Kinderen
alle pijlers
Derde kind dilemma
woensdag 29 april 2020 om 10:36
Twee gezonde zoons van 4 en bijna 2, maar ergens in m’n achterhoofd blijft toch knagen dat het nog niet ‘af’ is. Als er er eerder komt, wordt dat pas als de jongste (bijna) naar school gaat, maar nu is het moment om er serieus over na te denken. Wie had of heeft ook deze twijfels en welke keuze heb je gemaakt?
Dingen die meespelen in de overweging:
- Financieel hebben we t goed, kan prima een derde bij. Evt. een dakkapel op zolder voor iets ruimere kamers, maar dat hoeft niet meteen en is ook genoeg financiële ruimte voor.
- Man en ik werken beiden 32 uur, dus redelijk goede werk/privé balans.
- Met een derde begin je weer van voren af aan, juist als jongste echt zelfstandiger wordt.
- Ik zou stiekem wel een meisje willen, maar die garantie is er natuurlijk niet en zou ook blij zijn met een derde jongen, maar het speelt wel mee bij het ‘nog niet af’-gevoel denk ik.
- Voor man hoeft het niet, maar als ik graag wil, staat hij ervoor open.
- Gaat het überhaupt lukken om weer zwanger te raken, krijgen we een gezond kindje, wat als dat niet zo is? Moet ik niet gewoon mijn zegeningen tellen met wat ik nu heb?
Dingen die meespelen in de overweging:
- Financieel hebben we t goed, kan prima een derde bij. Evt. een dakkapel op zolder voor iets ruimere kamers, maar dat hoeft niet meteen en is ook genoeg financiële ruimte voor.
- Man en ik werken beiden 32 uur, dus redelijk goede werk/privé balans.
- Met een derde begin je weer van voren af aan, juist als jongste echt zelfstandiger wordt.
- Ik zou stiekem wel een meisje willen, maar die garantie is er natuurlijk niet en zou ook blij zijn met een derde jongen, maar het speelt wel mee bij het ‘nog niet af’-gevoel denk ik.
- Voor man hoeft het niet, maar als ik graag wil, staat hij ervoor open.
- Gaat het überhaupt lukken om weer zwanger te raken, krijgen we een gezond kindje, wat als dat niet zo is? Moet ik niet gewoon mijn zegeningen tellen met wat ik nu heb?
woensdag 29 april 2020 om 15:00
Klopt. Wat ik zie bij mijn kinderen en ook veel om me heen is dat hoe dichter kinderen bij elkaar zitten hoe meer ruzie er is. Want heel leuk, dat ze tegelijk dezelfde interesses hebben, maar dan willen ze dus ook heel vaak tegelijk met hetzelfde speelgoed spelen. Ook zitten ze tegelijk in de 'onhebbelijke'/egocentrische dreumes/peuter/kleuterfase. Het was bij ons drama toen we een peuter en een kleuter hadden. Peuter wilde doen wat kleuter deed en hebben wat kleuter had en kleuter stond er nog niet boven om daar geen ruzie over te maken. Met het leeftijdsverschil van 6 jaar tussen de oudste en de jongste hebben die twee eigenlijk nooit ruzie, want nu de jongste dingen afpakt en omgooit staat de oudste daar al boven. Hij snapt dat ze niet anders kan en staat er boven.Positivevibes schreef: ↑29-04-2020 14:52En dan is het ook nog eens een enorme aanname dat 2 kinderen heel dicht op elkaar zo fijn is voor de kinderen. Ik ken persoonlijk meer voorbeelden waarbij de kinderen dicht op elkaar juist enorm in elkaars vaarwater zitten en de omgang met het nakomertje (of juist de wat oudere) veel soepeler is.
Dat weet je dus ook niet vantevoren.
