Relaties
alle pijlers
het gedrag van mijn man
zondag 5 juli 2009 om 21:50
Beste forummers,
Ik moet dit even kwijt.
Net ben ik samen met mijn man en kind samen op stap.De bedoeling was om naar en natuur gebied te gaan om lekker te gaan wandellen. Ik had sigaretten nodig en ik vroeg aan mijn man of hij even kon stoppen met de auto. Ik loop de videotheek in om mijn pakje sigaretten te kopen. Ik stop in totaal 5 euro in de automaat die het achteraf niet bleek te doen.Ik riep de medewerkster erbij en zij had mij beloofd de vijf euro terug te geven, alleen had zij geen wisselt geld dus stuurde zij 1 van haar collegas om te wissellen. Ineens komt mijn man de winkel in helemaal opgefokt. Ennuh waar blijf je nou??? toen legde de cassiere uit dat ik aan het wachten was op mn geld omdat er geen wisselgeld meer was. Ik liep even met hem naar buiten om te praten. Hij vond dat ik niet op mijn geld hoefde te wachten en anders zou hij met mijn kind naar huis rijden. Ik vond het niet leuk om te horen maar tegelijker tijd had ik zoiets als jij daarbij beter voelt dan doe je dat maar. Hij liep op dat moment naar de auto en ik stond nog te wachten op mijn geld. 3 minuten later kreeg ik mijn geld terug.Ikl iep naar buiten en zag dat hij idd is weggereden. Ik vond het wel balen want het was wel een half uur lopen naar huis. Ik begon te lopen en ineens zie ik ze voorbij rijden. Ik stap de auto in en kijk naar het kinder stoeltje zie ik mijn kind snikkend toen ik hem vroeg wat er aan de was, zei hij dat ie het niet leuk vond datbstiefvader zonder mij is weggereden. Komen we eenmaal thuis aan, heeft ie al zijn spullen bijelkaar verzameld en is naar zijn huis gegaan. volgens hem had ik rekening met hem moeten houden en niet op het geld moeten wachten. Ik ben zo geschrokken van zijn gedrag, dit heb ik nooit eerder met hem meegemaakt. Ik vind dit onberekenbaar en dat vind ik nogal angstig. Ik heb hem net nog aan de telefoon gehad. Hij vind dat ik mij gehoorzamen tegenover mijn man en dat ik mijn vijf euro had moeten laten zitten, inplaats hem op mijte laten wachten.
Hij vind dat ik hem moest gehoorzamen en ik vind dat hij best wat geduld kon hebben. Wat vinden jullie ervan?
Ik moet dit even kwijt.
Net ben ik samen met mijn man en kind samen op stap.De bedoeling was om naar en natuur gebied te gaan om lekker te gaan wandellen. Ik had sigaretten nodig en ik vroeg aan mijn man of hij even kon stoppen met de auto. Ik loop de videotheek in om mijn pakje sigaretten te kopen. Ik stop in totaal 5 euro in de automaat die het achteraf niet bleek te doen.Ik riep de medewerkster erbij en zij had mij beloofd de vijf euro terug te geven, alleen had zij geen wisselt geld dus stuurde zij 1 van haar collegas om te wissellen. Ineens komt mijn man de winkel in helemaal opgefokt. Ennuh waar blijf je nou??? toen legde de cassiere uit dat ik aan het wachten was op mn geld omdat er geen wisselgeld meer was. Ik liep even met hem naar buiten om te praten. Hij vond dat ik niet op mijn geld hoefde te wachten en anders zou hij met mijn kind naar huis rijden. Ik vond het niet leuk om te horen maar tegelijker tijd had ik zoiets als jij daarbij beter voelt dan doe je dat maar. Hij liep op dat moment naar de auto en ik stond nog te wachten op mijn geld. 3 minuten later kreeg ik mijn geld terug.Ikl iep naar buiten en zag dat hij idd is weggereden. Ik vond het wel balen want het was wel een half uur lopen naar huis. Ik begon te lopen en ineens zie ik ze voorbij rijden. Ik stap de auto in en kijk naar het kinder stoeltje zie ik mijn kind snikkend toen ik hem vroeg wat er aan de was, zei hij dat ie het niet leuk vond datbstiefvader zonder mij is weggereden. Komen we eenmaal thuis aan, heeft ie al zijn spullen bijelkaar verzameld en is naar zijn huis gegaan. volgens hem had ik rekening met hem moeten houden en niet op het geld moeten wachten. Ik ben zo geschrokken van zijn gedrag, dit heb ik nooit eerder met hem meegemaakt. Ik vind dit onberekenbaar en dat vind ik nogal angstig. Ik heb hem net nog aan de telefoon gehad. Hij vind dat ik mij gehoorzamen tegenover mijn man en dat ik mijn vijf euro had moeten laten zitten, inplaats hem op mijte laten wachten.
