Behoefte aan empty nest
woensdag 18 februari 2026 om 12:50
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
woensdag 18 februari 2026 om 20:48
Ik vind dat heel onwenselijk want het legt enerzijds een veel te hoge druk op Amsterdam en op andere grote steden in de randstad terwijl andere gebieden te maken hebben met krimp en vergrijzing. Ik zou daar nou juist wat meer leven willen zien, maar goed dan zeggen mensen: daar zijn geen banen... maar zo blijft het dus in cirkeltjes doorgaan. Probleem is alleen wel dat enige toeloop naar andere streken er niet voor zorgt dat Amsterdam goedkopere woningen krijgt maar de prijs in de andere streken zal door een toenemende vraag wel stijgen. Dus dat heeft niet alleen maar voordelen.Claire45 schreef: ↑18-02-2026 20:40Ja, dat zou inderdaad fijn zijn. Ik geloof dat het merendeel van afgestudeerd Nederland linea recta vanuit alle windstreken naar Amsterdam komt. Er zijn wel veel huizen van net afgestudeerden, dus Groningse en Utrechtse en Rotterdamse en Leidse huizen waar datzelfde doorschuifsysteem geldt, en daar blijven de meesten wonen tot ze een serieuze relatie hebben en gaan samenwonen. Een huis kopen gebeurt vaak nog later, als er kinderen komen. Rond de 30 dus. Dat was in mijn tijd hetzelfde.
woensdag 18 februari 2026 om 20:50
Happening ik begrijp je wel hoor.
Ik vind t ook heerlijk om lekker in mijn eentje in huis te rommelen, mijn gedachten te ordenen etc.
Wellicht kun je met de kinderen afspreken dat zij beide een dag in de week koken? Zodat jij uit je werk aan kunt schuiven?
En misschien kun je je s avonds zelf terugtrekken op je slaapkamer als je daar behoefte aan hebt? Lekkere stoel met kleedje waar je wat kunt lezen, tv kijken etc? Met de afspraak dat ze je niet storen tenzij echt noodzakelijk?
Ik vind t ook heerlijk om lekker in mijn eentje in huis te rommelen, mijn gedachten te ordenen etc.
Wellicht kun je met de kinderen afspreken dat zij beide een dag in de week koken? Zodat jij uit je werk aan kunt schuiven?
En misschien kun je je s avonds zelf terugtrekken op je slaapkamer als je daar behoefte aan hebt? Lekkere stoel met kleedje waar je wat kunt lezen, tv kijken etc? Met de afspraak dat ze je niet storen tenzij echt noodzakelijk?
woensdag 18 februari 2026 om 21:04
Dit is exact wat een vriendin van mij zei over haar stiefzoons die maar bleven plakken: jongeren in deze provincie (Drenthe was dat) willen geen appartement, want appartmenten zijn voor oude mensen. Die jongens wachten dus net zo lang tot ze een eensgezinswoning konden kopen.
Als Randstedeling wist ik niet wat ik hoorde, want hier is het exact andersom lijkt het wel
woensdag 18 februari 2026 om 21:12
Als er nou een stad is waar t juist níet zo moeilijk is,NogsteedsSlekire schreef: ↑18-02-2026 20:45Mijn oudste studeert in Zwolle. Wij hebben daar geen connecties dus dan heb je kamernet, de studie duurt als alles meezit vier jaar, de wachttijd voor een kamer is drie en een half jaar...tja dan zie ik er ook geen meerwaarde in om in te schrijven, blijf dan maar gewoon thuis.
Moet ik erbij zeggen dat er meestal niet meer dan drie dagen per week ook lessen zijn op locatie, verder doet hij alles vanuit huis en in stageperiodes al helemaal niet.
Ik maak me wel behoorlijk zorgen over zijn kansen op een woonruimte na z'n studie...en later voor jongste ook. Uiteraard meteen ingeschreven zodra hij achttien werd, maar hier is 15 jaar wachten heel normaal...
Is dat wel Zwolle. Je weet dat studenten via via aan hun kamer komen? Of via Facebook?
woensdag 18 februari 2026 om 21:13
Nou dat bedoel ik dus!Charlotta schreef: ↑18-02-2026 21:04Dit is exact wat een vriendin van mij zei over haar stiefzoons die maar bleven plakken: jongeren in deze provincie (Drenthe was dat) willen geen appartement, want appartmenten zijn voor oude mensen. Die jongens wachten dus net zo lang tot ze een eensgezinswoning konden kopen.
Als Randstedeling wist ik niet wat ik hoorde, want hier is het exact andersom lijkt het wel![]()
woensdag 18 februari 2026 om 21:17
Het ligt behalve de woonwensen voor een huis of appartement denk ik ook wel een beetje aan wat je verwacht van de plaats waar je woont en misschien ook wat je om je heen ziet?Charlotta schreef: ↑18-02-2026 21:04Dit is exact wat een vriendin van mij zei over haar stiefzoons die maar bleven plakken: jongeren in deze provincie (Drenthe was dat) willen geen appartement, want appartmenten zijn voor oude mensen. Die jongens wachten dus net zo lang tot ze een eensgezinswoning konden kopen.
Als Randstedeling wist ik niet wat ik hoorde, want hier is het exact andersom lijkt het wel![]()
Als je gewend bent aan een bruisende omgeving waar veel jonge mensen ook allemaal in appartementen wonen is het aantrekkelijker om dat ook te doen dan wanneer jouw realiteit is dat in de appartementen die je om je heen ziet daadwerkelijk allemaal oude mensen wonen en de omgeving om je heen saai, stil en leeg is.
woensdag 18 februari 2026 om 21:49
Ik heb wel het idee dat vooral jonge mensen na hun studie wel even blijven hangen in Amsterdam (en andere grote steden?) maar op het moment dat ze behoefte krijgen aan een groter huis zijn ze weg. Tenzij ze heel rijk zijn. Eigenlijk kun je met een gezin nauwelijks meer hier blijven wonen, er zijn gewoon te weinig gezinshuizen, dus die mensen trekken uiteindelijk naar andere gebieden. Of dat echt buiten de randstad is, weet ik niet. Ze moeten wel op hun werk kunnen komen natuurlijk.cognac schreef: ↑18-02-2026 20:48Ik vind dat heel onwenselijk want het legt enerzijds een veel te hoge druk op Amsterdam en op andere grote steden in de randstad terwijl andere gebieden te maken hebben met krimp en vergrijzing. Ik zou daar nou juist wat meer leven willen zien, maar goed dan zeggen mensen: daar zijn geen banen... maar zo blijft het dus in cirkeltjes doorgaan. Probleem is alleen wel dat enige toeloop naar andere streken er niet voor zorgt dat Amsterdam goedkopere woningen krijgt maar de prijs in de andere streken zal door een toenemende vraag wel stijgen. Dus dat heeft niet alleen maar voordelen.
woensdag 18 februari 2026 om 22:12
woensdag 18 februari 2026 om 22:21
Allebei lekker individueel inschrijven voor (t.z.t.) sociale huurwoning. Niet inschrijven met vriendin, kans op relatiebreuk is te groot en samenwonen kan altijd nog indien een van hen een woning krijgt.
Studeren kan prima met een paar dagen bijbaantje. Zeker als ze nog bij 'hotel mama' wonen. En idd, lekker weekendjes weg gaan met je nieuwe vriend. Desnoods betaald van het kostgeld wat je zoons betalen! Dan maar van de nood en deugd maken, toch? Lijkt me heel gezond dat je richting een huis zonder kinderen wil.
Studeren kan prima met een paar dagen bijbaantje. Zeker als ze nog bij 'hotel mama' wonen. En idd, lekker weekendjes weg gaan met je nieuwe vriend. Desnoods betaald van het kostgeld wat je zoons betalen! Dan maar van de nood en deugd maken, toch? Lijkt me heel gezond dat je richting een huis zonder kinderen wil.
woensdag 18 februari 2026 om 22:27
Dit is inderdaad de oplossing. Ik zeg ook geregeld tegen mijn dochter dat ik een bepaalde avond weg ben zodat zij met vrienden thuis kan eten en chillen, en dan geeft zij aan wanneer zij weg is. Wij vinden het allebei fijn om af en toe het rijk voor onszelf te hebben en dat kunnen we prima afstemmen.KooktMetKnoflook schreef: ↑18-02-2026 20:27"Lieve schatten hebben jullie wel eens een avond voor jezelf? Ja natuurlijk.
Wel, na 20 (30? 40?) jaar wil ik dat ook wel eens. Dus wil ik vragen: Stem jullie avonden uit eens op elkaar af zodat ik een keer het huis voor mij alleen heb"
Echt, moet kunnen hoor. Dat is écht niet wegjagen, dat is gewoon de random avonden een keertje synchroniseren.
woensdag 18 februari 2026 om 22:46
Ze hebben niet echt een plek om s nachts heen te gaan. Soms is er wel een feestje of zo waar er dan eentje blijft slapen, maar de ander is dan thuis. Ik voel er sowieso niks voor om ze te vragen weg te gaan, want het is ook hun huis en ze moeten zich niet ongewenst gaan voelen in hun eigen huis.
En natuurlijk ga ik weekeindjes weg en op vakantie met mijn partner of een vriendin. Ik heb een rijk leven. De kinderen zorgen dan voor alles thuis, ook de huisdieren. Het ligt ook echt niet aan hen, maar ik merk dat ik zelf verander. Ik heb minder geduld om alle verhalen aan te horen, geen zin meer om elke avond gezellig te tafelen en bij te kletsen, wil ook graag eens stilte in huis, alleen met mijn partner op de bank knuffelen. Dat soort dingen.
woensdag 18 februari 2026 om 22:55
woensdag 18 februari 2026 om 23:16
Maakt toch niet uit? Het gaat om nu en de avonden nu en wat je nu kunt doen.cognac schreef: ↑18-02-2026 20:37Ik kan me voorstellen dat ze, zeker als ze zelf ook heel erg huismusserig zijn, misschien juist ook het voordeel inzien van een eigen (al is het een bescheiden?) woonruimte. Dan lopen zij (de kinderen) toch tegen hetzelfde probleem aan? Dat ze willen keuvelen en wat willen kunnen aanrommelen lijkt me?
Gewoon de avond-met-vrienden van de één combineren met de avond-naar-vader-of-vriendin van de ander, en hoppa, klaar. Niet meteen groter maken en een woonruimte voor allebei gaan regelen. Gewoon even kijken wat er nu mogelijk is.
Geef mensen geen informatie waar ze niet mee om kunnen gaan.
donderdag 19 februari 2026 om 08:28
Ja, begrijp ik. Maar het zijn geen kleuters voor wie je een logeerpartijtje regelt zodat je eens een avondje het rijk alleen hebt. En aangezien er vanuit de adolescenten weinig behoefte lijkt te zijn om 's avonds de hort op te gaan of bij vrienden/hun vriendin thuis te zijn en dat bij vader niet goed mogelijk is, lijkt me dat inzetten op een eigen woonruimte echt prioriteit heeft. Maar mee eens dat je nu moet kijken wat mogelijk is. Allereerst dit samen met de zonen bespreken.KooktMetKnoflook schreef: ↑18-02-2026 23:16Maakt toch niet uit? Het gaat om nu en de avonden nu en wat je nu kunt doen.
Gewoon de avond-met-vrienden van de één combineren met de avond-naar-vader-of-vriendin van de ander, en hoppa, klaar. Niet meteen groter maken en een woonruimte voor allebei gaan regelen. Gewoon even kijken wat er nu mogelijk is.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in