Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
vrijdag 7 augustus 2026 om 13:16
Almostdone, wat fijn! Dat maakt de afgelopen weken niet ineens ongedaan, maar het geeft in ieder geval wel een beetje vertrouwen voor de komende periode. Als de hulpverleners zelf al aangeven dat dit niet zo had moeten lopen, hoop en verwacht ik dat ze er dus heel erg voor gaan waken niet dezelfde fout weer te maken.
Fijn; ik ben blij voor je.
Fijn; ik ben blij voor je.
vrijdag 7 augustus 2026 om 14:37
Helpt het jou en beetje, dat je therapeute zo reageerde uit eigen machteloosheid?
Het haalt je eenzaamheid en probleem niet weg, maar misschien wel een stukje boosheid, onbegrip en ze-geeft-ook-geen-bal-om-wat-er-met-mij gebeurd.
Ze geeft er wel degelijk om, alleen reageert dan op een manier die voor jou niet helpend is.
Misschien lukt het jullie samen om in kaart te brengen hoe helpend reageren voor jou eruit kan zien.
Van wat ik begreep van je: erkennen van het gevoel, niet proberen uit te leggen, maar het gevoel accepteren en helpen te reguleren?
Misschien weet je zelfs concrete vragen te benoemen die ze kan stellen, of dingen die ze kan zeggen?
Fijn dat regiebehandelaar zo doorpakt nu, en dat je extra afspraken krijgt.
De verpleegkundige klinkt ook als mooie toevoeging aan je team.
In mijn beleving zijn die soms wat minder therapeutisch en wat meer praktisch/steunend ingesteld.
Benieuwd wanneer je psychiater tijd heeft, en of de geneesheer directeur in gesprek wil met je.
Ben nieuwsgierig naar wat zijn/hun uitleg/gedachten waren.
Overigens heb ik ook echt ervaring binnen grote ggz waar de lijntjes korter waren, en mijn huidige regiebehandelaar is echt zo efficiënt dat ik er bijna bang van word haha.
Het kán dus echt wel.
Ik hoop dat het bij jou nu ook strakker geregeld gaat worden. Want moeilijk of niet, je bent hun cliënt, en met een goed gaan gewoon handelingsplan en daarin duidelijke afspraken en regels kom je al een heel eind.
Het haalt je eenzaamheid en probleem niet weg, maar misschien wel een stukje boosheid, onbegrip en ze-geeft-ook-geen-bal-om-wat-er-met-mij gebeurd.
Ze geeft er wel degelijk om, alleen reageert dan op een manier die voor jou niet helpend is.
Misschien lukt het jullie samen om in kaart te brengen hoe helpend reageren voor jou eruit kan zien.
Van wat ik begreep van je: erkennen van het gevoel, niet proberen uit te leggen, maar het gevoel accepteren en helpen te reguleren?
Misschien weet je zelfs concrete vragen te benoemen die ze kan stellen, of dingen die ze kan zeggen?
Fijn dat regiebehandelaar zo doorpakt nu, en dat je extra afspraken krijgt.
De verpleegkundige klinkt ook als mooie toevoeging aan je team.
In mijn beleving zijn die soms wat minder therapeutisch en wat meer praktisch/steunend ingesteld.
Benieuwd wanneer je psychiater tijd heeft, en of de geneesheer directeur in gesprek wil met je.
Ben nieuwsgierig naar wat zijn/hun uitleg/gedachten waren.
Overigens heb ik ook echt ervaring binnen grote ggz waar de lijntjes korter waren, en mijn huidige regiebehandelaar is echt zo efficiënt dat ik er bijna bang van word haha.
Het kán dus echt wel.
Ik hoop dat het bij jou nu ook strakker geregeld gaat worden. Want moeilijk of niet, je bent hun cliënt, en met een goed gaan gewoon handelingsplan en daarin duidelijke afspraken en regels kom je al een heel eind.
vrijdag 7 augustus 2026 om 16:24
Dat het zo uit de klauwen liep lag niet zozeer aan de therapeute. Er gingen zich allerlei mensen zich ertegenaan bemoeien zonder inhoudelijk van mijn situatie op de hoogte te zijn. En van deze mensen wilde niemand luisteren naar de therapeute, laat staan naar mij. En wat het extra ingewikkeld maakte was dat in deze actie de geneesheer directeur voorop liep.
Ik hrb bv de afspraak dat ik 's avonds en in het weekend met de crisisdienst mag bellen. Zodra ik in crisis dreig te raken mag ik bellen.
Dat is een afspraak die buiten de reguliere afspraken valt. Dan is het de bedoeling dat je het overdag probeert te regelen met je eigen team.
Dat deed ik ook maar door mijn situatie en diagnoses is ten alle tijde mogen bellen met de crisisdienst toegevoegd.
Soms bel ik een week niet en soms bel ik 6 keer in een week. Soms bel ik kort, soms , als hun werk het toelaat snachts , bel ik 1.5 uur.
Van de betrokken personen van zowel crisisdienst als mijn team is iedereen akkoord met deze constructie. Het werkt wn dat is mooi.
Maar psychiater, die mijn situatie blijkbaar vergeten was , vond hier ineens wat van en heeft alles stop gezet.
Dat psychiater het opvalt dat het anders loopt dan bij andere is niets mis mee.
Het ging fout toen hij foute aannames deed, ruzie met het team, dat crisisdienst zich met medicatie beleid bemoeide wat niet het geval was. En dat het volgens psychiater onbegonnen werk was om mij te woord te staan.
Zonder checken was dit zijn oordeel. Alles stopt.
Geen antwoord op de mail, geen terugkoppeling of uitleg. Geen checken of zijn aannames wel klopten . Sterker nog toen therapeute aangaf dat de relatie met mij en het team prima was bleef psychiater/ geneesheer directeur volhouden dat ik ruzie had met mijn team.
Dus werden er maatregelen genomen en zorg ontzegd, ik moest eerst maar zorgen voor een normaal contact met mijn team.
Hij wilde mij absoluut niet spreken.
Ik kreeg dus , zo heb ik het echt ervaren , een veroordeling en een straf, geen zorg voor patient .
Ik kon geen kant op. En had echt zorg nodig. En ik had een normaal contact met mijn team wat mijn team beaamde.
En daar vind ik wel iets van. Ik heb alleen de vraag gesteld bij wie ik moest zijn nu psychiater op vakantie is. Want het ging niet goed en begekeider en ik wilden ernstige escalatie voorkomen.
Geen antwoord maar wel een enorme chaos waar niemand het meer wist. En ik nergens terecht kon.
Het is lastig uitleggen en te begrijpen denk ik. Korte samenvatting is : ik vroeg om hulp en ik kreeg chaos en geen enkele zorg meer.
Ik hrb bv de afspraak dat ik 's avonds en in het weekend met de crisisdienst mag bellen. Zodra ik in crisis dreig te raken mag ik bellen.
Dat is een afspraak die buiten de reguliere afspraken valt. Dan is het de bedoeling dat je het overdag probeert te regelen met je eigen team.
Dat deed ik ook maar door mijn situatie en diagnoses is ten alle tijde mogen bellen met de crisisdienst toegevoegd.
Soms bel ik een week niet en soms bel ik 6 keer in een week. Soms bel ik kort, soms , als hun werk het toelaat snachts , bel ik 1.5 uur.
Van de betrokken personen van zowel crisisdienst als mijn team is iedereen akkoord met deze constructie. Het werkt wn dat is mooi.
Maar psychiater, die mijn situatie blijkbaar vergeten was , vond hier ineens wat van en heeft alles stop gezet.
Dat psychiater het opvalt dat het anders loopt dan bij andere is niets mis mee.
Het ging fout toen hij foute aannames deed, ruzie met het team, dat crisisdienst zich met medicatie beleid bemoeide wat niet het geval was. En dat het volgens psychiater onbegonnen werk was om mij te woord te staan.
Zonder checken was dit zijn oordeel. Alles stopt.
Geen antwoord op de mail, geen terugkoppeling of uitleg. Geen checken of zijn aannames wel klopten . Sterker nog toen therapeute aangaf dat de relatie met mij en het team prima was bleef psychiater/ geneesheer directeur volhouden dat ik ruzie had met mijn team.
Dus werden er maatregelen genomen en zorg ontzegd, ik moest eerst maar zorgen voor een normaal contact met mijn team.
Hij wilde mij absoluut niet spreken.
Ik kreeg dus , zo heb ik het echt ervaren , een veroordeling en een straf, geen zorg voor patient .
Ik kon geen kant op. En had echt zorg nodig. En ik had een normaal contact met mijn team wat mijn team beaamde.
En daar vind ik wel iets van. Ik heb alleen de vraag gesteld bij wie ik moest zijn nu psychiater op vakantie is. Want het ging niet goed en begekeider en ik wilden ernstige escalatie voorkomen.
Geen antwoord maar wel een enorme chaos waar niemand het meer wist. En ik nergens terecht kon.
Het is lastig uitleggen en te begrijpen denk ik. Korte samenvatting is : ik vroeg om hulp en ik kreeg chaos en geen enkele zorg meer.
vrijdag 7 augustus 2026 om 21:00
Lieve mensen hier.
Ik ga op anoniem en wil graag de reden uitleggen.
Ik ben hier in een warm bad terecht gekomen ! Heel fijn !
Ik ben hier eerder geweest met een andere account , jaren terug en daar een hele fijne vriendschap aan 6overgehouden.
Met deze vriendin is ruzie onstaan , ligt aan mij, en contact is verbroken.
Haar hier regelmatig maar ook onverwacht tegenkomen ga ik niet trekken.
Met hier bedoel ik viva en niet mijn topic.
Ik zie ff geen andere oplossing voor mij. Ik kan weinig hebben momenteel en probeer stressgevende situaties uit de weg te gaan.
Ik ken mezelf en in een aantal dingen ben ik best slecht. Ik wil echt niet voor niets euthanasie.
Dank lieve mensen ! Het was echt fijn hoe jullie met mij hebben meegeleefd!!
Ik vind dat jullie " recht " hebben op uitleg. Verder geen bedoeling met deze uitleg .
Ik ga op anoniem en wil graag de reden uitleggen.
Ik ben hier in een warm bad terecht gekomen ! Heel fijn !
Ik ben hier eerder geweest met een andere account , jaren terug en daar een hele fijne vriendschap aan 6overgehouden.
Met deze vriendin is ruzie onstaan , ligt aan mij, en contact is verbroken.
Haar hier regelmatig maar ook onverwacht tegenkomen ga ik niet trekken.
Met hier bedoel ik viva en niet mijn topic.
Ik zie ff geen andere oplossing voor mij. Ik kan weinig hebben momenteel en probeer stressgevende situaties uit de weg te gaan.
Ik ken mezelf en in een aantal dingen ben ik best slecht. Ik wil echt niet voor niets euthanasie.
Dank lieve mensen ! Het was echt fijn hoe jullie met mij hebben meegeleefd!!
Ik vind dat jullie " recht " hebben op uitleg. Verder geen bedoeling met deze uitleg .
vrijdag 7 augustus 2026 om 22:05
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in