Psyche
alle pijlers
Tijdelijk een uitkering of doorgaan?
woensdag 29 april 2026 om 08:45
Het gaat niet zo goed met me. Ik heb een zware winter achter de rug, met veel angst- en paniekaanvallen en suicidale gedachtes. De afgelopen jaren heb ik veel van mezelf gevraagd en veel meegemaakt. ik werkte als ZZP'er. Mijn leven is daardoor wel opgebloeid. Maar telkens stort ik opnieuw in, ook omdat ik kamp met PMDD, slaapproblemen en depressieve klachten. Dit patroon was er trouwens ook toen ik in loondienst werkte.
Ik was eigenlijk al afgekeurd, ik zou weer opnieuw een uitkering kunnen krijgen. Maar werken geeft mij voldoening, het liefst ga ik daarmee door. Alleen lukt het mij nu niet om rond te komen. Door mijn klachten kampte ik met concentratieproblemen en ging het simpelweg niet meer. Elke dag heb ik hoofdpijn.
Ik sta nu voor de keuze: of doorgaan, nieuwe opdrachtgevers zoeken (waar ik al druk mee bezig ben) en eventueel solliciteren of ik doe twee maanden een pas op de plaats, neem rust en probeer mijn leven anders in te richten.
Wat is de beste optie, denken jullie?
Ik was eigenlijk al afgekeurd, ik zou weer opnieuw een uitkering kunnen krijgen. Maar werken geeft mij voldoening, het liefst ga ik daarmee door. Alleen lukt het mij nu niet om rond te komen. Door mijn klachten kampte ik met concentratieproblemen en ging het simpelweg niet meer. Elke dag heb ik hoofdpijn.
Ik sta nu voor de keuze: of doorgaan, nieuwe opdrachtgevers zoeken (waar ik al druk mee bezig ben) en eventueel solliciteren of ik doe twee maanden een pas op de plaats, neem rust en probeer mijn leven anders in te richten.
Wat is de beste optie, denken jullie?
donderdag 30 april 2026 om 11:52
Ravena schreef: ↑29-04-2026 22:26Ik vind het ook prima om iets te doen wat minder van mij vergt qua uitdagingen (ben HBO en WO opgeleid). Ik kamp alleen ook met fysieke beperkingen waardoor schoonmaak/ iets met lang staan/lopen/horeca 'm niet gaat worden. In verband met herkenning kan ik daar niet dieper op in te gaan. Ik ben nu aan het kijken voor administratieve vacatures op MBO-niveau, maar parttime iets vinden is nog best een uitdaging merk ik.
Voor zowel de herkeuring als een jobcoach kun je bij het UWV terecht.
Grip krijgen op je dagelijkse leven (de voor jou uitdagende combi van werken, zelfzorg, huishouden, onderhouden sociale contacten) kun je mbv een ambulant begeleider, die begeleiding kun je regelen via het wijkteam.
donderdag 30 april 2026 om 13:39
Ik was wel bezig met een traject van het UWV (Werkfit). maar dat gaf niet de doorslag. Het hielp vooral dat ik met hen kon sparren, het waren fijne mensen die out-of the box dachtenIrma_3110 schreef: ↑30-04-2026 10:38Neem ook eens contact op met het UWV en vraag hoe je je uitkering kunt laten herleven. Voor zover ik weet hoort daar een melding verergering van klachten/toename arbeidsongeschiktheid bij en een herkeuring.
Ben je met hulp/ondersteuning van het UWV zelfstandige geworden? Had je daarbij een coach vanuit het UWV? Zo ja, kun je daar nog eens contact mee opnemen?
En vandaag nog naar een inloopspreekuur van het wijkteam of telefonisch een afspraak maken. De kortste weg naar die praktische begeleiding: aanvragen van een ambulant begeleider.
ik ben zelf via via, bij mijn huidige opdrachtgevers terecht gekomen. Een daarvan werkte ik al jaren voor, maar dan laagfrequent.
Het was een kwestie van timing, toeval en dat ik goed bij die opdrachtgever paste.
Ik wil daar ook graag voor blijven werken, maar dan op een wat minder hoge versnelling - dit houd ik niet vol. Elke keer raak ik ontregeld. Collega's verbaasden zich ook over mijn werktempo en gaven ook aan dat ik wat beter op mezelf zou kunnen letten. We hebben echt een fijn team en ik voel me echt betrokken, al werk ik wel op afstand. Ik heb dat nog niet eerder op die manier gehad, dat is best bijzonder om te ervaren.
