Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
zaterdag 11 januari 2020 om 15:34
Hey allemaal,
Ik heb een hele lieve vriend waar ik hartstikke blij mee ben. Nu is er alleen een bobbel op de weg in onze relatie, zijn familie. Nou goed, er is helemaal niets mis met zijn familie. Het zijn hartstikke lieve mensen. Alleen het is meer dat zij niet goed begrijpen wanneer ze teveel zijn of wanneer ze weer fijn naar hun eigen huis mogen vertrekken.
Mijn vriend en ik wonen samen in een klein appartement waar we geen extra slaapkamer hebben. Dit betekent dus dat wanneer er iemand langskomt ze op de bank in de woonkamer moeten logeren. Nu vind ik dit voor 1 of 2 nachtjes echt prima! Maar ze blijven ook vaak 4 nachten slapen. Dit trek ik erg slecht. Ik voel mij dan gast in mijn eigen huis. Het is ook nooit duidelijk hoelang zijn familie blijft. Als ik daar dan naar vraag naar mijn vriend krijg ik te horen dat hij daar ook nooit een antwoord op krijgt van zijn familie en dat het gewoon zo werkt in zijn familie. Als ik zeg dat ik het iets te veel vind worden tegen hem, dan krijgt hij het gevoel alsof zijn familie niet welkom is.
We zijn van plan om over een aantal maanden te beginnen met het starten van een gezin. Alleen zie ik het nu al gebeuren dat zij dan na de geboorte een week bij ons gaan logeren. Dit wil ik absoluut niet. Dit snapt mijn vriend trouwens wel. Toch ben ik er bang voor en ook ben ik er bang voor dat mijn vriend ze dan niet de deur kan wijzen.
Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).
De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan, omdat het lastig is om elkaar hier in te begrijpen.
Heeft iemand tips voor mij? Zijn er vrouwen die het zelfde 'probleem' hebben? Of stel ik mij aan..?
Heel erg bedankt voor het lezen.
Ik heb een hele lieve vriend waar ik hartstikke blij mee ben. Nu is er alleen een bobbel op de weg in onze relatie, zijn familie. Nou goed, er is helemaal niets mis met zijn familie. Het zijn hartstikke lieve mensen. Alleen het is meer dat zij niet goed begrijpen wanneer ze teveel zijn of wanneer ze weer fijn naar hun eigen huis mogen vertrekken.
Mijn vriend en ik wonen samen in een klein appartement waar we geen extra slaapkamer hebben. Dit betekent dus dat wanneer er iemand langskomt ze op de bank in de woonkamer moeten logeren. Nu vind ik dit voor 1 of 2 nachtjes echt prima! Maar ze blijven ook vaak 4 nachten slapen. Dit trek ik erg slecht. Ik voel mij dan gast in mijn eigen huis. Het is ook nooit duidelijk hoelang zijn familie blijft. Als ik daar dan naar vraag naar mijn vriend krijg ik te horen dat hij daar ook nooit een antwoord op krijgt van zijn familie en dat het gewoon zo werkt in zijn familie. Als ik zeg dat ik het iets te veel vind worden tegen hem, dan krijgt hij het gevoel alsof zijn familie niet welkom is.
We zijn van plan om over een aantal maanden te beginnen met het starten van een gezin. Alleen zie ik het nu al gebeuren dat zij dan na de geboorte een week bij ons gaan logeren. Dit wil ik absoluut niet. Dit snapt mijn vriend trouwens wel. Toch ben ik er bang voor en ook ben ik er bang voor dat mijn vriend ze dan niet de deur kan wijzen.
Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).
De gesprekken die ik met hem heb over deze problemen lopen vaak uit op ruzie en onbegrip. We praten allebei tegen een muur aan, omdat het lastig is om elkaar hier in te begrijpen.
Heeft iemand tips voor mij? Zijn er vrouwen die het zelfde 'probleem' hebben? Of stel ik mij aan..?
Heel erg bedankt voor het lezen.
zaterdag 11 januari 2020 om 21:15
Je bent niet gek hoor. Absoluut niet. Maar voor je vriend is het vast en zeker ook moeilijk. Dat is wat ik hier in ieder geval zie. Die Afghaanse tradities zitten er zo in, en dat terwijl mijn schoonfamilie redelijk modern is. Maar de enige die daar verandering in kan brengen is jouw vriend. Dus blijf hem vertellen wat jij belangrijk vind en laat hem ook aan het woord en probeer daarin een compromis te vinden. Want straks krijgen jullie een kind, en dan word het allemaal nog lastiger en dan ligt het allemaal nóg gevoeliger.
zaterdag 11 januari 2020 om 21:22
Het is absoluut ook moeilijk voor mijn vriend. Ik vind het voor hem ook hartstikke vervelend.Illinois schreef: ↑11-01-2020 21:15Je bent niet gek hoor. Absoluut niet. Maar voor je vriend is het vast en zeker ook moeilijk. Dat is wat ik hier in ieder geval zie. Die Afghaanse tradities zitten er zo in, en dat terwijl mijn schoonfamilie redelijk modern is. Maar de enige die daar verandering in kan brengen is jouw vriend. Dus blijf hem vertellen wat jij belangrijk vind en laat hem ook aan het woord en probeer daarin een compromis te vinden. Want straks krijgen jullie een kind, en dan word het allemaal nog lastiger en dan ligt het allemaal nóg gevoeliger.
Mijn schoonfamilie is ook redelijk modern. Zijn moeder draagt geen hoofddoek en vind het prima dat mijn vriend geen moslim meer is.
Maar zij is natuurlijk wel opgegroeid in Afghanistan en heeft de oorlog meegemaakt. Waardoor (denk ik) veel dingen nog gevoeliger liggen. We krijgen wel echt pas kinderen als dit is opgelost.
zondag 12 januari 2020 om 00:21
Ik vind het zo belachelijk als mensen zeggen ‘accepteer het maar want cultuur’ wanneer mensen dágen, weken bij je op de bank bivakkeren.
Laat die mensen zich eens aanpassen aan het land en de cultuur waar ze wonen/te gast zijn.
Ik zou dit dus ook niet pikken, maar cruciaal hierin is natuurlijk jouw vriend, die moet met jou op één lijn liggen.
Laat die mensen zich eens aanpassen aan het land en de cultuur waar ze wonen/te gast zijn.
Ik zou dit dus ook niet pikken, maar cruciaal hierin is natuurlijk jouw vriend, die moet met jou op één lijn liggen.
zondag 12 januari 2020 om 00:38
Ik ook, we zitten in Nederland met Nederlandse normen en waarden en dat word niet gerespecteerd zolang de Nederlandse partner zich compleet aan de buitenlandse partner/schoonfamilie aanpast.MariaDeJong schreef: ↑12-01-2020 00:23Maar jij spreekt de taal mss ook?
Ik vind het echt onbeschoft wat ze doen
zondag 12 januari 2020 om 00:57
Mijn vader en moeder hadden beide bewust de oorlog mee gemaakt. Wil dat zeggen dat ze dan over je heen mogen lopen, onderling in jouw gezelschap een andere taal spreken? En misbruik van jullie gastvrijheid?PoppyJo schreef: ↑11-01-2020 21:22Het is absoluut ook moeilijk voor mijn vriend. Ik vind het voor hem ook hartstikke vervelend.
Mijn schoonfamilie is ook redelijk modern. Zijn moeder draagt geen hoofddoek en vind het prima dat mijn vriend geen moslim meer is.
Maar zij is natuurlijk wel opgegroeid in Afghanistan en heeft de oorlog meegemaakt. Waardoor (denk ik) veel dingen nog gevoeliger liggen. We krijgen wel echt pas kinderen als dit is opgelost.
Vond de tip om jouw familie twee weken te laten komen en dan Limburgs of whatever te praten.
Je vriend zal meer voor jou moeten staan. Groter gaan wonen, en voorlopig geen kinderen.
En bedenken wat er voor meer cultuur verschillen er op je pad komen. Trouwen, kinderen, jouw rol etc.
zondag 12 januari 2020 om 01:04
Waarom is dat onbeschoft? Mijn partner spreekt ook een andere taal met zijn familie en die heb ik geleerd. Ik begrijp de taal inmiddels goed genoeg om het gesprek in hoofdlijnen te volgen. Ik praat dan mee met het gesprek in het Nederlands. Als ze mij direct aanspreken, was dat vaak in het Nederlands maar nu ik hun taal vrij goed begrijp, blijven ze meestal in hun eigen taal.MariaDeJong schreef: ↑12-01-2020 00:23Maar jij spreekt de taal mss ook?
Ik vind het echt onbeschoft wat ze doen
Het is wel vermoeiender dan een gesprek in het Nederlands of Engels voeren, maar ik vind het niet erg.
Mijn zwager spreekt ook een andere taal dan Nederlands en spreekt nog steeds geen Nederlands (na 10+ jaar hier...), en die verwacht dat ik met mijn hoogbejaarde ouders Engels ga praten. Terwijl mijn ouders slecht Engels spreken. Om dat te verwachten, vind ik dan weer onbeschoft. Met hem spreek ik natuurlijk Engels, maar als ik een 1-op-1 gesprek met mijn moeder heb en hij is in dezelfde ruimte, dan wil ik gewoon Nederlands kunnen praten.
zondag 12 januari 2020 om 01:16
Passief agressief gedrag levert inderdaad heel goed resultaat op. Lekker volwassen gedrag ook.Christiana schreef: ↑12-01-2020 00:57
Vond de tip om jouw familie twee weken te laten komen en dan Limburgs of whatever te praten.
TO, soms moeten mijn partner en ik dingen van elkaar accepteren, die we vanuit onze eigen cultuur niet zouden doen. Maar het zijn wel cultuurdingen die we kunnen en willen accepteren van elkaar. Aspecten die we te ver vinden gaan (zoals lang verblijven), daar moeten we een alternatief of middenweg voor vinden. De dooddoener ‘het is mijn cultuur’, is niet de oplossing. Je vriend zegt ‘ik begrijp je gevoelens’, dat is natuurlijk de manier om begrip te tonen en er vervolgens niets mee te doen. Jullie hebben als stel ook een eigen cultuur met eigen huisregels.
De oplossing is een duidelijke afspraak over wat wel en niet kan, dat desnoods op papier zetten zodat jullie er nog even over na kunnen denken en het terug kunnen lezen, en daar dan aan vasthouden. Je kunt elkaar er dan ook op aanspreken. En je maakt het veel concreter voor elkaar.
zondag 12 januari 2020 om 06:49
Ok woon zelf in het buitenland mijn (schoon)familie woont ver van ons vandaan en blijven dan ook bij ons logeren. Wij hebben gelukkig wel een groot huis met een logeerkamer + eigen badkamer.
Toen ik zwanger was heb ik zelf met een schoonmoeder besproken dat ze pas 2 weken na de geboorte welkom was en dan 1 week kon blijven, mijn schoonfamilie vindt mij erg direct maar dat gooi ik dan ook maar op cultuur verschil
Misschien dus handig om dit zelf een met je schoonfamilie te bespreken en niet je vriend als tussen persoon te gebruiken.
Wanneer ik zelf met mijn familie ben dan spreek ik ook vaker Nederlands terwijl mijn man dit niet verstaat.
Zo luister ik ook soms Nederlands talig muziek waar mijn man bij is.
Dat we een andere taal spreken is nu eenmaal zo en dat hebben we wel van elkaar te accepteren/respecteren.
Mijn man heeft hier ook helemaal geen probleem mee en probeert zo ook een beetje Nederlands te leren.
Toen ik zwanger was heb ik zelf met een schoonmoeder besproken dat ze pas 2 weken na de geboorte welkom was en dan 1 week kon blijven, mijn schoonfamilie vindt mij erg direct maar dat gooi ik dan ook maar op cultuur verschil
Misschien dus handig om dit zelf een met je schoonfamilie te bespreken en niet je vriend als tussen persoon te gebruiken.
Wanneer ik zelf met mijn familie ben dan spreek ik ook vaker Nederlands terwijl mijn man dit niet verstaat.
Zo luister ik ook soms Nederlands talig muziek waar mijn man bij is.
Dat we een andere taal spreken is nu eenmaal zo en dat hebben we wel van elkaar te accepteren/respecteren.
Mijn man heeft hier ook helemaal geen probleem mee en probeert zo ook een beetje Nederlands te leren.
sunny-in-perth wijzigde dit bericht op 12-01-2020 10:21
0.21% gewijzigd
zondag 12 januari 2020 om 10:14
Dit dus. Zij kunnen zich aan passen.Taralina schreef: ↑12-01-2020 00:21Ik vind het zo belachelijk als mensen zeggen ‘accepteer het maar want cultuur’ wanneer mensen dágen, weken bij je op de bank bivakkeren.
Laat die mensen zich eens aanpassen aan het land en de cultuur waar ze wonen/te gast zijn.
Ik zou dit dus ook niet pikken, maar cruciaal hierin is natuurlijk jouw vriend, die moet met jou op één lijn liggen.
zondag 12 januari 2020 om 11:36
Vlinder1963 schreef: ↑12-01-2020 00:38Ik ook, we zitten in Nederland met Nederlandse normen en waarden en dat word niet gerespecteerd zolang de Nederlandse partner zich compleet aan de buitenlandse partner/schoonfamilie aanpast.
Eens hoor, al denk ik dat je het verst komt met geven en nemen. Vriend TO woont in Nederland en heeft een relatie met een Nederlandse vrouw, het kan niet zo zijn dat alleen TO zich aanpast en hij niet.
Verstandig dat je dit wil oplossen en dan pas voor kinderen gaan wil, TO.
Nee, je bent niet gek, ik hoop dat jullie er samen uit komen.
maandag 13 januari 2020 om 12:36
Taralina schreef: ↑12-01-2020 00:21Ik vind het zo belachelijk als mensen zeggen ‘accepteer het maar want cultuur’ wanneer mensen dágen, weken bij je op de bank bivakkeren.
Laat die mensen zich eens aanpassen aan het land en de cultuur waar ze wonen/te gast zijn.
Ik zou dit dus ook niet pikken, maar cruciaal hierin is natuurlijk jouw vriend, die moet met jou op één lijn liggen.
Te gast?!
maandag 13 januari 2020 om 21:21
Mensen die bij je op bezoek komen noem je gasten. Het is gebruikelijk dat gasten zich aanpassen aan de cultuur van het huis en de familie waar ze te gast zijn. Je kunt veilig aannemen dat dit overal ter wereld de vuistregel is.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 13-01-2020 21:26
39.58% gewijzigd
maandag 13 januari 2020 om 21:28
Francien2019 schreef: ↑13-01-2020 21:21Mensen die bij je op bezoek komen noem je gasten. Het is gebruikelijk dat gasten zich aanpassen aan de cultuur van het huis en de familie waar ze te gast zijn.
Beter lezen. Ze heeft het over te gast in Nederland, niet in dat huis. Idioot om mensen die hier al tientallen jaren wonen nog te gast te noemen.
maandag 13 januari 2020 om 21:48
Jullie wonen in een klein appartement zonder extra slaapkamer. Maar willen wel al over een paar maanden aan kinderen beginnen. Jullie zijn er al zeker van dat jullie binnen pakweg zes jaar in een grotere woning wonen?
Hoe wil je zo klein wonen met een kind dan?
Hoe wil je zo klein wonen met een kind dan?
She used to say, All those good people
Down on Jubilee Street
They ought to practice what they preach
Down on Jubilee Street
They ought to practice what they preach
maandag 13 januari 2020 om 22:03
Dit is het enige dat je misschien kunt aanpassen. Je zou hem erop kunnen wijzen dat het niet netjes is om in je eigen taal te praten in gemengd gezelschap want daarmee sluit je de ander buiten.PoppyJo schreef: ↑11-01-2020 15:34
Daarnaast praten hij en zijn moeder constant Perzisch met elkaar, een taal die ik niet begrijp. Zijn moeder kan gewoon Nederlands. Als ik daar iets over zeg tegen mijn vriend dan krijg ik te horen dat hij al zijn hele leven Perzisch spreekt met zijn moeder, dus waarom nu niet? (Mijn vriend komt oorspronkelijk uit Afghanistan maar woont al in Nederland sinds hij 3 is).
Voor de rest zul je het moeten accepteren. Zij zijn het zo gewend en jij kunt hun manier van omgaan met elkaar echt niet meer veranderen, niet na zoveel jaar.
Ik snap eigenlijk ook niet goed wat je jezelf op de hals haalt. Een Afghaanse vriend, die komt uit een land waar vrouwen bijna gehaat worden. Oke, niet alle Afghanen zijn zo, want in de jaren 50 en 60 was het vrij verwesterd, vrouwen liepen in westerse mode en gingen ook studeren aan de universiteit. Maar zo is het al jaren niet meer en jouw vriend heeft die periode nooit meegemaakt.
Je zult een keuze moeten maken.
Je aanpassen en schikken in deze situatie en je zult hier nog heel veel tegen aan lopen, ofwel het uitmaken omdat jouw cultuur zo anders is.
dinsdag 14 januari 2020 om 11:40
Ik kan me voorstellen dat mensen de situatie niet helemaal begrijpen omdat zij hier, los van dit verhaal, verder geen zicht op hebben. Maar ik lees ontzettend veel vooroordelen en lichtelijk racistische antwoorden. Dat had ik niet verwacht.
De moeder van mijn vriend is feministisch, heeft nooit een hoofddoek gedragen en heeft gestudeerd aan een universiteit in Afghanistan. Zijn vader is de meest warme en (vrouw)vriendelijke man die ik ken. Over hoe zij zich verder gedragen als Afghaans-Nederlandse mensen is ook niet aan de orde. Ik ga mij hier verder ook niet over verdedigen. Ik vraag mij af als ik dit stuk had geschreven en had weggelaten dat het Afghaanse mensen zijn maar bijvoorbeeld Friezen of mensen dan het zelfde hadden gereageerd.
Ik hoopte met het stuk dat ik schreef mensen te bereiken die hetzelfde hebben meegemaakt. Om te zien hoe zij deze situatie hadden opgelost. En ik heb zeker een aantal mensen gezien met mooie verhalen en tips. Nogmaals, bedankt!
Ik ga niet weg bij mijn vriend omdat ik zeker weet dat we er wel samen uitkomen. Wat kinderen betreft: dit is iets wat we eerst aan het oplossen zijn. Er zijn ook nog geen baby's onderweg. En over de woonsituatie, we gaan groter wonen binnenkort. En alsof hetzelfde zou voelen, mijn eigen kind die bij mij woont of mijn schoonfamilie op bezoek..
De moeder van mijn vriend is feministisch, heeft nooit een hoofddoek gedragen en heeft gestudeerd aan een universiteit in Afghanistan. Zijn vader is de meest warme en (vrouw)vriendelijke man die ik ken. Over hoe zij zich verder gedragen als Afghaans-Nederlandse mensen is ook niet aan de orde. Ik ga mij hier verder ook niet over verdedigen. Ik vraag mij af als ik dit stuk had geschreven en had weggelaten dat het Afghaanse mensen zijn maar bijvoorbeeld Friezen of mensen dan het zelfde hadden gereageerd.
Ik hoopte met het stuk dat ik schreef mensen te bereiken die hetzelfde hebben meegemaakt. Om te zien hoe zij deze situatie hadden opgelost. En ik heb zeker een aantal mensen gezien met mooie verhalen en tips. Nogmaals, bedankt!
Ik ga niet weg bij mijn vriend omdat ik zeker weet dat we er wel samen uitkomen. Wat kinderen betreft: dit is iets wat we eerst aan het oplossen zijn. Er zijn ook nog geen baby's onderweg. En over de woonsituatie, we gaan groter wonen binnenkort. En alsof hetzelfde zou voelen, mijn eigen kind die bij mij woont of mijn schoonfamilie op bezoek..