Kinderen
alle pijlers
Prepuberteit - begint het geëmmer nu al?
donderdag 7 oktober 2021 om 09:29
Ik verheug me niet op de puberteit van mijn kinderen, maar ik weet dat bepaalde ruzies erbij horen. Toen ik veertien was, heb ik heel wat strijd met mijn moeder gehad over oa kleding, schoolwerk etc. Mijn man was braver, die had bijna nooit ruzie.
Enfin, zoon is elf en sinds de zomervakantie is hij megadwars. Vooraf zat er ook een kop op, maar kon je nog doordringen.
Project voor school wil hij niet goed uitvoeren (dat doen de anderen zogenaamd ook niet en anders staat hij voor schut).
Vanochtend een hele ruzie over kleding gehad. Pas heeft hij een duur kledingstuk gevraagd. Gepast, gevraagd of het naar wens is (ja dus) en nu doet hij het niet aan.
Op alles wat ik vraag, krijgen we een grote mond. Gisteren weigerde hij gewoon een vraag/opdracht van zijn vader om iets op te ruimen uit te voeren.
We zijn niet superstreng, sterker nog: sinds groep acht mag hij veel meer. We houden dus niet overdreven strak aan zijn kindertijd vast. Hij mag bv nu alleen naar de stad fietsen (klasgenoten mogen dat ook).
Qua uiterlijk zie ik niets van veranderingen. Het is niet zo dat hij- bij wijze van spreken- opeens een baard in de keel heeft of zich moet scheren.
Bij een puber beweeg je mee, maar bij een eigenwijs kind moet je strenger bijsturen. Dus: wat is verstandig?
Enfin, zoon is elf en sinds de zomervakantie is hij megadwars. Vooraf zat er ook een kop op, maar kon je nog doordringen.
Project voor school wil hij niet goed uitvoeren (dat doen de anderen zogenaamd ook niet en anders staat hij voor schut).
Vanochtend een hele ruzie over kleding gehad. Pas heeft hij een duur kledingstuk gevraagd. Gepast, gevraagd of het naar wens is (ja dus) en nu doet hij het niet aan.
Op alles wat ik vraag, krijgen we een grote mond. Gisteren weigerde hij gewoon een vraag/opdracht van zijn vader om iets op te ruimen uit te voeren.
We zijn niet superstreng, sterker nog: sinds groep acht mag hij veel meer. We houden dus niet overdreven strak aan zijn kindertijd vast. Hij mag bv nu alleen naar de stad fietsen (klasgenoten mogen dat ook).
Qua uiterlijk zie ik niets van veranderingen. Het is niet zo dat hij- bij wijze van spreken- opeens een baard in de keel heeft of zich moet scheren.
Bij een puber beweeg je mee, maar bij een eigenwijs kind moet je strenger bijsturen. Dus: wat is verstandig?
anoniem_63bbf1e807fcd wijzigde dit bericht op 07-10-2021 09:36
2.31% gewijzigd
donderdag 7 oktober 2021 om 11:06
Waar lees je dat ik zeg dat ik fantastische pubers heb?
Ik geef enkel aan dat ik niet overal de strijd om aan ga. (Zit niet in mij, ben zelf ook niet zo geweest als puber)
donderdag 7 oktober 2021 om 11:06
Zeker, ik bespreek heel veel met hem. We therapeuten hier wat af als ouders. Zijn begripvol en lief. En krijgen vervolgens een grote mond en ondankbaarheid. Dus dan ga je je afvragen of we niet teveel begripvol zijn.Saivash schreef: ↑07-10-2021 10:25Fijn dat het wat beter lijkt te gaan op school. Zijn jullie als ouders in goed contact met hem over hoe hij zich voelt, hoeveel spanning of druk hij ervaart op school of andere plekken waar hij zich groot houdt? Het kan best zijn dat het beter gaat op school, maar dat het hem wel veel kost, als in, veel energie, spanning en moeite om emotioneel mee te komen met leeftijdsgenoten.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:10
[quote=Saivash post_id=33340624 time=1633595567 user_id=392784
Leer even wat manieren zeg. Iemand denkt betrokken met je mee, en jij doet zo’n geniepige uitspraak?
Succes ermee verder.
[/quote]
Nou ja, ik vond juist dat de suggestie dat ik naar de huisarts moest, gemeen was. Zo van 'je bent gek en je moet zelf naar een therapeut'. Het blijft het viva-forum, soms word je om de raarste dingen afgekraakt.
Blijkbaar was het niet zo bedoeld. Gelukkig maar.
Leer even wat manieren zeg. Iemand denkt betrokken met je mee, en jij doet zo’n geniepige uitspraak?
Succes ermee verder.
[/quote]
Nou ja, ik vond juist dat de suggestie dat ik naar de huisarts moest, gemeen was. Zo van 'je bent gek en je moet zelf naar een therapeut'. Het blijft het viva-forum, soms word je om de raarste dingen afgekraakt.
Blijkbaar was het niet zo bedoeld. Gelukkig maar.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:11
Ik weet natuurlijk niet hoe gevoelig jouw kind is, maar ik zou een beetje oppassen met zulke uitspraken. Bij mij kwam dat als kind over dat ik niet goed genoeg was en dat m'n moeder mij niet goed vond hoe ik was. Zij bedoelde het gekscherend, maar het heeft meer kapotgemaakt dan dat zij ooit heeft kunnen denkentanteslankie schreef: ↑07-10-2021 09:49Vanaf zijn 10de leek het net alsof we een ander kind hadden. Daarvoor heel lief, behulpzaam en gezellig. Nu grote mond, dwars en stoerdoenerig. Ik vraag soms aan hem waar mij kind is en wat hij met hem gedaan heeft.
Hope for the best, plan for the worst - Jack Reacher
donderdag 7 oktober 2021 om 11:14
Ik zou gewoon uitleggen dat het prima is als hij de jas niet draagt. Je verkoopt hem dan op vinted en wat je er nog voor kan vangen is zijn budget voor een nieuwe jas. Die mag hij dan zelf gaan uitzoeken - dan merkt hij vanzelf dat je voor de helft van het geld echt niet zoveel keuze zal hebben.
Tegenspreken tegen de juf/thuis... hoezo zou je je daar voor schamen ? Ik vind dat kinderen zich pas kunnen gaan ontwikkelen door af en toe eens tegen te spreken of het ergens niet mee eens te zijn. Dan leren ze namelijk denken voor zichzelf. Je kan dat dwarse dus ook als een positieve ontwikkelingstap zien. Wat ik mijn puber wel altijd voor ogen heb gehouden: je oogst wat je zaait en c'est le ton qui fait la musique. Dus als jij het ergens niet mee eens bent en je zegt dat respectvol, dan krijg je veel meer gedaan van mensen. Dan gaan ze met je meedenken tot een oplossing. Ben jij een brutale scheldende schreeuwer, dan jaag je mensen tegen je in het harnas en word je er zelf de dupe van.
Het zijn juist de volwassenen die in hun jeugd nooit hebben geleerd om "netjes" tegen te spreken, die nu de negatieve gevolgen hebben met geen grenzen kunnen aangeven of iets dergelijks.
Kinderen blijven niet volgzaam en dat is maar goed ook. Begeleid hem door te blijven praten / uitleggen / wijzen op consequenties, maar ga hem niet dwingen. Ook al lijkt het in dovemansoren te vallen, uiteindelijk gaan ze er toch de dingen uitpikken die bij hun passen.
Tegenspreken tegen de juf/thuis... hoezo zou je je daar voor schamen ? Ik vind dat kinderen zich pas kunnen gaan ontwikkelen door af en toe eens tegen te spreken of het ergens niet mee eens te zijn. Dan leren ze namelijk denken voor zichzelf. Je kan dat dwarse dus ook als een positieve ontwikkelingstap zien. Wat ik mijn puber wel altijd voor ogen heb gehouden: je oogst wat je zaait en c'est le ton qui fait la musique. Dus als jij het ergens niet mee eens bent en je zegt dat respectvol, dan krijg je veel meer gedaan van mensen. Dan gaan ze met je meedenken tot een oplossing. Ben jij een brutale scheldende schreeuwer, dan jaag je mensen tegen je in het harnas en word je er zelf de dupe van.
Het zijn juist de volwassenen die in hun jeugd nooit hebben geleerd om "netjes" tegen te spreken, die nu de negatieve gevolgen hebben met geen grenzen kunnen aangeven of iets dergelijks.