Ik heb onlangs wel aangegeven bij het UWV dat mijn gezondheid sterk verslechterd is. Nu heb ik ook een afspraak gemaakt om de mogelijkheden te bespreken en alles eens goed op een rij te zetten. Mijn situatie is wel ingewikkeld en ik word snel overschat. Ik heb immers allerlei studies gedaan, ik liep pas echt vast toen ik begon met werken.
Voor mij is het handigst (denk ik) dat mijn inkomen als zelfstandige wordt verrekend met mijn uitkering, zodat ik die stress in elk geval niet heb. En intussen blijven kijken naar vacatures. Qua vacatures zie ik echt niets passends (parttime, administratief en geen commerciele klantenservie)
donderdag 30 april 2026 om 13:41
vind ik ook lastigLalaloepsie schreef: ↑30-04-2026 11:52Voor zowel de herkeuring als een jobcoach kun je bij het UWV terecht.
Grip krijgen op je dagelijkse leven (de voor jou uitdagende combi van werken, zelfzorg, huishouden, onderhouden sociale contacten) kun je mbv een ambulant begeleider, die begeleiding kun je regelen via het wijkteam.
ben ik eindelijk op mezelf, moet ik daar toch weer aankloppen.
Vorig jaar was er een zorgmelding gemaakt toen ik in crisis raakte. Toen kwam er ook iemand langs. Ik heb het zelf toen afgezegd, omdat ik zo bang was voor bemoeizorg enzo. Ik heb echt een hulpverleningstrauma.
donderdag 30 april 2026 om 14:21
Je hebt de neiging om jezelf te ondermijnen of niet? Je zegt dat je hulp nodig hebt, want je red het dagelijks leven niet alleen, terwijl je tegelijkertijd zegt geen hulp te willen, want dan bemoeien anderen zich met jou. Wat wil je nu? Je mag het helemaal zelf weten, want het is jouw leven. Succes!
donderdag 30 april 2026 om 14:35
Ik vind dat ik die negatieve reacties (gelukkig zijn het er maar een paar) niet verdien. Ik werk, verdien nu m'n eigen geld, dat zou best wat meer respect mogen verdienen. Ik kom echt van heel erg ver en heel diep. Ik ben trots op wat ik heb bereikt. Ik ben alleen maar trots dat ik niet meer zo afhankelijk ben van hulpverleners.
donderdag 30 april 2026 om 14:50
Vorig jaar zat je toch nog als gevolg van die klapvoet(en) in een rolstoel noodgedwongen inwonend bij die drugsdealende psychotische ex van je toch? Dat je toen bang was voor vergaand ingrijpen, opnames etc is logisch.
Nu is je situatie anders dan vorig jaar, want je bent van die ene ex af, woont op jezelf en bent al verder in je revalidatie dan toen aangezien je ook alweer (kleine stukken) kunt lopen. De hulp zal dan ook anders zijn lijkt mij.
donderdag 30 april 2026 om 14:54
donderdag 30 april 2026 om 15:21
Als ik even een heel erg kort-door-de-bocht, niet vriendelijke samenvatting mag maken van wat je alleen al in dit topic aangeeft dan wordt dat:Ravena schreef: ↑30-04-2026 13:41vind ik ook lastig
ben ik eindelijk op mezelf, moet ik daar toch weer aankloppen.
Vorig jaar was er een zorgmelding gemaakt toen ik in crisis raakte. Toen kwam er ook iemand langs. Ik heb het zelf toen afgezegd, omdat ik zo bang was voor bemoeizorg enzo. Ik heb echt een hulpverleningstrauma.
- ik heb hulp nodig
- ik wil geen hulp.
Als je daarin blijft hangen, zul je nooit een stap verder komen natuurlijk. Bedenk wat je wil bereiken, kijk of dat zonder hulp kan of welke hulp je zal moeten accepteren om daar te komen (of blijven) en ga daar dan voor.
