Reizen
alle pijlers
Mijn vriend wil niet zonder mij op wintersport vakantie
dinsdag 2 december 2025 om 08:55
Mijn vriend wil niet zonder mij op wintersportvakantie. Nou, lekker belangrijk denk je dan.... Dan niet toch? Probleem is, vanaf kinds af aan zijn wij al gaan skiën. Dus jarenlang toen ik hem had leren kennen zijn we ook samen gegaan. Echter, ik heb best een behoorlijke Osteoporose. In die zin dat ik vorig jaar rond deze tijd door een klein opstapje over het hoofd te hebben gezien en en niet eens harde val mijn rechterarm- en rechtervoet brak. 7 maanden geduurd voor het weer een beetje oke was. En ik breek dus om de twee jaar wel wat. Kortom, ik ben wat voorzichtiger geworden en skiën hoeft dus niet meer voor me. Ik ben door die breuken ook te angstig geworden dus is skiën meer een 'continu angstgevoel' (en dus gespannen en dus groter risico op fouten en dus weer breuken) ipv dat ik me heerlijk vrij voel op die latten zoals vroeger. Nou vind ik het prima als hij met een vriend gaat ofzo. Maar hij wil dus met mij. Gezegd dat ik dat ook prima vond, ik ga dan wel wandelen ofzo. We hebben daar altijd een heerlijk hotel met sauna, zwembad, buitenbubbelbad. Boek mee en ik vermaak me wel in het zonnetje op het terras.
Maar... dat is dus ook niet goed. Ik moet me maar over mijn angst heen zetten en gewoon weer de latten op. Wat ik (even voor de duidelijkheid hoor) pertinent niet doe gewoon. Hij wil niet in zijn eentje op de latten en ik dan lekker met een boek bubbelend in het hotel. ik MOET mee. En elk jaar komt deze discussie weer. Ik wil daar nu een keer voor eens en voor altijd vanaf. Mijn 'NEE DAT DOE IK NIET MEER, IK BEN TE BANG IETS TE BREKEN EN HET IS EN WORDT NIET ONTSPANNEND MEER VOOR ME' (zo duidelijk dus geweest, want het jaar daarvoor alleen simpel met mijn schouder tegen de deurpost aangelopen, niet eens hard maar zoals iedereen normaal elke dag bijna overkomt, hup, scheur erin, het is dus ech niet oke) gaan er even in... tot het jaar daarop weer. Hoe kan ik zorgen dat hij stopt met zaniken....
Ik heb mijns inziens al compromissen genoeg voorgesteld, maar niets werkt. Ik moet skiën blijkbaar.
Maar... dat is dus ook niet goed. Ik moet me maar over mijn angst heen zetten en gewoon weer de latten op. Wat ik (even voor de duidelijkheid hoor) pertinent niet doe gewoon. Hij wil niet in zijn eentje op de latten en ik dan lekker met een boek bubbelend in het hotel. ik MOET mee. En elk jaar komt deze discussie weer. Ik wil daar nu een keer voor eens en voor altijd vanaf. Mijn 'NEE DAT DOE IK NIET MEER, IK BEN TE BANG IETS TE BREKEN EN HET IS EN WORDT NIET ONTSPANNEND MEER VOOR ME' (zo duidelijk dus geweest, want het jaar daarvoor alleen simpel met mijn schouder tegen de deurpost aangelopen, niet eens hard maar zoals iedereen normaal elke dag bijna overkomt, hup, scheur erin, het is dus ech niet oke) gaan er even in... tot het jaar daarop weer. Hoe kan ik zorgen dat hij stopt met zaniken....
Ik heb mijns inziens al compromissen genoeg voorgesteld, maar niets werkt. Ik moet skiën blijkbaar.
woensdag 3 december 2025 om 09:01
Nou, als ik wat breek geeft hij daar wel degelijk om hoor. Hij is dan ook enorm zorgzaam en lief. Maar ik kan daar dus geen reet aan doen. Het is wat het is. En nu voelt het soms alsof hij het me kwalijk neemt dat ik deze aandoening heb gekregen. Ik bedoel, ik had hier ook niet echt zin in natuurlijk. En dat irriteert me wel. Ik had vanaf het begin af aan al veel rigider moeten zijn in mijn antwoorden. Sowieso niet moeten zeggen dat ik door de angst JUIST nog sneller val en wat breek omdat dat dus weer een opening gaf naar een 'cursus' zodat de angst weg zou gaan. Wat het niet gaat uiteraard.
Maar goed; meestal gingen we de eerste of tweede week van maart. Twee jaar geleden bijvoorbeeld was het toen in Nederland mooi weer. Gewoon lekker met korte mouwen in de tuin. Dan komen ook weer opmerkingen als; kun je nagaan, normaliter hadden we nu op wintersport geweest en nu zitten we gewoon met korte mouwen! Niet als rotopmerking bedoeld, maar continu die wintersport er bij halen weer. Ik snap ook niet dat ie niet met vrienden gaat. We hebben zelfs een vriend die altijd alleen gaat skieen. Die heeft het hem zelfs al eens voorgesteld waarop een: We kijken volgend jaar wel, volgde.
Maar goed; meestal gingen we de eerste of tweede week van maart. Twee jaar geleden bijvoorbeeld was het toen in Nederland mooi weer. Gewoon lekker met korte mouwen in de tuin. Dan komen ook weer opmerkingen als; kun je nagaan, normaliter hadden we nu op wintersport geweest en nu zitten we gewoon met korte mouwen! Niet als rotopmerking bedoeld, maar continu die wintersport er bij halen weer. Ik snap ook niet dat ie niet met vrienden gaat. We hebben zelfs een vriend die altijd alleen gaat skieen. Die heeft het hem zelfs al eens voorgesteld waarop een: We kijken volgend jaar wel, volgde.
woensdag 3 december 2025 om 09:04
Daarbij heeft hij heilig het idee dat het allemaal wel meevalt als ik maar rustig aan doe en alleen blauwe pistes neem. Maar dat heb ik in het begin nog geprobeerd, en ik sta gewoon peentjes te zweten en te verkrampen van de zenuwen in die skischoenen. Heb destijds zelfs nog lessen genomen (prive) aldaar. Maar ook dat heeft geen reet geholpen. Nou ja, behalve dan dat ik een hele stiekeme crush kreeg op de skileraar die 20 jaar jonger was minimaal 
Maar goed, niks mee gedaan natuurlijk, en daarbij werkte het ook echt niet me meer relaxter te voelen. Kwamen we weer beneden en zagen we er in de papsneeuw weer een paar liggen. Nee dank je wel.
Maar goed, niks mee gedaan natuurlijk, en daarbij werkte het ook echt niet me meer relaxter te voelen. Kwamen we weer beneden en zagen we er in de papsneeuw weer een paar liggen. Nee dank je wel.
anoniem_698a1ed1bdf45 wijzigde dit bericht op 03-12-2025 09:09
46.86% gewijzigd
woensdag 3 december 2025 om 09:06
En ik antwoord ook vaak gewoon met een: Oh ja, je hebt ook zooooon zwaar leven. Het is niet dat ik als een zielig willoos popje hier in huis rondloop. Ik word er gewoon schijtziek van. Ik had een paar jaar terug nog de ijdele hoop dat het er vanzelf uit zou slijten bij hem maar dat doet het blijkbaar dus (nog) niet. En we zijn toch echt al vanaf 2017 niet meer geweest.
woensdag 3 december 2025 om 09:10
Overigens, toen ik nog WEL prima kon skieen was ik al een redelijk voorzichtige skier. Toen vond die lullebak het ook zo hilarisch leuk een route te nemen waar een stuk zwart in zat. Kwam ik altijd op mijn eigen tempo gewoon prima van af maar toen wilde ik hem ook wel eens een ski in zijn aars stoppen zo diep dat ie er aan de bovenkant weer uitkwam als je begrijpt wat ik bedoel
woensdag 3 december 2025 om 09:12
Maar beste BuzzieBee, je bent hem niet eens een verklaring schuldig waaróm je niet mee wil gaan skiën. Al zou je kerngezond zijn en motorisch supervaardig en gecoördineerd en totaal niet bang: "Ik vind er geen hol aan, aan dat hele skiën" is toch ook al een goede reden om jullie activiteiten gedurende de dag op te splitsen of om (sommige) vakanties nou eenmaal níet samen te boeken met gescheiden van elkaar te doen.
Ja, soms is dat wellicht jammer. Vind ik ook wel eens als ik weer eens alleen door een museum loop of langs een kasteel(ruïne). Maar kom op zeg. Zet je daar overheen en trek je eigen plan en ga skiën met een vriend die daar ook van houdt.
Ja, soms is dat wellicht jammer. Vind ik ook wel eens als ik weer eens alleen door een museum loop of langs een kasteel(ruïne). Maar kom op zeg. Zet je daar overheen en trek je eigen plan en ga skiën met een vriend die daar ook van houdt.
woensdag 3 december 2025 om 09:40
Hij wrijft eigenlijk jouw beperking er bij jou in. Gelukkig maar dat ie verder dan wel lief is. Eigenlijk zegt ie dat je mee moet op wintersport en schijt eraan dat jij hoogstwaarschijnlijk botten gaat breken.
Hij geeft jou hierdoor ook geen ruimte om jouw verlies van je gezondheid te betreuren hé. Hij doet alsof het er niet is. In het meest positieve geval is ie erg slecht in oorzaak-gevolg relaties. Als jij gaat skiën, breek je waarschijnlijk je botten, maar toch moet je skiën. Heel bizar.
Hij geeft jou hierdoor ook geen ruimte om jouw verlies van je gezondheid te betreuren hé. Hij doet alsof het er niet is. In het meest positieve geval is ie erg slecht in oorzaak-gevolg relaties. Als jij gaat skiën, breek je waarschijnlijk je botten, maar toch moet je skiën. Heel bizar.
woensdag 3 december 2025 om 09:40
Dit vind ik nog het beste plan tot nu toe in dit topic. Ga ervoor
Graftak!
woensdag 3 december 2025 om 09:49
Daar zit ook een beetje de crux. Hij gaat ook niet zonder mij met de auto naar Amsterdam of een andere grote stad. Hij is wel heel erg van het 'samen doen'. Alleen heeft ie er dan weer totaal geen moeite mee dat ik met een vriendin op vakantie ga ofzo. Dan is het 'leuk! Veel plezier'. Maar hij wil inderdaad graag dingen samen doen. Soms iets te veel denk ik dan.
woensdag 3 december 2025 om 09:53
Het is maar waar je trek in hebt qua relatie. Ik vind jouw vriend echt niet leuk klinken. Zo lezende krijg ik echt een nare indruk, omdat hij gewoon dramt en geen rekening houdt met jou. En dan die sneren…
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 3 december 2025 om 10:02
Zijn eigen angst zit hem dus in de weg. Dat hij niet alleen durft. Maar jij hoeft je echt niet over de jouwe (en hele reële angst) heen te zetten alleen omdat hij niet alleen durft of wil. Er was nota bene een vriend die met hem samen wilde gaan toch? Als hij nou er tegenop zag helemaal alleen te gaan snapte ik het nog wel. Ook daar kun je je overheen zetten maar daar zou ik wel begrip voor hebben. Maar nu lijkt het of hij wil zeggen: we zijn een stel dus dit horen we samen te doen.BuzzieBee schreef: ↑03-12-2025 09:49Daar zit ook een beetje de crux. Hij gaat ook niet zonder mij met de auto naar Amsterdam of een andere grote stad. Hij is wel heel erg van het 'samen doen'. Alleen heeft ie er dan weer totaal geen moeite mee dat ik met een vriendin op vakantie ga ofzo. Dan is het 'leuk! Veel plezier'. Maar hij wil inderdaad graag dingen samen doen. Soms iets te veel denk ik dan.
Misschien is hij jaloers op de stellen die hij ziet die dit wel leuk vinden om samen te doen (en ook kunnen doen). Is ook begrijpelijk. Ik heb die gevoelens ook wel eens bij mijn eigen interesses die ik niet met mijn partner delen kan. Maar ik denk dat je dáár over moet praten en van daaruit naar een oplossing kijken. En ook accepteren dat daarin een stukje gemis zal zitten.
woensdag 3 december 2025 om 10:30
Bespreek dit eens samen. Dat je dat ziet en begrijpt, maar dat het wat wintersport betreft gewoon niet meer gaat gebeuren.BuzzieBee schreef: ↑03-12-2025 09:49Daar zit ook een beetje de crux. Hij gaat ook niet zonder mij met de auto naar Amsterdam of een andere grote stad. Hij is wel heel erg van het 'samen doen'. Alleen heeft ie er dan weer totaal geen moeite mee dat ik met een vriendin op vakantie ga ofzo. Dan is het 'leuk! Veel plezier'. Maar hij wil inderdaad graag dingen samen doen. Soms iets te veel denk ik dan.
Dat hij skiën wel leuk vind en je het voor hem leuk vindt als hij met vriend gaat. En vriend X ook weer opnieuw laten vragen.
woensdag 3 december 2025 om 10:34
Maar hij mag gewoon balen van het niet samengaan he? Of verzuchten dat jullie in de sneeuw hadden kunnen zitten.BuzzieBee schreef: ↑03-12-2025 09:01
Maar goed; meestal gingen we de eerste of tweede week van maart. Twee jaar geleden bijvoorbeeld was het toen in Nederland mooi weer. Gewoon lekker met korte mouwen in de tuin. Dan komen ook weer opmerkingen als; kun je nagaan, normaliter hadden we nu op wintersport geweest en nu zitten we gewoon met korte mouwen! Niet als rotopmerking bedoeld, maar continu die wintersport er bij halen weer.
Jij hebt last van je schuldgevoel. je kunt het ook met hem rot voor hem vinden. En dan: Ene oor in, andere uit. Laat hem even balen
Jij gaat niet meer mee op wintersport en hij mag daar van balen
woensdag 3 december 2025 om 11:08
woensdag 3 december 2025 om 11:25
Maar dat duurt op zich al 8 jaar he?Lila-Linda schreef: ↑03-12-2025 10:34Maar hij mag gewoon balen van het niet samengaan he? Of verzuchten dat jullie in de sneeuw hadden kunnen zitten.
Jij hebt last van je schuldgevoel. je kunt het ook met hem rot voor hem vinden. En dan: Ene oor in, andere uit. Laat hem even balen
Jij gaat niet meer mee op wintersport en hij mag daar van balen
Is het misschien zo dat er niet zoveel ruimte is, of meer ruimte genomen zou mogen worden, voor verdriet/pijn/rouw/gemis over dat wat niet meer kan en niet meer is en dat wat wel is? Ik lees dat namelijk in jullie beide verhalen wel een beetje terug. Onderliggend baal jij dat hij je hiermee steeds confronteert met je aandoening en angst en hij vindt het misschien ook gewoon pijnlijk jou zo te zien en een ander leven te moeten leiden dan hij voor jullie voor ogen had.
woensdag 3 december 2025 om 13:09
Ik haal dit stukje er even uit. Heb jij eigenlijk al doorvoeld hoe naar het is dat je nu deze ziekte hebt? Voor jezelf en ook samen met hem?BuzzieBee schreef: ↑03-12-2025 09:01Nou, als ik wat breek geeft hij daar wel degelijk om hoor. Hij is dan ook enorm zorgzaam en lief. Maar ik kan daar dus geen reet aan doen. Het is wat het is. En nu voelt het soms alsof hij het me kwalijk neemt dat ik deze aandoening heb gekregen. Ik bedoel, ik had hier ook niet echt zin in natuurlijk. En dat irriteert me wel. Ik had vanaf het begin af aan al veel rigider moeten zijn in mijn antwoorden. Sowieso niet moeten zeggen dat ik door de angst JUIST nog sneller val en wat breek omdat dat dus weer een opening gaf naar een 'cursus' zodat de angst weg zou gaan. Wat het niet gaat uiteraard.
Maar goed; meestal gingen we de eerste of tweede week van maart. Twee jaar geleden bijvoorbeeld was het toen in Nederland mooi weer. Gewoon lekker met korte mouwen in de tuin. Dan komen ook weer opmerkingen als; kun je nagaan, normaliter hadden we nu op wintersport geweest en nu zitten we gewoon met korte mouwen! Niet als rotopmerking bedoeld, maar continu die wintersport er bij halen weer. Ik snap ook niet dat ie niet met vrienden gaat. We hebben zelfs een vriend die altijd alleen gaat skieen. Die heeft het hem zelfs al eens voorgesteld waarop een: We kijken volgend jaar wel, volgde.
Dat zou denk ik kunnen schelen in het schuldgevoel wat iemand hierboven aanhaalt. En als het goed is, geeft het je man extra empathie om met de hele situatie om te gaan. Hoewel ik dat laatste betwijfel, hij lijkt extreem op zichzelf gefocust.
woensdag 3 december 2025 om 13:21
Omdat hij verder alles alles en meer is dan ik in een man verwacht! Nogmaals, dit is geen onderwerp van gesprek hoe vaak dit ook gezegd wordt in dit onderwerp. Ik ben na 25 nog steeds gek op die vent. Soms of meestal heb je dingen in een relatie waar je het oneens in bent. Daarvoor meteen wegrennen blijft dus ‘relatieloos’. Het is een enorm leuke vent. Alleen op dit onderwerp dus niet. Nee, geen haar op mijn hoofd die er aan denkt hierom weg te gaan. Zwaardere vuren gehad samen. Dus heb je dat advies, ga naar een ander onderwerp.Taskmaster schreef: ↑03-12-2025 10:54Ook na 25 jaar mag je gewoon op zoek naar iets leukers. Mijn relatie zou het niet zijn.
Op elk ander vlak is ie perfect. Klaar. En het is jouw relatie niet, het is de mijne. Met een man die me door de ziektes en overlijden van mijn ouders en beste vriendin heeft gehaald. Die ik nog steeds de meest aantrekkelijke en leuke vent vindt. Dit is een dingetje. Geen lifechanger. Een dingetje waar ik van baal en waar ik advies voor vraag.
anoniem_698a1ed1bdf45 wijzigde dit bericht op 03-12-2025 13:25
2.04% gewijzigd
woensdag 3 december 2025 om 13:23
Hij is juist enorm op hulp aan anderen gefocussed. Ook als het mij aangaat. Alleen op dit vlak werkt het dus niet.martje55 schreef: ↑03-12-2025 13:09Ik haal dit stukje er even uit. Heb jij eigenlijk al doorvoeld hoe naar het is dat je nu deze ziekte hebt? Voor jezelf en ook samen met hem?
Dat zou denk ik kunnen schelen in het schuldgevoel wat iemand hierboven aanhaalt. En als het goed is, geeft het je man extra empathie om met de hele situatie om te gaan. Hoewel ik dat laatste betwijfel, hij lijkt extreem op zichzelf gefocust.
woensdag 3 december 2025 om 13:30
woensdag 3 december 2025 om 13:31
Goeie. Ja. Niet in het begin. Toen was ik vooral bezig met hoe naar het voor mij was. Daarna hoe rot het voor hem was als alles weer eens op hem neerkwam omdat ik rechts ben en hij me moest helpen met een vuilniszak om die arm voor het douchen. Ineens ging hij een extra railing aan de trap maken, van die halve maantjes op de houten trap ivm uitglijden, haalde hij de kleinste drempels weg door een nieuwe vloer. En zo gruwelijk is het nu ook weer niet dt ik over een plintje sodemieter.martje55 schreef: ↑03-12-2025 13:09Ik haal dit stukje er even uit. Heb jij eigenlijk al doorvoeld hoe naar het is dat je nu deze ziekte hebt? Voor jezelf en ook samen met hem?
Dat zou denk ik kunnen schelen in het schuldgevoel wat iemand hierboven aanhaalt. En als het goed is, geeft het je man extra empathie om met de hele situatie om te gaan. Hoewel ik dat laatste betwijfel, hij lijkt extreem op zichzelf gefocust.
Daarom snap ik dit niet zo. Of zo niet.
woensdag 3 december 2025 om 13:33
Eens. En tracht ik ook. En dan begrijpt hij het ook helemaal. Zegt hij. En ik zeg hem ook dat ik echt snap hoe hij ervan baalt. Ik ook! Om dan bij een eerste wintersportfilmpje, het weer te moeten doenMariejan schreef: ↑03-12-2025 13:30Maar als het zo'n enorm leuke vent is kan je dit toch met hem bespreken? Dat het je raakt dat hij er iedere keer weer over begint.
Misschien zijn zijn gevoelens hierin nooit (voldoende) gevalideerd. Het is voor jou het ergste, maar het is voor hem ook niet leuk dat hij zijn skimaatje kwijt is.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
