Kinderen
alle pijlers
36 en kinderloos
donderdag 9 april 2026 om 06:37
Eerst en vooral: nooit gedacht dat ik in deze rubriek een topic zou openen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
donderdag 9 april 2026 om 07:35
donderdag 9 april 2026 om 07:43
Wat slecht van die arts om dat zo te zeggen! Arts-onwaardig.
Een negatief advies wegens je depressies begrijp ik wel wat beter eerlijk gezegd maar deze opmerking is echt hard
Sterkte hiermee.
Je partner is (vind ik) veel te oud om nog een kind te krijgen.
Een negatief advies wegens je depressies begrijp ik wel wat beter eerlijk gezegd maar deze opmerking is echt hard
Sterkte hiermee.
Je partner is (vind ik) veel te oud om nog een kind te krijgen.
justagirly wijzigde dit bericht op 09-04-2026 09:29
29.35% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 08:21
Er zijn psychologen die gespecialiseerd zijn in kinderwens kwesties. Misschien een idee om een paar gesprekken te hebben om het voor jezelf op een rijtje te krijgen. Niet als therapie of zo, maar om met een onbevooroordeeld iemand te sparren die je juiste vragen kan stellen.
Meestal vrijgevestigd, dus je zult wellicht zelf moeten betalen, maar het is ook niet iets waar je jaren therapie voor nodig hebt.
De opmerking van die arts lijkt nogal lomp (we weten natuurlijk de context niet). Maar dat wil nog niet zeggen dat er geen kern van waarheid in kan zitten. Niet alleen voor een kind, maar ook voor jou zelf. Blijkbaar speelt/speelde er al nogal wat, en dan kan een zwangerschap/kind soms gewoon een heel slecht plan zijn. Niet omdat je geen liefde zou kunnen geven, of omdat je een slecht mens zou zijn, maar omdat het voor jezelf geen goed idee is. Dat is heel hard, maar daarmee nog niet volledig onzin. Maar ook om daar rust in te vinden kunnen een paar gesprekken helderheid geven (of om te constateren dat het wel bullshit was natuurlijk, ook dat kan).
Meestal vrijgevestigd, dus je zult wellicht zelf moeten betalen, maar het is ook niet iets waar je jaren therapie voor nodig hebt.
De opmerking van die arts lijkt nogal lomp (we weten natuurlijk de context niet). Maar dat wil nog niet zeggen dat er geen kern van waarheid in kan zitten. Niet alleen voor een kind, maar ook voor jou zelf. Blijkbaar speelt/speelde er al nogal wat, en dan kan een zwangerschap/kind soms gewoon een heel slecht plan zijn. Niet omdat je geen liefde zou kunnen geven, of omdat je een slecht mens zou zijn, maar omdat het voor jezelf geen goed idee is. Dat is heel hard, maar daarmee nog niet volledig onzin. Maar ook om daar rust in te vinden kunnen een paar gesprekken helderheid geven (of om te constateren dat het wel bullshit was natuurlijk, ook dat kan).
donderdag 9 april 2026 om 08:24
Wat een rotopmerking van de arts' dat had echt niet zo gezegd mogen worden. Al lijkt me je kinderwens vervullen als je last hebt van aanhoudende depressies niet heel vertandig. Lees je eens in in kopp kinderen. Vader worden op je 56 betekend dat kind waarschijnlijk al jong halfwees wordt. Dat lijkt me best een zwaar leven voor je kind. Neemt niet weg dat het heel verdrietig voor je is en je daar best om mag/kan rouwen.
donderdag 9 april 2026 om 08:26
Natuurlijk denk je er af en toe over na of je wel of niet een kinderwens hebt, maar je schrijft dat je die nooit serieus hebt gevoeld en dat je twijfel nu gebaseerd is op de angst dat je ooit spijt krijgt.
Fomo is geen reden om een kind te krijgen. Zeker niet zonder de goede basis van een stabiele relatie met iemand die dat kind ook wil.
