Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
vrijdag 7 augustus 2026 om 13:16
Almostdone, wat fijn! Dat maakt de afgelopen weken niet ineens ongedaan, maar het geeft in ieder geval wel een beetje vertrouwen voor de komende periode. Als de hulpverleners zelf al aangeven dat dit niet zo had moeten lopen, hoop en verwacht ik dat ze er dus heel erg voor gaan waken niet dezelfde fout weer te maken.
Fijn; ik ben blij voor je.
Fijn; ik ben blij voor je.
vrijdag 7 augustus 2026 om 16:24
Dat het zo uit de klauwen liep lag niet zozeer aan de therapeute. Er gingen zich allerlei mensen zich ertegenaan bemoeien zonder inhoudelijk van mijn situatie op de hoogte te zijn. En van deze mensen wilde niemand luisteren naar de therapeute, laat staan naar mij. En wat het extra ingewikkeld maakte was dat in deze actie de geneesheer directeur voorop liep.
Ik hrb bv de afspraak dat ik 's avonds en in het weekend met de crisisdienst mag bellen. Zodra ik in crisis dreig te raken mag ik bellen.
Dat is een afspraak die buiten de reguliere afspraken valt. Dan is het de bedoeling dat je het overdag probeert te regelen met je eigen team.
Dat deed ik ook maar door mijn situatie en diagnoses is ten alle tijde mogen bellen met de crisisdienst toegevoegd.
Soms bel ik een week niet en soms bel ik 6 keer in een week. Soms bel ik kort, soms , als hun werk het toelaat snachts , bel ik 1.5 uur.
Van de betrokken personen van zowel crisisdienst als mijn team is iedereen akkoord met deze constructie. Het werkt wn dat is mooi.
Maar psychiater, die mijn situatie blijkbaar vergeten was , vond hier ineens wat van en heeft alles stop gezet.
Dat psychiater het opvalt dat het anders loopt dan bij andere is niets mis mee.
Het ging fout toen hij foute aannames deed, ruzie met het team, dat crisisdienst zich met medicatie beleid bemoeide wat niet het geval was. En dat het volgens psychiater onbegonnen werk was om mij te woord te staan.
Zonder checken was dit zijn oordeel. Alles stopt.
Geen antwoord op de mail, geen terugkoppeling of uitleg. Geen checken of zijn aannames wel klopten . Sterker nog toen therapeute aangaf dat de relatie met mij en het team prima was bleef psychiater/ geneesheer directeur volhouden dat ik ruzie had met mijn team.
Dus werden er maatregelen genomen en zorg ontzegd, ik moest eerst maar zorgen voor een normaal contact met mijn team.
Hij wilde mij absoluut niet spreken.
Ik kreeg dus , zo heb ik het echt ervaren , een veroordeling en een straf, geen zorg voor patient .
Ik kon geen kant op. En had echt zorg nodig. En ik had een normaal contact met mijn team wat mijn team beaamde.
En daar vind ik wel iets van. Ik heb alleen de vraag gesteld bij wie ik moest zijn nu psychiater op vakantie is. Want het ging niet goed en begekeider en ik wilden ernstige escalatie voorkomen.
Geen antwoord maar wel een enorme chaos waar niemand het meer wist. En ik nergens terecht kon.
Het is lastig uitleggen en te begrijpen denk ik. Korte samenvatting is : ik vroeg om hulp en ik kreeg chaos en geen enkele zorg meer.
Ik hrb bv de afspraak dat ik 's avonds en in het weekend met de crisisdienst mag bellen. Zodra ik in crisis dreig te raken mag ik bellen.
Dat is een afspraak die buiten de reguliere afspraken valt. Dan is het de bedoeling dat je het overdag probeert te regelen met je eigen team.
Dat deed ik ook maar door mijn situatie en diagnoses is ten alle tijde mogen bellen met de crisisdienst toegevoegd.
Soms bel ik een week niet en soms bel ik 6 keer in een week. Soms bel ik kort, soms , als hun werk het toelaat snachts , bel ik 1.5 uur.
Van de betrokken personen van zowel crisisdienst als mijn team is iedereen akkoord met deze constructie. Het werkt wn dat is mooi.
Maar psychiater, die mijn situatie blijkbaar vergeten was , vond hier ineens wat van en heeft alles stop gezet.
Dat psychiater het opvalt dat het anders loopt dan bij andere is niets mis mee.
Het ging fout toen hij foute aannames deed, ruzie met het team, dat crisisdienst zich met medicatie beleid bemoeide wat niet het geval was. En dat het volgens psychiater onbegonnen werk was om mij te woord te staan.
Zonder checken was dit zijn oordeel. Alles stopt.
Geen antwoord op de mail, geen terugkoppeling of uitleg. Geen checken of zijn aannames wel klopten . Sterker nog toen therapeute aangaf dat de relatie met mij en het team prima was bleef psychiater/ geneesheer directeur volhouden dat ik ruzie had met mijn team.
Dus werden er maatregelen genomen en zorg ontzegd, ik moest eerst maar zorgen voor een normaal contact met mijn team.
Hij wilde mij absoluut niet spreken.
Ik kreeg dus , zo heb ik het echt ervaren , een veroordeling en een straf, geen zorg voor patient .
Ik kon geen kant op. En had echt zorg nodig. En ik had een normaal contact met mijn team wat mijn team beaamde.
En daar vind ik wel iets van. Ik heb alleen de vraag gesteld bij wie ik moest zijn nu psychiater op vakantie is. Want het ging niet goed en begekeider en ik wilden ernstige escalatie voorkomen.
Geen antwoord maar wel een enorme chaos waar niemand het meer wist. En ik nergens terecht kon.
Het is lastig uitleggen en te begrijpen denk ik. Korte samenvatting is : ik vroeg om hulp en ik kreeg chaos en geen enkele zorg meer.
vrijdag 7 augustus 2026 om 21:00
Lieve mensen hier.
Ik ga op anoniem en wil graag de reden uitleggen.
Ik ben hier in een warm bad terecht gekomen ! Heel fijn !
Ik ben hier eerder geweest met een andere account , jaren terug en daar een hele fijne vriendschap aan 6overgehouden.
Met deze vriendin is ruzie onstaan , ligt aan mij, en contact is verbroken.
Haar hier regelmatig maar ook onverwacht tegenkomen ga ik niet trekken.
Met hier bedoel ik viva en niet mijn topic.
Ik zie ff geen andere oplossing voor mij. Ik kan weinig hebben momenteel en probeer stressgevende situaties uit de weg te gaan.
Ik ken mezelf en in een aantal dingen ben ik best slecht. Ik wil echt niet voor niets euthanasie.
Dank lieve mensen ! Het was echt fijn hoe jullie met mij hebben meegeleefd!!
Ik vind dat jullie " recht " hebben op uitleg. Verder geen bedoeling met deze uitleg .
Ik ga op anoniem en wil graag de reden uitleggen.
Ik ben hier in een warm bad terecht gekomen ! Heel fijn !
Ik ben hier eerder geweest met een andere account , jaren terug en daar een hele fijne vriendschap aan 6overgehouden.
Met deze vriendin is ruzie onstaan , ligt aan mij, en contact is verbroken.
Haar hier regelmatig maar ook onverwacht tegenkomen ga ik niet trekken.
Met hier bedoel ik viva en niet mijn topic.
Ik zie ff geen andere oplossing voor mij. Ik kan weinig hebben momenteel en probeer stressgevende situaties uit de weg te gaan.
Ik ken mezelf en in een aantal dingen ben ik best slecht. Ik wil echt niet voor niets euthanasie.
Dank lieve mensen ! Het was echt fijn hoe jullie met mij hebben meegeleefd!!
Ik vind dat jullie " recht " hebben op uitleg. Verder geen bedoeling met deze uitleg .
vrijdag 7 augustus 2026 om 22:05
vrijdag 4 september 2026 om 09:45
Hallo iedereen .
Ik heb besloten om hier toch gewoon verder te schrijven. Het helpt mij en daarom wil ik graag hier weer verder schrijven.
Ik zal ff een update geven.
Inmiddels heb ik 2 van de 3 gesprekken met de second opinion psychiater gehad. Dat waren goede en pittige gesprekken. Wel in een aangename sfeer. Het pittige zat em erin dat het de wonden weer ff flink opentrekt .
Het derde gesprek is 15 september en dan hoor ik de conclusie van hem en zijn team.
Het is in mijn hoofd een wisseling van vertrouwen dat het goedkomt en bang dat het niet mag.
Begeleider gaat mee en dat is heel fijn!
Op 24 september komt mijn team van Expertisecentrum Euthanasie bij mij en hoor ik hun conclusie. Dit moet daarna dan binnen Expertisecentrum Euthanasie nog weer besproken worden en dan is het voor 99% zeker. De Scen arts moet dan de procedure nog controleren maar inhoidelijk ligt het dan wel vast dus in die zin is het niet spannend.
