Relaties
alle pijlers
Wat moet ik nu?
dinsdag 28 april 2020 om 21:02
Hey lezers,
Ik ben al sinds mijn 17e samen met mijn partner. Hij was mijn eerste echte vriendje. Nu na al die jaren (bijna 20 jaar samen) lijkt de sleur hier zijn intrede te doen.
Ik merk de laatste tijd, dat ik van andere mannen leuke complimentjes krijg en soms flirten ze ook met mij. Dit geeft mij een vreselijk goed gevoel! Maar had dit gevoel natuurlijk liever van mijn vriend gekregen...
Mijn partner neemt nergens initiatief in. Soms lijkt het alsof hij mij niet meer ziet staan. Koop ik een spannend setje, valt ie naast mij als een blok in slaap. Lopen we ergens samen, moet ik hem altijd een hand geven of vasthouden, andersom doet ie niet. Kussen in het openbaar uit zichzelf, doet ie niet. Alle fysieke contact waar ik zo naar verlang, komt er niet vanuit zijn kant. Kortom, het voelt alsof ik heel veel energie er in moet steken en er bijna niks voor terug krijg. Ons seksleven draait feitelijk ook alleen om hem en is ook nooit echt heel denderend geweest voor mij. Hij komt klaar, draait zich om en ik wordt vergeten.
Ik heb het me eigenlijk nooit echt beseft, ik wist natuurlijk ook niet beter omdat ik nooit echt wat anders heb ervaren, maar door verhalen om mij heen en het geflirt van andere mannen, besef ik dat het ook heel anders kan. Dat ik er ook best mag zijn. Ik mag graag borrelen met vrienden in de stad. Hij wil de deur niet eens uit. Ik krijg hem nergens meer mee naartoe.
En merk ik dat ik dat toch wel mis in onze relatie. Ondanks dat ik het heel moeilijk vind om te zeggen, want ik wil hem echt niet kwetsen, heb ik het de afgelopen maanden toch al meerdere keren kenbaar gemaakt bij hem. Hij gaf aan dat hij zelf heel gelukkig is zoals het nu gaat... Ik had gehoopt dat het wat zou veranderen, maar merk geen verschil. We lijken tegenwoordig meer broer en zus. Ik word er vooral heel verdrietig van...
Ook mis ik hoe hij was. Tuurlijk verander je, als je kinderen krijgt en ook door dingen die je in de loop der tijd meemaakt. Maar tegenwoordig hangt hij maar wat op de bank, speelt spelletjes op zijn telefoon, drinkt met regelmaat een biertje en snaait alles wat maar los en vast zit. Er zit geen fut meer in. Terwijl ik mijn best doe om nog enigszins leuk en fit voor de dag te komen. Hij heeft zat te doen in en rondom het huis, maar heeft volgens eigen zeggen nooit ergens tijd voor.
Hij is wel de vader van mijn kinderen, en verder echt een goede vent, maar ik ben bang dat hij hierin niet zal veranderen. Ik weet hierdoor dus eventjes niet meer wat ik nou moet. Ik wil zo graag weer gelukkig zijn...
Hebben jullie tips?
Ik ben al sinds mijn 17e samen met mijn partner. Hij was mijn eerste echte vriendje. Nu na al die jaren (bijna 20 jaar samen) lijkt de sleur hier zijn intrede te doen.
Ik merk de laatste tijd, dat ik van andere mannen leuke complimentjes krijg en soms flirten ze ook met mij. Dit geeft mij een vreselijk goed gevoel! Maar had dit gevoel natuurlijk liever van mijn vriend gekregen...
Mijn partner neemt nergens initiatief in. Soms lijkt het alsof hij mij niet meer ziet staan. Koop ik een spannend setje, valt ie naast mij als een blok in slaap. Lopen we ergens samen, moet ik hem altijd een hand geven of vasthouden, andersom doet ie niet. Kussen in het openbaar uit zichzelf, doet ie niet. Alle fysieke contact waar ik zo naar verlang, komt er niet vanuit zijn kant. Kortom, het voelt alsof ik heel veel energie er in moet steken en er bijna niks voor terug krijg. Ons seksleven draait feitelijk ook alleen om hem en is ook nooit echt heel denderend geweest voor mij. Hij komt klaar, draait zich om en ik wordt vergeten.
