Kinderen
alle pijlers
Gescheiden ouder vertrekt en laat kinderen achter
zondag 3 mei 2026 om 17:39
Ik wil niet teveel details hier delen maar zou graag jullie mening willen hebben hoe we dit kunnen aanvliegen.
Mijn ex heeft aangegeven dat hij met zijn nieuwe liefde naar het buitenland gaat vertrekken. Het eerste jaar verwacht hij dat hij onze jongste (tiener) grotendeels mee kan nemen, en laat de oudste (jong volwassen) hier bij mij. De huidige omgangsregeling is 50/50, maar ik ben bang dat deze snel zal veranderen en dat beide kinderen 100% bij mij zullen zijn, en mijn ex zich volledig zal onttrekken aan de zorg van onze kinderen.
Ik ben vooral zoekende naar manieren om ervoor te zorgen dat we de zorg en verantwoordelijkheden voor de kinderen wel kunnen blijven delen en dat mijn ex zich niet onttrekt aan zijn verantwoordelijkheden.
Mijn ex heeft aangegeven dat hij met zijn nieuwe liefde naar het buitenland gaat vertrekken. Het eerste jaar verwacht hij dat hij onze jongste (tiener) grotendeels mee kan nemen, en laat de oudste (jong volwassen) hier bij mij. De huidige omgangsregeling is 50/50, maar ik ben bang dat deze snel zal veranderen en dat beide kinderen 100% bij mij zullen zijn, en mijn ex zich volledig zal onttrekken aan de zorg van onze kinderen.
Ik ben vooral zoekende naar manieren om ervoor te zorgen dat we de zorg en verantwoordelijkheden voor de kinderen wel kunnen blijven delen en dat mijn ex zich niet onttrekt aan zijn verantwoordelijkheden.
dinsdag 5 mei 2026 om 11:00
Natuurlijk is het fijn als de ouders in de buurt zijn, maar het is niet noodzakelijk meer imho op die leeftijd. Ik vond het ook lastig dat de kamer in mijn ouderlijk huis direct na vertrek werd verbouwd tot atelier voor mijn moeder. Maar dat je als volwassen kind iets lastig vindt, is niet per definitie een reden voor ouders om iets niet te doen. Natuurlijk hoef je ze niet helemaal los te laten, maar je hoeft ook niet de rest van je leven je eigen behoeftes aan de kant te schuiven. En kinderen mogen soms ook dingen lastig vinden of met iets worstelen, ook als je dat als ouder hebt veroorzaak.
dinsdag 5 mei 2026 om 11:05
LolplusLolisHiHi schreef: ↑05-05-2026 08:18Het lijkt me niet heel gek wanneer als je als ouder die verantwoordelijkheid graag wil blijven delen met de andere ouder. En dat gaat best ingewikkeld als een van de twee naar het buitenland vertrekt.
Aan de andere kant lijkt het me ook niet gek om als ouder na 18 jaar zulke intensieve zorg eens te gaan kijken naar een andere vorm dan 24/7 in het huis van ouders (waarbij je de verantwoordelijkheid net zo goed blijft delen).
Het lijkt erop dat deze ouders hier verschillend naar kijken, dat TO dit kind altijd (of zo lang mogelijk) thuis wil houden en dat man misschien wel meer een kant op wil waar kind (deels) ergens anders woont en verzorgd wordt. Beide wensen zijn legitiem maar beide ouders kunnen hun eigen wens niet de ander opleggen. Hij kan TO niet dwingen om kind niet thuis te houden en TO kan hem niet dwingen om kind wél thuis te houden.
dinsdag 5 mei 2026 om 11:33
Er is een verschil tussen de rest van je leven je eigen behoeftes aan de kant schuiven en nu even niet emigreren omdat je een zorgintensief minderjarig kind hebt.Tavistock schreef: ↑05-05-2026 11:00Natuurlijk is het fijn als de ouders in de buurt zijn, maar het is niet noodzakelijk meer imho op die leeftijd. Ik vond het ook lastig dat de kamer in mijn ouderlijk huis direct na vertrek werd verbouwd tot atelier voor mijn moeder. Maar dat je als volwassen kind iets lastig vindt, is niet per definitie een reden voor ouders om iets niet te doen. Natuurlijk hoef je ze niet helemaal los te laten, maar je hoeft ook niet de rest van je leven je eigen behoeftes aan de kant te schuiven. En kinderen mogen soms ook dingen lastig vinden of met iets worstelen, ook als je dat als ouder hebt veroorzaak.
