Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
dinsdag 8 september 2026 om 13:19
Uhhh, geen contact met hem. En ik heb geen auto en rijbewijs en tot net wist ik niet of hij daar überhaupt nog wel woonde. En zoveel medicatie dat ik sowieso niet mag autorijden.
En vooral ik respecteer zijn grens! Hoe moeilijk ook!
dinsdag 8 september 2026 om 13:23
Almostdone1 schreef: ↑08-09-2026 13:19Uhhh, geen contact met hem. En ik heb geen auto en rijbewijs en tot net wist ik niet of hij daar überhaupt nog wel woonde. En zoveel medicatie dat ik sowieso niet mag autorijden.
En vooral ik respecteer zijn grens! Hoe moeilijk ook!
Precies, zomaar even voor zijn deur staan zal niet goed vallen, dus ik snap volledig dat je dat niet doet en ook dat je er veel verdriet van hebt.
Succes met de nieuwe psychiater straks, ik hoop dat het nu eens voor 1 keer mee gaat vallen!
dinsdag 8 september 2026 om 13:33
Zo bij zoon op de stoep staan gaat hij echt niet oke vinden ! En terecht ! Zijn huis moet een veilige plek zijn.MissUnderstood schreef: ↑08-09-2026 13:23Precies, zomaar even voor zijn deur staan zal niet goed vallen, dus ik snap volledig dat je dat niet doet en ook dat je er veel verdriet van hebt.
Succes met de nieuwe psychiater straks, ik hoop dat het nu eens voor 1 keer mee gaat vallen!
Hoe naar ook ik moet het ermee doen.
Zo op de fiets naar psychiater. Begeleider heeft psychiater geïnformeerd over mijn spanning. Dat is lief en fijn .
Zo op de fiets,
dinsdag 8 september 2026 om 13:48
Wat weet je zoon van je trauma's en herbelevingen?
Is het een idee om een brief voor na je dood te schrijven, waarin je kort uitlegt hoe je leven is geweest, waarom je deze keuze hebt gemaakt, en hoe je hem als zoon hebt ervaren? Dat je zijn afstand begreep en respecteerde, maar dat jouw liefde voor hem er altijd is geweest.
Mogelijk dat dan (ooit, als hij er aan toe is) voor hem ook puzzelstukjes vallen. Iets snapt van zijn familiegeschiedenis.
Als niet, ook goed natuurlijk. Maar ik kan me voorstellen dat dit ooit, ergens in het proces, helpend kan zijn voor zoon.
Als kind snap je zelden dat een ouder suicide (of in jouw geval euthanasie) verkiest boven het leven of jou als kind (zelfs als er geen contact is). Mijn vader heeft suicide gepleegd, maar ik snapte in zijn geval volledig waarom. Ook omdat we gesprekken hebben gevoerd.
En ik weet dat je niet de dood boven je kind kiest, maar dat er geen opties meer zijn, ondanks je kind. Misschien is het wel mooi om dit in je eigen bewoording aan hem uit te kunnen leggen.
Is het een idee om een brief voor na je dood te schrijven, waarin je kort uitlegt hoe je leven is geweest, waarom je deze keuze hebt gemaakt, en hoe je hem als zoon hebt ervaren? Dat je zijn afstand begreep en respecteerde, maar dat jouw liefde voor hem er altijd is geweest.
Mogelijk dat dan (ooit, als hij er aan toe is) voor hem ook puzzelstukjes vallen. Iets snapt van zijn familiegeschiedenis.
Als niet, ook goed natuurlijk. Maar ik kan me voorstellen dat dit ooit, ergens in het proces, helpend kan zijn voor zoon.
Als kind snap je zelden dat een ouder suicide (of in jouw geval euthanasie) verkiest boven het leven of jou als kind (zelfs als er geen contact is). Mijn vader heeft suicide gepleegd, maar ik snapte in zijn geval volledig waarom. Ook omdat we gesprekken hebben gevoerd.