Misschien is het een goed idee om juist te werken aan het definiëren van je eigen toekomst zonder kind. Er is namelijk zoveel méér mogelijk zonder kind.
Fomo is geen reden om een kind te krijgen. Zeker niet zonder de goede basis van een stabiele relatie met iemand die dat kind ook wil.
Misschien is het een goed idee om juist te werken aan het definiëren van je eigen toekomst zonder kind. Er is namelijk zoveel méér mogelijk zonder kind.
donderdag 9 april 2026 om 08:31
Het lijkt me goed om willen en kunnen uit elkaar te halen. Je had nooit een wens. Dat kan natuurlijk veranderen. Of komt het vooral doordat je een deadline voelt?
Als de wens er echt niet is, hoef je niets met de praktische bezwaren. Mocht de wens er toch blijken te zijn, dan moet je gaan wegen of de praktische bezwaren te groot zijn of dat er wel mogelijkheden zijn. De arts was een vreselijke hork en had dat nooit zo mogen zeggen, maar als je een kinderwens hebt, is het wel goed om te kijken wat er waar is van wat hij zegt.
Er zijn coaches en therapeuten op het gebied van onvervulde kinderwensen. Misschien kan je met zo iemand gaan praten? Ook om je wens eventueel helder te krijgen.
Als de wens er echt niet is, hoef je niets met de praktische bezwaren. Mocht de wens er toch blijken te zijn, dan moet je gaan wegen of de praktische bezwaren te groot zijn of dat er wel mogelijkheden zijn. De arts was een vreselijke hork en had dat nooit zo mogen zeggen, maar als je een kinderwens hebt, is het wel goed om te kijken wat er waar is van wat hij zegt.
Er zijn coaches en therapeuten op het gebied van onvervulde kinderwensen. Misschien kan je met zo iemand gaan praten? Ook om je wens eventueel helder te krijgen.
donderdag 9 april 2026 om 09:05
Lastig is dat, wij vrouwen hebben helaas echt een deadline. En als die nadert dan moet je keuzes maken. Maar met die keuze moet je vooral ook het toekomstige kind voor ogen houden, en dat kan lastig zijn als je emoties en hormonen opspelen. Ik zou mijzelf afvragen wat ik een kind te bieden heb. En als je besluit dat dit voldoende is dan ook eerlijk bedenken of je dat wil met je huidige partner. Het kan nog (niet in alle gevallen helaas) op jouw leeftijd maar je moet niet nog 10 jaar wachten.
donderdag 9 april 2026 om 09:14
Helemaal eens.laiskuri schreef: ↑09-04-2026 08:26Natuurlijk denk je er af en toe over na of je wel of niet een kinderwens hebt, maar je schrijft dat je die nooit serieus hebt gevoeld en dat je twijfel nu gebaseerd is op de angst dat je ooit spijt krijgt.
Fomo is geen reden om een kind te krijgen. Zeker niet zonder de goede basis van een stabiele relatie met iemand die dat kind ook wil.
Misschien is het een goed idee om juist te werken aan het definiëren van je eigen toekomst zonder kind. Er is namelijk zoveel méér mogelijk zonder kind.
donderdag 9 april 2026 om 09:24
Alle voor en tegens goed onderzoeken.
Ik ben bekend met depressies en heb 2 kinderen. Ze verrijken mijn leven maar ook veel zorgen. Zelf vind ik het erg zwaar.
Toen ze de 16 passeerden kreeg ik gevoeld matig weer meer lucht.
Als je nu stabiel bent zou het ik er niet aanbeginnen.
Hersenstimulatie doen ze niet zomaar. Je hormonen gaan volledig op de schop door de zwangerschap.
Succes met je keuze
Ik ben bekend met depressies en heb 2 kinderen. Ze verrijken mijn leven maar ook veel zorgen. Zelf vind ik het erg zwaar.
Toen ze de 16 passeerden kreeg ik gevoeld matig weer meer lucht.
Als je nu stabiel bent zou het ik er niet aanbeginnen.
Hersenstimulatie doen ze niet zomaar. Je hormonen gaan volledig op de schop door de zwangerschap.
Succes met je keuze
donderdag 9 april 2026 om 09:25
Neem contact op met iemand die gespecialiseerd is in onvervulde kinderwensproblematiek.
Ik vind de opmerking van de arts veelzeggend. Blijkbaar was/is jouw psychische situatie dusdanig heftig dat zij absoluut niet daar een kind aan toe wilde "voegen." Hoe ze het zij is hard, maar linksom of rechtsom is de kern helder.
Je zou wellicht een mooie rol kunnen spelen in bijv. Weekendpleegzorg, waarbij er 1 a 2 weekenden (of doordeweekse dagen) per maand je een ouder en kind bij kunt staan. Kijk daar eens naar.
Ik vind de opmerking van de arts veelzeggend. Blijkbaar was/is jouw psychische situatie dusdanig heftig dat zij absoluut niet daar een kind aan toe wilde "voegen." Hoe ze het zij is hard, maar linksom of rechtsom is de kern helder.
Je zou wellicht een mooie rol kunnen spelen in bijv. Weekendpleegzorg, waarbij er 1 a 2 weekenden (of doordeweekse dagen) per maand je een ouder en kind bij kunt staan. Kijk daar eens naar.
donderdag 9 april 2026 om 09:55
Bedankt voor jullie reacties allemaal!
Ik probeer samenvattend te reageren op alles (alvast sorry mocht ik hier en daar toch iets overslagen zijn):
- Nu nog klacht indienen tegen de arts zal ik niet doen: het is al een paar jaar geleden en ik vind het alle moeite eerlijk gezegd ook niet waard om daar nu mee te beginnen.
Al vind ik van mezelf wel dat ik toen direct had moeten reageren, maar ik stond toen echt met de mond vol tanden...
- Het is ook niet dat ik hier en nu een héél prangende kinderwens heb, maar ik ben er mij nu plots wel extra van bewust: het is inderdaad die "deadline" die je hebt als vrouw.
- Wat betreft de partner: mocht ik het er écht moeilijk mee krijgen, weet ik zeker dat hij mij wel zou steunen en helpen zoeken naar een oplossing.
- Als nakomertje in een gezin weet ik heel goed dat het niet leuk is om al op vrij jonge leeftijd je ouders op pensioen/bejaard te zien...
Mijn moeder kreeg me rond mijn leeftijd en nu al moeten zien dat ze tegen haar zin op pensioen is, gezondheidsklachten krijgt, enz. is echt geen lachertje. Het gaat dus niet enkel om de leeftijd van de partner.
- Het speelt gewoon zo op nu. Wat als ik spijt krijg. Wat als blijkt dat dit met de jaren serieus gaat knagen, enz.
Noot: ik heb binnenkort toevallig een intakegesprek met een psychologe. Daar zal ik het vast ook eens kunnen opwerpen.
Het was al die jaren gewoon geen onderwerp voor mij: het zei me niet veel en dan nog had ik tijd zat om me te bedenken.
Lijkt nu ineens wat anders.
Hopelijk laat ik deze "episode" met zekerheid terug achter mij
Ik probeer samenvattend te reageren op alles (alvast sorry mocht ik hier en daar toch iets overslagen zijn):
- Nu nog klacht indienen tegen de arts zal ik niet doen: het is al een paar jaar geleden en ik vind het alle moeite eerlijk gezegd ook niet waard om daar nu mee te beginnen.
Al vind ik van mezelf wel dat ik toen direct had moeten reageren, maar ik stond toen echt met de mond vol tanden...
- Het is ook niet dat ik hier en nu een héél prangende kinderwens heb, maar ik ben er mij nu plots wel extra van bewust: het is inderdaad die "deadline" die je hebt als vrouw.
