Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
dinsdag 4 augustus 2009 om 22:30
Dus jullie hebben toch nog wel geregeld smscontact? De confrontatie dat beiden nog gevoel voor de ander hebben lijkt me echt erg moeilijk. Ook het idee dat je beiden ongelukkig bent zou ik erg moeilijk te verdragen vinden. Ik vind het knap dat jij zo standvastig bij je beslissing kunt blijven. Ik weet niet of ik dat zou kunnen in jouw situatie.
Merk bij mezelf ook echt fases van het hele "gebeuren";-) Heb het idee dat ik nuecht in het verdriet gemis zit zeg maar. Het besef dat het echt over is en ex echt niet meer terug komt in mijn leven. Ik vind dat niet kunnen delen nog steeds het allermoeilijkst. Kan er nog steeds elk moment om huilen
Probeer een beteje grip op de situatie weer te krijgen en dat lukt met vallen en opstaan. Schrijf mijn angsten op, praat erover en zoek afleiding. Ik hoop dat ik het daarmee de baas blijf. Ik ga jouw antidep middel wel even googlen Christiane, je weet het nooit.
Overigens loop ik ook hard, al jaren, goede uitlaatklep en lekker buiten. Gewoon aan beginnen, rustig opbouwen je zult zien hoe snel je conditie opbouwt.
Ucchan gecondoleerd. Dat soort gebeurtenissen drukt je met de neus op de feiten. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op z'on moment ex benadert. Dan wil je de mensen van wie je houdt zeggen dat je van ze houdt en hoe belangrijk voor ze zijn. Ik hoop dat het geen teleurstelling voor je wordt. Denk dat Christiane gelijk heeft, als jouw onderbuikgevoel goed is/was verwijt jezelf dan niets. Daarbij...wees niet te streng voor jezelf (wij allemaal niet!!!) we zijn gewoon mensen met onze gebreken. Sterkte!
Raiden, ik vind dat je optimistisch klinkt in je laatste berichten. Je bent echt al een eind op weg. Hoe lang is het nu bij jou geleden? Als het goed is worden de goede momenten steeds meer en de dipmomenten minder.
Merk bij mezelf ook echt fases van het hele "gebeuren";-) Heb het idee dat ik nuecht in het verdriet gemis zit zeg maar. Het besef dat het echt over is en ex echt niet meer terug komt in mijn leven. Ik vind dat niet kunnen delen nog steeds het allermoeilijkst. Kan er nog steeds elk moment om huilen
Probeer een beteje grip op de situatie weer te krijgen en dat lukt met vallen en opstaan. Schrijf mijn angsten op, praat erover en zoek afleiding. Ik hoop dat ik het daarmee de baas blijf. Ik ga jouw antidep middel wel even googlen Christiane, je weet het nooit.
Overigens loop ik ook hard, al jaren, goede uitlaatklep en lekker buiten. Gewoon aan beginnen, rustig opbouwen je zult zien hoe snel je conditie opbouwt.
Ucchan gecondoleerd. Dat soort gebeurtenissen drukt je met de neus op de feiten. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op z'on moment ex benadert. Dan wil je de mensen van wie je houdt zeggen dat je van ze houdt en hoe belangrijk voor ze zijn. Ik hoop dat het geen teleurstelling voor je wordt. Denk dat Christiane gelijk heeft, als jouw onderbuikgevoel goed is/was verwijt jezelf dan niets. Daarbij...wees niet te streng voor jezelf (wij allemaal niet!!!) we zijn gewoon mensen met onze gebreken. Sterkte!
Raiden, ik vind dat je optimistisch klinkt in je laatste berichten. Je bent echt al een eind op weg. Hoe lang is het nu bij jou geleden? Als het goed is worden de goede momenten steeds meer en de dipmomenten minder.
dinsdag 4 augustus 2009 om 23:59
Lieve dames,
even een kort berichtje van mij.
