Kinderen
alle pijlers
strontvervelende puber
zaterdag 25 juli 2009 om 13:26
Mijn dochter is bijna 17 en onuitstaanbaar. Vanaf haar 13e is het zo ongeveer begonnen. Grote bekken, de hele dag door. Roken, heel veel, ook blowen, behoorlijk wat en een tijdje erg veel alcohol gedronken. Uiteraard als mijn man en ik er niet bij zijn, roken doet ze dan wel samen met mijn man, buiten, binnen wordt er niet gerookt. Aan school doet ze helemaal niks, zit straks in 4 vmbo tl. Ze kan hartstikke goed leren, was havo gestest, maar als ze niet willen dan willen ze niet. In de derde klas is ze blijven zitten, dit jaar gelukkig wel over maar met hakken over de sloot.
Oktober 2008 was het zo'n drama thuis dat we haar na een escalatie bij haar biologische vader hebben geplant. Die riep heel stoer: als ze bij mij komt wonen dan is het voorgoed. Dat voorgoed heeft 5 maanden geduurd, half maart zat ze weer bij ons. Wel op voorwaarde dat er vanuit bureau jeugdzorg begeleiding zou komen en dat ze ingeschreven werd voor een begeleid kamerproject. Die begeleiding moeten we nu nog krijgen, de intake voor het begeleid kamerwonen is aanstaande dinsdag en gisteren is het heel hoog opgelopen, ze had ruzie met mijn man, hij had trouwens gelijk (en nee, ik geef hem niet altijd gelijk, sterker nog, meestal krijgt zij gelijk) en na een minuut of 7 alles aanhoren, vooral haar grote mond weer, zei ik dat ook. Toen was het hek helemaal van de dam. Ik pakte haar op een gegeven moment bij haar arm om haar te laten kalmeren maar toen werd ze helemaal kwaad, begon te gillen dat ik van haar af moest blijven en toen viel ze mij aan. Ze dook bovenop mij en wilde niet meer loslaten, ze wilde me gaan schoppen en slaan maar mijn man heeft haar, met moeite, van me af kunnen trekken waarop ze het huis uit is gerend, op haar fiets is gesprongen en gilde dat ze naar een vriend toeging.
Ik heb toen jeugdzorg gebeld en gezegd dat ze er hier ook niet meer inkomt. Het kamerwonen zou pas over een week of 6-8 ingaan, intake is aanstaande dinsdag, maar hier heb ik echt geen zin meer in. Ik laat me toch niet in elkaar slaan door een snotneus van nog geen 17......
We hebben ook nog 2 ukkies van bijna 3 en bijna anderhalf hier rondlopen, die worden al de dupe van de slechte sfeer in huis en als daar nu ook nog agressief gedrag bijkomt dan vind ik het wel genoeg.
Vlak voordat ze weer bij ons kwam wonen heb ik ons opgegeven voor het programma 'family matters' met keith bakker. De dag nadat ik mijn mail had gestuurd werden we al gebeld door de redactie dat we in aanmerking kwamen (zo erg is het dus!!!) Ik ben er uiteindelijk niet mee doorgegaan omdat ik vind dat zij een probleem heeft en niet ik en dat ik geen trek had om met mijn hele hebben en houwen op tv te komen met wellicht gevolgen voor mijn baan...
Ze zit nu bij een vriend, jeugdzorg loopt te pushen en te wijzen naar 'onze verantwoordelijkheid als ouders' en hebben dus geen zin om crisisopvang voor haar te zoeken. Moet ik haar nu weer in huis nemen todat ze bij het begeleid kamer wonen terecht kan?
Oktober 2008 was het zo'n drama thuis dat we haar na een escalatie bij haar biologische vader hebben geplant. Die riep heel stoer: als ze bij mij komt wonen dan is het voorgoed. Dat voorgoed heeft 5 maanden geduurd, half maart zat ze weer bij ons. Wel op voorwaarde dat er vanuit bureau jeugdzorg begeleiding zou komen en dat ze ingeschreven werd voor een begeleid kamerproject. Die begeleiding moeten we nu nog krijgen, de intake voor het begeleid kamerwonen is aanstaande dinsdag en gisteren is het heel hoog opgelopen, ze had ruzie met mijn man, hij had trouwens gelijk (en nee, ik geef hem niet altijd gelijk, sterker nog, meestal krijgt zij gelijk) en na een minuut of 7 alles aanhoren, vooral haar grote mond weer, zei ik dat ook. Toen was het hek helemaal van de dam. Ik pakte haar op een gegeven moment bij haar arm om haar te laten kalmeren maar toen werd ze helemaal kwaad, begon te gillen dat ik van haar af moest blijven en toen viel ze mij aan. Ze dook bovenop mij en wilde niet meer loslaten, ze wilde me gaan schoppen en slaan maar mijn man heeft haar, met moeite, van me af kunnen trekken waarop ze het huis uit is gerend, op haar fiets is gesprongen en gilde dat ze naar een vriend toeging.
Ik heb toen jeugdzorg gebeld en gezegd dat ze er hier ook niet meer inkomt. Het kamerwonen zou pas over een week of 6-8 ingaan, intake is aanstaande dinsdag, maar hier heb ik echt geen zin meer in. Ik laat me toch niet in elkaar slaan door een snotneus van nog geen 17......
We hebben ook nog 2 ukkies van bijna 3 en bijna anderhalf hier rondlopen, die worden al de dupe van de slechte sfeer in huis en als daar nu ook nog agressief gedrag bijkomt dan vind ik het wel genoeg.
Vlak voordat ze weer bij ons kwam wonen heb ik ons opgegeven voor het programma 'family matters' met keith bakker. De dag nadat ik mijn mail had gestuurd werden we al gebeld door de redactie dat we in aanmerking kwamen (zo erg is het dus!!!) Ik ben er uiteindelijk niet mee doorgegaan omdat ik vind dat zij een probleem heeft en niet ik en dat ik geen trek had om met mijn hele hebben en houwen op tv te komen met wellicht gevolgen voor mijn baan...
Ze zit nu bij een vriend, jeugdzorg loopt te pushen en te wijzen naar 'onze verantwoordelijkheid als ouders' en hebben dus geen zin om crisisopvang voor haar te zoeken. Moet ik haar nu weer in huis nemen todat ze bij het begeleid kamer wonen terecht kan?
zondag 26 juli 2009 om 15:07
quote:Your_Wake_Up_Call schreef op 26 juli 2009 @ 15:03:
Onthoud: wat je zaait oogst je.
Kaatje, het zou me niks verbazen als je dochter op een dag besluit om geen contact meer met je te hebben. Je bent kil, koud, niet inlevend in de ander, je dochter in dit geval.
Mijn nekharen gaan echt recht overeind staan van Kaatjes posts. Kaatje heeft de voorbeeldfunctie over hoe het moet, zij heeft uiteindelijk de eindverantwoordelijkheid. Maar blijkbaar durft ze haar eigen fouten niet toe te geven en dan zichzelf maar blijven afvragen waarom hun dochter in hemelsnaam zo moeilijk doet.
Misschien zou je ook nog eens een cursus communiceren kunnen volgen.En dan niet per sms
Onthoud: wat je zaait oogst je.
Kaatje, het zou me niks verbazen als je dochter op een dag besluit om geen contact meer met je te hebben. Je bent kil, koud, niet inlevend in de ander, je dochter in dit geval.
Mijn nekharen gaan echt recht overeind staan van Kaatjes posts. Kaatje heeft de voorbeeldfunctie over hoe het moet, zij heeft uiteindelijk de eindverantwoordelijkheid. Maar blijkbaar durft ze haar eigen fouten niet toe te geven en dan zichzelf maar blijven afvragen waarom hun dochter in hemelsnaam zo moeilijk doet.
Misschien zou je ook nog eens een cursus communiceren kunnen volgen.En dan niet per sms
zondag 26 juli 2009 om 15:17
Yourwakeuocall, ik snap je boosheid, maar Kaatje is niet jouw moeder en ondanks dat er ongetwijfeld veel overeenkomsten zijn, is het niet helemaal fair om je gevoelens die je naar jouw moeder hebt te richten op Kaatje Kun je proberen om jouw ervaringen te gebruiken om V te helpen?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 26 juli 2009 om 15:19
@ Rosanna: Je hebt gelijk 
Ik denk dat Kaatje al een heel eind komt wanneer ze zelf het goede voorbeeld geeft onder 't mom van verbeter de wereld en begin bij jezelf en wanneer ze haar dochter met enigzins wat respect behandeld.
Je kind laten weten, dat je, hoe dan ook, altijd van haar zult houden. Ga geen dingen verbieden, dat werkt averechts. Hoe strakker Kaatje nu de teugels aantrekt, hoe harder V gaat bokken.
Ik denk dat Kaatje al een heel eind komt wanneer ze zelf het goede voorbeeld geeft onder 't mom van verbeter de wereld en begin bij jezelf en wanneer ze haar dochter met enigzins wat respect behandeld.
Je kind laten weten, dat je, hoe dan ook, altijd van haar zult houden. Ga geen dingen verbieden, dat werkt averechts. Hoe strakker Kaatje nu de teugels aantrekt, hoe harder V gaat bokken.
zondag 26 juli 2009 om 15:22
quote:rosanna08 schreef op 26 juli 2009 @ 15:17:
Yourwakeuocall, ik snap je boosheid, maar Kaatje is niet jouw moeder en ondanks dat er ongetwijfeld veel overeenkomsten zijn, is het niet helemaal fair om je gevoelens die je naar jouw moeder hebt te richten op Kaatje Kun je proberen om jouw ervaringen te gebruiken om V te helpen?
Mamz, er zijn hier genoeg mensen die hun ervaringen delen, die zeggen wat zij in hun puberteit nodig hadden maar niet kregen.
Als ik in Kaatjes schoenen stond zou ik die verhalen gebruiken, zou ik doorvragen, tips vragen. Maar dat doet ze niet.
Yourwakeuocall, ik snap je boosheid, maar Kaatje is niet jouw moeder en ondanks dat er ongetwijfeld veel overeenkomsten zijn, is het niet helemaal fair om je gevoelens die je naar jouw moeder hebt te richten op Kaatje Kun je proberen om jouw ervaringen te gebruiken om V te helpen?
Mamz, er zijn hier genoeg mensen die hun ervaringen delen, die zeggen wat zij in hun puberteit nodig hadden maar niet kregen.
Als ik in Kaatjes schoenen stond zou ik die verhalen gebruiken, zou ik doorvragen, tips vragen. Maar dat doet ze niet.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 26 juli 2009 om 15:27
zondag 26 juli 2009 om 15:39
Kaatje, een vraag: als er een woordenwisseling/ruzie plaats vind, hoe ga je er dan mee om? Blijf je dagen boos, vergeef je haar haar streken?
Hoe gaat het er gewoonlijk aan toe? Wordt zo'n woordenwisseling dan uitgepraat, en zoja, op wat voor manier praten jullie het uit? En kun je bij jezelf nagaan of je wel zuiver handelt?
Ik denk dat je in waarde zal stijgen bij je dochter wanneer je je fouten erkent en toegeeft. Je kan niet zomaar verwachten dat als je het 1 keer hebt toegegeven je er niet meer op aangesproken kan worden, sluit bij voorbaat geen conversaties uit maar blijf begrip en steun tonen en liefde (als in positieve opmerkingen, complimentjes etc.).
Hoe gaat het er gewoonlijk aan toe? Wordt zo'n woordenwisseling dan uitgepraat, en zoja, op wat voor manier praten jullie het uit? En kun je bij jezelf nagaan of je wel zuiver handelt?
Ik denk dat je in waarde zal stijgen bij je dochter wanneer je je fouten erkent en toegeeft. Je kan niet zomaar verwachten dat als je het 1 keer hebt toegegeven je er niet meer op aangesproken kan worden, sluit bij voorbaat geen conversaties uit maar blijf begrip en steun tonen en liefde (als in positieve opmerkingen, complimentjes etc.).
zondag 26 juli 2009 om 15:54
De illusie dat met uitjes, geld en cadeau's een hoop goedmaken..
Liefde, veiligheid en geborgenheid is waar het om draait. En dat heeft het meisje niet gehad. Eerst verstoten door haar vader en toen door haar moeder.
Dat je zegt dat kinderen soms nu eenmaal niet leuk zijn en de vergelijking met een crimineel :puke:
Liefde, veiligheid en geborgenheid is waar het om draait. En dat heeft het meisje niet gehad. Eerst verstoten door haar vader en toen door haar moeder.
Dat je zegt dat kinderen soms nu eenmaal niet leuk zijn en de vergelijking met een crimineel :puke:
zondag 26 juli 2009 om 15:58
quote:HoiPippiLangkous schreef op 26 juli 2009 @ 15:22:
[...]
Roos, er zijn hier genoeg mensen die hun ervaringen delen, die zeggen wat zij in hun puberteit nodig hadden maar niet kregen.
Als ik in Kaatjes schoenen stond zou ik die verhalen gebruiken, zou ik doorvragen, tips vragen. Maar dat doet ze niet.
[...]
Roos, er zijn hier genoeg mensen die hun ervaringen delen, die zeggen wat zij in hun puberteit nodig hadden maar niet kregen.
Als ik in Kaatjes schoenen stond zou ik die verhalen gebruiken, zou ik doorvragen, tips vragen. Maar dat doet ze niet.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 26 juli 2009 om 15:58
zondag 26 juli 2009 om 15:59
We kunnen nu wel allemaal schrijven ''pubers worden niet zomaar zo". Dat is al genoeg gezegd tegen Kaatje. Kaatje is hier de kwaaie pier voor velen. Ik ben het daar niet mee eens.
Kaatje geeft ook aan in haar posting wat ze er allemaal in de laatste jaren aan heeft gedaan/proberen te doen.
Haar wordt verweten hard, kil, niet begripvol te zijn. Dat komt zo over uit haar posts. Of ze zo echt is weten we niet zeker hier. Ik hoop het niet.
Ik heb iig te doen met Kaatje, ga er maar aan staan. Ik begrijp de onmacht. Het met je rug tegen de muur staan.
Yourwakeupcall schrijft; "Hoe strakker Kaatje de teugels aantrekt, hoe harder V gaat bokken."
Wat moet ze dan? Moet ze compleet over zich heen laten lopen? Haar hele gezin (met nog 2 kleintjes) laten ontwrichten door een opstandige puber, waar geen land mee te bezeilen is? Nee lijkt mij niet!
Wel proberen te blijven communiceren en ook je eigen (foute) aandeel toegeven.
Kaatje geeft ook aan in haar posting wat ze er allemaal in de laatste jaren aan heeft gedaan/proberen te doen.
Haar wordt verweten hard, kil, niet begripvol te zijn. Dat komt zo over uit haar posts. Of ze zo echt is weten we niet zeker hier. Ik hoop het niet.
Ik heb iig te doen met Kaatje, ga er maar aan staan. Ik begrijp de onmacht. Het met je rug tegen de muur staan.
Yourwakeupcall schrijft; "Hoe strakker Kaatje de teugels aantrekt, hoe harder V gaat bokken."
Wat moet ze dan? Moet ze compleet over zich heen laten lopen? Haar hele gezin (met nog 2 kleintjes) laten ontwrichten door een opstandige puber, waar geen land mee te bezeilen is? Nee lijkt mij niet!
Wel proberen te blijven communiceren en ook je eigen (foute) aandeel toegeven.
zondag 26 juli 2009 om 16:05
mijn ouders hadden op een gegeven moment tientallen regeltjes waar ik me aan moest houden... als kindzijnde loop je dan continue op je tenen om het maar goed te doen en wel gesproken wordt over het negatieve gedrag van je kind, maar positieve aandacht is in zo'n geval ver te zoeken.
Dus maak concrete, duidelijke regels waarin speling mogelijk is en zelfs bespreekbaar moet zijn. Maar ga geen waslijst maken.
Dus maak concrete, duidelijke regels waarin speling mogelijk is en zelfs bespreekbaar moet zijn. Maar ga geen waslijst maken.
zondag 26 juli 2009 om 16:05
quote:kaatje65 schreef op 25 juli 2009 @ 13:48:
Natuurlijk hou ik van mijn dochter, ik vind alleen haar gedrag niet leuk, zacht uitgedrukt. De 5 maanden dat ze bij haar vader zat waren voor ons echt heerlijk rustig, maar dan vind ik het nog erg dat ik dat zeg. Toen ze net weer thuis was, barstte ze natuurlijk van de goeie wil en was het best te doen, het werd na ongeveer een maand weer erger en uiteindelijk liet ze zich niets meer zeggen. In huis hoefde ze niks te doen behalve tijdens haar vakantie even elke dag de vaatwasser uitruimen en zelfs daarover had ze een grote bek want dat konden wij ook wel doen.
En echt, het was een schat van een baby, een stralende peuter en kleuter. Op de basischool een schatje, maar whaaaaaa die puberteit....deze slaat er echt in door. Als er zo'n etter tot engel kamp was in Nederland dan ging ze er per direct heen. Ik heb echt geen flauw idee wat er van haar terecht moet komen en ik vrees het ergste....
Ik waardeer jullie reacties maar ik vraag me wel af of je zelf al kinderen hebt van die leeftijd want echt waar, je weet niet wat puberteit inhoudt totdat je het met je eigen kind meemaakt. En als zelfs instanties zeggen dat jouw kind er extreem in is dan denk ik dat dat zo is.
Zoals ik al zei, ik heb ook nog 2 kleine kinderen en die lijden onder de hele vervelende sfeer in huis, worden door de oudste ook meestal genegeerd. Als er één valt dan loopt ze de kamer uit en zegt tegen mijn man: hij/zij valt, doe eens wat want ik kan niet tegen dat gejank.....Goh, dus als ze in jouw straatje praten zijn ze wel goed genoeg, maar als ze je wijzen op jouw verantwoordelijkheid ten opzichte van jouw kind dan heb je geen goed woord voor ze over?
Natuurlijk hou ik van mijn dochter, ik vind alleen haar gedrag niet leuk, zacht uitgedrukt. De 5 maanden dat ze bij haar vader zat waren voor ons echt heerlijk rustig, maar dan vind ik het nog erg dat ik dat zeg. Toen ze net weer thuis was, barstte ze natuurlijk van de goeie wil en was het best te doen, het werd na ongeveer een maand weer erger en uiteindelijk liet ze zich niets meer zeggen. In huis hoefde ze niks te doen behalve tijdens haar vakantie even elke dag de vaatwasser uitruimen en zelfs daarover had ze een grote bek want dat konden wij ook wel doen.
En echt, het was een schat van een baby, een stralende peuter en kleuter. Op de basischool een schatje, maar whaaaaaa die puberteit....deze slaat er echt in door. Als er zo'n etter tot engel kamp was in Nederland dan ging ze er per direct heen. Ik heb echt geen flauw idee wat er van haar terecht moet komen en ik vrees het ergste....
Ik waardeer jullie reacties maar ik vraag me wel af of je zelf al kinderen hebt van die leeftijd want echt waar, je weet niet wat puberteit inhoudt totdat je het met je eigen kind meemaakt. En als zelfs instanties zeggen dat jouw kind er extreem in is dan denk ik dat dat zo is.
Zoals ik al zei, ik heb ook nog 2 kleine kinderen en die lijden onder de hele vervelende sfeer in huis, worden door de oudste ook meestal genegeerd. Als er één valt dan loopt ze de kamer uit en zegt tegen mijn man: hij/zij valt, doe eens wat want ik kan niet tegen dat gejank.....Goh, dus als ze in jouw straatje praten zijn ze wel goed genoeg, maar als ze je wijzen op jouw verantwoordelijkheid ten opzichte van jouw kind dan heb je geen goed woord voor ze over?
zondag 26 juli 2009 om 16:07
quote:HoiPippiLangkous schreef op 26 juli 2009 @ 15:58:
[...]
En allebei een blauwe avatar
Aangepast
@ Mocy, klopt, we weten niet hoe Kaatje irl is, maar mijn ervaring is dat de meeste mensen toch redelijk zichzelf zijn op het forum en we kunnen alleen afgaan op haar postings en hoe die overkomen. Nogmaals, ik zeg nergens dat ze een harteloos en koud mens is, ik mis alleen inzicht in haar eigen opstelling, haar eigen fouten, lees alleen wat iedereen om haar heen fout doen en kan alleen HPL gelijk geven in haar posting naar mij. Er worden genoeg postings gedaan vanuit de lastige pubers wat voor hen belangrijk is geweest en waar Kaatje haar voordeel mee kan doen. Het enige dat Kaatje echter doet, is haar hakken in het zand zetten en vertellen hoeveel ze wel niet voor haar dochter heeft gedaan.
Niemand hier zegt dat hij of zij de wijsheid in pacht heeft.
[...]
En allebei een blauwe avatar
Aangepast
@ Mocy, klopt, we weten niet hoe Kaatje irl is, maar mijn ervaring is dat de meeste mensen toch redelijk zichzelf zijn op het forum en we kunnen alleen afgaan op haar postings en hoe die overkomen. Nogmaals, ik zeg nergens dat ze een harteloos en koud mens is, ik mis alleen inzicht in haar eigen opstelling, haar eigen fouten, lees alleen wat iedereen om haar heen fout doen en kan alleen HPL gelijk geven in haar posting naar mij. Er worden genoeg postings gedaan vanuit de lastige pubers wat voor hen belangrijk is geweest en waar Kaatje haar voordeel mee kan doen. Het enige dat Kaatje echter doet, is haar hakken in het zand zetten en vertellen hoeveel ze wel niet voor haar dochter heeft gedaan.
Niemand hier zegt dat hij of zij de wijsheid in pacht heeft.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 26 juli 2009 om 16:09
quote:mocy schreef op 26 juli 2009 @ 15:59:
We kunnen nu wel allemaal schrijven ''pubers worden niet zomaar zo". Dat is al genoeg gezegd tegen Kaatje. Kaatje is hier de kwaaie pier voor velen. Ik ben het daar niet mee eens.Ik ook niet. Maar ik blijf mezelf herhalen merk ik, dus daar stop ik maar mee.
We kunnen nu wel allemaal schrijven ''pubers worden niet zomaar zo". Dat is al genoeg gezegd tegen Kaatje. Kaatje is hier de kwaaie pier voor velen. Ik ben het daar niet mee eens.Ik ook niet. Maar ik blijf mezelf herhalen merk ik, dus daar stop ik maar mee.
zondag 26 juli 2009 om 16:17
"Ouders zien zichzelf vaak als de gevende, opofferende partij, weet de therapeute. ,,Soms is dat de oorzaak van de problemen. Een kind wil ook geven, maar krijgt de kans niet. Dat schept ongelijkheid. Als ik jou overlaad met geschenken en ik accepteer niets terug, dan voel jij je toch rot? Uiteindelijk ga je je daartegen verzetten.’’ Veel volwassenen kampen met verdriet, omdat hun ouders niet hebben gezien dat zij ook veel investeerden in de relatie. ,,Een kind, hoe jong ook, geeft al. Het troost zijn ouders, probeert conflicten op te lossen, voelt zich verantwoordelijk voor de zorgen van de volwassenen. Als je daar nooit erkenning voor hebt gekregen, kun je het daar heel zwaar mee hebben.’’
zondag 26 juli 2009 om 16:18
Kaatje, Ik heb dit topic even doorgelezen en ergens word ik er zelfs kwaad van wat jouw puber allemaal heeft moeten doormaken en hoe jij en je man etc daar allemaal op reageren! denk je er ook eens aan wat jouw kind allemaal te verduren heeft gekregen? Scheiding, vader een nieuwe vriendin, daar weer kinderen mee, jij een nieuwe man, daar ook nieuwe kinderen mee. Denk eens hoe JIJ dat had gevonden! Het lijkt me verschrikkelijk moeilijk om als 17 jarige tussen twee van die kleine kinderen te zitten. En dat zij jou 'aanvalt' door op je te springen etc. zal daar ook wel genoeg redenen voor zijn, dat doet ze niet zomaar lijkt me. Als mens kan je maar zoveel aan en volgens mij heeft jouw puber al zo veel in haar leven moeten accepteren, met de nadruk op moeten. Dat het haar ook echt allemaal veel te veel geworden is en dat ze zich daarom ook op een gegeven moment zo machteloos voelt dat ze agressief gedrag gaat vertonen. En ik vind het erg dat zij daar dan voor moet gaan boeten. Kinderen zijn toch heel vaak de dupe van een scheiding.. Ik ken het.. heb het zelf meegemaakt, ik weet waar ik over praat, daarom raakt dit topic me ook zo.. En ik vind je behoorlijk egoistisch overkomen, alsof je van haar af wilt en met je eigen gezinnetje opnieuw wilt beginnen..
zondag 26 juli 2009 om 16:36
Beste Kaatje,
Ik ben blij om te lezen dat jullie ook goede gesprekken hebben. Voor mij waren die toentertijd heel belangrijk.
Ik kan niet veel advies geven of je zorgen verlichten, ik hoop voor jou/jullie en je dochter zelf dat ze hier over heen groeit en wellicht gaat het straks beter als ze uit huis is en meer op zichzelf is aangewezen. Hopelijk kun je nog goed met anderen praten over de situatie, en probeer het anders gewoon nog hier.
Succes met alles en ik hoop van harte dat de situatie er snel beter op wordt.
Ik ben blij om te lezen dat jullie ook goede gesprekken hebben. Voor mij waren die toentertijd heel belangrijk.
Ik kan niet veel advies geven of je zorgen verlichten, ik hoop voor jou/jullie en je dochter zelf dat ze hier over heen groeit en wellicht gaat het straks beter als ze uit huis is en meer op zichzelf is aangewezen. Hopelijk kun je nog goed met anderen praten over de situatie, en probeer het anders gewoon nog hier.
Succes met alles en ik hoop van harte dat de situatie er snel beter op wordt.
zondag 26 juli 2009 om 18:59
Kaatje, je geeft aan dat je fouten hebt gemaakt en ook maar mens bent. Eigenlijk vraag je begrip voor je fouten.
Inderdaad, je hebt fouten gemaakt met gevolgen en ja, je bent mens.
Wat mij zo boos maakt is niet het feit dat je mens bent en die fouten hebt gemaakt, maar dat jij jezelf erg goed kan vergeven, jezelf erg veel, teveel ruimte geeft en alle schuld verder buiten jezelf legt.
De ogenschijnlijke vergevingsgezindheid die je voor jezelf hebt, pas je totaal niet toe op je dochter. Je dochter maakt inderdaad ook fouten, je dochter is ook mens. Een onvolwassen mens met ouders die haar hadden moeten beschermen. Waar ze fouten zou moeten kunnen maken om te kunnen leren. Niet om afgeschreven te worden.
Je bent zelf zo gevoelig en voelt jezelf zo snel aangevallen, maar hebt geen hart voor je dochter die zich wellicht precies hetzelfde voelt. Geen enkele ruimte voor haar. Alleen maar het verwijt dat jij alles voor haar hebt gedaan en zij zo'n secreet is.
Dat jij alles voor haar hebt gedaan is geen verdienste. Het is een moeders plicht. Zij heeft er niet om gevraagd geboren te worden. Ze heeft er al helemaal niet om gevraagd om verstoten te worden. Jij koos voor haar, zorg dat het goed komt.
Jouw trots is NIET belangrijk.
Verder denk ik dat je weet dat je fout bent geweest en misschien wel meer dan je hier toegeeft. Ik denk dat jij je heel erg schuldig voelt maar niet aan dat gevoel durft.
Als jij in de spiegel durft te kijken, niet 1 moment maar komende jaren. Dan maak je heel veel goed. Dan ruim je op voor jezelf ipv iets weg te stoppen wat je niet aandurft en alles wat je er aan herinnert zal je weg doen omdat het zeer doet. In dit geval je dochter. Dat is het niet waard.
Het is allemaal nog niet verloren. Maar het vergt wel iets van je en doe je dat wel, krijg je weer ruimte in je leven voor je dochter, gaat je schaamte weg en komt de trots terug.
Wat je nu wegstopt zal je altijd blijven achtervolgen. Je zal steeds harder moeten onderdrukken. Als je het aangaat voel jij je waarschijnlijk zeer kwetsbaar. Als jij blijft bij je standpunt dan ben je kwetsbaar. Dan hoeft ze je ook op langere termijn niet meer en nog terecht ook.
Alles wat jij je dochter kwalijk neemt, neem jij in feite jezelf kwalijk. Ze is jouw spiegel waar je in kijkt. Haar falen bevestigd jouw falen en haar wegdoen verlicht de pijn.. voor een moment.
Ik weet dit niet zeker natuurlijk, maar dit voel ik erbij en ik wilde dit schrijven. Ik hoop dat je een keer het licht ziet. Mensen hebben respect voor kwetsbare mensen die hun fouten inzien. Niet voor wat je nu vertoont.
Inderdaad, je hebt fouten gemaakt met gevolgen en ja, je bent mens.
Wat mij zo boos maakt is niet het feit dat je mens bent en die fouten hebt gemaakt, maar dat jij jezelf erg goed kan vergeven, jezelf erg veel, teveel ruimte geeft en alle schuld verder buiten jezelf legt.
De ogenschijnlijke vergevingsgezindheid die je voor jezelf hebt, pas je totaal niet toe op je dochter. Je dochter maakt inderdaad ook fouten, je dochter is ook mens. Een onvolwassen mens met ouders die haar hadden moeten beschermen. Waar ze fouten zou moeten kunnen maken om te kunnen leren. Niet om afgeschreven te worden.
Je bent zelf zo gevoelig en voelt jezelf zo snel aangevallen, maar hebt geen hart voor je dochter die zich wellicht precies hetzelfde voelt. Geen enkele ruimte voor haar. Alleen maar het verwijt dat jij alles voor haar hebt gedaan en zij zo'n secreet is.
Dat jij alles voor haar hebt gedaan is geen verdienste. Het is een moeders plicht. Zij heeft er niet om gevraagd geboren te worden. Ze heeft er al helemaal niet om gevraagd om verstoten te worden. Jij koos voor haar, zorg dat het goed komt.
Jouw trots is NIET belangrijk.
Verder denk ik dat je weet dat je fout bent geweest en misschien wel meer dan je hier toegeeft. Ik denk dat jij je heel erg schuldig voelt maar niet aan dat gevoel durft.
Als jij in de spiegel durft te kijken, niet 1 moment maar komende jaren. Dan maak je heel veel goed. Dan ruim je op voor jezelf ipv iets weg te stoppen wat je niet aandurft en alles wat je er aan herinnert zal je weg doen omdat het zeer doet. In dit geval je dochter. Dat is het niet waard.
Het is allemaal nog niet verloren. Maar het vergt wel iets van je en doe je dat wel, krijg je weer ruimte in je leven voor je dochter, gaat je schaamte weg en komt de trots terug.
Wat je nu wegstopt zal je altijd blijven achtervolgen. Je zal steeds harder moeten onderdrukken. Als je het aangaat voel jij je waarschijnlijk zeer kwetsbaar. Als jij blijft bij je standpunt dan ben je kwetsbaar. Dan hoeft ze je ook op langere termijn niet meer en nog terecht ook.
Alles wat jij je dochter kwalijk neemt, neem jij in feite jezelf kwalijk. Ze is jouw spiegel waar je in kijkt. Haar falen bevestigd jouw falen en haar wegdoen verlicht de pijn.. voor een moment.
Ik weet dit niet zeker natuurlijk, maar dit voel ik erbij en ik wilde dit schrijven. Ik hoop dat je een keer het licht ziet. Mensen hebben respect voor kwetsbare mensen die hun fouten inzien. Niet voor wat je nu vertoont.
zondag 26 juli 2009 om 19:17
Tjonge, jonge, wat een reacties hier op Kaatje.
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!