En ik weet dat je niet de dood boven je kind kiest, maar dat er geen opties meer zijn, ondanks je kind. Misschien is het wel mooi om dit in je eigen bewoording aan hem uit te kunnen leggen.
dinsdag 8 september 2026 om 16:09
Ben ik weer. Gesprek ging , met flink wat moeite van mij , oke. Begeleider brak in op moment dat het ff uit de hand dreigde te lopen.
Medicatie nagelopen en ze gaat het zo proberen te laten lopen dat afgifte synchroon gaat lopen.
Voor nu had ze voor 2 weken voorgeschreven. Vandaag ook al bezorgd . Maar wel maar voor 1 week. Zucht.
Psychiater was niet op de hoogte dat ik al per 1 januari een vervangende psychiater moest hebben. Zo fijn dat al die 20 keer aankaarten dat daar helemaal niets mee is gedaan door mijn regiebehandelaar. ..
Nou ja, het ging goed en er is een stuk spanning weg.
Zeiknat van het zweet. Zoveel spanning.
Ik heb zelfs nog ff paar boodschappen gehaald. Supermarkt is géén fijne plek als ik zo gespannen ben .
Lief hoe jullie reageren op mijn berichten ! Doet mij goed !
Medicatie nagelopen en ze gaat het zo proberen te laten lopen dat afgifte synchroon gaat lopen.
Voor nu had ze voor 2 weken voorgeschreven. Vandaag ook al bezorgd . Maar wel maar voor 1 week. Zucht.
Psychiater was niet op de hoogte dat ik al per 1 januari een vervangende psychiater moest hebben. Zo fijn dat al die 20 keer aankaarten dat daar helemaal niets mee is gedaan door mijn regiebehandelaar. ..
Nou ja, het ging goed en er is een stuk spanning weg.
Zeiknat van het zweet. Zoveel spanning.
Ik heb zelfs nog ff paar boodschappen gehaald. Supermarkt is géén fijne plek als ik zo gespannen ben .
Lief hoe jullie reageren op mijn berichten ! Doet mij goed !
dinsdag 8 september 2026 om 16:35
Zoon weet dat ik flink getraumatiseerd ben en ook dat groot deel bij mijn ouders vandaan komt. Ook een aantal trauma s weet hij niet.Elize2 schreef: ↑08-09-2026 13:48Wat weet je zoon van je trauma's en herbelevingen?
Is het een idee om een brief voor na je dood te schrijven, waarin je kort uitlegt hoe je leven is geweest, waarom je deze keuze hebt gemaakt, en hoe je hem als zoon hebt ervaren? Dat je zijn afstand begreep en respecteerde, maar dat jouw liefde voor hem er altijd is geweest.
Mogelijk dat dan (ooit, als hij er aan toe is) voor hem ook puzzelstukjes vallen. Iets snapt van zijn familiegeschiedenis.
Als niet, ook goed natuurlijk. Maar ik kan me voorstellen dat dit ooit, ergens in het proces, helpend kan zijn voor zoon.
Als kind snap je zelden dat een ouder suicide (of in jouw geval euthanasie) verkiest boven het leven of jou als kind (zelfs als er geen contact is). Mijn vader heeft suicide gepleegd, maar ik snapte in zijn geval volledig waarom. Ook omdat we gesprekken hebben gevoerd.
En ik weet dat je niet de dood boven je kind kiest, maar dat er geen opties meer zijn, ondanks je kind. Misschien is het wel mooi om dit in je eigen bewoording aan hem uit te kunnen leggen.
In de afgelopen jaren als er wat contact was wel willen bespreken maar zoon wil daar niets van weten. Het verleden is afgesloten voor hem.
Ik wilde het wel graag om een paar redenen . Zodat hij misschien beter gaat begrijpen waar bepaald gedrag vandaan kwam. Niet om het goed te praten maar zodat hij het kan plaatsen.
Hij heeft 2 jaar geleden aangegeven dat hij er vrede mee heeft dat ik euthanasie wil. Meermaals aangegeven dat mijn problematiek NIETS met hem te maken heeft ! Dat hij juist een hele belangrijke positief onderdeel van mijn leven is . Maar dat dit ook weer lastig is om te noemen omdat hij dit kan opvatten als verantwoordelijk voelen en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Mijn begeleider heeft hem ook aangeboden een keer of meerdere keren met hem te praten om dingen uit te leggen, vragen te beantwoorden of wat hij maar wil. Had zoon geen behoefte aan.
