Middenweg? Kinderwens
zondag 5 juli 2026 om 00:48
Geen idee of ik in de juiste categorie zit, maar wil het volgende delen/vragen.
Mijn vriend wil heel graag kinderen en ik nog niet. Ik wil het wel sowieso, maar nog niet nu. Hij wil graag weten waar hij Ana toe is en ik wil het liefst helemaal nergens aan vast zitten of een perspectief schetsen. Hij kwam daarom met iets waar we mogelijk beiden mee kunnen leven. Dat is een datum vastzetten wanneer we het gaan proberen wel met de mogelijkheid dat als ik het op dat moment écht niet wil, dat ik wel de mogelijkheid heb om het niet te doen. Maar in principe staat die datum dan wel echt vast en kapt de anticonceptie.
Hoe kijken jullie hier tegenaan? Is dit een realistisch voorstel of kan hij dit niet van mij vragen? Of kan ik niet van hem vragen te wachten tot ik zeg wanneer ik het wil?
2 jaar geleden zijn deze gesprekken begonnen
Mijn vriend wil heel graag kinderen en ik nog niet. Ik wil het wel sowieso, maar nog niet nu. Hij wil graag weten waar hij Ana toe is en ik wil het liefst helemaal nergens aan vast zitten of een perspectief schetsen. Hij kwam daarom met iets waar we mogelijk beiden mee kunnen leven. Dat is een datum vastzetten wanneer we het gaan proberen wel met de mogelijkheid dat als ik het op dat moment écht niet wil, dat ik wel de mogelijkheid heb om het niet te doen. Maar in principe staat die datum dan wel echt vast en kapt de anticonceptie.
Hoe kijken jullie hier tegenaan? Is dit een realistisch voorstel of kan hij dit niet van mij vragen? Of kan ik niet van hem vragen te wachten tot ik zeg wanneer ik het wil?
2 jaar geleden zijn deze gesprekken begonnen
zondag 5 juli 2026 om 14:05
Ze zouden pleegkind(eren) of adoptie kunnen overwegen.
De vriend van TO zou nog met een andere vrouw een kind kunnen krijgen maar om daar een voor alle betrokken partijen een werkende middenweg van te maken is wel ingewikkeld.
zondag 5 juli 2026 om 14:07
Nou nou, beetje overdreven hoor. Tas vol spullen op een uitje?ladadieladieda schreef: ↑05-07-2026 14:01Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden?
Onze realiteit was: kleren mogen best iets te groot zijn, Zeeman en Wibra zijn prima, ga je 2 uur weg dan is 1 luier en een pak doekjes genoeg, kapper niet echt altijd nodig, 1-2x per jaar een nieuw paar schoenen. Wat een drama allemaal. Ja, je kunt er een aankleedpopje van maken, maar dat hoeft niet hoor.
zondag 5 juli 2026 om 14:08
Waarom zou hij dat niet weten denk je, heeft hij een verstandelijke beperking?ladadieladieda schreef: ↑05-07-2026 14:02Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
zondag 5 juli 2026 om 14:08
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
zondag 5 juli 2026 om 14:10
Hij weet het misschien wel, maar zal hij dat ook doen?
Doet hij nu zijn aandeel in het huishouden?
Kunnen jullie goed overleggen als jullie niet hetzelfde willen?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zondag 5 juli 2026 om 14:13
Deze man is halverwege de 30, niet een kleuter.
zondag 5 juli 2026 om 14:14
Ik vraag me ook af of je wel kinderen wilt, of dat dat gewoon het plaatje is wat standaard in je hoofd zit. Dingen die je zo lang mogelijk wilt uitstellen zijn meestal dingen die je niet echt wil.
Als je een datum afspreekt samen dan zou ik een datum op relatief korte termijn doen. Een half jaar ofzo. Dat dwingt jou ook om hier wat actiever over na te denken, evt met een relatietherapeut of coach ofzo erbij.
Jullie hebben het hier al 2 jaar over, en zijn op een leeftijd dat het flauw zou zijn om de datum over 2 jaar te zetten. Dan blijft het heel lang sudderen, en wordt het extra pijnlijk als je over 2 jaar alsnog niet wil.
Edit: ik zie dat jullie zelf aan 7 maanden dachten. Helemaal mee eens. Na 2 jaar + 7 maanden verdient je vriend duidelijkheid, hoe pijnlijk het eventueel kan worden.
wittestip wijzigde dit bericht op 05-07-2026 14:20
9.20% gewijzigd
zondag 5 juli 2026 om 14:14
Ik denk dat lang niet iedereen een heel sterke kinderwens krijgt. Ik had het ook niet. Maar wilde, net als jij, wel graag kinderen en een gezin. Alleen ontbrak het vuur, zeg maar. Dat overweldigende gevoel van niets liever willen dan een kind... nee. Ik kon me er weinig bij voorstellen en zag mezelf ook helemaal niet voor me als moeder.
Maar aangezien ik wel kinderen wilde, heb ik gewoon mijn ogen dichtgedaan en de knoop doorgehakt. Waarom langer wachten als je weet dat je het sowieso wilt en er geen goede reden is om het uit te stellen? De enige vraag is eigenlijk: wil je ooit kinderen? Zo ja, dan zou ik niet langer navelstaren en beseffen dat langer wachten niet slim is (leeftijd etcetera).