Maar hee, yolo. Ik ondervind nog dagelijks de gevolgen van het feit dat mijn liefhebbende schoonvader zijn tieners achterliet bij hun moeder om met zijn nieuwe man te gaan emigreren om ondanks 'goede afspraken' met mijn schoonmoeder amper meer naar ze om te kijken.
De spijt komt meestal te laat. Ook in zijn geval.
dinsdag 5 mei 2026 om 11:50
Ik ben inderdaad voorzichtig met het delen van informatie, en begrijp dat het lastig is om jullie mening te geven.
Misschien ben ik aan het doemdenken maar mijn oudste woont al jaren 100% bij mij, dus ex heeft zich al een keer onttrokken aan verantwoordelijkheden, en hij laat de oudste dus gewoon achterX
Oudste is gewoon zelfstandig en functioneert als een normale jong volwassene, dus daar ligt mijn probleem niet. Maar ook hier blijft het feit dat vader op geen enkele manier toezegging doet om ervoor te zorgen dat de oudste ook op gezette tijden vader kan bezoeken, en ook zeker geen uitspraken heeft gedaan mbt de kosten die hiermee gepaard gaan.
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
Ex heeft financieel nog nooit een cent bijgedragen aan de kinderen, maar ontvangt totdat kind 18 is de kinderbijslag, kgb en kinderalimentatie. Deze bedragen vloeien rechtstreeks zijn portomonnee in, en wordt niet aan het kind besteed buiten onderdak, dagelijkse verzorging en eten.
Alles met betrekking tot kleding etc wordt betaald van de alimentatie die ik betaal.
Nadat het kind 18 is geworden vervallen de toeslagen, en wordt de kinderalimentatie aan het kind overgemaakt. Ik vraag me dan ook sterk af of het kind nog wel bij ex kan blijven aangezien er niet meer vanuit de overheid een flinke bijdrage wordt geleverd.
Ik vermoed dat de reiskosten voor kind dan ook niet (meer) door ex opgebracht kunnen worden.
Ik maak me dus zorgen over de ontwikkeling van het kind, de impact die het heeft op zijn toekomst en dat het vrij aannemelijk is dat als de overheidsgeldkraan dicht gaat of hij dan in staat is om het kind te verzorgen.
Misschien ben ik aan het doemdenken maar mijn oudste woont al jaren 100% bij mij, dus ex heeft zich al een keer onttrokken aan verantwoordelijkheden, en hij laat de oudste dus gewoon achterX
Oudste is gewoon zelfstandig en functioneert als een normale jong volwassene, dus daar ligt mijn probleem niet. Maar ook hier blijft het feit dat vader op geen enkele manier toezegging doet om ervoor te zorgen dat de oudste ook op gezette tijden vader kan bezoeken, en ook zeker geen uitspraken heeft gedaan mbt de kosten die hiermee gepaard gaan.
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
Ex heeft financieel nog nooit een cent bijgedragen aan de kinderen, maar ontvangt totdat kind 18 is de kinderbijslag, kgb en kinderalimentatie. Deze bedragen vloeien rechtstreeks zijn portomonnee in, en wordt niet aan het kind besteed buiten onderdak, dagelijkse verzorging en eten.
Alles met betrekking tot kleding etc wordt betaald van de alimentatie die ik betaal.
Nadat het kind 18 is geworden vervallen de toeslagen, en wordt de kinderalimentatie aan het kind overgemaakt. Ik vraag me dan ook sterk af of het kind nog wel bij ex kan blijven aangezien er niet meer vanuit de overheid een flinke bijdrage wordt geleverd.
