzisch praten is hier hetzelfde. Ik vind het ook onprettig, maarja ik accepteer het nu maar. Schoonfamilie op de bank slapen dat zou ik gewoon niet accepteren of duidelijke regels over maken. Cultuur of niet je kunt echt wel grenzen stellen. Je vriend mag al heel blij zijn dat je 1 a 2 nachten geen probleem vind. Daar zou ik al gillend gek van zijn geworden. Dus ga het gesprek met je vriend aan.
Ik ga inderdaad binnenkort weer het gesprek met hem aan. Vind het fijn om te lezen hoe dat bij andere gaat. Weet in ieder geval nu zeker dat ik niet helemaal gek ben geworden. ;) Bedankt voor het reageren iig.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven