Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zondag 17 mei 2009 om 15:30
Verdriet, veel verdriet, vaak in grote golven en op onverwachte momenten hoort bij het proces. Een echtscheiding is een soort rouwproces. Je hebt een verlies te verwerken. Dat verloopt volgens vaste fases. Ik weet niet of ik hier sites mag noemen, maar zoek bijvoorbeeld maar eens met Google op 'rouwproces scheiding'. Geeft je een beetje een beeld van wat je kunt verwachten.
Je staat opeens weer op jezelf, moet weer zelf voor jezelf en je kinderen zorgen. Vergeet daarbij niet dat je dat niet alleen hoeft te doen. Zoek steun en vraag hulp. Als ik terug kijk heb ik te lang gewacht. Het hoeft niet alleen...
Veel mensen zullen je willen helpen en steunen als je ze vraagt. Kunnen bijv. je kids opvangen zodat je wat ruimte voor jezelf krijgt.
Je weet zelf het beste wat je nodig hebt...en wanneer.
Sterkte!!
Je staat opeens weer op jezelf, moet weer zelf voor jezelf en je kinderen zorgen. Vergeet daarbij niet dat je dat niet alleen hoeft te doen. Zoek steun en vraag hulp. Als ik terug kijk heb ik te lang gewacht. Het hoeft niet alleen...
Veel mensen zullen je willen helpen en steunen als je ze vraagt. Kunnen bijv. je kids opvangen zodat je wat ruimte voor jezelf krijgt.
Je weet zelf het beste wat je nodig hebt...en wanneer.
Sterkte!!
zondag 17 mei 2009 om 17:51
Ik weet dat ik hulp kan krijgen, ik weet dat ik alleen maar hoef te bellen en ze komen eraan. Maar ik moet hier toch alleen doorheen, de mensen die ik ken hebben geen van allen dit ooit meegemaakt, en dan nog wat kunnen ze zeggen? Het is vandaag gewoon een vreselijke k*t dag en er zullen er vast nog meer van komen. Ben een einzelgänger altijd al geweest. En misschien hierdoor voelt ik dubbel zoveel pijn, de enige man aan wie ik mijn hart heb gegeven wil hem niet meer hebben. Ach weet ik veel, denken doet nu ook pijn. Net als mijn rug nu...lol, echt moet een andere afleiding gaan vinden..........
meiden (en man)
meiden (en man)
zondag 17 mei 2009 om 19:18
Sanne, je moet het toch doen op jouw manier. En als dat betekent dat je hem een mail of sms stuurt dan doe je dat gewoon. Iedereen moet zijn eigen 'fouten' maken, daar leer je het meeste van.
Je kan je kind duizend keer zeggen voorzichtig te doen op het klimrek maar als ze er 1 keer goed af gaan (net als NewGirl afgelopen donderdag) leren ze daar meer van dan van al die goede raad. En dat geldt ook voor jou.
Jeetje, het is voor jou nog zo vers, je zit nog in het eerste stadium van totale verbijstering en ongeloof. Door het te doen op je eigen manier kom je toch steeds een stapje verder.. ook al is het eerst 3 vooruit en 2 achteruit, da's toch echt 1 stap naar voren.
Als je over een jaar nog dezelfde dingen schrijft en doet, dan moet je misschien eens goed achter je oor gaan krabben, maar voor nu vind ik het helemaal niet raar.
Het is jouw proces, en het is jouw man/ex die het betreft, vertrouw op je intuitie, Doe het op je eigen manier!
Je bent goed bezig!
liefs van NW
Je kan je kind duizend keer zeggen voorzichtig te doen op het klimrek maar als ze er 1 keer goed af gaan (net als NewGirl afgelopen donderdag) leren ze daar meer van dan van al die goede raad. En dat geldt ook voor jou.
Jeetje, het is voor jou nog zo vers, je zit nog in het eerste stadium van totale verbijstering en ongeloof. Door het te doen op je eigen manier kom je toch steeds een stapje verder.. ook al is het eerst 3 vooruit en 2 achteruit, da's toch echt 1 stap naar voren.
Als je over een jaar nog dezelfde dingen schrijft en doet, dan moet je misschien eens goed achter je oor gaan krabben, maar voor nu vind ik het helemaal niet raar.
Het is jouw proces, en het is jouw man/ex die het betreft, vertrouw op je intuitie, Doe het op je eigen manier!
Je bent goed bezig!
liefs van NW
zondag 17 mei 2009 om 19:43
NW
Over een jaar nog waar ik nu ben? Dat hoop ik toch niet en ga daar ook niet van uit hoor, nu op dit moment voelt het goed om sommige dingen te delen, en heeeeel soms heb ik ook het gevoel dat er iets van doordringt. En dat kleine scheurtje in die hele dikke muur voelt gewoon goed. Het zal niets veranderen, hij zal niet veranderen en de muur is morgen weer helemaal heel. Maar voor dit moment wil ik het zo. En het word nu al wat minder hoor, het schrijven van de mails gebeurt nog dagelijks maar verzenden doe ik ze zelden, alleen als ik het gevoel heb; dit is goed, dit kan, dit moet gezegd. En wat hij er dan van vind ? Over het algemeen kan dat me niet zo heel veel schelen, hij doet het er maar even mee, het hoeft niet allemaal zo makkelijk voor hem te gaan. Heb hem er ook niet over gehoord dat hij ze niet meer ontvangen wil, dus zolang dat niet gebeurt doe ik gewoon wat ik op dat moment vind dat ik moet doen. Ik kan het niet beter uitleggen en er zullen wel mensen zijn die vinden dat ik het helemaal niet moet doen, maar het helpt mij met verwerken, en wat ik al eerder zei de verstuurde mails zijn minimaal.
Ben nog steeds aan het dubben over wel of geen mediation, de afspraak die staat is pas over anderhalve week dus heb nog lekker de tijd om alles tegen elkaar af te wegen, en misschien ga ik wel naar de afspraak maar dan zal ik wel duidelijk maken dat ik nog niet zeker ben over de af te leggen weg, dat ik misschien toch nog voor een advocaat ga. Hou maar even één ding in mijn hoofd "ik twijfel en kom boven", want boven komen zal ik.
meiden
Over een jaar nog waar ik nu ben? Dat hoop ik toch niet en ga daar ook niet van uit hoor, nu op dit moment voelt het goed om sommige dingen te delen, en heeeeel soms heb ik ook het gevoel dat er iets van doordringt. En dat kleine scheurtje in die hele dikke muur voelt gewoon goed. Het zal niets veranderen, hij zal niet veranderen en de muur is morgen weer helemaal heel. Maar voor dit moment wil ik het zo. En het word nu al wat minder hoor, het schrijven van de mails gebeurt nog dagelijks maar verzenden doe ik ze zelden, alleen als ik het gevoel heb; dit is goed, dit kan, dit moet gezegd. En wat hij er dan van vind ? Over het algemeen kan dat me niet zo heel veel schelen, hij doet het er maar even mee, het hoeft niet allemaal zo makkelijk voor hem te gaan. Heb hem er ook niet over gehoord dat hij ze niet meer ontvangen wil, dus zolang dat niet gebeurt doe ik gewoon wat ik op dat moment vind dat ik moet doen. Ik kan het niet beter uitleggen en er zullen wel mensen zijn die vinden dat ik het helemaal niet moet doen, maar het helpt mij met verwerken, en wat ik al eerder zei de verstuurde mails zijn minimaal.
Ben nog steeds aan het dubben over wel of geen mediation, de afspraak die staat is pas over anderhalve week dus heb nog lekker de tijd om alles tegen elkaar af te wegen, en misschien ga ik wel naar de afspraak maar dan zal ik wel duidelijk maken dat ik nog niet zeker ben over de af te leggen weg, dat ik misschien toch nog voor een advocaat ga. Hou maar even één ding in mijn hoofd "ik twijfel en kom boven", want boven komen zal ik.
meiden
zondag 17 mei 2009 om 22:24
Weet je, Sanne, het is nu vier maanden geleden dat mijn man er vandoor ging en wat mij heel erg hielp op momenten dat ik 'pijn' had, was; me realiseren dat dit het proces was en dat ik dat onverdoofd aan het doorstaan was. Zoiets als naweeën of bevallen: je moet er een keer doorheen. Als je die pijn nu niet 'neemt' en jezelf op wat voor manier ook verdooft, moet je er later weer wat mee. Dus die pijn leidt ergens toe; het is niet zinloos.
Ik merk nu, na vier maanden, dat ik weer langzamerhand grotendeels in een andere fase kom. De fase van het loslaten. Al heb ik de fase van het ongeloof en het proberen over te halen terug te komen overgeslagen geloof ik, en ben ik gelijk in mijn woedende fase terecht gekomen. Daar heb ik veel aan gehad qua energie.
Dag na dag, uur na uur, kom je er wel, dat is mijn boodschap.
Ik merk nu, na vier maanden, dat ik weer langzamerhand grotendeels in een andere fase kom. De fase van het loslaten. Al heb ik de fase van het ongeloof en het proberen over te halen terug te komen overgeslagen geloof ik, en ben ik gelijk in mijn woedende fase terecht gekomen. Daar heb ik veel aan gehad qua energie.
Dag na dag, uur na uur, kom je er wel, dat is mijn boodschap.
zondag 17 mei 2009 om 22:52
Boodschap luid en duidelijk ontvangen hoor Ben er van overtuigt dat ik er kom, weiger me hierdoor klein te laten krijgen. Maar dipdagen zullen voorlopig nog wel voorkomen, waarschijnlijk meer dan minder, en zal daar 'gewoon' door heen moeten.
Zo zie je maar dat iedereen het anders verwerkt en ik vind ook dat iedereen dit op zijn eigen manier moet doen. Wat new zegt, doe wat jij vind dat goed is. En komen zullen we er allemaal daar ben ik van overtuigt, met de steun van iedereen die maar wil steunen is een stukje van de weg al afgelegd.
meiden
Zo zie je maar dat iedereen het anders verwerkt en ik vind ook dat iedereen dit op zijn eigen manier moet doen. Wat new zegt, doe wat jij vind dat goed is. En komen zullen we er allemaal daar ben ik van overtuigt, met de steun van iedereen die maar wil steunen is een stukje van de weg al afgelegd.
meiden
maandag 18 mei 2009 om 14:14
Sanne, begrijp me niet verkeerd! Ik zou je niet van de zijkant even willen vertellen wat je wel of niet zou moeten doen. Met mijn hoop sprak ik uit, dat zulke mails (vooral die negatieve reacties van hem) en die wanhopige smsjes voor jou snel tot het verleden zullen behoren. Het kost je zoveel negatieve energie, en het levert je niets op. Maar iedereen gaat denk ik wel door die fase van contact zoeken een beetje tegen beter weten in. Ik hoop oprecht dat je snel uit die fase bent, zodat er een stukje van de pijn en frustratie achter je ligt. Loslaten gaat heel erg langzaam, maar ieder stapje is een begin, en ieder stapje is belangrijk voor het helen. Al lijkt dat nu nog mijlenver voor jou.
maandag 18 mei 2009 om 14:44
Nee begreep je niet verkeerd hoor, maar ik moet het er gewoon uitgooien, ik stuur niet elke mail die ik schrijf. Alleen het schrijven helpt al. En voor het eerst wel een goede reactie gehad, (zie berichtje over sms, heb daar wat bij gezet). Ik weet dat het niets veranderd maar op dit moment helpt het mij om dingen duidelijk te zien. Vandaar ook dat ik zelden een mail ook echt verstuur. Het schrijven van de mails, of niet verzonden brieven, geeft mij rust in mijn hoofd, en voel het niet als negatieve energie. Ik weet ook niet hoe ik dit beter kan uitleggen. Misschien zo "het laat mij dingen in het juiste perspectief zien". Nou ja maak er maar soep van. Lol.
En roller, jouw stukjes helpen en doen me goed, vooral doorgaan hoor
meiden
En roller, jouw stukjes helpen en doen me goed, vooral doorgaan hoor
meiden
maandag 18 mei 2009 om 15:03
Schrijven kan inderdaad helend werken, in ieder geval een uitlaatklep zijn voor jezelf en om dingen helder te krijgen. Uit je hoofd en op het papier, zoiets. Anders wordt het te vol daarboven. Niks raars aan, heel logisch.
Ik kan alleen je aanvulling over dat stukje van de sms niet volgen, heeft hij nog gereageerd dan (via mail of sms)?
Ik kan alleen je aanvulling over dat stukje van de sms niet volgen, heeft hij nog gereageerd dan (via mail of sms)?
maandag 18 mei 2009 om 18:10
maandag 18 mei 2009 om 21:40
Heb er nog eens over na zitten denken, en vroeg me af waarom ik het belangrijk vind dat hij weet hoe ik me voel, waarom ik wil dat hij reageert. Ik denk, en hou me ten goede he, ik denk dat het een stukje erkenning is, erkenning dat hij me pijn doet, erkenning dat, hoewel hij er al helemaal klaar mee is, ik dat nog niet ben. Klinkt dit stom? Misschien? Is het dom? Denk het wel. Maar op dit moment vind ik het prettig, waarschijnlijk omdat het nog zo vreselijk vers is en het er bij mij nog niet in zit dat hij niets meer voelt. Kan ik ook niet geloven hoor dat alle gevoel weg is, wel het houden van, en wel de Echte interesse, maar de afgelopen 19 jaar zijn toch meer goed dan slecht geweest, wil er bij mij niet in dat hij dat niet meer weet. Of geef ik hem nu te veel credit ? Pfffffffffffffffff weet je, wil me er niet meer druk om maken. Vind het goed zoals ik het nu doe en wil op dit moment eigenlijk alleen met mezelf bezig zijn. Dus KLAAR !! hihi doe wat ik wil doen en stop ermee als ik het niet meer wil doen.
meiden
meiden
maandag 18 mei 2009 om 23:27
Lol dushi , daar had ik nog niet eens over nagedacht Tja ben eigenlijk wel een beetje trots op mezelf. Kan zelfs soms nog lachen met de kinderen, al zijn ze erg gevoelig voor mijn stemming tegenwoordig, en reageren daar op hun manier op. Soms dus heeeeel vervelend, maar vergeef ze alles (bijna 
), ook zij hebben het moeilijk. Hadden zaterdagavond filmavondje, eerst een film die de jongens leuk vonden, jongens naar bed en toen een voor ons meiden, popcorn erbij en ik zat zowaar een beetje te genieten. En ook dan ben ik best trots op mezelf, dat ik dit 'gewoon' kan, en kan genieten van hun plezier.
meiden
), ook zij hebben het moeilijk. Hadden zaterdagavond filmavondje, eerst een film die de jongens leuk vonden, jongens naar bed en toen een voor ons meiden, popcorn erbij en ik zat zowaar een beetje te genieten. En ook dan ben ik best trots op mezelf, dat ik dit 'gewoon' kan, en kan genieten van hun plezier.meiden
maandag 18 mei 2009 om 23:34
Kijk met dit soort kleine dingen maak je het even wat minder zwaar voor jezelf. Natuurlijk mag je genieten van zo iets. Al is het maar zodat je je batterij weer oplaad voor de momenten dat je even niet geniet. Het even moeilijk hebt. Zelfs in verdrietige tijden mag en kun je lachen. Soms zelfs om het bizarre van het alles wat er gebeurd.
maandag 18 mei 2009 om 23:43
Heel goed: genieten is superbelangrijk, Sanne. Ik heb zelfs een hele "waar word ik blij van-lijst' gemaakt, grotendeels in mijn hoofd, en daar doe ik zoveel mogelijk dingen van. Wat erop staat? Dit:
Van muziek word ik blij, van mooie boeken, lieve mensen, lekker internetten, badderen met leuke bladen, lekker werken, studeren en iets moeilijks uiteenrafelen, mooie teksten maken en op een creatieve manier het onmogelijk mogelijk maken en mensen verrassen, attent zijn, op rommelmarkten scharrelen, het huis leuk en gezellig maken, genieten van mijn kinderen enz enz. Voor al die dingen hoef ik me nu net meer te verdedigen.
Ik hoef geen Top Gear meer te kijken of Paul de Leeuw of De Lama's. Geen Songfestival. Niet in de klassieker mee te rijden met de kinderen los achterin, want geen gordels. Niet meer thuis te zitten met schoonzus omdat ex ondertussen met zwager een strandwandeling maakt bij windkracht 10 of naar de kroeg gaat. Enz enz.
Van muziek word ik blij, van mooie boeken, lieve mensen, lekker internetten, badderen met leuke bladen, lekker werken, studeren en iets moeilijks uiteenrafelen, mooie teksten maken en op een creatieve manier het onmogelijk mogelijk maken en mensen verrassen, attent zijn, op rommelmarkten scharrelen, het huis leuk en gezellig maken, genieten van mijn kinderen enz enz. Voor al die dingen hoef ik me nu net meer te verdedigen.
Ik hoef geen Top Gear meer te kijken of Paul de Leeuw of De Lama's. Geen Songfestival. Niet in de klassieker mee te rijden met de kinderen los achterin, want geen gordels. Niet meer thuis te zitten met schoonzus omdat ex ondertussen met zwager een strandwandeling maakt bij windkracht 10 of naar de kroeg gaat. Enz enz.
maandag 18 mei 2009 om 23:44
Snap ik helemaal, je wilt dat de ander begrijpt wat hij aanricht, wat de gevolgen zijn. Ik vraag me af, of dat ooit echt lukt. Op de een of andere manier weten mannen dit allemaal voor zichzelf goed te praten, of er in ieder geval een draai aan te geven, waardoor het allemaal wat mooier uitkomt dan het in werkelijkheid is. Confrontaties zijn mannen niet goed in. Als het al eens goed doordringt, dan hebben ze dat muurtje. Lekker makkelijk! En jouw 'het' houdt zich vast aan het idee, dat het toch wel duidelijk was dat het toch al lang tussen jullie over was (de lamlul).
Geniet van je kinderen en die momenten, goed dat je dit kan!
Geniet van je kinderen en die momenten, goed dat je dit kan!
maandag 18 mei 2009 om 23:51
Na de dipdag van gister zit ik nu weer helemaal te glimmen, vreemd hoe emoties zo hoog en laag kunnen gaan. Zal misschien vanavond zelfs lekker slapen? Zou zo maar eens kunnen, blijf in ieder geval hoop houden.
Helemaal waar roller, maar heel, heel soms zie ik een miniem scheurtje en dat geeft op een vreemde manier voldoening. Ach wie weet wat er in zo'n hoofd omgaat, zo makkelijk als hij voor een ander dacht, en nu geloofd dat dit de waarheid is. Volmondig met je een hoor.....Lamlul
meiden
Helemaal waar roller, maar heel, heel soms zie ik een miniem scheurtje en dat geeft op een vreemde manier voldoening. Ach wie weet wat er in zo'n hoofd omgaat, zo makkelijk als hij voor een ander dacht, en nu geloofd dat dit de waarheid is. Volmondig met je een hoor.....Lamlul
meiden
dinsdag 19 mei 2009 om 08:26
quote:sannemer schreef op 17 mei 2009 @ 13:34:
Heb hem smsje gestuurd dat ik het vandaag vreselijk moeilijk heb. De man die hij was zou meteen gereageerd hebben de man die hij nu is dus niet. Ik zou het eigenlijk niet moeten doen natuurlijk maar kan er nog niet aan wennen dat hij er gewoon niet meer voor mij is. Dat de man van 19 jaar lief en leed niet meer bestaat. SH?*T ZOOI.
meiden (en man )
*edit* ps veeeeeel later toch nog mailtje terug gehad, met x, veranderd niets, zegt niets, maar toch het gevoel dat hij heeeeeeel even iets voelt.( zie berichtje van mij verder op, gooi nu van alles erin wat ik vind dat er moet staan, onduidelijk he hihi)
Geen mail, sms of zo sturen waarin je vertelt dat je je rot voelt! Hou het zo zakelijk mogelijk, al breekt je hart en denk je aan de man van vroeger.
Je mag je hier kwetsbaar opstellen, maar niet tegenover jou. Elke vorm van kwetsbaarheid en openhartigheid zal keihard tegen je worden gebruikt.
Echt, wees zo zakelijk mogelijk, ook al is het supermoeilijk.
Huilen en kwetsbaar zijn kan je hier doen. Niet (meer) bij hem, want hij pakt je op je kwetsbaarheid!
Heb hem smsje gestuurd dat ik het vandaag vreselijk moeilijk heb. De man die hij was zou meteen gereageerd hebben de man die hij nu is dus niet. Ik zou het eigenlijk niet moeten doen natuurlijk maar kan er nog niet aan wennen dat hij er gewoon niet meer voor mij is. Dat de man van 19 jaar lief en leed niet meer bestaat. SH?*T ZOOI.
meiden (en man
)*edit* ps veeeeeel later toch nog mailtje terug gehad, met x, veranderd niets, zegt niets, maar toch het gevoel dat hij heeeeeeel even iets voelt.( zie berichtje van mij verder op, gooi nu van alles erin wat ik vind dat er moet staan, onduidelijk he hihi)
Geen mail, sms of zo sturen waarin je vertelt dat je je rot voelt! Hou het zo zakelijk mogelijk, al breekt je hart en denk je aan de man van vroeger.
Je mag je hier kwetsbaar opstellen, maar niet tegenover jou. Elke vorm van kwetsbaarheid en openhartigheid zal keihard tegen je worden gebruikt.
Echt, wees zo zakelijk mogelijk, ook al is het supermoeilijk.
Huilen en kwetsbaar zijn kan je hier doen. Niet (meer) bij hem, want hij pakt je op je kwetsbaarheid!
dinsdag 19 mei 2009 om 10:17
In het algemeen: Of hij houd extra rekening met je kwetsbaarheid? waar hij eerst jou reactie veel te overdreven vond en het er niet mee eens was, kan hij het nu in perspectief zien, omdat hij weet dat jij nog erg verdrietig bent!!!
@ Wench Dus ik weet niet wat ik zou doen, ik zou namelijk wel mijn gevoels tonen... tot het moment waar hij er echt misbruik van gaat maken!!!
Hoe je moet inschatten of hij er misbruik van maakt is weer een ander verhaal/ probleem.
@ Wench Dus ik weet niet wat ik zou doen, ik zou namelijk wel mijn gevoels tonen... tot het moment waar hij er echt misbruik van gaat maken!!!
Hoe je moet inschatten of hij er misbruik van maakt is weer een ander verhaal/ probleem.
eenman1979 wijzigde dit bericht op 19-05-2009 10:18
Reden: een d vergeten
Reden: een d vergeten
% gewijzigd
dinsdag 19 mei 2009 om 11:50
quote:[message=3259912,noline]wench schreef op 19 mei
Geen mail, sms of zo sturen waarin je vertelt dat je je rot voelt! Hou het zo zakelijk mogelijk, al breekt je hart en denk je aan de man van vroeger.
Je mag je hier kwetsbaar opstellen, maar niet tegenover jou. Elke vorm van kwetsbaarheid en openhartigheid zal keihard tegen je worden gebruikt.
Echt, wees zo zakelijk mogelijk, ook al is het supermoeilijk.
Huilen en kwetsbaar zijn kan je hier doen. Niet (meer) bij hem, want hij pakt je op je kwetsbaarheid!Hoezo zou hij haar 'pakken' op haar kwetsbaarheid? Wat zou hij dan gaan doen? Ik vind het helemaal niet vreemd dat je laat blijken dat je verdrietig bent. Je bent toch geen robot die maar gewoon doorgaat. Ik denk dat Sannemer zelf ook wel weet dat ze beter zakelijk kan blijven, maar als dit dan in een bui van emoties gebeurd, jammer dan hoor. Niet mee zitten hoor!
Geen mail, sms of zo sturen waarin je vertelt dat je je rot voelt! Hou het zo zakelijk mogelijk, al breekt je hart en denk je aan de man van vroeger.
Je mag je hier kwetsbaar opstellen, maar niet tegenover jou. Elke vorm van kwetsbaarheid en openhartigheid zal keihard tegen je worden gebruikt.
Echt, wees zo zakelijk mogelijk, ook al is het supermoeilijk.
Huilen en kwetsbaar zijn kan je hier doen. Niet (meer) bij hem, want hij pakt je op je kwetsbaarheid!Hoezo zou hij haar 'pakken' op haar kwetsbaarheid? Wat zou hij dan gaan doen? Ik vind het helemaal niet vreemd dat je laat blijken dat je verdrietig bent. Je bent toch geen robot die maar gewoon doorgaat. Ik denk dat Sannemer zelf ook wel weet dat ze beter zakelijk kan blijven, maar als dit dan in een bui van emoties gebeurd, jammer dan hoor. Niet mee zitten hoor!
