Psyche
alle pijlers
Hulp voor mijn zus
zaterdag 4 april 2026 om 11:53
Ik ben benieuwd of mensen ervaring hebben met een situatie als deze.
Mijn zus (45) woont nog thuis bij mijn vader (70+), maar hij overweegt zijn huis te verkopen. Het onderhoud van de woning wordt hem te veel. Daardoor komt er druk op de woonsituatie. En komt haar situatie ook weer meer naar het oppervlakte.
Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten. We merken dat gesprekken hierover vaak vastlopen, omdat het haar veel spanning geeft. Dat is heel sneu want haar beleving is dan heel intens. Er ligt dus geen diagnose. Waar je aan kan denken is: lage emotionele belastbaarheid, gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen. Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger. Ook is ze snel overprikkeld. Er is door een psycholoog vermoeden autisme uitgesproken maar daar is zij het niet mee eens. Ik heb haar al meerdere keren hulp geboden maar ze wil het niet.
Er zijn in het verleden loopbaan gesprekken geweest of gesprekken met een psycholoog geprobeerd, maar wordt moeilijk volgehouden. Afronden van een studie lukte haar niet, opbouwen van vriendschappen niet en het vasthouden van een baan. Tegelijkertijd maken we ons zorgen of zelfstandig wonen in de huidige vorm haalbaar is. Tot het overlijden van onze moeder heeft ze ook nooit het huishouden gedaan.
We zoeken eigenlijk naar een duurzame oplossing die bij haar past, zonder dat het haar overvraagt. Gesprekken over de toekomst resulteren nu in veel stress en ze kan dit niet aan. Mijn vader gaat emotioneel er aan onderdoor want hij wordt als schuldige aangewezen. Omdat er vaak geexternaliseerd wordt ipv een reflectie.
Zijn er mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt?
Wat hielp bij jullie om wél een doorbraak te krijgen of beweging te creëren? Wij hebben een kleine familie, ze heeft geen partner of kinderen. Het zal voornamelijk op mij aankomen en ik woon 130 km verderop. Ik zou graag voorzichtig met haar willen toewerken aan een duurzame, stressvrije situatie.
Alvast bedankt.
Mijn zus (45) woont nog thuis bij mijn vader (70+), maar hij overweegt zijn huis te verkopen. Het onderhoud van de woning wordt hem te veel. Daardoor komt er druk op de woonsituatie. En komt haar situatie ook weer meer naar het oppervlakte.
Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten. We merken dat gesprekken hierover vaak vastlopen, omdat het haar veel spanning geeft. Dat is heel sneu want haar beleving is dan heel intens. Er ligt dus geen diagnose. Waar je aan kan denken is: lage emotionele belastbaarheid, gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen. Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger. Ook is ze snel overprikkeld. Er is door een psycholoog vermoeden autisme uitgesproken maar daar is zij het niet mee eens. Ik heb haar al meerdere keren hulp geboden maar ze wil het niet.
Er zijn in het verleden loopbaan gesprekken geweest of gesprekken met een psycholoog geprobeerd, maar wordt moeilijk volgehouden. Afronden van een studie lukte haar niet, opbouwen van vriendschappen niet en het vasthouden van een baan. Tegelijkertijd maken we ons zorgen of zelfstandig wonen in de huidige vorm haalbaar is. Tot het overlijden van onze moeder heeft ze ook nooit het huishouden gedaan.
We zoeken eigenlijk naar een duurzame oplossing die bij haar past, zonder dat het haar overvraagt. Gesprekken over de toekomst resulteren nu in veel stress en ze kan dit niet aan. Mijn vader gaat emotioneel er aan onderdoor want hij wordt als schuldige aangewezen. Omdat er vaak geexternaliseerd wordt ipv een reflectie.
Zijn er mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt?
