Relaties
alle pijlers
Samenwonen, help
vrijdag 26 juni 2026 om 06:42
Mijn vriend en ik gaan binnenkort samenwonen. Ik trek bij hem in. Het is voor het eerst dat ik mijn eigen plek opgeef voor een ander.
Ik had er veel zin in, tot ik mijn huurcontract opzegde. Nu zit ik in een constante staat van twijfel en angst. Heb twee paniekaanvallen gehad. Het is vooral de gedachte dat ik mijn vertrouwde plek opgeef. Heb tien jaar in mijn huurhuisje gewoond, het is echt mijn veilige haven. Het huis van mijn vriend is echt een mannenhuis; ruim en kil. Natuurlijk gaan we het meer inrichten naar mijn smaak maar op dit moment voel ik me er niet thuis.
Doordat ik zoveel stress heb van de verhuizing projecteer ik dat op mijn relatie. Ik let op ieder minuscuul dingetje dat minder gaat tussen ons en zie dat zorgt voor extra twijfel. Doe ik hier wel goed aan? Is dit de man waarmee ik oud wil worden? Kan ik niet beter alleen zijn? Etc.
Ik heb een verleden van bindingsangst. Eerste maanden van de relatie waren een uitdaging, na een maand of 8-9 ging het een stuk beter. Nu laait het weer op door dat samenwonen.
Als ik mijn gevoelens naar hem uitspreek snapt hij het niet zo. Hij zegt wel: ik snap dat het spannend is om je eigen plek op te geven, maar je hebt er toch zin in? Je vindt het toch leuk om samen te wonen? Daardoor blokkeer ik want heb het gevoel dat ik mezelf steeds moet verantwoorden. En dan uit ik mn gevoelens helemaal niet meer en krop ik dingen op en ontplof ik op een gegeven moment. Hij weet zich geen raad met mijn buien.
Verder is hij heel lief- dat ik überhaupt mijn plek wil opgeven voor hem is al een goed teken en we zijn de afgelopen maanden onwijs naar elkaar toegegroeid. Ik voel me veilig en rustig bij hem. Maar ook dat laatste slaat nu om in twijfel: wat als het saai wordt? Hebben we wel genoeg lol samen? (We zijn meer knuffelaars dan praters/lachers) Ben ik straks na een halfjaar op hem uitgekeken en ga ik hem en mezelf dan pijn doen?
Pff, hoort samenwonen zo te voelen?
Ik had er veel zin in, tot ik mijn huurcontract opzegde. Nu zit ik in een constante staat van twijfel en angst. Heb twee paniekaanvallen gehad. Het is vooral de gedachte dat ik mijn vertrouwde plek opgeef. Heb tien jaar in mijn huurhuisje gewoond, het is echt mijn veilige haven. Het huis van mijn vriend is echt een mannenhuis; ruim en kil. Natuurlijk gaan we het meer inrichten naar mijn smaak maar op dit moment voel ik me er niet thuis.
Doordat ik zoveel stress heb van de verhuizing projecteer ik dat op mijn relatie. Ik let op ieder minuscuul dingetje dat minder gaat tussen ons en zie dat zorgt voor extra twijfel. Doe ik hier wel goed aan? Is dit de man waarmee ik oud wil worden? Kan ik niet beter alleen zijn? Etc.
Ik heb een verleden van bindingsangst. Eerste maanden van de relatie waren een uitdaging, na een maand of 8-9 ging het een stuk beter. Nu laait het weer op door dat samenwonen.
Als ik mijn gevoelens naar hem uitspreek snapt hij het niet zo. Hij zegt wel: ik snap dat het spannend is om je eigen plek op te geven, maar je hebt er toch zin in? Je vindt het toch leuk om samen te wonen? Daardoor blokkeer ik want heb het gevoel dat ik mezelf steeds moet verantwoorden. En dan uit ik mn gevoelens helemaal niet meer en krop ik dingen op en ontplof ik op een gegeven moment. Hij weet zich geen raad met mijn buien.
Verder is hij heel lief- dat ik überhaupt mijn plek wil opgeven voor hem is al een goed teken en we zijn de afgelopen maanden onwijs naar elkaar toegegroeid. Ik voel me veilig en rustig bij hem. Maar ook dat laatste slaat nu om in twijfel: wat als het saai wordt? Hebben we wel genoeg lol samen? (We zijn meer knuffelaars dan praters/lachers) Ben ik straks na een halfjaar op hem uitgekeken en ga ik hem en mezelf dan pijn doen?
Pff, hoort samenwonen zo te voelen?
vrijdag 26 juni 2026 om 07:49
Ik geloof niet zo in bindingsangst. In mijn optiek is het gewoon een wetenschap (intuïtie) dat je een deel van jezelf niet helemaal kan zijn in de relatie en toch heel graag het huisje, boompje, beestje wil opbouwen.
Als je aangeeft “we zijn meer knuffelaars, dan lachers en praters” en “ ik voel me veilig bij hem” dan geeft dat dus aan dat je de rustige vibe waardeert, maar ook een energieke, intellectuele vibe mist.
Uiteindelijk zal dat toch gaan etteren. Maar goed, veel mensen willen nog zo graag settelen omdat het zo hoort.
Ik zou mijn huis dus niet opgeven.
Als je aangeeft “we zijn meer knuffelaars, dan lachers en praters” en “ ik voel me veilig bij hem” dan geeft dat dus aan dat je de rustige vibe waardeert, maar ook een energieke, intellectuele vibe mist.
Uiteindelijk zal dat toch gaan etteren. Maar goed, veel mensen willen nog zo graag settelen omdat het zo hoort.
Ik zou mijn huis dus niet opgeven.
vrijdag 26 juni 2026 om 08:16
Is het echt bindingsangst of ben je een twijfelaar/piekeraar/doemdenker? Want dan is het in ieder geval verstandig om te bedenken dat je altijd geneigd bent om je keuzes te betwijfelen.
Maar gezien hoe je dus al bent, was het inderdaad niet zo verstandig om die eigen plek meteen op te geven. Wat heb je nodig om de twijfel weg te nemen?
Maar gezien hoe je dus al bent, was het inderdaad niet zo verstandig om die eigen plek meteen op te geven. Wat heb je nodig om de twijfel weg te nemen?
vrijdag 26 juni 2026 om 08:19
Mocht het nog kunnen, maak de opzegging ongedaan. En test het gewoon. Kijk hoe het gaat.
En kan je niet meer opzeggen en is het al definitief. Ga er voor. Gun je zelf tijd, maak van het huis iets moois. Ga leuke dingen doen. En ga met je angsten aan de slag. Want als je angsten zo de overhand nemen, zou het best kunnen dat juist die angsten zorgen dat het niet goed gaat tussen jullie.
Blijven die angsten, schakel dan hulp in. Het is zonde dat iets wat goed is, verpest wordt door die angst.
En kan je niet meer opzeggen en is het al definitief. Ga er voor. Gun je zelf tijd, maak van het huis iets moois. Ga leuke dingen doen. En ga met je angsten aan de slag. Want als je angsten zo de overhand nemen, zou het best kunnen dat juist die angsten zorgen dat het niet goed gaat tussen jullie.
Blijven die angsten, schakel dan hulp in. Het is zonde dat iets wat goed is, verpest wordt door die angst.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
vrijdag 26 juni 2026 om 09:07
Even praktisch heeft je vriend een koophuis?
Overigens als het huur is ook. Zorg dat je een constructie maakt waarin je wel vermogen opbouwt dat mocht het fout gaan je wel een buffer hebt om mogelijk weer makkelijker zelf aan een huis te komen.
Dus met een koophuis: betaal niet mee aan zijn hypotheek, maar zet dat bedrag dus voor jezelf opzij. Of zorg dat je ook eigenaar (van een deel van) het huis wordt.
En qua huur in theorie hetzelfde, ga het iig niet 50/50 doen, want het staat op zijn naam, dus mocht het over zijn kan jij vertrekken. Dus zorg dat je daarin ook wat extra voor jezelf overhoudt wat je kan sparen voor je buffer.
Dat is meer praktisch. Emotioneel het is ook gewoon spannend, dat mag je voelen. Probeer dat ook niet groter te maken dan het is.
Overigens als het huur is ook. Zorg dat je een constructie maakt waarin je wel vermogen opbouwt dat mocht het fout gaan je wel een buffer hebt om mogelijk weer makkelijker zelf aan een huis te komen.
Dus met een koophuis: betaal niet mee aan zijn hypotheek, maar zet dat bedrag dus voor jezelf opzij. Of zorg dat je ook eigenaar (van een deel van) het huis wordt.
En qua huur in theorie hetzelfde, ga het iig niet 50/50 doen, want het staat op zijn naam, dus mocht het over zijn kan jij vertrekken. Dus zorg dat je daarin ook wat extra voor jezelf overhoudt wat je kan sparen voor je buffer.
Dat is meer praktisch. Emotioneel het is ook gewoon spannend, dat mag je voelen. Probeer dat ook niet groter te maken dan het is.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:21
Bedankt voor de reacties. M’n eigen huurwoning aanhouden is financieel geen optie. Bovendien wonen we al praktisch samen, maar dan met heel wat geheen-en-weer. Het ‘samenwonen’ voelt - als ik rustig ben - juist heel fijn en vertrouwd, vandaar dat ik een gegeven moment deze knoop heb doorgehakt. Ik zie echt een toekomst met deze man, ondanks bepaalde ad(h)d-achtige eigenschappen van ons allebei die soms voor uitdagingen zorgen (we zijn emotionele mensen die behoorlijk in hun eigen bubbel kunnen zitten).
Mijn angsten zitten hem denk ik meer in het definitieve dan in het samenwoongedeelte.
Mijn angsten zitten hem denk ik meer in het definitieve dan in het samenwoongedeelte.
lunahart1993 wijzigde dit bericht op 26-06-2026 09:25
0.17% gewijzigd
vrijdag 26 juni 2026 om 09:24
Het ging juist andersom: ik wilde nooit huisje, boompje, beestje, was altijd een beetje een flierefluiter maar sinds ik met mijn vriend ben ben ik daarin veranderd en besef ik juist hoe fijn het is om iemand te hebben op wie je kunt bouwen en met wie je het leven tegemoet kunt gaan. Maar het vliegt me nu toch aan allemaal.Hereiam schreef: ↑26-06-2026 07:49Ik geloof niet zo in bindingsangst. In mijn optiek is het gewoon een wetenschap (intuïtie) dat je een deel van jezelf niet helemaal kan zijn in de relatie en toch heel graag het huisje, boompje, beestje wil opbouwen.
Als je aangeeft “we zijn meer knuffelaars, dan lachers en praters” en “ ik voel me veilig bij hem” dan geeft dat dus aan dat je de rustige vibe waardeert, maar ook een energieke, intellectuele vibe mist.
Uiteindelijk zal dat toch gaan etteren. Maar goed, veel mensen willen nog zo graag settelen omdat het zo hoort.
Ik zou mijn huis dus niet opgeven.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:27
Hoezo is het aanhouden van je eigen woning geen optie? Nu lukt het toch ook? Je kan toch afspreken dat voor de komende 3 maanden (ik zeg maar een termijn) ieder zijn eigen lasten nog blijft betalen? En als het goed bevalt dan zeg je je woning op en gaan jullie de lasten van zijn woning gezamelijk delen zodra je op het huurcontract staat of er een financiële regeling is als hij een koophuis heeft.
Niet gaan meebetalen aan de huur als je niet op het contract staat of niet meebetalen aan de aflossing als het een koopwoning betreft.
Niet gaan meebetalen aan de huur als je niet op het contract staat of niet meebetalen aan de aflossing als het een koopwoning betreft.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:39
Inderdaad, hoezo financieel niet haalbaar? Jullie hebben nu ook ieder jullie eigen lasten.
Verder, zorg dat je wel ingeschreven blijft voor een huurwoning, gewoon voor het geval. Of heeft je vriend een koophuis?
Verder, zorg dat je wel ingeschreven blijft voor een huurwoning, gewoon voor het geval. Of heeft je vriend een koophuis?
Voordat je door kunt gaan met het bezoeken van het forum, moet je je wachtwoord veranderen.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:43
Omdat ik mijn huur al langere tijd niet goed kan betalen. De situatie werd/wordt onhoudbaar.wolkie schreef: ↑26-06-2026 09:27Hoezo is het aanhouden van je eigen woning geen optie? Nu lukt het toch ook? Je kan toch afspreken dat voor de komende 3 maanden (ik zeg maar een termijn) ieder zijn eigen lasten nog blijft betalen? En als het goed bevalt dan zeg je je woning op en gaan jullie de lasten van zijn woning gezamelijk delen zodra je op het huurcontract staat of er een financiële regeling is als hij een koophuis heeft.
Niet gaan meebetalen aan de huur als je niet op het contract staat of niet meebetalen aan de aflossing als het een koopwoning betreft.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:51
Dus eigenlijk een "gedwongen" keus om te gaan samenwonen omdat jij de huur eigenlijk niet kan betalen.
Dan zit daar toch ook druk achter?
Hoe fijn je het ook kan hebben met jouw vriend.
Ik kan het enerzijds snappen hoor om alles op te geven om bij iemand anders te gaan wonen, het was toch nog een stukje veiligheid voor je en dat valt nu weg.
Maar zie het zo, jij voelt je fijn bij jouw vriend, hij is goed voor je(neem ik aan)
Ga je daarop richten, creeer ruimte voor jezelf.
En zsm zijn huis ook jouw huis te maken.
Mocht het alsnog niet lukken, dan kan iedereen roepen dat je dan maar weer op jezelf moet gaan wonen, dat snapt iedereen, maar het punt is ook de huizenmarkt.
Dan zit daar toch ook druk achter?
Hoe fijn je het ook kan hebben met jouw vriend.
Ik kan het enerzijds snappen hoor om alles op te geven om bij iemand anders te gaan wonen, het was toch nog een stukje veiligheid voor je en dat valt nu weg.
Maar zie het zo, jij voelt je fijn bij jouw vriend, hij is goed voor je(neem ik aan)
Ga je daarop richten, creeer ruimte voor jezelf.
En zsm zijn huis ook jouw huis te maken.
Mocht het alsnog niet lukken, dan kan iedereen roepen dat je dan maar weer op jezelf moet gaan wonen, dat snapt iedereen, maar het punt is ook de huizenmarkt.
vrijdag 26 juni 2026 om 09:52
Oei dat lijkt me een heel slecht argument om samen te gaan wonen.lunahart1993 schreef: ↑26-06-2026 09:43Omdat ik mijn huur al langere tijd niet goed kan betalen. De situatie werd/wordt onhoudbaar.
Het is hierboven al meermaals aangegeven: regel je het financieel wel goed voor jezelf?
vrijdag 26 juni 2026 om 09:59
lunahart1993 schreef: ↑26-06-2026 09:21Bedankt voor de reacties. M’n eigen huurwoning aanhouden is financieel geen optie.
Heb je dat überhaupt uitgezocht? Ik weet niet of het sociale huur is of vrije sector, maar proefsamenwonen met huisbewaring was mogelijk nog een optie geweest.
(Die link gaat over Amsterdam, maar dient enkel als voorbeeld)
vrijdag 26 juni 2026 om 10:57
Als ik je zo lees is het echt gewoon koudwatervrees en dat is zelfs voor mensen die geen bindingsangst hebben heel normaal.
Als ik je zo lees zijn jullie eigenlijk heel erg gelukkig samen en brengt hij je de rust die je nodig hebt. Dat je door samen te zijn met je vriend wel het huisje boompje beestje wilde is echt een goed teken hoor.
Je hebt denk ik hulp gehad bij je bindingsangst? Zet die nu in. En bijt even door, want als jullie eenmaal officieel samenwonen kom je erachter dat het allemaal helemaal goed gaat komen.
Als ik je zo lees zijn jullie eigenlijk heel erg gelukkig samen en brengt hij je de rust die je nodig hebt. Dat je door samen te zijn met je vriend wel het huisje boompje beestje wilde is echt een goed teken hoor.
Je hebt denk ik hulp gehad bij je bindingsangst? Zet die nu in. En bijt even door, want als jullie eenmaal officieel samenwonen kom je erachter dat het allemaal helemaal goed gaat komen.
vrijdag 26 juni 2026 om 10:58
En gelukkig is dat ook niet het argument om samen te gaan wonen.
Ik vind dat zo des Viva's, iedereen gaat spijkers op laag water zoeken in plaats van iemand gerust te stellen.
vrijdag 26 juni 2026 om 11:05
Dit is waarschijnlijk de grootste reden dat je gaat samenwonen. Een hele vervelende reden ook nog. Want dit vertroebelt je kijk op hoe de dingen echt zijn en voelen. Het is heel goed mogelijk dat je nu problemen voorziet die ook werkelijk gaan gebeuren. Er is net zo goed natuurlijk een kans dat het wel allemaal goed gaat komen op den duur, en je je gelukkig voelt in het samenwonen. Er is in ieder geval geen weg terug dus ga al je energie steken in het huis en je relatie en er samen iets goeds van maken. Blijven piekeren heeft sowieso totaal geen nut en zorgt er niet voor dat je de positieve energie hebt voor samen iets opbouwen.lunahart1993 schreef: ↑26-06-2026 09:43Omdat ik mijn huur al langere tijd niet goed kan betalen. De situatie werd/wordt onhoudbaar.
vrijdag 26 juni 2026 om 11:23
Inderdaad, En roepen dat ze vooral haar huur nog niet op moet zeggen terwijl er vrij duidelijk staat dat ze dat dus al gedaan heeft.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 26 juni 2026 om 11:23
Inderdaad, En roepen dat ze vooral haar huur nog niet op moet zeggen terwijl er vrij duidelijk staat dat ze dat dus al gedaan heeft.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in