Kinderen
alle pijlers
kinderen en werken....
maandag 3 augustus 2009 om 20:24
Ik heb vandaag een stevige discussie met mijn vriend gehad. Ik heb altijd het idee/gevoel gehad dat wij samen voor een kindje zouden gaan. (ben nu 28, had zelf een leeftijd van 32/33 in gedachten, mits het allemaal zou lukken natuurlijk)
Nu had ik het er met hem over,en hij zegt nu dat hij het helemaal niet ziet zitten, en wel om de volgende reden:
Ik zou sowieso moeten blijven werken om de hypotheek te kunnen betalen, en dat terwijl we helemaal geen tophypotheek hebben ofzo.Verder hebben we ook geen buitensporig leven, dure leningen of whatever. Ik zou dan zeker minimaal 25 uur per week moeten blijven werken, en het kind zou dan naar een kdv moeten gaan. Wij hebben geen ouders die kunnen oppassen.
Volgens hem heb je dan geen leven meer, omdat je geen tijd meer hebt voor elkaar, alleen nog maar aan het rennen en aan het stressen bent, omdat je je huishouden ook nog moet doen,bakken met geld kwijt bent aan de kinderopvang, en hij vindt dat je geen kinderen moet nemen om ze 5 dagen naar de opvang te brengen. Zijn standpunt is: als je niet voor je kinderen kunt zorgen, moet je ze niet nemen.
Aan een kant vind ik wel dat hij gelijk heeft, aan de andere kant zie ik wel heel veel gezinnen die werken en kinderen hebben.
Misschien ben ik wel heel voorbarig, omdat het nog een aantal jaren duurt, maar ik verwacht niet dat ik of mijn vriend ineens duizenden euro's extra gaan verdienen.
Hoe doen jullie dit? Tilt mijn vriend hier te zwaar aan? Of is het eigenlijk ook wel zo?
Nu had ik het er met hem over,en hij zegt nu dat hij het helemaal niet ziet zitten, en wel om de volgende reden:
Ik zou sowieso moeten blijven werken om de hypotheek te kunnen betalen, en dat terwijl we helemaal geen tophypotheek hebben ofzo.Verder hebben we ook geen buitensporig leven, dure leningen of whatever. Ik zou dan zeker minimaal 25 uur per week moeten blijven werken, en het kind zou dan naar een kdv moeten gaan. Wij hebben geen ouders die kunnen oppassen.
Volgens hem heb je dan geen leven meer, omdat je geen tijd meer hebt voor elkaar, alleen nog maar aan het rennen en aan het stressen bent, omdat je je huishouden ook nog moet doen,bakken met geld kwijt bent aan de kinderopvang, en hij vindt dat je geen kinderen moet nemen om ze 5 dagen naar de opvang te brengen. Zijn standpunt is: als je niet voor je kinderen kunt zorgen, moet je ze niet nemen.
Aan een kant vind ik wel dat hij gelijk heeft, aan de andere kant zie ik wel heel veel gezinnen die werken en kinderen hebben.
Misschien ben ik wel heel voorbarig, omdat het nog een aantal jaren duurt, maar ik verwacht niet dat ik of mijn vriend ineens duizenden euro's extra gaan verdienen.
Hoe doen jullie dit? Tilt mijn vriend hier te zwaar aan? Of is het eigenlijk ook wel zo?
dinsdag 4 augustus 2009 om 15:53
quote:athena schreef op 04 augustus 2009 @ 15:47:
Je vriend mag iets te zeggen hebben over jullie toekomstig kind, maar mag dan ook zijn verantwoordelijkheid nemen en een dag thuisblijven bij datzelfde kind. Niet alleen maar eisen stellen aan jouw werkaandeel. Zelf dan ook aanpassen.Helemaal mee eens. Als het zo enorm belangrijk is dat het kind niet meer dan 2 dagen naar een KDV gaat (dat lijkt me al wel een compromis trouwens, want daar was hij eerst op tegen!), waarom dan niet hij 4 dagen werken en jij 3? Dan hou jij tenminste ook nog de kans op een enigszins interessante baan. Ik weet namelijk niet wat voor opleiding je gedaan hebt, maar in de meeste branches mag je al in je handen knijpen als je een leuke baan gevonden krijgt voor 3 dagen p/w. Voor 2 dagen per week is er vaak weinig leuks te vinden (en dan zullen we het over de doodsteek voor je carriere maar niet hebben)
Je vriend mag iets te zeggen hebben over jullie toekomstig kind, maar mag dan ook zijn verantwoordelijkheid nemen en een dag thuisblijven bij datzelfde kind. Niet alleen maar eisen stellen aan jouw werkaandeel. Zelf dan ook aanpassen.Helemaal mee eens. Als het zo enorm belangrijk is dat het kind niet meer dan 2 dagen naar een KDV gaat (dat lijkt me al wel een compromis trouwens, want daar was hij eerst op tegen!), waarom dan niet hij 4 dagen werken en jij 3? Dan hou jij tenminste ook nog de kans op een enigszins interessante baan. Ik weet namelijk niet wat voor opleiding je gedaan hebt, maar in de meeste branches mag je al in je handen knijpen als je een leuke baan gevonden krijgt voor 3 dagen p/w. Voor 2 dagen per week is er vaak weinig leuks te vinden (en dan zullen we het over de doodsteek voor je carriere maar niet hebben)
dinsdag 4 augustus 2009 om 16:02
quote:liez75 schreef op 04 augustus 2009 @ 15:39:
[...]
En wat betreft thuiswerken met kinderen erbij: lijkt mij niet te doen, maar dat hangt waarschijnlijk af van de aard van het werk. Ik moet bijvoorbeeld ook rustig telefoongesprekken kunnen voeren en dan lukt echt niet altijd met kleine kinderen in de buurt.
Klopt volgens mij helemaal: telefoongesprekken worden hier zo veel mogelijk in de slaapjes gedaan, en we hebben inderdaad een tot nu toe rustig meisje dat nog veel slaapt. Zolang het werkt zijn we blij, zodra het minder goed gaat, komt er een dag(deel) kdv bij. Als dochter groter wordt zal ze meer aandacht gaan vragen, en wat ons betreft heeft ze daar ook recht op. Als vriend dat niet meer kan geven in combinatie met zijn werk bedenken we een andere oplossing. We willen nooit een "sssst-papa-moet-werken-dag", als dat de tendens wordt heeft ze veeeeeel meer aan wat extra kdv-tijd! (of ouderschapsverlof van papa). En mocht er een tweede komen is het idee dat de oudste drie dagen naar het kdv gaat, en de jongste op vrijdag bij papa, wederom zolang dat goed loopt. 2 kinderen thuis lijkt mij ook zwaar als je moet werken, en als het wel lukt kan je je ook nog afvragen hoe leuk het is, voor alle partijen.
Maar zoals gezegd: bij ons werkt het tot nu toe prima, dus we genieten ervan zolang iedereen er blij mee is.
[...]
En wat betreft thuiswerken met kinderen erbij: lijkt mij niet te doen, maar dat hangt waarschijnlijk af van de aard van het werk. Ik moet bijvoorbeeld ook rustig telefoongesprekken kunnen voeren en dan lukt echt niet altijd met kleine kinderen in de buurt.
Klopt volgens mij helemaal: telefoongesprekken worden hier zo veel mogelijk in de slaapjes gedaan, en we hebben inderdaad een tot nu toe rustig meisje dat nog veel slaapt. Zolang het werkt zijn we blij, zodra het minder goed gaat, komt er een dag(deel) kdv bij. Als dochter groter wordt zal ze meer aandacht gaan vragen, en wat ons betreft heeft ze daar ook recht op. Als vriend dat niet meer kan geven in combinatie met zijn werk bedenken we een andere oplossing. We willen nooit een "sssst-papa-moet-werken-dag", als dat de tendens wordt heeft ze veeeeeel meer aan wat extra kdv-tijd! (of ouderschapsverlof van papa). En mocht er een tweede komen is het idee dat de oudste drie dagen naar het kdv gaat, en de jongste op vrijdag bij papa, wederom zolang dat goed loopt. 2 kinderen thuis lijkt mij ook zwaar als je moet werken, en als het wel lukt kan je je ook nog afvragen hoe leuk het is, voor alle partijen.
Maar zoals gezegd: bij ons werkt het tot nu toe prima, dus we genieten ervan zolang iedereen er blij mee is.
dinsdag 4 augustus 2009 om 16:21
Ik heb MBO gedaan, en ik heb ook een baan op dat niveau. Ik wil graag nog een HBO opleiding gaan volgen, en dan natuurlijk ook gaan werken op dat niveau. Dat zal dan waarschijnlijk pas zo zijn als er al kinderen zijn, (die naar school gaan)
Het zal bij mijn huidige werkgever geen probleem zijn om minder te gaan werken, ik kan waarschijnlijk ook nog iets met ouderschapsverlof doen, maar daar heb ik me nog niet zo in verdiept.
Wat ik van deze hele discussie heb opgestoken; ik denk dat mijn vriend er nog niet klaar voor is, en ik ook nog niet.
Als ik sommige dagschema's zie, weet ik dat ik dat geen 4/5 dagen per week zou trekken.
Dat is ook wat ik wilde weten; valt het mee, is het zwaar? De een zegt dat het wel meevalt en de ander vindt het zwaar. Ik denk dat dat ook afhankelijk is van het kind.
Ik denk dat het het verstandigst is,zowel voor onszelf, het kind, en de financiën, om nog een aantal jaar te wachten.
Het zal bij mijn huidige werkgever geen probleem zijn om minder te gaan werken, ik kan waarschijnlijk ook nog iets met ouderschapsverlof doen, maar daar heb ik me nog niet zo in verdiept.
Wat ik van deze hele discussie heb opgestoken; ik denk dat mijn vriend er nog niet klaar voor is, en ik ook nog niet.
Als ik sommige dagschema's zie, weet ik dat ik dat geen 4/5 dagen per week zou trekken.
Dat is ook wat ik wilde weten; valt het mee, is het zwaar? De een zegt dat het wel meevalt en de ander vindt het zwaar. Ik denk dat dat ook afhankelijk is van het kind.
Ik denk dat het het verstandigst is,zowel voor onszelf, het kind, en de financiën, om nog een aantal jaar te wachten.
dinsdag 4 augustus 2009 om 16:54
TO, ik denk dat je vriend er gewoon nog niet aan toe is. Als de bezwaren op dit moment nog zo zwaar wegen en jullie ideeen daarover zo ver uit elkaar liggen, denk ik dat jullie het beter nog even kunnen laten rusten.
Ik herken het enerzijds wel. Wij willen (denk ik) straks ook wel kinderen. Ik ben pas 28, dus nog tijd zat, maar manlief wordt dit jaar 40. Hoewel het voor mannen minder uitmaakt als ze ouder zijn, vind ik het voor kinderen minder als ze een 'hele' oude vader hebben (niet verkeerd bedoelt naar iemand anders toe die daar wel voor kiest of dat door omstandigheden nu eenmaal zo is, maar ik zou dat zelf liever niet willen voor onze kinderen als je daar zelf de keus in hebt).
Op dit moment zie ik ook nog heel veel bezwaren. Financieel is het best haalbaar, maar het zou een heel stuk krapper worden. We het er helemaal over eens dat manlief minder gaat werken (ik verdien veel meer dan hem en ik mag in mijn functie maar 4 uur minder werken dan de 36 die ik nu doe). manlief zou het liefst helemaal thuisblijven dan, maar dat is niet haalbaar.
Los van het financiele zie ik ook erg op tegen de extra drukte. Ik ben nu al chronisch moe en dan ook nog de zorg voor een kindje erbij ben ik bang dat ik helemaal niet volhou. Ook heb ik mijn slaap erg hard nodig. Manlief kan dan wel opstaan. Maar dan moet ik hem wakker maken en ben ik dus ook vaak wakker.
Als ik zelf nog zoveel 'bezwaren' zie. Concludeer ik dat ik er denk ik gewoon nog niet aan toe ben. En misschien ben ik dat wel nooit.
Ik herken het enerzijds wel. Wij willen (denk ik) straks ook wel kinderen. Ik ben pas 28, dus nog tijd zat, maar manlief wordt dit jaar 40. Hoewel het voor mannen minder uitmaakt als ze ouder zijn, vind ik het voor kinderen minder als ze een 'hele' oude vader hebben (niet verkeerd bedoelt naar iemand anders toe die daar wel voor kiest of dat door omstandigheden nu eenmaal zo is, maar ik zou dat zelf liever niet willen voor onze kinderen als je daar zelf de keus in hebt).
Op dit moment zie ik ook nog heel veel bezwaren. Financieel is het best haalbaar, maar het zou een heel stuk krapper worden. We het er helemaal over eens dat manlief minder gaat werken (ik verdien veel meer dan hem en ik mag in mijn functie maar 4 uur minder werken dan de 36 die ik nu doe). manlief zou het liefst helemaal thuisblijven dan, maar dat is niet haalbaar.