Heb de hele dag in de tuin gezeten van de man die tevens mijn lotgenoot is waarover ik vertelde. We hebben het enorm gezellig gehad samen. Gepicknickt, gezwommen, gekookt, gepraat, muziek gemaakt etc.Alles als afleiding van ons verdriet. Het was fijn en verwarrend want we hebben het wel heel erg leuk met elkaar en dat is goed, echt een leuke nieuwe ontdekking, maar ik merk dat ik op sommige momenten stiekem dacht "shit, dit is wel heel erg fijn zo" Zelfs op een gegeven moment bijna helemaal vergeten dat ik verdrietig was... En hoe meer we over onze exen praten, hoe meer we erachter komen dat we best wat cruciale dingen hebben gemist in onze relaties... wel goed voor het verwerkingsproces en het goede perspectief.
Alleen, ik had een aantal momenten bijna zin om deze man te zoenen. Schrok enorm van mezelf. Ik hou het maar op een vlaag van verstandsverbijstering, want het kan echt niet zo zijn dat er iemand bij komt in mijn hoofd hoor.
Er is vast wel een rationele verklaring voor deze verwarring, misschien zie ik in hem een soort surrogaat ofzo, omdat hij wél alle aandacht voor me heeft nu, en we zorgen voor elkaar. Het was een dynamische en liefdevolle dag, maar dat kan natuurlijk ook gewoon in een vriendschap.
Ikke is dus een beetje in de war... en moe, en gaat slapen.
voor jullie
even een kort berichtje van mij.
Heb de hele dag in de tuin gezeten van de man die tevens mijn lotgenoot is waarover ik vertelde. We hebben het enorm gezellig gehad samen. Gepicknickt, gezwommen, gekookt, gepraat, muziek gemaakt etc.Alles als afleiding van ons verdriet. Het was fijn en verwarrend want we hebben het wel heel erg leuk met elkaar en dat is goed, echt een leuke nieuwe ontdekking, maar ik merk dat ik op sommige momenten stiekem dacht "shit, dit is wel heel erg fijn zo" Zelfs op een gegeven moment bijna helemaal vergeten dat ik verdrietig was... En hoe meer we over onze exen praten, hoe meer we erachter komen dat we best wat cruciale dingen hebben gemist in onze relaties... wel goed voor het verwerkingsproces en het goede perspectief.
Alleen, ik had een aantal momenten bijna zin om deze man te zoenen. Schrok enorm van mezelf. Ik hou het maar op een vlaag van verstandsverbijstering, want het kan echt niet zo zijn dat er iemand bij komt in mijn hoofd hoor.
Er is vast wel een rationele verklaring voor deze verwarring, misschien zie ik in hem een soort surrogaat ofzo, omdat hij wél alle aandacht voor me heeft nu, en we zorgen voor elkaar. Het was een dynamische en liefdevolle dag, maar dat kan natuurlijk ook gewoon in een vriendschap.
Ikke is dus een beetje in de war... en moe, en gaat slapen.
voor jullie
woensdag 5 augustus 2009 om 09:24
@ Fienewiep: geregeld sms-contact is wat te veel gezegd maar ongeveer een sms-je per week. Ik denk dat we ons daar allebei prettig bij voelen.