- Wat betreft de partner: mocht ik het er écht moeilijk mee krijgen, weet ik zeker dat hij mij wel zou steunen en helpen zoeken naar een oplossing.
- Als nakomertje in een gezin weet ik heel goed dat het niet leuk is om al op vrij jonge leeftijd je ouders op pensioen/bejaard te zien...
Mijn moeder kreeg me rond mijn leeftijd en nu al moeten zien dat ze tegen haar zin op pensioen is, gezondheidsklachten krijgt, enz. is echt geen lachertje. Het gaat dus niet enkel om de leeftijd van de partner.
- Het speelt gewoon zo op nu. Wat als ik spijt krijg. Wat als blijkt dat dit met de jaren serieus gaat knagen, enz.
Noot: ik heb binnenkort toevallig een intakegesprek met een psychologe. Daar zal ik het vast ook eens kunnen opwerpen.
Het was al die jaren gewoon geen onderwerp voor mij: het zei me niet veel en dan nog had ik tijd zat om me te bedenken.
Lijkt nu ineens wat anders.
Hopelijk laat ik deze "episode" met zekerheid terug achter mij
donderdag 9 april 2026 om 09:59
Ik denk dat 36 echt zo'n "nu of nooit" leeftijd is, gevoelsmatig. Dus best logisch dat je er nu wat meer over nadenkt.
Ik herken het van twee vriendinnen, de een had toendertijd simpelweg geen relatie en heeft best een tijdje verdriet gehad van het feit dat ze geen kinderen meer zou krijgen. De ander had, net als jij, een relatie met een veel oudere man en hij was gewoon "te oud" voor kinderen, dus moest zij bewust een keuze maken om bij hem te blijven. Ze zit nu midden in haar PhD, dat is nu haar kind zoals ze dat zelf noemt.
Ik denk dat het wellicht een kwestie van accepteren is en daar mag je best verdrietig over zijn.
Ik herken het van twee vriendinnen, de een had toendertijd simpelweg geen relatie en heeft best een tijdje verdriet gehad van het feit dat ze geen kinderen meer zou krijgen. De ander had, net als jij, een relatie met een veel oudere man en hij was gewoon "te oud" voor kinderen, dus moest zij bewust een keuze maken om bij hem te blijven. Ze zit nu midden in haar PhD, dat is nu haar kind zoals ze dat zelf noemt.
Ik denk dat het wellicht een kwestie van accepteren is en daar mag je best verdrietig over zijn.
donderdag 9 april 2026 om 10:20
Ik lees niet echt een sterke kinderwens, maar wel de moeite met het afwijken van de norm, klopt dat?
Zie je wellicht op social media (mom-influencers) veel vrouwen met kinderen?
Heb je veel vrouwen met kinderen om je heen?
Geen kinderen hebben is helemaal oke, heeft ook talloze voordelen, maar als jij alleen het tegendeel om je heen ziet kan het voelen alsof jij de rare bent.
Misschien interessant om deze docu te kijken, gaat over een ook 36-jarige vrouw zonder kinderwens die dat onderzoekt:
https://www.npodoc.nl/artikelen/heb-je-geen-kinderen
Zie je wellicht op social media (mom-influencers) veel vrouwen met kinderen?
Heb je veel vrouwen met kinderen om je heen?
Geen kinderen hebben is helemaal oke, heeft ook talloze voordelen, maar als jij alleen het tegendeel om je heen ziet kan het voelen alsof jij de rare bent.
Misschien interessant om deze docu te kijken, gaat over een ook 36-jarige vrouw zonder kinderwens die dat onderzoekt:
https://www.npodoc.nl/artikelen/heb-je-geen-kinderen
mijniebelle wijzigde dit bericht op 09-04-2026 10:22
2.41% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 10:58
Het valt me op dat je in je OP ook je broers en neef noemt. Heb je een kinderwens of zit het hem ook in het hebben van een grotere familie dan dat het nu is?
Ik heb vaker columns of topics hier gelezen van vrouwen of mannen zonder kinderen en bijna altijd worden dan de fantastische neefjes en nichtjes genoemd voor wie men dan de leukste oom of tante is, bij wie men aanschuift met feestdagen, die graag komen logeren.
Wij hebben een gezin en vooral ik heb dat geïnitieerd... Met terugwerkende kracht denk ik dat ik niet zozeer een kinderwens maar een familiewens had. Iets heel hechts en verbindends. En dat de banden met siblings (of nichten) en hun kinderen daar net niet hecht genoeg voor was om die rol te kunnen innemen.
Ik ben heel erg blij met mijn kinderen maar vind mijzelf wel echt een absolute PRUL m.b.t. opvoeden. Bak er totaal niks van en vind het moeilijk en pittig...
Ik denk dat een andere familiale rol mij ideaal gezien beter had gepast, maar dat krijg je ook niet zomaar op een presenteerblaadje aangereikt en ik weet ook zeker dat als ik niet voor kinderen had gekozen dat ik me altijd afgevraagd zou hebben hoe het geweest zou zijn en ook het stukje "familiale verbinding" echt gigantisch gemist zou hebben omdat bepaalde dingen opgehouden zouden zijn.
Ik heb vaker columns of topics hier gelezen van vrouwen of mannen zonder kinderen en bijna altijd worden dan de fantastische neefjes en nichtjes genoemd voor wie men dan de leukste oom of tante is, bij wie men aanschuift met feestdagen, die graag komen logeren.
Wij hebben een gezin en vooral ik heb dat geïnitieerd... Met terugwerkende kracht denk ik dat ik niet zozeer een kinderwens maar een familiewens had. Iets heel hechts en verbindends. En dat de banden met siblings (of nichten) en hun kinderen daar net niet hecht genoeg voor was om die rol te kunnen innemen.
Ik ben heel erg blij met mijn kinderen maar vind mijzelf wel echt een absolute PRUL m.b.t. opvoeden. Bak er totaal niks van en vind het moeilijk en pittig...
Ik denk dat een andere familiale rol mij ideaal gezien beter had gepast, maar dat krijg je ook niet zomaar op een presenteerblaadje aangereikt en ik weet ook zeker dat als ik niet voor kinderen had gekozen dat ik me altijd afgevraagd zou hebben hoe het geweest zou zijn en ook het stukje "familiale verbinding" echt gigantisch gemist zou hebben omdat bepaalde dingen opgehouden zouden zijn.
donderdag 9 april 2026 om 11:20
@Mijniebelle: dankjewel! 
En ook voor de link! Die staat hier inmiddels open om eens te bekijken.
@Mighty_Macaw: ik zie mijn eigen opstartende zaak (en mijn katje
) wat als mijn kinderen nu die ik moet zien groeien en voor zorgen.
@cognac: jouw schrijven treft me best wel! Het verlangen naar een familie kan er ook best inzitten. Ik had het nog niet eerder zo bekeken. Want wij hebben inderdaad een grote familie, maar er is weinig contact. En dat draag ik al heel mijn leven mee. Denk dat dat zelfs de basis is van die depressies doorheen mijn leven.
Ik mis (ge)hechtheid, warme, dichte contacten. Speelt dat mee?
En ook voor de link! Die staat hier inmiddels open om eens te bekijken.@Mighty_Macaw: ik zie mijn eigen opstartende zaak (en mijn katje
) wat als mijn kinderen nu die ik moet zien groeien en voor zorgen.@cognac: jouw schrijven treft me best wel! Het verlangen naar een familie kan er ook best inzitten. Ik had het nog niet eerder zo bekeken. Want wij hebben inderdaad een grote familie, maar er is weinig contact. En dat draag ik al heel mijn leven mee. Denk dat dat zelfs de basis is van die depressies doorheen mijn leven.
Ik mis (ge)hechtheid, warme, dichte contacten. Speelt dat mee?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
