Relaties
alle pijlers
Vriend die altijd weg wil
vrijdag 15 mei 2026 om 11:05
Ik ben een beetje een huismus, maak het mij graag thuis naar de zin.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:12
Misschien is het ook wel dit en kan ik in ieder geval stoppen het persoonlijk te nemen.Flandrien schreef: ↑16-05-2026 21:04Wie zegt dat zij alles recht moet houden?
Ik ken mensen die om die reden gescheiden zijn.
Ik ben heel graag thuis maar ik moet er niet aan denken om een heel weekend thuis te zijn. Niets mis met mensen die niet buiten komen maar ik zou er niet kunnen mee samen leven.
Als ik op een dating profiel zie staan 'ik hou van klussen en in de tuin werken' gaat die man onverbiddelijk naar links. Ik hou van de wereld rond mij ontdekken.
Mensen zijn verschillend en met beide types is niets mis. Maar ze zijn moeilijk te combineren.
Achteraf gezien denk ik wel eens, ik had beter een wat gelijker type kunnen uitzoeken.
Maar dat is mosterd na de maaltijd want we hebben een geweldig kind en dit punt is het mij zeker niet waard om die een scheiding aan te doen
zaterdag 16 mei 2026 om 21:16
Eens.Liv8 schreef: ↑16-05-2026 21:04Ik ben een enorme huismus, dus ik begrijp je goed. Maar ik begrijp ook wel dat hij misschien wel iets langer dan een lunch samen met je op pad wil op jullie gezamenlijke vrije dag zonder kind. Vooral als jullie dat misschien niet zo vaak doen. Thuis beland je misschien ook wel weer sneller in 'ieder je eigen ding'.
Je zegt ook 'ik ben immers nooit thuis zonder ons kind'. Als je daar behoefte aan hebt, kun je dan niet met hem afspreken dat hij ook gewoon eens op pad gaat met alleen kind?
De balans lijkt wel wat ver weg bij jullie, maar wel vanuit beide kanten.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 16 mei 2026 om 21:18
Dit is ook niet goed hoor.Kopjekoffie28 schreef: ↑16-05-2026 21:01Ik voel me oprecht niet goed als ik ver weg ben van mijn kind.
Gelukkig hoef ik voor mijn werk nooit naar een andere locatie ver weg.
Ik ben zeker ook niet heel flexibel maar denk dat dit er wel een beetje bij hoort met een nog jong kind.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:25
Ik denk dat het twee losse dingen zijn:
- hij is vaak en veel weg
- de invulling van jullie vrije dag.
Het eerste heeft nu invloed op het tweede. Zijn opmerking over 'net zo goed kunnen gaan werken' is onhandig, maar begrijp ik wel. Heb je een keer een hele dag samen zonder kind en dan blijf je nog thuis. Dat doe je juist met een jong kind al zo veel. Dit is juist een zeldzame kans om een keer weer samen op 'date' te gaan, dat hoeft geen twee uur verderop, maar mag wel eens echt iets anders dan anders zijn, toch? Ik snap wel dat hij er dan van baalt dat lunchen het maximale is.
- hij is vaak en veel weg
- de invulling van jullie vrije dag.
Het eerste heeft nu invloed op het tweede. Zijn opmerking over 'net zo goed kunnen gaan werken' is onhandig, maar begrijp ik wel. Heb je een keer een hele dag samen zonder kind en dan blijf je nog thuis. Dat doe je juist met een jong kind al zo veel. Dit is juist een zeldzame kans om een keer weer samen op 'date' te gaan, dat hoeft geen twee uur verderop, maar mag wel eens echt iets anders dan anders zijn, toch? Ik snap wel dat hij er dan van baalt dat lunchen het maximale is.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:26
Ik denk, als je wil dat je relatie het overleeft, jullie beide wat gaan moeten toegeven want dit is voor beide niet leefbaar.Kopjekoffie28 schreef: ↑16-05-2026 21:12Misschien is het ook wel dit en kan ik in ieder geval stoppen het persoonlijk te nemen.
Achteraf gezien denk ik wel eens, ik had beter een wat gelijker type kunnen uitzoeken.
Maar dat is mosterd na de maaltijd want we hebben een geweldig kind en dit punt is het mij zeker niet waard om die een scheiding aan te doen
zaterdag 16 mei 2026 om 21:31
Toen ik de titel las dacht ik dat je vriend telkens allesn de hort op ging, maar hij wil gewoon met jou een dagje wat ondernemen. Dat is gezond voor een relatie zou ik juist denken.
Misschien zou jij hiervoor in therapie kunnen gaan. Het is niet gezond hoor om niet eens een dagje bij je kind weg te 'kunnen' terwijl die gewoon goed verzorgd wordt. Pas op dat je je relatie zo niet om zeep helpt!
Misschien zou jij hiervoor in therapie kunnen gaan. Het is niet gezond hoor om niet eens een dagje bij je kind weg te 'kunnen' terwijl die gewoon goed verzorgd wordt. Pas op dat je je relatie zo niet om zeep helpt!
zaterdag 16 mei 2026 om 21:40
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Ik begrijp niet zo goed dat jij denkt dat "eindelijk even samen ontspannen" kan bestaan uit samen thuis blijven en alleen even er opuit voor een lunch dichtbij. Want je weet dat dat voor hem geen ontspanning is toch? Kijk dat het jouw behoefte is snap ik heel goed, maar dat jij dan denkt dat dat ook de zijne is snap ik dus niet.
Dus wil je samen eindelijk ontspannen dan zul je echt samen moeten kijken wie waar zin in heeft en of dat op elkaar af te stemmen is.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:40
Ik snap dat als je kind nog klein is, je bepaalde dingen liever niet doet. Wij gingen bv. niet samen naar de sauna omdat je dan niet bereikbaar bent. Ik zou zelf waarschijnlijk ook niet 3 uur enkele reis verderop gaan zitten. Maar samen naar de bioscoop, of ergens een andere stad, of een bootje huren, of wat je ook maar leuk vindt... Dat kan ook wel op bv 30-60 min. verderop.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:42
Liv8 schreef: ↑16-05-2026 21:04Ik ben een enorme huismus, dus ik begrijp je goed. Maar ik begrijp ook wel dat hij misschien wel iets langer dan een lunch samen met je op pad wil op jullie gezamenlijke vrije dag zonder kind. Vooral als jullie dat misschien niet zo vaak doen. Thuis beland je misschien ook wel weer sneller in 'ieder je eigen ding'.
Je zegt ook 'ik ben immers nooit thuis zonder ons kind'. Als je daar behoefte aan hebt, kun je dan niet met hem afspreken dat hij ook gewoon eens op pad gaat met alleen kind?
De balans lijkt wel wat ver weg bij jullie, maar wel vanuit beide kanten.
Dat lijkt me op zich een heel goed idee (en zeer normaal) maar eerlijk gezegd vraag ik me af of dat wel is wat TO wil. Want gaat kind dan niet 'te ver weg' zijn van TO? Of te lang?
Ik ben benieuwd TO, zou je lekker ontspannen thuis als je vriend een (halve) dag op pad gaat met kind, met zijn eigen invulling?
zaterdag 16 mei 2026 om 21:45
Huh? Waar komt dit ineens vandaan? TO is zelf anders ook best rigide hoor.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:01
Dit lijkt me sowieso een prima idee.moizer schreef: ↑16-05-2026 20:58Dan wordt het eens tijd dat jij ook wat meer voor jezelf gaat doen! Ga eens een dagje winkelen met een vriendin of zo (en dan bedoel ik natuurlijk zonder kind!)
Geef hem de kans te ontdekken hoe hij voor zijn kind zorgt. Dan kan hij óf thuis blijven, óf jullie kind meenemen.
Ik denk, als ik jouw reacties zo lees, dat het heel goed zou zijn voor jou om de navelstreng een klein stukje verder los te knippen!
Maar, los daarvan, wel lastig. Ik ben graag thuis, maar heb geen aversie tegen weggaan. Mijn man is iets uithuiziger dan ik, maar niet zoals jouw partner, to.
Ik zie bij een bevriend stel dat altijd weg willen zijn. Zij hebben dat gelukkig allebei, zo lijkt het althans. Elke vrije minuut is volgepland, ze zijn haast nooit thuis. Weekenden zitten altijd propvol. En eerlijk...de kinderen zijn altijd moe.
Maar goed, zij liever dan ik, ik zou daar echt niet aan moeten denken.
Maar ik vind ook dat een middenweg inderdaad vereist dat beide partijen wat water bij de wijn doen, dus ik doe ook wel eens iets met mijn man als ik eigenlijk stiekem best thuis had willen blijven. Hij hoeft voor mij niet thuis te blijven. Hij heeft een paar uit-huis hobby's zonder mij.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:05
Ook weer wat zwaar. Therapie waarvoor? Voor niet altde hort op willen? Jeetje.OhMellie schreef: ↑16-05-2026 21:31Toen ik de titel las dacht ik dat je vriend telkens allesn de hort op ging, maar hij wil gewoon met jou een dagje wat ondernemen. Dat is gezond voor een relatie zou ik juist denken.
Misschien zou jij hiervoor in therapie kunnen gaan. Het is niet gezond hoor om niet eens een dagje bij je kind weg te 'kunnen' terwijl die gewoon goed verzorgd wordt. Pas op dat je je relatie zo niet om zeep helpt!
Ze wil best weg, maar niet altijd, en niet altijd per se de hele dag en/of ver weg. Ja, daar valt nog veel winst te behalen qua compromissen. Maar dat to nou in therapie moet omdat ze niet elke vrije minuut weg wil zijn, vind ik nogal extreem.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:12
Nou volgens mij wordt dit niet gezegd. Maar ging het om het niet goed worden als ze te ver van haar kind is en het niet iets verder weg durven als kind bij de kdv is.Itsnojoke schreef: ↑16-05-2026 22:05Ook weer wat zwaar. Therapie waarvoor? Voor niet altde hort op willen? Jeetje.
Ze wil best weg, maar niet altijd, en niet altijd per se de hele dag en/of ver weg. Ja, daar valt nog veel winst te behalen qua compromissen. Maar dat to nou in therapie moet omdat ze niet elke vrije minuut weg wil zijn, vind ik nogal extreem.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:14
Ik zie vriendinnen na moeder worden nogal eens worden 'opgevreten' door het moederschap. Hun partner hangt er maar wat bij. Ze kunnen ineens niet meer partner zijn, echt samen weg, gefocust zijn op elkaar en elkaar weer echt zien en ervaren. Dat is behoorlijk destructief voor de verbinding met de vader van je kind. Het kinderdagverblijf red zich echt zonder dat jij er mentaal en fysiek vlakbij blijft, hetzelfde voor een goede oppas als jij en je partner een nachtje weggaan bijvoorbeeld.
Vergeet niet dat ook je relatie aandacht nodig heeft
Vergeet niet dat ook je relatie aandacht nodig heeft
zaterdag 16 mei 2026 om 22:23
Dat is niet wat in de reactie staat die ik in dat bericht gequote heb. De reactie van mij die jij quote, gaat specifiek over de reactie die ik quote. En daar staat niets in over niet goed worden als ze te ver van haar kind is en het niet ver weg van het kdv durven.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:27
Volgens mij wordt dat hiermee gezegd "Het is niet gezond hoor om niet eens een dagje bij je kind weg te 'kunnen' terwijl die gewoon goed verzorgd wordt". Maar dat is misschien mijn interpretatie. Ik haal uit de post die jij quote in ieder geval niet dat to in therapie moet omdat ze niet elke vrije minuut weg wil zijn.Itsnojoke schreef: ↑16-05-2026 22:23Dat is niet wat in de reactie staat die ik in dat bericht gequote heb. De reactie van mij die jij quote, gaat specifiek over de reactie die ik quote. En daar staat niets in over niet goed worden als ze te ver van haar kind is en het niet ver weg van het kdv durven.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:31
Nee dat bedoel ik niet. Ik bedoel dat het extreem is dat ze dicht bij het oppasadres van haar kind wil blijven wat dit koppel belemmert om samen even los te kunnen komen uit de zorgmodus en iets samen te kunnen ondernemen.Itsnojoke schreef: ↑16-05-2026 22:05Ook weer wat zwaar. Therapie waarvoor? Voor niet altde hort op willen? Jeetje.
Ze wil best weg, maar niet altijd, en niet altijd per se de hele dag en/of ver weg. Ja, daar valt nog veel winst te behalen qua compromissen. Maar dat to nou in therapie moet omdat ze niet elke vrije minuut weg wil zijn, vind ik nogal extreem.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:32
Ja eens. Vrouwen die hun hele identiteit dan afhangen van het zijn van "mama van Teun". Terwijl ze ook partner van Henk zijn, dochter van Albert en Truus, zus van Willem, beste vriendin van Bep en collega van Jan alleman.gonniegijsje schreef: ↑16-05-2026 22:14Ik zie vriendinnen na moeder worden nogal eens worden 'opgevreten' door het moederschap. Hun partner hangt er maar wat bij. Ze kunnen ineens niet meer partner zijn, echt samen weg, gefocust zijn op elkaar en elkaar weer echt zien en ervaren. Dat is behoorlijk destructief voor de verbinding met de vader van je kind. Het kinderdagverblijf red zich echt zonder dat jij er mentaal en fysiek vlakbij blijft, hetzelfde voor een goede oppas als jij en je partner een nachtje weggaan bijvoorbeeld.
Vergeet niet dat ook je relatie aandacht nodig heeft
zaterdag 16 mei 2026 om 22:32
Hoezo ben je daar niet bereikbaar? Als je het nummer van de sauna doorgeeft aan de oppas kunnen ze je toch omroepen in geval van nood?Fiorah schreef: ↑16-05-2026 21:40Ik snap dat als je kind nog klein is, je bepaalde dingen liever niet doet. Wij gingen bv. niet samen naar de sauna omdat je dan niet bereikbaar bent. Ik zou zelf waarschijnlijk ook niet 3 uur enkele reis verderop gaan zitten. Maar samen naar de bioscoop, of ergens een andere stad, of een bootje huren, of wat je ook maar leuk vindt... Dat kan ook wel op bv 30-60 min. verderop.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:33
Precies dit dus!gonniegijsje schreef: ↑16-05-2026 22:14Ik zie vriendinnen na moeder worden nogal eens worden 'opgevreten' door het moederschap. Hun partner hangt er maar wat bij. Ze kunnen ineens niet meer partner zijn, echt samen weg, gefocust zijn op elkaar en elkaar weer echt zien en ervaren. Dat is behoorlijk destructief voor de verbinding met de vader van je kind. Het kinderdagverblijf red zich echt zonder dat jij er mentaal en fysiek vlakbij blijft, hetzelfde voor een goede oppas als jij en je partner een nachtje weggaan bijvoorbeeld.
Vergeet niet dat ook je relatie aandacht nodig heeft
zaterdag 16 mei 2026 om 22:42
Volgens mij gaf TO aan dat kind verschillende keren een koortsstuip heeft gehad. Ik snap wel dat het dan moeilijker is. Het heeft dan tijd nodig om weer te vertrouwen te voelen dat dat niet meer gebeurd en dat je dat kan loslaten. Dus kan heel goed begrijpen dat ze niet te ver weg wil.
Maar goed het hoeft niet ver weg, je kan ook dichtbij een dagje weg. Dus dat is makkelijk op te lossen.
Maar volgens mij is dichtbij of ver weg niet perse het probleem, maar meer dat TO haar ontspanning vindt in en rondom het huis en dat vriend juist zo lang mogelijk van huis wil ter ontspanning.
Maar goed het hoeft niet ver weg, je kan ook dichtbij een dagje weg. Dus dat is makkelijk op te lossen.
Maar volgens mij is dichtbij of ver weg niet perse het probleem, maar meer dat TO haar ontspanning vindt in en rondom het huis en dat vriend juist zo lang mogelijk van huis wil ter ontspanning.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:47
Ik snap er ook niks van. Als ik niet bereikbaar ben voor de opvang, bellen ze mijn vriend. En als die niet opneemt heb ik nog achtervang in noodgevallen.
zaterdag 16 mei 2026 om 22:50
Misschien ben ik dan een loedermoeder, maar als mijn kind een koortsstuip krijgt zou ik dat heel vervelend vinden maar ook verwachten dat de volwassenen waarbij kind op dat moment is actie ondernemen.Soumis schreef: ↑16-05-2026 22:42Volgens mij gaf TO aan dat kind verschillende keren een koortsstuip heeft gehad. Ik snap wel dat het dan moeilijker is. Het heeft dan tijd nodig om weer te vertrouwen te voelen dat dat niet meer gebeurd en dat je dat kan loslaten. Dus kan heel goed begrijpen dat ze niet te ver weg wil.
Maar goed het hoeft niet ver weg, je kan ook dichtbij een dagje weg. Dus dat is makkelijk op te lossen.
Maar volgens mij is dichtbij of ver weg niet perse het probleem, maar meer dat TO haar ontspanning vindt in en rondom het huis en dat vriend juist zo lang mogelijk van huis wil ter ontspanning.
Ik zou daarom niet altijd maar dichtbij huis willen zijn. Lijkt me niet heel gezond ook.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in