Rijangst
zaterdag 8 augustus 2026 om 22:08
Ik heb al 17 jaar mijn rijbewijs en altijd met veel plezier gereden. Ongeveer 4 jaar geleden kreeg ik voor het eerst een paniekaanval in de auto. Sindsdien gaat het met periodes beter en slechter, maar de laatste 7 maanden heb ik er weer echt veel last van, vooral op de snelweg en in het donker.
Sinds twee weken probeer ik het rijden bewust weer aan te gaan. Ik vind het echt verschrikkelijk en ben voor een rit vaak al erg zenuwachtig.
Ik kwam de methode van Claire Weekes tegen en probeer die nu toe te passen: niet vechten tegen de angst of proberen hem weg te krijgen, maar hem er laten zijn en doorgaan. Dat voelt soms zó onnatuurlijk, want als de paniek opkomt wil ik het liefst zo snel mogelijk de snelweg af. Toch probeer ik dan te blijven, de angst te laten komen en te merken dat hij uiteindelijk ook weer zakt.
Ik merk voorzichtig dat ik de angst daardoor soms wat meer kan observeren in plaats van er helemaal in mee te gaan. Ik heb ook een afspraak bij een psycholoog om hiermee verder te gaan.
Wie herkent dit? Wat heeft jullie geholpen? En zijn er meer mensen die hun rijangst nu bewust weer aan het aangaan zijn?
Sinds twee weken probeer ik het rijden bewust weer aan te gaan. Ik vind het echt verschrikkelijk en ben voor een rit vaak al erg zenuwachtig.
Ik kwam de methode van Claire Weekes tegen en probeer die nu toe te passen: niet vechten tegen de angst of proberen hem weg te krijgen, maar hem er laten zijn en doorgaan. Dat voelt soms zó onnatuurlijk, want als de paniek opkomt wil ik het liefst zo snel mogelijk de snelweg af. Toch probeer ik dan te blijven, de angst te laten komen en te merken dat hij uiteindelijk ook weer zakt.
Ik merk voorzichtig dat ik de angst daardoor soms wat meer kan observeren in plaats van er helemaal in mee te gaan. Ik heb ook een afspraak bij een psycholoog om hiermee verder te gaan.
Wie herkent dit? Wat heeft jullie geholpen? En zijn er meer mensen die hun rijangst nu bewust weer aan het aangaan zijn?
zaterdag 8 augustus 2026 om 22:32
Het klinkt als Acceptance en Commitment Therapie.
Dat is inderdaad een goede therapievorm.
Ik heb geen rijangst maar ik probeer het ook wel in mijn leven in te passen: ik voel me nu verschrikkelijk en dat is dan maar zo, dat accepteer ik voor nu.
Hopelijk kan de psycholoog je verder helpen!
Dat is inderdaad een goede therapievorm.
Ik heb geen rijangst maar ik probeer het ook wel in mijn leven in te passen: ik voel me nu verschrikkelijk en dat is dan maar zo, dat accepteer ik voor nu.
Hopelijk kan de psycholoog je verder helpen!
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
zaterdag 8 augustus 2026 om 22:37
Ik heb een rijles genomen, maar heb eerlijk gezegd niet het idee dat dat echt hielp. Ik denk niet echt dat ik moeite heb met autorijden zelf (techniek), maar meer met de angst voor krijgen van paniekaanvallen in de auto en de rijinstructeur hielp me vooral met hoe ik moest rijden/in de spiegels kijken etc. Maar misschien had ik ook niet de juiste rijinstructeur hiervoor.
Het helpt natuurlijk wel als ‘exposure’.
Het helpt natuurlijk wel als ‘exposure’.
zaterdag 8 augustus 2026 om 22:41
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:03
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:16
Ik ben zelf groot voorstander van vermijden.
Die paniek is in mijn ogen een signaal. Even kort door de bocht: Blijkbaar wil je liever niet rijden.
En tenzij je echt per se moet autorijden, kan het echt een prima oplossing zijn om het gewoon niet meer te doen.
Die paniek is in mijn ogen een signaal. Even kort door de bocht: Blijkbaar wil je liever niet rijden.
En tenzij je echt per se moet autorijden, kan het echt een prima oplossing zijn om het gewoon niet meer te doen.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:17
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:19
En dan eindig je achter de gordijnen, afhankelijk van anderen (afhankelijk van je exacte angst). Zo zonde om zo je leven in te perken
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:21
Onzin. Er bestaan fietsen, bussen, treinen. Mogelijkheden te over.gonniegijsje schreef: ↑08-08-2026 23:19En dan eindig je achter de gordijnen, afhankelijk van anderen (afhankelijk van je exacte angst). Zo zonde om zo je leven in te perken
Ik heb geen geld voor een auto, leen soms de auto van mijn buren.
Maar ik kom echt de deur wel uit hoor.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:25
gonniegijsje schreef: ↑08-08-2026 23:19En dan eindig je achter de gordijnen, afhankelijk van anderen (afhankelijk van je exacte angst). Zo zonde om zo je leven in te perken
Het is heerlijk. Ik hoef niet ver weg op vakantie, want ik rijd geen auto. Geen uren naar zuid-Frankrijk, top. Pak de trein, kopje koffie, super ontspannen. Bij nood is er altijd wel iemand die me wil brengen. Ikea wordt bezorgd of ik vraag of iemand wil helpen sjouwen. Ik fiets elektrisch, dus kom best een heel eind. Sjouw nog lopend mijn boodschappen, ook met kattengrind (cardio én krachttraining).
Niet auto rijden staat - heel verrassend - niet gelijk aan achter de gordijnen eindigen.
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:27
Friezin71 schreef: ↑08-08-2026 23:25Het is heerlijk. Ik hoef niet ver weg op vakantie, want ik rijd geen auto. Geen uren naar zuid-Frankrijk, top. Pak de trein, kopje koffie, super ontspannen. Bij nood is er altijd wel iemand die me wil brengen. Ikea wordt bezorgd of ik vraag of iemand wil helpen sjouwen. Ik fiets elektrisch, dus kom best een heel eind. Sjouw nog lopend mijn boodschappen, ook met kattengrind (cardio én krachttraining).
Niet auto rijden staat - heel verrassend - niet gelijk aan achter de gordijnen eindigen.
Voor steeds meer mensen onvoorstelbaar.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:31
Klinkt inderdaad als ACT ik heb daar veel baat bij. Maar ik heb dit ook gecombineerd met EMDR. Wat ook helpt naast het accepteren is daarnaast focussen op het hier en nu op wat je aan het doen bent.Sfinx schreef: ↑08-08-2026 22:32Het klinkt als Acceptance en Commitment Therapie.
Dat is inderdaad een goede therapievorm.
Ik heb geen rijangst maar ik probeer het ook wel in mijn leven in te passen: ik voel me nu verschrikkelijk en dat is dan maar zo, dat accepteer ik voor nu.
Hopelijk kan de psycholoog je verder helpen!
Kijk ook eens op instagram of tiktok of youtube naar mentaalwelmetbel. Zij maakt hele fijne filmpjes. En bespreek het vooral met de psycholoog.
.
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:34
Ik denk dat gonniegijsje bedoeld dat als je aan iedere angst toegeeft en gaat vermijden dat je dan alleen achter de gordijnen eindigd. En daar ben ik het zeker mee eens.Friezin71 schreef: ↑08-08-2026 23:25Het is heerlijk. Ik hoef niet ver weg op vakantie, want ik rijd geen auto. Geen uren naar zuid-Frankrijk, top. Pak de trein, kopje koffie, super ontspannen. Bij nood is er altijd wel iemand die me wil brengen. Ikea wordt bezorgd of ik vraag of iemand wil helpen sjouwen. Ik fiets elektrisch, dus kom best een heel eind. Sjouw nog lopend mijn boodschappen, ook met kattengrind (cardio én krachttraining).
Niet auto rijden staat - heel verrassend - niet gelijk aan achter de gordijnen eindigen.
.
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:40
Precies dit. Autorijden is op zich te missen. Maar wat bij pleinvrees? Angst om de supermarkt in te gaan? Angst om te bellen? Angst om je post open te maken? En dit komt allemaal veel voor.Ditishet25 schreef: ↑08-08-2026 23:34Ik denk dat gonniegijsje bedoeld dat als je aan iedere angst toegeeft en gaat vermijden dat je dan alleen achter de gordijnen eindigd. En daar ben ik het zeker mee eens.
Vermijden is hartstikke link en kan je wereld erg klein en problematisch maken!
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:40
Mss wordt het hoog tijd dat we 'achter de gordijnen' meer gaan waarderen.Ditishet25 schreef: ↑08-08-2026 23:34Ik denk dat gonniegijsje bedoeld dat als je aan iedere angst toegeeft en gaat vermijden dat je dan alleen achter de gordijnen eindigd. En daar ben ik het zeker mee eens.
Overigens is dit weer typisch wat er misgaat: ik zeg dat je kunt proberen autorijden te vermijden.
Jij maakt ervan dat je dan alles gaat vermijden.
Waar het mij om gaat is dat ik hier al lang meeloop en kan inschatten dat er legio reacties komen met oplossingen, zodat TO weer paniekvrij kan autorijden.
Mijn advies is om vooral te kijken of dat wel de beste oplossing is en dat het echt helemaal niet erg is om een angst gewoon te omzeilen.
Ik heb vliegangst, kun je echt prima mee leven, want vliegen is absoluut niet nodig.
Dat geldt wat mij betreft ook voor autorijden.
Oftewel: pick your battles.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 8 augustus 2026 om 23:42
En in dit topic gaat het over autorijden.gonniegijsje schreef: ↑08-08-2026 23:40Precies dit. Autorijden is op zich te missen. Maar wat bij pleinvrees? Angst om de supermarkt in te gaan? Angst om te bellen? Angst om je post open te maken? En dit komt allemaal veel voor.
Vermijden is hartstikke link en kan je wereld erg klein en problematisch maken!
Ik heb niks gezegd over pleinvrees, supermarktangst, belangst, postangst.
Vermijden is een prima optie in veel gevallen. Op z'n minst iets om te overwegen.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 9 augustus 2026 om 00:02
Dit herken ik. Ik kreeg een herseninfarct achter het stuur op de snelweg.
Ik heb heel veel baat gehad bij gewoon weer een paar rijlessen nemen. Het was sowieso fijn dat er een professional en onafhankelijke derde keek of ik nog wel moest proberen mijn rijbewijs te behouden (CBR).
Mijn moeder had angst (na een akkefietje met een of andere brake checkende lul) om te rijden. Toen pa plotseling overleed werd dat wel een dingetje. Wij wonen in de periferie van NL dus OV is alleen te doen als je de hele godganse dag voor jezelf hebt en broer, zus en ik werkten gewoon en konden dus niet steeds taxi spelen. Ma heeft geloof ik twintig lessen genomen en heeft zelfs op 67-jarige leeftijd nog een groot rijbewijs gehaald om vervolgens half Europa onveilig te maken met een camper waar een rockband mee op tournee had kunnen gaan.
Ik heb heel veel baat gehad bij gewoon weer een paar rijlessen nemen. Het was sowieso fijn dat er een professional en onafhankelijke derde keek of ik nog wel moest proberen mijn rijbewijs te behouden (CBR).
Mijn moeder had angst (na een akkefietje met een of andere brake checkende lul) om te rijden. Toen pa plotseling overleed werd dat wel een dingetje. Wij wonen in de periferie van NL dus OV is alleen te doen als je de hele godganse dag voor jezelf hebt en broer, zus en ik werkten gewoon en konden dus niet steeds taxi spelen. Ma heeft geloof ik twintig lessen genomen en heeft zelfs op 67-jarige leeftijd nog een groot rijbewijs gehaald om vervolgens half Europa onveilig te maken met een camper waar een rockband mee op tournee had kunnen gaan.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
zondag 9 augustus 2026 om 00:29
TO ik vind je verhaal heel erg herkenbaar!
Jaren zonder problemen gereden, ik woonde in de randstad en altijd veel gereden op drukke wegen, en door een paar paniekaanvallen tijdens het rijden vind ik rijden op de snelweg en in het donker niet meer fijn.
Het rijden op de snelweg heb ik wel overwonnen, want ik moet voor mijn werk echt soms 40 km of meer. Fijn vind ik het nog steeds niet, ik rij lekker rustig op de rechterbaan.
Rijden in het donker doe ik niet meer. Ik ben ook nachtblind, dus zeker onverlichte wegen vind ik niet verantwoord om te rijden. Mijn man rijdt als we ‘s avonds weggaan.
De reacties dat je dan met de bus of anders kan: dat is makkelijk praten. Niet iedereen kan dat.
Het hangt van je situatie af. Ik kan vanwege fysieke beperkingen niet met OV. Het kan ook zijn dat je dat vanwege locatie niet kan (in mijn dorp is er nauwelijks een bus). Of dat je voor je werk veel dingen mee moet nemen.
Jaren zonder problemen gereden, ik woonde in de randstad en altijd veel gereden op drukke wegen, en door een paar paniekaanvallen tijdens het rijden vind ik rijden op de snelweg en in het donker niet meer fijn.