Dit is geen wet van meden en perzen, ik ken ook kinderen die vlak bij elkaar zitten die juist vier handen op één buik zijn, dat kan ook. Maar dat het altijd zo fantastisch is en altijd beter dan een wat groter leeftijdsverschil, nee.
woensdag 29 april 2020 om 15:03
Ik ben overigens zelf de jongste van 3 en ik heb een heel fijne jeugd gehad. Met mijn broers (3,5 jaar ouder en 6 jaar ouder) kon ik goed opschieten. Ik heb me nooit het derde wiel aan de wagen gevoeld, of dat mijn broers zouden samenspannen tegen mij. Het enige wat ik niet leuk vond was toen mijn broers beiden uit huis waren en ik nog thuis woonde. Maar dat zou je met één broer of zus net zo goed hebben.
woensdag 29 april 2020 om 15:41
Ik heb 4 kinderen, een tweeling van 14 jaar, een van 4 en een van 2.
Leeftijdsverschil vind ik soms echt een groot nadeel. Kinderen zitten in een hele andere fase en daardoor is het veel lastiger om uitstapjes te bedenken die iedereen leuk vind. Gelukkig zijn wij als ouders met z'n tweeën dus we kunnen regelmatig splitsen.
Voordeel is natuurlijk dat ze ook minder in elkaars vaarwater zitten en dus minder ruzie hebben. De oudste twee zijn al heel zelfstandig.
Hangt ook van de karakters af. Mijn tweeling hadden ook als peuters eigenlijk niet zo heel veel ruzie. Natuurlijk wel af en toe maar het viel reuze mee. Mijn 4 jarige en 2 jarige hebben veel vaker ruzie, komt misschien ook omdat 2 jaar op die leeftijd nog best veel en ze elkaar dus ook niet altijd even goed begrijpen. De 2 jarige gooit het speelgoed om van de 4 jarige en dat soort dingen.
Verder kan je natuurlijk helemaal niet zeggen hoe het later gaat. Misschien heb je uiteindelijk wel de beste band met de broer/zus die qua leeftijd het verst van je af staat. Dat weet je van te voren niet.
Verder is elk kind extra er toch weer 1. Ik vond de overgang van 2 naar 3 best lastig omdat we van een gezin met grote zelfstandige kinderen gingen naar een gezin met een baby. Echter ik had verwacht dat de overgang van 3 naar 4 makkelijker zou zijn dan van 2 naar 3. We waren tenslotte weer aan kleine kinderen gewend. Dat viel best tegen. Ik vond uiteindelijk de overgang van 3 naar 4 in sommige opzichten het moeilijkst. Wat gek is want objectief heeft het de minste veranderingen meegebracht. Ik had echter heel vaak het gevoel dat ik ze niet allemaal genoeg aandacht kon geven en dat ik constant in allerlei richtingen werd getrokken. Dat begint nu langzaamaan minder te worden maar zeker het eerste jaar dacht ik regelmatig waar ben ik aan begonnen? De 4de is helemaal geen moeilijke baby of peuter maar toch vond ik het zwaar. De balans begint nu vaker door te slaan naar positief dus dat is dan weer bemoedigend maar onderschat het niet. Elk kind kost tijd en energie (en geld)
Leeftijdsverschil vind ik soms echt een groot nadeel. Kinderen zitten in een hele andere fase en daardoor is het veel lastiger om uitstapjes te bedenken die iedereen leuk vind. Gelukkig zijn wij als ouders met z'n tweeën dus we kunnen regelmatig splitsen.
Voordeel is natuurlijk dat ze ook minder in elkaars vaarwater zitten en dus minder ruzie hebben. De oudste twee zijn al heel zelfstandig.
Hangt ook van de karakters af. Mijn tweeling hadden ook als peuters eigenlijk niet zo heel veel ruzie. Natuurlijk wel af en toe maar het viel reuze mee. Mijn 4 jarige en 2 jarige hebben veel vaker ruzie, komt misschien ook omdat 2 jaar op die leeftijd nog best veel en ze elkaar dus ook niet altijd even goed begrijpen. De 2 jarige gooit het speelgoed om van de 4 jarige en dat soort dingen.
Verder kan je natuurlijk helemaal niet zeggen hoe het later gaat. Misschien heb je uiteindelijk wel de beste band met de broer/zus die qua leeftijd het verst van je af staat. Dat weet je van te voren niet.