Ik vermoed dat de reiskosten voor kind dan ook niet (meer) door ex opgebracht kunnen worden.
Ik maak me dus zorgen over de ontwikkeling van het kind, de impact die het heeft op zijn toekomst en dat het vrij aannemelijk is dat als de overheidsgeldkraan dicht gaat of hij dan in staat is om het kind te verzorgen.
dinsdag 5 mei 2026 om 11:52
Het gaat zeker niet om je hele leven, maar mijn ervaring met 20ers is, dat ze ons (meneerLila net zo goed) nog steeds nodig hebben.Tavistock schreef: ↑05-05-2026 11:00Natuurlijk is het fijn als de ouders in de buurt zijn, maar het is niet noodzakelijk meer imho op die leeftijd. Ik vond het ook lastig dat de kamer in mijn ouderlijk huis direct na vertrek werd verbouwd tot atelier voor mijn moeder. Maar dat je als volwassen kind iets lastig vindt, is niet per definitie een reden voor ouders om iets niet te doen. Natuurlijk hoef je ze niet helemaal los te laten, maar je hoeft ook niet de rest van je leven je eigen behoeftes aan de kant te schuiven. En kinderen mogen soms ook dingen lastig vinden of met iets worstelen, ook als je dat als ouder hebt veroorzaak.
Redden ze het zonder? oh vast wel, maar waarom zou dat nodig zijn?
Nu gaat het op een heel natuurlijke manier
dinsdag 5 mei 2026 om 11:57
Het gaat hoofdzakelijk km geld dus.Newbee2021 schreef: ↑05-05-2026 11:50Ik ben inderdaad voorzichtig met het delen van informatie, en begrijp dat het lastig is om jullie mening te geven.
Misschien ben ik aan het doemdenken maar mijn oudste woont al jaren 100% bij mij, dus ex heeft zich al een keer onttrokken aan verantwoordelijkheden, en hij laat de oudste dus gewoon achterX
Oudste is gewoon zelfstandig en functioneert als een normale jong volwassene, dus daar ligt mijn probleem niet. Maar ook hier blijft het feit dat vader op geen enkele manier toezegging doet om ervoor te zorgen dat de oudste ook op gezette tijden vader kan bezoeken, en ook zeker geen uitspraken heeft gedaan mbt de kosten die hiermee gepaard gaan.
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
Ex heeft financieel nog nooit een cent bijgedragen aan de kinderen, maar ontvangt totdat kind 18 is de kinderbijslag, kgb en kinderalimentatie. Deze bedragen vloeien rechtstreeks zijn portomonnee in, en wordt niet aan het kind besteed buiten onderdak, dagelijkse verzorging en eten.
Alles met betrekking tot kleding etc wordt betaald van de alimentatie die ik betaal.
Nadat het kind 18 is geworden vervallen de toeslagen, en wordt de kinderalimentatie aan het kind overgemaakt. Ik vraag me dan ook sterk af of het kind nog wel bij ex kan blijven aangezien er niet meer vanuit de overheid een flinke bijdrage wordt geleverd.
Ik vermoed dat de reiskosten voor kind dan ook niet (meer) door ex opgebracht kunnen worden.
Ik maak me dus zorgen over de ontwikkeling van het kind, de impact die het heeft op zijn toekomst en dat het vrij aannemelijk is dat als de overheidsgeldkraan dicht gaat of hij dan in staat is om het kind te verzorgen.
Everything is possible for the one who believes.
dinsdag 5 mei 2026 om 12:04
Ik vind het al raar als ex opeens denkt dat hij voltijd voor jullie jongste kind kan zorgen, terwijl hij al nauwelijks in staat lijkt om een eigen inkomen te verwerven.Newbee2021 schreef: ↑05-05-2026 11:50Ik ben inderdaad voorzichtig met het delen van informatie, en begrijp dat het lastig is om jullie mening te geven.
Misschien ben ik aan het doemdenken maar mijn oudste woont al jaren 100% bij mij, dus ex heeft zich al een keer onttrokken aan verantwoordelijkheden, en hij laat de oudste dus gewoon achterX
Oudste is gewoon zelfstandig en functioneert als een normale jong volwassene, dus daar ligt mijn probleem niet. Maar ook hier blijft het feit dat vader op geen enkele manier toezegging doet om ervoor te zorgen dat de oudste ook op gezette tijden vader kan bezoeken, en ook zeker geen uitspraken heeft gedaan mbt de kosten die hiermee gepaard gaan.
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
Ex heeft financieel nog nooit een cent bijgedragen aan de kinderen, maar ontvangt totdat kind 18 is de kinderbijslag, kgb en kinderalimentatie. Deze bedragen vloeien rechtstreeks zijn portomonnee in, en wordt niet aan het kind besteed buiten onderdak, dagelijkse verzorging en eten.
Alles met betrekking tot kleding etc wordt betaald van de alimentatie die ik betaal.
Nadat het kind 18 is geworden vervallen de toeslagen, en wordt de kinderalimentatie aan het kind overgemaakt. Ik vraag me dan ook sterk af of het kind nog wel bij ex kan blijven aangezien er niet meer vanuit de overheid een flinke bijdrage wordt geleverd.
Ik vermoed dat de reiskosten voor kind dan ook niet (meer) door ex opgebracht kunnen worden.
Ik maak me dus zorgen over de ontwikkeling van het kind, de impact die het heeft op zijn toekomst en dat het vrij aannemelijk is dat als de overheidsgeldkraan dicht gaat of hij dan in staat is om het kind te verzorgen.
Ik zit vol vooroordelen, maar het klinkt inderdaad niet erg doordacht.
En blijkbaar heeft hij niet eens door dat in het bedoelde buitenland geen goede zorg voor jullie kind is!
Maar ik kan dat niet beoordelen.
Is het mogelijk om met jouw ex hierover te praten?
Zou hij in Nederland blijven als hij ontdekt dat het financiëel niet haalbaar is? of illegaal (kinderontvoering)?
Of gaat hij dan vertrekken zonder kind?
Dan is hij een zak hooi, maar dan weet je waar je aan toe bent.
Of zet hij dan zijn plan door? (dan begrijp ik jouw zorgen)
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 5 mei 2026 om 12:06
maar, hoe ziet hij dat dan?Newbee2021 schreef: ↑05-05-2026 11:50
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
dinsdag 5 mei 2026 om 12:37
Hij zet het plan door, dat is zeker.
Ik moet met hem om de tafel om mijn bedenkingen te uiten en zijn ideeen te horen. Maar het kost mij wel even tijd om mijn gedachten te ordenen, en daarom dat ik dit topic heb geopend.
Doemdenken is geen goed uitgangspunt. Mijn ergernissen naar hem toe zal ik ook moeten laten zakken om een constructief gesprek te kunnen voeren. Maar bovenal wil ik zelf eerst zeker weten dat ik meerdere kanten voor mezelf heb bekeken voordat ik in gesprek ga.
Ik moet met hem om de tafel om mijn bedenkingen te uiten en zijn ideeen te horen. Maar het kost mij wel even tijd om mijn gedachten te ordenen, en daarom dat ik dit topic heb geopend.
Doemdenken is geen goed uitgangspunt. Mijn ergernissen naar hem toe zal ik ook moeten laten zakken om een constructief gesprek te kunnen voeren. Maar bovenal wil ik zelf eerst zeker weten dat ik meerdere kanten voor mezelf heb bekeken voordat ik in gesprek ga.
dinsdag 5 mei 2026 om 13:00
Hij heeft geluk dat je nog een constructief gesprek wil voeren. Ik zou zelf geen enkele medewerking verlenen aan dit luchtkasteel. Alleen aan een eventuele bezoekafspraak eens in de zoveel tjjd.
Hoe haalt iemand het in zijn hoofd om een kind, dat al jaren fulltime bij moeder woont mee te slepen naar een land waar niet eens de zorg kan worden geboden die kind nodig heeft.
Hoe haalt iemand het in zijn hoofd om een kind, dat al jaren fulltime bij moeder woont mee te slepen naar een land waar niet eens de zorg kan worden geboden die kind nodig heeft.
dinsdag 5 mei 2026 om 13:05
Het is ook nogal afhankelijk van het land waar hij wil gaan wonen of het extern inschakelen van hulp bv mogelijk is. Het kostenplaatje etcetera. Zonder het land te weten is het moeilijk daarover iets te zeggen. En is bv zijn vriendin afkomstig uit dat land en weet zij de wegen aldaar misschien wel te bewandelen.
dinsdag 5 mei 2026 om 13:26
Newbee2021 schreef: ↑05-05-2026 11:50Misschien ben ik aan het doemdenken maar mijn oudste woont al jaren 100% bij mij, dus ex heeft zich al een keer onttrokken aan verantwoordelijkheden, en hij laat de oudste dus gewoon achter
Oudste is gewoon zelfstandig en functioneert als een normale jong volwassene, dus daar ligt mijn probleem niet. Maar ook hier blijft het feit dat vader op geen enkele manier toezegging doet om ervoor te zorgen dat de oudste ook op gezette tijden vader kan bezoeken, en ook zeker geen uitspraken heeft gedaan mbt de kosten die hiermee gepaard gaan.
Heeft hij zich onttrokken of wilde de oudste niet meer bij vader wonen? De jongste woont wel 50% bij hem, dus waarom de oudste dan niet?
Ik vind het heel egoïstisch gedrag van ouders die hun jonge kinderen achterlaten om met of zonder tweede leg naar een ander land te vertrekken, maar op een gegeven moment begrijp ik dat sommige mensen die keuze willen maken (maar dan denk ik aan kinderen vanaf 20 jaar). Deze man gaat daar blijkbaar niet op wachten.
Dat hij nu voorstelt om de jongste mee te nemen en het mogelijk te maken dat ik de jongste af en toe mag zien (ook hier is nog niet gesproken over wie de kosten daarvoor op zich gaat nemen), daar kan ik misschien wel mee leven. Maar…. De bestemming waar hij naartoe gaat kan niet voorzien in hulp en ondersteuning en ontwikkeling van de jongste, en hij maakt het ook onmogelijk dat het kind hier hulp kan krijgen aangezien kind voor langere tijd niet in NL is.
Qua scholen/opleidingen is het ook zeer beperkt, en kind spreekt de taal niet van de bestemming. Door het kind mee te nemen zet hij gevoelsmatig ook de ontwikkeling van het kind en toekomstperspectief stil.
Kind volgt nu ook geen opleiding, of doet kind dat vanuit huis? Zoja dan kan dat ook vanuit een ander land toch?
Ex heeft financieel nog nooit een cent bijgedragen aan de kinderen, maar ontvangt totdat kind 18 is de kinderbijslag, kgb en kinderalimentatie. Deze bedragen vloeien rechtstreeks zijn portomonnee in, en wordt niet aan het kind besteed buiten onderdak, dagelijkse verzorging en eten.
Alles met betrekking tot kleding etc wordt betaald van de alimentatie die ik betaal.
Dit vind ik echt een heel vreemde gedachtengang van jou. Als het zo is dat jullie inkomens zover uit elkaar liggen dat dit de verdeling is dan draagt hij net zo goed bij, naar rato. Mooi inkijkje wel in hoe veel vaders over hun exen denken.
Nadat het kind 18 is geworden vervallen de toeslagen, en wordt de kinderalimentatie aan het kind overgemaakt. Ik vraag me dan ook sterk af of het kind nog wel bij ex kan blijven aangezien er niet meer vanuit de overheid een flinke bijdrage wordt geleverd.
Ik vermoed dat de reiskosten voor kind dan ook niet (meer) door ex opgebracht kunnen worden.
Dat is een probleem dat veel alleenstaande ouders ervaren die niet zo'n hoog inkomen hebben. Zeer recent nog weer 2 topics hier op viva van in dit geval vrouwen die zich afvragen hoe ze het moeten bolwerken na het wegvallen van die bijdrage van de overheid na de 18de verjaardag van hun kind.
Het is ingewikkeld allemaal. Hij kiest in elk geval duidelijk voor zichzelf en zijn eigen avontuur, ik snap dat je er niet om staat te springen om je jongste met hem mee te laten gaan gezien je hem niet vertrouwt met de zorg en verantwoordelijkheid. Dat is een begrijpelijke keuze, maar zie het dan ook als een keuze van jou. Jij wil het niet, hebt er je redenen voor en gaat handelen naar de consequenties van die keuze.
Dus uitzoeken hoe je de zorg gaat regelen en hoe je het financieel gaat regelen.
Als kind 18 wordt zal hij een uitkering kunnen krijgen lijkt me? Dat zal vast helpen in het financiele stuk
dinsdag 5 mei 2026 om 13:44
Waar gaat je ex in het buitenland eigenlijk van leven? Want zoals ik het nu begrijp is zijn inkomen laag, aangezien hij alle toeslagen krijgt en jij ook nog alimentatie betaald. Klinkt als een niet erg doorgedacht plan en ik denk dat je gelijk hebt: beide kinderen zullen wel fulltime bij jou komen wonen als vader vertrekt. Of gaat de oudste op zichzelf wonen?
dinsdag 5 mei 2026 om 13:46
S-Groot schreef: ↑05-05-2026 13:26
Dat is een probleem dat veel alleenstaande ouders ervaren die niet zo'n hoog inkomen hebben. Zeer recent nog weer 2 topics hier op viva van in dit geval vrouwen die zich afvragen hoe ze het moeten bolwerken na het wegvallen van die bijdrage van de overheid na de 18de verjaardag van hun kind.
Ik herken dan ook niks van de bubbels in dit topic waar iedereen vanaf 18 eigen woonruimte heeft, volledig in het eigen levensonderhoud voorziet en nabijheid van ouders overbodige luxe is.
dinsdag 5 mei 2026 om 13:56
Als alleenstaande moeder met een bijna 18 jarige in huis kan ik je dan ook vertellen dat ik het ook niet herken. Er wonen om me heen ook maar weinig 18 jarigen volledig zelfstandig op kamers (iets met woningnood en de hoge kosten van het leven..)
dinsdag 5 mei 2026 om 14:01
Naar welke cultuur emigreert je ex? Als dat niet westers is is er waarschijnlijk geen sociaal vangnet voor een kind met een beperking en vervallen de uitkeringen vanuit Nederland.
Hoezo kreeg je ex de kinderbijslag terwijl hij verder nauwelijks bijdroeg?
Wat gaat je ex doen in het buitenland om aan de kost te komen als ie hier zn eigen broek niet eens kon hooghouden? Zeker als ie daar niet in een sociaal hangmatje kan hangen zoals in Nederland.
Hoezo kreeg je ex de kinderbijslag terwijl hij verder nauwelijks bijdroeg?
Wat gaat je ex doen in het buitenland om aan de kost te komen als ie hier zn eigen broek niet eens kon hooghouden? Zeker als ie daar niet in een sociaal hangmatje kan hangen zoals in Nederland.
dinsdag 5 mei 2026 om 14:54
Even checken of ik het goed begrijp: jouw ex krijgt voor jongste (dubbele?) kinderbijslag, kinderalimentatie en kindgebonden budget, maar steekt alles behalve de alimentatie in zijn eigen zak? Is de alimentatie dan zoveel dat hij daarvoor alles voor jongste kan betalen? Is de verdeling van het geld in deze logisch/eerlijk en zo vastgelegd in de rechtbank, of heb jij dit laten gebeuren?
•
dinsdag 5 mei 2026 om 15:22
het zijn vrijwel nooit ouders van 'volwassen'kinderen die dat roepen, vooral posters, die melden dat zijn vroeger echt hun ouders niet meer nodig hadden.
maar tja, het leven is echt veranderd.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in