HSP

19-06-2009 11:16 215 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik blijk HSP te hebben, High Sensitieve Personality, en wanneer ik hierover lees herken ik mezelf inderdaad.



Ik moet nu leren om dit een plek in mijn leven te geven. Heeft iemand tips hoe ik dat moet doen?
Ik snap oprecht niet dat door trauma's van vroeger mensen nu niet meer in staat zijn te werken. Ik bedoel, onze generatie zit vol trauma's. Echt best wel veel. Allemaal kinderen van naoorlogse kinderen zeer geflipte personen.



Trauma's, daar kan ik over meepraten. Kan men nog een puntje aan zuigen. We kunnen nog een wedstrijdje houden wie het grootste trauma heeft en dus de meeste reden heeft om niet te functioneren in de maatschappij



Ik spot ermee, maar dat er in blijven hangen is echt iets van hulpverleners vandaag de dag. Ja, het is kut. Er in gaan blijven roeren helemaal. Het is niet erg om daar door kwetsbaar te zijn, moeite met dingen te hebben als je er maar wat mee doet. Dat, dank zij personen als jullie, maakt dat je nooit uit je trauma zal komen. Dat lukt pas als je verantwoording gaat nemen voor je eigen leven.
Alle reacties Link kopieren
@Ienimimi, mag ik jou ook een tip geven:

Je hoeft je niet gekwetst te voelen door een reactie die eigenlijk vrij logisch is ivm de beperkte informatie (HSP> niet kunnen werken> critici trekken hun wenkbrauwen op). Zo te lezen valt er over jou meer te vertellen dan alleen maar 'HSP'. Dus voel je dan ook niet aangesproken en boos. Nergens voor nodig.



Verder ook eens met fleurtje.



Maak van jezelf geen slachtoffer! Deze houding is slecht voor je geestelijke gezondheid.



Sterkte
Ik ben juist positief! Pak je leven bij elkaar en blijf niet zwelgen, alle mensen met afko's. Geldt niet alleen voor jou Ienieninie, maar voor al die mensen die zich verschuilen achter een afkorting.



En ik heb mijn portie in het leven wel gehad, voor jouw info.

En ik kan mezelf heel goed weer bij elkaar pakken.



En van termen als HSP word ik doodziek.
quote:yasmijn schreef op 19 juni 2009 @ 14:31:

En ik wil ook wel een baan waarin ik mijn eigenste ei kwijt kan en zelf helemaal de hand in heb.



Waarom zoek je die niet dan?



Maar hee, ik ben niet HSP of wat voor andere afko dan ook, dus ik moet gewoon de taken uitvoeren die mijn functie met zich meebrengt, hoe vervelend dat ook kan zijn.



Heb je daarvoor persé HSP of andere afko nodig dan?



En ik heb ook jeugdtrauma's! En toch moet ik gewoon werken!



Je moet helemaal niets. Er is een verschil tussen "moeten " en "niet kunnen".



Raar he?



Nee hoor..ik heb het zelf ook vanaf mijn 16e gedaan..fulltime gewerkt.



Sinte Fleur, dank je voor je hyvesberichtje.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ienimimi schreef op 19 juni 2009 @ 14:21:

[...]





Bedankt. door personen zoals jij ben ik in een burn-out en depressie gekomen. En als je mijn topic goed hebt gelezen weet je dat het mij niet boeide welke label ze aan me hebben gehangen. Ik ben door mijn verwaarloosde en traumatische jeugd te beschadigd om nog fulltime in een maatschappij te kunnen functioneren. Ik wou ook dat het anders was..ik wilde ook gewoon zoals iedereen een normaal leven leiden, met een normale 40 uurs baan. Maar dat kan ik niet..en mensen zoals jij die dit niet kunnen begrijpen maken mij heel verdrietig. Ik probeer juist van mijn zwakte een sterkte te maken. Ik ga in september voor mezelf als freelance dansdocent beginnen. Een creatief beroep waar ik mijn ei compleet in kwijt kan, en zelf de hand hierin heb. Ik vind het een beetje erg snel veroordelend overkomen.



Beetje zelfreflectie kan geen kwaad. Je oordeelt bij de eerste reactie die je niet aanstaat al dat je door "dergelijke" personen een burnout én een depressie hebt gekregen... En dat schaar je niet onder veroordelende opmerkingen???



voor wat betreft TO: ga eens beginnen met leven en stop met jezelf classificeren a.d.h.v. allerlei niet bestaande aandoeningen.



