Relaties
alle pijlers
De eerste meteen de ware
dinsdag 17 maart 2026 om 11:59
Ik heb in mijn omgeving wat stellen die al sinds hun tienertijd bij elkaar zijn. Inmiddels zijn onze kinderen 20+ en hun kinderen zijn of gaan samenwonen of zelfs trouwen met eveneens hun eerste partner.
Mijn kinderen hebben inmiddels meerdere relaties gehad, een van hen heeft al samengewoond en woont nu weer alleen. Net als ik overigens, sinds mijn tienertijd toch wel een aantal kortere en langere relaties gehad, gescheiden en nu 18 jaar samen met mijn huidige partner. Dat zie ik ook bij anderen.
Wat ik me afvraag… Komt het door mijn voorbeeld dat mijn kinderen ook wat kikkers zoenen voor ze de ware gaan tegenkomen, of is dit gewoon toeval? Herkennen jullie dit in je omgeving?
Mijn kinderen hebben inmiddels meerdere relaties gehad, een van hen heeft al samengewoond en woont nu weer alleen. Net als ik overigens, sinds mijn tienertijd toch wel een aantal kortere en langere relaties gehad, gescheiden en nu 18 jaar samen met mijn huidige partner. Dat zie ik ook bij anderen.
Wat ik me afvraag… Komt het door mijn voorbeeld dat mijn kinderen ook wat kikkers zoenen voor ze de ware gaan tegenkomen, of is dit gewoon toeval? Herkennen jullie dit in je omgeving?
dinsdag 17 maart 2026 om 17:13
Wij zijn met 3 zussen en we zijn alle 3 getrouwd met onze eerste jeugdliefde met de kanttekening dat mijn man jong overleed.
Maar ook na zijn overlijden heb ik nadien 1 partner gehad en met hem ben ik nu getrouwd. Vrij honkvast dus.
Mijn neefjes en nichtje (16,19 en 23) zijn nog echt voorzichtig op liefdespad. Soms ben ik “bang” dat ze denken dat de eerste ook de enige moet zijn zoals bij ons en dat is nogal een drempel hè.
Ik ben dus blij als ze wat daten en kikkers zoenen. Het leven loopt zoals het loopt.
Maar ook na zijn overlijden heb ik nadien 1 partner gehad en met hem ben ik nu getrouwd. Vrij honkvast dus.
Mijn neefjes en nichtje (16,19 en 23) zijn nog echt voorzichtig op liefdespad. Soms ben ik “bang” dat ze denken dat de eerste ook de enige moet zijn zoals bij ons en dat is nogal een drempel hè.
Ik ben dus blij als ze wat daten en kikkers zoenen. Het leven loopt zoals het loopt.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
dinsdag 17 maart 2026 om 17:14
dinsdag 17 maart 2026 om 17:18
Nou, dit komt toch wel griezelig dicht in de buurt van de bodycount ellende in de manosphere. Mijn kind is geen kikker, en zijn vorige verkering is dat ook zéér zeker niet. Gewoon een hele leuke, lieve jongen en een heel leuk en lief meisje die de kriebels kregen van elkaar maar voor geen meter compatibel waren. Heel blij dat ze samen waren en heel blij dat ze dat nu niet meer zijn. Voor allebei.
Ik leef als een soort non en hun vader is een compleet mislukte pannenkoek. Echt de hemel geprezen dat ze uit ons geen inspiratie halen.
Ik leef als een soort non en hun vader is een compleet mislukte pannenkoek. Echt de hemel geprezen dat ze uit ons geen inspiratie halen.
dinsdag 17 maart 2026 om 17:19
Ik bleef tot groot wederzijds genoegen aan mijn eerste echte lief 'plakken', terwijl ik me dat helemaal niet zo had voorgenomen. Ik kende het wel van thuis trouwens, mijn ouders hadden een heel fijne relatie tot mijn moeder jong overleed. Helaas is mijn partner nog weer veel jonger overleden, anders waren we misschien nog steeds samen geweest. Ik doe nu ook al weer heel lang met man nummer twee. Daartussen wel wat gerommeld, maar ik heb gewoon mazzel gehad met twee grote liefdes.
Nu ik er wat langer over nadenk, waren de ouders van beide mannen ook tot hun dood samen (hoewel een stuk minder harmonieus dan mijn ouders). Dus misschien is het ook wat we van huis hebben meegekregen.
Maar ik vind dan weer helemaal niet dat mensen koste wat kost samen moeten blijven, en dat geef ik mijn kind zeker ook niet mee.
Nu ik er wat langer over nadenk, waren de ouders van beide mannen ook tot hun dood samen (hoewel een stuk minder harmonieus dan mijn ouders). Dus misschien is het ook wat we van huis hebben meegekregen.
Maar ik vind dan weer helemaal niet dat mensen koste wat kost samen moeten blijven, en dat geef ik mijn kind zeker ook niet mee.
dinsdag 17 maart 2026 om 17:25
Maar mensen kunnen toch hun eigen plan trekken? Denk je echt dat de voorbeelden uit de familie zoveel invloed hebben dat de generatie daarna denkt het ook zo te moeten doen?IBIopviva schreef: ↑17-03-2026 17:13Wij zijn met 3 zussen en we zijn alle 3 getrouwd met onze eerste jeugdliefde met de kanttekening dat mijn man jong overleed.
Maar ook na zijn overlijden heb ik nadien 1 partner gehad en met hem ben ik nu getrouwd. Vrij honkvast dus.
Mijn neefjes en nichtje (16,19 en 23) zijn nog echt voorzichtig op liefdespad. Soms ben ik “bang” dat ze denken dat de eerste ook de enige moet zijn zoals bij ons en dat is nogal een drempel hè.
Ik ben dus blij als ze wat daten en kikkers zoenen. Het leven loopt zoals het loopt.
Mijn moeder komt uit een traditioneel katholiek nest van 10 kinderen. Van die 10 kinderen bleef er uiteindelijk maar 1 belijdend katholiek en hebben maar 3 van die 10 kinderen zelf kinderen gekregen en had de helft geen of geen conventionele relatie.
dinsdag 17 maart 2026 om 17:30
Nou inderdaad.
Dochter en haar vriend studeren, wonen beide op kamers (een heel eind bij elkaar vandaan) en reizen samen, maar ook met andere vrienden.
dinsdag 17 maart 2026 om 17:48
Omdat het in veel relaties (zeker bij jonge mensen) nog steeds de norm is je enorm aan elkaar vast te klampen en levensbeslissingen 'samen' te nemen.
Gelukkig wordt dat wel steeds minder.
En de 'eerste geliefden' die ik ken die na 30 jaar nig steeds samen zijn, deden dat juist niet. Die gaven elkaar de ruimte om persoonlijke dromen achterna te gaan, ook al was er dan even wat minder tijd voor de relatie.
dinsdag 17 maart 2026 om 18:43
Dat je bij je eerste partner blijft zegt niets over gelukkig zijn. Ik zag het bij mijn grootouders die sliepen al toen mijn moeder klein was apart en leiden gewoon aparte levens. Ze deden niets samen. Toen de kinderen het huis uit waren, aten ze ook zelfs apart. Ik weet nog dat ik met mijn oma aan tafel zat en mijn opa was in zijn kamer.
Een oom van mij maakte het nog bonter die was getrouwd met mijn tante maar had er gewoon een vriendin naast. En dat was een open geheim in de familie. Ze kwam zelfs naar zijn verjaardag als wij er ook waren. Mijn tante zat er dan altijd maar een beetje bij. Dat vond ik ook heel zielig.
Dus ik ben altijd wel sceptisch van mensen die maar 1 partner hebben. Vroeger kon je niet weg, maar tegenwoordig is er niet een excuus om ongelukkig in een relatie te zitten. En dat is ook niet iets om na te streven.
Mijn dochter zit helaas in een relatie met een kikker. Dus ik hoop snel dat ze haar prins vindt. Of niet en lekker single blijft. Alles beter dan de kikker die ze nu heeft.
Een oom van mij maakte het nog bonter die was getrouwd met mijn tante maar had er gewoon een vriendin naast. En dat was een open geheim in de familie. Ze kwam zelfs naar zijn verjaardag als wij er ook waren. Mijn tante zat er dan altijd maar een beetje bij. Dat vond ik ook heel zielig.
Dus ik ben altijd wel sceptisch van mensen die maar 1 partner hebben. Vroeger kon je niet weg, maar tegenwoordig is er niet een excuus om ongelukkig in een relatie te zitten. En dat is ook niet iets om na te streven.
Mijn dochter zit helaas in een relatie met een kikker. Dus ik hoop snel dat ze haar prins vindt. Of niet en lekker single blijft. Alles beter dan de kikker die ze nu heeft.
dinsdag 17 maart 2026 om 19:05
Bij een grote groep kun je er dus enkel op basis van leeftijd al van uitgaan dat ze dat doen omdat ze gelukkig met elkaar zijn.Queenie_70 schreef: ↑17-03-2026 18:43Dat je bij je eerste partner blijft zegt niets over gelukkig zijn. Ik zag het bij mijn grootouders die sliepen al toen mijn moeder klein was apart en leiden gewoon aparte levens. Ze deden niets samen. Toen de kinderen het huis uit waren, aten ze ook zelfs apart. Ik weet nog dat ik met mijn oma aan tafel zat en mijn opa was in zijn kamer.
Een oom van mij maakte het nog bonter die was getrouwd met mijn tante maar had er gewoon een vriendin naast. En dat was een open geheim in de familie. Ze kwam zelfs naar zijn verjaardag als wij er ook waren. Mijn tante zat er dan altijd maar een beetje bij. Dat vond ik ook heel zielig.
Dus ik ben altijd wel sceptisch van mensen die maar 1 partner hebben. Vroeger kon je niet weg, maar tegenwoordig is er niet een excuus om ongelukkig in een relatie te zitten. En dat is ook niet iets om na te streven.
Mijn dochter zit helaas in een relatie met een kikker. Dus ik hoop snel dat ze haar prins vindt. Of niet en lekker single blijft. Alles beter dan de kikker die ze nu heeft.
Mijn ouders sliepen ook apart. Wat met het gesnurk van mijn pa heel goed te verklaren was. Zei helemaal niets over hun liefde voor elkaar.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
dinsdag 17 maart 2026 om 21:11
Nou precies. Ik ben al sinds mijn 16de bij mijn man. Nog steeds wil ik geen ander. Wel andere kikkers gekust.Lila-Linda schreef: ↑17-03-2026 14:58Ik ben groot voorstander van meerdere waren tegenkomen (en een enkel tussendoortje, wat echt niet de ware is). Maar tja, je zult maar op je 16e iemand treffen die heel leuk is.
Mijn ene kind is sinds zijn zeventiende bij zijn eerste liefde en mijn andere kind is nu bij haar derde liefde.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
dinsdag 17 maart 2026 om 21:37
Ik was 18 en we zijn nu 27 jaar verder. Natuurlijk waren we jong, natuurlijk moesten we ons nog ontwikkelen. We zijn met elkaar meegegroeid. Ik ga gewoon weekendjes weg zonder hem. Beiden hebben we ook diverse studies gedaan terwijl we bij elkaar waren.
Vorige week was ik op een feest met vriendinnen, hij met zijn vrienden en als ik hem dan in de verte zie staan krijg ik oprecht nog steeds vlinders in mijn buik.
Ik blijf niet bij hem omdat ik niet alleen durf te zijn, omdat ik in een dorp woon of omdat mijn ouders ook niet gescheiden zijn. Ik blijf bij hem omdat ik niet zonder hem wil.
Ik hoop wel dat onze kinderen nog even kikkers kussen, 18 is best jong en ik heb ook nog even geen zin in verkering over de vloer
.
Hij is nu voor mij de ware. Als ik straks terugkijk op mijn leven kan ik de vraag pas beantwoorden of hij dit is gebleven.
Vorige week was ik op een feest met vriendinnen, hij met zijn vrienden en als ik hem dan in de verte zie staan krijg ik oprecht nog steeds vlinders in mijn buik.
Ik blijf niet bij hem omdat ik niet alleen durf te zijn, omdat ik in een dorp woon of omdat mijn ouders ook niet gescheiden zijn. Ik blijf bij hem omdat ik niet zonder hem wil.
Ik hoop wel dat onze kinderen nog even kikkers kussen, 18 is best jong en ik heb ook nog even geen zin in verkering over de vloer
.Hij is nu voor mij de ware. Als ik straks terugkijk op mijn leven kan ik de vraag pas beantwoorden of hij dit is gebleven.
dinsdag 17 maart 2026 om 21:42
Ja, ik geloof in de ware. Ben al een eeuwigheid met mijn eerste liefde (sinds tienertijd, nooit iemand anders gekust). Er zal ook nooit iemand anders zijn. Als hij ooit wegvalt, wil ik geen andere partner. Ik hoop dat we samen de honderd gaan bereiken.
Soms voelt het niet goed om een ander teleur te stellen, maar is het wel de beste keuze voor jezelf....
dinsdag 17 maart 2026 om 21:47
Mijn ouders zijn sinds hun 17e bij elkaar. Ik woon voor de derde keer samen 
. Inmiddels wel alweer 3 kinderen en 15 jaar verder. In mijn geval was het driemaal is scheepsrecht. Ik heb nooit de illusie gehad dat ik bij mijn jeugdliefde zou blijven.
. Inmiddels wel alweer 3 kinderen en 15 jaar verder. In mijn geval was het driemaal is scheepsrecht. Ik heb nooit de illusie gehad dat ik bij mijn jeugdliefde zou blijven.
Jij mag alles worden wat je wilt.
Ok, ik word een probleem.
Ok, ik word een probleem.
dinsdag 17 maart 2026 om 21:49
Echt? Dit vind ik wel heel mooi. Ik hoop dat jullie lang gelukkig blijven samen.
dinsdag 17 maart 2026 om 23:59
A. Misschien al mijn reacties lezen. Ik heb gezegd dat je natuurlijk bij je eerste partner mag blijven hangen, maar dat het geen moeten is.apiejapie schreef: ↑17-03-2026 16:45Maar als een relatie helemaal fijn en passend is, dan ga je die toch niet verbreken om daarvan te leren?
Ook in een eerste relatie kun je je ontwikkelen, kan de relatie zich ontwikkelen, kun je op kamers gaan, reizen (al dan niet samen), studeren enz. Ik begrijp de link tussen een (al dan niet eerste) relatie en ontwikkeling niet zo goed.
Ik ken mijn man al sinds ons 14de, sinds ons 15de verkering. Dik 30 jaar samen. Kan niet zeggen dat wij ons minder ontwikkeld hebben dan mensen om ons heen. Sterker nog, juist vanuit onze veilige, fijne basis voelen we vrijheid maar ook steun om dingen te ondernemen. Mijn man is bijvoorbeeld eens een half jaar van huis geweest. Wetende dat de liefde goed ziet, is dat een hele fijne basis. Ik ben op latere leeftijd nog een fulltime studie gaan doen.
Veel relaties, weinig relaties, 1 relatie voor de rest van je leven, het loopt zoals het loopt. In mijn ogen zit er geen goed of fout aan, behalve als je iets doet wat jezelf of de ander schaadt. Zolang er sprake is van wederzijdse liefde, is liefde hartstikke mooi.
B. Ik heb nergens gezegd dat je je niet kan ontwikkelen. Ik heb het helemaal niet over reizen, of op kamers gaan gehad. Het enige dat ik heb gezegd dat je van elke relatie leert wat je wel en niet zoekt in een relatie. Niks over reizen, studeren, op kamers gaan enz.
De kans dat de eerste gelijk de juiste is, is niet zo groot. Maar je leert er altijd iets van.
woensdag 18 maart 2026 om 09:57
Opvoeding en omgeving is heel belangrijk voor je vorming als mens. Dus natuurlijk heeft het invloed wat je om je heen ziet. En welke denkbeelden mensen hebben. In een omgeving waar veel waarde wordt gehecht aan het huwelijk, scheiden eigenlijk niet gebruikelijk is en iedereen langdurig bij elkaar blijft is dat de norm. Daar kan je zelf andere keuzes in maken. Maar dat kan heel lastig zijn. En als ouders jarenlang bij elkaar zijn en blijven (ondanks problemen) is dat waarschijnlijk toch het ideaalbeeld. Zeker als jij in die omgeving blijft wonen is de kans groot dat je daaraan wilt voldoen. Het is immers wat je kent. En ook in deze tijd zijn er nog steeds vooroordelen over (met name vrouwen) die veel wisselende partners hebben. Of scheidingen. Hoe vaak hoor je niet dat men "zomaar " gaat scheiden bijvoorbeeld.
woensdag 18 maart 2026 om 10:09
Ik denk dat je ook niet uit het oog moet verliezen dat vrouwen pas sinds een jaar of 50 kunnen scheiden. Een deel van onze moeders heeft daar echt last van gehad. Daardoor is het beeld dat wij toen zagen van langdurige huwelijken niet bepaald een ideaalbeeld.
En dan heb je nog andere sociologische trends, bijvoorbeeld dat laagopgeleiden vaker scheiden dan hoogopgeleiden
En dan heb je nog andere sociologische trends, bijvoorbeeld dat laagopgeleiden vaker scheiden dan hoogopgeleiden
zaterdag 28 maart 2026 om 18:53
Dat komt dat door een opleiding vrouwen gaan beseffen wat ze nou wel en niet willen in het leven en daardoor hebben ze meer criteria om een partner te selecteren die ook goed bij hun past. Hierdoor is er minder vaak een behoefte om te scheiden.Lila-Linda schreef: ↑18-03-2026 10:09
En dan heb je nog andere sociologische trends, bijvoorbeeld dat laagopgeleiden vaker scheiden dan hoogopgeleiden
Volgens mij is het ook zo dat homostellen (mannen) het laagste scheidingspercentage hebben. Iets wat het hele christelijke argument tegen het homohuwelijk te niet doet.
zaterdag 28 maart 2026 om 19:14
Ik ben geen expert op dit gebied, noch op het gebied van het homohuwelijk, noch christelijk zijn, maar is het argument niet vooral dat het huwelijk is bedoeld om kinderen te krijgen? En dat op grond van dat idee het niet wenselijk zou zijn om mensen van gelijk geslacht te laten trouwen? Nogmaals, niet mijn persoonlijke mening, maar zo had ik het altijd begrepen.Queenie_70 schreef: ↑28-03-2026 18:53Dat komt dat door een opleiding vrouwen gaan beseffen wat ze nou wel en niet willen in het leven en daardoor hebben ze meer criteria om een partner te selecteren die ook goed bij hun past. Hierdoor is er minder vaak een behoefte om te scheiden.
Volgens mij is het ook zo dat homostellen (mannen) het laagste scheidingspercentage hebben. Iets wat het hele christelijke argument tegen het homohuwelijk te niet doet.
On topic. Ik ben ook nog altijd samen met de eerste. Geen bewuste keuze of wens, maar de eerste bleek gewoon meteen de beste. En dat is hij nog steeds, meer dan 20 jaar later.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zaterdag 28 maart 2026 om 19:23
Ik ga vanavond mijn man dan maar vertellen dat ik de scheiding aanvraag na dik 20 jaar samen en 12 jaar huwelijk want dat ik volgens Viva nog wat andere kikkers moet gaan kussen.
Voor mij was hij de eerste.
Voor hem was ik niet de eerste.
Mijn omgeving is zeker bij mijn generatie wisselend.
Een aantal die van de eerste keer goed zaten, een aantal die na kikker 7 zijn blijven hangen, een aantal die niet gesetteld raken.
Waarbij stad of dorp en wat ze wel of niet zien bij hun ouders meestal ook geen bal uitmaakt.
Het enige wat ik wel zie in mijn omgeving is dat 2 vaders nog oké is, maar meerdere kinderen van 4 verschillende kikkers nogal onbespreekbaar.
Voor mij was hij de eerste.
Voor hem was ik niet de eerste.
Mijn omgeving is zeker bij mijn generatie wisselend.
Een aantal die van de eerste keer goed zaten, een aantal die na kikker 7 zijn blijven hangen, een aantal die niet gesetteld raken.
Waarbij stad of dorp en wat ze wel of niet zien bij hun ouders meestal ook geen bal uitmaakt.
Het enige wat ik wel zie in mijn omgeving is dat 2 vaders nog oké is, maar meerdere kinderen van 4 verschillende kikkers nogal onbespreekbaar.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in