Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
zondag 11 oktober 2020 om 13:55
Ik verklap wel even dat we tussen deze 2 kaarten aan het kiezen zijn https://images.app.goo.gl/GaCsoYycYRRnSTpZ9
https://images.app.goo.gl/RsygM8gbRa3bZu6YA
https://images.app.goo.gl/RsygM8gbRa3bZu6YA
zondag 11 oktober 2020 om 14:58
Vlinder1963 schreef: ↑11-10-2020 14:12Deze willen we gaan gebruiken voor de rouwkaarten omdat het zo bij me past,behalve dat het mijn meisjes naam is,ben ik dol op vossen
Wat een mooie foto´s Vlinder! Had je niet ook een beeldje in de vorm van een slapend vosje? Hier genoeg vossen gezien en ik vind ze altijd erg leuk. Krijg bij het idee dat het jouw rouwkaart wordt wel een benauwd gevoel, dat dat nog maar lang mag duren!
zondag 11 oktober 2020 om 16:16
We zijn nog aan het kijken wat voor urnen er zijn,maar ik wil dat hij zelf 1uitzoekt,we hebben wel afgesproken dat als hij er vanaf wil dat hij het as wat hij nog heeft (word tussen hem en mijn dochters verdeeld) dat hij het uitstrooid op een plek waar we samen mooie herinneringen hebben.
Ik had al zoveel mogelijk op papier gezet om er klaar mee te zijn maar ook voor mijn man en dochters zodat ze geen zorg meer hoeven te dragen als het zover is.
Ik had al zoveel mogelijk op papier gezet om er klaar mee te zijn maar ook voor mijn man en dochters zodat ze geen zorg meer hoeven te dragen als het zover is.
zondag 11 oktober 2020 om 20:18
Ohh Vlinder toch. Omdat ik je elders al spreek vergeet ik wel eens hier te kijken. Ik zat me laatst inderdaad af te vragen hoe het zou voelen zo'n pauze. Of je dan het idee hebt dat ze er niets aan doen terwijl je zou willen dat ze iedere dag tegen die tumor moeten vechten. Of dat het je ook echt even rust zou geven. Moeilijk hoor. Wat een prachtige foto, vooral die bovenste vind ik mooi maar dat komt denk ik omdat ik die al elders gezien had denk ik.
Hou je taai en vechten tegen je angsten hoeft niet. Die mogen er ook zijn, dat is niet meer dan normaal als je niet weet wat de toekomst voor je in petto heeft.
Dikke kus
Hou je taai en vechten tegen je angsten hoeft niet. Die mogen er ook zijn, dat is niet meer dan normaal als je niet weet wat de toekomst voor je in petto heeft.
Dikke kus
zondag 11 oktober 2020 om 20:30
De foto’s zijn heel mooi Vlinder. Triest omdat je weet dat het voor een rouwkaart is maar ook troostend. Het heeft iets rustgevend, iets zacht.
Er zijn (als jouw man dat graag zou willen) ook mensen op Etsy die niet de hoofdprijs vragen die urnen maken naar wens. Mijn pa zit in een urn die de kleinkinderen samen met een kunstenares hebben gemaakt. Mijn moeder vond haar (regio 046) via Etsy.
Er zijn (als jouw man dat graag zou willen) ook mensen op Etsy die niet de hoofdprijs vragen die urnen maken naar wens. Mijn pa zit in een urn die de kleinkinderen samen met een kunstenares hebben gemaakt. Mijn moeder vond haar (regio 046) via Etsy.
zondag 11 oktober 2020 om 20:59
Ik vind de vosjes ook prachtig Vlinder. En al reken ik erop dat jij die kanker mores gaat leren en er nog heel lang zult zijn, toch snap ik wel dat het rust geeft om voor over-heel-lang de zaken al geregeld te hebben. Zodat je extra kunt genieten van de tijd die je nu krijgt. Dikke 
!
!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
zondag 11 oktober 2020 om 21:29
Het word de bovenste foto we haddem die al eerder uitgezocht maar ik vond de onderste ook heel mooi,maar heb de keus aan mijn man gelaten.
Dat je de bovenste al eens gezien hebt klopt Prada,ik had het je al eens laten zien.