Hij vind dat ik hem moest gehoorzamen en ik vind dat hij best wat geduld kon hebben. Wat vinden jullie ervan?
zondag 5 juli 2009 om 22:08
Arm kind....het moet nog om een heel jong kind gaan, gezien je schreef dat hij/zij snikkend in het kinderstoeltje zat. Wat zal je kind angstig zijn geweest toen stiefvader daar zomaar wegreed en mama achterliet....
Echt, van zulk soort praktijken krijg ik werkelijk een immense knoop in mijn maag en daar moet ik vooral niet te lang bij stil blijven staan.
Dat jij overweegt of het redelijk is dat je man van je eist dat jij hem gehoorzaamt (!!!!), dat is aan jou, maar ik vind dat je het je kind simpelweg niet kunt aandoen!
Vraag je je nou werkelijk af of zijn gedrag normaal is??? Zit je je dit serieus af te vragen?
Echt, van zulk soort praktijken krijg ik werkelijk een immense knoop in mijn maag en daar moet ik vooral niet te lang bij stil blijven staan.
Dat jij overweegt of het redelijk is dat je man van je eist dat jij hem gehoorzaamt (!!!!), dat is aan jou, maar ik vind dat je het je kind simpelweg niet kunt aandoen!
Vraag je je nou werkelijk af of zijn gedrag normaal is??? Zit je je dit serieus af te vragen?
zondag 5 juli 2009 om 22:11
Is dit serieus?? Jij moet hem gehoorzamen??
Wegwezen met die vent. Als hij zo met je kind wegrijdt omdat hij niet even het geduld kan opbrengen om op je te wachten, dan kon ie van mij meteen vertrekken. Daar heb je niet veel goeds van te verwachten, alleen nog maar meer van dit soort, en ergere dingen.
Wegwezen met die vent. Als hij zo met je kind wegrijdt omdat hij niet even het geduld kan opbrengen om op je te wachten, dan kon ie van mij meteen vertrekken. Daar heb je niet veel goeds van te verwachten, alleen nog maar meer van dit soort, en ergere dingen.
zondag 5 juli 2009 om 22:12
quote:rebekka27 schreef op 05 juli 2009 @ 21:50:
Beste forummers,
Ik moet dit even kwijt.
Net ben ik samen met mijn man en kind samen op stap.De bedoeling was om naar en natuur gebied te gaan om lekker te gaan wandellen. Ik had sigaretten nodig en ik vroeg aan mijn man of hij even kon stoppen met de auto. Ik loop de videotheek in om mijn pakje sigaretten te kopen. Ik stop in totaal 5 euro in de automaat die het achteraf niet bleek te doen.Ik riep de medewerkster erbij en zij had mij beloofd de vijf euro terug te geven, alleen had zij geen wisselt geld dus stuurde zij 1 van haar collegas om te wissellen. Ineens komt mijn man de winkel in helemaal opgefokt. Ennuh waar blijf je nou??? toen legde de cassiere uit dat ik aan het wachten was op mn geld omdat er geen wisselgeld meer was. Ik liep even met hem naar buiten om te praten. Hij vond dat ik niet op mijn geld hoefde te wachten en anders zou hij met mijn kind naar huis rijden. Ik vond het niet leuk om te horen maar tegelijker tijd had ik zoiets als jij daarbij beter voelt dan doe je dat maar. Hij liep op dat moment naar de auto en ik stond nog te wachten op mijn geld. 3 minuten later kreeg ik mijn geld terug.Ikl iep naar buiten en zag dat hij idd is weggereden. Ik vond het wel balen want het was wel een half uur lopen naar huis. Ik begon te lopen en ineens zie ik ze voorbij rijden. Ik stap de auto in en kijk naar het kinder stoeltje zie ik mijn kind snikkend toen ik hem vroeg wat er aan de was, zei hij dat ie het niet leuk vond datbstiefvader zonder mij is weggereden. Komen we eenmaal thuis aan, heeft ie al zijn spullen bijelkaar verzameld en is naar zijn huis gegaan. volgens hem had ik rekening met hem moeten houden en niet op het geld moeten wachten. Ik ben zo geschrokken van zijn gedrag, dit heb ik nooit eerder met hem meegemaakt. Ik vind dit onberekenbaar en dat vind ik nogal angstig. Ik heb hem net nog aan de telefoon gehad. Hij vind dat ik mij gehoorzamen tegenover mijn man en dat ik mijn vijf euro had moeten laten zitten, inplaats hem op mijte laten wachten.
Hij vind dat ik hem moest gehoorzamen en ik vind dat hij best wat geduld kon hebben. Wat vinden jullie ervan?
Als ik het goed begrijp zijn jullie getrouwd en wonen jullie niet samen, heb jij gezegd dat hij maar moest gaan als hij dat wilde, was jouw kind vervolgens overstuur en leg je de verantwoordelijkheid daarvoor bij je man én verwacht jouw man dat je hem gehoorzaamt.
Merkwaardig verhaal...
Beste forummers,
Ik moet dit even kwijt.
Net ben ik samen met mijn man en kind samen op stap.De bedoeling was om naar en natuur gebied te gaan om lekker te gaan wandellen. Ik had sigaretten nodig en ik vroeg aan mijn man of hij even kon stoppen met de auto. Ik loop de videotheek in om mijn pakje sigaretten te kopen. Ik stop in totaal 5 euro in de automaat die het achteraf niet bleek te doen.Ik riep de medewerkster erbij en zij had mij beloofd de vijf euro terug te geven, alleen had zij geen wisselt geld dus stuurde zij 1 van haar collegas om te wissellen. Ineens komt mijn man de winkel in helemaal opgefokt. Ennuh waar blijf je nou??? toen legde de cassiere uit dat ik aan het wachten was op mn geld omdat er geen wisselgeld meer was. Ik liep even met hem naar buiten om te praten. Hij vond dat ik niet op mijn geld hoefde te wachten en anders zou hij met mijn kind naar huis rijden. Ik vond het niet leuk om te horen maar tegelijker tijd had ik zoiets als jij daarbij beter voelt dan doe je dat maar. Hij liep op dat moment naar de auto en ik stond nog te wachten op mijn geld. 3 minuten later kreeg ik mijn geld terug.Ikl iep naar buiten en zag dat hij idd is weggereden. Ik vond het wel balen want het was wel een half uur lopen naar huis. Ik begon te lopen en ineens zie ik ze voorbij rijden. Ik stap de auto in en kijk naar het kinder stoeltje zie ik mijn kind snikkend toen ik hem vroeg wat er aan de was, zei hij dat ie het niet leuk vond datbstiefvader zonder mij is weggereden. Komen we eenmaal thuis aan, heeft ie al zijn spullen bijelkaar verzameld en is naar zijn huis gegaan. volgens hem had ik rekening met hem moeten houden en niet op het geld moeten wachten. Ik ben zo geschrokken van zijn gedrag, dit heb ik nooit eerder met hem meegemaakt. Ik vind dit onberekenbaar en dat vind ik nogal angstig. Ik heb hem net nog aan de telefoon gehad. Hij vind dat ik mij gehoorzamen tegenover mijn man en dat ik mijn vijf euro had moeten laten zitten, inplaats hem op mijte laten wachten.
Hij vind dat ik hem moest gehoorzamen en ik vind dat hij best wat geduld kon hebben. Wat vinden jullie ervan?
Als ik het goed begrijp zijn jullie getrouwd en wonen jullie niet samen, heb jij gezegd dat hij maar moest gaan als hij dat wilde, was jouw kind vervolgens overstuur en leg je de verantwoordelijkheid daarvoor bij je man én verwacht jouw man dat je hem gehoorzaamt.
Merkwaardig verhaal...
zondag 5 juli 2009 om 22:14
Ik ben getrouwd geweest met een man die op enig moment vond dat ik 'straf' verdiend had. Dat waren zijn letterlijke woorden, nadat ik het ergens niet met hem over eens was en daar fel tegenin ging. Hij besloot toen om mij (en kind) in de negeerstand te gooien en toen ik na heel veel vragen maar bleef aandringen waarom hij besloten had om boven te gaan 'wonen' (kwam niet met ons aan tafel eten, haalde zijn eten als ik kind naar bed bracht en at dit vervolgens boven op. Als kind op bed lag en ik weer beneden was, vond ik vervolgens een leeg bord op het aanrecht en zat hij weer boven), toen kwam na heel veel getouwtrek van mijn kant: 'Je hebt straf verdiend!'
Deze 'legendarische' woorden waren - mede - het beging van het einde.
'Je hebt straf verdiend'..... hoe haal je het in je hoofd?? Tegen je partner!!! Echt, voor mij was dit zo'n eye opener... Het gaf voor mij zó duidelijk weer hoe hij mij zag: als een klein kind wat hij wel eens zou vertellen hoe het er hier in huis aan toe ging! Ik kan er nóg woest over worden...
(maar ja, ondertussen gooi ik het maar op de stapel van 'Het zoveelste bewijs dat ie werkelijk niet spoort')
Deze 'legendarische' woorden waren - mede - het beging van het einde.
'Je hebt straf verdiend'..... hoe haal je het in je hoofd?? Tegen je partner!!! Echt, voor mij was dit zo'n eye opener... Het gaf voor mij zó duidelijk weer hoe hij mij zag: als een klein kind wat hij wel eens zou vertellen hoe het er hier in huis aan toe ging! Ik kan er nóg woest over worden...
(maar ja, ondertussen gooi ik het maar op de stapel van 'Het zoveelste bewijs dat ie werkelijk niet spoort')
zondag 5 juli 2009 om 22:17
stap 1: bash je vrouw publiekelijk en kijk of ze gehoorzaam is.
stap 2: indien ongehoorzaam, herhaal stap 1 en ga naar stap 3. Indien gehoorzaam, ga naar stap 4.
stap 3: indien vrouw niet gehoorzaam is na 3 herhalingen van stap 1 en 2, dump vrouw en zoek andere doos. Indien inmiddels gehoorzaam, vervolg met stap 4
stap 4: voer het bashen op en doe dit in 3 stappen waarbij de laatste stap moet bestaan uit ultieme vernedering waarna gehoorzaamheid van de vrouw. Nu is zij klaar voor stap 5:
Stap 5: schuif de halsband om de nek van uw vrouw en zorg dat de ketting lang genoeg is om van de keuken naar uw favoriete stoel te lopen met een koud biertje.
stap 2: indien ongehoorzaam, herhaal stap 1 en ga naar stap 3. Indien gehoorzaam, ga naar stap 4.
stap 3: indien vrouw niet gehoorzaam is na 3 herhalingen van stap 1 en 2, dump vrouw en zoek andere doos. Indien inmiddels gehoorzaam, vervolg met stap 4
stap 4: voer het bashen op en doe dit in 3 stappen waarbij de laatste stap moet bestaan uit ultieme vernedering waarna gehoorzaamheid van de vrouw. Nu is zij klaar voor stap 5:
Stap 5: schuif de halsband om de nek van uw vrouw en zorg dat de ketting lang genoeg is om van de keuken naar uw favoriete stoel te lopen met een koud biertje.
zondag 5 juli 2009 om 22:19
quote:yayaatje schreef op 05 juli 2009 @ 22:14:
Ik ben getrouwd geweest met een man die op enig moment vond dat ik 'straf' verdiend had. Dat waren zijn letterlijke woorden, nadat ik het ergens niet met hem over eens was en daar fel tegenin ging. Hij besloot toen om mij (en kind) in de negeerstand te gooien en toen ik na heel veel vragen maar bleef aandringen waarom hij besloten had om boven te gaan 'wonen' (kwam niet met ons aan tafel eten, haalde zijn eten als ik kind naar bed bracht en at dit vervolgens boven op. Als kind op bed lag en ik weer beneden was, vond ik vervolgens een leeg bord op het aanrecht en zat hij weer boven), toen kwam na heel veel getouwtrek van mijn kant: 'Je hebt straf verdiend!'
Deze 'legendarische' woorden waren - mede - het beging van het einde.