Je schrijft: "De confrontatie dat beiden nog gevoel voor de ander hebben lijkt me echt erg moeilijk. Ook het idee dat je beiden ongelukkig bent zou ik erg moeilijk te verdragen vinden.". Mijn gevoel voor hem zal nog heel lang blijven. Soms ben ik bang dat dat gevoel nooit helemaal weg zal gaan. Dat ik in de toekomst wellicht iemand zal tegenkomen, maar dat als ik dan mijn ex-lief tegenkom (wat niet ondenkbeeldig is, we wonen redelijk dicht bij elkaar in de buurt) ik toch een zwak voor hem blijf houden (voor de SATC-kijkers onder ons: wat Carrie voelt voor Big). En dat hij nog gevoelens heeft voor mij? Ja, dat weet ik zeker. Maar goed, de tijd zal dat leren. Het idee dat we allebei niet gelukkig zijn, vind ik inderdaad moeilijker te verdragen. Ik ben zeker niet ongelukkig op dit moment. Ik zou eerder zeggen dat ik me - doordat die k*t-depressie na een jaar eindelijk aan het oplossen is - bij vlagen soms wel gelukkig voel. Gelukkig omdat mijn hoofd weer helder is en gelukkig omdat ik eindelijk weer een beetje kan genieten. Dat dat genieten getemperd wordt door mijn verdriet doet aan dat geluksgevoel niet zoveel af. Maar een stukje geluk ontbreekt inderdaad. En van hem weet ik inderdaad ook dat hij niet gelukkig is. Ongelukkig is misschien een heel groot woord, maar hij leeft zijn leven en haalt er zeker niet uit wat erin zit. En dat maakt mij ook verdrietig. Life is to f***ings short om maar een beetje aan te leven.
En ja, ik blijf standvastig bij mijn beslissing, juist omdat het leven te kort is om maar een beetje aan te leven. Ik had misschien nog wel een tijd met hem door kunnen gaan. Maar ik werd er ongelukkig van (en het hielp hem ook niet). Dat gevoel van ongelukkig zijn hou ik voor ogen als ik een moment van zwakte heb. Juist omdat onze laatste week 'samen' (onze afscheidsweek toen het feitelijk al 'uit' was) uiteindelijk onze mooiste week samen was. Als ik naar die week kijk, zou ik zo maar kunnen wankelen in mijn beslissing. Maar dat doe ik dus niet. Want die week was - ondanks onze gevoelens voor elkaar - niet maatgevend voor onze relatie.
Je schrijft: "Ik vind dat niet kunnen delen nog steeds het allermoeilijkst. Kan er nog steeds elk moment om huilen."
Gewoon doen. Huilen is zo goed om je emoties op orde te krijgen. Verdriet hebben is goed. In verdriet hangen niet. Maar dat doe jij - voor zover ik je ken - volgens mij niet. Dus: gewoon huilen!
Leuk trouwens dat je ook hardloopt. Ik ben benieuwd wanneer ik ga starten. De knop moet nog wel om. Eerst straks maar naar mijn eerste kickbox-les.
@ Ikke en Raiden: jullie schrijven allebei iets over het open stellen van je gevoelens voor anderen. Ik kan me voorstellen dat dat heel verwarrend is. Zijn jullie niet bang voor wat ik hierboven schreef? Dat je wellicht in de toekomst iemand tegenkomt, maar dat je ex zo'n impact op je leven heeft gemaakt dat als hij langskomt je toch weer in verwarring zou zijn over je nieuwe relatie?
Ik geloof namelijk wel in een grote liefde (ware liefde is niet zo mijn kreet). Ik kan me zo voorstellen dat ik ooit weer gevoelens voor iemand zou kunnen krijgen. Maar dat wat ik nu heb gehad. Nee, DAT niet meer. Anders, niet slechter, maar wel minder intens. Ik heb deze gevoelens ook voor mijn ex-lief niet gehad en verwacht ze ook in de toekomst niet meer op deze manier te krijgen.
Afijn, hoe zien jullie dat? Ben ik benieuwd naar.
Zo, en nu ga ik me klaar maken om te kickboxen. Amsterdam is niet langer veilig als ik klaar ben .
