Overig
alle pijlers
Onzinnige ergernissen
zondag 15 maart 2026 om 14:17
Soms erger ik mij ergens aan en meestal betreft dit iets wat ook voor anderen irritant kan zijn. Om maar wat voorbeelden te noemen: arrogant gedrag, achtergelaten troep in een park, keiharde muziek wanneer je probeert te slapen.
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
lieneke wijzigde dit bericht op 16-03-2026 12:03
1.11% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 18:26
Voor de een zal werk belangrijk zijn, voor de ander familie, voor de ander een fanatieke verzameling, voor weer een ander sport. Weinig mis mee.WoonWens schreef: ↑09-04-2026 18:22Het lijkt me ook een vrij verdrietig bestaan als je je werk bent. Wie ben je in het weekeinde dan. En na je pensioen. Of als je langdurig ziek wordt.
Een collega was zo. Besteedde ook ieder weekend aan het werk. Dingen uitzoeken, uitdenken. In zijn ogen was hij de enige die dat kon. Wat niet klopte, maar zelfs als het wel klopte dan was het nog zonde van zijn tijd. En nu is hij langdurig ziek, en ontzettend depressief, want het werk was hem alles en het schip vaart vrolijk door zonder hem.
Lijk me ook menselijk. Ook dat mensen ongelukkig worden als ze niet meer kunnen werken. Of iets anders kunnen doen dat ze graag doen.
donderdag 9 april 2026 om 18:34
Mwa, het gaat niet over graag doen, maar ergens je hele identiteit aan ophangen. Je werk leuk vinden is heel goed. Rouwen als je langdurig ziek bent en afgesneden bent van dat leuke werk is heel normaal. Maar je niemand meer voelen omdat je je werk niet kan doen, dat gaat ver en is wel echt heel verdrietig.Paradise schreef: ↑09-04-2026 18:26Voor de een zal werk belangrijk zijn, voor de ander familie, voor de ander een fanatieke verzameling, voor weer een ander sport. Weinig mis mee.
Lijk me ook menselijk. Ook dat mensen ongelukkig worden als ze niet meer kunnen werken. Of iets anders kunnen doen dat ze graag doen.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 18:39
Er zijn ook mensen die thuis niet veel hebben en waarbij hun werk een belangrijke rol inneemt als het gaat om identiteitsvorming.WoonWens schreef: ↑09-04-2026 18:34Mwa, het gaat niet over graag doen, maar ergens je hele identiteit aan ophangen. Je werk leuk vinden is heel goed. Rouwen als je langdurig ziek bent en afgesneden bent van dat leuke werk is heel normaal. Maar je niemand meer voelen omdat je je werk niet kan doen, dat gaat ver en is wel echt heel verdrietig.
Ik snap je punt best. Maar er zijn veel mensen die ongelukkig zijn om uiteenlopende redenen. Het is ook gewoon het leven.
Snap het oordeel daarover niet zo goed. Anders gezegd: misschien een beetje mild zijn over de beweegredenen en psychische toestand van anderen?
Iedereen worstelt zich er maar een beetje doorheen.
paradise wijzigde dit bericht op 09-04-2026 18:41
3.45% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 18:39
Waarom? Ik kan me suffere dingen voorstellen waar je je hele ziel en zaligheid ophangt.WoonWens schreef: ↑09-04-2026 18:34Mwa, het gaat niet over graag doen, maar ergens je hele identiteit aan ophangen. Je werk leuk vinden is heel goed. Rouwen als je langdurig ziek bent en afgesneden bent van dat leuke werk is heel normaal. Maar je niemand meer voelen omdat je je werk niet kan doen, dat gaat ver en is wel echt heel verdrietig.
Maar: mijn idee daarover is veranderd sinds een vriendin (nou ja, goede kennis) haar werk boven alles stelt en daar echt prima op gedijt. En als zij niet meer kan werken heeft ze echt een probleem.
Maar ik kan mijn hele leven al niet werken en ben daar ook niet blij mee.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 april 2026 om 18:47
Maar ben je dan ook "jezelf kwijt"?Lady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 18:42Beh. Ik doe vrij stom werk, maar ik zou het toch echt wel heel erg vervelend vinden als ik dat stomme werk morgen aan de dag ineens nooit meer kon doen.
donderdag 9 april 2026 om 18:52
Omdat er suffere dingen zijn om je identiteit aan op te hangen wil t toch niet zeggen dat het handig is om je identiteit op te hangen aan je werk?Solomio schreef: ↑09-04-2026 18:39Waarom? Ik kan me suffere dingen voorstellen waar je je hele ziel en zaligheid ophangt.
Maar: mijn idee daarover is veranderd sinds een vriendin (nou ja, goede kennis) haar werk boven alles stelt en daar echt prima op gedijt. En als zij niet meer kan werken heeft ze echt een probleem.
Maar ik kan mijn hele leven al niet werken en ben daar ook niet blij mee.
donderdag 9 april 2026 om 18:52
Het gaat over identiteit. Doe je je werk of ben je je werk? En bij mensen in de laatste categorie merk ik dat ik me ongelukkig voel door hun keuze. Het is geen ergernis, eerder een zorg. Ik ken maar één persoon, collega, die het werk is, of was, en wat Paradise zegt, klopt in dat geval waarschijnlijk wel: er zit vast een psychische reden achter. Hij werkte alle weekenden aan dingen die hij super belangrijk vond. Ten koste van zijn gezin ook nog, want hij dacht echt dat hij de enige was die kon wat hij deed. Ik vind dat verdrietig. De realiteit is dat hij al zijn tijd besteedde aan dingen die niemand nodig had, waar niemand naar keek, waar niemand naar luisterde. En niet omdat de rest van het kantoor onaardig is, maar hij deed en maakte en bedacht dingen die simpelweg onjuist waren. En als ik met hem praatte en hem probeerde aan te sporen om ook tijd te gaan besteden aan bijvoorbeeld zijn gezin, dan was zijn stellige overtuiging dat het kantoor dan zou ophouden te bestaan.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 18:52
Been there, done that station.WoonWens schreef: ↑09-04-2026 18:34Mwa, het gaat niet over graag doen, maar ergens je hele identiteit aan ophangen. Je werk leuk vinden is heel goed. Rouwen als je langdurig ziek bent en afgesneden bent van dat leuke werk is heel normaal. Maar je niemand meer voelen omdat je je werk niet kan doen, dat gaat ver en is wel echt heel verdrietig.
En als ik het morgen weer voor heb val ik terug in een giga zwart gat weet ik nu al.
Want buiten werk is er nagenoeg niets. Geen specifieke hobby's, beperkte vrienden, ...
Ik heb me 3.5 jaar volkomen nutteloos en zwaar depressief gevoeld - bovenop alle medische onzin die ik had - omdat ik totaal niets om handen had. Behalve dan elke dag naar de muren kijken, ze oplopen en Farmville spelen.
Ik kon de AD de deur uit doen toen ik weer een half jaar (deeltijds) aan 't werk was.
Ik had eindelijk weer iets te doen, kon eindelijk weer iets vertellen thuis, ... en telde eindelijk weer een beetje mee voor de maatschappij.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 9 april 2026 om 18:52
Op zich kan ik mij best voorstellen dat je werk enorm belangrijk voor je is maar mensen die over niets anders kunnen praten zijn vaak mijn types niet zo. Te ambitieus meestal ook.
Meer moeite heb ik met mensen die een enorm groot arbeidsethos hebben maar hun werk ook niet echt per se leuk vinden. Maar die vinden dat het moet. Niks ziek melden tenzij bijna dood. Niks onbetaalde dag opnemen. Eigenlijk al sowieso niet eens een vrije dag nemen al heb je er recht op. En die mensen die eerder met pensioen willen gaan echt erg zwaar bekritiseren en moeten benadrukken dat ze zich dat niet kunnen voorstellen.
Ik ken echt mensen die er zo in staan en die iedereen zwak, lui en verwend vinden.
Meer moeite heb ik met mensen die een enorm groot arbeidsethos hebben maar hun werk ook niet echt per se leuk vinden. Maar die vinden dat het moet. Niks ziek melden tenzij bijna dood. Niks onbetaalde dag opnemen. Eigenlijk al sowieso niet eens een vrije dag nemen al heb je er recht op. En die mensen die eerder met pensioen willen gaan echt erg zwaar bekritiseren en moeten benadrukken dat ze zich dat niet kunnen voorstellen.
Ik ken echt mensen die er zo in staan en die iedereen zwak, lui en verwend vinden.
donderdag 9 april 2026 om 18:53
Maar wat is er mis mee? Anderen hangen hun identiteit op aan hun moederschap, of hun altruïstische vrijwilligerswerk, of whatever.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 april 2026 om 18:54
Dat lijkt me ook bepaald geen feestje. En niet per se vanwege het geld, maar ook vanwege de uitdagingen die werk kan bieden en de contacten die het geeft.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 18:55
Die laatste categorie ken ik waarschijnlijk niet.
Kan me er ook niks bij voorstellen eerlijk gezegd.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 april 2026 om 18:57
Handig of niet: feit is dat mensen dat nu eenmaal doen.
Nog sterker gezegd: je bent ook gewoon wat je doet.
Het een is niet beter dan het andere, maar wat je doet in je leven, bepaalt ook wie je bent.
Mijn werk heeft mij gevormd. Ook werk dat in de ogen van anderen weinig voorstelt.
Dat geldt ook voor het hebben van kinderen: je bent dan ook moeder. Dat wordt ook een onderdeel van je persoon. Waarbij het niet erg is om geen kinderen te hebben. Maar dat vormt je dan ook weer.
donderdag 9 april 2026 om 19:00
donderdag 9 april 2026 om 19:01
Sommigen vinden werk gewoon heel leuk. Dat vond ik zelf ook. Maar ja.
Ik dacht ook dat ik doodongelukkig zou worden zonder mijn werk, maar dat blijkt niet zo te zijn.
Maar het gevoel dat je ergens héél goed in bent, dat mis ik. Net als de vanzelfsprekendheid van collega's, die er gewoon zijn zonder dat je altijd weer moet afspreken.
Ik dacht ook dat ik doodongelukkig zou worden zonder mijn werk, maar dat blijkt niet zo te zijn.
Maar het gevoel dat je ergens héél goed in bent, dat mis ik. Net als de vanzelfsprekendheid van collega's, die er gewoon zijn zonder dat je altijd weer moet afspreken.
Ars longa, vita brevis
donderdag 9 april 2026 om 19:02
donderdag 9 april 2026 om 19:05
Dit! Je bent nog steeds evenveel waard zonder je werk. Wel erg van je colega!WoonWens schreef: ↑09-04-2026 18:22Het lijkt me ook een vrij verdrietig bestaan als je je werk bent. Wie ben je in het weekeinde dan. En na je pensioen. Of als je langdurig ziek wordt.
Een collega was zo. Besteedde ook ieder weekend aan het werk. Dingen uitzoeken, uitdenken. In zijn ogen was hij de enige die dat kon. Wat niet klopte, maar zelfs als het wel klopte dan was het nog zonde van zijn tijd. En nu is hij langdurig ziek, en ontzettend depressief, want het werk was hem alles en het schip vaart vrolijk door zonder hem.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
donderdag 9 april 2026 om 19:06
Of ik het leuk vind dat iemand veel over zijn of haar werk praat hangt voor mij (en misschien voor veel mensen) ook wel samen met hoe leuk ik die andere persoon vind en of ik zelf enige affiniteit met diens werk heb.
Van iemand die ik aardig vind en het leuk vind om iets over het werk te horen kan ik het beter hebben dan van iemand die in mijn ogen nogal een kwal is en diens werk mij echt totaal niet boeit. En vaak ligt het er ook aan of diegene het een beetje leuk kan vertellen.
Van iemand die ik aardig vind en het leuk vind om iets over het werk te horen kan ik het beter hebben dan van iemand die in mijn ogen nogal een kwal is en diens werk mij echt totaal niet boeit. En vaak ligt het er ook aan of diegene het een beetje leuk kan vertellen.
donderdag 9 april 2026 om 19:06
Ik heb een collega die liefst nooit vrij neemt en zo min mogelijk vakantie. Ze komt werkelijk om in de uren, maar vakantie nemen ho maar. En dat moet ze natuurlijk helemaal zelf weten, maar intussen loopt ze wel luid te klagen dat ze al in geen zeven maanden een uur vrij is geweest, boehoehoeh. Dat vind ik wel irritant.
Graftak!
donderdag 9 april 2026 om 19:08
Ja, nogal wiedes.cognac schreef: ↑09-04-2026 19:06Of ik het leuk vind dat iemand veel over zijn of haar werk praat hangt voor mij (en misschien voor veel mensen) ook wel samen met hoe leuk ik die andere persoon vind en of ik zelf enige affiniteit met diens werk heb.
Van iemand die ik aardig vind en het leuk vind om iets over het werk te horen kan ik het beter hebben dan van iemand die in mijn ogen nogal een kwal is en diens werk mij echt totaal niet boeit. En vaak ligt het er ook aan of diegene het een beetje leuk kan vertellen.
Uiteraard is een gesprek prettiger als je iemand mag en als je het onderwerp leuk vindt.
Je kunt voor werk ook een ander willekeurig onderwerp invullen.
donderdag 9 april 2026 om 19:09
Iew, toch niet zo'n type die denkt dat ze onmisbaar is?Lady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:06Ik heb een collega die liefst nooit vrij neemt en zo min mogelijk vakantie. Ze komt werkelijk om in de uren, maar vakantie nemen ho maar. En dat moet ze natuurlijk helemaal zelf weten, maar intussen loopt ze wel luid te klagen dat ze al in geen zeven maanden een uur vrij is geweest, boehoehoeh. Dat vind ik wel irritant.
donderdag 9 april 2026 om 19:11
Mezelf kwijt is overdreven natuurlijk, maar ik zou toch zeker wel de zingeving missen. Beetje raar misschien om zingeving te vinden in het wassen van andermans onderbroeken, maar zo voel ik het toch wel.
lady*voldemort wijzigde dit bericht op 09-04-2026 19:14
23.17% gewijzigd
Graftak!
donderdag 9 april 2026 om 19:11
Ja precies die
Dodelijk vermoeiend. En als ze haar werk nou nog leuk vond, maar ze loopt alleen maar te mopperen. Eergisteren heb ik haar verzocht even buiten af te gaan koelen, of per kerende post te stoppen met dat gezeik
Graftak!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