Los van het financiele zie ik ook erg op tegen de extra drukte. Ik ben nu al chronisch moe en dan ook nog de zorg voor een kindje erbij ben ik bang dat ik helemaal niet volhou. Ook heb ik mijn slaap erg hard nodig. Manlief kan dan wel opstaan. Maar dan moet ik hem wakker maken en ben ik dus ook vaak wakker.
Als ik zelf nog zoveel 'bezwaren' zie. Concludeer ik dat ik er denk ik gewoon nog niet aan toe ben. En misschien ben ik dat wel nooit.
dinsdag 4 augustus 2009 om 17:20
Dolce, nog even een ding: ik zie je dingen zeggen als: (liefst thuisblijven en dan) weer gaan werken als kind naar school gaat. Of dan aan een zwaardere/nieuwe baan beginnen.
Realiseer je je wel dat (los van het probleem van het vinden van een baan als je inderdaad een aantal jaren zou hebben thuisgebleven. Bij meer kinderen ben je zo een jaar of 6 (of langer) zonder baan als je op de schoolleeftijd wacht) een (nieuwe) baan juist als je kind naar school gaat bijzonder onhandig is? Schoolvakanties die moeten worden opgelost, studiedagen, zieke juf, een kind dat ineens op vrijdag vrij is, noem het maar op.
Een aantal dingen is prima op te lossen met bso/nso (gesteld dat je vent daar dan wel voor te porren is), maar desondanks vond ik het nog een hele verandering t.o.v. de leeftijd van 0-4 jaar waarin koters heerlijk naar het kinderdagverblijf gingen, ook in vakanties, ook met kerst, altijd voor hele dagen, zonder gedoe met zieke juffen e.d.
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.
Realiseer je je wel dat (los van het probleem van het vinden van een baan als je inderdaad een aantal jaren zou hebben thuisgebleven. Bij meer kinderen ben je zo een jaar of 6 (of langer) zonder baan als je op de schoolleeftijd wacht) een (nieuwe) baan juist als je kind naar school gaat bijzonder onhandig is? Schoolvakanties die moeten worden opgelost, studiedagen, zieke juf, een kind dat ineens op vrijdag vrij is, noem het maar op.
Een aantal dingen is prima op te lossen met bso/nso (gesteld dat je vent daar dan wel voor te porren is), maar desondanks vond ik het nog een hele verandering t.o.v. de leeftijd van 0-4 jaar waarin koters heerlijk naar het kinderdagverblijf gingen, ook in vakanties, ook met kerst, altijd voor hele dagen, zonder gedoe met zieke juffen e.d.
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.
dinsdag 4 augustus 2009 om 17:28
@DTJ: ik denk dat jij helemaal gelijk hebt. Als je er samen echt voor wil gaan, kom je denk ik inderdaad over die bezwaren heen. En misschien; zijn we er ook nooit klaar voor. De tijd zal het leren.
@Athena: Ik vermoed (weet niet zeker) dat mijn vent niet zo'n problemen heeft met nso, omdat hij altijd aan het hameren is op de eerste levensjaren van een kind, en dathetdanzobelangrijkis dat je dan veel tijd hebt voor het kind.
Helemaal thuisblijven zal er m.i. nooit inzitten. Financieel niet te doen, werk dus alleen op een laag pitje, en eventueel (thuis)studie. Maar daar ben ik nog niet uit.
@Athena: Ik vermoed (weet niet zeker) dat mijn vent niet zo'n problemen heeft met nso, omdat hij altijd aan het hameren is op de eerste levensjaren van een kind, en dathetdanzobelangrijkis dat je dan veel tijd hebt voor het kind.
Helemaal thuisblijven zal er m.i. nooit inzitten. Financieel niet te doen, werk dus alleen op een laag pitje, en eventueel (thuis)studie. Maar daar ben ik nog niet uit.
dinsdag 4 augustus 2009 om 17:29
[
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.[/quote]
Hier ben ik het dus helemaal mee eens.
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.[/quote]
Hier ben ik het dus helemaal mee eens.
dinsdag 4 augustus 2009 om 17:54
quote:elska schreef op 04 augustus 2009 @ 15:53:
[...]
