Rammelende eierstokken

29-07-2009 14:18 2516 berichten
Alle reacties Link kopieren
Een aangepast bericht van Blont:

Wie wil er meepraten over haar kinderwens?

Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!

Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten



xx
Je kan denk ik alleen maar afwachten. Ik zou je adviseren om niet te vaak met je vriend erover te praten. Tenminste, dat heeft bij mijn vriend goed gewerkt. Dus niet de druk teveel opvoeren. Ik weet niet hoe oud je bent, maar om ons heen worden nu ineens veel babies geboren. En mijn vriend is nu ineens om! (nu vind ik het zelf weer een beetje eng..) Het voelt nu ook wel fijn omdat het uit hem zelf gekomen is, en niet omdat hij mij tegemoet komt. Dat zou jij toch ook niet willen? Ik neem aan dat jij het ook pas wil als je vriend er helemaal klaar voor is.



Weet trouwens ook dat 'wacht maar af' makkelijk gezegd is, want het gevoel van rammelende eierstokken kan heel sterk zijn...
Alle reacties Link kopieren
Waarom is je vriend er nog niet klaar voor? Is dat leeftijd? Of wil hij nog dingen doen?



Antwoord op je laatste vraag is toch even wachten. Laat er duidelijkheid wezen. Als je vriend als reden geeft dat hij nog graag een aantal jaar wil feesten en reizen dan kan je je daar op instellen. Als hij zegt dat hij het nog niet weet wanneer dan kan je het beter ook voor je eigen bestwil voorlopig loslaten.
Alle reacties Link kopieren
Same here....bij mij rammelt het al een paar jaar. Vriend wil eigenlijk nog wachten omdat hij zichzelf nog te jong vindt.



Advies: hoe meer ik erover begin hoe kriebeliger hij wordt. Je kan eigenlijk niks doen dan afwachten....Ik heb wel tegen mijn vriend gezegd dat ik niet nog eens 3 jaar wil wachten dus dan kan hij daar ook rekening mee houden.



Maar het blijft kut. Als ik nu bijvoorbeeld reclamefolders zie met een leuk kinderfietsje of een aanbieding voor een kinderwagen schiet er altijd door mijn hoofd of ik het niet alvast zal kopen.... sneu he.
Alle reacties Link kopieren
Pipo79,



Ik ben 25 en mijn vriend is 26. Ik ervaar net als jij dat er om me heen steeds meer mensen zwanger zijn. Dit zijn meestal 'oude' bekenden van mij dus hij raakt hier niet door geprikkeld.

Ik snap wat je bedoeld met het wachten tot het uit hemzelf komt. Ik vind ook dat je samen kiest voor kinderen. Maar ik vind ook wel dat je beiden moet geven en nemen. Ik krijg nu een beetje het gevoel dat ik constant moet geven, mijn geduld.



Aruba,



Mijn vriend is bang dat hij 'dingen' niet meer kan doen wanneer er een kleintje komt. Ik heb hem al gezegd dat zijn vriendenavondjes, uitstapjes en motorritjes hier niet onder hoeven te lijden. Ik zie niet in waarom hij dat zou moeten inleveren als er een kindje komt.
Alle reacties Link kopieren
Blont, je kunt toch onmogelijk zo naïef zijn om te denken dat jullie leven en het leven van je vriend niet compleet op zijn kop komt te staan als er wel een baby komt?



En nu, vooraf, is het gemakkelijk praten dat hij zijn dingen niet in hoeft te leveren. Alsof je nu al kunt inschatten hoe je daar na de geboorte van een kind over denkt!
Alle reacties Link kopieren
Boefje1980,



Ik begrijp zo wat je bedoeld! Het is zo moeilijk...

Hoe meer ik erover praat hoe meer hij er tegenin gaat. We praten dus niet heel veel over dit onderwerp omdat ik niet altijd zin heb in een woordenwisseling waarin ik toch vaak niet gehoord wordt.



Hoe kan ik nou het beste aan mijn vriend duidelijk maken hoe ík me voel?
Alle reacties Link kopieren
Pinksterbloempje,



Ik begrijp niet waarom zo aanvallend.

Natuurlijk begrijp ik dat een baby ons leven zal veranderen maar ik zie niet in waarom je de dingen als die ik genoemd heb zou moeten laten.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het nog niet echt. Maar heb hier een omgekeerd verhaal:

Mijn vriend heeft namelijk rammelende zaadleiders

We hebben pas 9 maanden een relatie, maar hij wil heel graag kinderen (hij 33, ik 30).

Ik ooit ook wel, en merk wel dat mijn reactie op babies om me heen begint om te slaan van "Aaargh, dat nooit!" naar "Aaaag, wat schattig! Mag ik even vasthouden?"

Maar ja, vind 9 maanden relatie nog veels te kort. Hij wil heel graag, en zegt het zeker te weten, ook juist met mij, maar gelukkig begrijpt 'ie ook wel dat ik eerst wat meer basis wil bouwen samen.

Ik denk dat ik wat dat betreft in een luxe positie zit met zo'n vent
Alle reacties Link kopieren
quote:Blont schreef op 29 juli 2009 @ 15:09:

Mijn vriend is bang dat hij 'dingen' niet meer kan doen wanneer er een kleintje komt. Ik heb hem al gezegd dat zijn vriendenavondjes, uitstapjes en motorritjes hier niet onder hoeven te lijden. Ik zie niet in waarom hij dat zou moeten inleveren als er een kindje komt.Nou... ik zie dat wel... Ik denk zelfs dat hij gelijk heeft. Hij zal compromissen moeten sluiten maar daar heeft hij zo te horen nog geen zin in.
Alle reacties Link kopieren
Als je dit al aanvallend vindt...

Ik vind het gewoon een tikje simpel om te zeggen: vriend kan gewoon door gaan met zijn dingen.



Ik kan je bijna garanderen dat je dan vlak na de geboorte een topic hier opent met de titel: vriend gaat gewoon zijn gang en laat mij met de baby zitten...



Je kunt wel graag een kind willen, maar als je vriend er (nog) niet klaar voor is, dan heb je dat te accepteren. Hem de zaken gemakkelijker voorspiegelen dan dat ze zijn, vind ik geen goede zaak.
Alle reacties Link kopieren
quote:Aruba schreef op 29 juli 2009 @ 15:19:

[...]



Nou... ik zie dat wel... Ik denk zelfs dat hij gelijk heeft. Hij zal compromissen moeten sluiten maar daar heeft hij zo te horen nog geen zin in.Juist. Precies mijn punt Aruba. Een kind brengt verandering met zich mee, dus je moet niet gaan ontkennen dat dat zo is.
@ Blont: Tja, ik had nog wel een goed argument... Ik ben 30 en vanaf dan gaat je vruchtbaarheid gewoon significant naar beneden. Daar was mijn vriend wel gevoelig voor.



Moet zeggen dat wij hiervoor het dus niet erover eens waren en dat vond ik ook een heel frustrerende tijd! Je voelt gewoon door je hele lijf dat je het wil. En ik haalde voor 6 maanden de pil en dacht ik WIL dit gewoon niet meer slikken.



Misschien kun je eens een weekend een baby lenen om te oefenen Nee, geintje. Weet je, ik zou (hoe makkelijk dat ook klinkt) genieten van je kindloze tijd nu en alles doen wat je straks niet meer (makkelijk) kunt doen. Dus misschien opleiding/reis/lekker veel uitgaan met vriend.
Alle reacties Link kopieren
quote:Boefje1980 schreef op 29 juli 2009 @ 15:04:

Maar het blijft kut. Als ik nu bijvoorbeeld reclamefolders zie met een leuk kinderfietsje of een aanbieding voor een kinderwagen schiet er altijd door mijn hoofd of ik het niet alvast zal kopen.... sneu he.Niet sneu maar als je even gaat rekenen. Gemiddeld duurt het een jaar voor een vrouw zwanger is. Dan nog 9 maanden zwangerschap. Dan is dit kinderwagen al wel uit de mode hoor Maar kan het me wel voorstellen alhoewel ik het zelf niet had toen vriend er nog niet aan toe was.
Alle reacties Link kopieren
@ Blont: Ik denk dat je je vriend hierin toch maar even met rust moet laten. Hoe graag je ook wil vertellen dat het bij jou zo diep zit. Voor hem is het wat zwart/witter. Hij wil ze later.....nu gewoon nog niet. Punt.



Het is ook niet goed voor jullie relatie om hier steeds ruzie over te maken. Believe me....been there done that. En het haalt niks uit....hij wil nog steeds niet! Dan maar even laten rusten en het samen gezellig hebben. En als hij weg is je babynamenboek er pas bij pakken
Ik denk trouwens ook dat je het straks niet lachen vindt als je vriend alleen maar de hort op is. Je denkt nu dat je het niet erg vind omdat je kinderwens zo sterk is. Maar als jij straks een dag thuiszit met het kind en je vriend komt thuis uit zijn werk en gaat een motorritje maken, zou je dat dan trekken? En dat misschien wel meerdere keren per week?
Alle reacties Link kopieren
Oh, ik zal er zeker ook geen ruzie over maken. Ik geniet zeker van de tijd die we nu samen hebben. En heus, ik zie echt wel dat je leven verandert zodra er een kleine in beeld is.

En het is zeker niet mijn bedoeling het allemaal alleen maar rooskleurig af te schilderen tegenover mijn vriend. Maar het is echt niet leuk om er niet over te kunnen praten als twee volwassen mensen.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het ook heel erg, ben 26 en wil dolgraag kinderen.

Mijn vriend is jonger en denkt nu uberhaupt pas na over de mogelijkheid, omdat hij voor mij nog geen serieuze relatie heeft gehad. Ik begrijp het dus ontzettend goed, maar emotioneel voelt het heel anders. Mijn ongeduldige karakter helpt niet en de mensen om me heen die kinderen krijgen ook niet.

Ik probeer echt te genieten van alle dingen die nu nog kunnen, maar zou het veel liever willen delen met een kleintje, dat alles voor het eerst meemaakt. Een opgroeiend mensje om voor te zorgen lijkt me zo fantastisch!

Mijn vriend en ik hebben allebei goede herinneringen aan onze jeugd en kunnen nog steeds van 'kinderlijke' dingen genieten, zoals het sprookjesbos in de Efteling. Ik kan niet wachten tot ik mooie herinneringen mag meegeven aan mijn zoon of dochter.



Enfin, hij is nog jong en ik ook, dus ik probeer mezelf in bedwang te houden. Prob nog een jaar of twee, want dan is hij met zijn tweede studie klaar. Hoe ga ik dat volhouden?!
Alle reacties Link kopieren
Ja maar wil jij praten of wil jij hem overtuigen en eigenlijk gewoon je zin?



Stel je vriend geeft je een datum. Bijvoorbeeld 2012 stop je met de pil. Zou je er dan vrede mee hebben? Kan je het dan los laten?
Alle reacties Link kopieren
Ik wil me gehoord voelen. Dat hij ook mij begrijpt.

Ik luister ook naar hem en begrijp waarom hij niet wil. Dus ik wacht....tot hij er klaar voor is.

Maar ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Het helemaal loslaten kan denk ik niet, maar me erbij neerleggen wel. Het zal wel moeten, je kiest er toch met z'n 2en voor.
Alle reacties Link kopieren
quote:Blont schreef op 29 juli 2009 @ 15:34: Maar het is echt niet leuk om er niet over te kunnen praten als twee volwassen mensen.



Ik heb in dit topic nog niet gelezen waarom jullie er niet als twee volwassen mensen over kunnen praten. Vertel eens?

Ik heb namelijk (maar verbeter me vooral als dat niet klopt) één iemand die haar vriend probeert te overtuigen om een kind te krijgen, terwijl vriend zegt: 'ik wil dat nog niet, want ik wil nu nog gewoon alle dingen doen die ik leuk vind, zonder rekening te houden met een kind'. Het klinkt mij trouwens best volwassen in de oren om dat te zeggen als je er gewoon nog geen zin in hebt.
Peas on earth!
Alle reacties Link kopieren
quote:Blont schreef op 29 juli 2009 @ 15:34:

Maar het is echt niet leuk om er niet over te kunnen praten als twee volwassen mensen.

Wat is er de meerwaarde van praten over kinderen als jij en je vriend nu (nog) lijnrecht tegenover elkaar staan? Je kunt er wel elke week over praten, maar daar verandert het standpunt van je vriend niet door. Zeker niet als jij, zoals je al laat doorschemeren op dit topic, eigenlijk vindt dat hij begrip voor jou moet hebben.



Maar een kind, daar is geen tussenvorm in mogelijk. Dat moet je beiden willen, niet de één 100% en de ander 20%, misschien in de toekomst. Een kind heeft in beginsel 2 ouders nodig die er voor willen gaan.



Heb je liever dat je vriend je gezeur zat wordt en dan maar toegeeft? Om vervolgens na een paar maanden de kuierlatten te pakken omdat hij het allemaal niet trekt? Ik vind het heel onvolwassen om het vraagstuk wel/geen kinderen en wanneer dan op zo'n manier steeds aan te kaarten.
Alle reacties Link kopieren
quote:Blont schreef op 29 juli 2009 @ 15:41:

Ik wil me gehoord voelen. Dat hij ook mij begrijpt.Maar het is toch vrij simpel? Ik neem aan dat hij inmiddels wel begrijpt dat jij wél wilt. Wat moet hij daar verder nog aan begrijpen?
Peas on earth!
quote:PlayingTheAngel schreef op 29 juli 2009 @ 15:36:

Hoe ga ik dat volhouden?!



Misschien bedenken hoe een kind je gaat beperken. Hopelijk gaan wij ergens begin 2010 beginnen en nu het werkelijker wordt denk ik aaaaah, het legt wel erg een beslag op je leven + allemaal geregel+ allemaal keuzes die je moet maken w.b. werk enzo. Plus dat we 'ook nog even een huis moeten kopen.' Ben nog steeds enthousiast hoor maar dat zet me wel even met beide benen op de grond.



@ Blont en Playing the Angel: hoe zitten julllie dan qua werk, willen jullie daar niet eerst wat stappen in maken? Of zijn die al gemaakt
Alle reacties Link kopieren
Sorry, maar ik heb geen zin om allemaal gal over me heen te krijgen. Ik heb een bepaald gevoeld, daar voel ik me niet in gehoord. Ik heb gevraagd of mensen dit gevoel herkennen zodat ik het kan delen. Het is niet de bedoeling dat ik mijn vriend nu ga bekeren o.i.d.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven