Wat is wijsheid?

Heel erg getwijfeld om een topic te openen hier, omdat ik de reacties soms vrij hard vind. Maar ben toch op zoek naar richting, naar inzichten wat wijsheid is.

Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.

Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.

Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.

Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.

Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.

Hi, sorry gister niet meer gereageerd, maar ook geprobeerd het gister een beetje los te laten. We gaan ook helemaal niet halsoverkop uit elkaar. Vriend heeft vandaag wel aangegeven dat hij van mening heeft dat ik ex (vader van kind) meer moet laten doen. En daar heeft hij 100% een punt. Ik ga kijken of kind doordeweeks wat meer naar vader kan, we hebben geen co-ouderschap vanwege de afstand. Maar nu kind thuis zit kan daar wel wat flexibeler mee omgegaan worden. Dat geeft bij ons thuis misschien weer wat lucht en ruimte. Ik moet alleen gaan leren loslaten

Iemand gaf hier al aan of we niet tijdelijk een vakantiehuisje konden huren, zodat vriend zich daar af en toe kan terugtrekken. Het grappige is dat we daar voor het samenwonen ook over gehad hebben, dat het mooi zou zijn als je een vakantiehuisje hebt, zodat hij af en toe daar de rust kan pakken. Is niet van de grond gekomen, heeft financieel ook wel wat gevolgen natuurlijk, maar misschien toch nog eens goed om verder in te verdiepen als ook een mogelijkheid om elkaar ruimte te kunnen geven.

Uit mijn hoofd nog wat antwoorden op vragen die zijn gesteld:
- Nee we hebben niet nog een eigen woning, we hebben samen iets gekocht. Eigen woningen aanhouden kon financieel niet, los van dat ik denk dat je niet voor niks de keuze maakt om samen te wonen. Het zou wat wezen als heel samenwonend Nederland een back-up blijft vasthouden met de woningnood die er al is. Maar goed dat is een hele andere discussie, ben het eens dat het alles een stuk makkelijker had gemaakt.
- Ik zie kinderen ook in het weekend, om het weekend heb ik er 1. Ik heb ze niet samen in het weekend, maar ze zijn dus wel altijd samen doordeweeks bij mij.
- Als de diagnostiek rond is wil ik inderdaad ook begeleiding op wat ik (wij in het gezin) het beste kunnen doen, inderdaad de psycho-educatie, waar kan je grenzen stellen, waar kan je laten vieren etc.
- kind mag momenteel niet naar school van school. Ik begrijp de keuze van school hierin, maar dat maakt het niet makkelijk en momenteel ook nog uitzichtloos, wat het ook niet makkelijker maakt.
- relatietherapie sta ik zeker voor open, ik vraag me af of vriend daar voor open staat, eerder heeft hij gezegd van niet. Ik heb het er nu nog niet concreet over gehad. Op zich als we rust hebben, kunnen we best wel eerlijk met elkaar praten, maar vaak in de eerste emotie is het lastig.

Ik zal vast wat gemist hebben, doe ik niet expres, maar er was weer veel geschreven.

Wat een lieve reactie weer courage, dankjewel!
Gezien de huizenmarkt kunnen we ook niet op stel en sprong iets anders, maar die intentie is er gelukkig bij beiden ook niet.
Dit weekend is wel het een en ander op scherp gezet en dat hoeft ook niet perse slecht te zijn, in elke relatie is het denk ik goed om af en toe echt eens heel eerlijk te kijken (met elkaar) of alles je nog gelukkig maakt en zo niet wat zou er anders kunnen om wel weer meer geluk (of rust) te voelen.
En met een zorgintensief kind moet dit misschien ook wel vaker of met een samengesteld gezin (van hem zijn er overigens geen inwonende kinderen), dan hebben wij dubbelprijs.