Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
zaterdag 11 januari 2020 om 15:34
Hey allemaal,
Ik heb een hele lieve vriend waar ik hartstikke blij mee ben. Nu is er alleen een bobbel op de weg in onze relatie, zijn familie. Nou goed, er is helemaal niets mis met zijn familie. Het zijn hartstikke lieve mensen. Alleen het is meer dat zij niet goed begrijpen wanneer ze teveel zijn of wanneer ze weer fijn naar hun eigen huis mogen vertrekken.
Mijn vriend en ik wonen samen in een klein appartement waar we geen extra slaapkamer hebben. Dit betekent dus dat wanneer er iemand langskomt ze op de bank in de woonkamer moeten logeren. Nu vind ik dit voor 1 of 2 nachtjes echt prima! Maar ze blijven ook vaak 4 nachten slapen. Dit trek ik erg slecht. Ik voel mij dan gast in mijn eigen huis. Het is ook nooit duidelijk hoelang zijn familie blijft. Als ik daar dan naar vraag naar mijn vriend krijg ik te horen dat hij daar ook nooit een antwoord op krijgt van zijn familie en dat het gewoon zo werkt in zijn familie. Als ik zeg dat ik het iets te veel vind worden tegen hem, dan krijgt hij het gevoel alsof zijn familie niet welkom is.
We zijn van plan om over een aantal maanden te beginnen met het starten van een gezin. Alleen zie ik het nu al gebeuren dat zij dan na de geboorte een week bij ons gaan logeren. Dit wil ik absoluut niet. Dit snapt mijn vriend trouwens wel. Toch ben ik er bang voor en ook ben ik er bang voor dat mijn vriend ze dan niet de deur kan wijzen.
Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).
De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan, omdat het lastig is om elkaar hier in te begrijpen.
Heeft iemand tips voor mij? Zijn er vrouwen die het zelfde 'probleem' hebben? Of stel ik mij aan..?
Heel erg bedankt voor het lezen.
Ik heb een hele lieve vriend waar ik hartstikke blij mee ben. Nu is er alleen een bobbel op de weg in onze relatie, zijn familie. Nou goed, er is helemaal niets mis met zijn familie. Het zijn hartstikke lieve mensen. Alleen het is meer dat zij niet goed begrijpen wanneer ze teveel zijn of wanneer ze weer fijn naar hun eigen huis mogen vertrekken.
Mijn vriend en ik wonen samen in een klein appartement waar we geen extra slaapkamer hebben. Dit betekent dus dat wanneer er iemand langskomt ze op de bank in de woonkamer moeten logeren. Nu vind ik dit voor 1 of 2 nachtjes echt prima! Maar ze blijven ook vaak 4 nachten slapen. Dit trek ik erg slecht. Ik voel mij dan gast in mijn eigen huis. Het is ook nooit duidelijk hoelang zijn familie blijft. Als ik daar dan naar vraag naar mijn vriend krijg ik te horen dat hij daar ook nooit een antwoord op krijgt van zijn familie en dat het gewoon zo werkt in zijn familie. Als ik zeg dat ik het iets te veel vind worden tegen hem, dan krijgt hij het gevoel alsof zijn familie niet welkom is.
We zijn van plan om over een aantal maanden te beginnen met het starten van een gezin. Alleen zie ik het nu al gebeuren dat zij dan na de geboorte een week bij ons gaan logeren. Dit wil ik absoluut niet. Dit snapt mijn vriend trouwens wel. Toch ben ik er bang voor en ook ben ik er bang voor dat mijn vriend ze dan niet de deur kan wijzen.
Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).
De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan, omdat het lastig is om elkaar hier in te begrijpen.
Heeft iemand tips voor mij? Zijn er vrouwen die het zelfde 'probleem' hebben? Of stel ik mij aan..?
Heel erg bedankt voor het lezen.
dinsdag 14 januari 2020 om 12:10
Dit.ExodusRedux schreef: ↑11-01-2020 16:52Dit probleem ga je voor de rest van je leven houden. Het zijn zijn ouders, je wint dit nooit. Je zult dit moeten accepteren of je gaat bij hem weg. Wanneer je een kind met hem krijgt gaat dit alleen maar meer worden. Zij zullen het gevoel hebben om hun cultuur voort te dragen aan het kind. Moet je ook maar willen. Denk hier goed over na.
Naar ervaring wordt dit gedrag alleen maar sterker naarmate er kinderen komen.
Dat je vriend duidelijk niet met jou op een lijn wil gaan zitten zou me sterk doen laten twijfelen.
-
dinsdag 14 januari 2020 om 12:12
Of het Afghanen, Zuid-Afrikanen, Friezen of limbo’s zijn maakt niet uit.
Behalve dat weken komen logeren meestal niet door Friezen of limbo’s gedaan wordt onder de noemer cultuur.
Waar je ook vandaan komt, wanneer je op bezoek bent bezig je geen taal die de gastvrouw/heer niet kan volgen: dat is onbeschoft.
Partners, waar ter wereld ze dan ook vandaan komen, die tegen de wens van hun partner in, steeds mensen laten logeren die bewust schijt hebben aan hun partner en dit duidelijk laten merken zijn geen leuke partner ren hebben hun prioriteiten niet op orde.
Jij kiest er bewust voor dit stukje niet te willen zien: is je goed recht: maar reken maar dat jouw kraamtijd en het hele leven van jouw kind gaat lopen zoals jouw schoonfamilie dat bedenkt. Daar moet je maar net zin in hebben...
Behalve dat weken komen logeren meestal niet door Friezen of limbo’s gedaan wordt onder de noemer cultuur.
Waar je ook vandaan komt, wanneer je op bezoek bent bezig je geen taal die de gastvrouw/heer niet kan volgen: dat is onbeschoft.
Partners, waar ter wereld ze dan ook vandaan komen, die tegen de wens van hun partner in, steeds mensen laten logeren die bewust schijt hebben aan hun partner en dit duidelijk laten merken zijn geen leuke partner ren hebben hun prioriteiten niet op orde.
Jij kiest er bewust voor dit stukje niet te willen zien: is je goed recht: maar reken maar dat jouw kraamtijd en het hele leven van jouw kind gaat lopen zoals jouw schoonfamilie dat bedenkt. Daar moet je maar net zin in hebben...
dinsdag 14 januari 2020 om 12:27
Toch zeg je in je eigen bericht heel stellig dat jullie binnenkort graag aan een gezin willen beginnen. Ik vind dat bijzonder, als je nu niet eens zonder ruzie hierover met elkaar kunt praten. Volgens mij kun je niet over compromissen praten, zolang je elkaar niet kunt of wilt begrijpen. Je moet elkaar natuurlijk ook iets gunnen (hij jou en jij hem). Dus helemaal los van cultuurverschillen, hoe ga je dat aanpakken?
Welke taal gaat je vriend eigenlijk met jullie kind praten? Ik kan me voorstellen dat hij ook graag Perzisch door wil geven (zou ik zeker willen). Het is misschien sowieso een heel goed idee als je zelf ook een basis van Perzisch gaat beheersen, anders wordt het echt ingewikkeld.
dinsdag 14 januari 2020 om 12:31
Ik vind het wel een van de onderliggende problemen. Zijn moedertaal is Perzisch. TO begrijpt daar (aanname) niks van. Dat lijkt mij Het recept voor miscommunicatie dus daar is al heel praktisch iets op te lossen.
dinsdag 14 januari 2020 om 12:50
Misschien een probleem per keer aanpakken en geen haast erop zetten.
Ik zou als eerste het onduidelijk logeren aanpakken, dat lijkt mij het meest vervelend.
Wat ik zou doen als ik jou was (denk ik) is gewoon een goed, eerlijk en volwassen gesprek aangaan en van te voren bespreken met je vriend dat je zo'n gesprek wilt.
In dat gesprek met de schoonmoeder (eventueel jouw vriend erbij) op hele vriendelijke, rustige wijze zeggen bijvoorbeeld: 'Ik vind het echt ontzettend leuk dat jullie ons hier bezoeken, het is echt gezellig. Alleen vind ik het prettig als ik een beetje duidelijkheid heb voor mezelf en mijn planning als ik weet wanneer iemand komt en wanneer deze ook weer van plan is om te gaan. Zo weet ik waar ik aan toe ben. Ik waardeer het enorm dat jullie hier komen overnachten, maar is het misschien mogelijk dat jullie iets specifieker zijn met de duur ervan op voorhand? Dat zou ik enorm prettig vinden, want dan weet ik waar ik aan toe ben en kan ik er met mijn planning rekening mee houden.'
Als ze dit enigszins goed aannam, wellicht na enkele dagen of een week proberen een leuke afspraak met haar te zetten? Samen wat eten ergens of een manicure inplannen of iets, dan heeft zij extra het gevoel dat jij er met goede bedoelingen bij komt en het niet als aanval bedoelde.
Ik zou hier wel toch proberen duidelijk in te zijn, je wilt wel grenzen aangeven en hoe langer je hiermee wacht, hoe lastiger het wordt. Ook is het beter als je weet met wat voor soort persoonlijkheden je te maken hebt op voorhand, voor je kinderen neemt met deze man, dan achteraf spijt krijgen van dingen die je had kunnen weten als je had gecommuniceerd met hem en/of zijn moeder.
Ik zou als eerste het onduidelijk logeren aanpakken, dat lijkt mij het meest vervelend.
Wat ik zou doen als ik jou was (denk ik) is gewoon een goed, eerlijk en volwassen gesprek aangaan en van te voren bespreken met je vriend dat je zo'n gesprek wilt.
In dat gesprek met de schoonmoeder (eventueel jouw vriend erbij) op hele vriendelijke, rustige wijze zeggen bijvoorbeeld: 'Ik vind het echt ontzettend leuk dat jullie ons hier bezoeken, het is echt gezellig. Alleen vind ik het prettig als ik een beetje duidelijkheid heb voor mezelf en mijn planning als ik weet wanneer iemand komt en wanneer deze ook weer van plan is om te gaan. Zo weet ik waar ik aan toe ben. Ik waardeer het enorm dat jullie hier komen overnachten, maar is het misschien mogelijk dat jullie iets specifieker zijn met de duur ervan op voorhand? Dat zou ik enorm prettig vinden, want dan weet ik waar ik aan toe ben en kan ik er met mijn planning rekening mee houden.'
Als ze dit enigszins goed aannam, wellicht na enkele dagen of een week proberen een leuke afspraak met haar te zetten? Samen wat eten ergens of een manicure inplannen of iets, dan heeft zij extra het gevoel dat jij er met goede bedoelingen bij komt en het niet als aanval bedoelde.
Ik zou hier wel toch proberen duidelijk in te zijn, je wilt wel grenzen aangeven en hoe langer je hiermee wacht, hoe lastiger het wordt. Ook is het beter als je weet met wat voor soort persoonlijkheden je te maken hebt op voorhand, voor je kinderen neemt met deze man, dan achteraf spijt krijgen van dingen die je had kunnen weten als je had gecommuniceerd met hem en/of zijn moeder.
dinsdag 14 januari 2020 om 13:42
Ik ben getrouwd met een Turkse man en we wonen samen in Turkije. Ik herken dingen uit je verhaal. Het is hier ook gebruikelijk dat familie bij elkaar verblijft. Bankstellen zijn hier zelfs vaak standaard zo ontworpen zodat ze gemakkelijk uit te klappen zijn tot bedden. Mijn schoonmoeder komt ook regelmatig logeren. Ik moest er erg aan wennen en als mijn zwager en schoonzus in de buurt zijn slapen ze ook bij ons thuis. Het werkt voor hen zo, gastvrijheid is zowel in de Turkse cultuur als binnen de islam heel belangrijk. Familie logeert bij jou, niet in een hotel. Dat hoort niet. Ik heb er respect voor, maar ik heb ook gezegd dat dingen in mijn cultuur anders zijn en dat ik vind dat we respect voor elkaars cultuur moeten hebben. Dat betekent onder andere dat ik niet wil dat er mensen onaangekondigd komen logeren. Ze zijn van harte welkom en het zijn ontzettend aardige mensen, maar ik wil het wel van tevoren weten.