Who cares dat jij meer moeite hebt met prikkels dan een ander? Dan richt je je leven in met minder prikkels. Dat betekent wellicht een andere opbouw van je sociaal leven en een baan die niet zo uitdagend, hip en inspannend is maar wél bij jou past.

Heeft weinig zin jezelf als "i'm so special" te presenteren. Niks vreemds aan. De een reageert meer op prikkels, de ander heeft een opvliegend karakter, weer een ander is de eeuwige goedzak, ongeduld of betweterige.



Kortom: het heeft zo weinig zin om een karaktereigenschap tot in den treure en het extreme te cultiveren om de aandacht op jouw "labeltje" te vestigen.

Je wordt voor de mensen om je heen ook een stuk leuker als je niet te pas en te onpas met je labeltje karaktereigenschap strooit..
Alle reacties Link kopieren
Ienimimi
quote:domnaiefmutsje schreef op 19 juni 2009 @ 14:32:

Ik snap oprecht niet dat door trauma's van vroeger mensen nu niet meer in staat zijn te werken. Ik bedoel, onze generatie zit vol trauma's. Echt best wel veel. Allemaal kinderen van naoorlogse kinderen zeer geflipte personen.



Trauma's, daar kan ik over meepraten. Kan men nog een puntje aan zuigen. We kunnen nog een wedstrijdje houden wie het grootste trauma heeft en dus de meeste reden heeft om niet te functioneren in de maatschappij



Ik spot ermee, maar dat er in blijven hangen is echt iets van hulpverleners vandaag de dag. Ja, het is kut. Er in gaan blijven roeren helemaal. Het is niet erg om daar door kwetsbaar te zijn, moeite met dingen te hebben als je er maar wat mee doet. Dat, dank zij personen als jullie, maakt dat je nooit uit je trauma zal komen. Dat lukt pas als je verantwoording gaat nemen voor je eigen leven.Geheel en als eensch! Had het zelf niet beter kunnen zeggen
Alle reacties Link kopieren
Oh, helemaal eens met Domnaiefmutsje en Mips!...
Alle reacties Link kopieren
Wel 'es van PTSS gehoord? Er zijn zat mensen die graag door willen met hun leven, maar door een trauma zo gevormd zijn dat dat domweg niet lukt. Fijn voor de mensen hier die helemaal over hun trauma heen zijn, dat is een groot goed.



Nee, ik heb zelf geen trauma. Heb alleen wel van dichtbij meegemaakt dat iemand zodanig beschadigd is geraakt door zijn jeugd dat het leven in het nu compleet in de soep loopt. En die is allang klaar met therapie en weet ik wat, maar is zo gevormd door het gebeurde, dat bijvoorbeeld een relatie niet gaat.



Ik vind eigenlijk dat jullie wel heel gemakkelijk over problemen van een ander stappen. Ik ben het helemaal met jullie eens dat je met gejank nergens komt en ben zelf ook van het niet lullen maar poetsen. Maar voor sommige mensen werkt dat nou eenmaal niet omdat het gewoon domweg niet lukt.
quote:yasmijn schreef op 19 juni 2009 @ 14:34:

Ik ben juist positief! Pak je leven bij elkaar en blijf niet zwelgen, alle mensen met afko's. Geldt niet alleen voor jou Ienieninie, maar voor al die mensen die zich verschuilen achter een afkorting.



Lieve Yasmijn, dat is waar ik de laatste jaren mee bezig ben, mezelf te doorgronden en en mezelf op te pakken, en te doen waar ik goed in ben. Dat ik die labels heb gekregen is voor mijn psychiaters nodig geweest om inzichten te krijgen waarom ik steeds vastliep. Niet om me erachter te verschuilen, maar rekening te houden met mijn beperkingen.



En ik heb mijn portie in het leven wel gehad, voor jouw info.

En ik kan mezelf heel goed weer bij elkaar pakken.



Daar ben ik alleen maar heel blij dat jij dat wel veel makkelijker kan. En dat meen ik oprecht.



En van termen als HSP word ik doodziek.Dat stukje ligt bij jezelf.
PTSS schaar ik niet onder afkortingen als HSP en weet ik wat meer.



Ik kan heel erg meepraten over PTSS, maar wat heeft het voor zin?