Ik lees inderdaad dat je van "hulpbehoevend" naar zelfstandig je inkomen verdienen gekomen bent. Top! Maar ik lees ook dat je dat niet kunt vasthouden nu. Niet zoals je bezig bent in ieder geval. Dan wordt het toch tijd om te zorgen dat er geen bemoeizorg hoeft te gaan komen en dat kan je doen door het zelf in eigen hand te houden. Een ambulant begeleider via de WMO is niet aan de gezondheidszorg, dus ook niet aan de GGZ gerelateerd, het is ondersteuning via de WMO. Dan heb je zelf in de hand wat je hulpvraag is, waarbij ze je kunnen ondersteunen, wat je zelfstandig kunt. Daar komt geen psychiater, psycholoog of diagnose aan te pas. Je geeft aan waar je ondersteuning bij nodig hebt en krijgt van de gemeente een indicatie voor een hoeveelheid ondersteuning.
Of ga door zoals je nu bezig hebt en blijf niet alle ballen hoog kunnen houden, met of zonder werk in loondienst of als ZZP'er.
donderdag 30 april 2026 om 16:26
De enige die jou systematisch overschat ben jijzelf.
Jij bent degene die iedereen en jezelf maar blijft vertellen dat je hoog opgeleid bent, dat je bij deze werkgever wil blijven, dat je geen hulpverlening wilt.
Daarmee laat je jezelf dingen overkomen.
Door dit zzp schap aan te houden, kan je jezelf onder de kop werken, en kom je in financiële en mentale problemen.
Doordat je geen hulp vraagt of accepteert ga je daardoor straks weer de achtbaan in van depressiever, suïcidale, crisis melding, bemoeizorg. En dan kom je weer op ggz afdelingen waar je nul autonomie ervaart.
Je kan dingen veranderen door reëel te kijken en zelf actie te ondernemen voor dingen in elkaar storten.
Een vaste baan achter de kassa bij de supermarkt is misschien stom, maar het is een vast inkomen, geen werkstress, ritme, en het kan op de automatische piloot.
En zo zijn er veel meer dingen.
Want niets doen nu, is doorgaan zoals je nu gaat, is meer stress, geld tekort, crisis afwachten, in crisis, zorgmelding of suïcidepoging, en dan zit je in grotere problemen.
Zelf geen hulp regelen is dingen hoog op laten lopen, geen prioriteiten stellen, het overzicht kwijt raken, vaster gaan zitten in je angst en afwijzing, en zo weer in grote psychische problemen komen.
Wil je opname en suïcidaliteit voorkomen?
Dan zal je zelf pro actief moeten zorgen voor jezelf, en stress zoveel mogelijk voorkomen.
Dat betekent:
- gezond dag/nacht ritme
- dagstructuur/invulling
- vast inkomen /geen financiële stress
- parttime werk met weinig stress/druk
- lichaamsbeweging
- buiten komen
- regelmatig onder de mensen komen
- een vaste veilige verblijfplaats
- hulp bij praktische zaken die je niet overziet
- uit de buurt blijven van verslavende middelen/zaken
- 3 gezonde maaltijden per dag
- zorgen voor voldoende rust
Dat zijn de zaken die jij zelf man doen om te zorgen dat de kans klein is dat je weer in crisis raakt en hopelijk een redelijk leven kan leiden.
Algemene punten die bewezen bijdragen aan het menselijk welzijn.
Jij bent degene die iedereen en jezelf maar blijft vertellen dat je hoog opgeleid bent, dat je bij deze werkgever wil blijven, dat je geen hulpverlening wilt.
Daarmee laat je jezelf dingen overkomen.
Door dit zzp schap aan te houden, kan je jezelf onder de kop werken, en kom je in financiële en mentale problemen.
Doordat je geen hulp vraagt of accepteert ga je daardoor straks weer de achtbaan in van depressiever, suïcidale, crisis melding, bemoeizorg. En dan kom je weer op ggz afdelingen waar je nul autonomie ervaart.
Je kan dingen veranderen door reëel te kijken en zelf actie te ondernemen voor dingen in elkaar storten.
Een vaste baan achter de kassa bij de supermarkt is misschien stom, maar het is een vast inkomen, geen werkstress, ritme, en het kan op de automatische piloot.
En zo zijn er veel meer dingen.
Want niets doen nu, is doorgaan zoals je nu gaat, is meer stress, geld tekort, crisis afwachten, in crisis, zorgmelding of suïcidepoging, en dan zit je in grotere problemen.
Zelf geen hulp regelen is dingen hoog op laten lopen, geen prioriteiten stellen, het overzicht kwijt raken, vaster gaan zitten in je angst en afwijzing, en zo weer in grote psychische problemen komen.
Wil je opname en suïcidaliteit voorkomen?
Dan zal je zelf pro actief moeten zorgen voor jezelf, en stress zoveel mogelijk voorkomen.
Dat betekent:
- gezond dag/nacht ritme
- dagstructuur/invulling
- vast inkomen /geen financiële stress
- parttime werk met weinig stress/druk
- lichaamsbeweging
- buiten komen
- regelmatig onder de mensen komen
- een vaste veilige verblijfplaats
- hulp bij praktische zaken die je niet overziet
- uit de buurt blijven van verslavende middelen/zaken
- 3 gezonde maaltijden per dag
- zorgen voor voldoende rust
Dat zijn de zaken die jij zelf man doen om te zorgen dat de kans klein is dat je weer in crisis raakt en hopelijk een redelijk leven kan leiden.
Algemene punten die bewezen bijdragen aan het menselijk welzijn.
donderdag 30 april 2026 om 16:28
@Boudica: het is vooral stressvol dat ik er nu totaal afhankelijk van ben; hiervoor was het 'erbij'. Naast banen in loondienst e.d.
@Irma: Ja, adequate samenvatting wel. Ik denk ook niet dat het zo'n vaart zal lopen met bemoeizorg. Dat is pas als echt ver bent afgegleden. Nadat eind vorig jaar een zorgmelding is gedaan, is er wel iemand langs gekomen van de gemeente. Ik heb daar verder niet veel herinneringen meer aan. Er werd toen wel aangegeven dat ik er alsnog gebruik van zou kunnen maken.
@Irma: Ja, adequate samenvatting wel. Ik denk ook niet dat het zo'n vaart zal lopen met bemoeizorg. Dat is pas als echt ver bent afgegleden. Nadat eind vorig jaar een zorgmelding is gedaan, is er wel iemand langs gekomen van de gemeente. Ik heb daar verder niet veel herinneringen meer aan. Er werd toen wel aangegeven dat ik er alsnog gebruik van zou kunnen maken.
donderdag 30 april 2026 om 17:11
+ geen ongezonde relaties.Avocadeau schreef: ↑30-04-2026 16:26De enige die jou systematisch overschat ben jijzelf.
Jij bent degene die iedereen en jezelf maar blijft vertellen dat je hoog opgeleid bent, dat je bij deze werkgever wil blijven, dat je geen hulpverlening wilt.
Daarmee laat je jezelf dingen overkomen.
Door dit zzp schap aan te houden, kan je jezelf onder de kop werken, en kom je in financiële en mentale problemen.
Doordat je geen hulp vraagt of accepteert ga je daardoor straks weer de achtbaan in van depressiever, suïcidale, crisis melding, bemoeizorg. En dan kom je weer op ggz afdelingen waar je nul autonomie ervaart.
Je kan dingen veranderen door reëel te kijken en zelf actie te ondernemen voor dingen in elkaar storten.
Een vaste baan achter de kassa bij de supermarkt is misschien stom, maar het is een vast inkomen, geen werkstress, ritme, en het kan op de automatische piloot.
En zo zijn er veel meer dingen.
Want niets doen nu, is doorgaan zoals je nu gaat, is meer stress, geld tekort, crisis afwachten, in crisis, zorgmelding of suïcidepoging, en dan zit je in grotere problemen.
Zelf geen hulp regelen is dingen hoog op laten lopen, geen prioriteiten stellen, het overzicht kwijt raken, vaster gaan zitten in je angst en afwijzing, en zo weer in grote psychische problemen komen.
Wil je opname en suïcidaliteit voorkomen?
Dan zal je zelf pro actief moeten zorgen voor jezelf, en stress zoveel mogelijk voorkomen.
Dat betekent:
- gezond dag/nacht ritme
- dagstructuur/invulling
- vast inkomen /geen financiële stress
- parttime werk met weinig stress/druk
- lichaamsbeweging
- buiten komen
- regelmatig onder de mensen komen
- een vaste veilige verblijfplaats
- hulp bij praktische zaken die je niet overziet
- uit de buurt blijven van verslavende middelen/zaken
- 3 gezonde maaltijden per dag
- zorgen voor voldoende rust
Dat zijn de zaken die jij zelf man doen om te zorgen dat de kans klein is dat je weer in crisis raakt en hopelijk een redelijk leven kan leiden.
Algemene punten die bewezen bijdragen aan het menselijk welzijn.
Everything is possible for the one who believes.
donderdag 30 april 2026 om 23:04
Voor een groot deel waar ja, zeker de punten die je noemt.Avocadeau schreef: ↑30-04-2026 16:26De enige die jou systematisch overschat ben jijzelf.
Jij bent degene die iedereen en jezelf maar blijft vertellen dat je hoog opgeleid bent, dat je bij deze werkgever wil blijven, dat je geen hulpverlening wilt.
Daarmee laat je jezelf dingen overkomen.
Door dit zzp schap aan te houden, kan je jezelf onder de kop werken, en kom je in financiële en mentale problemen.
Doordat je geen hulp vraagt of accepteert ga je daardoor straks weer de achtbaan in van depressiever, suïcidale, crisis melding, bemoeizorg. En dan kom je weer op ggz afdelingen waar je nul autonomie ervaart.
Je kan dingen veranderen door reëel te kijken en zelf actie te ondernemen voor dingen in elkaar storten.
Een vaste baan achter de kassa bij de supermarkt is misschien stom, maar het is een vast inkomen, geen werkstress, ritme, en het kan op de automatische piloot.
En zo zijn er veel meer dingen.
Want niets doen nu, is doorgaan zoals je nu gaat, is meer stress, geld tekort, crisis afwachten, in crisis, zorgmelding of suïcidepoging, en dan zit je in grotere problemen.
Zelf geen hulp regelen is dingen hoog op laten lopen, geen prioriteiten stellen, het overzicht kwijt raken, vaster gaan zitten in je angst en afwijzing, en zo weer in grote psychische problemen komen.
Wil je opname en suïcidaliteit voorkomen?
Dan zal je zelf pro actief moeten zorgen voor jezelf, en stress zoveel mogelijk voorkomen.
Dat betekent:
- gezond dag/nacht ritme
- dagstructuur/invulling
- vast inkomen /geen financiële stress
- parttime werk met weinig stress/druk
- lichaamsbeweging
- buiten komen
- regelmatig onder de mensen komen
- een vaste veilige verblijfplaats
- hulp bij praktische zaken die je niet overziet
- uit de buurt blijven van verslavende middelen/zaken
- 3 gezonde maaltijden per dag
- zorgen voor voldoende rust
Dat zijn de zaken die jij zelf man doen om te zorgen dat de kans klein is dat je weer in crisis raakt en hopelijk een redelijk leven kan leiden.
Algemene punten die bewezen bijdragen aan het menselijk welzijn.
Ik wil wel even een misverstand de wereld uithelpen, namelijk dat ik mij te goed zou voelen voor bepaalde banen. Dat is nadrukkelijk niet zo. Het onderscheid "laag" en "hoog" opgeleid is sowieso achterhaald. Ik heb juist veel respect voor mensen die handig zijn, die goed kunnen schoonmaken of ander praktisch werk doen. Ik heb kassawerk gedaan, maar ik had moeite om mij het automatiseren van handelingen eigen te maken. Dus het ging niet.
Ik heb wel andere dingen gedaan, zoals post bezorgen (voordat ik die fysieke beperking opliep, zou nu moeilijker gaan) en licht administratief en archiefwerk. Zoiets zoek ik nu ook.
Bovendien: ik vond mijn huidige werk erg leuk, maar nu voel ik me zo afgestompt, leeg en somber dat het niks meer doet en ik alles uitstel.
Dus liever iets in de richting wat ik nu doe. Maar daar heb ik wel energie voor nodig.
Ik heb een afspraak gemaakt met de huisarts - ik wil stoppen met mijn slaapmedicatie zodat ik minder "suf" ben.
donderdag 30 april 2026 om 23:27
Slaap je goed zonder?
Ik ben net weer heel hard met mijn neus op de feiten gedrukt hoeveel verschil slaap ook al weer maakt.
Ik trap er elke keer weer in, maar met weinig slaap of een slecht dag/nacht ritme gaat de neerwaartse spiraal heel rap, en zonder dat je t zelf echt doorhebt.
Het niet slapen, en overdag af en toe bijslapen of apathisch/depri zijn lijkt een gevolg.
Maar elke keer weer kom ik erachter dat het ook een oorzaak is.
Het een leidt tot het ander, wat het een weer enorm versterkt, etc.
Zet dus extra actief in op een gezond dag/nachtritme en voldoende slaap, nu je lamlendig bent.
Ik moet het gesprek ook weer aan, en erop inzetten, en de weerstand is enorm. Dus ik snap ergens dat je juist van die pillen af wilt.
Maar vraag je af of het een helpende keuze is in de fase waarin je nu zit.
Heb je trouwens een goed signaleringsplan?
Want het klinkt alsof je in de alarmfase zit: alles inzetten om crisis te voorkomen en weer wat te zakken.
Mocht je dat niet hebben, ook hier kan de poh/spv je mee helpen.
Ik ben net weer heel hard met mijn neus op de feiten gedrukt hoeveel verschil slaap ook al weer maakt.
Ik trap er elke keer weer in, maar met weinig slaap of een slecht dag/nacht ritme gaat de neerwaartse spiraal heel rap, en zonder dat je t zelf echt doorhebt.
Het niet slapen, en overdag af en toe bijslapen of apathisch/depri zijn lijkt een gevolg.
Maar elke keer weer kom ik erachter dat het ook een oorzaak is.
Het een leidt tot het ander, wat het een weer enorm versterkt, etc.
Zet dus extra actief in op een gezond dag/nachtritme en voldoende slaap, nu je lamlendig bent.
Ik moet het gesprek ook weer aan, en erop inzetten, en de weerstand is enorm. Dus ik snap ergens dat je juist van die pillen af wilt.
Maar vraag je af of het een helpende keuze is in de fase waarin je nu zit.
Heb je trouwens een goed signaleringsplan?
Want het klinkt alsof je in de alarmfase zit: alles inzetten om crisis te voorkomen en weer wat te zakken.
Mocht je dat niet hebben, ook hier kan de poh/spv je mee helpen.
donderdag 30 april 2026 om 23:45
Ik zie hier hoe je vastloopt.Ravena schreef: ↑30-04-2026 23:04Voor een groot deel waar ja, zeker de punten die je noemt.
Ik wil wel even een misverstand de wereld uithelpen, namelijk dat ik mij te goed zou voelen voor bepaalde banen. Dat is nadrukkelijk niet zo. Het onderscheid "laag" en "hoog" opgeleid is sowieso achterhaald. Ik heb juist veel respect voor mensen die handig zijn, die goed kunnen schoonmaken of ander praktisch werk doen. Ik heb kassawerk gedaan, maar ik had moeite om mij het automatiseren van handelingen eigen te maken. Dus het ging niet.
Ik heb wel andere dingen gedaan, zoals post bezorgen (voordat ik die fysieke beperking opliep, zou nu moeilijker gaan) en licht administratief en archiefwerk. Zoiets zoek ik nu ook.
Bovendien: ik vond mijn huidige werk erg leuk, maar nu voel ik me zo afgestompt, leeg en somber dat het niks meer doet en ik alles uitstel.
Dus liever iets in de richting wat ik nu doe. Maar daar heb ik wel energie voor nodig.
Ik heb een afspraak gemaakt met de huisarts - ik wil stoppen met mijn slaapmedicatie zodat ik minder "suf" ben.
Kassa: kan niet want je kreeg de slag niet te pakken.
Post bezorgen: kan niet want fysiek.
Huidige werk: afgestompt, somber en leeg.
Zijn er meer opties? Dingen die je wél kunt doen?
Wat eten we vanavond?
vrijdag 1 mei 2026 om 00:40
Ja, wat dacht je van: even rust nemen, opladen en goed bijslapen?
Je doet nu alsof ik me aanstel. Maar als ik al niet normaal kan lopen, omdat ik steeds struikel en val vanwege een ernstige klapvoet, dan gaat schoonmaakwerk ook niet en post bezorgen ook niet zo lekker.
Kassa? prima, maar niet in een overprikkelende supermarkt. In een rustige winkel zou nog een optie zijn.
En wat dacht je van: administratief werk? Dat heb ik al tig keer genoemd, maar blijkbaar gelooft men dat niet.
vrijdag 1 mei 2026 om 00:43
Zonder slaapmedicatie slaap ik helemaal niet..Avocadeau schreef: ↑30-04-2026 23:27Slaap je goed zonder?
Ik ben net weer heel hard met mijn neus op de feiten gedrukt hoeveel verschil slaap ook al weer maakt.
Ik trap er elke keer weer in, maar met weinig slaap of een slecht dag/nacht ritme gaat de neerwaartse spiraal heel rap, en zonder dat je t zelf echt doorhebt.
Het niet slapen, en overdag af en toe bijslapen of apathisch/depri zijn lijkt een gevolg.
Maar elke keer weer kom ik erachter dat het ook een oorzaak is.
Het een leidt tot het ander, wat het een weer enorm versterkt, etc.
Zet dus extra actief in op een gezond dag/nachtritme en voldoende slaap, nu je lamlendig bent.
Ik moet het gesprek ook weer aan, en erop inzetten, en de weerstand is enorm. Dus ik snap ergens dat je juist van die pillen af wilt.
Maar vraag je af of het een helpende keuze is in de fase waarin je nu zit.
Heb je trouwens een goed signaleringsplan?
Want het klinkt alsof je in de alarmfase zit: alles inzetten om crisis te voorkomen en weer wat te zakken.
Mocht je dat niet hebben, ook hier kan de poh/spv je mee helpen.
Maar ik slik het al veel te lang, al jaren..
Het is wel verstandig begeleiding bij het afbouwen te vragen.
Signaleringsplan heb ik niet fysiek, maar ik weet wel waar ik op moet letten.
vrijdag 1 mei 2026 om 01:02
Zonder medicatie slaap je niet.
Dan is het nu niet helpend om het af te bouwen. . Dat doe je dan normaliter als je lekker gaat, in fase groen zit, en wel wat kan lijden.
Oftewel: niet nu.
En juist helpende en niet helpende dingen kan je in een signaleringsplan zetten en teruglezen.
Stoppen met medicatie waardoor je straks niet meer slaapt is niet helpend in deze fase.
Het is escalerend gedrag.
Mischien kan je je bij elke beslissing komende tijd afvragen: maakt dit het probleem beter of erger
Rust nemen en opladen kan prima helpend zijn.
Alleen niet als je stress, praktische en financiële problemen daardoor groter worden.
Je gaat pas rust krijgen en opladen als er een aantal stress factoren weggehaald worden.
Daarvoor zal je actie moeten ondernemen.
Hoe moeilijk en onmogelijk het ook lijkt.
Dan is het nu niet helpend om het af te bouwen. . Dat doe je dan normaliter als je lekker gaat, in fase groen zit, en wel wat kan lijden.
Oftewel: niet nu.
En juist helpende en niet helpende dingen kan je in een signaleringsplan zetten en teruglezen.
Stoppen met medicatie waardoor je straks niet meer slaapt is niet helpend in deze fase.
Het is escalerend gedrag.
Mischien kan je je bij elke beslissing komende tijd afvragen: maakt dit het probleem beter of erger
Rust nemen en opladen kan prima helpend zijn.
Alleen niet als je stress, praktische en financiële problemen daardoor groter worden.
Je gaat pas rust krijgen en opladen als er een aantal stress factoren weggehaald worden.
Daarvoor zal je actie moeten ondernemen.
Hoe moeilijk en onmogelijk het ook lijkt.
vrijdag 1 mei 2026 om 06:21
Ravena schreef: ↑29-04-2026 15:44Met vrijwilligerswerk heb ik fijne ervaringen, maar dat is een flinke stap terug. Ik wil m'n eigen geld kunnen verdienen.
Het liefst blijf ik doorwerken, maar zoveel uren als nu lijkt toch te veel gevraagd. Maar met parttime kom ik niet rond. Het zou gaan om een WIA-uitkering, ik was ziek uit dienst gegaan. Daarvoor had ik Wajong, ik was eigenlijk al afgekeurd, maar ben toch steeds weer gaan werken (loondienst, ZZP), waarna ik weer uitviel door een combinatie van psychische en lichamelijke klachten.
Volgens mij overvraag jij jezelf structureel met je wensen perse zelf je geld te willen verdienen en geen hulp nodig te willen hebben. Ga aub voor die herkeuring en wees dan open over wat er met je aan de hand is.
vrijdag 1 mei 2026 om 06:38
Al jaren ben je afhankelijk van slaapmedicatie... en nu wil je stoppen? Terwijl het lijntje al dun is, volgens jouzelf. Is dat dan verstandig bezig zijn? Zoiets afbouwen is een enorm groot proces. Dat kan niet icm met de andere dingen die je nu wil. Kies.. leg of de focus op herstel of perse je eigen broek op willen houden. Het kan in jouw situatie niet tegelijkertijd.
Ik weet niet welke diagnose er allemaal gesteld zijn maar ik vind je ziekte inzicht qua psyche en belastbaarheid hier het grootste probleem? Heb je zelf in de gaten dat je in cirkels redeneert?
Zelf lukt het je helaas niet. Dus er zit niks anders op dan toch weer hulpverlening in te schakelen lijkt me. Ondanks je ervaringen en sceptisme... voor somatische aandoeningen kan het een enorme zoektocht zijn welke behandeling adequaat is.. en voor een complexe psychologische zorgvraag is dat niet anders.
Ik weet niet welke diagnose er allemaal gesteld zijn maar ik vind je ziekte inzicht qua psyche en belastbaarheid hier het grootste probleem? Heb je zelf in de gaten dat je in cirkels redeneert?
Zelf lukt het je helaas niet. Dus er zit niks anders op dan toch weer hulpverlening in te schakelen lijkt me. Ondanks je ervaringen en sceptisme... voor somatische aandoeningen kan het een enorme zoektocht zijn welke behandeling adequaat is.. en voor een complexe psychologische zorgvraag is dat niet anders.
vrijdag 1 mei 2026 om 06:51
Je zegt dat je wilt slapen:
Vervolgens besluit je dit te gaan doen:
Ben je jezelf weer aan het ondermijnen?
Vervolgens besluit je dit te gaan doen:
Ben je jezelf weer aan het ondermijnen?
vrijdag 1 mei 2026 om 07:02
Ik zeg niet dat je je aanstelt, ik zie dat je vastloopt omdat je in een kring redeneert. Dat wilde ik je laten zien.Ravena schreef: ↑01-05-2026 00:40Je doet nu alsof ik me aanstel. Maar als ik al niet normaal kan lopen, omdat ik steeds struikel en val vanwege een ernstige klapvoet, dan gaat schoonmaakwerk ook niet en post bezorgen ook niet zo lekker.
Kassa? prima, maar niet in een overprikkelende supermarkt. In een rustige winkel zou nog een optie zijn.
En wat dacht je van: administratief werk? Dat heb ik al tig keer genoemd, maar blijkbaar gelooft men dat niet.
Er worden in dit topic goede tips gegeven, en volgens mij in vorige topics die je opent ook. Ik hoop dat het je lukt om daar wat mee te doen, als je denkt dat je er wat aan hebt. Als ik je berichten lees, gaat het niet goed nu.
Wat eten we vanavond?
vrijdag 1 mei 2026 om 08:54
Hoi Ravena, ik herken je naam uit andere topics. Wat heb je immens grote stappen gezet de afgelopen jaren, daar mag je heel trots op zijn! Je komt over als een sterke, slimme vrouw die het niet makkelijk heeft gehad, maar toch blijft doorvechten. Ondanks de negatieve reacties op het forum toch hier hulp blijft zoeken. Wat betreft dit topic heb ik geen concrete suggesties maar ik wilde je even een hart onder de riem steken. Geniet van het zonnetje vandaag, veel succes met alles!
Veritas vos liberabit
vrijdag 1 mei 2026 om 20:30
Ik heb ook wel in de gaten dat ik mezelf tegen lijk te spreken en in cirkels redeneer. Ik wil een helder hoofd hebben en kunnen genieten van dingen, in plaats van zo afgevlakt en afwezig te zijn. Dat is de reden dat ik de slaapmedicatie wil afbouwen, maar wel op een verantwoorde manier.
Voel me echt moe en 'wazig' alsof alles een beetje langs me heengaat. Soms denk ik dat ik cognitieve schade heb op gelopen door te lang dat spul te slikken. Maar ineens stoppen is geen goed idee en kan voor verdere ontregeling zorgen.
Voel me echt moe en 'wazig' alsof alles een beetje langs me heengaat. Soms denk ik dat ik cognitieve schade heb op gelopen door te lang dat spul te slikken. Maar ineens stoppen is geen goed idee en kan voor verdere ontregeling zorgen.
vrijdag 1 mei 2026 om 20:30
dankjewel! ben ik zeker trots op, er is zoveel veranderd in de positieve zin. En ik heb (eindelijk) een fijne dag gehad, heerlijk in de zon gezetenCharlotte717 schreef: ↑01-05-2026 08:54Hoi Ravena, ik herken je naam uit andere topics. Wat heb je immens grote stappen gezet de afgelopen jaren, daar mag je heel trots op zijn! Je komt over als een sterke, slimme vrouw die het niet makkelijk heeft gehad, maar toch blijft doorvechten. Ondanks de negatieve reacties op het forum toch hier hulp blijft zoeken. Wat betreft dit topic heb ik geen concrete suggesties maar ik wilde je even een hart onder de riem steken. Geniet van het zonnetje vandaag, veel succes met alles!
Dat is lang geleden..
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in