Qua taal: ik probeer Turks te leren en ik versta het al redelijk goed, dus ik heb er geen problemen mee als er onderling Turks wordt gesproken. Mijn schoonfamilie probeert me wel echt te betrekken bij gesprekken en spreekt mij daarnaast ook vaak aan in een taal die ik beter begrijp.
Mijn man is in west Europa geboren en opgegroeid en begrijpt dat veel dingen uit mijn cultuur anders zijn dan in de Turkse cultuur. Ook is hij moslim en ik niet.
Ik denk dat het heel belangrijk is om met elkaar te communiceren hierover en om aan te blijven geven dat bepaalde dingen die uit je schoonfamilie's cultuur voortkomen ongemakkelijk zijn voor jou. Jullie moeten daar samen een weg in zien te vinden; grenzen moeten kunnen aangeven en compromissen sluiten. En ja, soms zal het botsen. Dat gebeurt hier ook. Maar conflicten heb je in iedere relatie. Als jullie liefde sterk genoeg is, komen jullie er vast wel uit. Maar blijf vooral praten. Succes!
Qua taal: ik probeer Turks te leren en ik versta het al redelijk goed, dus ik heb er geen problemen mee als er onderling Turks wordt gesproken. Mijn schoonfamilie probeert me wel echt te betrekken bij gesprekken en spreekt mij daarnaast ook vaak aan in een taal die ik beter begrijp.
Mijn man is in west Europa geboren en opgegroeid en begrijpt dat veel dingen uit mijn cultuur anders zijn dan in de Turkse cultuur. Ook is hij moslim en ik niet.
Ik denk dat het heel belangrijk is om met elkaar te communiceren hierover en om aan te blijven geven dat bepaalde dingen die uit je schoonfamilie's cultuur voortkomen ongemakkelijk zijn voor jou. Jullie moeten daar samen een weg in zien te vinden; grenzen moeten kunnen aangeven en compromissen sluiten. En ja, soms zal het botsen. Dat gebeurt hier ook. Maar conflicten heb je in iedere relatie. Als jullie liefde sterk genoeg is, komen jullie er vast wel uit. Maar blijf vooral praten. Succes!
dinsdag 14 januari 2020 om 14:10
PoppyJo schreef: ↑14-01-2020 11:40Ik kan me voorstellen dat mensen de situatie niet helemaal begrijpen omdat zij hier, los van dit verhaal, verder geen zicht op hebben. Maar ik lees ontzettend veel vooroordelen en lichtelijk racistische antwoorden. Dat had ik niet verwacht.
De moeder van mijn vriend is feministisch, heeft nooit een hoofddoek gedragen en heeft gestudeerd aan een universiteit in Afghanistan. Zijn vader is de meest warme en (vrouw)vriendelijke man die ik ken. Over hoe zij zich verder gedragen als Afghaans-Nederlandse mensen is ook niet aan de orde. Ik ga mij hier verder ook niet over verdedigen. Ik vraag mij af als ik dit stuk had geschreven en had weggelaten dat het Afghaanse mensen zijn maar bijvoorbeeld Friezen of mensen dan het zelfde hadden gereageerd.
Ik lees bijzonder weinig vooroordelen of racisme.
Ik hoopte met het stuk dat ik schreef mensen te bereiken die hetzelfde hebben meegemaakt. Om te zien hoe zij deze situatie hadden opgelost. En ik heb zeker een aantal mensen gezien met mooie verhalen en tips. Nogmaals, bedankt!
Ik ga niet weg bij mijn vriend omdat ik zeker weet dat we er wel samen uitkomen. Wat kinderen betreft: dit is iets wat we eerst aan het oplossen zijn. Er zijn ook nog geen baby's onderweg. En over de woonsituatie, we gaan groter wonen binnenkort. En alsof hetzelfde zou voelen, mijn eigen kind die bij mij woont of mijn schoonfamilie op bezoek..