Helemaal niks.
Alle reacties Link kopieren
Willen zien is stap één en ik heb het gevoel dat bijv. TO die stap niet eens wil nemen. We kunnen haar ook doodknuffelen, voelt ze helemaal nooit meer iets. Zou dat dan iets zijn?...
Iemand is uitbehandeld op het moment dat ze alle schuld buiten zichzelf leggen (schuld kan een ander hebben, op volwassen leeftijd ben je zelf verantwoordelijk wat je ermee doet) en het als excuus gebruiken. Ja maar, ik heb het zo moeilijk gehad. En vervolgens van de ene naar de andere therapeut gaan omdat ze de hopen dat de therapie het oplost, ipv dat therapie een proces ondersteunt wat ze zelf moeten ondergaan.



Ik ben voor het leger!
quote:domnaiefmutsje schreef op 19 juni 2009 @ 14:47:

I



Ik ben voor het leger!





Ik werk bij het leger!



quote:yasmijn schreef op 19 juni 2009 @ 14:49:

[...]







Ik werk bij het leger!



Ah vandaar
Alle reacties Link kopieren
quote:yasmijn schreef op 19 juni 2009 @ 14:44:

PTSS schaar ik niet onder afkortingen als HSP en weet ik wat meer.



Ik kan heel erg meepraten over PTSS, maar wat heeft het voor zin?



Helemaal niks.

Ik schaar PTSS zeker niet bij HSP (aan die laatste term hecht ik geen enkele waarde). Het is fijn dat jij kunt leven met je PTSS (of heb je het niet? of ben je er al weer klaar mee). Maar ik wil alleen maar zeggen dat dat niet voor iedereen zo gemakkelijk ligt. En nee, voor jou ligt het misschien ook niet zo gemakkelijk maar ben je sterk genoeg dat je er niet over hoeft te praten of dat je toch gewoon je leven kunt leven (of dat misschien ook wel niet, ik dek me maar even in). Mijn punt is: er zijn gewoon mensen die heel erg hun best doen hun leven te leven, maar die daarin compleet in de weg gezeten worden door vroeger. Ik persoonlijk vind het wel erg gemakkelijk om te zeggen dat die mensen een schop onder hun kont moeten hebben. En ik ben de eerste om toe te geven dat er zeker ook huilies bij die groep zitten, die zeker baat bij een trap onder hun zitvlak zouden hebben, maar er zijn er ook die zich niet aanstellen.



Pfff. :D
Serieus, P&O bij Mindef.



Laten alle lost cases zich maar eens aanmelden.

Moet je zien hoe snel ze 'genezen' zijn
Alle reacties Link kopieren
Ik lijd aan KEOG (Kort En soms OnGenuanceerd).



HSP bestaat niet. Zoals Fleurtje treffend schrijft vinden sommige mensen het 'fijn' om iets te kunnen toeschrijven aan een extern constuct. Externaliseren is altijd makkelijker nog adan internaliseren en dat terwijl de oplossing bijna altijd in jezelf ligt.



Edit: ik vind het een kwalijke zaak dat alternatieve geneesheren/vrouwen een (niet bestaande) diagnose stellen! Je ziet dus wat dit teweeg brengt, overal ontpoppen niet gedefinieerde stoornissen. Mensen niet alternatieve behandelingen praktiseren moeten zich bij hun eigen vak (hoewel betrekkelijk) gebied houden ipv zich op terrein begeven waar ze gewoonweg niet bekwaam voor zijn. Als een alternatieve genezer dat dus wél doet, wees dan op je hoede! Gevaar voor een beunhaas. Een bekwame genezer zal zich nooit op dat terrein begeven.
quote:Pelikaan schreef op 19 juni 2009 @ 14:50:

[...]



Ik schaar PTSS zeker niet bij HSP (aan die laatste term hecht ik geen enkele waarde). Het is fijn dat jij kunt leven met je PTSS (of heb je het niet? of ben je er al weer klaar mee). Maar ik wil alleen maar zeggen dat dat niet voor iedereen zo gemakkelijk ligt. En nee, voor jou ligt het misschien ook niet zo gemakkelijk maar ben je sterk genoeg dat je er niet over hoeft te praten of dat je toch gewoon je leven kunt leven (of dat misschien ook wel niet, ik dek me maar even in). Mijn punt is: er zijn gewoon mensen die heel erg hun best doen hun leven te leven, maar die daarin compleet in de weg gezeten worden door vroeger. Ik persoonlijk vind het wel erg gemakkelijk om te zeggen dat die mensen een schop onder hun kont moeten hebben. En ik ben de eerste om toe te geven dat er zeker ook huilies bij die groep zitten, die zeker baat bij een trap onder hun zitvlak zouden hebben, maar er zijn er ook die zich niet aanstellen.