Zoon is volwassen en mag zijn eigen keuzes maken. En meer dan aangeven dat ik mijn twijfels heb bij zijn keuze en hij ren alle tijde bij mij mag komen ksn ik niet. Ik denk dat hij geen goede keuze maakt door geen afscheid te nemen. Of dat eenmalig is of nog een aantal keren contact. Hij wil niet. ( of durft niet dat weet ik niet ) ik kan niet anders dan dat respecteren.
En ja dat is ongelooflijk moeilijk want ik wil niets liever dan hem zien en spreken en weten hoe het met hem gaat ! Ik weet ook als geen ander hoe het is als je ouders over je grens gaan.
Bij hem op de stoep staan, wat Pioen aangaf is wat mij betreft echt niet oke ! Ik heb de afgelopen 7 jaar heel bewust een aantal plekken vermeden . Zijn school, zijn werkplek , zijn huis. Toen hij nog in zelfde woonplaats woonde scande Ik als ik buiten was continu. Zie ik hem en bij twijfel sloeg mijn hart over . En een paar keer heb ik hem gezien waarvan 1 keer hij mij ook. Wat heb ik gehuild ..
Ik vind het meer dan verschrikkelijk dat ik hem beschadigd heb !! Ondanks alle inspanningen van mij is het niet gelukt om hem dat te besparen. En dan een vader die mij kapot wil maken , over de rug van zoon , tja dan heb je als zoon echt pech ! Ik was geen slechte moeder ! Ik heb hem altijd op 1 gezet. Hulp ingeschakeld en echt ymeer dan 100% mijn best gedaan juist omdat ik weet hoe beschadigd je kan worden. Maar het is niet gelukt. Dat herstellen kan maar voor een deel. Door iig te erkennen dat hij door mij beschadigd is en dat ik alles wil doen om dit te herstellen. Het erkennen heb ik gedaan. Herstellen dat moet zoon dan ook willen / kunnen .
Zijn vader houdt hem actief bij mij vandaan. Dus is dit het.
Hij weet dat hij 24/7 bij mij mag komen. Met alles .
dinsdag 8 september 2026 om 16:38
Dat is wel het plan . Moet ff nieuwe serie opstarten. Vorige is uit. Simpele maaltijd, en nog met de hond wandelen. Verder niets. Ik stap vandaag gewoon door alle haren van de hond heen...MissUnderstood schreef: ↑08-09-2026 16:22Nou, al met al toch redelijk positief verlopen, Almostdone. En ook nog boodschappen gedaan, fijn. Hopelijk kun je dan nu even een beetje ontspannen; lekker even met de beentjes omhoog op de bank een lekkere serie kijken ofzo.
dinsdag 8 september 2026 om 17:28
Ik lees je, almostdone. Met die kantekeningen: hij is net 20 én hij staat nog onder de vleugels van zijn vader waar hij loyaal aan moet zijn (bewust of onbewust). Ja, hij is volwassen. Maar ook een soort van net puber-af.
Weten dat jij wil sterven en daar actief mee bezig zijn, kan voor hem mogelijk ook een reden zijn om geen contact te hebben. Omdat je dan het onvermijdelijke maar alvast laat gebeuren ofzo.
Een afscheidsbrief maken gaat mijns inziens niet over iemands grens: je bent al overleden, het is geen manipulatie meer tot contact oid. En hij kan de brief in een la leggen en op zn 40e in therapie alsnog te voorschijn halen. Of zijn partner kan het voor hem lezen en interpreteren.
Hij wil nu geen contact. Hij wil nu geen antwoorden. Maar dat is geen vaststaand feit. Naarmate je ouder wordt en tegen meer dingen aanloopt, wordt ook je verleden en afkomst belangrijker. Althans, dat is mijn ervaring.
Je hoeft het niet te doen. Echt niet. Maar laat het niet omdat je bang bent dat je teveel bent. Want zelfs als dat zo zou zijn kan hij de brief verscheuren.
