Relaties
alle pijlers
Partner met syndroom van asperger
woensdag 5 augustus 2009 om 11:03
woensdag 5 augustus 2009 om 11:09
Ik denk ook dat er moeizame relaties zijn tussen:
- twee autisten, waarbij de partners net zo van elkaar verschillen als in een relatie waarbij de ene partner autist is, en de andere partner niet;
- twee autisten, waarvan de ene autist een veel mildere vorm heeft dan de ander.
De relatie met mijn huisgenoot (dat is geen liefdesrelatie) is soms voor mij ook lastig. Mijn huisgenoot heeft een zwaardere vorm van autisme als ik. Ik ben heel wat zelfredzamer. Sommigen vinden mij erg ondernemend: vorig jaar in mijn eentje naar Parijs, toen ik een stuk jonger was ging ik bijna elk jaar naar een Oost-Europees land, waarbij ik bijna alles zelf regelde. En ik vloog ook erg veel.
Maar soms heb ik van die lastige dialogen met mijn huisgenoot:
Hij: Ik heb hoofdpijn.
Ik: Tja, dat is vervelend. Een paracetamol misschien.
Hij: Okay... maar ik heb erg intensief gelezen.
Ik: Je weet wat A. (begeleidster) gezegd heeft. Dat boek hoeft niet op 7 augustus terug. Het hoeft pas in september terug. Dus je kunt langer over het boek doen; dan krijg je minder snel hoofdpijn.
Ook het verlengen van het boek bij de bibliotheek vindt hij een probleem. Ik zeg tegen hem: "Je gaat naar de bieb, en vraagt een medewerker het boek te verlengen. Zij doen dan het administratieve werk, en dan geven ze je het boek terug: 'Hier is het verlengde boek.'" Voor mij een vanzelfsprekend iets, maar voor hem iets wat erg moeilijk te behappen is.
En dan heeft mijn huisgenoot coeliakie, een gluten-allergie. Hij heeft hulp bij het kiezen van de juiste maaltijden bij zijn dieet. Ik heb daar veel meer inzicht in. Ik kook voor twee, dus bij het koken houd ik rekening met zijn dieet. De informatie hierover haal ik van het Internet en kan dus zelfstandig zijn dieet volgen. Dit doe ik al ettelijke jaren, dus daar ben ik helemaal aan gewend.
- twee autisten, waarbij de partners net zo van elkaar verschillen als in een relatie waarbij de ene partner autist is, en de andere partner niet;
- twee autisten, waarvan de ene autist een veel mildere vorm heeft dan de ander.
De relatie met mijn huisgenoot (dat is geen liefdesrelatie) is soms voor mij ook lastig. Mijn huisgenoot heeft een zwaardere vorm van autisme als ik. Ik ben heel wat zelfredzamer. Sommigen vinden mij erg ondernemend: vorig jaar in mijn eentje naar Parijs, toen ik een stuk jonger was ging ik bijna elk jaar naar een Oost-Europees land, waarbij ik bijna alles zelf regelde. En ik vloog ook erg veel.
Maar soms heb ik van die lastige dialogen met mijn huisgenoot:
Hij: Ik heb hoofdpijn.
Ik: Tja, dat is vervelend. Een paracetamol misschien.
Hij: Okay... maar ik heb erg intensief gelezen.
Ik: Je weet wat A. (begeleidster) gezegd heeft. Dat boek hoeft niet op 7 augustus terug. Het hoeft pas in september terug. Dus je kunt langer over het boek doen; dan krijg je minder snel hoofdpijn.
Ook het verlengen van het boek bij de bibliotheek vindt hij een probleem. Ik zeg tegen hem: "Je gaat naar de bieb, en vraagt een medewerker het boek te verlengen. Zij doen dan het administratieve werk, en dan geven ze je het boek terug: 'Hier is het verlengde boek.'" Voor mij een vanzelfsprekend iets, maar voor hem iets wat erg moeilijk te behappen is.
En dan heeft mijn huisgenoot coeliakie, een gluten-allergie. Hij heeft hulp bij het kiezen van de juiste maaltijden bij zijn dieet. Ik heb daar veel meer inzicht in. Ik kook voor twee, dus bij het koken houd ik rekening met zijn dieet. De informatie hierover haal ik van het Internet en kan dus zelfstandig zijn dieet volgen. Dit doe ik al ettelijke jaren, dus daar ben ik helemaal aan gewend.
World of Warcraft: Legion
woensdag 5 augustus 2009 om 13:29
quote:desteny schreef op 05 augustus 2009 @ 13:03:
off topic @Hans66;ik vind ut geweldig hoe jij op postings reageert en jou leven met jou beperking onder controle hebt.ik heb hier echt bewondering voor!!!
Dank je wel.
Hoe gaan jullie eigenlijk om met preoccupaties, want ongetwijfeld zitten jullie af en toe koffie te drinken en dan komt er een onderwerp ter sprake? Onderwerpen die jullie autistische partners ontzettend bezighouden. Ik ben helemaal gek van World of Warcraft (dat zullen jullie wel ongetwijfeld gedacht hebben; waarom zou ik anders die avatar kiezen? ), maar ik praat er vrijwel niet over met anderen, wetende dat niet iedereen geïnteresseerd is in dat spel.
Mijn huisgenoot praat erg vaak over het weer, en dat irriteert me soms. Hij zegt dan bijv.: "Vanacht heeft het geregend." Ik: "Oh, da's heel mooi dat het geregend heeft." Het kan mij weinig schelen of het geregend of geonweerd heeft, als ik ongestoord kon slapen.
Hoe gaan jullie daarmee om?
off topic @Hans66;ik vind ut geweldig hoe jij op postings reageert en jou leven met jou beperking onder controle hebt.ik heb hier echt bewondering voor!!!
Dank je wel.
Hoe gaan jullie eigenlijk om met preoccupaties, want ongetwijfeld zitten jullie af en toe koffie te drinken en dan komt er een onderwerp ter sprake? Onderwerpen die jullie autistische partners ontzettend bezighouden. Ik ben helemaal gek van World of Warcraft (dat zullen jullie wel ongetwijfeld gedacht hebben; waarom zou ik anders die avatar kiezen? ), maar ik praat er vrijwel niet over met anderen, wetende dat niet iedereen geïnteresseerd is in dat spel.
Mijn huisgenoot praat erg vaak over het weer, en dat irriteert me soms. Hij zegt dan bijv.: "Vanacht heeft het geregend." Ik: "Oh, da's heel mooi dat het geregend heeft." Het kan mij weinig schelen of het geregend of geonweerd heeft, als ik ongestoord kon slapen.
Hoe gaan jullie daarmee om?
World of Warcraft: Legion
woensdag 5 augustus 2009 om 14:07
woensdag 5 augustus 2009 om 14:36
woensdag 5 augustus 2009 om 14:38
woensdag 5 augustus 2009 om 14:38
Wat medicatie betreft: in relatie met autisme heb ik geen medicatie. Mijn huisgenoot heeft Risperdal. Onlangs zei ie dat hij Risperidon gebruikt. Ik zocht dat na en zag dat het slechts een andere naam was.
Ik heb wel andere structurele medicatie en dat is een neusspray tegen hooikoorts. Incidentele medicatie heb ik tegen astma.
Ik heb wel andere structurele medicatie en dat is een neusspray tegen hooikoorts. Incidentele medicatie heb ik tegen astma.
World of Warcraft: Legion
woensdag 5 augustus 2009 om 14:47
quote:WussyPussy schreef op 05 augustus 2009 @ 14:20:
In een eerdere opmerking schreef je dat jouw vriend de medicijnen seroquel en efexor gebruikt. Is dit voor zijn ADHD of ook voor Asperger?
Ik heb steeds gedacht dat hier geen medicijnen voor waren namelijk.
Voor ADHD is er Ritalin zover ik weet. Ik heb recentelijk nog een andere naam gehoord. Voor Asperger is niet per definitie medicatie. Ik gebruik ook geen medicatie zoals ik al zei.
Seroquel wordt gebruikt bij schizofrenie en bipolaire stoornis.
Efexor wordt gebruikt bij angststoornissen en depressies.
Ik heb erop gegoogled.
In een eerdere opmerking schreef je dat jouw vriend de medicijnen seroquel en efexor gebruikt. Is dit voor zijn ADHD of ook voor Asperger?
Ik heb steeds gedacht dat hier geen medicijnen voor waren namelijk.
Voor ADHD is er Ritalin zover ik weet. Ik heb recentelijk nog een andere naam gehoord. Voor Asperger is niet per definitie medicatie. Ik gebruik ook geen medicatie zoals ik al zei.
Seroquel wordt gebruikt bij schizofrenie en bipolaire stoornis.
Efexor wordt gebruikt bij angststoornissen en depressies.
Ik heb erop gegoogled.
World of Warcraft: Legion
woensdag 5 augustus 2009 om 17:07
Sinds mijn vriend de diagnose Asperger heeft gebruikt hij seroquel. Sprak laatst met zijn psychiater en die zij dat ze het had voorgeschreven voor zijn 'manie'. Niet dat hij dus een bipolaire stoornis heeft of schizofreen is. Die manie is er dus als hij ergens heeeeeeel blij over is en dan schiet hij een beetje door en heeft hij ook veel onrust in zijn hoofd, kan ook slecht gaan slapen enzo. De seroquel brengt dan een beetje de balans.
De efexor is inderdaad voor depressie.
Voor ADHD heeft hij vroeger ritalin en concerta gebruikt, maar daar is hij vanaf gestapt.
De efexor is inderdaad voor depressie.
Voor ADHD heeft hij vroeger ritalin en concerta gebruikt, maar daar is hij vanaf gestapt.
woensdag 5 augustus 2009 om 18:12
WussyPussy, wat brengt deze relatie jou? Wat heeft jouw partner jou te bieden dat het voor jou leuk en interessant en prettig maakt om met hem samen te zijn, samen het leven te delen?
Ik heb het gevoel dat jij nu heel erg bezig bent met de relatie gaande te houden, te kijken hoe het voor allebei een leefbare situatie is. Maar ik denk dat je meer mag en kan vragen van een relatie, namelijk dat die echt wat toevoegt, dat die persoon dingen in je leven brengt of dingen uit jou omhoog laat komen.
Heel veel van iemand houden hoeft niet de beste reden te zijn om bij iemand te zijn of een relatie vol te houden. Als jij eraan onderdoor gaat, als het voor jou te zwaar is dan kan het beter zijn om voor jezelf te kiezen en de liefde te laten gaan. Met jezelf moet je nu eenmaal het allerlangst verder en zorg alsjeblieft dat je die niet kwijtraakt.
Ik heb het gevoel dat jij nu heel erg bezig bent met de relatie gaande te houden, te kijken hoe het voor allebei een leefbare situatie is. Maar ik denk dat je meer mag en kan vragen van een relatie, namelijk dat die echt wat toevoegt, dat die persoon dingen in je leven brengt of dingen uit jou omhoog laat komen.
Heel veel van iemand houden hoeft niet de beste reden te zijn om bij iemand te zijn of een relatie vol te houden. Als jij eraan onderdoor gaat, als het voor jou te zwaar is dan kan het beter zijn om voor jezelf te kiezen en de liefde te laten gaan. Met jezelf moet je nu eenmaal het allerlangst verder en zorg alsjeblieft dat je die niet kwijtraakt.
vrijdag 7 augustus 2009 om 05:44
Hiervoor was ik een meelezer, maar toen ik dit topic zag moest ik toch even reageren.
Ik heb ook een relatie met iemand met ASS. Hij heeft een lichte vorm, als je er op let zie je het. Maar ook iemand met ASS kan bepaalde dingen in meer of mindere dingen aan leren. Mijn vriend Heeft zichzelf bepaalde dingen aangeleerd, en ik let er zelf ook op dat ik geen taken die hij zelf zou kunnen over ga nemen.
Maar de vraag is; wat en in hoeverre zou hij kunnen veranderen, en zou dat (waarschijnlijk kleine) beetje genoeg voor jou zijn?
Wat ik toen het pril was vaak deed, was dingen na vragen bij hem. Je zou ook bij je vriend kunnen polsen wat hij van kinderen vindt en of hij denkt dat hij ermee om zou kunnen gaan. Of iets van kijken hoe hij met kinderen van anderen om gaat.
Ik vind de vragen van aikidoka ook goed. En je zult je misschien moeten bedenken wat je belangrijker vindt, je vriend of de wens om een kind te krijgen.
Ik hoop dat je wat aan deze post hebt en wil je verder veel succes wensen, want kan me voorstellen dat het heel moeilijk kan zijn om een relatie te hebben met iemand met (een niet milde vorm) van ASS.
Ik heb ook een relatie met iemand met ASS. Hij heeft een lichte vorm, als je er op let zie je het. Maar ook iemand met ASS kan bepaalde dingen in meer of mindere dingen aan leren. Mijn vriend Heeft zichzelf bepaalde dingen aangeleerd, en ik let er zelf ook op dat ik geen taken die hij zelf zou kunnen over ga nemen.
Maar de vraag is; wat en in hoeverre zou hij kunnen veranderen, en zou dat (waarschijnlijk kleine) beetje genoeg voor jou zijn?
Wat ik toen het pril was vaak deed, was dingen na vragen bij hem. Je zou ook bij je vriend kunnen polsen wat hij van kinderen vindt en of hij denkt dat hij ermee om zou kunnen gaan. Of iets van kijken hoe hij met kinderen van anderen om gaat.
Ik vind de vragen van aikidoka ook goed. En je zult je misschien moeten bedenken wat je belangrijker vindt, je vriend of de wens om een kind te krijgen.
Ik hoop dat je wat aan deze post hebt en wil je verder veel succes wensen, want kan me voorstellen dat het heel moeilijk kan zijn om een relatie te hebben met iemand met (een niet milde vorm) van ASS.
vrijdag 7 augustus 2009 om 07:05
Dingie,
Ik wil als ik een relatie heb en samenwoon, de taken verdelen over mijn partner en mijzelf. Taken worden w.m.b. alleen overgenomen door de ander als de ene erg ziek is. Met een beetje hoofdpijn of griep maak ik gewoon schoon of ik kook gewoon. Als mijn partner ziek is, wil ik kijken of ik de taken die zij normaal doet, gedeeltelijk kan overnemen, zodat zij wat ontzien wordt.
Ik vind van mezelf dat ik niet goed met kinderen om kan gaan, dus een partner met kinderen zie ik niet zo zitten. Valt me wel op dat kinderen weleens naar me glimlachen.
Ik wil als ik een relatie heb en samenwoon, de taken verdelen over mijn partner en mijzelf. Taken worden w.m.b. alleen overgenomen door de ander als de ene erg ziek is. Met een beetje hoofdpijn of griep maak ik gewoon schoon of ik kook gewoon. Als mijn partner ziek is, wil ik kijken of ik de taken die zij normaal doet, gedeeltelijk kan overnemen, zodat zij wat ontzien wordt.
Ik vind van mezelf dat ik niet goed met kinderen om kan gaan, dus een partner met kinderen zie ik niet zo zitten. Valt me wel op dat kinderen weleens naar me glimlachen.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 7 augustus 2009 om 22:52
Nee, dat snap ik. Ik lees weleens dat de autistische partner vaak niet goed bij machte is om dingen zelf te regelen en weinig helpt in het huishouden. Het kan zijn dat ze dat te ingewikkeld vinden. Ik denk dat dit gewoon waar is.
Ik vind eigenlijk juist dat Aikidoka en jij belangrijke dingen hebben gezegd. Een relatie moet voor beiden prettig zijn. In mijn groep (eigenlijk niet goed te vergelijken met een relatie) worden dingen ook eerlijk verdeeld.
Maar ik vind dat mijn medebewoner bij zichzelf te veel stress veroorzaakt. Volgende week gaat hij naar Amsterdam, Zutphen en naar zijn autistische broer in Oldenzaal. Ik weet enigszins hoe hij in elkaar zit, maar dat kan hij niet goed bolwerken, merk ik. Hij vergeet weleens dingen; heeft geen goed tijdsbesef, vergeet de dag soms, vergeet afspraken soms, en dat komt omdat hij het druk heeft in zijn hoofd. Ik heb het met hem daar eens over gehad. Hij heeft het in zijn systeem, dat hij in het midden van de maand naar zijn broer gaat, of dat zijn broer hier bij ons komt (wat ik overigens gezellig vind). Ik stelde voor: "Als jij het bezoek aan je broer met één week uitstelt?"
Daar voelde hij niets voor, want hij vind twee bezoeken met drie weken tussentijd te dicht op elkaar. Dat vat ik niet, want een uitzondering kan wel worden gemaakt.
Ik denk dat jullie ook weleens dit soort meningsverschillen hebben met jullie partners. Dit bovenstaande is een voorbeeld van wat merkwaardige redeneringen die mijn medebewoner erop nahoudt.
Ik vind eigenlijk juist dat Aikidoka en jij belangrijke dingen hebben gezegd. Een relatie moet voor beiden prettig zijn. In mijn groep (eigenlijk niet goed te vergelijken met een relatie) worden dingen ook eerlijk verdeeld.
Maar ik vind dat mijn medebewoner bij zichzelf te veel stress veroorzaakt. Volgende week gaat hij naar Amsterdam, Zutphen en naar zijn autistische broer in Oldenzaal. Ik weet enigszins hoe hij in elkaar zit, maar dat kan hij niet goed bolwerken, merk ik. Hij vergeet weleens dingen; heeft geen goed tijdsbesef, vergeet de dag soms, vergeet afspraken soms, en dat komt omdat hij het druk heeft in zijn hoofd. Ik heb het met hem daar eens over gehad. Hij heeft het in zijn systeem, dat hij in het midden van de maand naar zijn broer gaat, of dat zijn broer hier bij ons komt (wat ik overigens gezellig vind). Ik stelde voor: "Als jij het bezoek aan je broer met één week uitstelt?"
Daar voelde hij niets voor, want hij vind twee bezoeken met drie weken tussentijd te dicht op elkaar. Dat vat ik niet, want een uitzondering kan wel worden gemaakt.
Ik denk dat jullie ook weleens dit soort meningsverschillen hebben met jullie partners. Dit bovenstaande is een voorbeeld van wat merkwaardige redeneringen die mijn medebewoner erop nahoudt.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 11 augustus 2009 om 14:34
Ik ben ook al 15 jaar samen met een man met Asperger, en geloof me het is soms echt een hel. We hebben samen 2 kinderen waarvan er 1 ook Asperger heeft. Ik heb mijn man jaren geholpen met alles op sociaal gebide. Ik heb hem veel aangeleerd en daar was ik best trots op. Als dank heeft hij mij pas verteld dat hij al 13 maanden een andere heeft. Maar zoals je al kan verwachten heeft hij daar nu ineens spijt van en mag ik weerop komen draven om HEM te helpen. Maar mij helpen dat gebeurd helaas nooit.
ppfffff neem van mij aan, als je pas in zo'n relatie zit KAP ERMEE!!!!!
Ik zit helaas al te vast!!
ppfffff neem van mij aan, als je pas in zo'n relatie zit KAP ERMEE!!!!!
Ik zit helaas al te vast!!
dinsdag 11 augustus 2009 om 23:12
Maar je weet in het begin vaak niet hoe een relatie zich zal ontwikkelen. Zo'n man zal niet van meet af aan zeggen dat hij autisme heeft. Ik zal het in eerste instantie ook niet doen, maar ik wil het ook niet verzwijgen op den duur, want dan leg ik ook een bom onder de relatie.
Als ik een relatie krijg - en tot op heden is dat niet gelukt (en dat komt niet alleen door mijn autisme maar ook door andere problemen) - zal ik er rekening mee houden dat de relatie niet zou kunnen lopen zoals ik en mijn partner dat gepland hadden, en dan zal die worden beëindigd.
Ik vraag me af of jullie partners ervan bewust zijn:
- dat ze autisme hebben;
- dat hun autisme de oorzaak van kan zijn (of hoogstwaarschijnlijk de oorzaak is) dat de relatie zo stroef verloopt.
Ik betwijfel dat namelijk. Ik heb op het Libelle-forum een extreem lang topic gezien over partners van autisten. Deze autisten willen de realiteit niet onder ogen zien, en ze maken dan een ontzettend koppige indruk. Ik echter weet dat mensen zonder autisme, de zaak sociaal beter kunnen inschatten dan ik dat kan.
Als ik een relatie krijg - en tot op heden is dat niet gelukt (en dat komt niet alleen door mijn autisme maar ook door andere problemen) - zal ik er rekening mee houden dat de relatie niet zou kunnen lopen zoals ik en mijn partner dat gepland hadden, en dan zal die worden beëindigd.
Ik vraag me af of jullie partners ervan bewust zijn:
- dat ze autisme hebben;
- dat hun autisme de oorzaak van kan zijn (of hoogstwaarschijnlijk de oorzaak is) dat de relatie zo stroef verloopt.
Ik betwijfel dat namelijk. Ik heb op het Libelle-forum een extreem lang topic gezien over partners van autisten. Deze autisten willen de realiteit niet onder ogen zien, en ze maken dan een ontzettend koppige indruk. Ik echter weet dat mensen zonder autisme, de zaak sociaal beter kunnen inschatten dan ik dat kan.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 28 augustus 2009 om 12:40
Er is al een tijd niet meer gereageerd, maar ik zal een video over een relatie tussen een niet-autistische vrouw, en een man met PDD/NOS. Nu id PDD/NOS wel wat anders dan Asperger, maar ik denk dat er wel overeenkomstige problemen zijn die vrouwen ervaren met partners met deze vormen van autisme.
De link is:
http://www.eo.nl/programm ... dcast=9639192&page=37
Nu is Jan helemaal geen egoïst en wil ook alles voor haar doen (wil een aantal keren voor haar koken als ze zich wat minder voelt), maar Gerda mist wat liefde en geborgenheid, en daar is ze nogal op gesteld. Dat zijn dingen waarop ze in een relatie zou moeten kunnen rekenen.
De link is:
http://www.eo.nl/programm ... dcast=9639192&page=37
Nu is Jan helemaal geen egoïst en wil ook alles voor haar doen (wil een aantal keren voor haar koken als ze zich wat minder voelt), maar Gerda mist wat liefde en geborgenheid, en daar is ze nogal op gesteld. Dat zijn dingen waarop ze in een relatie zou moeten kunnen rekenen.
hans66 wijzigde dit bericht op 28-08-2009 12:41
Reden: Link was gebroken.
Reden: Link was gebroken.
% gewijzigd
World of Warcraft: Legion
vrijdag 28 augustus 2009 om 12:47
Mijn vader heeft Asperger. Als kind ben ik altijd bang voor hem geweest. Op de raarste momenten sprong hij uit z'n vel, je zag het vaak niet aankomen. Na 20 jaar huwelijk zijn mijn ouders gaan scheiden, mijn moeder is jarenlang zwaar ongelukkig geweest. In een relatie met iemand met Asperger moet je echt wel sterkt in je schoenen staan. Ik zou er nog maar eens goed over na denken, want het houdt nooit op. Mijn vader is nog steeds erg egocentrisch en ik loop op eieren bij hem. Het liefst zou ik geen contact met hem hebben want hij kan me echt gek krijgen.
Dus denk niet alleen na voor jezelf, maar ook voor je eventuele kinderen. Zij krijgen er ook mee te dealen!
Dus denk niet alleen na voor jezelf, maar ook voor je eventuele kinderen. Zij krijgen er ook mee te dealen!
vrijdag 28 augustus 2009 om 14:15
Heel boeiend heb ik dit topic gelezen!
mijn broer heeft asperger, dat is natuurlijk anders, maar de dingen die jullie hier opnoemen herken ik heel erg.
Aspergers staan over het algemeen bekend om dat ze andere de schuld geven (Juist ik als zusje heb daar last van
)
Je kunt vaak niet tot hun doordringen, ze verzinnen smoesjes, en je moet ze heel erg achter hun kont aan zitten.
Mijn broer is heel erg verslaafd aan computeren (ik ook wel een beetje hoor trouwens), maar daar bestaat zijn wereld uit, world of warcraft, en andere games. Gerben (mijn broer) heeft daar wel gelukkig zijn carriere in gevonden hij wil nu een engelstalige opleiding volgen, hij spreekt verschrikkelijk goed engels door die games van hem.
Maar voor de mensen hier met een relatie met een asperger tja, ik kan niet anders zeggen ik ben het gewend ik weet niet beter, ik kan er vrij weinig over zeggen over hoe ik het doe, als mijn broer irritand word en niet wil stoppen negeer ik hem gewoon. Maar voor iemand met een relatie ligt dat anders natuurlijk.
Als je vragen hebt kan je me gewoon pmen (kan dat hier?) want ook al kijk ik er anders tegen aan, ik leef al wel heel lang samen met iemand die dat ook heeft.
Voor de topicstarter, hoe hard het ook klinkt tenzij je echt graag wilt, ik raad het je niet aan kinderen te nemen. Toen bij mijn broer destijds asperger werdt vastgesteld wisten we meteen waar het vandaan kwam, mijn beide opa's hebben het gehad en waarschijnlijk hun vaders ook, het is heel erg erfelijk (en dan vooral bij mannen) en de kans dat jou kinderen het krijgen is erg groot, en dan zul je het alleen maar zwaarder hebben. Heel veel sterkte en een dikke knuffel!
Nog even ovber die medicijnen voor adhd, ik heb zelf adhd en ik slik equazym een pas net nieuwe medicijn. Die zit tussen concerta en ritalin in.
mijn broer heeft asperger, dat is natuurlijk anders, maar de dingen die jullie hier opnoemen herken ik heel erg.
Aspergers staan over het algemeen bekend om dat ze andere de schuld geven (Juist ik als zusje heb daar last van
)Je kunt vaak niet tot hun doordringen, ze verzinnen smoesjes, en je moet ze heel erg achter hun kont aan zitten.
Mijn broer is heel erg verslaafd aan computeren (ik ook wel een beetje hoor trouwens), maar daar bestaat zijn wereld uit, world of warcraft, en andere games. Gerben (mijn broer) heeft daar wel gelukkig zijn carriere in gevonden hij wil nu een engelstalige opleiding volgen, hij spreekt verschrikkelijk goed engels door die games van hem.
Maar voor de mensen hier met een relatie met een asperger tja, ik kan niet anders zeggen ik ben het gewend ik weet niet beter, ik kan er vrij weinig over zeggen over hoe ik het doe, als mijn broer irritand word en niet wil stoppen negeer ik hem gewoon. Maar voor iemand met een relatie ligt dat anders natuurlijk.
Als je vragen hebt kan je me gewoon pmen (kan dat hier?) want ook al kijk ik er anders tegen aan, ik leef al wel heel lang samen met iemand die dat ook heeft.
Voor de topicstarter, hoe hard het ook klinkt tenzij je echt graag wilt, ik raad het je niet aan kinderen te nemen. Toen bij mijn broer destijds asperger werdt vastgesteld wisten we meteen waar het vandaan kwam, mijn beide opa's hebben het gehad en waarschijnlijk hun vaders ook, het is heel erg erfelijk (en dan vooral bij mannen) en de kans dat jou kinderen het krijgen is erg groot, en dan zul je het alleen maar zwaarder hebben. Heel veel sterkte en een dikke knuffel!
Nog even ovber die medicijnen voor adhd, ik heb zelf adhd en ik slik equazym een pas net nieuwe medicijn. Die zit tussen concerta en ritalin in.