Pfff. :DHet gaat er niet om dat iemand niet kwetsbaar mag zijn. Het gaat er niet om dat iemand maar niet moet praten, het gaat er ook niet omdat iemand geen empathie verdiend. Maar de enige manier wanneer dit effect heeft is als iemand ook de verantwoording voor zijn eigen leven neemt, niet de oorzaak en de oplossing elders zoekt. Tranen met tuiten heb ik gehuild, ik heb mezelf heel vaak heel zielig gevoeld. Dat mag en dan is een arm om je heen fijn. Maar niet van iemand die meehuilt, wel iemand die nu zegt, kom op, hup verder. Berg op in etappes.En als het moet met de schop onder de hol.
Diegenen die hier lopen te huilen over hun afkortingen, zijn dan ook mans genoeg om zichzelf een schop onder de kont te geven.



Wat hadden ze dan verwacht, dat we allemaal lekker gaan meejanken?



Nog niet misschien!



Ik ben trouwens in de overgang. Veel vervelende kwaaltjes komen daarbij kijken. Je bent sneller moe dan anders en alllerlei andere zaken, zoals opvliegerts en hartkloppingen.

Ik denk dat ik maar ga zeggen dat 40 uur werken niet meer gaat.

Ik zeg: consideratie met vrouwen in de overgang!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb nog wel tips voor de mensen die zichzelf onder HSP scharen:



-Hou je niet van drukke plaatsen: ga daar niet heen.

-Is 40 uur werken teveel: werk dan 30 uur en geef voor 10 uur minder geld uit.

-Voel je aan wat anderen voelen: doe er wat nuttigs mee en laat je niet gek maken.

-Ben je zaterdagmiddag moe na 1,5 uur winkelen: ga thee drinken en doe de rest van de dag niks meer. Of ga op maandagmiddag.

-Vind je het vervelend als anderen een negatieve stemming hebben: spreek jezelf streng toe dat jij daar niks mee hoeft en ga je concentreren op wat anders.

-Moet je huilen als iemand boos wordt: dat hebben meer mensen, kom er later op terug.

-Kan je geen muziek luisteren: zet geen muziek aan en vermijdt de discotheek of dansgelegenheid.

-Vind je de markt vreselijk: de Zeeman is ook goedkoop.

-Kan je geen carrière tijger worden zoals je vriendin door een beperkte stressboog: stel jezelf een ander doel en vind jezelf niet zielig.

-Kan je niet tegen sterke geuren: ga niet naar Douglas.

-Is het OV te druk voor je: spaar voor een taxi, auto of ga fietsen.

-Heb je altijd weddingplanner willen worden maar zit dat er niet in door de drukte van dat beroep, en voel je je dus kut: de werkelijkheid was je dan toch niet bevallen, huilen is niet nodig.

-Kan je niet tegen onaardige mensen: omring jezelf met aardige mensen en kap de rest af.

-Is je baas veel te grof voor je gevoeligheid: praat er even over met een collega na een tegenvaller en dan kan je het beter van je af zetten.

-Is een feestje met gesprekken/muziek teveel van het goede: ga een uurtje en vertrek dan weer.

-Ben je bescheiden: dat siert je.

-Gevoelig voor bepaalde stoffen: drink geen koffie, gebruik geen drugs, gebruik zo min mogelijk medicijnen

-Ben je gevoelig voor pijn: zorg dat je zo min mogelijk pijn hebt.

-Beïnvloed honger je concentratie: zorg dat je geregeld eet.

-Zien anderen je als verlegen: dat is geen probleem.

-Heb je een complex innerlijk leven: interessant!

-Schrik je snel: ga geen enge films kijken en blijf uit de buurt van lolbroeken.

-Doe je je best om geen fouten te maken: daar is de baas blij mee en blijf realistisch.

-Huil je snel om muziek: zet muziek op als je wilt huilen en zet geen muziek op als je droog wilt blijven.

-Heb je zeer veel empathie: kijk geen journaal en wordt vrijwilliger in een sociale context.