Wat hielp bij jullie om wél een doorbraak te krijgen of beweging te creëren? Wij hebben een kleine familie, ze heeft geen partner of kinderen. Het zal voornamelijk op mij aankomen en ik woon 130 km verderop. Ik zou graag voorzichtig met haar willen toewerken aan een duurzame, stressvrije situatie.
Alvast bedankt.
zaterdag 4 april 2026 om 19:15
Ik heb een paar jaar gewerkt als ambulant begeleider vanuit de WMO in Rotterdam. Het is in elke gemeente net een beetje anders maar daar konden ze echt niets zinnigs zeggen wanneer je niet gemachtigd bent of de betreffende persoon niet aanwezig is.
Ik bedoel hiermee: als naaste kun je wel een beroep op de WMO doen voor iemand anders die dat zelf niet kan, maar dat geldt niet voor jouw zus. Ze kan wel maar wil niet. Dan is bemoeizorg de juiste weg; zij zullen (proberen) een ingang naar verdere ondersteuning op (te) zetten. Mag ik vragen wat jij daarvan vindt, Lentetheepot?
Ik bedoel hiermee: als naaste kun je wel een beroep op de WMO doen voor iemand anders die dat zelf niet kan, maar dat geldt niet voor jouw zus. Ze kan wel maar wil niet. Dan is bemoeizorg de juiste weg; zij zullen (proberen) een ingang naar verdere ondersteuning op (te) zetten. Mag ik vragen wat jij daarvan vindt, Lentetheepot?
zaterdag 4 april 2026 om 19:19
Zie uitspraken in de trant van zelfmoord in deze situatie als uiting van onvermogen. En intussen ook als agressie. In de zin dat zus dit gebruikt om zaken (niet) gedaan te krijgen. Zoals jij schrijft is het een stopknop geworden waardoor voor haar vervelende situaties en gesprekken direct stoppen. Zus gaat vervolgens weer over tot de orde van de dag. Begin dus om voorafgaand aan het gesprek de grens aan te geven. "Ik wil dat jij ophoudt met dit soort uitspraken. We gaan dit gesprek doorzetten. Voor hulp bel je maar 113". En dus ook niet ingaan op vervelende uitspraken tijdens het gesprek. Doorzetten ipv opgeven Zoals eerder. Dat is heel zwaar maar je moet hier doorheen.
Wat jij kunt doen is voor advies de wmo in de gemeente van zus bellen. Die kunnen niets (buiten bemoeizorg). Maar wel advies geven over mogelijkheden in het algemeen.
En wat wil het zeggen 50/50 het huis. Betaal jij dan mee aan haar huis? Of ben je aansprakelijk of fiscaal verantwoordelijk? Daar zou ik absoluut voor uitkijken! Straks kom jij (en daarmee je zoon) in de problemen.
Wat jij kunt doen is voor advies de wmo in de gemeente van zus bellen. Die kunnen niets (buiten bemoeizorg). Maar wel advies geven over mogelijkheden in het algemeen.
En wat wil het zeggen 50/50 het huis. Betaal jij dan mee aan haar huis? Of ben je aansprakelijk of fiscaal verantwoordelijk? Daar zou ik absoluut voor uitkijken! Straks kom jij (en daarmee je zoon) in de problemen.
zaterdag 4 april 2026 om 19:32
Reageren middels quote gaat lastig merk ik 
Via bemoeizorg, ik vermoed dat mijn zus zo het verhaal aan de hulpverlening verteld dat ze 0 verantwoordelijkheid neemt. Dus ik vraag mij af wat geloofd zal worden en waar zij dan op sturen. Ze heeft aan mij laten laten weten dat haar verhaal is is dat haar leven anders is gelopen omdat zij altijd voor mijn moeder mentaal heeft moeten zorgen. En dat ze daarom niet eerder uit huis kon, geen studie kon afmaken, relatie.. etc. En ze nu door stress van geen werk hebben niet aan rouwen toekomt en eerder weer depressief is. Ze zal dit verhaal ook elders doen. Wanneer je haar vraagt waarom ze zich zo afzette tegen een inschrijving bij de woningbouw dan praten wij haar een doemscenario aan. Ze verdraaid al bij ons details. Ook haar ontslag, burn-out of geen vaste aanstelling krijgen komt altijd door een leidinggevende die haar emotioneel misbruikt. Ze geloofd in haar eigen verhalen en brengt dit ook naar ons al dé waarheid. Wij hebben daarom ook het idee dat dit verhaal ook zo aan de POH van de huisarts wordt gedeeld. Ze is vrij star.