Vanmiddag samen wat teksten bekeken en sommige opgeslagen om daarvan misschien een enkele regel te pakken ,of zelf iets schrijven we vinden veel van de teksten erg zwaarmoedig en mijn man wil daar graag zelf mee aan de slag .
Hij wacht er niet te lang mee zodat ik zelf ook nog kan zien hoe het er straks uit gaat zien als het zover is.
Aan de ene kant is het verdrietig ,maar aan de andere kant is het ook mooi het is heel dubbel.
Het doet me goed om het hier van me af te schrijven ook de angsten op deze manier kan ik het misschien beter los laten en daardoor beter genieten van het nu,van het leven.
Dikke knuffel voor jullie terug
Dat je de bovenste al eens gezien hebt klopt Prada,ik had het je al eens laten zien.
Vanmiddag samen wat teksten bekeken en sommige opgeslagen om daarvan misschien een enkele regel te pakken ,of zelf iets schrijven we vinden veel van de teksten erg zwaarmoedig en mijn man wil daar graag zelf mee aan de slag .
Hij wacht er niet te lang mee zodat ik zelf ook nog kan zien hoe het er straks uit gaat zien als het zover is.
Aan de ene kant is het verdrietig ,maar aan de andere kant is het ook mooi het is heel dubbel.
Het doet me goed om het hier van me af te schrijven ook de angsten op deze manier kan ik het misschien beter los laten en daardoor beter genieten van het nu,van het leven.
Dikke knuffel voor jullie terug
zondag 11 oktober 2020 om 21:34
maandag 12 oktober 2020 om 02:08
Gisteren mijn beide dochters een ap gestuurd met de vermelding: leg een pen en papier op een vaste plek en noteer de vragen die je hebt,maakt niet uit wat voor vraag maar schrijf ze op zodat je ze aan me kan vragen en ik er antwoord op kan geven,nu kan het nog.
Ik bedacht me dat ineens omdat ik ook met vragen liep en het niet meer aan mijn ouders kan vragen.
Ik bedacht me dat ineens omdat ik ook met vragen liep en het niet meer aan mijn ouders kan vragen.
maandag 12 oktober 2020 om 02:29
maandag 12 oktober 2020 om 12:07
Klopt Merano er zullen altijd vragen zijn en daarom heb ik ook gezegd leg een pen en papier op tafel en schrijf je vragen op als ze in je opkomen want als je er voor gaat zitten komen de vragen ook niet naar boven.
Niet alle vragen zullen veantwoord worden omdat je er of niet aan denkt of er later in je leven aan denkt.
Maar voor de rest van de vragen hebben ze wel de kans gehad om ze te vragen.
Slapen gaat slecht,ik val regelmatig pas rond 3uur of later in slaap.
Niet alle vragen zullen veantwoord worden omdat je er of niet aan denkt of er later in je leven aan denkt.
Maar voor de rest van de vragen hebben ze wel de kans gehad om ze te vragen.
Slapen gaat slecht,ik val regelmatig pas rond 3uur of later in slaap.
maandag 12 oktober 2020 om 16:01
Vlinder1963 schreef: ↑12-10-2020 15:53We hebben begin deze middag een moeilijk besluit genomen.
Om 16.50 gaan we onze poes Gizzy laten inslapen ze is 17,5 jaar en gaat ineens heel erg achteruit.
Dat is klote Vlinder!
Slaap je trouwens slecht omdat je piekert?
maandag 12 oktober 2020 om 19:49
Ach Vlinder. Arme Gizzy en arme jullie. Maar het is fijn dat jullie zo van haar houden dat jullie konden doen wat vast het beste voor haar was. Komt niet uit de lucht vallen want het was al eerder eigenlijk zover, maar toen was jij er zelf zo slecht aan toe. Gizzy heeft het vast erg goed gehad bij jullie!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
maandag 12 oktober 2020 om 19:52
Oh wat verdrietigVlinder1963 schreef: ↑12-10-2020 15:53We hebben begin deze middag een moeilijk besluit genomen.
Om 16.50 gaan we onze poes Gizzy laten inslapen ze is 17,5 jaar en gaat ineens heel erg achteruit.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