Wat betreft traumatiseren: iedereen heeft zijn eigen kruis te dragen en geen kind komt ongeschonden uit de strijd. Ik vermoed zomaar dat jij het beter hebt gedaan dan wat jou vroeger is aangedaan. En je hebt alles uit liefde gedaan en met wat voor jou mogelijk was. Dus voel je niet schuldig: je had het waarschijnlijk niet anders kunnen doen.
Ik vind je in elk geval moedig, dat je zoon in liefde loslaat. Ook als jouw hart anders zou willen. Dat getuigt wat mij betreft al van heel veel liefde.
Weten dat jij wil sterven en daar actief mee bezig zijn, kan voor hem mogelijk ook een reden zijn om geen contact te hebben. Omdat je dan het onvermijdelijke maar alvast laat gebeuren ofzo.
Een afscheidsbrief maken gaat mijns inziens niet over iemands grens: je bent al overleden, het is geen manipulatie meer tot contact oid. En hij kan de brief in een la leggen en op zn 40e in therapie alsnog te voorschijn halen. Of zijn partner kan het voor hem lezen en interpreteren.
Hij wil nu geen contact. Hij wil nu geen antwoorden. Maar dat is geen vaststaand feit. Naarmate je ouder wordt en tegen meer dingen aanloopt, wordt ook je verleden en afkomst belangrijker. Althans, dat is mijn ervaring.
Je hoeft het niet te doen. Echt niet. Maar laat het niet omdat je bang bent dat je teveel bent. Want zelfs als dat zo zou zijn kan hij de brief verscheuren.
Wat betreft traumatiseren: iedereen heeft zijn eigen kruis te dragen en geen kind komt ongeschonden uit de strijd. Ik vermoed zomaar dat jij het beter hebt gedaan dan wat jou vroeger is aangedaan. En je hebt alles uit liefde gedaan en met wat voor jou mogelijk was. Dus voel je niet schuldig: je had het waarschijnlijk niet anders kunnen doen.
Ik vind je in elk geval moedig, dat je zoon in liefde loslaat. Ook als jouw hart anders zou willen. Dat getuigt wat mij betreft al van heel veel liefde.
dinsdag 8 september 2026 om 19:30
Elize 2 ik neem je overweging mee want je hebt zeker hele goede punten ! Dank hiervoor !
Wat maakte dat jij de suicide van je vader wel kon begrijoen ? Als je daar iets over kwijt wilt tenminste. Ik sta open voor advies want ik wil het allemaal echt zo goed mogelijk achterlaten . Financieel en qua regel dingen is daar een onderdeel van maar ik heb voor euthanasie gekozen omdat ik zoveel als ik kan wil voorkomen dat hij met vragen achterblijft. ( en anderen)
Wat maakte dat jij de suicide van je vader wel kon begrijoen ? Als je daar iets over kwijt wilt tenminste. Ik sta open voor advies want ik wil het allemaal echt zo goed mogelijk achterlaten . Financieel en qua regel dingen is daar een onderdeel van maar ik heb voor euthanasie gekozen omdat ik zoveel als ik kan wil voorkomen dat hij met vragen achterblijft. ( en anderen)
dinsdag 8 september 2026 om 19:52
Is het misschien een idee om je zoon de link van dit topic te sturen vlak voordat je gaat overlijdt? Of dat je een begeleider dat vraagt te doen na je dood? Of je schrijft wat je aan hem kwijt wilt op en laat dat sturen als je er niet meer bent?
Welllicht zit hij later toch vol met vragen, als hij wat onder de invloed van zijn vader vandaan komt. Of gewoon ouder en wijzer is geworden en niet meer oordeelt of wat dan ook. Of als hij zelf vader wordt, ik noem maar wat.
Welllicht zit hij later toch vol met vragen, als hij wat onder de invloed van zijn vader vandaan komt. Of gewoon ouder en wijzer is geworden en niet meer oordeelt of wat dan ook. Of als hij zelf vader wordt, ik noem maar wat.