Je schrijft: "De confrontatie dat beiden nog gevoel voor de ander hebben lijkt me echt erg moeilijk. Ook het idee dat je beiden ongelukkig bent zou ik erg moeilijk te verdragen vinden.". Mijn gevoel voor hem zal nog heel lang blijven. Soms ben ik bang dat dat gevoel nooit helemaal weg zal gaan. Dat ik in de toekomst wellicht iemand zal tegenkomen, maar dat als ik dan mijn ex-lief tegenkom (wat niet ondenkbeeldig is, we wonen redelijk dicht bij elkaar in de buurt) ik toch een zwak voor hem blijf houden (voor de SATC-kijkers onder ons: wat Carrie voelt voor Big). En dat hij nog gevoelens heeft voor mij? Ja, dat weet ik zeker. Maar goed, de tijd zal dat leren. Het idee dat we allebei niet gelukkig zijn, vind ik inderdaad moeilijker te verdragen. Ik ben zeker niet ongelukkig op dit moment. Ik zou eerder zeggen dat ik me - doordat die k*t-depressie na een jaar eindelijk aan het oplossen is - bij vlagen soms wel gelukkig voel. Gelukkig omdat mijn hoofd weer helder is en gelukkig omdat ik eindelijk weer een beetje kan genieten. Dat dat genieten getemperd wordt door mijn verdriet doet aan dat geluksgevoel niet zoveel af. Maar een stukje geluk ontbreekt inderdaad. En van hem weet ik inderdaad ook dat hij niet gelukkig is. Ongelukkig is misschien een heel groot woord, maar hij leeft zijn leven en haalt er zeker niet uit wat erin zit. En dat maakt mij ook verdrietig. Life is to f***ings short om maar een beetje aan te leven.
En ja, ik blijf standvastig bij mijn beslissing, juist omdat het leven te kort is om maar een beetje aan te leven. Ik had misschien nog wel een tijd met hem door kunnen gaan. Maar ik werd er ongelukkig van (en het hielp hem ook niet). Dat gevoel van ongelukkig zijn hou ik voor ogen als ik een moment van zwakte heb. Juist omdat onze laatste week 'samen' (onze afscheidsweek toen het feitelijk al 'uit' was) uiteindelijk onze mooiste week samen was. Als ik naar die week kijk, zou ik zo maar kunnen wankelen in mijn beslissing. Maar dat doe ik dus niet. Want die week was - ondanks onze gevoelens voor elkaar - niet maatgevend voor onze relatie.
Je schrijft: "Ik vind dat niet kunnen delen nog steeds het allermoeilijkst. Kan er nog steeds elk moment om huilen."
Gewoon doen. Huilen is zo goed om je emoties op orde te krijgen. Verdriet hebben is goed. In verdriet hangen niet. Maar dat doe jij - voor zover ik je ken - volgens mij niet. Dus: gewoon huilen!
Leuk trouwens dat je ook hardloopt. Ik ben benieuwd wanneer ik ga starten. De knop moet nog wel om. Eerst straks maar naar mijn eerste kickbox-les.
@ Ikke en Raiden: jullie schrijven allebei iets over het open stellen van je gevoelens voor anderen. Ik kan me voorstellen dat dat heel verwarrend is. Zijn jullie niet bang voor wat ik hierboven schreef? Dat je wellicht in de toekomst iemand tegenkomt, maar dat je ex zo'n impact op je leven heeft gemaakt dat als hij langskomt je toch weer in verwarring zou zijn over je nieuwe relatie?
Ik geloof namelijk wel in een grote liefde (ware liefde is niet zo mijn kreet). Ik kan me zo voorstellen dat ik ooit weer gevoelens voor iemand zou kunnen krijgen. Maar dat wat ik nu heb gehad. Nee, DAT niet meer. Anders, niet slechter, maar wel minder intens. Ik heb deze gevoelens ook voor mijn ex-lief niet gehad en verwacht ze ook in de toekomst niet meer op deze manier te krijgen.
Afijn, hoe zien jullie dat? Ben ik benieuwd naar.
