Geld & Recht alle pijlers

Gezinnen die het minder hebben

25-11-2020 16:03 81 berichten
Hoi dames,

Ik wil graag een gezin die het minder heeft financieel maandelijks helpen.

Alleen hoe kom ik in contact met zo een gezin?
Ik wil het gezin echt persoonlijk leren kennen en alles persoonlijk afgeven dus niet via via.

Weten jullie iets?
Lijkt me een slecht plan. Jij komt iets goeds doen en zij moeten dan dankbaar zijn. Brrrr.

Er zijn zat manieren te bedenken waarop je mensen kunt helpen zonder jezelf zo nadrukkelijk in the picture te zetten.
Alle reacties Link kopieren
Dan kun je beter een donatie aan een voedselbank doen. Wat jij wil kan heel erg vervelend over komen als in “ kijk mij, de weldoener geeft jullie een aalmoes”
Waarom wil je ze persoonlijk leren kennen?
Je vertrouwt de zaak anders niet?
Wil je graag dankbaarheid?
Alle reacties Link kopieren
Dwaler schreef:
25-11-2020 16:06
Lijkt me een slecht plan. Jij komt iets goeds doen en zij moeten dan dankbaar zijn. Brrrr.

Er zijn zat manieren te bedenken waarop je mensen kunt helpen zonder jezelf zo nadrukkelijk in the picture te zetten.
Nou inderdaad!
Honey, you should see me in a crown
roosje11 schreef:
25-11-2020 16:06
Dan kun je beter een donatie aan een voedselbank doen. Wat jij wil kan heel erg vervelend over komen als in “ kijk mij, de weldoener geeft jullie een aalmoes”
Dit
Ik denk niet dat gezinnen zitten te wachten op een persoonlijke weldoener. Het lijkt mij in ieder geval bijzonder ongemakkelijk. Ik zou dan eerder kijken of ik als vrijwilliger aan de slag zou kunnen bij een organisatie die dit soort gezinnen helpt (zoals de Voedselbank).
Bedenk 1 ding;
Wat deze doelgroep heeft, is TROTS. Immense trots.
Dus als je iets wilt, vraag dan waar gezinnen met kinderen behoefte aan hebben bij de voedselbank, doneer speelgoed bij de sinterklaas of kerst-bank, maar écht, ga NIET op zoek naar arme mensen met als enige doel hen geld of spullen te geven.
Alle reacties Link kopieren
Goed dat je iets voor een ander wil doen maar dit moet je anders aanpakken. Je kunt bijvoorbeeld voor een groep mensen bijvoorbeeld kinderen cadeautjes geven voor sinterklaas en kerst. Daar zijn instanties voor.

Of kerstproducten geven aan voedselbanken. Zodat het voor meerdere gezinnen is.
Alle reacties Link kopieren
Waarom iemand willen leren kennen? Ken je niemand in je omgeving die het kan gebruiken?
Wat lief van je! Maar het is lastig om voorgenoemde redenen denk ik. Ik ken toevallig een gezin via mijn werk dat het financieel heel moeilijk heeft. Toen ik ze leerde kennen, was het bijna kerst en heb ik aangebonden kerstcadeau’s voor de (5!) kinderen te betalen. Dat namen ze aan. Sindsdien doe ik dat elk jaar. Nu al 7 jaar. Gelukkig nemen ze het aan en elk jaar als ik geniet van kerst met mijn gezin en me een beetje schaam voor de overdaad, ben ik blij dat ik in elk geval ook 5 kids uit een arm gezin dit kan geven.
Maar ja, je moet maar net zo’n gezin tegen het lijf lopen. Ik geef ook aan goede doelen, dat kan natuurlijk altijd. Maar ik snap dat dat wat abstracter voelt.
Voedselbank, donatie aan kindervakantieweken, etc.

Of wil je graag een dankbaar stel mensen aan je voeten?
Alle reacties Link kopieren
Klinkt alsof je iemand nodig hebt die het minder heeft om je ego op te poetsen. Ik denk dat je dit beter anders aanpakt.
Alle reacties Link kopieren
Wat kunnen jullie goed in andere hoofden kijken, zeg. Ego oppoetsen? Dankbaar aan de voeten?