Jankerd
dinsdag 8 september 2026 om 19:57
Het volgende kun je op verschillende manieren lezen . Ik wil daarom van te voren heel duidelijk maken dat dit geen oproep tot bedelen voor hulp is. Ik hoop dat mensen misschien ideeen hebben waar ik niet aan heb gedacht en waar ik wel iets mee kan !
Reden dat ik dit noem is dat onder een vorige nick hulp vroeg voor iets en dat leverde hulp acties op en dat zagen een aantal mensen , absoluut ten onrechte , als bedelen. Ik vraag naar oplossingen, niets meer of minder.
Goed, ik zou heel graag , in de weken voor mijn euthanasie een paar dagen naar zee gaan. Samen met mijn hond . Een accomodatie huren gaat wel lukken denk ik. Waar het op vast loopt is vervoer. Ik heb geen rijbewijs. Ik woon in Drenthe . Mijn netwerk is zeer beperkt. Misschien 1 iemand die 1 keer kan rijden. Dat is fijn maar ik moet ook weer terug.
Waar ik tegenaan loop en dat zal voor een aantal mensen lastig voor te stellen is. Met de trein, met hond ( die nog nooit in trein heeft gezeten ) en bagage dat is to much voor mij. Te veel spanning , prikkels , kans op paniek/ herbeleving.
Er bestaat automaatje. Maar dan moet ik bij een vreemd iemand in de auto. Dat gaat een heel heftig trauma triggeren .
Ik zie geen oplossing. Ik wil graag, heb verder geen bucketlist. Of moet ik het gewoon loslaten ? Ik kan natuurlijk prima doodgaan zonder paar dagen zee/ strand.
Ik bedoel bij zee/ strand de Noordzee. Denk aan Egmond aan zee, Noordwijk, Callantsoog, Schoorl, Bergen aan zee.
Wat ik bedacht had maar is wel een erg out off the box en ook prijzige oplossing. Ik bied iemand die ik ken een weekend in een huisje aan met als tegenprestatie dat zij voot vervoer zorgen. Ik zal dan 2 accomodaties moeten huren. Dat gaat niet luxe worden wat voor mezelf niet erg is maar de anderen zitten dan ook niet luxe.
Denk ik nu te moeilijk? Gewoon loslaten ?
Het is geen hele ingewikkelde bucketlist iets opzich.
Laat jullie ideeën maar los . Of zeg dat ik het los moet laten want kan niet.
Reden dat ik dit noem is dat onder een vorige nick hulp vroeg voor iets en dat leverde hulp acties op en dat zagen een aantal mensen , absoluut ten onrechte , als bedelen. Ik vraag naar oplossingen, niets meer of minder.
Goed, ik zou heel graag , in de weken voor mijn euthanasie een paar dagen naar zee gaan. Samen met mijn hond . Een accomodatie huren gaat wel lukken denk ik. Waar het op vast loopt is vervoer. Ik heb geen rijbewijs. Ik woon in Drenthe . Mijn netwerk is zeer beperkt. Misschien 1 iemand die 1 keer kan rijden. Dat is fijn maar ik moet ook weer terug.
Waar ik tegenaan loop en dat zal voor een aantal mensen lastig voor te stellen is. Met de trein, met hond ( die nog nooit in trein heeft gezeten ) en bagage dat is to much voor mij. Te veel spanning , prikkels , kans op paniek/ herbeleving.
Er bestaat automaatje. Maar dan moet ik bij een vreemd iemand in de auto. Dat gaat een heel heftig trauma triggeren .
Ik zie geen oplossing. Ik wil graag, heb verder geen bucketlist. Of moet ik het gewoon loslaten ? Ik kan natuurlijk prima doodgaan zonder paar dagen zee/ strand.
Ik bedoel bij zee/ strand de Noordzee. Denk aan Egmond aan zee, Noordwijk, Callantsoog, Schoorl, Bergen aan zee.
Wat ik bedacht had maar is wel een erg out off the box en ook prijzige oplossing. Ik bied iemand die ik ken een weekend in een huisje aan met als tegenprestatie dat zij voot vervoer zorgen. Ik zal dan 2 accomodaties moeten huren. Dat gaat niet luxe worden wat voor mezelf niet erg is maar de anderen zitten dan ook niet luxe.