Succes ermee
quote:milaatje schreef op 19 juni 2009 @ 14:53:

Ik lijd aan KEOG (Kort En soms OnGenuanceerd).



HSP bestaat niet. Zoals Fleurtje treffend schrijft vinden sommige mensen het 'fijn' om iets te kunnen toeschrijven aan een extern constuct. Externaliseren is altijd makkelijker nog adan internaliseren en dat terwijl de oplossing bijna altijd in jezelf ligt.En precies daarom zal er nooit genezing plaats vinden. Om die reden blijven mensen hangen in hun pijn. Zonde. Welvaartsziekte. Als er ECHT iets aan de hand is, moet je zien hoe rekbaar mensen zijn.
quote:milaatje schreef op 19 juni 2009 @ 14:53:

Ik lijd aan KEOG (Kort En soms OnGenuanceerd).



HSP bestaat niet. Zoals Fleurtje treffend schrijft vinden sommige mensen het 'fijn' om iets te kunnen toeschrijven aan een extern constuct. Externaliseren is altijd makkelijker nog adan internaliseren en dat terwijl de oplossing bijna altijd in jezelf ligt.
Alle reacties Link kopieren
@Domnaiefmutsje: Dat ontken ik ook niet. Helemaal waar wat je zegt.



Ik wilde alleen maar nuanceren dat "een schop onder je kont" niet altijd het juiste antwoord is. Maar ik vermoed dat ik gewoon niet goed uitleg wat ik bedoel, dus hou ik daar maar mee op. :D
quote:IrisH schreef op 19 juni 2009 @ 14:55:

Ik heb nog wel tips voor de mensen die zichzelf onder HSP scharen:



-Hou je niet van drukke plaatsen: ga daar niet heen.

-Is 40 uur werken teveel: werk dan 30 uur en geef voor 10 uur minder geld uit.

-Voel je aan wat anderen voelen: doe er wat nuttigs mee en laat je niet gek maken.

-Ben je zaterdagmiddag moe na 1,5 uur winkelen: ga thee drinken en doe de rest van de dag niks meer. Of ga op maandagmiddag.

-Vind je het vervelend als anderen een negatieve stemming hebben: spreek jezelf streng toe dat jij daar niks mee hoeft en ga je concentreren op wat anders.

-Moet je huilen als iemand boos wordt: dat hebben meer mensen, kom er later op terug.

-Kan je geen muziek luisteren: zet geen muziek aan en vermijdt de discotheek of dansgelegenheid.

-Vind je de markt vreselijk: de Zeeman is ook goedkoop.

-Kan je geen carrière tijger worden zoals je vriendin door een beperkte stressboog: stel jezelf een ander doel en vind jezelf niet zielig.

-Kan je niet tegen sterke geuren: ga niet naar Douglas.

-Is het OV te druk voor je: spaar voor een taxi, auto of ga fietsen.

-Heb je altijd weddingplanner willen worden maar zit dat er niet in door de drukte van dat beroep, en voel je je dus kut: de werkelijkheid was je dan toch niet bevallen, huilen is niet nodig.

-Kan je niet tegen onaardige mensen: omring jezelf met aardige mensen en kap de rest af.

-Is je baas veel te grof voor je gevoeligheid: praat er even over met een collega na een tegenvaller en dan kan je het beter van je af zetten.

-Is een feestje met gesprekken/muziek teveel van het goede: ga een uurtje en vertrek dan weer.

-Ben je bescheiden: dat siert je.

-Gevoelig voor bepaalde stoffen: drink geen koffie, gebruik geen drugs, gebruik zo min mogelijk medicijnen

-Ben je gevoelig voor pijn: zorg dat je zo min mogelijk pijn hebt.

-Beïnvloed honger je concentratie: zorg dat je geregeld eet.

-Zien anderen je als verlegen: dat is geen probleem.

-Heb je een complex innerlijk leven: interessant!

-Schrik je snel: ga geen enge films kijken en blijf uit de buurt van lolbroeken.

-Doe je je best om geen fouten te maken: daar is de baas blij mee en blijf realistisch.

-Huil je snel om muziek: zet muziek op als je wilt huilen en zet geen muziek op als je droog wilt blijven.

-Heb je zeer veel empathie: kijk geen journaal en wordt vrijwilliger in een sociale context.



Succes ermee

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven