Relaties
alle pijlers
Stiefvader
donderdag 3 september 2026 om 19:00
Ik voel me wat verdrietig. Ik probeer namelijk het gedrag van mijn man te snappen. Misschien kunnen jullie me helpen daarbij.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
zaterdag 5 september 2026 om 19:24
Ook als het meer van hetzelfde is wat de rest van het jaar ook speelt?
zaterdag 5 september 2026 om 19:26
zaterdag 5 september 2026 om 19:29
Het is altijd pittig en nu even extra pittig
Ik zou het raar vinden als mijn partner verborgen hield dat het leven even extra zwaar is
zaterdag 5 september 2026 om 20:28
Ze hoeft het niet verborgen te houden, vertellen als hij thuis komt is toch ook prima? Of als toch even iets wil delen dat het wat minder gaat zeg je het gaat even ruk er spelen wat dingen maar daarover vertel ik meer als je weer thuis bent. Geniet er nog even van.Lila-Linda schreef: ↑05-09-2026 19:29Het is altijd pittig en nu even extra pittig
Ik zou het raar vinden als mijn partner verborgen hield dat het leven even extra zwaar is
zaterdag 5 september 2026 om 20:51
Zo denk ik ook. Sharing is caring. Ik zou het heel erg vinden als ik na mijn vakantie hoor dat mijn man dingen voor me achter hield. Tuurlijk mag hij delen.Lila-Linda schreef: ↑05-09-2026 19:29Het is altijd pittig en nu even extra pittig
Ik zou het raar vinden als mijn partner verborgen hield dat het leven even extra zwaar is
zaterdag 5 september 2026 om 21:16
Als ik weg ben en er spelen dingen thuis waarbij vanaf daar toch niks mee kan zou ik het juist heel fijn vinden dat mijn man mij even “spaart” van alle negatieve dingen die er spelen in ons leven. Zodra ik thuis ben ben ik helemaal uitgerust en kan ik er weer in volle vaart tegenaan om mijn partner de steunen.
zaterdag 5 september 2026 om 22:51
Kan ik me voorstellen. Hopelijk was ik in mijn volgende bericht wat helderder. Het is sowieso niet de waarheid, natuurlijk, maar een beleving zoals meerdere hier. Ik vind alleen dat sommigen die wel erg stellig uitdrukken en daarmee impliciet of zelfs expliciet oordelen over mensen zoals ik - daar reageer ik dan weer sterk op ,;)Youk79 schreef: ↑05-09-2026 15:49Ik vind je helemaal niet hardvochtig klinken. Eerder realistisch.
In je eerdere bericht reageerde ik sterk op ‘daar kan ik niet mee omgaan en dan zou ik denken dat ik naar huis moest’.
Ik vind dat vreemd want je kent je partner en je kunt gewoon vragen of dat nodig is.
Hoe jij het voor jezelf geregeld hebt klinkt mij helemaal goed in de oren en ook fijn voor de kinderen van je partner
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 23:01
Hij vroeg toch hoe het met je ging? En toen zei je kut en legde dat uit. Ik vind dat niet "totaal geen empathie" en "thuis geheel aan de kant schuiven".
Je lijkt het zwaar te hebben met minder close contact dan aan het begin van zijn vakantie, maar zoals ik het lees heeft hij gewoon meer zijn draai en plezier gevonden in het door hem in eerste instantie niet gewenste alleen op vakantie zijn. Je zou hem dat kunnen gunnen in plaats van hem er ineens van te betichten dat hij totaal geen empathie toont. Heb je geen familie of vrienden waar je even op de koffie kunt of zo om te ventileren en/of voor de afleiding voor de dagen die hij nog weg is? Lijkt mij een stuk praktischer en prettiger voor jullie allebei.
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 23:04
Dat, ja. Klinkt als verstandig voor een volgende keer dat ze van tevoren afstemmen over contact houden. TO zegt dat hij is teruggevallen in oud gedrag, maar zo te lezen geldt dat (ook) voor haar.Youk79 schreef: ↑05-09-2026 17:11Maar je weet niet zeker of hij het ook zo ziet hè. Vraag het als hij terug is. Klopt het dat hij behoefte had aan afstand? En zo ja, kan hij dat de volgende keer duidelijker communiceren.
En wie weet is er wel heel iets anders aan de hand. Vraag het hem gewoon als hij weer thuis is
a.k.a. canis-dinges
zaterdag 5 september 2026 om 23:44
Dat het misschien structureel niet zo lekker gaat, is een aanname. Maar stel dat dat zo is, dan nog is het voor ons moeilijk beoordelen of het nodig is of niet. Met dat oordeel van niet, zeg je eigenlijk dat TO's gevoelens er niet mogen zijn. Juist een kind met (altijd-) extra zorgvraag legt veel druk op je, kan ik je zeggen.
Ook als je het niet kan oplossen, is het fijn voor de ander als je een beetje meeleeft en interesse kan tonen. Ook als je op vakantie bent, vind ik. Maar goed, de meningen zijn hier dus duidelijk verdeeld over. Agree to disagree.
zondag 6 september 2026 om 00:59
zondag 6 september 2026 om 07:34
Het is ook het geheel. Hij onthield totaal mijn antwoorden niet. Maar goed, dat kan ik nog best snappen en gun ik hem ook.canis-felis schreef: ↑05-09-2026 23:01Hij vroeg toch hoe het met je ging? En toen zei je kut en legde dat uit. Ik vind dat niet "totaal geen empathie" en "thuis geheel aan de kant schuiven".
Je lijkt het zwaar te hebben met minder close contact dan aan het begin van zijn vakantie, maar zoals ik het lees heeft hij gewoon meer zijn draai en plezier gevonden in het door hem in eerste instantie niet gewenste alleen op vakantie zijn. Je zou hem dat kunnen gunnen in plaats van hem er ineens van te betichten dat hij totaal geen empathie toont. Heb je geen familie of vrienden waar je even op de koffie kunt of zo om te ventileren en/of voor de afleiding voor de dagen die hij nog weg is? Lijkt mij een stuk praktischer en prettiger voor jullie allebei.
Ik raakte in paniek toen het me duidelijk werd dat hij niet van mijn kinderen houdt. En toen mijn pijn niet werd beantwoord werd het alleen maar erger. En dan ga ik er vanalles bij halen.
En sommigen zeggen dat het normaal is dat een 'stiefvader' niet van zijn 'stiefkinderen' houdt. Maar ik vind het nog steeds moeilijk te bevatten. Hij noemt ze 'onze kinderen', ze zijn zijn erfgenamen, doet alles voor ze. En dan ineens 'ik houd niet van ze'.
Ik kijk nu anders naar mijn hele gezin. Het doet zeer en weet nog niet hoe dat gaat lopen de komende tijd. Op dit moment kan ik vriendschappelijk met mijn man communiceren maar onze emotionele verbinding met kusjes en 'ik hou van je' is uitgeschakeld.
Ook komt er heel wat pijn van eerder incidenten boven. Ik begin de kern van het probleem wel in te zien. Hij draagt me op handen en doet alles voor ons. Vertelt me iedere dag dat hij van me houdt. Maar soms doet of zegt hij iets wat zo hard aan komt. En iets dat ik totaal niet snap waar dat ineens vandaan komt. Het past niet in het plaatje wat ik van ons leven heb.
En als ik vraag om uitleg om te begrijpen wat hij bedoelt (of ook troost zoeken) komt er geen uitleg. Hij kan niet over emoties praten. Hij slaat ook dicht als mijn emoties te groot worden.
En ja, dan is het aan mij om eraan te werken. Dit is de eerste keer dat het me lukte mezelf te troosten als ik uitreik naar verbinding en hij kaatst steeds het balletje terug.
Er kwam een enorme rust over me heen. Nu nog. Ik ben niet meer afhankelijk van een ander zijn troost. Het voelt geweldig.
Maar voor nu voelt mijn totale relatie anders. En misschien komt het oude gevoel weer terug als hij terug is. Even afwachten.
zondag 6 september 2026 om 07:52
Je bent zovaak in hem teleurgesteld dat je het al verwacht en het al gewend bent.Spiri123 schreef: ↑06-09-2026 07:34Het is ook het geheel. Hij onthield totaal mijn antwoorden niet. Maar goed, dat kan ik nog best snappen en gun ik hem ook.
Ik raakte in paniek toen het me duidelijk werd dat hij niet van mijn kinderen houdt. En toen mijn pijn niet werd beantwoord werd het alleen maar erger. En dan ga ik er vanalles bij halen.
En sommigen zeggen dat het normaal is dat een 'stiefvader' niet van zijn 'stiefkinderen' houdt. Maar ik vind het nog steeds moeilijk te bevatten. Hij noemt ze 'onze kinderen', ze zijn zijn erfgenamen, doet alles voor ze. En dan ineens 'ik houd niet van ze'.
Ik kijk nu anders naar mijn hele gezin. Het doet zeer en weet nog niet hoe dat gaat lopen de komende tijd. Op dit moment kan ik vriendschappelijk met mijn man communiceren maar onze emotionele verbinding met kusjes en 'ik hou van je' is uitgeschakeld.
Ook komt er heel wat pijn van eerder incidenten boven. Ik begin de kern van het probleem wel in te zien. Hij draagt me op handen en doet alles voor ons. Vertelt me iedere dag dat hij van me houdt. Maar soms doet of zegt hij iets wat zo hard aan komt. En iets dat ik totaal niet snap waar dat ineens vandaan komt. Het past niet in het plaatje wat ik van ons leven heb.
En als ik vraag om uitleg om te begrijpen wat hij bedoelt (of ook troost zoeken) komt er geen uitleg. Hij kan niet over emoties praten. Hij slaat ook dicht als mijn emoties te groot worden.
En ja, dan is het aan mij om eraan te werken. Dit is de eerste keer dat het me lukte mezelf te troosten als ik uitreik naar verbinding en hij kaatst steeds het balletje terug.
Er kwam een enorme rust over me heen. Nu nog. Ik ben niet meer afhankelijk van een ander zijn troost. Het voelt geweldig.
Maar voor nu voelt mijn totale relatie anders. En misschien komt het oude gevoel weer terug als hij terug is. Even afwachten.
Je hebt he emotioneel al ingesteld op dat hij er niet voor je kan zijn
Dat is eigenlijk heel verdrietig
zondag 6 september 2026 om 08:26
Als mijn man of ik apart van elkaar een weekendje of weekje weg zijn delen we onze zorgen over de kinderen maar zeer beperkt. We hebben 1 zorgenkind en haar welbevinden en alle zorgen daarover hebben een enorme invloed op hoe je jezelf voelt. Juist om even uit die zorgen te kunnen zijn ga je op vakantie. Dan is het niet fijn om daar toch nog mee bezig te zijn. Als man weg is deel ik die zorgen dus bewust met een vriendin en partner wacht denk ik tot ik weer thuis ben.
In dit geval zal partner misschien minder zorgen hebben om stiefkind maar als hij van TO houdt dan zullen haar zorgen wel voelbaar zijn en het is fijn daar even uit te stappen lijkt me.
In dit geval zal partner misschien minder zorgen hebben om stiefkind maar als hij van TO houdt dan zullen haar zorgen wel voelbaar zijn en het is fijn daar even uit te stappen lijkt me.
zondag 6 september 2026 om 08:30
Hij kan er op zich best voor me zijn. Emoties vindt hij erg moeilijk. Maar hij kan het wel (minimaal). Hij slaat dicht als hij niet aan mijn verwachtingen voldoet, als hij dit heeft dat zijn gedrag me kwetst.
Ik weet waar dat vandaan komt. Ik zie op dit moment ook een klein jongetje voor me dat voor mijn emotioneel onbereikbare moeder zorgt.
Hij doet echt alles voor me maar soms gooit hij feiten naar mijn hoofd zonder naar de consequenties te kijken. Hij geeft de feiten en gaat door. En dat zijn woorden me erg veel pijn doen kan hij totaal niets mee. En als hij mijn gevoel totaal negeert raak ik in paniek en angst. Dat is dan een jeugd ding van mij.
Ik snap best dat het niet handig is om dit soort dingen te bespreken op zijn vakantie. Dat doe ik dan ook niet.
Op dit moment houd ik het oppervlakkig. Mijn angst is gezakt. Ik hoop dat ik dat voortaan zelf kan laten zakken.
Ik weet waar dat vandaan komt. Ik zie op dit moment ook een klein jongetje voor me dat voor mijn emotioneel onbereikbare moeder zorgt.
Hij doet echt alles voor me maar soms gooit hij feiten naar mijn hoofd zonder naar de consequenties te kijken. Hij geeft de feiten en gaat door. En dat zijn woorden me erg veel pijn doen kan hij totaal niets mee. En als hij mijn gevoel totaal negeert raak ik in paniek en angst. Dat is dan een jeugd ding van mij.
Ik snap best dat het niet handig is om dit soort dingen te bespreken op zijn vakantie. Dat doe ik dan ook niet.
Op dit moment houd ik het oppervlakkig. Mijn angst is gezakt. Ik hoop dat ik dat voortaan zelf kan laten zakken.
zondag 6 september 2026 om 08:34
Waarom zorg jij beter voor het kleine jongetje dat hij was, dan voor het kleine meisje dat jij was?Spiri123 schreef: ↑06-09-2026 08:30Hij kan er op zich best voor me zijn. Emoties vindt hij erg moeilijk. Maar hij kan het wel (minimaal). Hij slaat dicht als hij niet aan mijn verwachtingen voldoet, als hij dit heeft dat zijn gedrag me kwetst.
Ik weet waar dat vandaan komt. Ik zie op dit moment ook een klein jongetje voor me dat voor mijn emotioneel onbereikbare moeder zorgt.
Hij doet echt alles voor me maar soms gooit hij feiten naar mijn hoofd zonder naar de consequenties te kijken. Hij geeft de feiten en gaat door. En dat zijn woorden me erg veel pijn doen kan hij totaal niets mee. En als hij mijn gevoel totaal negeert raak ik in paniek en angst. Dat is dan een jeugd ding van mij.
Ik snap best dat het niet handig is om dit soort dingen te bespreken op zijn vakantie. Dat doe ik dan ook niet.
Op dit moment houd ik het oppervlakkig. Mijn angst is gezakt. Ik hoop dat ik dat voortaan zelf kan laten zakken.
zondag 6 september 2026 om 08:37
Jongens toch.... Je zegt zelf dat hij altijd klaar staat voor jullie.
Omdat hij nu voor één keer op vakantie wil zijn en de zorgen achter zich wil laten 'toont hij geen interese'? Wanneer mag het eens over hem gaan en niet over jou en je kinderen?
Weet je wat je doet? Ga scheiden. Als hij er niet meer is ga je zeker weten of je iets aan hem had of niet.
zondag 6 september 2026 om 08:46
zondag 6 september 2026 om 08:48
Je ziet duidelijk niet de dynamiek die hier heerst.Flandrien schreef: ↑06-09-2026 08:37Jongens toch.... Je zegt zelf dat hij altijd klaar staat voor jullie.
Omdat hij nu voor één keer op vakantie wil zijn en de zorgen achter zich wil laten 'toont hij geen interese'? Wanneer mag het eens over hem gaan en niet over jou en je kinderen?
Weet je wat je doet? Ga scheiden. Als hij er niet meer is ga je zeker weten of je iets aan hem had of niet.
Ja, hij werkt hard voor ons gezin. Daar staat tegenover dat ik voor hem zorg, de boodschappen doe, strijk, kook, schoonmaak, werk en zijn ego vullen met alle complimenten waar hij de hele dag om vraagt. Het is niet dat hij er niets voor terug krijgt. Ik heb ook geen 2 weken rust.
Maar goed, ik had hem niet moeten lastig vallen in zijn vakantie.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in