Verder is elk kind extra er toch weer 1. Ik vond de overgang van 2 naar 3 best lastig omdat we van een gezin met grote zelfstandige kinderen gingen naar een gezin met een baby. Echter ik had verwacht dat de overgang van 3 naar 4 makkelijker zou zijn dan van 2 naar 3. We waren tenslotte weer aan kleine kinderen gewend. Dat viel best tegen. Ik vond uiteindelijk de overgang van 3 naar 4 in sommige opzichten het moeilijkst. Wat gek is want objectief heeft het de minste veranderingen meegebracht. Ik had echter heel vaak het gevoel dat ik ze niet allemaal genoeg aandacht kon geven en dat ik constant in allerlei richtingen werd getrokken. Dat begint nu langzaamaan minder te worden maar zeker het eerste jaar dacht ik regelmatig waar ben ik aan begonnen? De 4de is helemaal geen moeilijke baby of peuter maar toch vond ik het zwaar. De balans begint nu vaker door te slaan naar positief dus dat is dan weer bemoedigend maar onderschat het niet. Elk kind kost tijd en energie (en geld)
woensdag 29 april 2020 om 15:59
Ik had deze even gemist. Klopt. Als ik het niet ken bestaat het wss niet. En als de buurvrouw het ook niet kent dan is het sowieso fake news!!!PikkuMyy schreef: ↑29-04-2020 11:49O werkt dat zo bij jou? Je kent het niet dus het bestaat niet?
En ja, grote gezinnen waren er in alle tijden. Maar toen hadden deze gezinnen niet 1 of meerdere auto's, vlogen ze niet de hele wereld rond, shopten ze niet online dingen van over de hele wereld, importeerden ze geen superfoods vanaf Bora Bora, etc.
Dat ik het verschil nog uit moet leggen zeg
Die dingen die jij noemt zijn overigens dingen die lang niet elk gezin uit deze tijd doet hoor. En dingen die kinderlozen trouwens net zo goed doen. En nog weeldig ook want er is immers tijd en financiële ruimte zat bij een aantal. En zoals iemand al opperde.. Er zijn ook gezinnen die gewoon werken aan hun ecologische voetafdruk. Ook al besloten ze toch aan kinderen te beginnen. Dat kan best hand in hand. Dat je ondanks je keuze je best doet de afdruk te beperken. Dat kan gewoon en gebeurt dus ook gewoon. En dat is nog altijd beter dan compleet schijt hebben. En de een zal voorbeeldig wasbaar luieren en vijf kinderen door dezelfde babyuizet loodsen. De ander gaat eens naar de kringloop of bedenkt zich eens wat te lenen of de kinderen te leren kort te douchen. Allemaal winst.
woensdag 29 april 2020 om 16:29
Dat herken ik wel weer ja. Die praktische dingen die genoemd worden over vakantiehuisjes enzo die maken me niet zoveel uit. Dat lossen we wel op. Maar intensiever wordt het wel, met elk kind erbij. Het 'die zoveelste doe je er zo even bij' gaat bij mij niet op. Voor mij dus ook een reden om ze niet te dicht op elkaar te willen, dan zou het voor mij te intensief zijn. Nu is het soms best zwaar, maar ook heel gezellig. En naarmate ze ouder worden, wordt het ook weer makkelijker (alleen nog wel even de peuterpuberteit door met de jongste...). Ik vond trouwens toen ik 1 kind en toen ik 2 kinderen had ook dat ik het best heel druk had, dus wat dat betreft verandert je perspectief en wat je normaal vindt ook wel als je meer kinderen krijgt. Stel dat ik er nog 2 bij zou krijgen dan zou ik vast denken: wat was dat appeltje eitje toen ik er nog maar 3 had, haha.Valia_1 schreef: ↑29-04-2020 15:41Verder is elk kind extra er toch weer 1. Ik vond de overgang van 2 naar 3 best lastig omdat we van een gezin met grote zelfstandige kinderen gingen naar een gezin met een baby. Echter ik had verwacht dat de overgang van 3 naar 4 makkelijker zou zijn dan van 2 