Ik heb het me eigenlijk nooit echt beseft, ik wist natuurlijk ook niet beter omdat ik nooit echt wat anders heb ervaren, maar door verhalen om mij heen en het geflirt van andere mannen, besef ik dat het ook heel anders kan. Dat ik er ook best mag zijn. Ik mag graag borrelen met vrienden in de stad. Hij wil de deur niet eens uit. Ik krijg hem nergens meer mee naartoe.
En merk ik dat ik dat toch wel mis in onze relatie. Ondanks dat ik het heel moeilijk vind om te zeggen, want ik wil hem echt niet kwetsen, heb ik het de afgelopen maanden toch al meerdere keren kenbaar gemaakt bij hem. Hij gaf aan dat hij zelf heel gelukkig is zoals het nu gaat... Ik had gehoopt dat het wat zou veranderen, maar merk geen verschil. We lijken tegenwoordig meer broer en zus. Ik word er vooral heel verdrietig van...
Ook mis ik hoe hij was. Tuurlijk verander je, als je kinderen krijgt en ook door dingen die je in de loop der tijd meemaakt. Maar tegenwoordig hangt hij maar wat op de bank, speelt spelletjes op zijn telefoon, drinkt met regelmaat een biertje en snaait alles wat maar los en vast zit. Er zit geen fut meer in. Terwijl ik mijn best doe om nog enigszins leuk en fit voor de dag te komen. Hij heeft zat te doen in en rondom het huis, maar heeft volgens eigen zeggen nooit ergens tijd voor.
Hij is wel de vader van mijn kinderen, en verder echt een goede vent, maar ik ben bang dat hij hierin niet zal veranderen. Ik weet hierdoor dus eventjes niet meer wat ik nou moet. Ik wil zo graag weer gelukkig zijn...
Hebben jullie tips?
dinsdag 28 april 2020 om 23:52
Ja, dit.
We zijn snel geneigd om alles te wijten aan het gedrag van de ander.
Heb ik zelf ook wel eens. Dan verwacht ik dingen van mijn partner die ik andersom ook minder of anders doe dan vroeger.
En die aandacht van mannen doet jouw gevoel van nu natuurlijk flink aanwakkeren.
woensdag 29 april 2020 om 00:01
Wat gebeurt er als jij letterlijk zegt dat je nadenkt over een scheiding?
Of dat je denkt dat het gras mogelijk elders groener is, maar dat je dat eerst met hem wil bespreken?
Dat moet bij hem toch inslaan als een bom, want hij ziet kennelijk niks aankomen?
Wat vindt hij van een open relatie?
Wel samenblijven, maar je mag elk - hij ook - ook op zoek naar andere dingen daarbuiten.
Ik zou stoppen met pappen en nathouden en hem klaar en duidelijk melden dat hij je op de huidige manier aan 't wegjagen is.
Of dat je denkt dat het gras mogelijk elders groener is, maar dat je dat eerst met hem wil bespreken?
Dat moet bij hem toch inslaan als een bom, want hij ziet kennelijk niks aankomen?
Wat vindt hij van een open relatie?
Wel samenblijven, maar je mag elk - hij ook - ook op zoek naar andere dingen daarbuiten.
Ik zou stoppen met pappen en nathouden en hem klaar en duidelijk melden dat hij je op de huidige manier aan 't wegjagen is.
woensdag 29 april 2020 om 00:05
Maar dan ga je er dus vanuit dat alles aan haar partner ligt.Marnamai schreef: ↑29-04-2020 00:01Wat gebeurt er als jij letterlijk zegt dat je nadenkt over een scheiding?
Of dat je denkt dat het gras mogelijk elders groener is, maar dat je dat eerst met hem wil bespreken?
Dat moet bij hem toch inslaan als een bom, want hij ziet kennelijk niks aankomen?
Wat vindt hij van een open relatie?
Wel samenblijven, maar je mag elk - hij ook - ook op zoek naar andere dingen daarbuiten.
Ik zou stoppen met pappen en nathouden en hem klaar en duidelijk melden dat hij je op de huidige manier aan 't wegjagen is.
Het kan ook zijn dat partner al 20 jaar is wie hij is en geen flauw idee heeft wat er mis is. Dan vind ik het nogal wat om ineens over bijv een open relatie te gaan praten.
