Overig
alle pijlers
Mirlo's inloophuis: hangbank voor probleemgevallen
vrijdag 15 augustus 2008 om 13:59
Via dit forum wil ik graag mijn ongenoegen uiten over het feit dat mijn riante woonruimte wordt misbruikt door probleemgevallen. In de loop van de jaren dat ik hier woon, heb ik al meerdere problematisch en aparte gevallen over de vloer gehad.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
zaterdag 4 juli 2009 om 00:21
Dan gewoon lekker doen, als je dat wilt.
Ik laat het mooi lang, dat bevalt mij goed.
Kat die zou komen, gaat (waarschijnlijk) niet komen.
Het blijkt een aandoening te zijn die hij waarschijnlijk altijd al gehad heeft en nu uitgebroken is door de stress van het asiel en de verminderde weerstand. Het gaat al twee dagen heel erg slecht.
Ik laat het mooi lang, dat bevalt mij goed.
Kat die zou komen, gaat (waarschijnlijk) niet komen.
Het blijkt een aandoening te zijn die hij waarschijnlijk altijd al gehad heeft en nu uitgebroken is door de stress van het asiel en de verminderde weerstand. Het gaat al twee dagen heel erg slecht.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
zaterdag 4 juli 2009 om 08:46
Och wat sneu. Neem je nog een andere?
Ik dacht er gisteren nog aan, weet je nog dat ik jouw zoon eens een dekbedovertrek heb gestuurd? Was het niet iets met dolfijnen of walvissen? Is al heel lang geleden!
Niet afknippen dus? Had zelf gedacht, schouderlengte, tis nu wel erg lang.
En ik ben de jongste niet meer
Ik ga er nog eens goed over nadenken.
Ik dacht er gisteren nog aan, weet je nog dat ik jouw zoon eens een dekbedovertrek heb gestuurd? Was het niet iets met dolfijnen of walvissen? Is al heel lang geleden!
Niet afknippen dus? Had zelf gedacht, schouderlengte, tis nu wel erg lang.
En ik ben de jongste niet meer
Ik ga er nog eens goed over nadenken.
zaterdag 4 juli 2009 om 09:35
zaterdag 4 juli 2009 om 09:36
Ik denk wel dat ik op zoek ga naar een andere. Teleurgesteld ben ik wel natuurlijk. Deze past echt precies in het plaatje maar het is voor de kat erger dan voor mij. Ik denk dat hij dood gaat. Ik vind het zo zielig voor hem. Moest onverwachts naar het asiel, daar heeft ie ruim twee maanden zitten balen en stressen. Had hij eindelijk weer uitzicht op een nieuw thuis is het te laat. Daar kan mijn katten hart niet zo goed tegen. Geen idee of ik weer zo'n kat ga vinden maar ik blijf wel rondkijken.
Weet ik nog, van dat dekbedovertrek. Sterker nog, we gebruiken deze nog steeds. Ziet er nog prima uit hoor! Het was met dolfijnen.
Schouderlengte of iets over de schouders kan ook mooi zijn hoor, Yas. Je moet het niet doen omdat je ouder wordt. Al die korte kopjes die ik bij die oudere vrouwen altijd zie, zonde!
Weet ik nog, van dat dekbedovertrek. Sterker nog, we gebruiken deze nog steeds. Ziet er nog prima uit hoor! Het was met dolfijnen.
Schouderlengte of iets over de schouders kan ook mooi zijn hoor, Yas. Je moet het niet doen omdat je ouder wordt. Al die korte kopjes die ik bij die oudere vrouwen altijd zie, zonde!
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zaterdag 4 juli 2009 om 10:14
Met schouderlengte wordt het wel een beetje een kort staartje, vermoed ik.
Dan zou ik het ongeveer vijf centimeter over de schouders doen.
Ja hè, sommige dingen gaan hier echt lang mee hoor!
Moet ook wel als je niet veel geld hebt maar het is gewoon een leuk dekbed waar verder niks aan mankeert dus waarom weg doen.
Ik ga de douche in. Lekker mijn lange haar wassen en dan met zoon naar de winkel.
Dan zou ik het ongeveer vijf centimeter over de schouders doen.
Ja hè, sommige dingen gaan hier echt lang mee hoor!
Moet ook wel als je niet veel geld hebt maar het is gewoon een leuk dekbed waar verder niks aan mankeert dus waarom weg doen.
Ik ga de douche in. Lekker mijn lange haar wassen en dan met zoon naar de winkel.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 5 juli 2009 om 00:41
Las net mijn mail. De kat is vanmorgen nog onder narcose onderzocht omdat zijn buik helemaal opgezet was en dat werd almaar erger. Nadat ze dat bekeken hebben, bleek hij FIP te hebben. Dat is een vrij ernstige ziekte waaraan katten in bijna alle gevallen overlijden. Ik had er laatst toevallig iets over gelezen. Ze hebben besloten de kat niet meer uit de narcose te laten komen. Het beestje is niet meer. Ja, al kende ik hem nog niet. Ik mailde toch al ruim een week of drie over dit dier en ik had me op zijn komst verheugd. Ik heb er nog maar een woord voor: K.U.T.
Ik duik er zo meteen maar in. Het was hoewel leuk, op bovenstaand nieuws uiteraard na, een vermoeiende dag.
Ik duik er zo meteen maar in. Het was hoewel leuk, op bovenstaand nieuws uiteraard na, een vermoeiende dag.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 5 juli 2009 om 11:47
Beter voor het diertje. Maar zielig. En jij had je erop verheugd.
De kat van mijn broer is ook erg ziek. Dat gaat ook niet meer goedkomen ben ik bang. Ze is 15, wel een mooie leeftijd, maar toch, je mist zo'n dier zo erg!
Ik heb al zoveel katten weg moeten brengen mijn hele leven, je went er nooit aan.
Wij hebben enorm veel last van kattehaar, ze verharen heel erg, die 3.
Maar goed, dat hoort erbij.
Het erge is, ze gaan 'snachts op de tuinstoelen van de buurman liggen. Oioioi.
De kat van mijn broer is ook erg ziek. Dat gaat ook niet meer goedkomen ben ik bang. Ze is 15, wel een mooie leeftijd, maar toch, je mist zo'n dier zo erg!
Ik heb al zoveel katten weg moeten brengen mijn hele leven, je went er nooit aan.
Wij hebben enorm veel last van kattehaar, ze verharen heel erg, die 3.
Maar goed, dat hoort erbij.
Het erge is, ze gaan 'snachts op de tuinstoelen van de buurman liggen. Oioioi.
