Relaties
alle pijlers
Stiefvader
donderdag 3 september 2026 om 19:00
Ik voel me wat verdrietig. Ik probeer namelijk het gedrag van mijn man te snappen. Misschien kunnen jullie me helpen daarbij.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
zaterdag 5 september 2026 om 12:32
zaterdag 5 september 2026 om 13:22
Het gaat er eigenlijk niet om wat anderen doen in hun relatie. Dit gaat om jouw relatie! En ik zou het met je man bespreken zodra hij terug is.
Had jij zelf de indruk dat je man behoefte had om tijdens zijn vakantie wat meer afstand te hebben van thuis? Je kunt hem dat, ook na afloop, ook vragen. Wellicht had hij die behoefte inderdaad maar was zich er niet bewust van. Het is dan namelijk een volgende keer veel fijner als hij dit van te voren aangeeft. Dan weet jij ook waar je aan toe bent.
Had jij zelf de indruk dat je man behoefte had om tijdens zijn vakantie wat meer afstand te hebben van thuis? Je kunt hem dat, ook na afloop, ook vragen. Wellicht had hij die behoefte inderdaad maar was zich er niet bewust van. Het is dan namelijk een volgende keer veel fijner als hij dit van te voren aangeeft. Dan weet jij ook waar je aan toe bent.
Het is zoals het is
zaterdag 5 september 2026 om 14:13
Misschien kun je dit even uitleggen ipv passief-agressief te doen tegen Moiren.Spiri123 schreef: ↑05-09-2026 04:54Maar ik doe het verkeerd blijkbaar. Ik hoor graag over jouw relatie.
Ik heb best lang coaching gehad. Helaas besef ik me nu dat ik een coach gehad heb die me steeds de grond in trapte. Verder therapie in een burnout.
Ik heb leren houden van mezelf. Het is na zoveel jaren heel rustig in mij. Daarom kan ik nu makkelijker zien dat ik voor mezelf wil kiezen.
Dat mijn man weg is en totaal geen empathie toont op zijn reis triggert wel oud zeer. Nu voel ik me weer rustig maar ik vermoed dat het eigenlijk een teken is dat ik hem buiten gesloten heb.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 14:21
Mwah. Ik zou me op afstand behoorlijk machteloos en naar voelen als ik van mijn partner "kut" krijg als ik vraag hoe het gaat. Ik zou me dan niet meer prettig voelen op vakantie en overwegen naar huis te gaan om je bij te staan of omdat het überhaupt niet goed meer voelt. In de situatie die je beschrijft vind ik dat wel het verpesten van een vakantie, eigenlijk: er is geen incident en er is een vader.Spiri123 schreef: ↑05-09-2026 08:09Dat weet hij niet. Hij blijft de betrokken vrouw zien die geeft om zijn rust en fijne vakantie.
Ik probeer mijn gevoel wel te uiten maar de pijn van het niet gezien worden slik ik in. Dat vind ik moeilijk, vandaar dat ik het hier neerleg. Om ervoor te zorgen dat de angst niet te veel ruimte krijgt en ik zijn vakantie ga verpesten.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 14:36
Die van mij ook, ik zou het niet eens als storen zien.
zaterdag 5 september 2026 om 14:38
canis-felis schreef: ↑05-09-2026 14:21Mwah. Ik zou me op afstand behoorlijk machteloos en naar voelen als ik van mijn partner "kut" krijg als ik vraag hoe het gaat. Ik zou me dan niet meer prettig voelen op vakantie en overwegen naar huis te gaan om je bij te staan of omdat het überhaupt niet goed meer voelt. In de situatie die je beschrijft vind ik dat wel het verpesten van een vakantie, eigenlijk: er is geen incident en er is een vader.
Ik zou ok niet alleen maar zeggen dat ik me kut voel. Maar ik zou ook niet zeggen dat het helemaal prima gaat. Ik zou zoiets zeggen als 'ik voel me niet zo prettig, maar ik re me wel, we spreken elkaar als je terug bent, fijne dag nog lieverd''.
Dus niet zeggen dat het kut gaat, maar ook niet dat het supergoed gaat. Want dat is niet zo en als je elkaar goed kent, dan weet je dat ook van elkaar.
zaterdag 5 september 2026 om 14:47
Dus jij kan daar niet mee omgaan en dat moet je partner oplossen? Je zou ook zelf kunnen leren om steunende reageren en het daarna af te sluiten voor jezelf.canis-felis schreef: ↑05-09-2026 14:21Mwah. Ik zou me op afstand behoorlijk machteloos en naar voelen als ik van mijn partner "kut" krijg als ik vraag hoe het gaat. Ik zou me dan niet meer prettig voelen op vakantie en overwegen naar huis te gaan om je bij te staan of omdat het überhaupt niet goed meer voelt. In de situatie die je beschrijft vind ik dat wel het verpesten van een vakantie, eigenlijk: er is geen incident en er is een vader.
Het is zoals het is
zaterdag 5 september 2026 om 14:58
Ze heeft wel uitgelegd waarom, maar ik zou me door de heftigheid wel naar en onmachtig voelen en het gevoel hebben dat ik te hulp moet schieten, wat ongetwijfeld ook wat over mij zegt. Ik krijg wel de indruk dat dat "kut" eerder een stapeling is inclusief dat zich door hem in de steek gelaten voelen dan alleen de situatie met haar zoon. Natuurlijk hoeft ze er niet om te liegen, dat zou ook vreemd zijn omdat haar man inderdaad de situatie kent. Ik zou eerder zeggen dat ik het moeilijk heb met de situatie en eventueel dat ik er met de vader over in gesprek ben. Voor mij zou dat als partner op vakantie al een andere boodschap zijn en makkelijker om te vragen of ze er misschien nog even over wil ventileren (maar als ik het goed begrijp is dat misschien wat teveel verwacht van haar partner als persoon).Jiske schreef: ↑05-09-2026 14:38Ik zou ok niet alleen maar zeggen dat ik me kut voel. Maar ik zou ook niet zeggen dat het helemaal prima gaat. Ik zou zoiets zeggen als 'ik voel me niet zo prettig, maar ik re me wel, we spreken elkaar als je terug bent, fijne dag nog lieverd''.
Dus niet zeggen dat het kut gaat, maar ook niet dat het supergoed gaat. Want dat is niet zo en als je elkaar goed kent, dan weet je dat ook van elkaar.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 15:06
Volgens mij gaat het hier helemaal niet om het feit dat TO haar man tijdens zijn vakantie heeft gebeld. Natuurlijk mag iemand ook gewoon even een break krijgen op vakantie, maar hier wringt het natuurlijk al langer.
TO voelt zich al langer niet gezien of gesteund door die vent. Hij heeft notabene zelf al aangegeven dat "houden van" een groot woord is als het om haar kind gaat en wuift haar zorgen over datzelfde kind doodleuk weg.
Volgens mij zoekt TO in dat soort telefoontjes telkens weer de wanhopige bevestiging dat het hem ergens toch wat deert, terwijl ze diep van binnen allang weet dat het er niet in zit.
Het wordt tijd dat TO onder ogen ziet dat deze man simpelweg niet in staat is om te geven wat zij en haar zoon verdienen. Als je man openlijk zegt dat hij niet echt van je kind houdt en op afstand totaal geen blijk geeft van elementaire betrokkenheid, heeft het geen zin om te lopen trekken aan een dood paard..
Dus nee, het probleem is niet dat ze hem op vakantie lastigvalt. Dit is gewoon het zoveelste moment waarop de pijnlijke realiteit van deze relatie keihard boven water komt.
TO voelt zich al langer niet gezien of gesteund door die vent. Hij heeft notabene zelf al aangegeven dat "houden van" een groot woord is als het om haar kind gaat en wuift haar zorgen over datzelfde kind doodleuk weg.
Volgens mij zoekt TO in dat soort telefoontjes telkens weer de wanhopige bevestiging dat het hem ergens toch wat deert, terwijl ze diep van binnen allang weet dat het er niet in zit.
Het wordt tijd dat TO onder ogen ziet dat deze man simpelweg niet in staat is om te geven wat zij en haar zoon verdienen. Als je man openlijk zegt dat hij niet echt van je kind houdt en op afstand totaal geen blijk geeft van elementaire betrokkenheid, heeft het geen zin om te lopen trekken aan een dood paard..
Dus nee, het probleem is niet dat ze hem op vakantie lastigvalt. Dit is gewoon het zoveelste moment waarop de pijnlijke realiteit van deze relatie keihard boven water komt.
zaterdag 5 september 2026 om 15:06
De lading die ik lees is er een waardoor ik geneigd zou zijn eerder naar huis te rijden. Maar ik proef ook veel emotie en frustratie naar hem toe en ik zou het vervelend vinden als dat halverwege mijn vakantie geventileerd moet worden.
Ik heb niet voor niks geen partner die zich op deze manier uit, daar kan ik inderdaad niet goed mee omgaan en steunend op reageren. Het voelt voor mij (deels) passief-agressief of manipulatief. Ik vind de verwachting dat er van stiefkinderen gehouden wordt en de teleurstelling en consequentie hoe TO in de relatie staat ook nogal heftig. Mijn partner heeft kinderen en ze zijn voor mij onderdeel van mijn relatie met hem, maar ik hou niet van ze. We wonen ook niet in één huis, oa omdat ik dat niet wil (zijn kinderen ook niet per se, schat ik zo in). Dat zegt precies niks over wat ik al dan niet voor die kinderen voel, maar alles over mijn wens om geen deel uit te maken van andermans gezin. Dat zullen sommige mensen raar of hardvochtig vinden, voor mij is het gewoon een levenskeuze en even legitiem als ervoor kiezen om wél een gezin te stichten of vormen.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 15:15
Even een alternatieve kleuring van de "feiten".Dasha schreef: ↑05-09-2026 15:06Volgens mij gaat het hier helemaal niet om het feit dat TO haar man tijdens zijn vakantie heeft gebeld. Natuurlijk mag iemand ook gewoon even een break krijgen op vakantie, maar hier wringt het natuurlijk al langer.
TO voelt zich al langer niet gezien of gesteund door die vent. Hij heeft notabene zelf al aangegeven dat "houden van" een groot woord is als het om haar kind gaat en wuift haar zorgen over datzelfde kind doodleuk weg. geeft aan dat hij als stiefvader niet echt een rol van betekenis denkt te kunnen spelen bij de problemen naast de beide ouders.
Volgens mij zoekt TO in dat soort telefoontjes telkens weer de wanhopige bevestiging dat het hem ergens toch wat deert hij dingen voelt op de manier die zij graag zou willen, terwijl ze diep van binnen allang weet dat het er niet in zit.
Het wordt tijd dat TO onder ogen ziet dat deze man simpelweg niet in staat is om te geven wat zij en haar zoon verdienen zij zou wensen voor zichzelf en haar zoon. Als je het niet kunt accepteren dat je man openlijk zegt dat hij niet echt van je kind houdt en op afstand totaal geen blijk geeft van elementaire de betrokkenheid die jij nodig hebt, heeft het geen zin om te lopen trekken aan een dood paard..
Dus nee, het probleem is niet dat ze hem op vakantie lastigvalt. Dit is gewoon het zoveelste moment waarop de pijnlijke realiteit van deze relatie keihard boven water komt.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 15:49
Ik vind je helemaal niet hardvochtig klinken. Eerder realistisch.canis-felis schreef: ↑05-09-2026 15:06De lading die ik lees is er een waardoor ik geneigd zou zijn eerder naar huis te rijden. Maar ik proef ook veel emotie en frustratie naar hem toe en ik zou het vervelend vinden als dat halverwege mijn vakantie geventileerd moet worden.
Ik heb niet voor niks geen partner die zich op deze manier uit, daar kan ik inderdaad niet goed mee omgaan en steunend op reageren. Het voelt voor mij (deels) passief-agressief of manipulatief. Ik vind de verwachting dat er van stiefkinderen gehouden wordt en de teleurstelling en consequentie hoe TO in de relatie staat ook nogal heftig. Mijn partner heeft kinderen en ze zijn voor mij onderdeel van mijn relatie met hem, maar ik hou niet van ze. We wonen ook niet in één huis, oa omdat ik dat niet wil (zijn kinderen ook niet per se, schat ik zo in). Dat zegt precies niks over wat ik al dan niet voor die kinderen voel, maar alles over mijn wens om geen deel uit te maken van andermans gezin. Dat zullen sommige mensen raar of hardvochtig vinden, voor mij is het gewoon een levenskeuze en even legitiem als ervoor kiezen om wél een gezin te stichten of vormen.
In je eerdere bericht reageerde ik sterk op ‘daar kan ik niet mee omgaan en dan zou ik denken dat ik naar huis moest’.
Ik vind dat vreemd want je kent je partner en je kunt gewoon vragen of dat nodig is.
Hoe jij het voor jezelf geregeld hebt klinkt mij helemaal goed in de oren en ook fijn voor de kinderen van je partner
Het is zoals het is
zaterdag 5 september 2026 om 15:50
canis-felis schreef: ↑05-09-2026 14:58Ze heeft wel uitgelegd waarom, maar ik zou me door de heftigheid wel naar en onmachtig voelen en het gevoel hebben dat ik te hulp moet schieten, wat ongetwijfeld ook wat over mij zegt. Ik krijg wel de indruk dat dat "kut" eerder een stapeling is inclusief dat zich door hem in de steek gelaten voelen dan alleen de situatie met haar zoon. Natuurlijk hoeft ze er niet om te liegen, dat zou ook vreemd zijn omdat haar man inderdaad de situatie kent. Ik zou eerder zeggen dat ik het moeilijk heb met de situatie en eventueel dat ik er met de vader over in gesprek ben. Voor mij zou dat als partner op vakantie al een andere boodschap zijn en makkelijker om te vragen of ze er misschien nog even over wil ventileren (maar als ik het goed begrijp is dat misschien wat teveel verwacht van haar partner als persoon).
Ja, zoiets als ik zei dus. Helemaal niks zeggen en doen alsof alles helemaal toppiejoppie prima gaat is ook vreemd.
zaterdag 5 september 2026 om 16:36
zaterdag 5 september 2026 om 17:05
Ik had het niet begrepen voordat hij weg ging. Hij wilde eigenlijk niet echt weg in zijn eentje. De eerste paar dagen waren we ook nog close met contact. Ik snap best dat hij in een soort flow komt in zijn eentje maar om dan heel thuis aan de kant te schuiven snap ik niet helemaal. Maar goed, sommigen hier wel. Dus het zal niet gek zijn.Youk79 schreef: ↑05-09-2026 13:22Het gaat er eigenlijk niet om wat anderen doen in hun relatie. Dit gaat om jouw relatie! En ik zou het met je man bespreken zodra hij terug is.
Had jij zelf de indruk dat je man behoefte had om tijdens zijn vakantie wat meer afstand te hebben van thuis? Je kunt hem dat, ook na afloop, ook vragen. Wellicht had hij die behoefte inderdaad maar was zich er niet bewust van. Het is dan namelijk een volgende keer veel fijner als hij dit van te voren aangeeft. Dan weet jij ook waar je aan toe bent.