Maar aangezien ik wel kinderen wilde, heb ik gewoon mijn ogen dichtgedaan en de knoop doorgehakt. Waarom langer wachten als je weet dat je het sowieso wilt en er geen goede reden is om het uit te stellen? De enige vraag is eigenlijk: wil je ooit kinderen? Zo ja, dan zou ik niet langer navelstaren en beseffen dat langer wachten niet slim is (leeftijd etcetera).
zondag 5 juli 2026 om 14:16
Zijn jullie in die twee jaar wel dichterbij elkaar gekomen? Of is het sinds die tijd al hetzelfde? Hier ook regelmatig gesprekken over, ik wil niet, vriend twijfelt. Dus als hij kinderen wil moet hij verder zoeken. Hij neigt steeds meer naar nee dus voor nu is de uitkomst steeds dat hij nu gelukkig is en hier bewust voor kiest. Kan natuurlijk veranderen maar we praten er regelmatig over en snappen elkaars kant. Er is alleen geen compromis wat het moeilijk maakt.
zondag 5 juli 2026 om 14:17
Denk je dat je het over 7 maanden wel weet, als je het er al 2 jaar over hebt? Of is dit eigenlijk gewoon om hem tijdelijk even af te schepen?
zondag 5 juli 2026 om 14:24
Het willen om kinderen te willen verwoordt goed het gevoel dat ik bij de posts van OP heb.
zondag 5 juli 2026 om 14:34
Ja, dat idee kreeg ik ook. Ik vond het concept "wil je iets of wil je iets willen?" heel verhelderend. Ik las het ongeveer een jaar geleden in het boek "Gun iedere kabouter zijn eigen muts" en kwam toen tot de conclusie dat dit iets is wat ik mijn eigen leven heel erg herken. Soms wil ik iets eigenlijk niet, maar zou ik wel heel graag willen dat ik het wil.
zondag 5 juli 2026 om 14:47
Hij zal het (hopelijk) vast wel weten, de vraag is denk ik vooral of hij daar voor zichzelf ook een rol in ziet. Alleen al het eerste punt (minder werken) is voor veel mannen problematisch, laat staan het regelen van de tassen, broodtrommels, kapper, kleding, tandarts, cadeautjes, opvang etc etc.
zondag 5 juli 2026 om 15:09
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
zondag 5 juli 2026 om 15:10
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
zondag 5 juli 2026 om 15:16
Jasorry!
Ik heb ondertussen het halve topic volgeschreven met een post die vooral ging of de vriend van to ook een praktische rol in de opvoeding voor zich ziet of dat hij vind dat de opvoeding bij de barende hoort?
zondag 5 juli 2026 om 15:24
zondag 5 juli 2026 om 15:29
Toch heeft een afwezige, ongeïnteresseerde vader op de kinderen meer schadelijk effect dan de moeder kan compenseren.MevrouwDobbelsteen schreef: ↑05-07-2026 15:24Misschien stigmatiserend maar het lijkt me 'makkelijker' om een gezin te hebben waarvan de moeder 100 % weet dat ze het wil en de vader niet, dan andersom.
Moeder kan moeilijk tijdens zwangerschap of baren zeggen dat ze er geen zin meer in heeft en of vader het even wil doen vandaag.
Kinderen hebben allebei nodig
zondag 5 juli 2026 om 15:37
Ook ik krijg heel erg het gevoel bij dit topic van iets willen om het willen. Of misschien begeef je,je in een omgeving waarbij het zo hoort. Ik kan maar één ding zeggen eigenlijk, begin er niet aan. Aan een kind. Bij twijfel niet doen. Zeker niet in het geval van kinderen. Die vragen er niet om, om geboren te worden. Maar als ze dan geboren worden wel met 2 ouders die er voor de volle 100% achter staan en niet zo halfbakken van; ja misschien moet iknhet toch maar doen en valt het straks best wel mee.
Gewoon niet aan beginnen, geen ultimatum. Duidelijk tegen je vriend zijn. Na deze 2 jaar hem al met deze vraag te laten zitten. Laat hem.dan die 7 mnd de tijd geven om te herstellen van deze relatie en daarna kijken of hij een vrouw tegenkomt die ook 100% een kind wil. Met hem!
Gewoon niet aan beginnen, geen ultimatum. Duidelijk tegen je vriend zijn. Na deze 2 jaar hem al met deze vraag te laten zitten. Laat hem.dan die 7 mnd de tijd geven om te herstellen van deze relatie en daarna kijken of hij een vrouw tegenkomt die ook 100% een kind wil. Met hem!
It is
what it is.
Accept it
and move on!
what it is.
Accept it
and move on!
zondag 5 juli 2026 om 15:57
Bedankt voor al jullie reacties! De vraag over het willen willen of echt willen heb ik mezelf natuurlijk ook vaak gesteld, daar kwam ik ook niet uit. Ik zit er zo in als Claire. Ik ben niet iemand die er ooit 100 procent van overtuigd is en er helemaal vol voor wil gaan.
Ik twijfel overigens totaal niet aan mijn vriend dat hij niet beseft wat het betekent. Hij is nu al liever thuis met mij dan met vrienden op stap. Hij is helemaal toe aan het gezinsleventje, dus daar en ik niet zo bang voor. Je moet het altijd maar afwachten natuurlijk. Hoor ook veel stellen waarbij het blijkt dat ze niet hadden verwacht zo verschillend in het ouderschap te staan enzovoorts.
Ik twijfel overigens totaal niet aan mijn vriend dat hij niet beseft wat het betekent. Hij is nu al liever thuis met mij dan met vrienden op stap. Hij is helemaal toe aan het gezinsleventje, dus daar en ik niet zo bang voor. Je moet het altijd maar afwachten natuurlijk. Hoor ook veel stellen waarbij het blijkt dat ze niet hadden verwacht zo verschillend in het ouderschap te staan enzovoorts.
zondag 5 juli 2026 om 16:21
Ik heb de vraag ook al aan een ander gesteld; zijn er aanwijzingen dat deze man ze niet helemaal op een rijtje heeft ofzo?ladadieladieda schreef: ↑05-07-2026 14:02Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in