Relaties
alle pijlers
Relatieproblemen en intimiteit
zaterdag 7 maart 2020 om 17:52
Mijn man en ik zijn meer dan twintig jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker vastgesteld bij mijn man. Hij is hiervoor behandeld waardoor de ziekte onder controle is, maar helaas is hij hierdoor incontinent en impotent. (Ik heb hier al vaker over geschreven).
Dit had een heel grote impact op onze relatie. Er was geen intimiteit meer, we ondernamen niets meer samen, hij ondernam niet meer op zichzelf en begon mij op den duur ook te verbieden om nog bepaalde dingen te doen.
Hij was ontzettend onzeker over zijn urineverlies (nog altijd) en hij verweet het mij als er iets ‘fout liep’. Hij durfde bijvoorbeeld nergens meer naar toe te gaan, bv ook niet meer naar zijn familie. Ik heb op een bepaald moment geweigerd om alleen naar zijn familie te gaan en telkens een excuus te zoeken waarom hij niet mee wilde. Hij kon niet anders dan maar op zichzelf te gaan. Natuurlijk had hij zich zoveel opgejaagd dat hij urine verloor en dat was volgens hem allemaal mijn schuld. Het was drie weken beeld zonder klank. Zoiets is heel vaak gebeurd.
Hij was jaloers als ik alleen (of met vrienden) ergens naartoe ging bv nieuwjaarsreceptie op het werk, hij wilde niet meer dat ik mij opkleedde (‘Als we niet meer vrijen dan is het niet nodig dat jij er goed uit ziet’). Hij begon zelfs mijn telefoon te controleren (had hij in 20 jaar nog nooit gedaan). Hij heeft mij verschillende malen verweten als slet (omdat ik met hem wilde vrijen en omdat ik een rok droeg). We hebben heel veel ruzie gemaakt en uiteindelijk gingen ook alle goede dingen weg uit onze relatie. Op een bepaald moment heb ik gezegd dat het voor mij niet meer zo verder kon en heb ik hem verplicht om met de huisarts te gaan praten.
Voor zijn incontinentie zijn we overgegaan van incontinentiemateriaal naar een condoomkatheter, waar hij zich prettiger bij voelt. Hij vindt dit minder zichtbaar en er is minder kans op ‘geurtjes’. Hierdoor lukt het voor hem beter om samen dingen te ondernemen (en ook op zichzelf). Ik merk dat hij zich beter in zijn vel voelt. We hebben veel gepraat over onze relatie en ook (een beetje) over zijn onzekerheid (vindt hij heel moeilijk). We lachen weer meer. Er is terug ruimte voor ons twee als koppel, maar ook als twee individuen. Ik heb de indruk dat we elkaar terug aan het vinden zijn.
Wat ik nog altijd jammer vind is dat onze intimiteit nog altijd moeilijk loopt. Het is voor mij nooit alleen maar om seks gegaan (hoewel dat ik vorige topics misschien zo overkwam), maar ik mis dat deel van onze relatie wel. Eerlijk gezegd is het nooit heel goed geweest (weinig voorspel en wat voorspelbaar), waardoor er nu helemaal niets meer overblijft. Ik zou wel eens wat anders willen proberen, maar ik durf het hem niet voorstellen. Nu bestaat onze “intimiteit” uit hij die zichzelf af en toe een injectie geeft om een erectie te krijgen. In de helft van de gevallen lukt dat en dan hebben we penetratie tot het voor hem gedaan is (sorry, nogal plat). We knuffelen niet in bed (hebben we nooit echt gedaan), uitgebreid kussen doen we weinig, lieve/intieme dingen zeggen ook niet. We kunnen er niet goed over praten.
Ik ben blij dat onze relatie beter gaat en ik vind het zeker de moeite waard om mij nog verder in te zetten, maar hierdoor is het gemis naar intimiteit precies nog groter geworden. Ik weet niet zo goed of hier iets kan aan gedaan worden en zo ja, wat.
Dit had een heel grote impact op onze relatie. Er was geen intimiteit meer, we ondernamen niets meer samen, hij ondernam niet meer op zichzelf en begon mij op den duur ook te verbieden om nog bepaalde dingen te doen.
Hij was ontzettend onzeker over zijn urineverlies (nog altijd) en hij verweet het mij als er iets ‘fout liep’. Hij durfde bijvoorbeeld nergens meer naar toe te gaan, bv ook niet meer naar zijn familie. Ik heb op een bepaald moment geweigerd om alleen naar zijn familie te gaan en telkens een excuus te zoeken waarom hij niet mee wilde. Hij kon niet anders dan maar op zichzelf te gaan. Natuurlijk had hij zich zoveel opgejaagd dat hij urine verloor en dat was volgens hem allemaal mijn schuld. Het was drie weken beeld zonder klank. Zoiets is heel vaak gebeurd.
Hij was jaloers als ik alleen (of met vrienden) ergens naartoe ging bv nieuwjaarsreceptie op het werk, hij wilde niet meer dat ik mij opkleedde (‘Als we niet meer vrijen dan is het niet nodig dat jij er goed uit ziet’). Hij begon zelfs mijn telefoon te controleren (had hij in 20 jaar nog nooit gedaan). Hij heeft mij verschillende malen verweten als slet (omdat ik met hem wilde vrijen en omdat ik een rok droeg). We hebben heel veel ruzie gemaakt en uiteindelijk gingen ook alle goede dingen weg uit onze relatie. Op een bepaald moment heb ik gezegd dat het voor mij niet meer zo verder kon en heb ik hem verplicht om met de huisarts te gaan praten.
Voor zijn incontinentie zijn we overgegaan van incontinentiemateriaal naar een condoomkatheter, waar hij zich prettiger bij voelt. Hij vindt dit minder zichtbaar en er is minder kans op ‘geurtjes’. Hierdoor lukt het voor hem beter om samen dingen te ondernemen (en ook op zichzelf). Ik merk dat hij zich beter in zijn vel voelt. We hebben veel gepraat over onze relatie en ook (een beetje) over zijn onzekerheid (vindt hij heel moeilijk). We lachen weer meer. Er is terug ruimte voor ons twee als koppel, maar ook als twee individuen. Ik heb de indruk dat we elkaar terug aan het vinden zijn.
Wat ik nog altijd jammer vind is dat onze intimiteit nog altijd moeilijk loopt. Het is voor mij nooit alleen maar om seks gegaan (hoewel dat ik vorige topics misschien zo overkwam), maar ik mis dat deel van onze relatie wel. Eerlijk gezegd is het nooit heel goed geweest (weinig voorspel en wat voorspelbaar), waardoor er nu helemaal niets meer overblijft. Ik zou wel eens wat anders willen proberen, maar ik durf het hem niet voorstellen. Nu bestaat onze “intimiteit” uit hij die zichzelf af en toe een injectie geeft om een erectie te krijgen. In de helft van de gevallen lukt dat en dan hebben we penetratie tot het voor hem gedaan is (sorry, nogal plat). We knuffelen niet in bed (hebben we nooit echt gedaan), uitgebreid kussen doen we weinig, lieve/intieme dingen zeggen ook niet. We kunnen er niet goed over praten.
Ik ben blij dat onze relatie beter gaat en ik vind het zeker de moeite waard om mij nog verder in te zetten, maar hierdoor is het gemis naar intimiteit precies nog groter geworden. Ik weet niet zo goed of hier iets kan aan gedaan worden en zo ja, wat.
zaterdag 7 maart 2020 om 18:46
Hey,
Of er iets aan gedaan kan worden is iets wat anderen helaas niet voor je kunnen beantwoorden. Is het niet mogelijk om toch voorzichtig een gesprek aan te gaan omtrent intimiteit? En op deze manier bij hem te peilen wat hij graag zou willen? Je man komt over als iemand die totaal niet goed in zijn vel zit en dit afreageert op jou.
Ik kan volgens mij verder niet uit je verhaal halen wat hij graag zou willen. Heeft hij behoefte aan knuffelen of meer zoenen? Lieve dingen zeggen? Heb je dit gevraagd?
Alles valt en staat toch met communicatie en ik heb het idee dat dit tussen jullie nogal ontbreekt. In plaats van aan intimiteit denken zou ik wellicht eerst proberen om eens een goed gesprek te voeren over waar allebei jullie behoeften liggen.
Daarnaast heb je sommige dingen natuurlijk wel zelf in de hand. Je kan zelf het voorbeeld geven hoe je iets zou willen zien en complimenten maken en lieve dingen zeggen.
Of er iets aan gedaan kan worden is iets wat anderen helaas niet voor je kunnen beantwoorden. Is het niet mogelijk om toch voorzichtig een gesprek aan te gaan omtrent intimiteit? En op deze manier bij hem te peilen wat hij graag zou willen? Je man komt over als iemand die totaal niet goed in zijn vel zit en dit afreageert op jou.
Ik kan volgens mij verder niet uit je verhaal halen wat hij graag zou willen. Heeft hij behoefte aan knuffelen of meer zoenen? Lieve dingen zeggen? Heb je dit gevraagd?
Alles valt en staat toch met communicatie en ik heb het idee dat dit tussen jullie nogal ontbreekt. In plaats van aan intimiteit denken zou ik wellicht eerst proberen om eens een goed gesprek te voeren over waar allebei jullie behoeften liggen.
Daarnaast heb je sommige dingen natuurlijk wel zelf in de hand. Je kan zelf het voorbeeld geven hoe je iets zou willen zien en complimenten maken en lieve dingen zeggen.
Emboldened by the flame of ambition
zaterdag 7 maart 2020 om 18:57
Ik ben nog niet zo lang getrouwd als jullie, maar ik geloof dat je als stel altijd naar elkaar toe kan blijven groeien
Dat begint met uitspreken van zaken. Spannend als je dat niet vaak doet, maar na 20 jaar lijkt me dat dan wel tijd..
Er valt nog zoveel meer aan intimiteit te beleven dan alleen penetratie..
Dat begint met uitspreken van zaken. Spannend als je dat niet vaak doet, maar na 20 jaar lijkt me dat dan wel tijd..
Er valt nog zoveel meer aan intimiteit te beleven dan alleen penetratie..
zaterdag 7 maart 2020 om 19:17
Heb je weleens eraan gedacht om een professionele gigolo te bestellen? Er zijn een aantal topics hierover op Viva en als je het op YouTube intoetst zie je ook een aantal interviews met gigolo’s en verhalen van klanten.
Dit zou een laatste reddingsmiddel kunnen zijn om toch aan je seksuele behoeftes te komen. Want ook jij moet genieten van je leven, en seks hoort daar zeer zeker bij.
Ik ben in ieder geval blij voor je dat je relatie beter gaat en ik wil jullie veel sterkte en succes wensen met alles.
Dit zou een laatste reddingsmiddel kunnen zijn om toch aan je seksuele behoeftes te komen. Want ook jij moet genieten van je leven, en seks hoort daar zeer zeker bij.
Ik ben in ieder geval blij voor je dat je relatie beter gaat en ik wil jullie veel sterkte en succes wensen met alles.
But slim, what if you win?
zaterdag 7 maart 2020 om 19:41
Is er ruimte om dit te bespreken met de hulpverleners die al betrokken zijn? UCS verpleegkundige van de poli eventueel? Huisarts? Etc?
Een vriendin is verpleegkundig specialist urologie en die komt die onderwerp zeer geregeld tegen en hier is ook veel ruimte en aandacht voor.
Daarnaast is intimiteit natuurlijk veel meer dan seks, is dat bespreekbaar binnen jullie relatie? Zelfs als je geen erectie kan krijgen kan er natuurlijk genoeg maar dat moet dan wel bespreekbaar zijn, mogelijk zoals al aangedragen sexuoloog, maar dit is vaak een hele drempel.
Ik wens jullie als koppel veel wijsheid want dit lijkt me best een moeilijke situatie.
Een vriendin is verpleegkundig specialist urologie en die komt die onderwerp zeer geregeld tegen en hier is ook veel ruimte en aandacht voor.
Daarnaast is intimiteit natuurlijk veel meer dan seks, is dat bespreekbaar binnen jullie relatie? Zelfs als je geen erectie kan krijgen kan er natuurlijk genoeg maar dat moet dan wel bespreekbaar zijn, mogelijk zoals al aangedragen sexuoloog, maar dit is vaak een hele drempel.
Ik wens jullie als koppel veel wijsheid want dit lijkt me best een moeilijke situatie.
zaterdag 7 maart 2020 om 20:10
Letsgetlosttonight schreef: ↑07-03-2020 18:26We knuffelen niet in bed (hebben we nooit echt gedaan), uitgebreid kussen doen we weinig, lieve/intieme dingen zeggen ook niet. We kunnen er niet goed over praten.
dan toch dit veranderen.
Dat is net wat niet lukt. Mijn man wil dat zijn erectie terug in orde komt en hij denkt dat ik daarmee terug gelukkig wordt. Voor meer staat hij volgens mij niet echt open. We kunnen er ook niet goed over praten.
zaterdag 7 maart 2020 om 20:12
nursy schreef: ↑07-03-2020 19:41Is er ruimte om dit te bespreken met de hulpverleners die al betrokken zijn? UCS verpleegkundige van de poli eventueel? Huisarts? Etc?
Een vriendin is verpleegkundig specialist urologie en die komt die onderwerp zeer geregeld tegen en hier is ook veel ruimte en aandacht voor.
Daarnaast is intimiteit natuurlijk veel meer dan seks, is dat bespreekbaar binnen jullie relatie? Zelfs als je geen erectie kan krijgen kan er natuurlijk genoeg maar dat moet dan wel bespreekbaar zijn, mogelijk zoals al aangedragen sexuoloog, maar dit is vaak een hele drempel.
Ik wens jullie als koppel veel wijsheid want dit lijkt me best een moeilijke situatie.
Zoals gezegd, is het heel moeilijk om het bespreekbaar te maken. Mijn man wil geen seks hebben als hij geen erectie kan krijgen.
zaterdag 7 maart 2020 om 20:14
Het spijt me dit te zeggen, maar zoals het in de OP leest, lijkt er buitengewoon weinig ruimte te zijn voor jou. Dat moet veranderen, anders is er geen sprake van een gelijkwaardige relatie. In het ziekenhuis praten zoals hier geopperd is een mogelijke en goede eerste stap.
Ik heb in een relatie gezeten met iemand die door ziekte geruime tijd geen libido had. Vijf jaar, om precies te zijn. Een paar maanden nadat hij beter was, sprak hij af met iemand van vroeger, die hij via Facebook had opgeduikeld. De rest laat ik gerust aan interpretatie over.
Het is heel moeilijk om je plek op te eisen naast iemand die het veel zwaarder heeft, maar doe het in vredesnaam wel. Jou verbieden van je schoonheid te genieten, of van de aardige kanten van het leven waar hij niet aan kan of wil deelnemen is absurd en kwalijk. Ook jij gaat nu door een diep dal en moet daar weer uit zien te komen. Gebruik je begripvolle kant voor jezelf.
Ik heb in een relatie gezeten met iemand die door ziekte geruime tijd geen libido had. Vijf jaar, om precies te zijn. Een paar maanden nadat hij beter was, sprak hij af met iemand van vroeger, die hij via Facebook had opgeduikeld. De rest laat ik gerust aan interpretatie over.