Jullie gaan er zeker weten samen uitkomen, alleen kunnen jullie er nu nog niet over praten met elkaar. Maar dat komt vast nog wel, toch? Vroeg of laat zal je vriend nee gaan zeggen tegen zijn familie, ook al is hem met de paplepel ingegoten dat dat echt niet de bedoeling is.
dinsdag 14 januari 2020 om 14:25
Ik was getrouwd met een Marokkaanse man, zelfde situatie....
mijn tips:
- kweek heel veel ruggegraat, jij bent de minderheid en zal steeds opnieuw voor je eigen ruimte moeten knokken
- heb geduld.... uiteindelijk ga je elkaar waarderen om wie je bent en spelen culturele factoren veel minder een rol.
- besef dat continu over je eigen grenzen gaan een prijs heeft
_besef dat je vriend deze prijs wrs niet ingecalculeerd heeft...liefde overwint alles enzo.....
======================
Ik ben 20 jaar verder, en sta te boek als zeer ontactisch en ongastvrij in mijn schoonfamilie maar ook iemand waar je echt op kunt bouwen en die echte compassie toont. Dus uiteindelijk trekt het wel recht, maar soms was het heel lastig... en vooral dat mijn man geen moeilijke gesprekken met zijn familie durfden voeren, dus dat ging ik zelf doen en dan was iedereen in shock.... : )
mijn tips:
- kweek heel veel ruggegraat, jij bent de minderheid en zal steeds opnieuw voor je eigen ruimte moeten knokken
- heb geduld.... uiteindelijk ga je elkaar waarderen om wie je bent en spelen culturele factoren veel minder een rol.
- besef dat continu over je eigen grenzen gaan een prijs heeft
_besef dat je vriend deze prijs wrs niet ingecalculeerd heeft...liefde overwint alles enzo.....
======================
Ik ben 20 jaar verder, en sta te boek als zeer ontactisch en ongastvrij in mijn schoonfamilie maar ook iemand waar je echt op kunt bouwen en die echte compassie toont. Dus uiteindelijk trekt het wel recht, maar soms was het heel lastig... en vooral dat mijn man geen moeilijke gesprekken met zijn familie durfden voeren, dus dat ging ik zelf doen en dan was iedereen in shock.... : )
dinsdag 14 januari 2020 om 16:55
Ik vind het knap dat jullie dat kunnen accepteren. Ik ben erg gehecht aan mijn eigen plek en houdt niet van logees. In mijn geval zou de relatie het niet overleven want ik vertik het om mij altijd aan te passen en me niet lekker in mijn eigen huis te voelen.
Ik heb sterk de indruk dat TO, en anderen die hier schrijven het meeste moeten inleveren en de partners van en familie voor 95% kunnen doen wat ze willen. En zich een heel klein beetje, heel af en toe wat aanpassen.
Ik heb sterk de indruk dat TO, en anderen die hier schrijven het meeste moeten inleveren en de partners van en familie voor 95% kunnen doen wat ze willen. En zich een heel klein beetje, heel af en toe wat aanpassen.
dinsdag 14 januari 2020 om 17:32
Wauw, als ze dat lukt wil ik het graag weten. Zoek al een tijdje een tijdmachine!
OT: vooral blijven praten en geen genoegen nemen met "het is mijn cultuur". Het moet echt van twee kanten komen. Als jouw behoeften afgekapt worden of er zelfs ruzie van komt als je ze bespreekbaar probeert te maken, dan hoef je dat niet te pikken. Je klinkt verder verstandig.
dinsdag 14 januari 2020 om 18:04
Nou het is ook heel simpel: Dit is iets dat binnenshuis afspeelt. We kunnen nu wel heel hard roepen dat ze zich aan moeten passen in ons land aan onze cultuur, maar wie doet dat nou binnen zijn eigen huis? Een mens wil vrij zijn in zijn eigen huis als hij onder zijn eigen mensen is. Je kunt de cultuur niet uit een mens halen.doemaarzonnebloemen schreef: ↑14-01-2020 16:55
Ik heb sterk de indruk dat TO, en anderen die hier schrijven het meeste moeten inleveren en de partners van en familie voor 95% kunnen doen wat ze willen. En zich een heel klein beetje, heel af en toe wat aanpassen.
En het is niet alleen de vriend, want als ze alleen met hem is, gaat het prima.
Het is de vriend én zijn familie bij elkaar. En dan heb je een groep.
Je krijgt het zelden zover dat een hele groep met zijn ingesleten gewoontes zich gaat aanpassen aan die ene persoon. En daar moet je gewoon heel realistisch in zijn.
dinsdag 14 januari 2020 om 18:24
Dat idee krijg ik ook. Toch weer allemaal Westerse vrouwen die zich voornamelijk aangepast hebben aan de cultuur van hun man.doemaarzonnebloemen schreef: ↑14-01-2020 16:55Ik vind het knap dat jullie dat kunnen accepteren. Ik ben erg gehecht aan mijn eigen plek en houdt niet van logees. In mijn geval zou de relatie het niet overleven want ik vertik het om mij altijd aan te passen en me niet lekker in mijn eigen huis te voelen.
Ik heb sterk de indruk dat TO, en anderen die hier schrijven het meeste moeten inleveren en de partners van en familie voor 95% kunnen doen wat ze willen. En zich een heel klein beetje, heel af en toe wat aanpassen.
dinsdag 14 januari 2020 om 18:26
Die man staat nou eenmaal sterker: hij heeft zijn familie achter zich. In die culturen zijn ze heel erg gericht op de familie. Veel meer dan de westerse cultuur. Als wij net zo familieziek waren (want dat is het in mijn ogen, zou niets voor mij zijn), dan was het denk ik wat meer verdeeld geweest, óf meer conflicten.Lachattenoir schreef: ↑14-01-2020 18:24Dat idee krijg ik ook. Toch weer allemaal Westerse vrouwen die zich voornamelijk aangepast hebben aan de cultuur van hun man.
Het is een kwestie van één tegen de rest. En dat ga je zelden winnen.
dinsdag 14 januari 2020 om 18:39
Dan kon hij van mij mij zijn familie gaan logeren, in ons huis word nederlands gesproken en word er overlegd over hoe lang iemand blijft logeren, leuk jouw cultuur maar ik heb de mijne.iones schreef: ↑14-01-2020 18:26Die man staat nou eenmaal sterker: hij heeft zijn familie achter zich. In die culturen zijn ze heel erg gericht op de familie. Veel meer dan de westerse cultuur. Als wij net zo familieziek waren (want dat is het in mijn ogen, zou niets voor mij zijn), dan was het denk ik wat meer verdeeld geweest, óf meer conflicten.
Het is een kwestie van één tegen de rest. En dat ga je zelden winnen.
Die moderne moeder spreekt Nederlands maar als ze in het huis van TO en haar man zijn spreekt ze Iraans .
dinsdag 14 januari 2020 om 19:15
iones schreef: ↑14-01-2020 18:26Die man staat nou eenmaal sterker: hij heeft zijn familie achter zich. In die culturen zijn ze heel erg gericht op de familie. Veel meer dan de westerse cultuur. Als wij net zo familieziek waren (want dat is het in mijn ogen, zou niets voor mij zijn), dan was het denk ik wat meer verdeeld geweest, óf meer conflicten.
Het is een kwestie van één tegen de rest. En dat ga je zelden winnen.
Dat klopt. En daarom moet TO zich afvragen of ze hier werkelijk, ook als de roze wolk weg is, gelukkig van wordt.
dinsdag 14 januari 2020 om 19:18
Komt denk ik omdat TO het in de OP heeft over Perzisch spreken. Misschien weet niet iedereen bij welk land dat hoort?Aristophanes schreef: ↑14-01-2020 19:08Wat mij opvalt is dat niemand het heeft over Iran of Iraans maar nog de oude naam van het land gebruikt Persie
(Kan op mijn iPad geen trema op de e tikken)
dinsdag 14 januari 2020 om 19:20
doemaarzonnebloemen schreef: ↑14-01-2020 19:15Dat klopt. En daarom moet TO zich afvragen of ze hier werkelijk, ook als de roze wolk weg is, gelukkig van wordt.
Natuurlijk wordt To bijzonder gelukkig hier van. En iedereen met andere ervaringen, heeft toch vooral vooroordelen of is (lichtelijk) racistisch.
Waarom To dit topic heeft geopend is mij dan ook niet helemaal duidelijk.
dinsdag 14 januari 2020 om 19:38
Inderdaad, opvallend toch altijd dat men vaak zo licht geraakt reageert en in de verdediging schiet, zodra het over een andere cultuur gaat. Mensen bevestigen iets waar TO zélf tegenaan loopt. Als anderen het probleem onderkennen en begrip tonen voor TO of kritiek hebben op de gang van zaken zijn de reacties opeens racistisch. Ik snap het verband niet, maar goed. Heel apart.
dinsdag 14 januari 2020 om 20:11
Eens. En dan heb ik nog een migrantenachtergrond ook.
dinsdag 14 januari 2020 om 22:21
Overigens, de een zegt hier weer dat in hun cultuur iemand wegsturen onfatsoenlijk is. Wen er maar aan, is hun wijze van doen.
Oke.
Maar dan is Perzisch praten, waar zij bij is, regelmatig, terwijl hij weet dat zijn vriendin dit niet leuk vind en zij zich buitengesloten gaat voelen zo: dan is dit alles toch óók zeker wel onfatsoenlijk?
Of is alles alleen m.b.t. deze familie onfatsoenlijk en zij moet zich 100 % aanpassen aan deze schoonfamilie en alles wat zij doen is wél fatsoenlijk?
Is wel absurd vind ik.
Als je naar Iran of Afghanistan gaat, jij en jouw vriend en jullie gaan daar tijdens het familie diner lekker Nederlands praat, giechelen en telkens weer Nederlands praten hardop, dat is dan toch dáár, in die cultuur, dan alsnog ontzettend onfatsoenlijk?
Alsof met twee verschillende maten gemeten wordt en in alle scenario's is alles wat jij wilt 'onfatsoenlijk, onbeleefd', maar intussen kan deze schoonfamilie gerust hun gang gaan op allerlei wijzes en zij zijn dan nooit 'onfatsoenlijk', immers is hun 'cultuur'...
Vind het erg vreemd. Ook zeker vreemd dat jouw vriend dat gewoon zegt 'Ik praat altijd Perzisch met mijn schoonfamilie'.
Tja.
Waarom is het dan niet bij jou 'Ik ben het altijd gewend dat wanneer mensen op bezoek komen bij mij dit 1. Aangekondigd is en 2. Ik weet waar ik aan toe ben en voor hoe lang zij hier blijven en 3. Als ik het niet breed heb en weinig ruimte, dan ben ik het altijd gewend dat mensen dit begrijpen en niet telkens dagenlang of wekenlang bij mij op de bank slapen'
Waarom kan jou vriend, als het hem en zijn familie goed uitkomt wel realistisch zijn m.b.t. wat hij wil. Echter als het gaat om jou en jouw wensen, dan niet?
Ik zou inderdaad ook zoals anderen zeggen, goed nadenken hierover en kijken of je hier goede gesprekken met hem mee kan voeren.
Als blijkt dat hij toch erg egocentrisch denkt en niet openstaat om compromissen te willen sluiten met je, dan zou ik goed gaan nadenken of je jouw hele leven in zo'n sfeer wil gaan leven.
Oke.
Maar dan is Perzisch praten, waar zij bij is, regelmatig, terwijl hij weet dat zijn vriendin dit niet leuk vind en zij zich buitengesloten gaat voelen zo: dan is dit alles toch óók zeker wel onfatsoenlijk?
Of is alles alleen m.b.t. deze familie onfatsoenlijk en zij moet zich 100 % aanpassen aan deze schoonfamilie en alles wat zij doen is wél fatsoenlijk?
Is wel absurd vind ik.
Als je naar Iran of Afghanistan gaat, jij en jouw vriend en jullie gaan daar tijdens het familie diner lekker Nederlands praat, giechelen en telkens weer Nederlands praten hardop, dat is dan toch dáár, in die cultuur, dan alsnog ontzettend onfatsoenlijk?
Alsof met twee verschillende maten gemeten wordt en in alle scenario's is alles wat jij wilt 'onfatsoenlijk, onbeleefd', maar intussen kan deze schoonfamilie gerust hun gang gaan op allerlei wijzes en zij zijn dan nooit 'onfatsoenlijk', immers is hun 'cultuur'...
Vind het erg vreemd. Ook zeker vreemd dat jouw vriend dat gewoon zegt 'Ik praat altijd Perzisch met mijn schoonfamilie'.
Tja.
Waarom is het dan niet bij jou 'Ik ben het altijd gewend dat wanneer mensen op bezoek komen bij mij dit 1. Aangekondigd is en 2. Ik weet waar ik aan toe ben en voor hoe lang zij hier blijven en 3. Als ik het niet breed heb en weinig ruimte, dan ben ik het altijd gewend dat mensen dit begrijpen en niet telkens dagenlang of wekenlang bij mij op de bank slapen'
Waarom kan jou vriend, als het hem en zijn familie goed uitkomt wel realistisch zijn m.b.t. wat hij wil. Echter als het gaat om jou en jouw wensen, dan niet?
Ik zou inderdaad ook zoals anderen zeggen, goed nadenken hierover en kijken of je hier goede gesprekken met hem mee kan voeren.
Als blijkt dat hij toch erg egocentrisch denkt en niet openstaat om compromissen te willen sluiten met je, dan zou ik goed gaan nadenken of je jouw hele leven in zo'n sfeer wil gaan leven.
dinsdag 14 januari 2020 om 22:31
Dat komt omdat 'Perzisch' de officiële taal is van Iran. Wat ik op Wikipedia vind is dat je de 'Indo-Europese taalfamilie' hebt, daaronder vallen 'Iraanse talen' en daaronder valt dan weer het 'Perzisch' en dat is dan weer de officiële landstaal.Aristophanes schreef: ↑14-01-2020 19:08Wat mij opvalt is dat niemand het heeft over Iran of Iraans maar nog de oude naam van het land gebruikt Persie
(Kan op mijn iPad geen trema op de e tikken)
Het is niet zo dat je Iran benoemd met 'Perzië'. Maar de taal die er gesproken wordt hoofdzakelijk, dat noem je dan wel weer 'Perzisch' en niet zo zeer 'Iraans' per se.
dinsdag 14 januari 2020 om 22:38
Ze is zo feministisch en openminded dat jij niet met haar durft te praten over jou problemen. Zijn vader dito. Zoals ik je OP lees zijn het egoïstische mensen die te pas en te onpas komen aanwapperen. En dat heeft er niks mee te maken uit welk land of cultuur ze komen. Was het familie uit apekuttenveen geweest had me het ook tegengestaan. Maar ik wens je veel succes met deze vriendPoppyJo schreef: ↑14-01-2020 11:40Ik kan me voorstellen dat mensen de situatie niet helemaal begrijpen omdat zij hier, los van dit verhaal, verder geen zicht op hebben. Maar ik lees ontzettend veel vooroordelen en lichtelijk racistische antwoorden. Dat had ik niet verwacht.
De moeder van mijn vriend is feministisch, heeft nooit een hoofddoek gedragen en heeft gestudeerd aan een universiteit in Afghanistan. Zijn vader is de meest warme en (vrouw)vriendelijke man die ik ken. Over hoe zij zich verder gedragen als Afghaans-Nederlandse mensen is ook niet aan de orde. Ik ga mij hier verder ook niet over verdedigen. Ik vraag mij af als ik dit stuk had geschreven en had weggelaten dat het Afghaanse mensen zijn maar bijvoorbeeld Friezen of mensen dan het zelfde hadden gereageerd.
Ik hoopte met het stuk dat ik schreef mensen te bereiken die hetzelfde hebben meegemaakt. Om te zien hoe zij deze situatie hadden opgelost. En ik heb zeker een aantal mensen gezien met mooie verhalen en tips. Nogmaals, bedankt!
Ik ga niet weg bij mijn vriend omdat ik zeker weet dat we er wel samen uitkomen. Wat kinderen betreft: dit is iets wat we eerst aan het oplossen zijn. Er zijn ook nog geen baby's onderweg. En over de woonsituatie, we gaan groter wonen binnenkort. En alsof hetzelfde zou voelen, mijn eigen kind die bij mij woont of mijn schoonfamilie op bezoek..
