Behoefte aan empty nest
woensdag 18 februari 2026 om 12:50
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
zondag 22 februari 2026 om 09:09
Ik denk dat we het eens zijn hoor. Ik hoor hier geluiden dat het allemaal niet mogelijk zou zijn voor je eind 30 bent. Dat nergens een huis te krijgen is. En al die volwassenen noodgedwongen thuis moeten blijven. Terwijl dat echt niet klopt. Ook niet tijden van woningkrapte. De mogelijkheden zullen natuurlijk verschillen per persoon. Maar dat wil niet zeggen dat er echt niets kan. En een nestplakker is dan ook een keuze. Om verschillende redenen het huis niet verlaten. Maar te hoge eisen hebben hoort daar ook bij.
En dit topic ging over een vrouw van midden 50 die graag haar huis en leven weer terug wilde hebben. Heel begrijpelijk op die leeftijd. Het zorgen is klaar en kinderen zijn volwassen. Dan is het heel normaal om aan te kondigen dat het tijd is om zelfstandig te worden. En dat bijvoorbeeld een 2e studie niet wil zeggen dat je nog jarenlang thuis kunt blijven. En jarenlang thuis gaan samenwonen ook niet. Dat mag je als ouder beperken. En dan kan je met 2 salarissen prima huren om vanuit daar te sparen en eventueel kopen als je dat wilt. Natuurlijk gaat dat minder snel. Maar dat doen en deden er velen.
En dit topic ging over een vrouw van midden 50 die graag haar huis en leven weer terug wilde hebben. Heel begrijpelijk op die leeftijd. Het zorgen is klaar en kinderen zijn volwassen. Dan is het heel normaal om aan te kondigen dat het tijd is om zelfstandig te worden. En dat bijvoorbeeld een 2e studie niet wil zeggen dat je nog jarenlang thuis kunt blijven. En jarenlang thuis gaan samenwonen ook niet. Dat mag je als ouder beperken. En dan kan je met 2 salarissen prima huren om vanuit daar te sparen en eventueel kopen als je dat wilt. Natuurlijk gaat dat minder snel. Maar dat doen en deden er velen.
zondag 22 februari 2026 om 09:32
Ja, dat ben ik met je eens. En daarom dus, liefst zo vroeg mogelijk in de studietijd want hoe langer je wacht hoe groter de kans is dat de kinderen er zelf ook te makkelijk over denken. Zeker als ze al werken. Nog een jaartje erbij. En nog een jaartje...
En misschien is dat allemaal veel te simpel gedacht maar persoonlijk is mijn gevoel erbij, als het niet als falen voelt, dan was de wens of behoefte van beide kanten niet groot genoeg blijkbaar. Zo zal het niet voor iedereen voelen maar voor mij wel.
En misschien is dat allemaal veel te simpel gedacht maar persoonlijk is mijn gevoel erbij, als het niet als falen voelt, dan was de wens of behoefte van beide kanten niet groot genoeg blijkbaar. Zo zal het niet voor iedereen voelen maar voor mij wel.
zondag 22 februari 2026 om 09:44
Stel…. Je bent een 18 jarige, klaar met je opleiding ( even ter info : niet iedereen doet een universitaire studie ) en je hebt minimumjeugdloon.cognac schreef: ↑22-02-2026 09:32Ja, dat ben ik met je eens. En daarom dus, liefst zo vroeg mogelijk in de studietijd want hoe langer je wacht hoe groter de kans is dat de kinderen er zelf ook te makkelijk over denken. Zeker als ze al werken. Nog een jaartje erbij. En nog een jaartje...
En misschien is dat allemaal veel te simpel gedacht maar persoonlijk is mijn gevoel erbij, als het niet als falen voelt, dan was de wens of behoefte van beide kanten niet groot genoeg blijkbaar. Zo zal het niet voor iedereen voelen maar voor mij wel.
Ga ik uit van 36 uur per maand.
Dan verdien € 1.132,83 schoon.
Inschrijven voor sociale huur mag vanaf 18. Met hele lange wachtlijsten. Echt heulllll lang . Je bent geen student dus studentenkamers vallen af.
Ga jij nou eens verzinnen hoe Pietje/ Marietje asap het huis uit komt en nog geld over houdt om aan haar kont te krabben .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 10:00
Wat heeft gevoel hiermee te maken? Kijk naar de feiten, de cijfers. Het cbs bijv. heeft onderzoeken gedaan naar de positie van starters op de woningmarkt.cognac schreef: ↑22-02-2026 09:32Ja, dat ben ik met je eens. En daarom dus, liefst zo vroeg mogelijk in de studietijd want hoe langer je wacht hoe groter de kans is dat de kinderen er zelf ook te makkelijk over denken. Zeker als ze al werken. Nog een jaartje erbij. En nog een jaartje...
En misschien is dat allemaal veel te simpel gedacht maar persoonlijk is mijn gevoel erbij, als het niet als falen voelt, dan was de wens of behoefte van beide kanten niet groot genoeg blijkbaar. Zo zal het niet voor iedereen voelen maar voor mij wel.
Alle organisaties schreeuwen moord en brand. Zelfs als je met zn tweeën bent en meer verdient dan gemiddeld, is het nog lastig. Laat staan als je alleenstaand bent met minimumloon.
Dat jij je feiten niet op orde hebt (of redeneert vanuit een oude werkelijkheid die niet meer bestaat) wil niet zeggen dat de reden dat starters nog thuis wonen, komt omdat ze niet genoeg behoefte hebben om het huis uit te gaan.
zondag 22 februari 2026 om 10:04
https://www.rabobank.nl/kennis/d0114218 ... s-te-wonen
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 10:22
Ruim één op de drie thuiswoners wil zeker binnen twee jaar verhuizen
Ik vind dat dus weinig. Ik zou dus verwachten 99,9%.
zondag 22 februari 2026 om 10:23
En daarom is het dus slim om jong op kamers te gaan. Dan went iemand in een studentenhuis aan het ‘huisleven’ met meerdere huisgenoten, rekening houden met elkaar, taken verdelen, de douche met anderen delen, samen boodschappen regelen en koken etc. Dat huisleven gaat vaak nog een paar jaar door als mensen zijn afgestudeerd en al een (vaak goede, dikbetaalde) baan hebben, en dan kan er dus voor het eerst wat gespaard worden. De overstap naar een eigen etage of appartement wordt bewust uitgesteld, omdat dan het ‘echte leven’ begint en daar hebben de meeste mensen niet zo’n haast mee. Juist omdát het heel leuk is om met vrienden te wonen en vrij te zijn. Maar dat moet iemand natuurlijk wel eerst ervaren en als je (bewust) thuis blijft wonen, is dat waarschijnlijk moeilijk voor te stellen.cognac schreef: ↑22-02-2026 08:51Maar ik bedoelde dus dat "nestplakkers" van alle tijden zijn. Het begrip Hotel Mama ook.
Misschien is de tijdsspanne wel veranderd. Dat dat voorheen beperkt was tot de studietijd en nu vanwege de woningschaarste de studietijd ver voorbij gaat.
Ik denk dat je voor je 22e namelijk vaak wel nog wat flexibeler bent dan wanneer je 27 bent, een voltijd baan, elke dag vroeg op en maar moet zien of je huisgenoten rekening houden met je nachtrust.
Dat je eisen op je 27e anders liggen dan toen je fris de middelbare school verliet vind ik dus helemaal niks raars aan.
zondag 22 februari 2026 om 10:29
Ja , hoor, faal jij maar lekker als je 20 jarige nog thuis woont.
Tip : zak en as .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 10:30
Misschien met 4 gelijkgestemden iets huren en iedereen een kamer geven plus een gedeelde huiskamer/keuken/badkamer?blijfgewoonbianca schreef: ↑22-02-2026 09:44Stel…. Je bent een 18 jarige, klaar met je opleiding ( even ter info : niet iedereen doet een universitaire studie ) en je hebt minimumjeugdloon.
Ga ik uit van 36 uur per maand.
Dan verdien € 1.132,83 schoon.
Inschrijven voor sociale huur mag vanaf 18. Met hele lange wachtlijsten. Echt heulllll lang . Je bent geen student dus studentenkamers vallen af.
Ga jij nou eens verzinnen hoe Pietje/ Marietje asap het huis uit komt en nog geld over houdt om aan haar kont te krabben .
zondag 22 februari 2026 om 10:31
Joehoe !Claire45 schreef: ↑22-02-2026 10:23En daarom is het dus slim om jong op kamers te gaan. Dan went iemand in een studentenhuis aan het ‘huisleven’ met meerdere huisgenoten, rekening houden met elkaar, taken verdelen, de douche met anderen delen, samen boodschappen regelen en koken etc. Dat huisleven gaat vaak nog een paar jaar door als mensen zijn afgestudeerd en al een (vaak goede, dikbetaalde) baan hebben, en dan kan er dus voor het eerst wat gespaard worden. De overstap naar een eigen etage of appartement wordt bewust uitgesteld, omdat dan het ‘echte leven’ begint en daar hebben de meeste mensen niet zo’n haast mee. Juist omdát het heel leuk is om met vrienden te wonen en vrij te zijn. Maar dat moet iemand natuurlijk wel eerst ervaren en als je (bewust) thuis blijft wonen, is dat waarschijnlijk moeilijk voor te stellen.
De normale wereld belde net ; of ik je even wilde vertellen dat niet iedereen een universitaire studie doet.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 10:31
En dan creëer je misschien juist de situatie dat je een dertigjarige vanuit de ene gezinswoning direct de andere in laat rollen. En ja, misschien onderschat ik gigantisch alle mogelijkheden op gebied van huren, maar als onze kinderen direct vanuit het ouderlijk huis gaan samenwonen, meteen een vergelijkbare gezinswoning gaan kopen omdat ze de helft daarvan al bij elkaar hebben gespaard, nooit alleen hebben gewoond, nooit hebben gehuurd, dan vind ik van mijzelf echt dat ik iets niet goed heb gedaan.Claire45 schreef: ↑22-02-2026 10:23En daarom is het dus slim om jong op kamers te gaan. Dan went iemand in een studentenhuis aan het ‘huisleven’ met meerdere huisgenoten, rekening houden met elkaar, taken verdelen, de douche met anderen delen, samen boodschappen regelen en koken etc. Dat huisleven gaat vaak nog een paar jaar door als mensen zijn afgestudeerd en al een (vaak goede, dikbetaalde) baan hebben, en dan kan er dus voor het eerst wat gespaard worden. De overstap naar een eigen etage of appartement wordt bewust uitgesteld, omdat dan het ‘echte leven’ begint en daar hebben de meeste mensen niet zo’n haast mee. Juist omdát het heel leuk is om met vrienden te wonen en vrij te zijn. Maar dat moet iemand natuurlijk wel eerst ervaren en als je (bewust) thuis blijft wonen, is dat waarschijnlijk moeilijk voor te stellen.
zondag 22 februari 2026 om 10:34
Dat hoeft toch ook niet? Ik ga er ook niet vanuit dat onze zoons dat per se willen. Maar voor mij maakt het onderwijsniveau niet uit. Ik ging na mijn mbo op mezelf en was toen 19. Dat vind ik nog acceptabel.blijfgewoonbianca schreef: ↑22-02-2026 10:31Joehoe !
De normale wereld belde net ; of ik je even wilde vertellen dat niet iedereen een universitaire studie doet.
zondag 22 februari 2026 om 10:56
4 zal meestal al niet eens kunnen, omdat de kleinste slaapkamer in een doorsnee rijtjeshuis niet voldoet aan de afmetingen.Wat zijn de regels voor woningdelen in 2025? Verhuur aan meer dan twee personen is alleen toegestaan met een vergunning. Bij drie of meer bewoners die geen huishouden vormen, is een omzettingsvergunning verplicht. De gemeente hanteert een maximumaantal per wijk of pand.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 10:58
Ja, dan heb je zwaaaaar gefaald als ouder. Dan heb je serieus heel veel steken laten vallen.cognac schreef: ↑22-02-2026 10:31En dan creëer je misschien juist de situatie dat je een dertigjarige vanuit de ene gezinswoning direct de andere in laat rollen. En ja, misschien onderschat ik gigantisch alle mogelijkheden op gebied van huren, maar als onze kinderen direct vanuit het ouderlijk huis gaan samenwonen, meteen een vergelijkbare gezinswoning gaan kopen omdat ze de helft daarvan al bij elkaar hebben gespaard, nooit alleen hebben gewoond, nooit hebben gehuurd, dan vind ik van mijzelf echt dat ik iets niet goed heb gedaan.
Maar goed dat je geen Samoerai bent.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 11:07
Jij trekt mijn gevoelens hierover nu ook een beetje in het belachelijke maar ik ervaar dit serieus zo. Maar mogelijk vind jij dit op jouw beurt serieus een belachelijk gevoel, dat mag natuurlijk.blijfgewoonbianca schreef: ↑22-02-2026 10:58Ja, dan heb je zwaaaaar gefaald als ouder. Dan heb je serieus heel veel steken laten vallen.
Maar goed dat je geen Samoerai bent.
Ik probeerde alleen wat meer die sociaal-emotionele kant te belichten, los van woningschaarste of (on)mogelijkheden.
zondag 22 februari 2026 om 11:07
In Rotterdam moet je student zijn om met zijn vieren te huren.
https://www.dvdw.nl/nl/actueel/de-regel ... anno-2025/
En dan wil ik je deze ook niet onthouden :
https://www.dvdw.nl/nl/actueel/de-regel ... anno-2025/
En dan wil ik je deze ook niet onthouden :
https://www.nu.nl/economie/6382521/gemi ... gle.com%2FGemiddelde huurprijs voor vrijesectorwoning stijgt naar 1.838 euro per maand. De huurprijs van woningen in de vrije huursector bedroeg in het laatste kwartaal van 2025 gemiddeld 1.838 euro. Er is vooral veel vraag naar woningen met huurprijzen onder de 1.500 euro, maar het aanbod in die categorie wordt steeds kleiner.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 11:08
Ja, ik vind het serieus belachelijk.cognac schreef: ↑22-02-2026 11:07Jij trekt mijn gevoelens hierover nu ook een beetje in het belachelijke maar ik ervaar dit serieus zo. Maar mogelijk vind jij dit op jouw beurt serieus een belachelijk gevoel, dat mag natuurlijk.
Ik probeerde alleen wat meer die sociaal-emotionele kant te belichten, los van woningschaarste of (on)mogelijkheden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 22 februari 2026 om 11:19
En misschien heb je daar ook wel gelijk in en is het allemaal niet aan mezelf te wijten mochten er over een x aantal jaar minder opties zijn dan ik nu dénk dat er zijn, maar het is zoals ik er (nu) in sta. En ik ben me er ook van bewust dat het richting de kinderen niet per se heel sympathiek is...
zondag 22 februari 2026 om 11:34
Cognac, ik ben het met eens hoor.
En ben me er tegelijkertijd van bewust dat dit te maken heeft met eigen ervaring en opleidingsniveau. Mam en kind hebben beiden gestudeerd en op kamers gewoond.
Hebben samen een aantal kinderen waarvan de eerste drie inmiddels ook studeren. En ook ‘gewoon’ op kamers zijn.
Zonder problemen.
En dat gaat dus niet via kamernet (ken echt níemand die dat gebruikt) maar gewoon via via of via Facebook (vond ik dan weer heel raar omdat ik dat aan bejaarden koppel maar goed).
Ze wonen dus allemaal op kamers in een studentenhuis en genieten daar ontzettend van.
Maar da’s mijn bubbel.
Ik ken ook MBO en HBo studenten,
Die wonen over t algemeen thuis. Is andere cultuur.
En ik ken ook mensen uit dorpen die dan persé als eerste huis meteen een echt huis willen met drie slaapkamers…. Tja dan moet je wel even wachten.
Het zijn gewoon verschillende culturen met verschillende gebruiken.
Voor mezelf en mijn kinderen ben ik blij dat ze in een leuk studentenhuis wonen omdat ik daar zelf ook toffe herinneringen en mooie vriendschappen aan over heb gehouden. En ik vind het een fantastisch onderdeel/tijdsvak in je leven.
Iets wat ik zelf nooit had willen missen en ik blij ben dat mijn kinderen t ook ervaren!
Vieze zooi,
Uitgewoonde kamers,
Lawaaiige huisgenoten
Veel te dure huur,
Hoort er allemaal bij.
Maar ook: samen leven, samen zorgen. Mooi vind ik dat.
En ben me er tegelijkertijd van bewust dat dit te maken heeft met eigen ervaring en opleidingsniveau. Mam en kind hebben beiden gestudeerd en op kamers gewoond.
Hebben samen een aantal kinderen waarvan de eerste drie inmiddels ook studeren. En ook ‘gewoon’ op kamers zijn.
Zonder problemen.
En dat gaat dus niet via kamernet (ken echt níemand die dat gebruikt) maar gewoon via via of via Facebook (vond ik dan weer heel raar omdat ik dat aan bejaarden koppel maar goed).
Ze wonen dus allemaal op kamers in een studentenhuis en genieten daar ontzettend van.
Maar da’s mijn bubbel.
Ik ken ook MBO en HBo studenten,
Die wonen over t algemeen thuis. Is andere cultuur.
En ik ken ook mensen uit dorpen die dan persé als eerste huis meteen een echt huis willen met drie slaapkamers…. Tja dan moet je wel even wachten.
Het zijn gewoon verschillende culturen met verschillende gebruiken.
Voor mezelf en mijn kinderen ben ik blij dat ze in een leuk studentenhuis wonen omdat ik daar zelf ook toffe herinneringen en mooie vriendschappen aan over heb gehouden. En ik vind het een fantastisch onderdeel/tijdsvak in je leven.
Iets wat ik zelf nooit had willen missen en ik blij ben dat mijn kinderen t ook ervaren!
Vieze zooi,
Uitgewoonde kamers,
Lawaaiige huisgenoten
Veel te dure huur,
Hoort er allemaal bij.
Maar ook: samen leven, samen zorgen. Mooi vind ik dat.
zondag 22 februari 2026 om 11:51
Ik denk dat wat Smorre zegt over verschil in cultuur misschien wel de reden is dat niet-universitaire of -hbo studenten vaker thuis blijven wonen, omdat cultuur dan ook betekent dat er in die studie-omgeving geen circuits met studentenhuizen zijn en mensen elkaar niet tippen over kamers die vrijkomen in dat en dat huis. Daar zitten huizen tussen die al decennia door studenten worden bewoond omdat dat weer bij die cultuur hoort. Als dat er niet is, wordt het inderdaad lastig.BrutaImmaculata schreef: ↑22-02-2026 11:10Een huis met 4 slaapkamers voor een redelijke prijs en snel beschikbaar?
Wat jij zegt over 4 slaapkamers is ook niet altijd de realiteit; soms slaapt iemand in de woonkamer, of een kamer en suite wordt gesplitst door de schuifdeuren dicht te doen, of iemand - vaak de jongste - slaapt in een kamertje waar net een eenpersoons bed inpast. Het idee is dat je kunt slapen, niet dat je luxueus woont en er voor je wordt schoongemaakt en gekookt.
zondag 22 februari 2026 om 12:05
Maar ik zou het mijn kind dus ook gunnen als ze hbo of mbo doen. Oké, als iemand bij aanvang van het mbo nét 16 is - of misschien zelfs dat nog niet - dan snap ik dat iemand een paar jaar langer thuiswoont. Dat deed ik zelf ook en ik was er met 16 ook nog niet aan toe (keek er wel al naar uit) maar drie jaar later was ik dat wel.
Ik vind het juist altijd heel jammer dat er wordt geredeneerd van "niet iedereen gaat universiteit doen dús het studentenleven met op kamers wonen is niet voor iedereen een must."
Het gaat mij ook helemaal niet zozeer om die ervaringen die bij het studentenleven horen, zoiets moet bij je passen. Gewoon een beetje een verlangen naar het ouderlijk nest loslaten.
zondag 22 februari 2026 om 12:08
Fijn dat het lukt. Je komt er hier gewoon echt niet tussen als je te dichtbij woont. Dus leuk idee op kamers gaan als je ouderlijk huis op 6 km afstand is, maar niet altijd haalbaar.smorre schreef: ↑22-02-2026 11:34Cognac, ik ben het met eens hoor.
En ben me er tegelijkertijd van bewust dat dit te maken heeft met eigen ervaring en opleidingsniveau. Mam en kind hebben beiden gestudeerd en op kamers gewoond.
Hebben samen een aantal kinderen waarvan de eerste drie inmiddels ook studeren. En ook ‘gewoon’ op kamers zijn.
Zonder problemen.
En dat gaat dus niet via kamernet (ken echt níemand die dat gebruikt) maar gewoon via via of via Facebook (vond ik dan weer heel raar omdat ik dat aan bejaarden koppel maar goed).
Ze wonen dus allemaal op kamers in een studentenhuis en genieten daar ontzettend van.
Maar da’s mijn bubbel.
Ik ken ook MBO en HBo studenten,
Die wonen over t algemeen thuis. Is andere cultuur.
En ik ken ook mensen uit dorpen die dan persé als eerste huis meteen een echt huis willen met drie slaapkamers…. Tja dan moet je wel even wachten.
Het zijn gewoon verschillende culturen met verschillende gebruiken.
Voor mezelf en mijn kinderen ben ik blij dat ze in een leuk studentenhuis wonen omdat ik daar zelf ook toffe herinneringen en mooie vriendschappen aan over heb gehouden. En ik vind het een fantastisch onderdeel/tijdsvak in je leven.
Iets wat ik zelf nooit had willen missen en ik blij ben dat mijn kinderen t ook ervaren!
Vieze zooi,
Uitgewoonde kamers,
Lawaaiige huisgenoten
Veel te dure huur,
Hoort er allemaal bij.
Maar ook: samen leven, samen zorgen. Mooi vind ik dat.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in