'Je hebt straf verdiend'..... hoe haal je het in je hoofd?? Tegen je partner!!! Echt, voor mij was dit zo'n eye opener... Het gaf voor mij zó duidelijk weer hoe hij mij zag: als een klein kind wat hij wel eens zou vertellen hoe het er hier in huis aan toe ging! Ik kan er nóg woest over worden...
(maar ja, ondertussen gooi ik het maar op de stapel van 'Het zoveelste bewijs dat ie werkelijk niet spoort')pff sjeezus wat heftig ook zeg. Wat moet je compleet met stomheid geslagen zijn geweest toen hij dat zei.
Ik ben getrouwd geweest met een man die op enig moment vond dat ik 'straf' verdiend had. Dat waren zijn letterlijke woorden, nadat ik het ergens niet met hem over eens was en daar fel tegenin ging. Hij besloot toen om mij (en kind) in de negeerstand te gooien en toen ik na heel veel vragen maar bleef aandringen waarom hij besloten had om boven te gaan 'wonen' (kwam niet met ons aan tafel eten, haalde zijn eten als ik kind naar bed bracht en at dit vervolgens boven op. Als kind op bed lag en ik weer beneden was, vond ik vervolgens een leeg bord op het aanrecht en zat hij weer boven), toen kwam na heel veel getouwtrek van mijn kant: 'Je hebt straf verdiend!'
Deze 'legendarische' woorden waren - mede - het beging van het einde.
'Je hebt straf verdiend'..... hoe haal je het in je hoofd?? Tegen je partner!!! Echt, voor mij was dit zo'n eye opener... Het gaf voor mij zó duidelijk weer hoe hij mij zag: als een klein kind wat hij wel eens zou vertellen hoe het er hier in huis aan toe ging! Ik kan er nóg woest over worden...
(maar ja, ondertussen gooi ik het maar op de stapel van 'Het zoveelste bewijs dat ie werkelijk niet spoort')pff sjeezus wat heftig ook zeg. Wat moet je compleet met stomheid geslagen zijn geweest toen hij dat zei.
zondag 5 juli 2009 om 22:19
Mijn vriend heeft vorige week iets naar mijn hoofd gegooid (een knuffelbeest) omdat ik hem kwaad maakte door een opmerking.
Om heel eerlijk te zijn is hij daarmee eigenlijk al mijn grens gepasseerd.
Hoe de partner van to doet is vele grenzen te ver.
Vooral omdat er een kind in het spel is.
Om heel eerlijk te zijn is hij daarmee eigenlijk al mijn grens gepasseerd.
Hoe de partner van to doet is vele grenzen te ver.
Vooral omdat er een kind in het spel is.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 5 juli 2009 om 22:20
zondag 5 juli 2009 om 22:20
Het woord 'gehoorzamen' alleen al, en dan die zin eromheen...Dat zegt alles over hoe hij naar jou kijkt en hoeveel (weinig) respect hij voor jou heeft.
En je snikkende kind (kan me voorstellen dat het voor een kind heel angstig kan zijn als stiefvader zonder moeder weg rijdt...kind weet niet wat er gaat gebeuren) en zijn kwaadheid om niets...
Ik vind dit ook onberekenbaar en zou er ook van schrikken...
En je snikkende kind (kan me voorstellen dat het voor een kind heel angstig kan zijn als stiefvader zonder moeder weg rijdt...kind weet niet wat er gaat gebeuren) en zijn kwaadheid om niets...
Ik vind dit ook onberekenbaar en zou er ook van schrikken...
zondag 5 juli 2009 om 22:23
Allereerst een dikke
Wat vervelend dat je dit moet meemaken. Hoe lang is dit al aan de gang?
Heeft de reden dat jullie niet bij elkaar wonen te maken met een derde partner?
Hoe naar het ook is, probeer je kind hier een beetje voor te beschermen. Lijkt mij niet zo'n gezonde omgeving als hij zo blijft reageren.
Wat vervelend dat je dit moet meemaken. Hoe lang is dit al aan de gang?
Heeft de reden dat jullie niet bij elkaar wonen te maken met een derde partner?
Hoe naar het ook is, probeer je kind hier een beetje voor te beschermen. Lijkt mij niet zo'n gezonde omgeving als hij zo blijft reageren.
Poelepoelepoelepoes!