Denk ik nu te moeilijk? Gewoon loslaten ?
Het is geen hele ingewikkelde bucketlist iets opzich.
Laat jullie ideeën maar los . Of zeg dat ik het los moet laten want kan niet.
dinsdag 8 september 2026 om 20:07
Maar mensen hier zijn toch ook vreemd?Almostdone1 schreef: ↑08-09-2026 19:57Het volgende kun je op verschillende manieren lezen . Ik wil daarom van te voren heel duidelijk maken dat dit geen oproep tot bedelen voor hulp is. Ik hoop dat mensen misschien ideeen hebben waar ik niet aan heb gedacht en waar ik wel iets mee kan !
Reden dat ik dit noem is dat onder een vorige nick hulp vroeg voor iets en dat leverde hulp acties op en dat zagen een aantal mensen , absoluut ten onrechte , als bedelen. Ik vraag naar oplossingen, niets meer of minder.
Goed, ik zou heel graag , in de weken voor mijn euthanasie een paar dagen naar zee gaan. Samen met mijn hond . Een accomodatie huren gaat wel lukken denk ik. Waar het op vast loopt is vervoer. Ik heb geen rijbewijs. Ik woon in Drenthe . Mijn netwerk is zeer beperkt. Misschien 1 iemand die 1 keer kan rijden. Dat is fijn maar ik moet ook weer terug.
Waar ik tegenaan loop en dat zal voor een aantal mensen lastig voor te stellen is. Met de trein, met hond ( die nog nooit in trein heeft gezeten ) en bagage dat is to much voor mij. Te veel spanning , prikkels , kans op paniek/ herbeleving.
Er bestaat automaatje. Maar dan moet ik bij een vreemd iemand in de auto. Dat gaat een heel heftig trauma triggeren .
Ik zie geen oplossing. Ik wil graag, heb verder geen bucketlist. Of moet ik het gewoon loslaten ? Ik kan natuurlijk prima doodgaan zonder paar dagen zee/ strand.
Ik bedoel bij zee/ strand de Noordzee. Denk aan Egmond aan zee, Noordwijk, Callantsoog, Schoorl, Bergen aan zee.
Wat ik bedacht had maar is wel een erg out off the box en ook prijzige oplossing. Ik bied iemand die ik ken een weekend in een huisje aan met als tegenprestatie dat zij voot vervoer zorgen. Ik zal dan 2 accomodaties moeten huren. Dat gaat niet luxe worden wat voor mezelf niet erg is maar de anderen zitten dan ook niet luxe.
Denk ik nu te moeilijk? Gewoon loslaten ?
Het is geen hele ingewikkelde bucketlist iets opzich.
Laat jullie ideeën maar los . Of zeg dat ik het los moet laten want kan niet.
Ik ga even voor je nadenken. Is taxi ook teveel "vreemd en triggerend"? Anders zou het het proberen waard zijn om een verzoek voor vervoersvoorziening bij de wmo neer te leggen. Ik wil best helpen met een aanvraag (brief onderliggend aan de aanvraag).
dinsdag 8 september 2026 om 20:12
Daar had ik ook al aan gedacht Almostdone, om dit, echtwaar respectvolle, topic dan door te spelen.
Ik wil wel mee naar zee ook, mag ik dan wel voor mezelf betalen?
Ik heb een snelwegfobie, maar ik heb ook 2 welwillende mannen, mijn man of mijn zoon.
Aan zee vinden mijn, ukkiepukkies, echt geweldig.
Ik heb 2 jack russels zonder papieren.
Ik woon in de prov Groningen.
Ik wil wel mee naar zee ook, mag ik dan wel voor mezelf betalen?
Ik heb een snelwegfobie, maar ik heb ook 2 welwillende mannen, mijn man of mijn zoon.
Aan zee vinden mijn, ukkiepukkies, echt geweldig.
Ik heb 2 jack russels zonder papieren.
Ik woon in de prov Groningen.
Waar zouden we zijn zonder beroepsgeheim.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in