naar 3. We waren tenslotte weer aan kleine kinderen gewend. Dat viel best tegen. Ik vond uiteindelijk de overgang van 3 naar 4 in sommige opzichten het moeilijkst. Wat gek is want objectief heeft het de minste veranderingen meegebracht. Ik had echter heel vaak het gevoel dat ik ze niet allemaal genoeg aandacht kon geven en dat ik constant in allerlei richtingen werd getrokken. Dat begint nu langzaamaan minder te worden maar zeker het eerste jaar dacht ik regelmatig waar ben ik aan begonnen? De 4de is helemaal geen moeilijke baby of peuter maar toch vond ik het zwaar. De balans begint nu vaker door te slaan naar positief dus dat is dan weer bemoedigend maar onderschat het niet. Elk kind kost tijd en energie (en geld)
woensdag 29 april 2020 om 16:50
Dit slaat werkelijk nergens op. Ons gezin bestaat uit het typische voorbeeld van jou en ik herken helemaal niks uit jouw reactie.Java schreef: ↑29-04-2020 12:50Zooo sneu als de eerste twee lekker dicht op elkaar zitten qua leeftijd en dan pas na vier (of meer) jaar de derde.
Ik heb diverse gevallen in mijn omgeving die daar bewust voor gekozen hebben en je ziet gewoon alleen maar gedoe. Kind 1 en 2 zitten voortdurend samen in een andere fase dan kind 3. Gevolg: kind 3 voelt zich een buitenbeentje of eenzaam, kind 1 en 2 voelen zich bij gezinsactiviteiten tegengehouden en beperkt door kind 3. Ook de ouders zitten voortdurend met hun handen in het haar omdat ze met nummer 1 en 2 eigenlijk al een fase verder zijn (en willen) in het leven, maar ondertussen nog moeten schipperen naar nummer 3.
En natuurlijk lijkt het hartstikke leuk en lief en schattig, 1 zo'n kuiken in het gezin waar de ouders en de oudste twee zich om kunnen bekommeren en van gaan genieten, maar in de praktijk is het helemaal niet zo leuk, vooral niet voor het kuiken zelf.
Mijn mening: Prima als je drie kinderen wilt, maar zorg zo veel mogelijk voor een klein leeftijdsverschil tussen ALLEdrie.
Bewust een hiaat creëren tussen de oudste twee en de derde "omdat je dan zo lekker de tijd hebt voor de baby terwijl de andere twee op school zitten" is echt super korte-termijn-denken. Bijvoorbeeld één kind in groep 7 hebben terwijl de andere twee al in de derde en vijfde klas van de middelbare school zitten, is echt voor niemand leuk.
Hier leven we allemaal met elkaar mee en leren we van elkaar. Het is juist heel verrijkend dat je leert om rekening met elkaar te houden. Dat heeft niemand in ons gezin als een obstakel gezien. Nu zijn ze 21, 19 en 15 en het is nog steeds prachtig om te zien hoe ze met elkaar meeleven, omgaan en elkaar helpen.
Ik vind jouw reactie zo vreemd???!!
woensdag 29 april 2020 om 16:56
Hier hetzelfde! Ik scheel 6 en 8 jaar met mijn broers maar ik heb een geweldige jeugd gehad. Ik kon en kan goed met ze opschieten, en voor zover ik weet hebben zij het kleine zusje zeker niet als nadeel ervaren vroeger.nicole123 schreef: ↑29-04-2020 15:03Ik ben overigens zelf de jongste van 3 en ik heb een heel fijne jeugd gehad. Met mijn broers (3,5 jaar ouder en 6 jaar ouder) kon ik goed opschieten. Ik heb me nooit het derde wiel aan de wagen gevoeld, of dat mijn broers zouden samenspannen tegen mij. Het enige wat ik niet leuk vond was toen mijn broers beiden uit huis waren en ik nog thuis woonde. Maar dat zou je met één broer of zus net zo goed hebben.
woensdag 29 april 2020 om 17:02
Ik had onmiddellijk na de geboorte van mijn tweede kind ook dat onaffe gevoel, wilde heel graag nog een derde. Na de geboorte van de derde was het voor mij klaar, geen enkele twijfel.
Toen de jongste geboren werd was de oudste net 4 en de middelste 20 maanden. De jongste twee spelen heel veel en heel graag met elkaar. Ik vind het superfijn dat ze weinig in leeftijd schelen. Onze oudste heeft een verstandelijke beperking, en ook om die reden ben ik erg blij dat we nog voor een derde zijn gegaan. Anders had onze middelste geen speelkameraadje gehad.
Ik was overigens heel blij met nog een jongen. Leek me leuker voor de middelste en ook heel handig met kleding en speelgoed
.
Maar zoals anderen ook al zeggen, ga vooral bij jezelf na wat je voelt. Wil je een meisje of wil je nog een kind? En wat wil je man? Voor ouders lijkt het me trouwens wel prettig als er wat meer leeftijdsverschil tussen zit, maar voor de kinderen vind ik het (in elk geval bij ons) fijner als er niet zoveel leeftijdsverschil is.
Toen de jongste geboren werd was de oudste net 4 en de middelste 20 maanden. De jongste twee spelen heel veel en heel graag met elkaar. Ik vind het superfijn dat ze weinig in leeftijd schelen. Onze oudste heeft een verstandelijke beperking, en ook om die reden ben ik erg blij dat we nog voor een derde zijn gegaan. Anders had onze middelste geen speelkameraadje gehad.
Ik was overigens heel blij met nog een jongen. Leek me leuker voor de middelste en ook heel handig met kleding en speelgoed
. Maar zoals anderen ook al zeggen, ga vooral bij jezelf na wat je voelt. Wil je een meisje of wil je nog een kind? En wat wil je man? Voor ouders lijkt het me trouwens wel prettig als er wat meer leeftijdsverschil tussen zit, maar voor de kinderen vind ik het (in elk geval bij ons) fijner als er niet zoveel leeftijdsverschil is.
woensdag 29 april 2020 om 17:31
Klinkt voor mij alsof het vooral hierom gaat.
anoniem_644b5c223f66b wijzigde dit bericht op 29-04-2020 17:37
10.66% gewijzigd
woensdag 29 april 2020 om 17:36
Ik wel.rumforviva schreef: ↑29-04-2020 11:30Dat met die overbevolking zou ik niet meenemen in mijn persoonlijke overwegingen.
woensdag 29 april 2020 om 17:39
Dat.
Onderzoek wijst ook uit dat ouders vaker voor een derde doorgaan als ze al twee kinderen hebben van hetzelfde geslacht. En vaker als ze twee jongetjes hebben dan als ze twee meiden hebben.
Geslacht zou niets uit moeten maken.
woensdag 29 april 2020 om 17:45
Ik heb en wil geen kinderen, maar de overbevolking speelt voor mij geen rol in deze beslissing.
woensdag 29 april 2020 om 17:52
Ik kan me best voorstellen dat iemand heel graag het 1 of het ander wil. Dat maakt wel degelijk iets uit.Lachattenoir schreef: ↑29-04-2020 17:39Dat.
Onderzoek wijst ook uit dat ouders vaker voor een derde doorgaan als ze al twee kinderen hebben van hetzelfde geslacht. En vaker als ze twee jongetjes hebben dan als ze twee meiden hebben.
Geslacht zou niets uit moeten maken.
But if you hurt what's mine. I'll sure as hell retaliate.
woensdag 29 april 2020 om 17:59
Ik kan het me ook voorstellen. Zolang je ook blij bent als het anders uitvalt mag je volgens mij ook prima die wens hebben. Als het de wens is voor alleen een meisje en anders had je het niet gewild, dan niet doen inderdaad. Maar dat proef ik persoonlijk niet uit de post van TO. Maar alleen zij kan diep in haar hart kijken en weten of ze graag een derde kind (m/v) wil met voorkeur voor een meisje of dat ze graag een meisje wil en bij een jongen achteraf spijt heeft.clementien schreef: ↑29-04-2020 17:52Ik kan me best voorstellen dat iemand heel graag het 1 of het ander wil. Dat maakt wel degelijk iets uit.
