Psyche
alle pijlers
Hoog Sensitiviteit - in de herkansing
dinsdag 14 juli 2009 om 15:34
Inmiddels bestaan er twee topics over HSP.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
dinsdag 14 juli 2009 om 16:27
Ja, ik weet wel hoe ik weer van die onrust in mijn lijf af kan komen. Dat is geen probleem. Maar voorkomen dat het gebeurt is moeilijk.
Voorkomen dat ik huilend de lidl uitloop is makkelijk: gewoon naar de AH gaan. Maar sommige situaties zijn niet te voorzien, dus dan zoek ik even een rustig plekje (vaak de buitenlucht) en concentreer ik me op mijn ademhaling.
Als mijn man erbij is vertel ik hem even wat mij teveel werd en dan gaat het wel weer.
Hoe doen anderen dat?
Voorkomen dat ik huilend de lidl uitloop is makkelijk: gewoon naar de AH gaan. Maar sommige situaties zijn niet te voorzien, dus dan zoek ik even een rustig plekje (vaak de buitenlucht) en concentreer ik me op mijn ademhaling.
Als mijn man erbij is vertel ik hem even wat mij teveel werd en dan gaat het wel weer.
Hoe doen anderen dat?
dinsdag 14 juli 2009 om 16:29
Aangezien de eerste topic is gesloten, en ik daar net nog had gepost, plak ik m'n post hier even opnieuw:
Hm, hier wil ik wel een paar dingen over kwijt.
Ten eerste: ook ik heb mezelf ooit HSP genoemd (en geen HSP'er, dat is onzin, je bent geen 'personer'). Op het moment dat ik hier voor het eerst over las, kon ik heel veel met de herkenning in de verhalen en de tips. Het verklaarde veel over mijn jeugd en hielp mij bij het verwerken van dingen waar ik hier verder niet op in ga. MAAR: later ben ik gaan denken: ik haat etiketjes, waarom zou ik mezelf dit etiketje dan opplakken? Ik ben gewoon behoorlijk gevoelig van aard en dat heeft voor- en nadelen. Als je daarmee om leert gaan, zul je merken dat je er juist veel aan kunt hebben. En wat ik hier al meer gelezen heb: het is gewoon een karaktereigenschap, geen ziekte, geen syndroom, geen aandoening. Erg jammer dat mensen die zichzelf hoogsensitief noemen, hun eigen glazen ingooien door het zo als uitzondering te betitelen. Er zijn zovéél mensen wat meer gevoelig dan gemiddeld...
Ten tweede: hoogsensitiviteit is wel degelijk wetenschappelijk aangetoond. In het boek van Elaine Aron, degene die het etiketje heeft bedacht, staat een onderzoek omschreven waaruit is gebleken dat de hersenen bij hooggevoelige mensen iets anders werken. Als iemand die bij wijze van spreken 'gemiddeld gevoelig' is, prikkels moet verwerken (dus indrukken zoals geluid, gevoel, enz.), dan gaan die prikkels langs 3 of 4 kanalen in de hersenen en dan is het verwerkt. Bij een hooggevoelig persoon moeten die prikkels langs wel 10 of meer kanalen en daarom duurt het langer voordat dingen verwerkt zijn. Je kunt je dan misschien voorstellen dat als de hoeveelheid prikkels heel groot is, dat dat dan heel overweldigend kan zijn.
Ik weet alleen niet of dit dan ook door een professional onderzocht kan worden of zo, om een zgn. diagnose te stellen. Heb daar zelf nog nooit van gehoord, alleen van de 'zelftests'.
Ten derde: ik ben het roerend eens met wat Eleonora schrijft. Jij hebt het pas echt goed verwoord allemaal!
Hm, hier wil ik wel een paar dingen over kwijt.
Ten eerste: ook ik heb mezelf ooit HSP genoemd (en geen HSP'er, dat is onzin, je bent geen 'personer'). Op het moment dat ik hier voor het eerst over las, kon ik heel veel met de herkenning in de verhalen en de tips. Het verklaarde veel over mijn jeugd en hielp mij bij het verwerken van dingen waar ik hier verder niet op in ga. MAAR: later ben ik gaan denken: ik haat etiketjes, waarom zou ik mezelf dit etiketje dan opplakken? Ik ben gewoon behoorlijk gevoelig van aard en dat heeft voor- en nadelen. Als je daarmee om leert gaan, zul je merken dat je er juist veel aan kunt hebben. En wat ik hier al meer gelezen heb: het is gewoon een karaktereigenschap, geen ziekte, geen syndroom, geen aandoening. Erg jammer dat mensen die zichzelf hoogsensitief noemen, hun eigen glazen ingooien door het zo als uitzondering te betitelen. Er zijn zovéél mensen wat meer gevoelig dan gemiddeld...
Ten tweede: hoogsensitiviteit is wel degelijk wetenschappelijk aangetoond. In het boek van Elaine Aron, degene die het etiketje heeft bedacht, staat een onderzoek omschreven waaruit is gebleken dat de hersenen bij hooggevoelige mensen iets anders werken. Als iemand die bij wijze van spreken 'gemiddeld gevoelig' is, prikkels moet verwerken (dus indrukken zoals geluid, gevoel, enz.), dan gaan die prikkels langs 3 of 4 kanalen in de hersenen en dan is het verwerkt. Bij een hooggevoelig persoon moeten die prikkels langs wel 10 of meer kanalen en daarom duurt het langer voordat dingen verwerkt zijn. Je kunt je dan misschien voorstellen dat als de hoeveelheid prikkels heel groot is, dat dat dan heel overweldigend kan zijn.
Ik weet alleen niet of dit dan ook door een professional onderzocht kan worden of zo, om een zgn. diagnose te stellen. Heb daar zelf nog nooit van gehoord, alleen van de 'zelftests'.
Ten derde: ik ben het roerend eens met wat Eleonora schrijft. Jij hebt het pas echt goed verwoord allemaal!
dinsdag 14 juli 2009 om 16:33
Op dezelfde manier. Gewoon benoemen hoe je je voelt op dat moment en een rustigere stek opzoeken. Manlief staat er overigens niet afwijzend tegenover, omdat hij ziet dat het veel beter met mij gaat sinds ik ruimte voor mezelf neem -het ik mag er zijn-gevoel- ook al klinkt dat wat zweverig. Ik denk wel dat wat egoïstischer worden mij goed heeft gedaan Dat zeggen vriendinnetjes tenminste
dinsdag 14 juli 2009 om 16:34
Ik las een paar jaar geleden over HSP en wist gelijk dat dat over mij ging. Al heel snel merkte ik ook dat men HSP niet accepteert. Wat ik overigens nooit gesnapt heb, want ik zelf merk heel duidelijk dat ik veeeel gevoeliger ben voor prikkels dan anderen. En dat vind ik vooral lastig.
Heb het dus ook gauw weer losgelaten, dat ik het zelf weet is genoeg. Hoef daar geen commentaar op van anderen. Zij kunnen niet voelen wat ik voel. Ik vind het erg vervelend als zij me het gevoel geven dat ik me aanstel, terwijl ik dit al als kind had en pas later kon ik het plaatsen.
Ik heb niet zo'n moeite met labels, omdat alle personen met hetzelfde label weer zo anders kunnen zijn. Ik zie het meer als een kader van overeenkomsten van waar je 'last'van hebt.
Overigens merk ik het nog iedere dag, mijn zoontje en mijn vriend praten allebei hard en heeeeeel veeeeeeeel en voor mij is het dus steeds weer zaak om daar mee om te proberen gaan. Meestal ben ik aan het einde van de dag ook erg moe.
Heb het dus ook gauw weer losgelaten, dat ik het zelf weet is genoeg. Hoef daar geen commentaar op van anderen. Zij kunnen niet voelen wat ik voel. Ik vind het erg vervelend als zij me het gevoel geven dat ik me aanstel, terwijl ik dit al als kind had en pas later kon ik het plaatsen.
Ik heb niet zo'n moeite met labels, omdat alle personen met hetzelfde label weer zo anders kunnen zijn. Ik zie het meer als een kader van overeenkomsten van waar je 'last'van hebt.
Overigens merk ik het nog iedere dag, mijn zoontje en mijn vriend praten allebei hard en heeeeeel veeeeeeeel en voor mij is het dus steeds weer zaak om daar mee om te proberen gaan. Meestal ben ik aan het einde van de dag ook erg moe.
dinsdag 14 juli 2009 om 16:39
Ha Misspeace, zie het als je kracht, niet als een last. En stel je grenzen. Soms heb je daarbij iemand nodig die je helpt, soms helpt een boek oid. Ik doe eigenlijk niets wat ik niet prettig vind. Dat klinkt als een rare regel, maar voor mij werkt het. Dus is mijn leven momenteel aangenaam. Anders kun je m'n eerdere post ook nog lezen, over de buitenwereld Dat sluit wel aan bij jouw ervaringen, denk ik.
Fijn, dit ow bij Viva!
Fijn, dit ow bij Viva!
dinsdag 14 juli 2009 om 16:44
Miss Peace:
Je leven draait ook niet om een bepaald etiketje. Als jij maar weet wie je bent. En als het lezen over anderen, en bepaalde processen voor jou herkenbaar zijn en je helpen in je gevoel, dan is dat belangrijk.
Aanstellen is dat je de hele dag loopt de jammeren hoe moeilijk je het hebt. Onderkennen dat je bepaalde dingen lastig vindt of vermoeiend, is een kwestie van bewustwording, denk ik. En je moet zelf je weg vinden in hoe je daar het beste mee om kunt gaan.
Je geeft aan dat je zoontje en je vriend door hun harde en vele gepraat veel onrust bij je opwekken. Is het mogelijk dat jij een kamertje in huis hebt waar je je af en toe even een momentje terugtrekt? Vriendlief kan je zoontje toch wel even in de gaten houden? Als jij afgepeigerd bent aan het eind van de dag en je vriend en zoontje achter het behang kan plakken ben je ook niet veel waard. Kan je maar beter even 10 minuutjes onbereikbaar zijn tussendoor.
Heeft je vriend er begrip voor dat je soms even weer blanco moet worden?
Je leven draait ook niet om een bepaald etiketje. Als jij maar weet wie je bent. En als het lezen over anderen, en bepaalde processen voor jou herkenbaar zijn en je helpen in je gevoel, dan is dat belangrijk.
Aanstellen is dat je de hele dag loopt de jammeren hoe moeilijk je het hebt. Onderkennen dat je bepaalde dingen lastig vindt of vermoeiend, is een kwestie van bewustwording, denk ik. En je moet zelf je weg vinden in hoe je daar het beste mee om kunt gaan.
Je geeft aan dat je zoontje en je vriend door hun harde en vele gepraat veel onrust bij je opwekken. Is het mogelijk dat jij een kamertje in huis hebt waar je je af en toe even een momentje terugtrekt? Vriendlief kan je zoontje toch wel even in de gaten houden? Als jij afgepeigerd bent aan het eind van de dag en je vriend en zoontje achter het behang kan plakken ben je ook niet veel waard. Kan je maar beter even 10 minuutjes onbereikbaar zijn tussendoor.
Heeft je vriend er begrip voor dat je soms even weer blanco moet worden?
dinsdag 14 juli 2009 om 16:50
Ik ben het eens met Snoopy, het lijkt wel alsof iedereen een etiketje moet hebben tegenwoordig.Het is geen ziekte, het is een eigenschap. De ene mens gaat makkelijker met dingen om dan de andere. Als je daar zelf last van hebt kun je dat proberen te veranderen, en niet de makkelijkste weg proberen te kiezen door je daarachter te verschuilen. Als je die test doet lijkt me dat zeker half Nederland HSP is.
dinsdag 14 juli 2009 om 17:42
Mijn kracht heb ik er nog niet in kunnen ontdekken.
Ja hoor, mijn vriend heeft er wel begrip voor. Hij doet gelukkig ook veel met mijn zoontje. Ik vind het vooral verdrietig dat ik regelmatig mijn zoontje moet vertellen dat mama te moe is, dat hij stiller moet doen e.d. Hij begrijpt dat nog niet.
Mezelf terugtrekken vind ik ook lastig omdat mijn zoontje al vaak alleen moet zitten. Hij is altijd heel vroeg wakker, hoe laat hij ook naar bed gaat. Daarom begint hij de dag al met een paar uur alleen. Als ik wakker ben wil hij graag dat ik constant naar hem kijk, met hem meedoe bij hem in de buurt ben. Hij loopt me dus ook vaak achterna. Verder heeft hij bijna geen vriendjes, dus is hij een beetje op mij aangewezen.
Al vrij snel op de dag hebben alle prikkels hun werk alweer gedaan bij mij en kan ik dus weinig hebben.
Maar goed, het lijkt me toch de enige oplossing, dus ik moet het toch maar toe gaan passen.
Ja hoor, mijn vriend heeft er wel begrip voor. Hij doet gelukkig ook veel met mijn zoontje. Ik vind het vooral verdrietig dat ik regelmatig mijn zoontje moet vertellen dat mama te moe is, dat hij stiller moet doen e.d. Hij begrijpt dat nog niet.
Mezelf terugtrekken vind ik ook lastig omdat mijn zoontje al vaak alleen moet zitten. Hij is altijd heel vroeg wakker, hoe laat hij ook naar bed gaat. Daarom begint hij de dag al met een paar uur alleen. Als ik wakker ben wil hij graag dat ik constant naar hem kijk, met hem meedoe bij hem in de buurt ben. Hij loopt me dus ook vaak achterna. Verder heeft hij bijna geen vriendjes, dus is hij een beetje op mij aangewezen.
Al vrij snel op de dag hebben alle prikkels hun werk alweer gedaan bij mij en kan ik dus weinig hebben.
Maar goed, het lijkt me toch de enige oplossing, dus ik moet het toch maar toe gaan passen.
dinsdag 14 juli 2009 om 17:53
@MissPeace: Het lijkt alsof je totaal geen grenzen stelt. Ik lees voornamelijk wanhoop in je laatste posting. Waar is de vader van je zoon? Heb je tijd voor jezelf, zodat je je energie weer kan opladen?
De kracht van sensitiviteit is tegelijkertijd ook een valkuil. Je gaat namelijk helemaal op in de ander. Dan verlies je jezelf op den duur. Probeer naar mogelijkheden te zoeken om je dagindeling te veranderen, doe een activiteit waar je energie van krijgt -of dat nu yoga is of een dagelijkse lange wandeling- Luister naar rustgevende muziek. Vraag hulp bij de dagelijkse dingen. Ik heb momenteel bijvoorbeeld tweemaal per week hulp in de huishouding. Dat geeft ruimte voor andere zaken. Schrijf eens een brief aan jezelf, over hoe je je leven het liefste zou inrichten. Misschien is het dan concreter. Succes!
De kracht van sensitiviteit is tegelijkertijd ook een valkuil. Je gaat namelijk helemaal op in de ander. Dan verlies je jezelf op den duur. Probeer naar mogelijkheden te zoeken om je dagindeling te veranderen, doe een activiteit waar je energie van krijgt -of dat nu yoga is of een dagelijkse lange wandeling- Luister naar rustgevende muziek. Vraag hulp bij de dagelijkse dingen. Ik heb momenteel bijvoorbeeld tweemaal per week hulp in de huishouding. Dat geeft ruimte voor andere zaken. Schrijf eens een brief aan jezelf, over hoe je je leven het liefste zou inrichten. Misschien is het dan concreter. Succes!
dinsdag 14 juli 2009 om 18:19
quote:Noa79 schreef op 14 juli 2009 @ 17:53:
@MissPeace: Het lijkt alsof je totaal geen grenzen stelt. Ik lees voornamelijk wanhoop in je laatste posting. Waar is de vader van je zoon? Heb je tijd voor jezelf, zodat je je energie weer kan opladen?
De kracht van sensitiviteit is tegelijkertijd ook een valkuil. Je gaat namelijk helemaal op in de ander. Dan verlies je jezelf op den duur. Probeer naar mogelijkheden te zoeken om je dagindeling te veranderen, doe een activiteit waar je energie van krijgt -of dat nu yoga is of een dagelijkse lange wandeling- Luister naar rustgevende muziek. Vraag hulp bij de dagelijkse dingen. Ik heb momenteel bijvoorbeeld tweemaal per week hulp in de huishouding. Dat geeft ruimte voor andere zaken. Schrijf eens een brief aan jezelf, over hoe je je leven het liefste zou inrichten. Misschien is het dan concreter. Succes!
Je hebt gelijk, maar de meeste tips die je geeft zijn hier moeilijk uitvoerbaar. Ga er verder niet op in voordat ik als zielig-doener wordt bestempeld, hou het dan liever voor mezelf als altijd.
Maar 't is niet dat ik er niks mee doe hoor, doe ook een opleiding waar ik constant moet reflecteren dus ben mezelf nog veel beter gaan kennen. Verder denk ik all day every day hoe ik het op kan lossen. ( zo ben ik al 2 weken aan het puinruimen-veel weggegooid- zodat dat ook overzichtelijker word, en dus minder prikkels geeft.
Verder komt er over een paar weken/maanden gezinsbegeleiding, dus het komt allemaal wel goed.
't Is alleen wel lastig!
Bedankt in elk geval allemaal voor het begrip
( Hmmmm, die saamhorigheid doet het hem dus toch, -voelt zich hier veel meer thuis dan in het afkraak topic - )
@MissPeace: Het lijkt alsof je totaal geen grenzen stelt. Ik lees voornamelijk wanhoop in je laatste posting. Waar is de vader van je zoon? Heb je tijd voor jezelf, zodat je je energie weer kan opladen?
De kracht van sensitiviteit is tegelijkertijd ook een valkuil. Je gaat namelijk helemaal op in de ander. Dan verlies je jezelf op den duur. Probeer naar mogelijkheden te zoeken om je dagindeling te veranderen, doe een activiteit waar je energie van krijgt -of dat nu yoga is of een dagelijkse lange wandeling- Luister naar rustgevende muziek. Vraag hulp bij de dagelijkse dingen. Ik heb momenteel bijvoorbeeld tweemaal per week hulp in de huishouding. Dat geeft ruimte voor andere zaken. Schrijf eens een brief aan jezelf, over hoe je je leven het liefste zou inrichten. Misschien is het dan concreter. Succes!
Je hebt gelijk, maar de meeste tips die je geeft zijn hier moeilijk uitvoerbaar. Ga er verder niet op in voordat ik als zielig-doener wordt bestempeld, hou het dan liever voor mezelf als altijd.
Maar 't is niet dat ik er niks mee doe hoor, doe ook een opleiding waar ik constant moet reflecteren dus ben mezelf nog veel beter gaan kennen. Verder denk ik all day every day hoe ik het op kan lossen. ( zo ben ik al 2 weken aan het puinruimen-veel weggegooid- zodat dat ook overzichtelijker word, en dus minder prikkels geeft.
Verder komt er over een paar weken/maanden gezinsbegeleiding, dus het komt allemaal wel goed.
't Is alleen wel lastig!
Bedankt in elk geval allemaal voor het begrip
( Hmmmm, die saamhorigheid doet het hem dus toch, -voelt zich hier veel meer thuis dan in het afkraak topic - )
dinsdag 14 juli 2009 om 19:14
Ik begrijp niet zo goed waarom niemand er een probleem mee heeft als je zegt: ik ben een driftkikker.
Maar zeg je: ik ben hoogsensitief, dan staat iedereen op zijn achterste benen.
Voor mijn gevoel heeft hooggevoeligheid veel met grenzen te maken. Je kunt de prikkels die binnen komen moeilijk begrenzen. Moeilijk selecteren. Daardoor komt álles enorm bij je binnen en dat kan tot problemen leiden.
Maar zeg je: ik ben hoogsensitief, dan staat iedereen op zijn achterste benen.
Voor mijn gevoel heeft hooggevoeligheid veel met grenzen te maken. Je kunt de prikkels die binnen komen moeilijk begrenzen. Moeilijk selecteren. Daardoor komt álles enorm bij je binnen en dat kan tot problemen leiden.
dinsdag 14 juli 2009 om 19:28
Ik moet kotsen van de naam 'hoogsensitief'. Er zit een lading aan dat woord wat impliceert dat je een diepere gevoelswereld hebt dan anderen. Blijkt ook wel uit de vragen van de zelftest (ik heb een diepe en rijke innerlijke gevoelswereld...).
Is hetzelfde met hoogbegaafd. Dat impliceert dat je slimmer bent dan het gemiddelde en als je dat dan ook nog als probleem gaat brengen..... tja....
Als je gewoon zou zeggen: ik heb een lager energiepeil dan de meeste mensen en kan slecht tegen drukte en lawaai.... Dan reageren mensen echt niet geirriteerd en denken ze alleen maar: ja dat is rot maar daar moet je je leven op aanpassen!
Is hetzelfde met hoogbegaafd. Dat impliceert dat je slimmer bent dan het gemiddelde en als je dat dan ook nog als probleem gaat brengen..... tja....
Als je gewoon zou zeggen: ik heb een lager energiepeil dan de meeste mensen en kan slecht tegen drukte en lawaai.... Dan reageren mensen echt niet geirriteerd en denken ze alleen maar: ja dat is rot maar daar moet je je leven op aanpassen!
dinsdag 14 juli 2009 om 19:47
Tja, hoogbegaafd, hoogsensitief... gewoon een manier om er makkelijker over te kunnen praten. Als je in iedere zin je hele gemoedstoestand of denkniveau moet omschrijven...
Maar ja, waarom heet een tafel een tafel. Toch ook omdat een blad met 4 poten, waaraan je eens toel kunt zetten en aan kunt eten, werken etc een beetje onhandig is om telkens te zeggen?
Ik stel voor dat we de lading van het woord of etiketje even in het midden laten. Het wordt nu eenmaal zo genoemd en we weten wat we bedoelen, toch?
Maarre MissPierce... ik maak me een beetje zorgen om je hoor! Je leven lijkt niet in balans te zijn zo (niet zweverig bedoeld). Ik denk ook niet dat je je schuldig hoeft te voelen als je af en toe de rust opzoekt. Je bent toch juist geen goede moeder als je als een flipkip om je zoon loopt te dartelen? Even een momentje voor jezelf om op te laden en je kunt er weer volop tegenaan!
Het klinkt misschien hard wat ik ga zeggen, maar zo is het niet bedoeld. Je geeft aan dat veel tips die je krijgt praktisch niet goed uitvoerbaar zijn voor je. Ik denk dat het heel jammer is als je gelijk al nee zegt, terwijl er altijd plenty mogelijkheden zijn. Ik denk dat je inmiddels misschien wel zo moe en murw bent dat je de mogelijkheden even niet meer ziet. Maar we hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt. Geloof me, het kan wel!
Ik weet dat ik in een opgeruimd huis moet leven. Ok... een week vrijgepakt... de hele boek opgeruimd, uitgemest samen met manlief en alles heeft nu een vaste plek. Iedere avond voor het slapen even een rondje om de losse spulletjes op hun plek terug te leggen.
We hebben een online agenda van gmail. Eentje van hem, eentje van mij, eentje samen, eentje sync ik met mn werk... Ik heb dus altijd volledig overzicht van hoe druk we het wel of niet hebben en of iets kan of niet. Hoef je ook geen seconde meer over na te denken. Verder maak ik een weekmenu op vrijdagavond. Gaan we zaterdagmorgen naar de winkel, eten we een loempiaatje op de markt en maken we het gezellig. Ook weer gedaan.
Tussen het poetsendoor lassen we een koffiepauze in. Even zitten, liefst in de tuin als het weer het toelaat en kijken naar de vlinders en de bijtjes. Half uurtje opladen en gaan met die banaan.
Op kantoor hetzelfde... af en toe loop ik even het dakterras op om even een momentje voor mezelf te hebben. Waarom mogen rokers wel even naar buiten en ik niet omdat ik er blij van word? Gewoon doen hoor!
En zo maak je voor jezelf de dag prettiger. Met voldoende relax-momentjes is het allemaal heel goed te doen. En dan kun je de voordelen gaan zien. Gebruik maken van je goed ontwikkelde intuitie enzo. Echt, je zult het zien.
Niet bij de pakken neer gaan zitten meis!
Maar ja, waarom heet een tafel een tafel. Toch ook omdat een blad met 4 poten, waaraan je eens toel kunt zetten en aan kunt eten, werken etc een beetje onhandig is om telkens te zeggen?
Ik stel voor dat we de lading van het woord of etiketje even in het midden laten. Het wordt nu eenmaal zo genoemd en we weten wat we bedoelen, toch?
Maarre MissPierce... ik maak me een beetje zorgen om je hoor! Je leven lijkt niet in balans te zijn zo (niet zweverig bedoeld). Ik denk ook niet dat je je schuldig hoeft te voelen als je af en toe de rust opzoekt. Je bent toch juist geen goede moeder als je als een flipkip om je zoon loopt te dartelen? Even een momentje voor jezelf om op te laden en je kunt er weer volop tegenaan!
Het klinkt misschien hard wat ik ga zeggen, maar zo is het niet bedoeld. Je geeft aan dat veel tips die je krijgt praktisch niet goed uitvoerbaar zijn voor je. Ik denk dat het heel jammer is als je gelijk al nee zegt, terwijl er altijd plenty mogelijkheden zijn. Ik denk dat je inmiddels misschien wel zo moe en murw bent dat je de mogelijkheden even niet meer ziet. Maar we hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt. Geloof me, het kan wel!
Ik weet dat ik in een opgeruimd huis moet leven. Ok... een week vrijgepakt... de hele boek opgeruimd, uitgemest samen met manlief en alles heeft nu een vaste plek. Iedere avond voor het slapen even een rondje om de losse spulletjes op hun plek terug te leggen.
We hebben een online agenda van gmail. Eentje van hem, eentje van mij, eentje samen, eentje sync ik met mn werk... Ik heb dus altijd volledig overzicht van hoe druk we het wel of niet hebben en of iets kan of niet. Hoef je ook geen seconde meer over na te denken. Verder maak ik een weekmenu op vrijdagavond. Gaan we zaterdagmorgen naar de winkel, eten we een loempiaatje op de markt en maken we het gezellig. Ook weer gedaan.
Tussen het poetsendoor lassen we een koffiepauze in. Even zitten, liefst in de tuin als het weer het toelaat en kijken naar de vlinders en de bijtjes. Half uurtje opladen en gaan met die banaan.
Op kantoor hetzelfde... af en toe loop ik even het dakterras op om even een momentje voor mezelf te hebben. Waarom mogen rokers wel even naar buiten en ik niet omdat ik er blij van word? Gewoon doen hoor!
En zo maak je voor jezelf de dag prettiger. Met voldoende relax-momentjes is het allemaal heel goed te doen. En dan kun je de voordelen gaan zien. Gebruik maken van je goed ontwikkelde intuitie enzo. Echt, je zult het zien.
Niet bij de pakken neer gaan zitten meis!
dinsdag 14 juli 2009 om 20:13
quote:MissPeace schreef op 14 juli 2009 @ 19:43:
Oke, vind ik ook goed:
ik heb een lager energiepeil dan de meeste mensen en kan slecht tegen drukte en lawaai....
En dan zeg ik tegen je: goh das ook vervelend, ik herken het zelfs een beetje geloof ik. Maar als je er erg veel last van hebt is het misschien handig om er eens met een coach ofzo over te praten. Over hoe je je leven erop moet inrichten.
En eerlijk gezegd vind ik het dan beter overkomen, als ' ik ben hoogsensitief en ervaar alles in het leven veel heftiger dan andere mensen.
Oke, vind ik ook goed:
ik heb een lager energiepeil dan de meeste mensen en kan slecht tegen drukte en lawaai....
En dan zeg ik tegen je: goh das ook vervelend, ik herken het zelfs een beetje geloof ik. Maar als je er erg veel last van hebt is het misschien handig om er eens met een coach ofzo over te praten. Over hoe je je leven erop moet inrichten.
En eerlijk gezegd vind ik het dan beter overkomen, als ' ik ben hoogsensitief en ervaar alles in het leven veel heftiger dan andere mensen.
dinsdag 14 juli 2009 om 20:39
quote:Amygdala schreef op 14 juli 2009 @ 19:47:
Tja, hoogbegaafd, hoogsensitief... gewoon een manier om er makkelijker over te kunnen praten. Als je in iedere zin je hele gemoedstoestand of denkniveau moet omschrijven...
Maar ja, waarom heet een tafel een tafel. Toch ook omdat een blad met 4 poten, waaraan je eens toel kunt zetten en aan kunt eten, werken etc een beetje onhandig is om telkens te zeggen?
Ik stel voor dat we de lading van het woord of etiketje even in het midden laten. Het wordt nu eenmaal zo genoemd en we weten wat we bedoelen, toch?
Maarre MissPierce... ik maak me een beetje zorgen om je hoor! Je leven lijkt niet in balans te zijn zo (niet zweverig bedoeld). Ik denk ook niet dat je je schuldig hoeft te voelen als je af en toe de rust opzoekt. Je bent toch juist geen goede moeder als je als een flipkip om je zoon loopt te dartelen? Even een momentje voor jezelf om op te laden en je kunt er weer volop tegenaan!
Het klinkt misschien hard wat ik ga zeggen, maar zo is het niet bedoeld. Je geeft aan dat veel tips die je krijgt praktisch niet goed uitvoerbaar zijn voor je. Ik denk dat het heel jammer is als je gelijk al nee zegt, terwijl er altijd plenty mogelijkheden zijn. Ik denk dat je inmiddels misschien wel zo moe en murw bent dat je de mogelijkheden even niet meer ziet. Maar we hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt. Geloof me, het kan wel!
Ik weet dat ik in een opgeruimd huis moet leven. Ok... een week vrijgepakt... de hele boek opgeruimd, uitgemest samen met manlief en alles heeft nu een vaste plek. Iedere avond voor het slapen even een rondje om de losse spulletjes op hun plek terug te leggen.
We hebben een online agenda van gmail. Eentje van hem, eentje van mij, eentje samen, eentje sync ik met mn werk... Ik heb dus altijd volledig overzicht van hoe druk we het wel of niet hebben en of iets kan of niet. Hoef je ook geen seconde meer over na te denken. Verder maak ik een weekmenu op vrijdagavond. Gaan we zaterdagmorgen naar de winkel, eten we een loempiaatje op de markt en maken we het gezellig. Ook weer gedaan.
Tussen het poetsendoor lassen we een koffiepauze in. Even zitten, liefst in de tuin als het weer het toelaat en kijken naar de vlinders en de bijtjes. Half uurtje opladen en gaan met die banaan.
Op kantoor hetzelfde... af en toe loop ik even het dakterras op om even een momentje voor mezelf te hebben. Waarom mogen rokers wel even naar buiten en ik niet omdat ik er blij van word? Gewoon doen hoor!
En zo maak je voor jezelf de dag prettiger. Met voldoende relax-momentjes is het allemaal heel goed te doen. En dan kun je de voordelen gaan zien. Gebruik maken van je goed ontwikkelde intuitie enzo. Echt, je zult het zien.
Niet bij de pakken neer gaan zitten meis!
Ja, ik maak me ook zorgen, daarom krijg ik dus ook gezinsbegeleiding en morgen heb ik een afspraak bij de huisarts staan.
Nee, ik deed niet gelijk alles af als onmogelijk. Maar niet alle tips zijn voor mij bruikbaar.
Omdat het aan het einde van afgelopen schooljaar te gestresst was ( ik studeer dus) heb ik besloten mijn vakantie te gebruiken om alles eens goed te reorganiseren. Dus ben ik al 2 weken bezig met alles weg te gooien wat ik toch niet gebruik, alles beter indelen, deel serviesgoed opgeborgen zodat ik niet steeds zo'n hoge afwasstapel heb.
Verder ben ik bezig met lijstjes, idd elke week een weekmenu. Een lijstje van dingen die ik dagelijks wil gaan doen en ook in bepaalde volgorde ( idd ook elke avond een rondje maken).
Volgend jaar ga ik elke ochtend naar school, ook als ik pas het 6e uur ofzo moet beginnen zodat ik in die tijd mijn huiswerk kan maken. Ook reis ik komend jaar alleen, geeft mij ook rust. Zeker op de weg naar huis, kan ik even bijkomen.
Geloof me, ik doe er alles aan om oplossingen te bedenken die hier wel passen, en ik zet alles op alles om ze ook toe te passen.
Verder probeer ik me minder te laten lijden door schuldgevoel en meer voor mezelf te kiezen, maar ik denk dat dat een proces is.
Die agenda van gmail ga ik even bekijken,misschien is dat ook wel erg makkelijk.
Thx voor je tips!!!
Tja, hoogbegaafd, hoogsensitief... gewoon een manier om er makkelijker over te kunnen praten. Als je in iedere zin je hele gemoedstoestand of denkniveau moet omschrijven...
Maar ja, waarom heet een tafel een tafel. Toch ook omdat een blad met 4 poten, waaraan je eens toel kunt zetten en aan kunt eten, werken etc een beetje onhandig is om telkens te zeggen?
Ik stel voor dat we de lading van het woord of etiketje even in het midden laten. Het wordt nu eenmaal zo genoemd en we weten wat we bedoelen, toch?
Maarre MissPierce... ik maak me een beetje zorgen om je hoor! Je leven lijkt niet in balans te zijn zo (niet zweverig bedoeld). Ik denk ook niet dat je je schuldig hoeft te voelen als je af en toe de rust opzoekt. Je bent toch juist geen goede moeder als je als een flipkip om je zoon loopt te dartelen? Even een momentje voor jezelf om op te laden en je kunt er weer volop tegenaan!
Het klinkt misschien hard wat ik ga zeggen, maar zo is het niet bedoeld. Je geeft aan dat veel tips die je krijgt praktisch niet goed uitvoerbaar zijn voor je. Ik denk dat het heel jammer is als je gelijk al nee zegt, terwijl er altijd plenty mogelijkheden zijn. Ik denk dat je inmiddels misschien wel zo moe en murw bent dat je de mogelijkheden even niet meer ziet. Maar we hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt. Geloof me, het kan wel!
Ik weet dat ik in een opgeruimd huis moet leven. Ok... een week vrijgepakt... de hele boek opgeruimd, uitgemest samen met manlief en alles heeft nu een vaste plek. Iedere avond voor het slapen even een rondje om de losse spulletjes op hun plek terug te leggen.
We hebben een online agenda van gmail. Eentje van hem, eentje van mij, eentje samen, eentje sync ik met mn werk... Ik heb dus altijd volledig overzicht van hoe druk we het wel of niet hebben en of iets kan of niet. Hoef je ook geen seconde meer over na te denken. Verder maak ik een weekmenu op vrijdagavond. Gaan we zaterdagmorgen naar de winkel, eten we een loempiaatje op de markt en maken we het gezellig. Ook weer gedaan.
Tussen het poetsendoor lassen we een koffiepauze in. Even zitten, liefst in de tuin als het weer het toelaat en kijken naar de vlinders en de bijtjes. Half uurtje opladen en gaan met die banaan.
Op kantoor hetzelfde... af en toe loop ik even het dakterras op om even een momentje voor mezelf te hebben. Waarom mogen rokers wel even naar buiten en ik niet omdat ik er blij van word? Gewoon doen hoor!
En zo maak je voor jezelf de dag prettiger. Met voldoende relax-momentjes is het allemaal heel goed te doen. En dan kun je de voordelen gaan zien. Gebruik maken van je goed ontwikkelde intuitie enzo. Echt, je zult het zien.
Niet bij de pakken neer gaan zitten meis!
Ja, ik maak me ook zorgen, daarom krijg ik dus ook gezinsbegeleiding en morgen heb ik een afspraak bij de huisarts staan.
Nee, ik deed niet gelijk alles af als onmogelijk. Maar niet alle tips zijn voor mij bruikbaar.
Omdat het aan het einde van afgelopen schooljaar te gestresst was ( ik studeer dus) heb ik besloten mijn vakantie te gebruiken om alles eens goed te reorganiseren. Dus ben ik al 2 weken bezig met alles weg te gooien wat ik toch niet gebruik, alles beter indelen, deel serviesgoed opgeborgen zodat ik niet steeds zo'n hoge afwasstapel heb.
Verder ben ik bezig met lijstjes, idd elke week een weekmenu. Een lijstje van dingen die ik dagelijks wil gaan doen en ook in bepaalde volgorde ( idd ook elke avond een rondje maken).
Volgend jaar ga ik elke ochtend naar school, ook als ik pas het 6e uur ofzo moet beginnen zodat ik in die tijd mijn huiswerk kan maken. Ook reis ik komend jaar alleen, geeft mij ook rust. Zeker op de weg naar huis, kan ik even bijkomen.
Geloof me, ik doe er alles aan om oplossingen te bedenken die hier wel passen, en ik zet alles op alles om ze ook toe te passen.
Verder probeer ik me minder te laten lijden door schuldgevoel en meer voor mezelf te kiezen, maar ik denk dat dat een proces is.
Die agenda van gmail ga ik even bekijken,misschien is dat ook wel erg makkelijk.
Thx voor je tips!!!
dinsdag 14 juli 2009 om 20:44
quote:hiltje schreef op 14 juli 2009 @ 20:13:
[...]
En dan zeg ik tegen je: goh das ook vervelend, ik herken het zelfs een beetje geloof ik. Maar als je er erg veel last van hebt is het misschien handig om er eens met een coach ofzo over te praten. Over hoe je je leven erop moet inrichten.
En eerlijk gezegd vind ik het dan beter overkomen, als ' ik ben hoogsensitief en ervaar alles in het leven veel heftiger dan andere mensen.
Oke, het spijt me als ik je daarmee voor de borst gestoten heb. Maar dat heb ik niet zo neergezet overigens. Ik schreef dat ik prikkels scherper ervaar. Zoals ik in dat andere topic ook al schreef kan ik dat inderdaad niet weten, maar ik bedoelde alleen dat ik merk dat andere mensen het vreemd vinden dat ik uitgeput raak van veel geluid ( e.d.), omdat zij dat niet hebben. Daaruit heb ik geconcludeerd dat ik prikkels scherper ervaar, maar ik weet dus inderdaad niet of dat daadwerkelijk zo is.
En zoals ik net al schreef heb ik al hulp gezocht, dus het gaat vast allemaal goed komen.
[...]
En dan zeg ik tegen je: goh das ook vervelend, ik herken het zelfs een beetje geloof ik. Maar als je er erg veel last van hebt is het misschien handig om er eens met een coach ofzo over te praten. Over hoe je je leven erop moet inrichten.
En eerlijk gezegd vind ik het dan beter overkomen, als ' ik ben hoogsensitief en ervaar alles in het leven veel heftiger dan andere mensen.
Oke, het spijt me als ik je daarmee voor de borst gestoten heb. Maar dat heb ik niet zo neergezet overigens. Ik schreef dat ik prikkels scherper ervaar. Zoals ik in dat andere topic ook al schreef kan ik dat inderdaad niet weten, maar ik bedoelde alleen dat ik merk dat andere mensen het vreemd vinden dat ik uitgeput raak van veel geluid ( e.d.), omdat zij dat niet hebben. Daaruit heb ik geconcludeerd dat ik prikkels scherper ervaar, maar ik weet dus inderdaad niet of dat daadwerkelijk zo is.
En zoals ik net al schreef heb ik al hulp gezocht, dus het gaat vast allemaal goed komen.
dinsdag 14 juli 2009 om 21:17
Tuurlijk gaat het allemaal goedkomen. Als je daar voor openstaat is dat altijd zo
Goed dat je stappen onderneemt. Ik hoop dat je je goed voelt bij je gezinshulp.
Ik hoop dat je niet het gevoel had dat ik je veroordeelde. Dat zou ik namelijk nooit doen! Maar vaak staar je je blind op een situatie en sta je onbewust minder open voor de mogelijkheden en ben je (is men) minder ontvankelijk om iets toch als optie op te pikken. Vandaar mijn opmerking.
Succes meid... en kom vooral hier je hart luchten. En hou ons op de hoogte als je wilt.
Goed dat je stappen onderneemt. Ik hoop dat je je goed voelt bij je gezinshulp.
Ik hoop dat je niet het gevoel had dat ik je veroordeelde. Dat zou ik namelijk nooit doen! Maar vaak staar je je blind op een situatie en sta je onbewust minder open voor de mogelijkheden en ben je (is men) minder ontvankelijk om iets toch als optie op te pikken. Vandaar mijn opmerking.
Succes meid... en kom vooral hier je hart luchten. En hou ons op de hoogte als je wilt.