Nu eerst met hond wandelen en daarna zal ik nog wat meer updaten qua ggz enzo..
Ik heb besloten om hier toch gewoon verder te schrijven. Het helpt mij en daarom wil ik graag hier weer verder schrijven.
Ik zal ff een update geven.
Inmiddels heb ik 2 van de 3 gesprekken met de second opinion psychiater gehad. Dat waren goede en pittige gesprekken. Wel in een aangename sfeer. Het pittige zat em erin dat het de wonden weer ff flink opentrekt .
Het derde gesprek is 15 september en dan hoor ik de conclusie van hem en zijn team.
Het is in mijn hoofd een wisseling van vertrouwen dat het goedkomt en bang dat het niet mag.
Begeleider gaat mee en dat is heel fijn!
Op 24 september komt mijn team van Expertisecentrum Euthanasie bij mij en hoor ik hun conclusie. Dit moet daarna dan binnen Expertisecentrum Euthanasie nog weer besproken worden en dan is het voor 99% zeker. De Scen arts moet dan de procedure nog controleren maar inhoidelijk ligt het dan wel vast dus in die zin is het niet spannend.
Nu eerst met hond wandelen en daarna zal ik nog wat meer updaten qua ggz enzo..
vrijdag 4 september 2026 om 12:46
Fijn dat je het weer aandurft hier Almost done. Heftig die gesprekken, maar wat fijn dat het relatief snel lijkt te gaan nu. Begrijpelijk dat je heen en weer geslingerd wordt tussen vertrouwen (en hoop) en angst, je bent zo afhankelijk van anderen.
Spannende weken, hopelijk wordt het in elk geval niet verder uitgesteld dan zou je wens om niet nog een kerst mee te hoeven maken uit kunnen komen.
Spannende weken, hopelijk wordt het in elk geval niet verder uitgesteld dan zou je wens om niet nog een kerst mee te hoeven maken uit kunnen komen.
vrijdag 4 september 2026 om 14:47
Oké, mods waren snel deze keer 
Verdere update. Gedoe met ggz speelt nog steeds. Bizarre situatie, gisteren na 7 weken heb ik eindelijk contact gehad over mijn medicatie.
Het vervelende van gedoe met ggz is dat je niet alleen geen zorg krijgt maar het mij dusdanig ontregelde dat het echt crisis werdt.
Begeleider is trouw en zijn baas is als tweede begeleidster aangeschoven. Heel fijn !
Zoals het er nu voorstaat heb ik als euthanasie datum 27 november. Geen kerst wel nog mijn 55 ste verjaardag.
Nu het dichterbij en eruit ziet dat ik mag kom ik in een andere fase emotioneel . Het afscheid nemen is begonnen. Ja het is nog 12 weken maar er zijn al laatste keer momenten .
Ik ben ook een soort aan het rouwen. Dat euthanasie, voor mij, de enige optie is en leven mij niet gelukt is.
Het is best heftig. Mijn diagnoses zijn er gewoon en ook daar moet ik mee dealen.
In de eerste helft van oktober ga ik hopelijk groen licht krijgen. Dan is het nog 6 weken waarin ik max 4 aan regelen van alles wil besteden en de laatste 2 weken wil ik in rust me voorbereiden op de euthanasie. Misschien nog een midweekje met de hond naar zee maar dat hangt van nogal wat dingen af of dat gaat lukken ( vervoer, geld, hoe zit ik erbij ( is het vertrouwd ?)
Verdere update. Gedoe met ggz speelt nog steeds. Bizarre situatie, gisteren na 7 weken heb ik eindelijk contact gehad over mijn medicatie.
Het vervelende van gedoe met ggz is dat je niet alleen geen zorg krijgt maar het mij dusdanig ontregelde dat het echt crisis werdt.
Begeleider is trouw en zijn baas is als tweede begeleidster aangeschoven. Heel fijn !
Zoals het er nu voorstaat heb ik als euthanasie datum 27 november. Geen kerst wel nog mijn 55 ste verjaardag.
Nu het dichterbij en eruit ziet dat ik mag kom ik in een andere fase emotioneel . Het afscheid nemen is begonnen. Ja het is nog 12 weken maar er zijn al laatste keer momenten .
Ik ben ook een soort aan het rouwen. Dat euthanasie, voor mij, de enige optie is en leven mij niet gelukt is.
Het is best heftig. Mijn diagnoses zijn er gewoon en ook daar moet ik mee dealen.
In de eerste helft van oktober ga ik hopelijk groen licht krijgen. Dan is het nog 6 weken waarin ik max 4 aan regelen van alles wil besteden en de laatste 2 weken wil ik in rust me voorbereiden op de euthanasie. Misschien nog een midweekje met de hond naar zee maar dat hangt van nogal wat dingen af of dat gaat lukken ( vervoer, geld, hoe zit ik erbij ( is het vertrouwd ?)
vrijdag 4 september 2026 om 14:50
Kerst niet lijkt goed haalbaar. En spannend idd. Hulpverleners denken dat het wel goed zit. Ik denk het vaak ook maar er is geen zekerheid en dat geeft bij mij veel onrust. 3 weken wachten op conclusie is ook best lang als je degene bent die moet wachten.S-Groot schreef: ↑04-09-2026 12:46Fijn dat je het weer aandurft hier Almost done. Heftig die gesprekken, maar wat fijn dat het relatief snel lijkt te gaan nu. Begrijpelijk dat je heen en weer geslingerd wordt tussen vertrouwen (en hoop) en angst, je bent zo afhankelijk van anderen.
Spannende weken, hopelijk wordt het in elk geval niet verder uitgesteld dan zou je wens om niet nog een kerst mee te hoeven maken uit kunnen komen.
zaterdag 5 september 2026 om 17:00
Vandaag grijpt het me allemaal naar de strot. Het wachten op oordeel, wat er allemaal nog geregeld moet worden, uit de herbelevingen blijven, me alleen en eenzaam voelen.
Vandaag vooral bezig met Testament. Ik ga er 1 laten opstellen omdat als mijn zoon de erfenis weigert het normaal gesproken naar mijn ouders zou gaan. Dat wil ik absoluut niet!
Ik heb 1 goed doel nu. Stichting KEA.
Uiteraard zijn er wel honderd goede doelen te vinden maar het voelt zo onpersoonlijk.
Clinic clowns is wel optie.
Het gaat om een 5000 in totaal dus ook geen wereldbedrag al ben ik wel trots dat ik na ruim 21 jaar geen schulden heb. En alles netjes heb geregeld.
Voor inboedel heeft mijn buddy wel wat opties. Hij is actief in vluchtelingen werk en als inboedel naar statushouders gaat ben ik daar blij mee. De rest gaat naar de stort.
Wat afleiding is wel gewenst Vandaag.
Vandaag vooral bezig met Testament. Ik ga er 1 laten opstellen omdat als mijn zoon de erfenis weigert het normaal gesproken naar mijn ouders zou gaan. Dat wil ik absoluut niet!
Ik heb 1 goed doel nu. Stichting KEA.
Uiteraard zijn er wel honderd goede doelen te vinden maar het voelt zo onpersoonlijk.
Clinic clowns is wel optie.
Het gaat om een 5000 in totaal dus ook geen wereldbedrag al ben ik wel trots dat ik na ruim 21 jaar geen schulden heb. En alles netjes heb geregeld.
Voor inboedel heeft mijn buddy wel wat opties. Hij is actief in vluchtelingen werk en als inboedel naar statushouders gaat ben ik daar blij mee. De rest gaat naar de stort.
Wat afleiding is wel gewenst Vandaag.
zaterdag 5 september 2026 om 18:58
Nee dat kan niet. Ik heb een bedrag op mijn rekening maar daar moet ik maand huur, testament, huis leeg halen en afscheidsdiner van betalen . Na mijn overlijden komt er nog een bedrag van mijn uitvaartverzekering op mijn rekening. Geld wat over is van de uitvaart enz.
Er is geen contact met mijn zoon dus geen idee of hij de erfenis überhaupt wil. Ik denk van niet omdat dat voor hem niet goed voelt. Geen contact willen maar wel erfenis. Dat kan ik volgen al zou ik het allerliefste willen dat hij de erfenis wel accepteert. Voor een student is 5000 euro best veel.
Het bedrag is niet zo hoog dat er erfbelasting over betaald moet worden.
Ik doe geen uitvaart maar een afscheidsdiner voor mijn overlijden . Dit moet ik wel voorschieten. Dat lukt hoor.
anoniem_6aad15b22c48a wijzigde dit bericht op 05-09-2026 19:02
6.20% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in