Het is heel moeilijk om je plek op te eisen naast iemand die het veel zwaarder heeft, maar doe het in vredesnaam wel. Jou verbieden van je schoonheid te genieten, of van de aardige kanten van het leven waar hij niet aan kan of wil deelnemen is absurd en kwalijk. Ook jij gaat nu door een diep dal en moet daar weer uit zien te komen. Gebruik je begripvolle kant voor jezelf.
eve_jobs wijzigde dit bericht op 07-03-2020 20:15
Reden: Misplaatst gebruik van het woord 'ook'
Reden: Misplaatst gebruik van het woord 'ook'
0.21% gewijzigd
zaterdag 7 maart 2020 om 20:23
'Nu bestaat onze “intimiteit” uit hij die zichzelf af en toe een injectie geeft om een erectie te krijgen. In de helft van de gevallen lukt dat en dan hebben we penetratie tot het voor hem gedaan is (sorry, nogal plat). We knuffelen niet in bed (hebben we nooit echt gedaan), uitgebreid kussen doen we weinig, lieve/intieme dingen zeggen ook niet. We kunnen er niet goed over praten.'
Wat eenzaam.
Je schrijft dat dit al was. Vond jij dat toendertijd ook oké en zijn je wensen nu veranderd? Of heb je dit altijd als tekort ervaren?
Wat eenzaam.
Je schrijft dat dit al was. Vond jij dat toendertijd ook oké en zijn je wensen nu veranderd? Of heb je dit altijd als tekort ervaren?
Hips, hopsakee en pierlala.
Ik vraag me af hoe oud jullie zijn en hoe je dit de rest van je leven voor je ziet. Ben je gelukkig?
zaterdag 7 maart 2020 om 20:44
Knuffelen en intimiteit hebben niks met erecties te maken. Ik zou het niet kunnen hoor als ik amper geknuffeld word. Vaak kijken wij voor het slapen gaan een serie in bed en dan lig ik lekker bij m en word ik geaaid of we kletsen nog wat samen. Beetje zoenen. Dit draait lang niet altijd uit op seks vaak Na een drukke dag vallen we te snel in slaap. Maar als ik mocht kiezen tussen nooit meer intimiteit/zoenen/Knuffelen of nooit meer hij een erectie dan wist ik het wel.
Je vrouw niet meer willen knuffelen heeft in mijn ogen niks te maken met of je piemel het nog doet. En dat hij niet intiem wil zijn op andere manieren dan seks klinkt kil en weinig liefdevol.
Je vrouw niet meer willen knuffelen heeft in mijn ogen niks te maken met of je piemel het nog doet. En dat hij niet intiem wil zijn op andere manieren dan seks klinkt kil en weinig liefdevol.
zaterdag 7 maart 2020 om 20:53
Kris_Tmas3 schreef: ↑07-03-2020 20:10Dat is net wat niet lukt. Mijn man wil dat zijn erectie terug in orde komt en hij denkt dat ik daarmee terug gelukkig wordt. Voor meer staat hij volgens mij niet echt open. We kunnen er ook niet goed over praten.
Je zegt het zelf al.
Je man wil....
Je man wil niet....
Wat wil jij? Is daar ruimte voor?
Hij mag in zijn handjes klappen met een vrouw als jou. Die hem steunt door dik en dun. Die zichzelf weg cijfert als hij ziek is.
Misschien moet hij zichzelf ook eens wegcijferen voor jou.
Jou op een voetstuk plaatsen.
Gewoon voor jou! Niet omdat hij dan een erectie moet krijgen enz.
Massagw, handen/ vingers/ tong.
Die doen het toch nog wel?
Echt waar; je moet gaan praten. Hem laten inzien dat het kut is zoals het is.
Maar dat jou leven ook niet bestemd is om achter een knorrige man te blijven aanhuppelen.
Dat dit niet het beeld is wat je voor je toekomst had. En dat bepaalde zaken anders zijn is erg vervelend, maar jullue moeten er het beste van maken.
Zo'n tantea massage is wellicht iets?
de wereld wacht om ontdekt te worden
zaterdag 7 maart 2020 om 20:56
We hadden toen vaker seks (penetratie), hij had vaak zin en het lukt ook altijd. Hoe vaker seks je hebt, hoe meer gewoon lichamelijk contact ertussen is (bij ons toch). Als het langer duurt, dan lijkt het alsof we terug van nul moeten beginnen.
Ik miste toen ook wel voorspel, maar het werd gecompenseerd doordat we andere dingen deden.
Door de moeilijke periode heb ik ook wel meer behoefte aan gewone intimiteit (een knuffel of kus).
zaterdag 7 maart 2020 om 21:15
Kris_Tmas3 schreef: ↑07-03-2020 20:56We hadden toen vaker seks (penetratie), hij had vaak zin en het lukt ook altijd. Hoe vaker seks je hebt, hoe meer gewoon lichamelijk contact ertussen is (bij ons toch). Als het langer duurt, dan lijkt het alsof we terug van nul moeten beginnen.
Ik miste toen ook wel voorspel, maar het werd gecompenseerd doordat we andere dingen deden.
Door de moeilijke periode heb ik ook wel meer behoefte aan gewone intimiteit (een knuffel of kus).
Eens met anderen voor mij: je man klinkt sowieso egoïstisch. Al voor zijn ziekteproces.
Seks is veel meer dan de penetratie. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat hij denkt dat dit het enige voor jou is wat telt. Maar, als jij voorheen altijd zei tevreden te zijn met hoe het was, dan weet hij misschien niet eens wat jij mist (én miste).
Stel jij je niet veel te afhankelijk op?
Hij wil niet praten, dus doe je het niet.
Hij wil seks met penetratie en klaar, dus doe je het zo.
Zijn er meer zaken die zo gaan?
Hips, hopsakee en pierlala.
zaterdag 7 maart 2020 om 21:19
Ik wil mijn man hier niet helemaal slecht afschilderen, zeker omdat hij momenteel erg zijn best doet en onze relatie terug veel beter is.
Voor hij ziek was, deden we dit allemaal wel (niet altijd en misschien wat minder vaak dan ik graag zou willen, maar ik heb er nooit een probleem van gemaakt). Met zijn erectieproblemen, wil hij eerst zorgen dat hij een erectie heeft (met een inspuiting) en als het dan zo ver is dan wil hij er zo snel mogelijk gebruik van maken (voor 'hij' terug weg is). Hierdoor is er geen plaats meer voor voorspel. Hij schaamt zich nog altijd voor zijn urineverlies, waardoor hij eigenlijk graag heeft dat het zo snel mogelijk voorbij is (klinkt misschien niet goed, maar zo is het wel).
zaterdag 7 maart 2020 om 21:24
Merl0t schreef: ↑07-03-2020 21:15Eens met anderen voor mij: je man klinkt sowieso egoïstisch. Al voor zijn ziekteproces.
Seks is veel meer dan de penetratie. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat hij denkt dat dit het enige voor jou is wat telt. Maar, als jij voorheen altijd zei tevreden te zijn met hoe het was, dan weet hij misschien niet eens wat jij mist (én miste).
Stel jij je niet veel te afhankelijk op?
Hij wil niet praten, dus doe je het niet.
Hij wil seks met penetratie en klaar, dus doe je het zo.
Zijn er meer zaken die zo gaan?
We hebben er nooit over moeten praten/gepraat, waardoor we allebei niet goed weten hoe we dat moeten doen
We hebben lang geen seks gehad en ik heb vaak verweten gekregen omdat ik er behoefte aan had / erom vroeg, waardoor ik nu al blij ben met de weinige intimiteit dat we hebben (het is een begin). Ik wil hem ook niet bruuskeren, omdat zijn zelfvertrouwen toch een grote knauw heeft gekregen.
Ik heb wel het gevoel dat we over andere dingen wel goed kunnen 'onderhandelen'.