Helemaal mee eens. Als het zo enorm belangrijk is dat het kind niet meer dan 2 dagen naar een KDV gaat (dat lijkt me al wel een compromis trouwens, want daar was hij eerst op tegen!), waarom dan niet hij 4 dagen werken en jij 3? Dan hou jij tenminste ook nog de kans op een enigszins interessante baan. Ik weet namelijk niet wat voor opleiding je gedaan hebt, maar in de meeste branches mag je al in je handen knijpen als je een leuke baan gevonden krijgt voor 3 dagen p/w. Voor 2 dagen per week is er vaak weinig leuks te vinden (en dan zullen we het over de doodsteek voor je carriere maar niet hebben)Helaas is het niet altijd zo eenvoudig om 4 dagen te gaan werken, op het werk bij mijn vriend is dat onmogelijk. Jaja..natuurlijk erg ouderwets, maar zo is het nu eenmaal. Ik ben het ook met TO eens dat man, omdat hij meer verdient, meer blijft werken dan TO. Waarom zo ineens zo achteruit gaan in salaris als je het al eigenlijk niet kan missen?
[...]
Helemaal mee eens. Als het zo enorm belangrijk is dat het kind niet meer dan 2 dagen naar een KDV gaat (dat lijkt me al wel een compromis trouwens, want daar was hij eerst op tegen!), waarom dan niet hij 4 dagen werken en jij 3? Dan hou jij tenminste ook nog de kans op een enigszins interessante baan. Ik weet namelijk niet wat voor opleiding je gedaan hebt, maar in de meeste branches mag je al in je handen knijpen als je een leuke baan gevonden krijgt voor 3 dagen p/w. Voor 2 dagen per week is er vaak weinig leuks te vinden (en dan zullen we het over de doodsteek voor je carriere maar niet hebben)Helaas is het niet altijd zo eenvoudig om 4 dagen te gaan werken, op het werk bij mijn vriend is dat onmogelijk. Jaja..natuurlijk erg ouderwets, maar zo is het nu eenmaal. Ik ben het ook met TO eens dat man, omdat hij meer verdient, meer blijft werken dan TO. Waarom zo ineens zo achteruit gaan in salaris als je het al eigenlijk niet kan missen?
dinsdag 4 augustus 2009 om 18:01
En ik begrijp niet zo goed dat je perse MOET blijven werken, als je dat zelf niet wilt. Is jullie hypotheek/huur zo hoog, of hebben jullie schulden of is jullie levensstandaard nu al zo hoog? (hoef je niet allemaal op te antwoorden hoor). Is al eerder aan de orde gekomen, maar een kdv is echt niet duur en inkomensafhankelijk, je kunt hele leuke kleertjes voor weinig geld overal kopen tegenwoordig, als je borstvoeding geeft, kost een kind de eerste tijd ook niets, luiers? goed de aanbiedingen in de gaten houden, ze zijn bijna altijd wel ergens in de aanbieding.
dinsdag 4 augustus 2009 om 18:11
Ik ben wel blij dat hier wordt gezegd dat werken juist uitrusten is. Daar ben ik het helemaal mee eens! vorige week 5 dagen gewerkt omdat mijn collega´s met vakantie zijn, en ik vond het heerlijk!!!! Helaas kan ik er niet nog 1 dag bijwerken waar ik nu werk, maar als die kans zich voordoet, dan zeg ik gewoon JA. ik was, toen ik zwanger was van mijn eerste kind, ook geen voorstander van het kdv. Alle argumenten waarom iedereen tegen een kdv heb ik gebruikt, maar iets in mij zei dat ik toch wilde blijven werken. De eerste dag was moeilijk om mijn kind weg te brengen, maar dat was maar 1 dagje. ik moet zeggen dat als ze zo klein zijn het niet ideaal is. Het is soms zo druk, 2 leidsters op 12 kinderen, maar nu is mijn jongste 3 en ze vindt het daar zo leuk, dat ik alleen al zou willen werken zodat mijn kind naar het kdv kan..
dinsdag 4 augustus 2009 om 18:50
quote:wen schreef op 04 augustus 2009 @ 10:08:
[...]
Hmm, Zwieber, ik zit nu dan wel te forummen , maar ik werk toch echt thuis mét frummel. Gaat tot nu toe best goed eigenlijk, zolang ik niet verwacht 8 uur productief te kunnen zijn op zo'n dag, maar flexibel ben en ook 's avonds wat doe.Nou ik kreeg dat echt niet voor elkaar hoor! Niet zonder dat hij tig kasten over zich heen zou hebben getrokken etc.
[...]
Hmm, Zwieber, ik zit nu dan wel te forummen , maar ik werk toch echt thuis mét frummel. Gaat tot nu toe best goed eigenlijk, zolang ik niet verwacht 8 uur productief te kunnen zijn op zo'n dag, maar flexibel ben en ook 's avonds wat doe.Nou ik kreeg dat echt niet voor elkaar hoor! Niet zonder dat hij tig kasten over zich heen zou hebben getrokken etc.
dinsdag 4 augustus 2009 om 18:56
quote:athena schreef op 04 augustus 2009 @ 17:20:
Dolce, nog even een ding: ik zie je dingen zeggen als: (liefst thuisblijven en dan) weer gaan werken als kind naar school gaat. Of dan aan een zwaardere/nieuwe baan beginnen.
Realiseer je je wel dat (los van het probleem van het vinden van een baan als je inderdaad een aantal jaren zou hebben thuisgebleven. Bij meer kinderen ben je zo een jaar of 6 (of langer) zonder baan als je op de schoolleeftijd wacht) een (nieuwe) baan juist als je kind naar school gaat bijzonder onhandig is? Schoolvakanties die moeten worden opgelost, studiedagen, zieke juf, een kind dat ineens op vrijdag vrij is, noem het maar op.
Een aantal dingen is prima op te lossen met bso/nso (gesteld dat je vent daar dan wel voor te porren is), maar desondanks vond ik het nog een hele verandering t.o.v. de leeftijd van 0-4 jaar waarin koters heerlijk naar het kinderdagverblijf gingen, ook in vakanties, ook met kerst, altijd voor hele dagen, zonder gedoe met zieke juffen e.d.
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.Eens. Hier hebben we dat ook gedaan. Mr. Zwieber heeft nu woensdagmiddag vrij en ik kan Zwiepje gewoon van school halen op twee dagen. Zo hoeft hij maar twee dagen naar de bso. School en bso is echt een stuk zwaarder dan een dag kdv.
Dolce, nog even een ding: ik zie je dingen zeggen als: (liefst thuisblijven en dan) weer gaan werken als kind naar school gaat. Of dan aan een zwaardere/nieuwe baan beginnen.
Realiseer je je wel dat (los van het probleem van het vinden van een baan als je inderdaad een aantal jaren zou hebben thuisgebleven. Bij meer kinderen ben je zo een jaar of 6 (of langer) zonder baan als je op de schoolleeftijd wacht) een (nieuwe) baan juist als je kind naar school gaat bijzonder onhandig is? Schoolvakanties die moeten worden opgelost, studiedagen, zieke juf, een kind dat ineens op vrijdag vrij is, noem het maar op.
Een aantal dingen is prima op te lossen met bso/nso (gesteld dat je vent daar dan wel voor te porren is), maar desondanks vond ik het nog een hele verandering t.o.v. de leeftijd van 0-4 jaar waarin koters heerlijk naar het kinderdagverblijf gingen, ook in vakanties, ook met kerst, altijd voor hele dagen, zonder gedoe met zieke juffen e.d.
Ik zie thuisblijvende moeders heel vaak zeggen dat ze weer gaan werken als de kinderen weer naar school zijn en heb dat nooit begrepen. Wat mij betreft is de meest ideale tijd om aan een zwaardere/nieuwe baan te beginnen die eerste jaren van je kind en niet als ze (net) naar school gaan.Eens. Hier hebben we dat ook gedaan. Mr. Zwieber heeft nu woensdagmiddag vrij en ik kan Zwiepje gewoon van school halen op twee dagen. Zo hoeft hij maar twee dagen naar de bso. School en bso is echt een stuk zwaarder dan een dag kdv.
dinsdag 4 augustus 2009 om 19:36
Helaas is het werken een moeten ja, we hebben ons huis nog niet zo lang geleden gekocht, zoals ik al zei; geen tophypotheek, geen buitensporige uitgaven, geen dure leningen. Niks bijzonders eigenlijk.
Daar zal ik toch zeker niet de enige in zijn tegenwoordig? Het lijkt mij toch eerder regel dan uitzondering, 2 salarissen. Zeker voor mensen van rond mijn leeftijd.
Daar zal ik toch zeker niet de enige in zijn tegenwoordig? Het lijkt mij toch eerder regel dan uitzondering, 2 salarissen. Zeker voor mensen van rond mijn leeftijd.
dinsdag 4 augustus 2009 om 19:45
in mijn omgeving ken ik best wel wat gezinnen waarvan de moeder thuis blijft om voor de kinderen te zorgen. En die gezinnen verdienen echt geen topinkomen hoor, gewoon modaal en in sommige gevallen er zelfs iets onder. misschien gaan ze wat minder met vakantie, maar ze komen verder echt niets te kort.