Ik heb iig gezien in de regio waar zij wonen dat er best wel aanbod is van woonvormen. En ook nog best wel leuke woonvormen. Ook vanuit de WMO hulp bij het organiseren van het huishouden en je dagelijkse planning. Ik ga na het weekend eerst nog de WMO proberen. Ook even aanhoren of dit de juiste route betreft of dat wij hier niet geholpen kunnen worden en bemoeizorg voor ons een route is i.v.m. het niet bemachtigd zijn.
Via bemoeizorg, ik vermoed dat mijn zus zo het verhaal aan de hulpverlening verteld dat ze 0 verantwoordelijkheid neemt. Dus ik vraag mij af wat geloofd zal worden en waar zij dan op sturen. Ze heeft aan mij laten laten weten dat haar verhaal is is dat haar leven anders is gelopen omdat zij altijd voor mijn moeder mentaal heeft moeten zorgen. En dat ze daarom niet eerder uit huis kon, geen studie kon afmaken, relatie.. etc. En ze nu door stress van geen werk hebben niet aan rouwen toekomt en eerder weer depressief is. Ze zal dit verhaal ook elders doen. Wanneer je haar vraagt waarom ze zich zo afzette tegen een inschrijving bij de woningbouw dan praten wij haar een doemscenario aan. Ze verdraaid al bij ons details. Ook haar ontslag, burn-out of geen vaste aanstelling krijgen komt altijd door een leidinggevende die haar emotioneel misbruikt. Ze geloofd in haar eigen verhalen en brengt dit ook naar ons al dé waarheid. Wij hebben daarom ook het idee dat dit verhaal ook zo aan de POH van de huisarts wordt gedeeld. Ze is vrij star.
Ik heb iig gezien in de regio waar zij wonen dat er best wel aanbod is van woonvormen. En ook nog best wel leuke woonvormen. Ook vanuit de WMO hulp bij het organiseren van het huishouden en je dagelijkse planning. Ik ga na het weekend eerst nog de WMO proberen. Ook even aanhoren of dit de juiste route betreft of dat wij hier niet geholpen kunnen worden en bemoeizorg voor ons een route is i.v.m. het niet bemachtigd zijn.
zaterdag 4 april 2026 om 19:36
We hebben nu via de notaris vastgelegd wanneer mijn vader komt te overlijden dat het huis van ons is. Mocht dat tegen die tijd zo zijn, zonder dat er nu in de aankomende jaren een oplossing wordt georganiseerd, dan heb ik dan wel een situatie te pakken. Want zij moet mij dan uitkopen en het huis zal zij niet verlaten. Maar dan ben ik wel zeer mogelijk de persoon die een vervelende knoop moet doorhakken.
zaterdag 4 april 2026 om 19:48
Dit, in de situatie waarmee ik te maken heb is sprake van verloedering. Maar daardoor komt er juist hulp op gang.
WMO gaat niets voor je doen, je zus moet dit zelf aanvragen. Spreek uit ervaring.
Toen de verloedering begon heb ik bemoeizorg benaderd. Daarna heb ik het losgelaten.
Ga niet rendderen, ga niet iedereen bellen. Zus moet dat zelf doen, instanties willen dat hulpvrager zelf belt. Accepteer dat zij zegt dat ze misschien wel zelfmoord gaat plegen. Voor nu gebruikt ze dat als chantage.
Echt, hoe lief ook bedoeld, je helpt haar niet. Laat het los. Vader kan heel duidelijk met haar bespreken hoe het er voor staat en dat hij toch echt de woning gaat verkopen.
Trek je ook niet zoveel aan van wat andere familieleden ervan vinden. Zorg goed voor jezelf, heeft jouw gezin ook meer aan.
zaterdag 4 april 2026 om 19:53
Nou ja daarom. Beter dan maar meteen nu die knoop doorhakken, want zonder slag of stoot zal het toch niet gaan.lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 19:36We hebben nu via de notaris vastgelegd wanneer mijn vader komt te overlijden dat het huis van ons is. Mocht dat tegen die tijd zo zijn, zonder dat er nu in de aankomende jaren een oplossing wordt georganiseerd, dan heb ik dan wel een situatie te pakken. Want zij moet mij dan uitkopen en het huis zal zij niet verlaten. Maar dan ben ik wel zeer mogelijk de persoon die een vervelende knoop moet doorhakken.
Graftak!
zaterdag 4 april 2026 om 19:53
Als de helft van het huis van haar is en de helft van het huis van jou ...lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 19:36We hebben nu via de notaris vastgelegd wanneer mijn vader komt te overlijden dat het huis van ons is. Mocht dat tegen die tijd zo zijn, zonder dat er nu in de aankomende jaren een oplossing wordt georganiseerd, dan heb ik dan wel een situatie te pakken. Want zij moet mij dan uitkopen en het huis zal zij niet verlaten. Maar dan ben ik wel zeer mogelijk de persoon die een vervelende knoop moet doorhakken.
Bekijken of het ook een optie is dat ze blijft waar ze is maar jou een vergoeding / huur betaalt?
Als ze nergens ingeschreven staat zal sociale huur sowieso nauwelijks een optie zijn.
En ik zou - als er dan toch wel een huis is - mijn zus ook weer niet in een kartonnen doos onder een brug willen.
Haar 130 km laten verhuizen en zelf in huis nemen daar zou ik al niet aan beginnen.
Daar gaan jullie alleen maar beiden ongelukkig van worden.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 4 april 2026 om 19:54
zaterdag 4 april 2026 om 20:00
Ik neem aan dat zus ofwel met periodes werkt, ofwel in de WW zit, ofwel in de bijstand, ofwel onder één of ander ziekte-stelsel valt.
Ze heeft - als vader straks wegvalt - eten nodig ook dat ergens van betaald moet worden.
En de vaste kosten moeten ook ergens van betaald.
Het kan zijn dat ze nu niets betaalt, maar als ze écht uit huis moet en bij de woningbouw belandt of begeleid gaat wonen moet ze ook ergens huur betalen.
Als ze nu letterlijk nergens onder valt is het wel tijd om stappen richting de gemeente te zetten dat ze haar op zijn minst kennen.
Als morgen vader zou wegvallen - ik wens het niemand toe - moeten op één of andere manier de rekeningen wel betaald raken.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 4 april 2026 om 20:14
Wat zijn jullie allemaal geduldig en begripvol zeg. Echt petje af. Ik zou echt zooo klaar zijn met haar. Ze klinkt extreem manipulatief met het verdraaien van de waarheid, de schuld altijd op een ander schuiven en dreigen met zelfmoord. Ook dat dwarsliggen en niks willen.. poeh, wat een vervelend gedrag.
En ik begrijp best dat het waarschijnlijk uit onvermogen komt, maar de situatie zoals hij nu is, is onhoudbaar. Er moet dus iets veranderen. Jij en je vader moeten geen 'enablers' zijn (=mensen die zorgen dat zij haar gedrag kan blijven voortzetten). Misschien is de eerste stap hulp zoeken voor jezelf en je vader en dus niet voor je zus en weer alles voor haar willen regelen.
En ik begrijp best dat het waarschijnlijk uit onvermogen komt, maar de situatie zoals hij nu is, is onhoudbaar. Er moet dus iets veranderen. Jij en je vader moeten geen 'enablers' zijn (=mensen die zorgen dat zij haar gedrag kan blijven voortzetten). Misschien is de eerste stap hulp zoeken voor jezelf en je vader en dus niet voor je zus en weer alles voor haar willen regelen.
zaterdag 4 april 2026 om 20:26
Nou ja, dat dus.chocolol schreef: ↑04-04-2026 20:14Wat zijn jullie allemaal geduldig en begripvol zeg. Echt petje af. Ik zou echt zooo klaar zijn met haar. Ze klinkt extreem manipulatief met het verdraaien van de waarheid, de schuld altijd op een ander schuiven en dreigen met zelfmoord. Ook dat dwarsliggen en niks willen.. poeh, wat een vervelend gedrag.
En ik begrijp best dat het waarschijnlijk uit onvermogen komt, maar de situatie zoals hij nu is, is onhoudbaar. Er moet dus iets veranderen. Jij en je vader moeten geen 'enablers' zijn (=mensen die zorgen dat zij haar gedrag kan blijven voortzetten). Misschien is de eerste stap hulp zoeken voor jezelf en je vader en dus niet voor je zus en weer alles voor haar willen regelen.
Graftak!
zaterdag 4 april 2026 om 20:54
lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 17:11Bij de notaris is het nu georganiseerd dat zodra hij wegvalt het huis 50/50 is. Ik wil het niet zo ver laten komen.
Dat is gewoon de wettelijke verdeling dat jullie als zussen gelijke delen erven. Niets extra of netjes geregeld aan.
zaterdag 4 april 2026 om 21:14
.S-Groot schreef: ↑04-04-2026 12:45Waarom komt er druk op de woonsituatie? Je schrijft het niet letterlijk maar het lijkt erop dat je vader de verhuizing aan wil grijpen om zus uit huis te dwingen? Hij zou namelijk prima naar een kleinere woning kunnen terwijl zij daar ook mee naartoe kan, dan zou er nu geen druk zitten op de woonsituatie. Dus wat wil hij precies? Dat is wel van belang voor het meedenken.
Wanneer hij naar een 55+ woning wil verhuizen mogen er geen thuiswonende kinderen meeverhuizen.
Ik kon ook pas verhuizen toen mijn dochter het huis uit was na jaren op een wachtlijst gestaan te hebben.
Niet geschoten is altijd mis
zaterdag 4 april 2026 om 21:21
lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 18:14Fijn jullie reacties. Zeker ook om te lezen van mensen met een soortgelijke ervaring of zelf in de hulpverlening zitten. De site van eigen plan is ook interessant. Dinsdag breng ik mijn mail aan de WMO telefonisch nog eens onder de aandacht.
Ik merk ook bij mezelf dat ik aan mijn zoon moet denken want hij is straks de enige directe familie wat overblijft wanneer mijn zus wel rond de 65/70 is. Dan zijn de huidige ooms en tantes er zeer mogelijk ook niet meer. Mijn vader, tenzij hij 90 wordt. En ik wil ook voorkomen dat mijn zoon in een mantelzorgrol terecht gaat komen. En ik op 60+ leeftijd. De aanstaande keuzes en hulpverlening dragen bij aan hopelijk een duurzaam toekomstbeeld. Het ( vast onbedoeld en onbewust) manipuleren van gesprekken door mijn vader negatief af te schilderen en altijd de schuld te externaliseren breken mij ook op. Maar wat als ze wél zichzelf iets aandoet? Dit is tot nu toe, het doen van dit soort uitspraken, telkens de stop knop geweest.
Mijn moeder sprak zich voor het overlijden nog uit dat de zorg over mijn zus niet aan mij is. Daar vind ik dat iets troost in dat ik mij niet schuldig hoef te vinden naar mijn ouders toe.
Zowel jij als je vader komen alleen verder als jullie gaan accepteren dat ze die stap zou kunnen zetten. Niemand kan garanderen dat ze het niet zal doen. Hoe meer controle je wil houden, hoe meer het jullie zal kosten (zoals tot nog toe het geval is). Je kúnt niet bewegen richting iets wat zij niet wil zónder die controle los te laten.
Dat is voor je vader wellicht nog een stuk moeilijker dan voor jou, daarom zou ik in eerste instantie ook nog niet heel erg verwachten dat je vader echt stappen gaat zetten. Sta hem/hen bij, maar leun ook geregeld achterover want dit gaat echt nog wel een tijd duren. Mijn ervaring: echt leren omgaan met die angst zónder toegeven aan de drang er iets aan te willen doen (sussen/terugdraaien/etc) en de angst er dus te laten zijn... een zeer ingewikkeld en zwaar proces. Zeker als het zo'n hardnekkige en al zeer lang bestaande dynamiek is.
Zorg dat je niet voorloopt op je vader en hem vanuit die positie wil pushen omdat je ook hem wil redderen.
zaterdag 4 april 2026 om 21:45
Ik ben het eens met Lemoos, eigenlijk is inmiddels je vader degene die hulp nodig heeft bij het oplossen van een probleem wat hij al tientallen jaren niet opgelost krijgt.
Naast alle praktische hulp, zou ik voor jou en je vader ondersteuning proberen te krijgen van een psycholoog. Ik weet niet of ze nog bestaan, maar vroeger waren er medisch psychologen die een hele familie hielpen als iemand door een aandoening de familieverhoudingen op scherp zette. Want dat is het lastige: je zus zet iedereen klem met manipulatief gedrag maar jullie weten dat ze dat waarschijnlijk doet onder grote lijdensdruk. En dan heb je iemand nodig die die kluwen van medelijden met je zus, verantwoordelijkheidsgevoel om je zus en haar heftige uitspraken kan ontwarren.
Naast alle praktische hulp, zou ik voor jou en je vader ondersteuning proberen te krijgen van een psycholoog. Ik weet niet of ze nog bestaan, maar vroeger waren er medisch psychologen die een hele familie hielpen als iemand door een aandoening de familieverhoudingen op scherp zette. Want dat is het lastige: je zus zet iedereen klem met manipulatief gedrag maar jullie weten dat ze dat waarschijnlijk doet onder grote lijdensdruk. En dan heb je iemand nodig die die kluwen van medelijden met je zus, verantwoordelijkheidsgevoel om je zus en haar heftige uitspraken kan ontwarren.
zaterdag 4 april 2026 om 22:09
Plan maken voor de woning van je vader met je vader, pas mededelen aan je zus als het vaststaat.
Dit is hoe het gaat gebeuren.
Dan is er geen onzekerheid, niets te manipuleren voor haar.
Bijvoorbeeld: vader gaat vanaf datum x (hele hele ruime tijd) het huis te koop zetten.
Dat gaat gebeuren. Of jij nu wel of niet je inschrijft ergens.
Dus we kunnen nu samen denken, of je dan naar een opvang brengen.
Extreem duidelijk.
Bij zeggen zelfmoord te plegen bloedserieus nemen en aanbieden de crisisdienst te bellen omdat ze suïcidaal is en hulp nodig heeft.
Ook benoemen: als zij niet kan garanderen dat ze zichzelf niets aandoet, is het helaas jullie verantwoordelijkheid om haar te beschermen en direct hulpverlening bij te halen, want het huis gaat nu eenmaal in de verkoop.
Ze handelt uit paniek, dus óf ze is inderdaad even ontoerekeningsvatbaar en suïcidaal door paniek en dan hoort de hulpverlening dat zelf meteen. Of ze heeft door dat dit werkt als stop knop(je zegt dat ze slim is). Dan is de crisisdienst niet de stopknop die ze bedoelt waarschijnlijk.
Either way win win: of ze is meteen binnen hun de hulpverlening, of ze kiest eieren voor haar geld en zegt het niet meer.
Dit is hoe het gaat gebeuren.
Dan is er geen onzekerheid, niets te manipuleren voor haar.
Bijvoorbeeld: vader gaat vanaf datum x (hele hele ruime tijd) het huis te koop zetten.
Dat gaat gebeuren. Of jij nu wel of niet je inschrijft ergens.
Dus we kunnen nu samen denken, of je dan naar een opvang brengen.
Extreem duidelijk.
Bij zeggen zelfmoord te plegen bloedserieus nemen en aanbieden de crisisdienst te bellen omdat ze suïcidaal is en hulp nodig heeft.
Ook benoemen: als zij niet kan garanderen dat ze zichzelf niets aandoet, is het helaas jullie verantwoordelijkheid om haar te beschermen en direct hulpverlening bij te halen, want het huis gaat nu eenmaal in de verkoop.
Ze handelt uit paniek, dus óf ze is inderdaad even ontoerekeningsvatbaar en suïcidaal door paniek en dan hoort de hulpverlening dat zelf meteen. Of ze heeft door dat dit werkt als stop knop(je zegt dat ze slim is). Dan is de crisisdienst niet de stopknop die ze bedoelt waarschijnlijk.
Either way win win: of ze is meteen binnen hun de hulpverlening, of ze kiest eieren voor haar geld en zegt het niet meer.
zaterdag 4 april 2026 om 22:20
Misschien kan een gezinscoach helpen? Om je zus zelfstandiger te laten worden. Weet niet of dat ook voor volwassen kinderen kan.
Ik denk dat je zus twee keuzes heeft
Of ze regelt zelf een andere woning
Of ze accepteert hulp om een andere woning te krijgen.
Meer keuzes zijn er niet om het doel te bereiken.
Geef haar een ultimatium, met een redelijke termijn.
De situatie heeft al veel te lang geduurd. En wordt niet makkelijker door t langer te laten duren. Je laten gijzelen door haar dreigingen helpt dr situatie niet.
Haar problemen liggen altijd aan een ander. Maak van haar probleem dan ook niet jullie probleem. Maar laat deze bij haar.
Ik denk dat je zus twee keuzes heeft
Of ze regelt zelf een andere woning
Of ze accepteert hulp om een andere woning te krijgen.
Meer keuzes zijn er niet om het doel te bereiken.
Geef haar een ultimatium, met een redelijke termijn.
De situatie heeft al veel te lang geduurd. En wordt niet makkelijker door t langer te laten duren. Je laten gijzelen door haar dreigingen helpt dr situatie niet.
Haar problemen liggen altijd aan een ander. Maak van haar probleem dan ook niet jullie probleem. Maar laat deze bij haar.
zaterdag 4 april 2026 om 23:47
Lieve to wat een moeilijke situatie! Ik heb iets dergelijks in mijn familie meegemaakt. Er is destijds een oplossing gevonden, maar in die tijd, meer dan 30 jaar geleden was het eenvoudiger om een plekje te vinden in een gezinsvervangend tehuis. Dat zou ook nu een een ideale oplossing zijn, denk ik. Die mogelijkheid is er in deze tijd nauwelijks. Ik denk dat bemoeizorg een uitweg zou kunnen bieden. Dat wat Kladblaadje aangaf. In de bemoeizorg heeft men ervaring in de geestelijke gezondheidszorg. Ik zie je zus niet als manipulatief, maar iemand die angstig en kwetsbaar is. Ik begrijp de zorg voor je zus, maar het is wel belangrijk hierin grenzen te stellen. Probeer professionele hulp in deze te vinden.
zondag 5 april 2026 om 00:10
Je vader zou het huis beter aan jou nalaten en alleen een kindsdeel aan je zus. Nu zadelt hij jou op met het feit dat hij haar 45 jaar heeft laten inwonen. Als het huis naar jou zou gaan kun je verkopen en moet ze wel weg. Zou het zeker niet jouw probleem maken door haar verder te faciliteren. Je kunt haar idd helpen richting begeleid gehuurd wonen maar het is verder jouw verantwoordelijkheid niet. Laat staan die van je zoon! Laat het over aan instanties.lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 19:36We hebben nu via de notaris vastgelegd wanneer mijn vader komt te overlijden dat het huis van ons is. Mocht dat tegen die tijd zo zijn, zonder dat er nu in de aankomende jaren een oplossing wordt georganiseerd, dan heb ik dan wel een situatie te pakken. Want zij moet mij dan uitkopen en het huis zal zij niet verlaten. Maar dan ben ik wel zeer mogelijk de persoon die een vervelende knoop moet doorhakken.
zondag 5 april 2026 om 00:46
Vind ik eigenlijk geen gek idee.Avocadeau schreef: ↑04-04-2026 22:09
Bijvoorbeeld: vader gaat vanaf datum x (hele hele ruime tijd) het huis te koop zetten.
Dat gaat gebeuren. Of jij nu wel of niet je inschrijft ergens.
Dus we kunnen nu samen denken, of je dan naar een opvang brengen.
Extreem duidelijk.
Bij zeggen zelfmoord te plegen bloedserieus nemen en aanbieden de crisisdienst te bellen omdat ze suïcidaal is en hulp nodig heeft.
Ook benoemen: als zij niet kan garanderen dat ze zichzelf niets aandoet, is het helaas jullie verantwoordelijkheid om haar te beschermen en direct hulpverlening bij te halen, want het huis gaat nu eenmaal in de verkoop.
Ze handelt uit paniek, dus óf ze is inderdaad even ontoerekeningsvatbaar en suïcidaal door paniek en dan hoort de hulpverlening dat zelf meteen. Of ze heeft door dat dit werkt als stop knop(je zegt dat ze slim is). Dan is de crisisdienst niet de stopknop die ze bedoelt waarschijnlijk.
Either way win win: of ze is meteen binnen hun de hulpverlening, of ze kiest eieren voor haar geld en zegt het niet meer.
zondag 5 april 2026 om 06:31
Ik heb je stukjes gelezen Lentetheepot en begrijp nu goed waarom het geen optie is dat zus bij jou komt wonen.lentetheepot schreef: ↑04-04-2026 19:32Ik heb iig gezien in de regio waar zij wonen dat er best wel aanbod is van woonvormen. En ook nog best wel leuke woonvormen. Ook vanuit de WMO hulp bij het organiseren van het huishouden en je dagelijkse planning. Ik ga na het weekend eerst nog de WMO proberen. Ook even aanhoren of dit de juiste route betreft of dat wij hier niet geholpen kunnen worden en bemoeizorg voor ons een route is i.v.m. het niet bemachtigd zijn.
Wellicht zijn er goede opties qua woonvormen zoals je schreef en kan het WMO helpen.
Helaas zal het niet zonder slag of stoot gaan.
Wat ik me nog afvroeg is of je zus medicijnen gebruikt zoals anti depressiva?
zondag 5 april 2026 om 07:51
Linksom of rechtsom kun je niet voorkomen dat er stress is. Ze heeft jullie (ongewild en onbedoeld) in de tang, ga aan de slag met je vader en met jezelf.
En mocht je haar wel in het huis willen laten wonen, hoe voorkom je dan dat het huis vervuilt, dat er achterstallig onderhoud komt en dat het van de regen in de drup gaat?
En mocht je haar wel in het huis willen laten wonen, hoe voorkom je dan dat het huis vervuilt, dat er achterstallig onderhoud komt en dat het van de regen in de drup gaat?
katjasasja wijzigde dit bericht op 05-04-2026 08:20
0.31% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