Het rijden op de snelweg heb ik wel overwonnen, want ik moet voor mijn werk echt soms 40 km of meer. Fijn vind ik het nog steeds niet, ik rij lekker rustig op de rechterbaan.
Rijden in het donker doe ik niet meer. Ik ben ook nachtblind, dus zeker onverlichte wegen vind ik niet verantwoord om te rijden. Mijn man rijdt als we ‘s avonds weggaan.
De reacties dat je dan met de bus of anders kan: dat is makkelijk praten. Niet iedereen kan dat.
Het hangt van je situatie af. Ik kan vanwege fysieke beperkingen niet met OV. Het kan ook zijn dat je dat vanwege locatie niet kan (in mijn dorp is er nauwelijks een bus). Of dat je voor je werk veel dingen mee moet nemen.
zondag 9 augustus 2026 om 01:17
Aanvulling: ik heb zelf tig rijscholen gebeld voor ma en gevraagd of ze ervaring hadden met mensen die angst hebben om weer te rijden. Vrijwel iedere rijschool had het een of ander in de aanbieding op dat vlak. Komt heel vaak voor dat mensen na 20+ jaar ervaring nog eens lessen nemen na een ongeluk/life event/ziekte.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
zondag 9 augustus 2026 om 04:49
Solomio schreef: ↑08-08-2026 23:40Mss wordt het hoog tijd dat we 'achter de gordijnen' meer gaan waarderen.
Overigens is dit weer typisch wat er misgaat: ik zeg dat je kunt proberen autorijden te vermijden.
Jij maakt ervan dat je dan alles gaat vermijden.
Waar het mij om gaat is dat ik hier al lang meeloop en kan inschatten dat er legio reacties komen met oplossingen, zodat TO weer paniekvrij kan autorijden.
Mijn advies is om vooral te kijken of dat wel de beste oplossing is en dat het echt helemaal niet erg is om een angst gewoon te omzeilen.
Ik heb vliegangst, kun je echt prima mee leven, want vliegen is absoluut niet nodig.
Dat geldt wat mij betreft ook voor autorijden.
Oftewel: pick your battles.
Maar dan doe je alsof die paniekaanval een soort bestaansrecht heeft en ergens op gestoeld is. En dat zijn paniekaanvallen niet want ze ontstaan voor de meest banale dingen. En autorijden is doorgaans niet een doodenge aangelegenheid. Als je een paniekaanval krijgt als je over een steppe loopt vol wilde dieren, wordt het een ander verhaal.
En als je in een durp in oost Groningen of Zeeland woont kan niet autorijden heel ongunstig zijn. En of niet durven vliegen onhandig is, is natuurlijk ook heel persoonlijk. Ik heb familie die deze maand naar nieuw Zeeland verhuist. En ik heb andere familie met vliegangst. Echt een heel onhandige combinatie.
Ik denk dat emdr to kan gaan helpen.
zondag 9 augustus 2026 om 08:30
Ik zou bezig gaan met de eventuele onderliggende oorzaak van deze plotselinge paniek, naast eventueel concrete hulp bij het rijden (autorijlessen om vertrouwen terug te krijgen). Ik rij al lang met veel plezier auto, tot ik twee jaar geleden ineens na een vrij klein voorval (ik moest voorrang verlenen terwijl ik op een helling stond en raakte in paniek) de auto op de handrem gezet heb en in de bosjes heb staan braken, mijn gezin in complete verwarring achterlatend.
Ik moest wel iets met die plotselinge paniek, omdat ik mijn auto echt nodig heb vanwege werk, privé en de regio waar ik woon. Dus ik heb geprobeerd uit te zoeken wat er was en wat ik er aan kon doen. Het is nog niet zo goed als het vier jaar geleden was, maar ik doe de meeste ritten wel weer, dus dat scheelt een hoop.
Ik moest wel iets met die plotselinge paniek, omdat ik mijn auto echt nodig heb vanwege werk, privé en de regio waar ik woon. Dus ik heb geprobeerd uit te zoeken wat er was en wat ik er aan kon doen. Het is nog niet zo goed als het vier jaar geleden was, maar ik doe de meeste ritten wel weer, dus dat scheelt een hoop.
Si abra la puerta hay lobos.
zondag 9 augustus 2026 om 08:46
Paniekaanvallen hebben de neiging om meer te worden en ook op andere momenten op te treden als je ze niet aanpakt. En je hebt toch ook liever wel dan niet de tools om jezelf daar weer uit te krijgen als het je overkomt?
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in