zaterdag 5 september 2026 om 17:08
Ik heb uit emotie kut gezegd. Dat was ook alleen omdat hij totaal geen empathie toonde.canis-felis schreef: ↑05-09-2026 14:58Ze heeft wel uitgelegd waarom, maar ik zou me door de heftigheid wel naar en onmachtig voelen en het gevoel hebben dat ik te hulp moet schieten, wat ongetwijfeld ook wat over mij zegt. Ik krijg wel de indruk dat dat "kut" eerder een stapeling is inclusief dat zich door hem in de steek gelaten voelen dan alleen de situatie met haar zoon. Natuurlijk hoeft ze er niet om te liegen, dat zou ook vreemd zijn omdat haar man inderdaad de situatie kent. Ik zou eerder zeggen dat ik het moeilijk heb met de situatie en eventueel dat ik er met de vader over in gesprek ben. Voor mij zou dat als partner op vakantie al een andere boodschap zijn en makkelijker om te vragen of ze er misschien nog even over wil ventileren (maar als ik het goed begrijp is dat misschien wat teveel verwacht van haar partner als persoon).
zaterdag 5 september 2026 om 17:10
Eens maar moet dat echt wanneer hij met vakantie is? Kan dat echt niet even 2 weken wachten? Problemen spelen al langer en er is niet iets kritieks aan de hand.Lila-Linda schreef: ↑05-09-2026 16:37Het gaat niet om het invullen van een stiefvaderrol, het gaat om.het zijn van een fijne partner, waar je je verhaal kwijt kunt en kunt uithuilen of genieten
Ik heb een vreselijke scheiding achter de rug. Heb 10 jaar in een eenzijdige vechtscheiding gezeten met alle stress en problemen van dien.
Een nieuwe partner ontmoet, samen gaan wonen en getrouwd. We kunnen echt alles bespreken. Mijn man gaat 1x per jaar met vrienden een week weg dat is al vanaf het begin. Super fijn voor hem om ook even los te zijn van de spanningen thuis. In die week ging de terreur gewoon door maar wat er gebeurd was, vertelde ik pas als hij thuis kwam.
Blijkbaar speelt er tussen TO en man al veel langer iets. Sterker nog, na 7 jaar gaat het 2 jaar wel goed en heeft TO besloten met hem te trouwen. Hij vervalt nu terug in het patroon waar hij de eerste 7 jaar heeft gezeten, wat TO 7 jaar lang genoegen mee nam. Mega vervelend als dat iets is waar je niet mee kan leven, wat je graag anders zou zien. Maar wel zoals partner van TO is, al jaren.
zaterdag 5 september 2026 om 17:11
Maar je weet niet zeker of hij het ook zo ziet hè. Vraag het als hij terug is. Klopt het dat hij behoefte had aan afstand? En zo ja, kan hij dat de volgende keer duidelijker communiceren.Spiri123 schreef: ↑05-09-2026 17:05Ik had het niet begrepen voordat hij weg ging. Hij wilde eigenlijk niet echt weg in zijn eentje. De eerste paar dagen waren we ook nog close met contact. Ik snap best dat hij in een soort flow komt in zijn eentje maar om dan heel thuis aan de kant te schuiven snap ik niet helemaal. Maar goed, sommigen hier wel. Dus het zal niet gek zijn.
En wie weet is er wel heel iets anders aan de hand. Vraag het hem gewoon als hij weer thuis is
Het is zoals het is
zaterdag 5 september 2026 om 17:12
Dat inderdaad. Verder verlangde ik niets. Al had ik een berichtje naar mijn zoon met de woorden. "Sterkte op je nieuwe school" ook wel gewaardeerd. Dat deed de vriendin van zijn vader ook. En dat zou ik ook gedaan hebben.Lila-Linda schreef: ↑05-09-2026 16:37Het gaat niet om het invullen van een stiefvaderrol, het gaat om.het zijn van een fijne partner, waar je je verhaal kwijt kunt en kunt uithuilen of genieten
Ik heb vanmiddag goed nieuws gehoord over mijn vriendin en haar tumor operatie en ik voel niet eens de behoefte om te delen. En dat raakt me niet eens. Het voelt wel raar om hem niet op de hoogte te stellen. Maar ja, hij zegt toch "je kunt er toch niets aan veranderen".
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in