Relaties
alle pijlers
Hoe het uitmaken...
woensdag 16 december 2020 om 11:36
[EDIT]Ik weet het nog steeds niet zeker, dus ik ga het vooralsnog niet uitmaken.[edit]
Tekst was:
als m'n ouders enorme fan van hem zijn?
Ik ben sowieso al vaak de boeman als er iets is tussen mij en mijn vriend. Ze kiezen altijd voor hem, vooral m'n moeder. Ik moet dit of dat gewoon niet doen, of juist wel.
Ik weet vrij zeker dat ze het niet zullen snappen, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze zullen zeggen dat ik het moet proberen (terwijl ik dat al jaren doe), en dat we in relatietherapie moeten ofzo.
Ik ben al jaren niet echt gelukkig. Ik heb een lijstje gemaakt met wat ik niet leuk vind aan mijn vriend. Dat is een behoorlijk lange lijst. Eén punt is bijv dat hij al jaren enorm snel geïrriteerd raakt en zo reageert als ik iets zeg, of hem ergens op wijs. Hoevaak dit gebeurt is niet normaal. Er is dan ook geen enkel gesprek mogelijk over bepaalde onderwerpen.
Er is al jaren geen seks meer. Ik vind hem seksueel absoluut niet aantrekkelijk. Hier heeft hij zelf voor gezorgd. En zo nog een aantal andere dingen.
Maar... ik vind het doodeng om het uit te maken. Mijn hele leven gaat veranderen. En daar ben ik bang voor, omdat ik niet goed weet hoe het dan gaat verlopen. Nu is het gewoon zoals het is. En dat vind ik fijn. Ik weet niet heel zeker of ik het écht wil, het uitmaken. Bij mijn ex was ik er op een gegeven moment écht klaar mee en toen heb ik zonder er al teveel over na te denken de relatie verbroken. Ook toen woonde ik samen en hadden we al jaren een relatie. Dat gevoel van het echt zat zijn heb ik nu niet. Ik twijfel echt heel erg of ik er goed aan zal doen. Want op zich als ik zo door zou moeten als nu vind ik dat prima. Ik ben het gewend.
Ik weet het gewoon niet. Soms wil ik dat de keuze voor mij gemaakt word. Maar dan zou ik nooit meer terug kunnen naar nu.
Tekst was:
als m'n ouders enorme fan van hem zijn?
Ik ben sowieso al vaak de boeman als er iets is tussen mij en mijn vriend. Ze kiezen altijd voor hem, vooral m'n moeder. Ik moet dit of dat gewoon niet doen, of juist wel.
Ik weet vrij zeker dat ze het niet zullen snappen, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze zullen zeggen dat ik het moet proberen (terwijl ik dat al jaren doe), en dat we in relatietherapie moeten ofzo.
Ik ben al jaren niet echt gelukkig. Ik heb een lijstje gemaakt met wat ik niet leuk vind aan mijn vriend. Dat is een behoorlijk lange lijst. Eén punt is bijv dat hij al jaren enorm snel geïrriteerd raakt en zo reageert als ik iets zeg, of hem ergens op wijs. Hoevaak dit gebeurt is niet normaal. Er is dan ook geen enkel gesprek mogelijk over bepaalde onderwerpen.
Er is al jaren geen seks meer. Ik vind hem seksueel absoluut niet aantrekkelijk. Hier heeft hij zelf voor gezorgd. En zo nog een aantal andere dingen.
Maar... ik vind het doodeng om het uit te maken. Mijn hele leven gaat veranderen. En daar ben ik bang voor, omdat ik niet goed weet hoe het dan gaat verlopen. Nu is het gewoon zoals het is. En dat vind ik fijn. Ik weet niet heel zeker of ik het écht wil, het uitmaken. Bij mijn ex was ik er op een gegeven moment écht klaar mee en toen heb ik zonder er al teveel over na te denken de relatie verbroken. Ook toen woonde ik samen en hadden we al jaren een relatie. Dat gevoel van het echt zat zijn heb ik nu niet. Ik twijfel echt heel erg of ik er goed aan zal doen. Want op zich als ik zo door zou moeten als nu vind ik dat prima. Ik ben het gewend.
Ik weet het gewoon niet. Soms wil ik dat de keuze voor mij gemaakt word. Maar dan zou ik nooit meer terug kunnen naar nu.
anoniem_63c47c11b8681 wijzigde dit bericht op 10-01-2021 12:04
3.00% gewijzigd
zondag 10 januari 2021 om 19:12
Dat ik hem graag aan het werk zie, is hetzelfde als me constant ergeren aan hem? Oké, aparte manier van begrijpend lezen heb je...
Nee, we ergeren ons absoluut niet constant aan elkaar! Sterker nog, er zijn dagen dat het helemaal niet gebeurd. Wat ik wél zei, is dat de kans minder is dat een van ons zich aan de ander ergert als hij aan het werk is. Omdat hij dan weg is, uit huis en ik m'n ding kan doen.
Hoe jij hier mezelf tegenspreken uithaalt.
Als ik me daadwerkelijk constant aan hem zou ergeren, dan had ik echt wel m'n spullen gepakt.
zondag 10 januari 2021 om 19:13
Dan zou ik vaker boven gaan zitten met dat kacheltje. En geduldig wachten tot het aspergeseizoen weer begint
Het is heel normaal om je af en toe te ergeren als je op elkaars lip zit.
anoniem_399690 wijzigde dit bericht op 10-01-2021 19:14
13.00% gewijzigd
zondag 10 januari 2021 om 19:14
viva-amber schreef: ↑10-01-2021 19:13Op één of andere manier heeft dit topic een heel uitgekookt rafelrandje.
Iemand zit zich ergens voor het vensterglas onnoemelijk te vervelen
zondag 10 januari 2021 om 19:22
Dat snap ik. En ik snap ook dat ik me meer aan hem erger dan normaal gesproken, omdat ik een persoonlijkheidsstoornis heb waarbij je niks van andere mensen moet hebben.
Maar dat hij zich aan zowat alles wat ik aangeef ergert, daar kan ik met m'n pet niet bij. Meneer is écht zó óntzettend snel geïrriteerd, dat is echt niet normaal. Een normaal gesprek is gewoon niet mogelijk, binnen 2 zinnen is meneer geïrriteerd, waar het ook over gaat. Ik ben dit zó zat.
Ik vind bepaalde keuzes die ik maak echt niet zo gek als mijn vriend zo tegen me doet. Het is allang niet meer zo leuk als de beginjaren in onze relatie.
En ik heb dit zo vaak proberen aan te geven, dat ik er verdrietig van word, dat ik het zo niet meer leuk vind, maar hij doet er geen fuck mee.
zondag 10 januari 2021 om 19:37
Oh? Het is normaal om je zo snel aan de ander te ergeren wat die zegt, zoals mijn vriend doet?
Nou, dat is het niet. Dat is dus niet normaal!
Voorbeeld: Wij zijn al 10 jaar samen. Je zou kunnen zeggen dat je de ander dan wel zou kunnen kennen, nietwaar?! Wij hebben een kleine bank en ik zit daar altijd op en mijn vriend in 1 van de stoelen. Al 10 jaar weet mijn vriend dat ik niet van de contact ben, alsin knuffelen, tegen elkaar aanliggen of zitten enzo. Kom ik vanmorgen beneden: zit hij op de bank Dakar te kijken. Prima, niks mis mee. Ik schenk thee in en blijf staan. Hij merkt dit en zegt: "Kom zitten" (terwijl ik dat dus niet prettig vind!). Ik zeg: "Nee." Zijn reactie? "Godverdomme! Oke ik ga wel weer weg!" En gaat heel geïrriteerd op één van de stoelen zitten.
Je kunt mij niet vertellen dat dat een normale reactie is. (Gezien wat ik heb uitgelegd.) Hij kon nog weleens sterven van de hoeveelheid ergernis die hij ervaart... Dat lijkt mij niet heel goed voor het hart.
zondag 10 januari 2021 om 19:38
Leuk dat je vindt dat ik maar over mijn grenzen heen moet gaan.
zondag 10 januari 2021 om 19:43
Oh hier had ik even overheen gelezen. Als hij echt een risico loopt om te overlijden aan zijn irritaties dan is dat natuurlijk niet wenselijk. Ik zou daarmee zeker even langs de dokter gaan.
zondag 10 januari 2021 om 21:20
AudiR8 schreef: ↑10-01-2021 19:37Oh? Het is normaal om je zo snel aan de ander te ergeren wat die zegt, zoals mijn vriend doet?
Nou, dat is het niet. Dat is dus niet normaal!
Voorbeeld: Wij zijn al 10 jaar samen. Je zou kunnen zeggen dat je de ander dan wel zou kunnen kennen, nietwaar?! Wij hebben een kleine bank en ik zit daar altijd op en mijn vriend in 1 van de stoelen. Al 10 jaar weet mijn vriend dat ik niet van de contact ben, alsin knuffelen, tegen elkaar aanliggen of zitten enzo. Kom ik vanmorgen beneden: zit hij op de bank Dakar te kijken. Prima, niks mis mee. Ik schenk thee in en blijf staan. Hij merkt dit en zegt: "Kom zitten" (terwijl ik dat dus niet prettig vind!). Ik zeg: "Nee." Zijn reactie? "Godverdomme! Oke ik ga wel weer weg!" En gaat heel geïrriteerd op één van de stoelen zitten.
Je kunt mij niet vertellen dat dat een normale reactie is. (Gezien wat ik heb uitgelegd.) Hij kon nog weleens sterven van de hoeveelheid ergernis die hij ervaart... Dat lijkt mij niet heel goed voor het hart.
Woehaha, je gaat voor hem staan en dan begint het grote wegstaren?
zondag 10 januari 2021 om 21:25
Ik vind het inderdaad niet echt normaal van jou dat je als een verongelijkte puber passief-agressief in de kamer gaat staan wachten tot hij van de bank op staat. Ga lekker zelf op een stoel zitten als hij op de bank zit en je perse niet samen op de bank wil zitten. Het is ook zijn huis en ook zijn bank.AudiR8 schreef: ↑10-01-2021 19:37Oh? Het is normaal om je zo snel aan de ander te ergeren wat die zegt, zoals mijn vriend doet?
Nou, dat is het niet. Dat is dus niet normaal!
Voorbeeld: Wij zijn al 10 jaar samen. Je zou kunnen zeggen dat je de ander dan wel zou kunnen kennen, nietwaar?! Wij hebben een kleine bank en ik zit daar altijd op en mijn vriend in 1 van de stoelen. Al 10 jaar weet mijn vriend dat ik niet van de contact ben, alsin knuffelen, tegen elkaar aanliggen of zitten enzo. Kom ik vanmorgen beneden: zit hij op de bank Dakar te kijken. Prima, niks mis mee. Ik schenk thee in en blijf staan. Hij merkt dit en zegt: "Kom zitten" (terwijl ik dat dus niet prettig vind!). Ik zeg: "Nee." Zijn reactie? "Godverdomme! Oke ik ga wel weer weg!" En gaat heel geïrriteerd op één van de stoelen zitten.
Je kunt mij niet vertellen dat dat een normale reactie is. (Gezien wat ik heb uitgelegd.) Hij kon nog weleens sterven van de hoeveelheid ergernis die hij ervaart... Dat lijkt mij niet heel goed voor het hart.
zondag 10 januari 2021 om 21:48
Je partner wil gewoon affectie en dat krijgt hij duidelijk niet van jou. Ik denk dat hij gewoon geïrriteerd is omdat hij iets mist in jullie relatie.AudiR8 schreef: ↑10-01-2021 19:37Oh? Het is normaal om je zo snel aan de ander te ergeren wat die zegt, zoals mijn vriend doet?
Nou, dat is het niet. Dat is dus niet normaal!
Voorbeeld: Wij zijn al 10 jaar samen. Je zou kunnen zeggen dat je de ander dan wel zou kunnen kennen, nietwaar?! Wij hebben een kleine bank en ik zit daar altijd op en mijn vriend in 1 van de stoelen. Al 10 jaar weet mijn vriend dat ik niet van de contact ben, alsin knuffelen, tegen elkaar aanliggen of zitten enzo. Kom ik vanmorgen beneden: zit hij op de bank Dakar te kijken. Prima, niks mis mee. Ik schenk thee in en blijf staan. Hij merkt dit en zegt: "Kom zitten" (terwijl ik dat dus niet prettig vind!). Ik zeg: "Nee." Zijn reactie? "Godverdomme! Oke ik ga wel weer weg!" En gaat heel geïrriteerd op één van de stoelen zitten.
Je kunt mij niet vertellen dat dat een normale reactie is. (Gezien wat ik heb uitgelegd.) Hij kon nog weleens sterven van de hoeveelheid ergernis die hij ervaart... Dat lijkt mij niet heel goed voor het hart.