Ik zou het allerliefste kinderen met donkere krullen en helder blauwe ogen gekregen hebben. Dat vind ik supermooi. Mijn kinderen hebben echter blond haar en bruine ogen. Ik vind ze even lief en zou ze nooit meer kwijt willen.
woensdag 29 april 2020 om 21:11
Of je een derde gaat krijgen, kan natuurlijk niemand hier voor je beslissen. Het klinkt wel alsof je een derde wilt. Zoals eerder gezegd, kijk even goed voor jezelf of je echt ook blij bent met een jongetje. Wij hebben ook 2 zoons (en hebben altijd 4 kinderen gewild), maar hebben ook gezegd dat we pas voor een derde zouden gaan als we net zo blij zijn met nog een jongetje. Vind het anders een beetje zielig persoonlijk.
Qua leeftijdsverschil heeft iedereen altijd zoveel meningen. Mijn schoonmoeder zweert bij 4 jaar tussen kinderen. Mijn man en ik hebben nu 1,5 jaar ertussen en vonden dat wel wat heftig, maar zouden 4 jaar ook niet willen (omdat mijn man het niet zo leuk vond dat zijn broer en zus zoveel ouder waren). Tja, misschien hadden onze kinderen achteraf wel meer leeftijdsverschil gewild.
Qua leeftijdsverschil heeft iedereen altijd zoveel meningen. Mijn schoonmoeder zweert bij 4 jaar tussen kinderen. Mijn man en ik hebben nu 1,5 jaar ertussen en vonden dat wel wat heftig, maar zouden 4 jaar ook niet willen (omdat mijn man het niet zo leuk vond dat zijn broer en zus zoveel ouder waren). Tja, misschien hadden onze kinderen achteraf wel meer leeftijdsverschil gewild.
woensdag 29 april 2020 om 21:23
Dit ja. En dit zie ik ook vaak na twee meisjes. Misschien dat de derde dan toch een zoon is.
woensdag 29 april 2020 om 22:08
Doordat als iedereen 2 kinderen krijgt de wereldbevolking niet groeit, aangezien je evenveel kinderen op aarde zet als dat je er zelf vanaf gaat.
woensdag 29 april 2020 om 22:22
Ik vind er niets mis mee dat mensen van alles wat willen. Dus ja, na 2 jongens een meisje willen, of na 2 meisjes een jongen willen kan ik me best voorstellen. Natuurlijk ben je blij met wat dan ook, maar ik snap best dat mensen dat leuk zouden vinden.
En dat het dus zo schijnt te zijn dat mensen met 1 jongen en 1 meisje minder snel voor derde gaan begrijp ik ook best. Onzin dat je persé principieel voor “een kind” moet gaan wat mij betreft.
En dat het dus zo schijnt te zijn dat mensen met 1 jongen en 1 meisje minder snel voor derde gaan begrijp ik ook best. Onzin dat je persé principieel voor “een kind” moet gaan wat mij betreft.
woensdag 29 april 2020 om 22:50
Ik had graag een dochter gehad, maar na 2 zoons vind ik het risico op nog een jongen juist te groot. Manlief komt ook uit een echt mannengezin, en hoewel ze allemaal dol zijn op hun moeder, zit ik niet te wachten op nog meer testosteron in huis.
Als we nu al een jongen en meisje had gehad, was er misschien wel een derde gekomen.
Als we nu al een jongen en meisje had gehad, was er misschien wel een derde gekomen.
woensdag 29 april 2020 om 23:23
Klopt. Maar niet iedereen zet 2 kinderen op de wereld. Als men gemiddeld 2 kinderen op de wereld zet dan blijft de wereldbevolking constant. Er zijn zat mensen die geen kinderen hebben, of 1. In Nederland is het gemiddelde aantal kinderen per vrouw 1,66. Dus het leidt echt niet opeens tot overbevolking als TO besluit voor een derde te gaan.
En het is niet zo dat iedereen die wel voor precies 2 kinderen gaat dat doet vanwege de overbevolking of om het volk niet uit te laten sterven. Dat is voor praktisch niemand een motief, ieder heeft zijn eigen persoonlijke redenen. Dus nogal onzinnig oordelend om dat erbij te halen als het gaat om 3 kinderen. Het is niet dat ze na 10 kinderen overweegt om nog een 11e te nemen omdat ze zwanger zijn zo tof vindt of omdat het kinderbijslag oplevert ofzo.
donderdag 30 april 2020 om 04:35
Dat kun je volgens mij toch tegenwoordig niet meer zeggen. Je hoort en leest het steeds vaker. Voor ons weegt het behoorlijk zwaar.nicole123 schreef: ↑29-04-2020 23:23Klopt. Maar niet iedereen zet 2 kinderen op de wereld. Als men gemiddeld 2 kinderen op de wereld zet dan blijft de wereldbevolking constant. Er zijn zat mensen die geen kinderen hebben, of 1. In Nederland is het gemiddelde aantal kinderen per vrouw 1,66. Dus het leidt echt niet opeens tot overbevolking als TO besluit voor een derde te gaan.
En het is niet zo dat iedereen die wel voor precies 2 kinderen gaat dat doet vanwege de overbevolking of om het volk niet uit te laten sterven. Dat is voor praktisch niemand een motief, ieder heeft zijn eigen persoonlijke redenen. Dus nogal onzinnig oordelend om dat erbij te halen als het gaat om 3 kinderen. Het is niet dat ze na 10 kinderen overweegt om nog een 11e te nemen omdat ze zwanger zijn zo tof vindt of omdat het kinderbijslag oplevert ofzo.
Verder eens dat het om een gemiddelde gaat en je wmb niet ineens van '2 kids = prima' naar 3 'kids= milieumisdadiger' gaat hoor. Dat is onzin.
donderdag 30 april 2020 om 07:28
Als iedereen denkt dat 3 of meerdere kinderen ook prima is dan leidt dat dus wel tot overbevolking. Het gaat niet om 1 kind meer of minder, het gaat erom dat veel mensen individueel denken. De levensverwachting van mensen gaat al jaren omhoog waardoor de populatie groeit en tegelijkertijd vergrijst= meer mensen tegelijkertijd op de planeet. Uiteindelijk worden er toch met 3 kinderen meer kinderen op de wereld gezet dan je er zelf afgaat? Het is bijna 2 keer zo hoog als het gemiddelde (1.66 zoals je zei). Of mensen 3 kinderen krijgen maakt mij echt niet uit, ik snap het als iemand een 3e kind zou willen (zelf heb ik er ook over getwijfeld). Ik vind alleen wel dat overbevolking en het milieu punten zijn die meegenomen moeten worden en het niet afgeschoven moet worden dat die ene extra geen overbevolking veroorzaakt. En naar mijn idee gebeurt dat ook steeds meer.nicole123 schreef: ↑29-04-2020 23:23Klopt. Maar niet iedereen zet 2 kinderen op de wereld. Als men gemiddeld 2 kinderen op de wereld zet dan blijft de wereldbevolking constant. Er zijn zat mensen die geen kinderen hebben, of 1. In Nederland is het gemiddelde aantal kinderen per vrouw 1,66. Dus het leidt echt niet opeens tot overbevolking als TO besluit voor een derde te gaan.
En het is niet zo dat iedereen die wel voor precies 2 kinderen gaat dat doet vanwege de overbevolking of om het volk niet uit te laten sterven. Dat is voor praktisch niemand een motief, ieder heeft zijn eigen persoonlijke redenen. Dus nogal onzinnig oordelend om dat erbij te halen als het gaat om 3 kinderen. Het is niet dat ze na 10 kinderen overweegt om nog een 11e te nemen omdat ze zwanger zijn zo tof vindt of omdat het kinderbijslag oplevert ofzo.