@To: ik leerde een mevrouw kennen via Marktplaats. Ze reageerde op iets wat ik gratis weggaf. Ze had geen auto en het was nogal groot dus ik bood aan dat ze het niet met de trein ophaalde maar dat ik het even bracht. Ik maakte kennis met haar huis en was blij dat ik het zo goed had, want ze woonde echt in een ander huis dan het mijne en liep ook bij de voedselbank. Ik heb haar dat jaar met Sinterklaas een boodschappentas gebracht en die eerste keer was het een heel gepuzzel en getouwtrek voor ze het aannam. Gelukkig nam ze het aan toen ik zei dat er ook/juist een cadeautje voor haar kinderen in zat en dat ze het dan moest aannemen voor hen. Omdat ze iets wilde terugdoen, kregen we een kerstkaart. En vlak daarop een uitnodiging voor een verjaardag, ze had taart gemaakt.
In ieder geval, zes jaar later, help ik ze nog steeds. Elk jaar met Sint een boodschappentas, in de zomer hier barbecuen en twee keer per jaar iets leuks met de hele bups (dit jaar alpacaboerderij en pannenkoekhuis, vorig jaar strand en kasteelriddertocht). De kinderen komen hier af en toe om en om een weekend logeren en zijn maar wat blij met hun 'oom en tante' met een auto 'met lichtjes in het dashboard' en alle verwennerij en gezelligheid met twee gezinnen samen. Ik zou ze nooit meer willen missen! We zijn dol ze en het is een aanvulling op elkaars leven en wereld en denkbeeld.
escorgot wijzigde dit bericht op 25-11-2020 16:23
5.90% gewijzigd
Lady_Valentine schreef:
25-11-2020 16:16
Klinkt alsof je iemand nodig hebt die het minder heeft om je ego op te poetsen. Ik denk dat je dit beter anders aanpakt.
Wat onaardig zeg. Tuurlijk voel je jezelf beter als je goed doet. Is dat erg?
Alle reacties Link kopieren
Ongetwijfeld lief bedoeld maar in de praktijk is dit geen handige constructie. Ook niet voor jou. Je creëert een (semi) afhankelijkheidsrelatie en zet jezelf daarmee als het ware klem. Dat lijkt in het begin niet zo, tot je zelf een financiële tegenvaller moet incasseren, of als je ontdekt dat de ontvangers iets dat je gaf op marktplaats hebben gezet omdat ze cash nodig hadden of als je ze na verloop van tijd niet meer zo aardig vindt.

Weet je wat je achterliggende motief is dat je de mensen die iets van je krijgen persoonlijk wil leren kennen? Is dat omdat je graag wil dat iemand je dankbaar is, of meer omdat je instanties niet vertrouwt en je zeker wil weten dat je hulp 100% aankomt bij iemand die het nodig heeft? Of heeft het een nog heel andere achtergrond?
escorgot schreef:
25-11-2020 16:17
Wat kunnen jullie goed in andere hoofden kijken, zeg. Ego oppoetsen? Dankbaar aan de voeten?

@To: ik leerde een mevrouw kennen via Marktplaats. Ze reageerde op iets wat ik gratis weggaf. Ze had geen auto en het was nogal groot dus ik bood aan dat ze het niet met de trein ophaalde maar dat ik het even bracht. Ik maakte kennis met haar huis en was blij dat ik het zo goed had, want ze woonde echt in een ander huis dan het mijne en liep ook bij de voedselbank. Ik heb haar dat jaar met Sinterklaas een boodschappentas gebracht en die eerste keer was het een heel gepuzzel en getouwtrek voor ze het aannam. Gelukkig nam ze het aan toen ik zei dat er ook/juist een cadeautje voor haar kinderen in zat en dat ze het dan moest aannemen voor hen. Omdat ze iets wilde terugdoen, kregen we een kerstkaart. En vlak daarop een uitnodiging voor een verjaardag, ze had taart gemaakt.
Kijk, ik heb er best een beetje kijk op. Jouw kennismaking was anders, want toevallig.
Deze TO gat op zoek naar iemand op wie ze goed kan gaan doen. Dat doorzien deze mensen echt, want heel hulpverleningsland en al die vrijwilligers waar ze al dan niet gedwongen mee omgaan zijn heel vaak ook redders. Daar wordt je heel moe van, als persoon met een minimuminkomen, om altijd maar die dankbaarheid te moeten tonen en als minderwaardig te worden gezien omdat je toevallig een minder inkomen hebt, ziek bent of schulden hebt.
Alle reacties Link kopieren
Je kunt op fb zoeken naar M4M (moeders voor moeders), je kunt bijvoorbeeld nu een boodschappenpakket voor de kerstdagen naar iemand sturen/langsbrengen die het minder heeft in je eigen buurt of een pakket samenstellen voor sinterklaas voor een gezin dat zich heeft aangemeld.

Verder kun je hier spullen weggeven, als het van grotere waarde is dan checkt het beheer of diegene het daadwerkelijk nodig heeft.

Geef hier af en toe iets weg!
Ik snap het wel. Ik zou heel graag anoniem aan een gezin die kinderen heeft net wat jonger dan de mijne, en daar bijv kleding etc aan geven, contributie sportclub voor betalen etc.
Het is stuitend wat ik allemaal over heb en bij mij komen alleen maar van die profiteurs aan de deur om het op te halen. Of een vrijwilliger die een gezin helpt waar ik een Mening over heb.
Dus ik hoef die mensen niet te kennen.
Maar snap to wel.
escorgot schreef:
25-11-2020 16:17
Wat kunnen jullie goed in andere hoofden kijken, zeg. Ego oppoetsen? Dankbaar aan de voeten?

@To: ik leerde een mevrouw kennen via Marktplaats. Ze reageerde op iets wat ik gratis weggaf. Ze had geen auto en het was nogal groot dus ik bood aan dat ze het niet met de trein ophaalde maar dat ik het even bracht. Ik maakte kennis met haar huis en was blij dat ik het zo goed had, want ze woonde echt in een ander huis dan het mijne en liep ook bij de voedselbank. Ik heb haar dat jaar met Sinterklaas een boodschappentas gebracht en die eerste keer was het een heel gepuzzel en getouwtrek voor ze het aannam. Gelukkig nam ze het aan toen ik zei dat er ook/juist een cadeautje voor haar kinderen in zat en dat ze het dan moest aannemen voor hen. Omdat ze iets wilde terugdoen, kregen we een kerstkaart. En vlak daarop een uitnodiging voor een verjaardag, ze had taart gemaakt.
In ieder geval, zes jaar later, help ik ze nog steeds. Elk jaar met Sint een boodschappentas, in de zomer hier barbecuen en twee keer per jaar iets leuks met de hele bups (dit jaar alpacaboerderij en pannenkoekhuis, vorig jaar strand en kasteelriddertocht). De kinderen komen hier af en toe om en om een weekend logeren en zijn maar wat blij met hun 'oom en tante' met een auto 'met lichtjes in het dashboard' en alle verwennerij en gezelligheid met twee gezinnen samen. Ik zou ze nooit meer willen missen! We zijn dol ze en het is een aanvulling op elkaars leven en wereld en denkbeeld.
Wat leuk! Ik ken een alleenstaande moeder die ook zo iemand heeft getroffen. Ik sta te dichtbij, maar daar neemt ze het van aan. Diegene heeft ook het echt op moeten dringen, ik kan me in het begin nog herinneren hoe opdringerig en ongemakkelijk ze ervan werd.
Nu is het echt een vriendin van de familie.
Ik heb een vergelijkbaar verhaal met escorgot. Er is in onze gemeente een project waar je bij gezinnen met een migratie-achtergrond komt om vooral de kinderen te helpen met hun Nederlands en school. Ik kwam er jaren geleden alleen voor de kinderen, maar doorheen de jaren is de vriendschap met de ouders flink gegroeid, en het niveau van de kinderen is echt heel goed. Ik help nu dus vaker de ouders met praktische zaken en hun Nederlands, maar zijn het bovenal echt vrienden geworden. Wel merkte ik dat zij het financieel soms zwaar hadden maar desondanks toch koekjes bij de thee serveerden en me naar huis stuurden met bakjes vol zelfgemaakt eten. Ik kwam dan wel eens met zelfgemaakt eten of net gemaakt gebak, bracht wat vers bakkersbrood mee of boodschappen en ik haalde ook graag Sint- en verjaardagscadeaus (en ook zij stribbelden aanvankelijk tegen...). Die sintcadeaus liggen ook nu weer klaar, al zijn de kinderen intussen wat ouder geworden, ik vind het gewoon erg leuk om te kunnen geven aan mensen waar ik zo veel vriendschap en energie van krijg. Het is een enorm warm gezin dat het laatste koekje nog aan hun gast geeft en ik ben heel dankbaar dat ik ze heb leren kennen.
Doreia* schreef:
25-11-2020 16:20
Kijk, ik heb er best een beetje kijk op. Jouw kennismaking was anders, want toevallig.
Deze TO gat op zoek naar iemand op wie ze goed kan gaan doen. Dat doorzien deze mensen echt, want heel hulpverleningsland en al die vrijwilligers waar ze al dan niet gedwongen mee omgaan zijn heel vaak ook redders. Daar wordt je heel moe van, als persoon met een minimuminkomen, om altijd maar die dankbaarheid te moeten tonen en als minderwaardig te worden gezien omdat je toevallig een minder inkomen hebt, ziek bent of schulden hebt.
Precies.

Ik ken iemand die jarenlang kerstpaketten samenstelde en deze rondbracht bij mensen die het financieel heel moeilijk hadden. Maar dat deed zij altijd namens een zelf verzonnen stichting, niet op persoonlijke titel. En het was alleen maar aan de deur afgeven en gelijk weer verder.
Voor die mensen was dat een fijne verrassing, zonder dat ze dankbaarheid hoefden te tonen of zich beschaamd hoefden te voelen.
anoniem_401292 wijzigde dit bericht op 25-11-2020 16:31
6.67% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Doreia* schreef:
25-11-2020 16:20
Kijk, ik heb er best een beetje kijk op. Jouw kennismaking was anders, want toevallig.
Deze TO gat op zoek naar iemand op wie ze goed kan gaan doen. Dat doorzien deze mensen echt, want heel hulpverleningsland en al die vrijwilligers waar ze al dan niet gedwongen mee omgaan zijn heel vaak ook redders. Daar wordt je heel moe van, als persoon met een minimuminkomen, om altijd maar die dankbaarheid te moeten tonen en als minderwaardig te worden gezien omdat je toevallig een minder inkomen hebt, ziek bent of schulden hebt.
Maar hoe weet je nu zeker dat er geen mensen rondlopen die dat niet zouden willen? Misschien zijn er genoeg die zich over die trots kunnen heenzetten of zijn er ook mensen die er niet zo moeilijk over denken. Ik weet dat 'ons aanwaaigezin' nadacht over een advertentie om een opa en oma te zoeken voor hun kinderen, want die waren allemaal al overleden. Ze waren daarover aan het praten met elkaar. Nu zijn het dus een oom en tante geworden.
Alle reacties Link kopieren
Wat aardig van je. En tuurlijk voel je je daar zelf ook fijn bij.
Daar is niks mis mee.
Ik zou niet weten hoe je in contact met zo’n gezin kan komen. Misschien in je eigen netwerk vragen of iemand een gezin kent die wel wat hulp kan gebruiken? En anders zou ik toch de voedselbank overwegen. Die mensen die daar werken zijn prima in staat iets met jouw donatie te doen. Succes!
escorgot schreef:
25-11-2020 16:29
Maar hoe weet je nu zeker dat er geen mensen rondlopen die dat niet zouden willen? Misschien zijn er genoeg die zich over die trots kunnen heenzetten of zijn er ook mensen die er niet zo moeilijk over denken. Ik weet dat 'ons aanwaaigezin' nadacht over een advertentie om een opa en oma te zoeken voor hun kinderen, want die waren allemaal al overleden. Ze waren daarover aan het praten met elkaar. Nu zijn het dus een oom en tante geworden.
Zou jij zomaar door een wildvreemde worden 'geadopteerd' met als enige eerste criterium dat je weinig te besteden hebt? Het gaat namelijk niet om jouw casus, ik reageer op deze op en situatie en dit ondoordachte plan.

Ik werk met mensen met een minimuminkomen. Een gezin is nu schuldvrij, maar moeder heeft nog een prive schuld staan bij familie. Die wil ze zélf oplossen, zonder dat ik daar vrolijk (ook al is het van haar eigen geld!) de pot mee opvul in een paar muisklikken.

Dat bedoel ik met TROTS zijn.
anoniem_6855df74c5ca1 wijzigde dit bericht op 25-11-2020 16:35
8.25% gewijzigd

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven