Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
woensdag 13 mei 2009 om 19:48
@ daisy : precies dat spel wil ik niet spelen, zou ik ook niet kunnen hoor, de belangen van mijn kinderen gaan voor alles, en als ik hier aan mee ga doen dan doe ik ze tekort, wat niet wil zeggen dat ik alles maar toe zal laten. Ben er nog niet uit hoor, mediator belde vandaag voor een afspraak. Heb de afspraak gemaakt voor na het hemelvaart weekend, dus heb nog tijd om te bedenken wil ik dit wel of niet.(wel heel vreemd hoor, hij belde (eigenlijk zou ik bellen maar was het vergeten) en vroeg of we bij elkaar bleven, blijkbaar hebben wij elkaar zo aangevuld tijdens het eerste gesprek dat hij in de veronderstelling was dat het weer 'lijmbaar' was. Ik ben echt te zacht! )
@ alice: Ik weet het, ik weet het, hij is op dit moment alleen met zichzelf bezig maar toch, maar toch. Ach heb nog de tijd.
meiden
@ alice: Ik weet het, ik weet het, hij is op dit moment alleen met zichzelf bezig maar toch, maar toch. Ach heb nog de tijd.
meiden
woensdag 13 mei 2009 om 20:48
Sanne,
Het geeft niet dat het in je achterhoofd blijft hangen wat hij heeft gezegd, als ook maar in jouw achterhoofd blijft hangen dat meneer bij het nemen van ontslag bij de UWV de reden moet geven waarom hij ontslag heeft genomen, en de reden waarom is bij de UWV echt niet geldig voor een eventuele uitkering, dus hop moet meneer naar de bijstand en daar doen ze al moeilijk als recht heb op een aanvulling van ¤3,- zelfs voor dat lullige bedrag zitten ze achter je aan, en dan heb ik het er nog niet eens over dat meneer gekort zal worden en dus een hele bijstands uitkering op zijn buik kan schrijven aangezien hij zonder werk zit door eigen schuld dikke bult, oke het is nadelig voor de kids maar hij pakt zichzelf nog veel harder,en denk er aan je red het ook zonder zijn allementatie wel hoor als hij die stap zet, maar ik denk dat hij wel 2 keer nadenkt voor hij het doet en uiteindelijk zal inzien dat hij dan letterlijk 3 maanden op een houtje kan bijten, geen gesprekken meer kan hebben met die dame uit Amerika aangezien hij geen internet of foon zal kunnen betalen, een huis huren?,waarvan, de huisbaas wil direkt geld zien en niet pas na 3 maanden.
Als ik jou was, zou ik niet naar de mediator gaan, je geeft zelf al aan te zacht te zijn, een scheiding heeft als het voor de rechter komt niks meer met emotie's te doen, maar puur met zaken doen, je mag en kan je gevoel daar in niet laten meespreken, dat is voor de momenten dat je niks hoeft te regelen, en ik denk dat als je wel naar de mediator gaat ,je toch zult laten overhalen tot zaken die jij niet wilt en waardoor jij en je kinderen er slechter vanaf komen, als je een contract hebt afgesloten bij een bedrijf en dat hele contract word niet nageleefd door dat bedrijf en jij wilt er van af zal je ook zakelijk moeten handelen,zo moet je ook deze zaak bekijken,zijn gevoellens en zijn emotie's zijn niet meer jouw probleem,maar die van hem en als hij het er moeilijk mee heeft dat jij voor de rechten van jou en je kids opkomt, dan heeft hij een probleem en niet jij, als hij het gaat saboteren heeft hij er weer een probleem bij, neemt hij ontslag, dan kan je dat bij de rechter aantonen dat het wel heel erg toevallig is nadat jij werk ervan hebt gemaakt bij de advocaat om geld voor je kids te krijgen, geloof maar niet dat de rechter dan medelijden met hem heeft en terecht, laat je niet bang maken, angst is een slechte raadgever meid.
Er is er maar 1 die zichzelf te pakken neemt als hij de boel saboteerd en dat ben jij niet maar dat is hij
Het geeft niet dat het in je achterhoofd blijft hangen wat hij heeft gezegd, als ook maar in jouw achterhoofd blijft hangen dat meneer bij het nemen van ontslag bij de UWV de reden moet geven waarom hij ontslag heeft genomen, en de reden waarom is bij de UWV echt niet geldig voor een eventuele uitkering, dus hop moet meneer naar de bijstand en daar doen ze al moeilijk als recht heb op een aanvulling van ¤3,- zelfs voor dat lullige bedrag zitten ze achter je aan, en dan heb ik het er nog niet eens over dat meneer gekort zal worden en dus een hele bijstands uitkering op zijn buik kan schrijven aangezien hij zonder werk zit door eigen schuld dikke bult, oke het is nadelig voor de kids maar hij pakt zichzelf nog veel harder,en denk er aan je red het ook zonder zijn allementatie wel hoor als hij die stap zet, maar ik denk dat hij wel 2 keer nadenkt voor hij het doet en uiteindelijk zal inzien dat hij dan letterlijk 3 maanden op een houtje kan bijten, geen gesprekken meer kan hebben met die dame uit Amerika aangezien hij geen internet of foon zal kunnen betalen, een huis huren?,waarvan, de huisbaas wil direkt geld zien en niet pas na 3 maanden.
Als ik jou was, zou ik niet naar de mediator gaan, je geeft zelf al aan te zacht te zijn, een scheiding heeft als het voor de rechter komt niks meer met emotie's te doen, maar puur met zaken doen, je mag en kan je gevoel daar in niet laten meespreken, dat is voor de momenten dat je niks hoeft te regelen, en ik denk dat als je wel naar de mediator gaat ,je toch zult laten overhalen tot zaken die jij niet wilt en waardoor jij en je kinderen er slechter vanaf komen, als je een contract hebt afgesloten bij een bedrijf en dat hele contract word niet nageleefd door dat bedrijf en jij wilt er van af zal je ook zakelijk moeten handelen,zo moet je ook deze zaak bekijken,zijn gevoellens en zijn emotie's zijn niet meer jouw probleem,maar die van hem en als hij het er moeilijk mee heeft dat jij voor de rechten van jou en je kids opkomt, dan heeft hij een probleem en niet jij, als hij het gaat saboteren heeft hij er weer een probleem bij, neemt hij ontslag, dan kan je dat bij de rechter aantonen dat het wel heel erg toevallig is nadat jij werk ervan hebt gemaakt bij de advocaat om geld voor je kids te krijgen, geloof maar niet dat de rechter dan medelijden met hem heeft en terecht, laat je niet bang maken, angst is een slechte raadgever meid.
Er is er maar 1 die zichzelf te pakken neemt als hij de boel saboteerd en dat ben jij niet maar dat is hij
woensdag 13 mei 2009 om 21:26
Sanne,
Misschien moet je eens wat googlen op mediation en eens lezen wat de achterliggende gedachte is van mediation, wat de basis/het uitgangspunt moet zijn.
Als je heel eerlijk bent naar jezelf zul je al snel tot de conclusie komen dat mediation niet geschikt is voor jullie. Jullie gaan niet in alle vrede uit elkaar, jullie hebben niet elkaars beste belang voor ogen, jullie zijn het niet eens over een verdeling van de spullen.
Ja, hij zal dit waarschijnlijk allemaal wel zo vinden, maar alleen al het feit dat zijn 1e reactie is: 'ik stop gewoon met werken, zodat ik jou (en de kinderen) niets meer hoef te betalen' , dat geeft al zo duidelijk aan dat hij allesbehalve jouw belangen belangrijk vindt.
Ach, en daarnaast zijn er nog legio voorbeelden die ik kan aandragen waaruit overduidelijk blijkt dat het enige belang wat hij voor ogen heeft is zíjn belang. Heeft hij in de afgelopen weken ook maar 1 moment aan jou gedacht, aan jouw gevoelens, jouw emoties, die van jullie kinderen? Nee, niks, noppes, nada. Het enige waaraan hij dacht was hijzelf!
En geloof me, wanneer jullie straks daadwerkelijk de scheiding in gang gaan zetten, zal dit alleen maar meer worden. Het gedrag van je man/ex siert hem allesbehalve en ik vrees dat dit nog veel erger gaat worden.
Mijn advies: géén mediation, maar ga voor je eigen advocaat! Een eigen advocaat betekent echt niet per definitie een vechtscheiding. Het betekent dat je iemand zoekt die in deze emotionele tijd, waarin je zelf niet altijd even helder en verstandig kunt nadenken, puur en uitsluitend in jouw belang handelt. Hij zal niets doen waar jij geen toestemming voor geeft. Daarnaast is hij expert op zijn vakgebied en weet hij exact wat de rechten en mogelijkheden zijn.
Echt meid, laat je bijstaan door iemand die wél voor jouw belangen gaat!
Misschien moet je eens wat googlen op mediation en eens lezen wat de achterliggende gedachte is van mediation, wat de basis/het uitgangspunt moet zijn.
Als je heel eerlijk bent naar jezelf zul je al snel tot de conclusie komen dat mediation niet geschikt is voor jullie. Jullie gaan niet in alle vrede uit elkaar, jullie hebben niet elkaars beste belang voor ogen, jullie zijn het niet eens over een verdeling van de spullen.
Ja, hij zal dit waarschijnlijk allemaal wel zo vinden, maar alleen al het feit dat zijn 1e reactie is: 'ik stop gewoon met werken, zodat ik jou (en de kinderen) niets meer hoef te betalen' , dat geeft al zo duidelijk aan dat hij allesbehalve jouw belangen belangrijk vindt.
Ach, en daarnaast zijn er nog legio voorbeelden die ik kan aandragen waaruit overduidelijk blijkt dat het enige belang wat hij voor ogen heeft is zíjn belang. Heeft hij in de afgelopen weken ook maar 1 moment aan jou gedacht, aan jouw gevoelens, jouw emoties, die van jullie kinderen? Nee, niks, noppes, nada. Het enige waaraan hij dacht was hijzelf!
En geloof me, wanneer jullie straks daadwerkelijk de scheiding in gang gaan zetten, zal dit alleen maar meer worden. Het gedrag van je man/ex siert hem allesbehalve en ik vrees dat dit nog veel erger gaat worden.
Mijn advies: géén mediation, maar ga voor je eigen advocaat! Een eigen advocaat betekent echt niet per definitie een vechtscheiding. Het betekent dat je iemand zoekt die in deze emotionele tijd, waarin je zelf niet altijd even helder en verstandig kunt nadenken, puur en uitsluitend in jouw belang handelt. Hij zal niets doen waar jij geen toestemming voor geeft. Daarnaast is hij expert op zijn vakgebied en weet hij exact wat de rechten en mogelijkheden zijn.
Echt meid, laat je bijstaan door iemand die wél voor jouw belangen gaat!
woensdag 13 mei 2009 om 21:33
Tja lieve Sanne,
Het is hier de afgelopen dagen/ uren al gepost. En ik heb het ook al eerder gepost. Je ex gaat voor de mediator omdat hij er dan het beste uit komt. En jij? Jij blijft met de gebakken peren zitten.
Als je als vrienden uit elkaar gaat, of in ieder geval on speaking terms. Dan is een mediator een perfect iets. Maar vanaf begin is je ex niet eerlijk tegen je. En ik ben bang dat jij ook bij de mediator er de dupe van gaat worden. (los van de kinderen) Ik ben vanaf begin al voor een eigen advocaat. Dan maar meer kosten. Maar die sleept er voor jou en de kinderen uit waar je recht op hebt. En komt in iedergeval op voor jullie belang. Een mediator is neutraal maar als ex het hoogte woord heeft en jij instemt dan komt het precies zo op papier te staan als ex het wil.
Ik zeg niet dat jij niet mondig bent hoor. En niet op kan komen voor jezelf. Want dat bewijs je al weken lang inmiddels dat je dat wel doet, wel kunt en wel blijft doen!!! Want je knokt, vecht en doet wat je waard bent en dat is ontzettend veel.
Jij moet doen wat goed voelt voor jou! Niet wat hij het beste vind voor jullie. Hij beslist voor zijn deel, jij voor het jouwe en voor jullie kinderen. (want zo te lezen zou hij zelfs het belang van de kinderen niet inzien als hij werkeloos thuis gaat zitten) Hij pakt jou met deze beslissing echt niet (al ben jij emotioneel eronder voor de kinderen), maar wel jullie kinderen die te kort komen op school, in studie of in kleding/ schoenen en dergelijke. En zichzelf. Maar ach datlaatste is jouw zorg niet hahaha.
Dus zoals ik al zei: jij moet doen wat goed voelt voor jou: voelt een mediator goed voor je. Dan kies je dat, voel jij je sterker, beter bij een eigen advocaat dan doe je dat! Kan hij op zijn kop gaan staan, maar dan gebeurd dat gewoon.
Jij hebt de keuze, te allen tijde! En dat maakt je sterk. Echt, je bent ondanks al je verdriet, ellende en woede ontzettend sterk en pienter. : hug:
Het is hier de afgelopen dagen/ uren al gepost. En ik heb het ook al eerder gepost. Je ex gaat voor de mediator omdat hij er dan het beste uit komt. En jij? Jij blijft met de gebakken peren zitten.
Als je als vrienden uit elkaar gaat, of in ieder geval on speaking terms. Dan is een mediator een perfect iets. Maar vanaf begin is je ex niet eerlijk tegen je. En ik ben bang dat jij ook bij de mediator er de dupe van gaat worden. (los van de kinderen) Ik ben vanaf begin al voor een eigen advocaat. Dan maar meer kosten. Maar die sleept er voor jou en de kinderen uit waar je recht op hebt. En komt in iedergeval op voor jullie belang. Een mediator is neutraal maar als ex het hoogte woord heeft en jij instemt dan komt het precies zo op papier te staan als ex het wil.
Ik zeg niet dat jij niet mondig bent hoor. En niet op kan komen voor jezelf. Want dat bewijs je al weken lang inmiddels dat je dat wel doet, wel kunt en wel blijft doen!!! Want je knokt, vecht en doet wat je waard bent en dat is ontzettend veel.
Jij moet doen wat goed voelt voor jou! Niet wat hij het beste vind voor jullie. Hij beslist voor zijn deel, jij voor het jouwe en voor jullie kinderen. (want zo te lezen zou hij zelfs het belang van de kinderen niet inzien als hij werkeloos thuis gaat zitten) Hij pakt jou met deze beslissing echt niet (al ben jij emotioneel eronder voor de kinderen), maar wel jullie kinderen die te kort komen op school, in studie of in kleding/ schoenen en dergelijke. En zichzelf. Maar ach datlaatste is jouw zorg niet hahaha.
Dus zoals ik al zei: jij moet doen wat goed voelt voor jou: voelt een mediator goed voor je. Dan kies je dat, voel jij je sterker, beter bij een eigen advocaat dan doe je dat! Kan hij op zijn kop gaan staan, maar dan gebeurd dat gewoon.
Jij hebt de keuze, te allen tijde! En dat maakt je sterk. Echt, je bent ondanks al je verdriet, ellende en woede ontzettend sterk en pienter. : hug:
woensdag 13 mei 2009 om 21:42
Hoi Sanne,
Wat een ellende allemaal!
Ook mijn gezin is sinds 5 mei uit elkaar gevallen. Bevrijdings dag voor hem en hopelijk ga ik er over een tijdje ook zo over denken. Op dit moment voelt het alsof ik in een nachtmerrie belandt ben. Alles wat jij beschrijft over hoop houden, man die niet met emoties kan omgaan, de kinderen die verdrietig zijn,slecht slapen, niet kunnen eten enz. Ik herken het zo.
Veel sterkte
Wat een ellende allemaal!
Ook mijn gezin is sinds 5 mei uit elkaar gevallen. Bevrijdings dag voor hem en hopelijk ga ik er over een tijdje ook zo over denken. Op dit moment voelt het alsof ik in een nachtmerrie belandt ben. Alles wat jij beschrijft over hoop houden, man die niet met emoties kan omgaan, de kinderen die verdrietig zijn,slecht slapen, niet kunnen eten enz. Ik herken het zo.
Veel sterkte
woensdag 13 mei 2009 om 21:48
Jullie hebben natuurlijk allemaal, stuk voor stuk, gelijk. En juist de gevoelens die ik er bij heb, moeten mij zekerder maken dat ik voor een eigen advocaat moet gaan. (mijn gevoelens: ondanks alle pijn die hij mij aandoet wil ik hem geen pijn doen. bleghhhhhhh) Want, zoals jullie ook al zeggen, een scheiding is zakelijk en niet emotioneel. Nou ja juist heel emotioneel natuurlijk maar jullie snappen vast wel wat ik bedoel.
Heb er net een uurtje zelfanalyse opzitten (samen met yaya .)
Hij belde net voor de kinderen, en wilde mij ook even spreken. Hij wil met het bezoek weekend de kinderen meenemen naar een camping, ik heb gezegd dat ik daar even over moest nadenken. Nou dat nadenken heb ik gedaan hoor, en voel me verschrikkelijk stom en doe mezelf pijn. De reden dat ik tegenstribbel is niet dat ik hem en de kinderen niet een gezellig weekendje gun, het is puur eigenbelang. Als ik nee zeg is hij verplicht zijn weekend in mijn huis, bij mij, te moeten doorbrengen. Hoe dom ben ik nou eigenlijk, hij heeft toch allang heel duidelijk gemaakt dat hij me niet wil, dat hij voor een ander heeft gekozen, en dan toch he. pffffffffffffffffffffffff Zal hem van de week wel even melden dat het goed is dat hij de kinderen meeneemt. Hoe pijnlijk ook, ik zal hier doorheen moeten. Zitten er nu 2 mantra's in mijn hoofd....2e is hij wil je niet meer, hij wil je niet meer. Zucht dacht ik toch dat ik dat nu wel wist en dan krijg je zo'n vraag en blijkt dat dat stomme hart het nog steeds niet te weten.
meiden
Heb er net een uurtje zelfanalyse opzitten (samen met yaya .)
Hij belde net voor de kinderen, en wilde mij ook even spreken. Hij wil met het bezoek weekend de kinderen meenemen naar een camping, ik heb gezegd dat ik daar even over moest nadenken. Nou dat nadenken heb ik gedaan hoor, en voel me verschrikkelijk stom en doe mezelf pijn. De reden dat ik tegenstribbel is niet dat ik hem en de kinderen niet een gezellig weekendje gun, het is puur eigenbelang. Als ik nee zeg is hij verplicht zijn weekend in mijn huis, bij mij, te moeten doorbrengen. Hoe dom ben ik nou eigenlijk, hij heeft toch allang heel duidelijk gemaakt dat hij me niet wil, dat hij voor een ander heeft gekozen, en dan toch he. pffffffffffffffffffffffff Zal hem van de week wel even melden dat het goed is dat hij de kinderen meeneemt. Hoe pijnlijk ook, ik zal hier doorheen moeten. Zitten er nu 2 mantra's in mijn hoofd....2e is hij wil je niet meer, hij wil je niet meer. Zucht dacht ik toch dat ik dat nu wel wist en dan krijg je zo'n vraag en blijkt dat dat stomme hart het nog steeds niet te weten.
meiden
woensdag 13 mei 2009 om 21:55
Je hartje is nog niet waar je hoofd al wel is. En dat is begrijpelijk lieve Sanne. Het is nog maar zo pas allemaal. En toch bereik je al ontzettend veel.
En welke keuze je ook maakt (advocaat of mediator) jij moet hem maken en er voor 100% achter staan. Wij kunnen adviseren, maar het is jouw keuze. En welke je ook maakt. We staan vierkant achter je.
Oooh en voor iedereen die een nodig heeft!
En welke keuze je ook maakt (advocaat of mediator) jij moet hem maken en er voor 100% achter staan. Wij kunnen adviseren, maar het is jouw keuze. En welke je ook maakt. We staan vierkant achter je.
Oooh en voor iedereen die een nodig heeft!
woensdag 13 mei 2009 om 22:36
mijn man heeft me 3 jaar geleden al eens bedrogen, hij was druk bezig met veel verschillende vrouwen te cybersexen en ook heeft hij op parkeerplaatsen, bos, bij hun thuis, met vrouwen gen**kt.
Zijn laatste sexdate heeft hem de das om gedaan. Zij deed rare dingen, ze zette zijn auto te koop op marktplaats, mailde naar zijn werk, zette zijn foto op marktplaats. Hoe dan ook, het kwam uit.
Je wereld stort in, ik had het nooit achter hem gezocht. Wel gemerkt dat het niet lekker liep. Ik was moeder geworden van een tweeling, druk, weinig aandacht voor hem, ik werd ziek. Kortom ipv met mij te praten koos hij ervoor om vreemd te gaan.
pff als ik dit zo lees denk ik, had hem eruit geschopt.
Niet gedaan, geloof het of niet, het houden van was er nog steeds.
samen in therapie gegaan, helaas na 4 sessies zei de therapeute dat het beter was als hij naar een psychiater ging om eerst aan zichzelf te werken, hij zat met zichzelf in de knoop. Het had nu geen zin om samen in therapie te gaan. Ok je zet jezelf om een zijspoor. 3 jaar lang heb ik gehoord dat hij niet snapt van zichzelf dat hij dat allemaal heeft gedaan.Hij zou zoiets nooit meer kunnen doen want hij had nu gezien hoeveel verdriet je daarmee aanricht. Hij begon er nooit zelf over, dat was alleen als ik begon. Hij schaamde zich.Hij zat een tijdje aan de anti depressiva, want hij vond het zo moeilijk iedereen onder ogen te komen.Uiteindelijk heeft hij 2.5 jaar bij de psych gelopen en nu is hij er mee gestopt want: je voelt m al aankomen.24 april zegt hij tegen mij: ik stop ermee, ik hou niet meer van je. Ik vroeg is er een ander, nee die was er niet. Na 1.5 week komt dan toch de aap uit de mouw, Hij heeft een van de dames met wie hij 3 jaar geleden veel chatte, afsprak en mee belde in december op een beurs ontmoet, hij is verliefd op haar en wil niet meer met mij verder.
En zelfs nu is mijn gevoel zo dubbel. Als hij nu voor de deur zou staan, ik zou hem wegsturen maar met pijn in m'n hart.Dat geloof je toch niet he, ik snap er zelf ook niks van.
Kinderen zijn er ook kapot van. Heb hem wel gelijk weggestuurd, ik was/ben zo kwaad.
pff wat een verhaal, ben helemaal op
Zijn laatste sexdate heeft hem de das om gedaan. Zij deed rare dingen, ze zette zijn auto te koop op marktplaats, mailde naar zijn werk, zette zijn foto op marktplaats. Hoe dan ook, het kwam uit.
Je wereld stort in, ik had het nooit achter hem gezocht. Wel gemerkt dat het niet lekker liep. Ik was moeder geworden van een tweeling, druk, weinig aandacht voor hem, ik werd ziek. Kortom ipv met mij te praten koos hij ervoor om vreemd te gaan.
pff als ik dit zo lees denk ik, had hem eruit geschopt.
Niet gedaan, geloof het of niet, het houden van was er nog steeds.
samen in therapie gegaan, helaas na 4 sessies zei de therapeute dat het beter was als hij naar een psychiater ging om eerst aan zichzelf te werken, hij zat met zichzelf in de knoop. Het had nu geen zin om samen in therapie te gaan. Ok je zet jezelf om een zijspoor. 3 jaar lang heb ik gehoord dat hij niet snapt van zichzelf dat hij dat allemaal heeft gedaan.Hij zou zoiets nooit meer kunnen doen want hij had nu gezien hoeveel verdriet je daarmee aanricht. Hij begon er nooit zelf over, dat was alleen als ik begon. Hij schaamde zich.Hij zat een tijdje aan de anti depressiva, want hij vond het zo moeilijk iedereen onder ogen te komen.Uiteindelijk heeft hij 2.5 jaar bij de psych gelopen en nu is hij er mee gestopt want: je voelt m al aankomen.24 april zegt hij tegen mij: ik stop ermee, ik hou niet meer van je. Ik vroeg is er een ander, nee die was er niet. Na 1.5 week komt dan toch de aap uit de mouw, Hij heeft een van de dames met wie hij 3 jaar geleden veel chatte, afsprak en mee belde in december op een beurs ontmoet, hij is verliefd op haar en wil niet meer met mij verder.
En zelfs nu is mijn gevoel zo dubbel. Als hij nu voor de deur zou staan, ik zou hem wegsturen maar met pijn in m'n hart.Dat geloof je toch niet he, ik snap er zelf ook niks van.
Kinderen zijn er ook kapot van. Heb hem wel gelijk weggestuurd, ik was/ben zo kwaad.
pff wat een verhaal, ben helemaal op
woensdag 13 mei 2009 om 22:49
Oh betty, wat een verschrikkelijke, ongelofelijke lamzak is die vent van je. Loop jij zo je best te doen, loop je hem zo verschrikkelijk te steunen en dan dit? och meissie Vind het wel heel knap van je dat je hem meteen de deur uit hebt gezet hoor, ik kon het niet. Nu is hij wel weg en als je heel diep in mijn hartje kijkt zie je dat daar nog wel een beetje spijt zit. Gatsie die confrontaties met je zelf zijn ook niets aan. En geloof je meteen hoor dat het met pijn in je hart is, is hier precies het zelfde, weet niet of je het gevolgd hebt maar hij wilde gister nog even langs komen om wat spullen te halen. Gelukkig kwam de vraag via sms en kon ik nee zeggen maar pfffffff als hij voor de deur had gestaan had ik hem onmiddellijk binnen gelaten.
Echt hoor als ik ooit, ooit nog aan een man begin gaat de computer de deur uit.
En even off topic: gezellig he een tweeling? Heb er twee
meiden
Echt hoor als ik ooit, ooit nog aan een man begin gaat de computer de deur uit.
En even off topic: gezellig he een tweeling? Heb er twee
meiden
woensdag 13 mei 2009 om 22:57
Och Betty, dit is vreselijk naar allemaal.
En nog zo vers!
Schrijf het allemaal maar van je af. Op dit topic schrijven allemaal vrouwen die in de verschillende fases zitten van een echtscheiding, de meesten met kinderen...
En buiten de practische tips en ervaringen kan je hier alles kwijt, je twijfels, je onzekerheden, je verdriet... alles
Sterkte meissie, dikke knuffel van NewWoman.
(de smileys doen het weer eens niet...)
En nog zo vers!
Schrijf het allemaal maar van je af. Op dit topic schrijven allemaal vrouwen die in de verschillende fases zitten van een echtscheiding, de meesten met kinderen...
En buiten de practische tips en ervaringen kan je hier alles kwijt, je twijfels, je onzekerheden, je verdriet... alles
Sterkte meissie, dikke knuffel van NewWoman.
(de smileys doen het weer eens niet...)
donderdag 14 mei 2009 om 00:53
Dat hangt van de manier waarop jij het verwerkt af en niet van tijd, bij de een duurd het langer dan bij de ander, daarom is het zo goed dat je hier van je af kan schrijven, zoveel mensen zoveel verhalen,zoveel ervaringen,en niet zo als ik indertijd maar een paar mensen om me heen die na 2 weken het wel gezien hadden,ik denk alleen al doordat je hier een groot klankbord hebt je het veel sneller zult kunnen verwerken.
Zie het als een rouwproces met allerlei fases,de ene fase is ontkenning de volgende verdriet, de andere die erop volgt is woede en de fase daarop is berusting,laat het over je heen komen, ga er doorheen,verzet je er niet tegen, maar rouw.
Je gaat 2 stappen vooruit en 3stappen achteruit,vandaag voel je je on top off the world en de dagen erna voel je de pijn vol op, maar er komt een moment dat je je meer dagen on top of the world voelt en dat de dagen van pijn minder zijn,er komen momenten dat jij 3 stappen vooruit zet en ontdekt dat je maar 1 stap achteruit gaat, daarna komen er dagen dat je alleen maar vooruit en niet meer achteruit gaat.
Wat je vooral moet doen is bewust genieten van de zon die je op je huid voelt, bewust kijken,genieten naar de planten die in bloei staan,jezelf er steeds bewust van maken dat alles nog veel erger kan zijn, echt het helpt
Zie het als een rouwproces met allerlei fases,de ene fase is ontkenning de volgende verdriet, de andere die erop volgt is woede en de fase daarop is berusting,laat het over je heen komen, ga er doorheen,verzet je er niet tegen, maar rouw.
Je gaat 2 stappen vooruit en 3stappen achteruit,vandaag voel je je on top off the world en de dagen erna voel je de pijn vol op, maar er komt een moment dat je je meer dagen on top of the world voelt en dat de dagen van pijn minder zijn,er komen momenten dat jij 3 stappen vooruit zet en ontdekt dat je maar 1 stap achteruit gaat, daarna komen er dagen dat je alleen maar vooruit en niet meer achteruit gaat.
Wat je vooral moet doen is bewust genieten van de zon die je op je huid voelt, bewust kijken,genieten naar de planten die in bloei staan,jezelf er steeds bewust van maken dat alles nog veel erger kan zijn, echt het helpt
donderdag 14 mei 2009 om 01:34
Ik zal het proberen. Weet je wat het is, hij zit nu bij zijn broer in Engeland en hij is daar nog nooit achter de computer geweest, ik had hem dus gewoon een week lang niet verwacht. En als het dan toch gebeurt hakt dat er opeens verschrikkelijk in. Ik was vandaag twee stappen vooruit, heb voor het eerst in lange tijd aardig gegeten, en voelde me wel goed (ook door het vooruitzicht hem echt niet meer te zien) maar nu voelt het weer als 3 stappen achteruit. Eigenlijk zou ik hem gewoon uit mijn msn moeten verwijderen maar, en dat is eigenlijk heel gek, vind dat erg moeilijk. Nou ja, flinke bergen en dalen vandaag.
meiden
meiden
donderdag 14 mei 2009 om 02:09
Ik hoop dat je inmiddels slaapt, sannemer
Het is heel begrijpelijk dat iedere stap pijnlijk is, dat je voor je gevoel drie stappen achteruit gaat terwijl je er net twee vooruit was gegaan, dat je niet meer weet wanneer je nu eens op plat land mag lopen.. Maar je vecht je erdoorheen, sannemer! Het gaat je allemaal lukken, misschien op een andere manier dan die je had bedacht, maar het gaat je allemaal lukken!!
Het is heel begrijpelijk dat iedere stap pijnlijk is, dat je voor je gevoel drie stappen achteruit gaat terwijl je er net twee vooruit was gegaan, dat je niet meer weet wanneer je nu eens op plat land mag lopen.. Maar je vecht je erdoorheen, sannemer! Het gaat je allemaal lukken, misschien op een andere manier dan die je had bedacht, maar het gaat je allemaal lukken!!
donderdag 14 mei 2009 om 13:26
Heb even geslapen, maar vooral heel veel aan het nadenken geweest. Ik neig het meest op dit moment naar een eigen advocaat, zit alleen met een probleempje wat eigenlijk mijn probleem niet zou moeten zijn. De mediator heeft in het eerste gesprek een oplossing aan de hand gedaan die er voor zorgt dat ook 'het' een urgentie kan krijgen, en dat is in het belang van de kinderen. Die kunnen dan altijd naar papa toe en hij heeft een plek voor ze om te slapen. Als ik kies voor een eigen advocaat is die oplossing natuurlijk van de baan en dat is weer niet in het belang van mijn kinderen. Maar eigenlijk vind ik dit dus gewoon zijn probleem, en toch weer niet. Nou zoek het maar uit ik weet het nu even niet.
Ben aan een mail begonnen voor hem, zakelijk, en heb al in die mail gezet dat ik voor een eigen advocaat ga. Het is nu dus nog een concept mail. IK moet er achter staan en heb nog te veel twijfels, nou ja eigenlijk eentje en dat is bovenstaande.
Pffffffffffffff wat een gezeur toch allemaal, word beetje gek van mezelf.
meiden
Ben aan een mail begonnen voor hem, zakelijk, en heb al in die mail gezet dat ik voor een eigen advocaat ga. Het is nu dus nog een concept mail. IK moet er achter staan en heb nog te veel twijfels, nou ja eigenlijk eentje en dat is bovenstaande.
Pffffffffffffff wat een gezeur toch allemaal, word beetje gek van mezelf.
meiden
donderdag 14 mei 2009 om 13:38
Sanne, bedenk even hoe vaak en of hij daadwerkelijk in het belang van de kinderen handelt, ook in het geval als hij via de mediator die urgentie krijgt.
Je ex vindt echt wel een huis waar hij de kinderen kan ontvangen. Hij zal alleen zelf zich hiervoor moeten inzetten en zelf knoerthard z'n best moeten doen. Laat die verantwoordelijk daar waar deze hoort, bij hem.
Ik zou nu even vooral aan jouw belang en dat van de kinderen denken. Ik heb het al eerder gezegd: voor geslaagde mediation moeten beide partijen zichzelf kunnen overstijgen en het belang van de kinderen voorop stellen. Uit wat ik hier lees, lijkt je ex daar niet toe in staat.
Denk aan jezelf en aan de kinderen meid!
Je ex vindt echt wel een huis waar hij de kinderen kan ontvangen. Hij zal alleen zelf zich hiervoor moeten inzetten en zelf knoerthard z'n best moeten doen. Laat die verantwoordelijk daar waar deze hoort, bij hem.
Ik zou nu even vooral aan jouw belang en dat van de kinderen denken. Ik heb het al eerder gezegd: voor geslaagde mediation moeten beide partijen zichzelf kunnen overstijgen en het belang van de kinderen voorop stellen. Uit wat ik hier lees, lijkt je ex daar niet toe in staat.
Denk aan jezelf en aan de kinderen meid!
donderdag 14 mei 2009 om 14:02
quote:alice33 schreef op 14 mei 2009 @ 13:38:
Sanne, bedenk even hoe vaak en of hij daadwerkelijk in het belang van de kinderen handelt, ook in het geval als hij via de mediator die urgentie krijgt.
Je ex vindt echt wel een huis waar hij de kinderen kan ontvangen. Hij zal alleen zelf zich hiervoor moeten inzetten en zelf knoerthard z'n best moeten doen. Laat die verantwoordelijk daar waar deze hoort, bij hem.
Ik zou nu even vooral aan jouw belang en dat van de kinderen denken. Ik heb het al eerder gezegd: voor geslaagde mediation moeten beide partijen zichzelf kunnen overstijgen en het belang van de kinderen voorop stellen. Uit wat ik hier lees, lijkt je ex daar niet toe in staat.
Wil de verantwoordelijkheid voor zijn huis ook bij hem leggen. Maar het is in belang van de kinderen dat ik mediation overweeg, En wat hij ook doet en zegt, hij houd van zijn kinderen en de kinderen houden van hem. Hij heeft mij verlaten, en daardoor indirect de kinderen, maar dat heeft hem wel pijn gedaan. Aan de andere kant, door voor de doos te kiezen heeft hij natuurlijk aangegeven niet voor zijn gezin te kiezen. Hij wil het goed geregeld zien voor de kinderen en hij wil graag dicht genoeg in de buurt wonen zodat ze hem ten alle tijden kunnen bezoeken. Vind dit eerlijk gezegd wel een nobel streven. Maar (tjongejonge dit is wel een maatjes reactie) ik voel me voor een blok gezet, als ik voor de eigen advocaat kies, laat ik mijn kinderen dan zakken? Als ik voor mediation kies laat ik mezelf dan zakken? Kinderen gaan voor alles, maar moet ik mezelf dan helemaal vergeten? Begrijpen jullie een beetje wat ik bedoel? Ik soms niet......hihi
meiden
Sanne, bedenk even hoe vaak en of hij daadwerkelijk in het belang van de kinderen handelt, ook in het geval als hij via de mediator die urgentie krijgt.
Je ex vindt echt wel een huis waar hij de kinderen kan ontvangen. Hij zal alleen zelf zich hiervoor moeten inzetten en zelf knoerthard z'n best moeten doen. Laat die verantwoordelijk daar waar deze hoort, bij hem.
Ik zou nu even vooral aan jouw belang en dat van de kinderen denken. Ik heb het al eerder gezegd: voor geslaagde mediation moeten beide partijen zichzelf kunnen overstijgen en het belang van de kinderen voorop stellen. Uit wat ik hier lees, lijkt je ex daar niet toe in staat.
Wil de verantwoordelijkheid voor zijn huis ook bij hem leggen. Maar het is in belang van de kinderen dat ik mediation overweeg, En wat hij ook doet en zegt, hij houd van zijn kinderen en de kinderen houden van hem. Hij heeft mij verlaten, en daardoor indirect de kinderen, maar dat heeft hem wel pijn gedaan. Aan de andere kant, door voor de doos te kiezen heeft hij natuurlijk aangegeven niet voor zijn gezin te kiezen. Hij wil het goed geregeld zien voor de kinderen en hij wil graag dicht genoeg in de buurt wonen zodat ze hem ten alle tijden kunnen bezoeken. Vind dit eerlijk gezegd wel een nobel streven. Maar (tjongejonge dit is wel een maatjes reactie) ik voel me voor een blok gezet, als ik voor de eigen advocaat kies, laat ik mijn kinderen dan zakken? Als ik voor mediation kies laat ik mezelf dan zakken? Kinderen gaan voor alles, maar moet ik mezelf dan helemaal vergeten? Begrijpen jullie een beetje wat ik bedoel? Ik soms niet......hihi
meiden
donderdag 14 mei 2009 om 14:16
Toch is het heel simpel sanemer,een eigen advocaat hoeft je ook geen vechtscheiding te worden,en zowiezo zijn jullie nog maar een keer bij de mediator geweest,misschien als je daar bljft kan het toch ook een vechtscheiding worden,en moet je alsnog naar een advocaat.
Houd dit dicht bijzelf,jij bent hoe dan ook meer als fatsoenlijk bezig,en als hij van niet vind,betekend dat neit dat dat ook zo is,al evraart hij het misschien wel zo.
En welke je ook kiest,praat jezelf geen schuldgevoel aan,jij hebt helemaal niemand laten zakken,en dat zal ook niet gebeuren,tenslotte ga je bij een advocaat om je goed recht te halen,en nie het onmogelijke te eisen.
Weet je ik krijg een beetje het idee dat je een beetje onzeker bent over de evt gevolgen,als je een eigen advocaat neemt,zijn kwaadheid en dat hij je een schuldgevoel aan praat over de kinderen,en schuldig voel je je toch al de hele tijd,naar de kinderen,dus..... volg je eigen blijf dicht bij jezelf
Houd dit dicht bijzelf,jij bent hoe dan ook meer als fatsoenlijk bezig,en als hij van niet vind,betekend dat neit dat dat ook zo is,al evraart hij het misschien wel zo.
En welke je ook kiest,praat jezelf geen schuldgevoel aan,jij hebt helemaal niemand laten zakken,en dat zal ook niet gebeuren,tenslotte ga je bij een advocaat om je goed recht te halen,en nie het onmogelijke te eisen.
Weet je ik krijg een beetje het idee dat je een beetje onzeker bent over de evt gevolgen,als je een eigen advocaat neemt,zijn kwaadheid en dat hij je een schuldgevoel aan praat over de kinderen,en schuldig voel je je toch al de hele tijd,naar de kinderen,dus..... volg je eigen blijf dicht bij jezelf
donderdag 14 mei 2009 om 14:32
quote:daisybloempje schreef op 14 mei 2009 @ 14:16:
Toch is het heel simpel sanemer,een eigen advocaat hoeft je ook geen vechtscheiding te worden,en zowiezo zijn jullie nog maar een keer bij de mediator geweest,misschien als je daar bljft kan het toch ook een vechtscheiding worden,en moet je alsnog naar een advocaat.
Misschien heb je wel gelijk en word het juist bij een mediator een vechtscheiding omdat ik niet van plan ben over me heen te laten lopen
Houd dit dicht bijzelf,jij bent hoe dan ook meer als fatsoenlijk bezig,en als hij van niet vind,betekend dat neit dat dat ook zo is,al evraart hij het misschien wel zo.
En welke je ook kiest,praat jezelf geen schuldgevoel aan,jij hebt helemaal niemand laten zakken,en dat zal ook niet gebeuren,tenslotte ga je bij een advocaat om je goed recht te halen,en nie het onmogelijke te eisen.
Weet je ik krijg een beetje het idee dat je een beetje onzeker bent over de evt gevolgen,als je een eigen advocaat neemt,zijn kwaadheid en dat hij je een schuldgevoel aan praat over de kinderen,
Zeker waar, dat maakt mij heel onzeker, hij kent me te goed en hij weet precies hoe hij me pakken kan. Met de kinderen maar ook met hemzelf, hij kan zeer goed doen alsof hij de 'zielige' partij in deze kwestie is. Hij had me, tot dat ene beruchte zinnetje, mij er bijna van overtuigd dat de scheiding niets met haar te doen had.
en schuldig voel je je toch al de hele tijd,naar de kinderen,dus..... volg je eigen blijf dicht bij jezelf
Toch is het heel simpel sanemer,een eigen advocaat hoeft je ook geen vechtscheiding te worden,en zowiezo zijn jullie nog maar een keer bij de mediator geweest,misschien als je daar bljft kan het toch ook een vechtscheiding worden,en moet je alsnog naar een advocaat.
Misschien heb je wel gelijk en word het juist bij een mediator een vechtscheiding omdat ik niet van plan ben over me heen te laten lopen
Houd dit dicht bijzelf,jij bent hoe dan ook meer als fatsoenlijk bezig,en als hij van niet vind,betekend dat neit dat dat ook zo is,al evraart hij het misschien wel zo.
En welke je ook kiest,praat jezelf geen schuldgevoel aan,jij hebt helemaal niemand laten zakken,en dat zal ook niet gebeuren,tenslotte ga je bij een advocaat om je goed recht te halen,en nie het onmogelijke te eisen.
Weet je ik krijg een beetje het idee dat je een beetje onzeker bent over de evt gevolgen,als je een eigen advocaat neemt,zijn kwaadheid en dat hij je een schuldgevoel aan praat over de kinderen,
Zeker waar, dat maakt mij heel onzeker, hij kent me te goed en hij weet precies hoe hij me pakken kan. Met de kinderen maar ook met hemzelf, hij kan zeer goed doen alsof hij de 'zielige' partij in deze kwestie is. Hij had me, tot dat ene beruchte zinnetje, mij er bijna van overtuigd dat de scheiding niets met haar te doen had.
en schuldig voel je je toch al de hele tijd,naar de kinderen,dus..... volg je eigen blijf dicht bij jezelf
donderdag 14 mei 2009 om 14:51
Lieve sanne
Ik had gisteren ook een stuk getypt maar bij het posten was het ineens verdwenen. Toen niet weer opnieuw gwtypt.
Maar nu toch omdat mijn verhaal van gisteren nu wel van toepassing is.
Ik vind het super dat je voor de kinderen gaat ook al is dat ook wel weer terecht.
Vind ook dat je dat moet blijven doen!
Maar............(zag je vast al aan komen, haha)
Je bent niet fout, een slechte moeder een egoist off wathever
als je OOK voor jezelf kiest.
sterker nog je zorgt juist goed voor je kinderen als je OOK goed voor jezelf zorgt.
IK heb het bij mijn scheiding niet gedaan en daar heb ik nog altijd spijt van.
Ook ik had voor een eigen advocaat moeten gaan.Had me een hoop gescheelt en niet alleen financieel.
Ik heb ook steeds het belang van mijn zoontje voor ogen gehouden en ben regelmatig mijn eigen belang uit het oog verloren.
En het kiezen voor jezelf hoeft niet lsecht te zijn voor je kinderen.
Ik zal mijn zoon NOOIT tekort doen en altijd zijn belang laten mjeewegen maar ik heb inmiddels wel geleerd dat ook IK belangrijk ben.
En door goed voor mezelf te zorgen kan ik beter voor mijn kind zorgen.
En een vechtscheiding hoeft het helemaal niet te worden.
Maar het is zo belangrijk om nu hard te zijn en voor jezelf en de kinderen op te komen. je krijgt daarvoor geen herkansing....
En waarom zou bij 2 advocaten niet urgentie voor hem kunne komen? Misschien kan dat ook wel.......
en anders..............zijn probleem.....
sterkte meid
Ik had gisteren ook een stuk getypt maar bij het posten was het ineens verdwenen. Toen niet weer opnieuw gwtypt.
Maar nu toch omdat mijn verhaal van gisteren nu wel van toepassing is.
Ik vind het super dat je voor de kinderen gaat ook al is dat ook wel weer terecht.
Vind ook dat je dat moet blijven doen!
Maar............(zag je vast al aan komen, haha)
Je bent niet fout, een slechte moeder een egoist off wathever
als je OOK voor jezelf kiest.
sterker nog je zorgt juist goed voor je kinderen als je OOK goed voor jezelf zorgt.
IK heb het bij mijn scheiding niet gedaan en daar heb ik nog altijd spijt van.
Ook ik had voor een eigen advocaat moeten gaan.Had me een hoop gescheelt en niet alleen financieel.
Ik heb ook steeds het belang van mijn zoontje voor ogen gehouden en ben regelmatig mijn eigen belang uit het oog verloren.
En het kiezen voor jezelf hoeft niet lsecht te zijn voor je kinderen.
Ik zal mijn zoon NOOIT tekort doen en altijd zijn belang laten mjeewegen maar ik heb inmiddels wel geleerd dat ook IK belangrijk ben.
En door goed voor mezelf te zorgen kan ik beter voor mijn kind zorgen.
En een vechtscheiding hoeft het helemaal niet te worden.
Maar het is zo belangrijk om nu hard te zijn en voor jezelf en de kinderen op te komen. je krijgt daarvoor geen herkansing....
En waarom zou bij 2 advocaten niet urgentie voor hem kunne komen? Misschien kan dat ook wel.......
en anders..............zijn probleem.....
sterkte meid
donderdag 14 mei 2009 om 15:33
Sanne,
Ik snap het ook niet zo goed: heeft die mediator jullie dan prive een aanbod gedaan t.a.v. die evt. urgentie? Is het iets wat alleen deze bewuste mediator kan regelen? Zou een advocaat van jouw man/ex ditzelfde niet kunnen bewerkstelligen voor hem? Ik snap dit niet zo goed...
Los van dit evt. urgentie verhaal: je zeg het goed: je maakt zijn probleem tot jouw probleem. Het wordt zijn probleem hoe en waar hij de kinderen gaat ontvangen. HIJ wilde weg, HIJ zorgt voor een oplossing!
Je zegt dat de kinderen van hem houden, dus die zullen beslist bereid zijn om naar hem toe te komen, waar hij ook zit. Nou, laat hém er dan maar voor zorgen dat hij een geschikte plek voor ze vindt. Echt meid, het is ZIJN pakkie an en dit kan natuurlijk geen reden zijn om dan 'dus' maar voor mediation te gaan..
Zoals anderen hier ook al opmerken: je kunt pas goed voor je kinderen zorgen als je goed voor jezelf zorgt. Een advocaat is er enkel en alleen voor jou. En nogmaals: zo iemand doet niets wat jij niet wilt!!! Bij iedere stap die hij zet heeft hij jouw goedkeuring nodig!
Ik snap het ook niet zo goed: heeft die mediator jullie dan prive een aanbod gedaan t.a.v. die evt. urgentie? Is het iets wat alleen deze bewuste mediator kan regelen? Zou een advocaat van jouw man/ex ditzelfde niet kunnen bewerkstelligen voor hem? Ik snap dit niet zo goed...
Los van dit evt. urgentie verhaal: je zeg het goed: je maakt zijn probleem tot jouw probleem. Het wordt zijn probleem hoe en waar hij de kinderen gaat ontvangen. HIJ wilde weg, HIJ zorgt voor een oplossing!
Je zegt dat de kinderen van hem houden, dus die zullen beslist bereid zijn om naar hem toe te komen, waar hij ook zit. Nou, laat hém er dan maar voor zorgen dat hij een geschikte plek voor ze vindt. Echt meid, het is ZIJN pakkie an en dit kan natuurlijk geen reden zijn om dan 'dus' maar voor mediation te gaan..
Zoals anderen hier ook al opmerken: je kunt pas goed voor je kinderen zorgen als je goed voor jezelf zorgt. Een advocaat is er enkel en alleen voor jou. En nogmaals: zo iemand doet niets wat jij niet wilt!!! Bij iedere stap die hij zet heeft hij jouw goedkeuring nodig!
donderdag 14 mei 2009 om 16:07
De mediator heeft gezegd dat een zijn urgentie probleem is op te lossen door op papier, en alleen op papier de kinderen uit elkaar te halen. Twee bij mij en twee bij hem.
Ok probleem opgelost, dit hier opschrijven laat me meteen zien wat een onzinnig idee dat is, al is het maar op papier, ik zal het altijd zien als het uit elkaar trekken van de kinderen. En daarbij komt nog dat ik nu ook net zit te bedenken dat ik dan nooit een huis krijg met genoeg slaapkamers, ik heb er tenslotte maar 2 en geen 4. En ook nog dat dit allemaal in zijn belang is, niet perse die van de kinderen.
Concept mail is bijna klaar, in de mail heb ik duidelijk gezegd dat ik voor een advocaat ga. Mededeling over de bezoek regeling, 1x per twee weken en beslist niet in dit huis. Dat beslist niet in mijn huis heb ik er expres bij gezet want hij had bedacht dat dat wel makkelijk was, hij de kinderen in mijn huis en ik kan wieberen voor dat weekend. En ook nog over het ophalen van spullen, kan altijd maar wel even bellen van te voren en een afspraak maken. Zo nu nog even de moed opbrengen om hem te versturen, heb er wel een summiere uitleg bij gedaan over het waarom maar toch he. Hij weet hoe ik werk en weet precies hoe hij me kan raken. Moet hier boven staan, ik moet, ik zal, ik kan.
meiden
Ok probleem opgelost, dit hier opschrijven laat me meteen zien wat een onzinnig idee dat is, al is het maar op papier, ik zal het altijd zien als het uit elkaar trekken van de kinderen. En daarbij komt nog dat ik nu ook net zit te bedenken dat ik dan nooit een huis krijg met genoeg slaapkamers, ik heb er tenslotte maar 2 en geen 4. En ook nog dat dit allemaal in zijn belang is, niet perse die van de kinderen.
Concept mail is bijna klaar, in de mail heb ik duidelijk gezegd dat ik voor een advocaat ga. Mededeling over de bezoek regeling, 1x per twee weken en beslist niet in dit huis. Dat beslist niet in mijn huis heb ik er expres bij gezet want hij had bedacht dat dat wel makkelijk was, hij de kinderen in mijn huis en ik kan wieberen voor dat weekend. En ook nog over het ophalen van spullen, kan altijd maar wel even bellen van te voren en een afspraak maken. Zo nu nog even de moed opbrengen om hem te versturen, heb er wel een summiere uitleg bij gedaan over het waarom maar toch he. Hij weet hoe ik werk en weet precies hoe hij me kan raken. Moet hier boven staan, ik moet, ik zal, ik kan.
meiden