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:02
Ik ken er weinig, eerlijk gezegd.(van mijn leeftijd dan he) Al mijn vrienden en kennissen werken met z'n tweeën, en diegenen die kinderen hebben blijven dit doen, en diegenen die kinderen willen geven ook aan dit te willen doen. Behalve 1 iemand, maar die is arbeidsongeschikt, en is er nog niet uit of ze een kind wil/aankan.
Diegenen die ik ken waarvan de partner wel thuis kan blijven, zijn diegenen die 10 jaar geleden hun huis al hadden gekocht, tegen een behoorlijk lagere prijs. Met bijbehorende lage lasten. En die wonen dan ook nog een beetje leuk. Maar dat zijn nu veertigers inmiddels.
Ik zie het niet zitten om dan maar te verhuizen naar een probleemwijk, cru gezegd.
We wonen nu ook leuk, en de hypotheek is gebaseerd op het inkomen van mijn vriend, en een klein beetje op mijn inkomen, juist omdat wij later kinderen willen.
Hoe de discussie van ons een beetje is ontstaan; door de recessie en het begrotingstekort, en de vergrijzing, en weet ik wat niet allemaal meer, is mijn vriend bang dat alles fors duurder gaat worden, en dat hetgeen we over kinderen in gedachten hadden, niet kan.
Daarbij hoorde ik net dat een bevriend stel van ons een kindje krijgt, en toen begon het bij mij ook een beetje te kriebelen. Toen werd ik eigenlijk een beetje bang voor onze 'toekomstplannen'.
Vandaar....(we speculeren nogal veel,en ik denk altijd 10 jaar vooruit, erg vermoeiend soms)
Diegenen die ik ken waarvan de partner wel thuis kan blijven, zijn diegenen die 10 jaar geleden hun huis al hadden gekocht, tegen een behoorlijk lagere prijs. Met bijbehorende lage lasten. En die wonen dan ook nog een beetje leuk. Maar dat zijn nu veertigers inmiddels.
Ik zie het niet zitten om dan maar te verhuizen naar een probleemwijk, cru gezegd.
We wonen nu ook leuk, en de hypotheek is gebaseerd op het inkomen van mijn vriend, en een klein beetje op mijn inkomen, juist omdat wij later kinderen willen.
Hoe de discussie van ons een beetje is ontstaan; door de recessie en het begrotingstekort, en de vergrijzing, en weet ik wat niet allemaal meer, is mijn vriend bang dat alles fors duurder gaat worden, en dat hetgeen we over kinderen in gedachten hadden, niet kan.
Daarbij hoorde ik net dat een bevriend stel van ons een kindje krijgt, en toen begon het bij mij ook een beetje te kriebelen. Toen werd ik eigenlijk een beetje bang voor onze 'toekomstplannen'.
Vandaar....(we speculeren nogal veel,en ik denk altijd 10 jaar vooruit, erg vermoeiend soms)
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:16
Maar als jullie hypotheek maar voor een klein beetje op jouw salaris gebaseerd is dan moet het toch mogelijk zijn om minder dan 25 uur te gaan werken als je dat echt wilt ??? Wat volgens mij al eerder geschreven is: dan zou ik toch echt een keer naar je uitgavenpatroon kijken. De banken zijn echt niet zo makkelijk met hoge hypotheken tegenwoordig, dus als jouw inkomen maar voor een klein beetje nodig is voor de hypotheek, dan moet het theoretisch ook mogelijk zijn om maar een klein beetje te werken.
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:22
Het is alleen maar toe te juichen hoor, dat je er over nadenkt (dat zouden meer mensen moeten doen voordat ze aan kinderen beginnen(.
Wij zaten een paar jaar geleden een beetje in hetzelfde schuitje. Wel/geen kinderen, kunnen we het wel betalen,opvang ja-nee. na 3 jaar hebben we 2 kinderen en zijn we er erg gelukkig mee. en je weet nooit wat de toekomst brengt...
ik heb het nu een beetje hetzelfde qua woonsituatie. Wij hebben het financieel op dit moment ruim, wonen nu in een appartement en willen naar een huis, maar als ik zie wat voor huizen wij kunnen kopen en in welke buurt, dan vraag ik mij ook hoe die mensen dat kunnen betalen die wel in een huis wonen waar ik ook wil wonen, maar ik kan dat niet betalen. En dan heb ik het gewoon over een ruim rijtjeshuis met een tuin in een kinderrijke buurt, dus niet over een of andere villa.
Veel succes met jullie beslissing in ieder geval!
Wij zaten een paar jaar geleden een beetje in hetzelfde schuitje. Wel/geen kinderen, kunnen we het wel betalen,opvang ja-nee. na 3 jaar hebben we 2 kinderen en zijn we er erg gelukkig mee. en je weet nooit wat de toekomst brengt...
ik heb het nu een beetje hetzelfde qua woonsituatie. Wij hebben het financieel op dit moment ruim, wonen nu in een appartement en willen naar een huis, maar als ik zie wat voor huizen wij kunnen kopen en in welke buurt, dan vraag ik mij ook hoe die mensen dat kunnen betalen die wel in een huis wonen waar ik ook wil wonen, maar ik kan dat niet betalen. En dan heb ik het gewoon over een ruim rijtjeshuis met een tuin in een kinderrijke buurt, dus niet over een of andere villa.
Veel succes met jullie beslissing in ieder geval!
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:38
Misschien zou je nu, met jullie huidige salarissen wel 25 uur moeten blijven werken om naast de hypotheek nog een beetje leuk te kunnen leven; maar over een aantal jaren zal de hypotheek minder zwaar drukken, dus dan moet het mogelijk zijn om minder uren te gaan werken.
@Louisavuitton: mensen zijn misschien al vaker doorverhuisd, hebben de winst op vorig huis / vorige huizen meegenomen en dan kan er gewoonweg veel meer dan op basis van inkomen zou kunnen. En dan laten we de erfenissen of schenkingen nog maar even buiten beschouwing.
@Louisavuitton: mensen zijn misschien al vaker doorverhuisd, hebben de winst op vorig huis / vorige huizen meegenomen en dan kan er gewoonweg veel meer dan op basis van inkomen zou kunnen. En dan laten we de erfenissen of schenkingen nog maar even buiten beschouwing.
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:40
@ Lika: dat zal nu op dit moment ook makkelijk kunnen: maar niet met een kind. Want dan krijgen we toch (een stuk meer) kosten, met minder salaris.
Vandaar dat we dat ook pas in gedachten hadden over een aantal jaren, dan zou het wel op te vangen zijn. Maar niet als alles ontzettend duur gaat worden. Ik wil niet zwartgallig zijn, maar ik moet mijn vriend ook wel gelijk geven; het leven is er niet bepaald goedkoper op geworden.
@louisavuitton: De huizen zijn gewoon enorm duur geworden. En dat was 10-15 jaar geleden nog niet zo. We hebben nu wel een leuk huisje, ook niet het nieuwste van het nieuwste, niks bijzonders,hoeft voor ons ook helemaal niet, maar we wonen prettig. (niet in de randstad) Maar ook buiten de randstad zijn de huizenprijzen enorm gestegen, en voor de gewone stervelingen al bijna niet meer te betalen....nu gaat het dan wel makkelijk, maar met een kind straks; ik weet het niet.
Jij ook succes met je zoektocht, ik hoop dat jullie toch iets leuks tegen het lijf lopen.
Vandaar dat we dat ook pas in gedachten hadden over een aantal jaren, dan zou het wel op te vangen zijn. Maar niet als alles ontzettend duur gaat worden. Ik wil niet zwartgallig zijn, maar ik moet mijn vriend ook wel gelijk geven; het leven is er niet bepaald goedkoper op geworden.
@louisavuitton: De huizen zijn gewoon enorm duur geworden. En dat was 10-15 jaar geleden nog niet zo. We hebben nu wel een leuk huisje, ook niet het nieuwste van het nieuwste, niks bijzonders,hoeft voor ons ook helemaal niet, maar we wonen prettig. (niet in de randstad) Maar ook buiten de randstad zijn de huizenprijzen enorm gestegen, en voor de gewone stervelingen al bijna niet meer te betalen....nu gaat het dan wel makkelijk, maar met een kind straks; ik weet het niet.
Jij ook succes met je zoektocht, ik hoop dat jullie toch iets leuks tegen het lijf lopen.
dinsdag 4 augustus 2009 om 20:43
@pauline 65: heb je ook gelijk in, we hebben wel een annuiteiten hypotheek (als ik dat zo goed schrijf) Dat betekent dat we dus alleen maar aflossen, en niet beleggen, of weet ik veel wat allemaal.
Het nadeel is dat de aflossing wel hetzelfde blijft, per maand. Maar ik meen dat we dat wel konden omzetten, als we dat zouden willen.
Het nadeel is dat de aflossing wel hetzelfde blijft, per maand. Maar ik meen dat we dat wel konden omzetten, als we dat zouden willen.