Kinderen blijven niet volgzaam en dat is maar goed ook. Begeleid hem door te blijven praten / uitleggen / wijzen op consequenties, maar ga hem niet dwingen. Ook al lijkt het in dovemansoren te vallen, uiteindelijk gaan ze er toch de dingen uitpikken die bij hun passen.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
donderdag 7 oktober 2021 om 11:15
klopt, maar net als met babies, kun je ook met pubers dingen echt verkeerd of goed doen
en als je dat niet van nature aanvoelt, dan lees je eens een boek, of een site
en als het echt misloopt, dan vraag je hulp
donderdag 7 oktober 2021 om 11:16
donderdag 7 oktober 2021 om 11:19
Ja, ook dat laatste herken ik. Daarom heb ik eigenhandig 2 scheuren in een spijkerbroek gemaakt (cool mam!) en zijn de meeste van mijn zoon's kleding zwart. Omdat hij dat mooi vindt. Ik mocht vroeger niks qua kleding. Ook werd er bij mij vroeger thuis nooit gevraagd naar mijn mening. Wij hebben nu met kind over de meest uitlopende onderwerpen gespekken en discussies.
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
donderdag 7 oktober 2021 om 11:20
Hij vindt het hilarisch.Roxy21 schreef: ↑07-10-2021 11:11Ik weet natuurlijk niet hoe gevoelig jouw kind is, maar ik zou een beetje oppassen met zulke uitspraken. Bij mij kwam dat als kind over dat ik niet goed genoeg was en dat m'n moeder mij niet goed vond hoe ik was. Zij bedoelde het gekscherend, maar het heeft meer kapotgemaakt dan dat zij ooit heeft kunnen denken
Wij zeggen en doen thuis veel met humor naar elkaar. Dat haalt juist bij bozigheid of buien de druk er wat af en maakt het luchtig.
Maar ik snap wat je zegt.
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
donderdag 7 oktober 2021 om 11:21
Is natuurlijk ook een veranderd tijdsbeeld. Jouw ouders zijn zélf waarschijnlijk opgevoed in een veel strengere tijd.tanteslankie schreef: ↑07-10-2021 11:19Ja, ook dat laatste herken ik. Daarom heb ik eigenhandig 2 scheuren in een spijkerbroek gemaakt (cool mam!) en zijn de meeste van mijn zoon's kleding zwart. Omdat hij dat mooi vindt. Ik mocht vroeger niks qua kleding. Ook werd er bij mij vroeger thuis nooit gevraagd naar mijn mening. Wij hebben nu met kind over de meest uitlopende onderwerpen gespekken en discussies.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:21
Laat het los. Als het net is aangeschaft dan past het waarschijnlijk ook nog wel een poosje en lijkt het mij ook dat het een kledingstuk is voor herfst/winter, ik zou daar echt de strijd niet over aan gaan. Mijn kind van 11 kiest zijn kleding ook zelf, zowel bij het kopen als bij het aankleden. Ik geef alleen aan wat ik qua weer verstandig zou vinden. Hij heeft voor mijn gevoel veel te lang in korte broek gelopen, maar ik heb daar geen last van, hij heeft het zelf eventueel koud.boerinnetje-van-buuten schreef: ↑07-10-2021 09:54Elf, hij is elf. Hij zit nog op de basisschool. Kledingstuk is NET aangeschaft, hij heeft het nog nooit aangehad. Helaas kan ik het nu niet meer terugsturen, anders had ik dat wel gedaan.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:21
Niet blij is prima, maar daar hoef je toch niet op te blijven hangen?Yildizlar2 schreef: ↑07-10-2021 09:46Nou als hij bv na veel zeuren een jas van 200€ heeft gekregen en die blijft op de kapstok hangen . Snap ik dat to niet blij is .
Zodra het koud wordt en hij een jas nodig heeft, is het kiezen of delen: zonder jas naar school, of in de jas die je zo graag wou.
Scheelt bakken energie.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:23
Dan bijt je je vast bij de volgende dure trui die hij vraagt.
Volwassenen doen ook weleens een miskoop. Een kind van 11 dus ook. Helaas nog niet van zijn eigen geld, maar het idee is hetzelfde.
anoniem_402201 wijzigde dit bericht op 07-10-2021 11:31
18.14% gewijzigd
donderdag 7 oktober 2021 om 11:32
Ik neem mijn kind gewoon zelf mee als hij een nieuwe jas moet (en uberhaupt nieuwe kleren moet). Gisteren nog gedaan (was hier studiedag, kind zit ook in groep 8). En dan gaan we dus ook alleen voor hem op pad. En dan kun je dus in de winkel dus al de jas die iemand anders al heeft afserveren en ook de jas die te strak zit bij de polsen. Of de jas die op het stokje mooi lijkt maar toch niet zo'n handige sluiting heeft (knopen, zoals mijn zoon gisteren had). Overigens doe ik dat al heel lang dat ze gewoon zelf mee gaan en uitzoeken/passen. Maar ik heb dan ook een kind wat heel lang een moeilijk figuur heeft gehad waardoor ik echt niet iets zomaar kon meenemen. En inmiddels zit ie dus in de overgang tussen kindermaten en herenmaten.boerinnetje-van-buuten schreef: ↑07-10-2021 10:16Sorry, ik bedoel juist dat ik daar dus in méé ga. Voor mij is dat elastiek goed genoeg om de juist terug te brengen. Net als dat hij een andere jas niet wilde OMDAT inderdaad het sukkeltje van de klas die jas al had. Ik beweeg me al mee, maar ik vraag me af of ik dat dus niet teveel doe.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:34
Heel hard vind ik dit. En heel naar. Dan heb je echt geen leuke band met je kind. Gelukkig was mijn moeder niet zo.
Zou het zelf niet leuk vinden in ieder geval.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:38
Hier herken ik ook veel in. Mijn zoon liep ook teveel op zijn tenen en ging zich thuis ontladen.Saivash schreef: ↑07-10-2021 10:25Ik herken dit gedrag wel. Van mijzelf vroeger, van mijn zus.
En nu ook soms weer van mijn dochtertje van bijna 4.
Ik herken het opstandige, dat alleen maar thuis plaatsvindt en naar de ouders gericht is, als een soort uiting van spanning en een drang om de controle te houden.
Fijn dat het wat beter lijkt te gaan op school. Zijn jullie als ouders in goed contact met hem over hoe hij zich voelt, hoeveel spanning of druk hij ervaart op school of andere plekken waar hij zich groot houdt? Het kan best zijn dat het beter gaat op school, maar dat het hem wel veel kost, als in, veel energie, spanning en moeite om emotioneel mee te komen met leeftijdsgenoten.
Ik weet, door eigen ervaring en hulpverlening die ik heb gehad, dat rond de 10 jaar best een spannende tijd kan zijn voor kinderen. Ik heb rond die leeftijd een angststoornis ontwikkeld omdat ik voortdurend op mijn tenen moest blijven lopen in het dagelijks leven. Ik zeg niet dat dat lot ook op jullie zoon staat te wachten. Maar ik zou wel proberen te achterhalen of hij niet te veel op zijn tenen loopt op school, of de dingen hem niet net iets te veel kosten.
Het klinkt voor mij in elk geval alsof hij moet ontladen thuis, waar hij zich veilig voelt en daarbij, om het gevoel van controle te hebben (dat hij wellicht niet ervaart als hij op school is) zich tegen jullie afzet en daarbij dus alles wil bepalen.
Verder zou je uit de voorbeelden die je noemt over dat werkstuk en de kleding kunnen opmaken dat het hem wellicht veel doet wat anderen van hem vinden momenteel. Hij zegt voor schut te staan met het werkstuk en misschien heeft hij wel een opmerking gehad over die kleding, waardoor hij het liever niet meer aan wil?
Ik vul uiteraard best veel in. Maar ik denk dat het altijd goed is om zulk gedrag vanuit meerdere benaderingen te bekijken.
Thuis voelt hij zich veilig en is de liefde onvoorwaardelijk. Bij mijn zoon hielp het om duidelijke grenzen te stellen, over wat je echt niet tolereert. Zoals een brutale mond, schreeuwen of uitschelden. En samen iets te bedenken waarbij hij zijn frustratie kwijt kon, zonder een ander te raken.
Ze zeiden dat het niet kon. Toen kwam er iemand die dat niet wist en die deed het gewoon.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:39
Ik herken het zelf wel van vroeger .... ook wekenlang gezeurd voor een bepaalde merkjas die mijn moeder eigenlijk te duur vond. Toen ze uiteindelijk zwichtte en de jas er kwam, voelde ik me er helemaal niet meer happy in. Ik heb hem uiteindelijk misschien twee keer gedragen, want ging toen binnen een aantal weken opeens hele andere kledingstijl kant op en heb vervolgens vijf jaar alleen nog maar zwart gedragen. Soms verander je op die leeftijd gewoon opeens. Je bent ook zoekende en dus weet je het zelf ook nog niet allemaal.
Dus de les is: koop niets meer wat eigenlijk boven budget is - tenzij als extraatje of als cadeautje. Ik heb voor mijn dochter ook eens concertkaartjes gekocht in mei ofzo voor de Kerst. Bleek ze toen opeens van pop naar hard rock te zijn geëvolueerd in die korte tijd. Kan gewoon gebeuren.
Dus de les is: koop niets meer wat eigenlijk boven budget is - tenzij als extraatje of als cadeautje. Ik heb voor mijn dochter ook eens concertkaartjes gekocht in mei ofzo voor de Kerst. Bleek ze toen opeens van pop naar hard rock te zijn geëvolueerd in die korte tijd. Kan gewoon gebeuren.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
donderdag 7 oktober 2021 om 11:40
Dat zou mij ook te ver gaan inderdaad.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 7 oktober 2021 om 11:44
Helemaal eens. Ik vind het nog steeds bizar dat ik door een ander in het leven ben gebracht en daar nu zo’n 70+ jaar maar mee moet dealen. Ik ben er, dus ik maak er maar wat van, maar het is een hoop werk, een leven leiden. Maar goed, ik ben op de helft.
donderdag 7 oktober 2021 om 12:10
TO wel denk ik omdat ze zegt dat ze zelf ook altijd ruzie had met haar moeder. Misschien lijkt ze meer op/doet ze meer als haar eigen moeder dan ze zelf beseft? Tip: Ga eens na wat jouw moeder misschien anders had kunnen doen, waardoor jij als puber iets minder ruzie met haar had gemaakt.tanteslankie schreef: ↑07-10-2021 10:57Oh ja, ik kan zo 100 dingen bedenken die ik zo leuk, grappig en lief vind van mijn lekkere dwarse en eigenwijze puber.
Ik herken ook veel van zijn gedrag van hem van mezelf vroeger... Jullie ook van jezelf en je eigen kind(eren)?
.
donderdag 7 oktober 2021 om 12:17
Pubers zijn gewoon egoïstisch van aard en lijken of zijn inderdaad ondankbaar. Dat moet je niet persoonlijk opvatten.boerinnetje-van-buuten schreef: ↑07-10-2021 11:06Zeker, ik bespreek heel veel met hem. We therapeuten hier wat af als ouders. Zijn begripvol en lief. En krijgen vervolgens een grote mond en ondankbaarheid. Dus dan ga je je afvragen of we niet teveel begripvol zijn.
Overigens ook eens dat je als kind helemaal niet dankbaar hoeft te zijn voor wat ouders voor je doen, dat ze lief voor je zijn en begripvol. Dat is niet meer dan normaal.
.
donderdag 7 oktober 2021 om 13:14
Mijn kinderen zijn nog nooit fysiek gecorrigeerd, ik bespreek altijd alles met ze. Mijn zoon heeft al cursussen gevolgd (oa mindfullness) om om te gaan met bepaalde frustraties van hem. Hij wordt helemaal het rambam begeleid, geholpen met zijn huiswerk en verwend met leuke uitjes. Alles is zodanig normaal voor hem dat hij laatst vroeg waarom wij niet - zoals iédéréén- naar Ibiza op vakantie gaan.impala schreef: ↑07-10-2021 12:10TO wel denk ik omdat ze zegt dat ze zelf ook altijd ruzie had met haar moeder. Misschien lijkt ze meer op/doet ze meer als haar eigen moeder dan ze zelf beseft? Tip: Ga eens na wat jouw moeder misschien anders had kunnen doen, waardoor jij als puber iets minder ruzie met haar had gemaakt.
Dus ja, als hij dan 'nee' zegt als ik vraag of hij zijn kleren van de grond wil rapen, dan vraag ik me soms af of ik niet te doorgeschoten ben. En per ongeluk een verwend kind heb opgeleverd.
anoniem_63bbf1e807fcd wijzigde dit bericht op 07-10-2021 13:49
15.38% gewijzigd