Wellicht is TO 180graden veranderd.
woensdag 29 april 2020 om 00:06
Lees de OP en haar reacties nog eens goed.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:05Maar dan ga je er dus vanuit dat alles aan haar partner ligt.
Het kan ook zijn dat partner al 20 jaar is wie hij is en geen flauw idee heeft wat er mis is. Dan vind ik het nogal wat om ineens over bijv een open relatie te gaan praten.
Wellicht is TO 180graden veranderd.
woensdag 29 april 2020 om 00:07
woensdag 29 april 2020 om 00:08
Met zo'n dooddoener kan je niemand iets in laten zien.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:07Als ik had geweten dat het winnende lot van de oudejaarsloterij 3 was, had ik ook dat lot gekocht.
woensdag 29 april 2020 om 00:10
Het gaat hier niet om schuld.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:09Heb ik gedaan maar het is een eenzijdig verhaal. Van veel wat er in een relatie gebeurt, heeft niet 1 alleen de schuld.
woensdag 29 april 2020 om 00:10
woensdag 29 april 2020 om 00:13
Ik kan dat niet meer, maar het kan Takkie wel aan het denken zetten en kan ze tot conclusies komen die de komende 13 nog jonge jaren beter voor haar worden dan wat haar nu te wachten staat als ze alles laat doormodderen.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:10En met jouw zin wel ? Ik wilde niet mee aangeven dat je achteraf altijd dingen anders of beter had kunnen doen.
woensdag 29 april 2020 om 00:13
Nope!Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:12Schuld is misschien een zwaar woord maar ik denk dat je best weet wat ik bedoel.
woensdag 29 april 2020 om 00:19
Nou, zal een poging wagen. Als ik de OP lees, dan lees ik voornamelijk wat er schort/ ontbreekt aan het handelen van de partner van TO.
En dat is denk ik vaak de crux.
Zo kan ik als partner de verwachting hebben dat mijn man op onze trouwdag groots uitpakt en als dat niet gebeurt, teleurgesteld zijn. Maar dat is dan mijn verwachting geweest. Ik zou ook, als ik dat blijkbaar belangrijk vind, zelf groots kunnen uitpakken. Dan verwacht ik niks maar doe ik wel iets dat ik zelf leuk vind of belangrijk.
Of met seks. Man van TO gaat slapen nadat hij klaarkomt. Je kunt dan ook iets zeggen in de trant van: Hee, we zijn nog niet klaar en zelf initiatief nemen om door te gaan.
Zo bedoel ik.
woensdag 29 april 2020 om 00:25
Dit gaat niet om een jubileumdagje, maar om de rest van haar leven met een man die het leven heeft opgegeven en alreeds heel oud is voor zijn leeftijd. Die met z'n telefoon spelen belangrijker vindt dan een relatie te hebben met z'n vrouw, die niets van genegenheid laat blijken, die zichzelf volvreet met troep daar waar zij fit en fris probeert te blijven. Hij wil niks meer, niet eens een avondje naar de kroeg, het enige dat hij nog doet is op de bank hangen, de ouwe lul uithangen en dat alles staat haar niet alleen voor de rest van haar leven te wachten, het wordt alleen maar erger naarmate de jaren klimmen.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:19Nou, zal een poging wagen. Als ik de OP lees, dan lees ik voornamelijk wat er schort/ ontbreekt aan het handelen van de partner van TO.
En dat is denk ik vaak de crux.
Zo kan ik als partner de verwachting hebben dat mijn man op onze trouwdag groots uitpakt en als dat niet gebeurt, teleurgesteld zijn. Maar dat is dan mijn verwachting geweest. Ik zou ook, als ik dat blijkbaar belangrijk vind, zelf groots kunnen uitpakken. Dan verwacht ik niks maar doe ik wel iets dat ik zelf leuk vind of belangrijk.
Of met seks. Man van TO gaat slapen nadat hij klaarkomt. Je kunt dan ook iets zeggen in de trant van: Hee, we zijn nog niet klaar en zelf initiatief nemen om door te gaan.
Zo bedoel ik.
Betreft die sexualiteit? Hij is haar eerste vriendje, ze heeft dus geen flauw idee hoe en wat.
woensdag 29 april 2020 om 00:33
Na meerdere gesprekken met mijn partner, lijkt hij dus tevreden te zijn met hoe onze relatie en seksleven momenteel verloopt. Hij heeft wat betreft seks, niks te klagen. Ik ben dat dus niet zo zeer.
Wat Cateau ook al benoemd, het gaat hier niet om schuld. Ik zoek enkel en alleen een oplossing zodat het voor mij ook de moeite waard blijft om met hem verder te gaan.
Ik zal binnenkort toch nogmaals het gesprek met hem aan moeten gaan. Ik hoop dan maar dat hij in gaat zien dat het op deze manier niet gaat werken...
Moet ik hem vertellen wat de aandacht van andere mannen met me doet? Het begeerd voelen? Ik heb dit tot dusver nooit kenbaar gemaakt, omdat ik hem niet wil kwetsen, of jaloers wil maken...
Wat Cateau ook al benoemd, het gaat hier niet om schuld. Ik zoek enkel en alleen een oplossing zodat het voor mij ook de moeite waard blijft om met hem verder te gaan.
Ik zal binnenkort toch nogmaals het gesprek met hem aan moeten gaan. Ik hoop dan maar dat hij in gaat zien dat het op deze manier niet gaat werken...
Moet ik hem vertellen wat de aandacht van andere mannen met me doet? Het begeerd voelen? Ik heb dit tot dusver nooit kenbaar gemaakt, omdat ik hem niet wil kwetsen, of jaloers wil maken...
woensdag 29 april 2020 om 00:34
Je kunt ook gewoon niet meer bij elkaar passen zonder de ander te beschuldigen van alles wat maar mogelijk is. Met modder gooien is blijkbaar makkelijker dan te ontdekken wat er nou echt aan de hand is.Cateautje schreef: ↑29-04-2020 00:25Dit gaat niet om een jubileumdagje, maar om de rest van haar leven met een man die het leven heeft opgegeven en alreeds heel oud is voor zijn leeftijd. Die met z'n telefoon spelen belangrijker vindt dan een relatie te hebben met z'n vrouw, die niets van genegenheid laat blijken, die zichzelf volvreet met troep daar waar zij fit en fris probeert te blijven. Hij wil niks meer, niet eens een avondje naar de kroeg, het enige dat hij nog doet is op de bank hangen, de ouwe lul uithangen en dat alles staat haar niet alleen voor de rest van haar leven te wachten, het wordt alleen maar erger naarmate de jaren klimmen.
Betreft die sexualiteit? Hij is haar eerste vriendje, ze heeft dus geen flauw idee hoe en wat.
En waarom moet man mee naar de kroeg als TO daar met vrienden heengaat? Misschien gaat hij liever vissen of iets anders doen.
En waarom ben je meteen een ouwe lul als je bepaalde dingen wel/ niet doet.
ik vind dit nu echt te gekleurd.
woensdag 29 april 2020 om 00:36
Hij weet na verschillende gesprekken al dat er iets mis is.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:05Maar dan ga je er dus vanuit dat alles aan haar partner ligt.
Het kan ook zijn dat partner al 20 jaar is wie hij is en geen flauw idee heeft wat er mis is. Dan vind ik het nogal wat om ineens over bijv een open relatie te gaan praten.
Wellicht is TO 180graden veranderd.
Hij weet waarschijnlijk alleen niet hoe diep het écht steekt bij opstartster.
Je hoeft dus niet gelijk te beginnen over "hé, ik wil een open relatie".
Wel over dat als dit het is voor de komende 40 jaar en er geen structurele veranderingen in de relatie komen - dus niet voor 2 dagen zoals vorige keren - het gewoon ophoudt want dat je dat niet meer trekt.
Of hoe hij er tegenover staat om allebei eens buiten de deur te kijken zonder dat gelijk het woord scheiding valt.
TO is geen 180 graden veranderd.
TO was alleen wel pas 17 toen ze een relatie aanging met deze man - toen wellicht jongen - en is ouder en volwassener geworden.
Heel veel "jeugdliefdes" overleven helaas niet.
Deze tot nu toe wel omdat opstartster haar man de laatste jaren maar laat doen en nooit veel oog had voor wat ze zelf wou.
woensdag 29 april 2020 om 00:36
Er wordt niet met modder gegooid, het is een observatie van Takkie waar ze al tijden tegenaan loopt en niet meer weet wat ze ermee aanmoet.Billy_Mean schreef: ↑29-04-2020 00:34Je kunt ook gewoon niet meer bij elkaar passen zonder de ander te beschuldigen van alles wat maar mogelijk is. Met modder gooien is blijkbaar makkelijker dan te ontdekken wat er nou echt aan de hand is.
En waarom moet man mee naar de kroeg als TO daar met vrienden heengaat? Misschien gaat hij liever vissen of iets anders doen.
En waarom ben je meteen een ouwe lul als je bepaalde dingen wel/ niet doet.
ik vind dit nu echt te gekleurd.
woensdag 29 april 2020 om 00:36
Ook al heb je nu niet over schuld, toch lees ik alleen dingen die bij hem ontbreken.Takkie123 schreef: ↑29-04-2020 00:33Na meerdere gesprekken met mijn partner, lijkt hij dus tevreden te zijn met hoe onze relatie en seksleven momenteel verloopt. Hij heeft wat betreft seks, niks te klagen. Ik ben dat dus niet zo zeer.
Wat Cateau ook al benoemd, het gaat hier niet om schuld. Ik zoek enkel en alleen een oplossing zodat het voor mij ook de moeite waard blijft om met hem verder te gaan.
Ik zal binnenkort toch nogmaals het gesprek met hem aan moeten gaan. Ik hoop dan maar dat hij in gaat zien dat het op deze manier niet gaat werken...
Moet ik hem vertellen wat de aandacht van andere mannen met me doet? Het begeerd voelen? Ik heb dit tot dusver nooit kenbaar gemaakt, omdat ik hem niet wil kwetsen, of jaloers wil maken...
woensdag 29 april 2020 om 00:37
Ja, ik zou kenbaar maken dat je genoeg mannen aan je fiets hebt hangen die jou wel de moeite waard van aandacht, attentie en genegenheid vindenTakkie123 schreef: ↑29-04-2020 00:33Na meerdere gesprekken met mijn partner, lijkt hij dus tevreden te zijn met hoe onze relatie en seksleven momenteel verloopt. Hij heeft wat betreft seks, niks te klagen. Ik ben dat dus niet zo zeer.
Wat Cateau ook al benoemd, het gaat hier niet om schuld. Ik zoek enkel en alleen een oplossing zodat het voor mij ook de moeite waard blijft om met hem verder te gaan.
Ik zal binnenkort toch nogmaals het gesprek met hem aan moeten gaan. Ik hoop dan maar dat hij in gaat zien dat het op deze manier niet gaat werken...
Moet ik hem vertellen wat de aandacht van andere mannen met me doet? Het begeerd voelen? Ik heb dit tot dusver nooit kenbaar gemaakt, omdat ik hem niet wil kwetsen, of jaloers wil maken...
woensdag 29 april 2020 om 00:38
Iemand een ouwe lul noemen vind ik best modder. Wetende dat mijn partner mij zo zou zien, zou mij niet positief motiveren om iets te veranderen.
woensdag 29 april 2020 om 00:38
hij neemt geen initatief, hij zit op de bank, hij eetTakkie123 schreef: ↑29-04-2020 00:33Na meerdere gesprekken met mijn partner, lijkt hij dus tevreden te zijn met hoe onze relatie en seksleven momenteel verloopt. Hij heeft wat betreft seks, niks te klagen. Ik ben dat dus niet zo zeer.
Wat Cateau ook al benoemd, het gaat hier niet om schuld. Ik zoek enkel en alleen een oplossing zodat het voor mij ook de moeite waard blijft om met hem verder te gaan.
Ik zal binnenkort toch nogmaals het gesprek met hem aan moeten gaan. Ik hoop dan maar dat hij in gaat zien dat het op deze manier niet gaat werken...
Moet ik hem vertellen wat de aandacht van andere mannen met me doet? Het begeerd voelen? Ik heb dit tot dusver nooit kenbaar gemaakt, omdat ik hem niet wil kwetsen, of jaloers wil maken...
alles wat hij doet deugt niet maar de oplossing zit in jezelf. Leer tevreden te zijn met wat er is