Zo, en nu ga ik me klaar maken om te kickboxen. Amsterdam is niet langer veilig als ik klaar ben .
woensdag 5 augustus 2009 om 17:17
Hey het hele Big Carrie verhaal, ik snap helemaal wat je bedoelt. Ik merk dat ik kijk en dat ik aandacht leuk vind enzovoorts. Maar ik vind het ook heel moeilijk om me voor te stellen dat ik ooit nog eens deze intense liefde voor een ander zal voelen. En ik ben inderdaad bang dat ik morgen een leuke jongen ontmoet, verliefd wordt en de hele bimbam, maar dat als mijn ex weer tevoorschijn komt ik zal gaan twijfelen. Ik hoop van niet en anders hoop ik toch dat mijn ex snel terug komt:p! En ergens is leuke mannen tegenkomen en weten dat het toch verder niks zal worden omdat mijn gevoel me remt heel erg frustrerend. Niet dat ik perse een vriend wil, of dat ik wanhopig ben. Maar ik merk wel dat ik behoefte heb om ook verliefd te kunne worden op iemand anders. Zodat ik weet dat het kan. want nu geloof ik het niet. Gewoon weten dat het mogelijk is. En fienewiep het is een jaar geleden dat het echt mis is gegaan, en het is denk ik anderhalve maand geleden dat we echt afstand nemen en dat hij zich compleet van mij en zijn gevoel afsluit. En de rest van het afgelopen jaar is erg heftig geweest, erg heftig. Het ging toen echt niet goed met hem. Het leek gewoon echt een soap. Hij deed zichzelf geestelijk en lichamelijk pijn. Maar iets van 4/5 maanden geleden bloeide hij helemaal op, hij had een aantal dingen echt afgesloten en het ging ook weer lekker tussen ons. Maar blijkbaar heeft hij toch nog niet alles afgesloten en heeft het afgelopen jaar meer in hem kapot gemaakt dan ik dacht. Nu is hij echt aan het feesten en de hele bimbam.
Dikke knuffel allemaal!!
Dikke knuffel allemaal!!
woensdag 5 augustus 2009 om 18:29
@Uchhan wat een lange tijd dat het zo slecht ging tussen jullie. Lijkt me ook frustrerend om te zien dat hij zo aan het feesten is. Hoewel, dat schreef je volgens mij al eerder, dat ook een vlucht kan zijn. Maar moeilijk wel, zeker als jullie z'on rotjaar hebben gehad.
@Ikke, ik begrijp wel dat je in de war hiervan bent. Eigenlijk niet raar...jullie zitten in hetzelfde schuitje, zijn vrienden dus er zijn geen belemmeringen om gewoon jezelf te zijn en echt eerlijk over je gevoel te praten. Dat voelt veilig. Ik denk dat de aandacht die jullie elkaar geven het verwarrend maakt. Lekker van genieten, niet teveel nadenken.
@Christiane, gewoon beginnen met hardlopen, niet te snel en hard van stapel lopen, je zult zien dat je het heerlijk gaat vinden. Arghhhhhhhhh vandaag je 1e les kickboxen, ben echt heeeeeel benieuwd wat je ervan vindt!! Wel ff vertellen.
Ik geloof wel degelijk dat de ene liefde meer inpact op je heeft dan de ander. Heeft mss ook te maken in welke fase van je leven je zit op dat moment. Blijkbaar heeft jouw ex iets heel dieps in jouw geraakt Je zei eerder al z'on lange tijd verliefd op hem te zijn.
Vind dat je de dingen goed kunt scheiden en helder voor ogen hebt hoe het écht zat tussen jullie. Dat is ook je enige houvast, de enige reden waarom jij niet gelukkig bent/was in jullie relatie. Hoe pijnlijk en verdrietig ook voor jullie beiden. Vind het wel mooi om te lezen hoe jullie laatste week was. Blijkbaar is toen wel de essentie geraakt, ik weet even niet hoe het te omschrijven, maar het echte ofzo. Toen ex en ik uit elkaar gingen hadden we in een park afgesproken en het was prachtig weer en warm, zoals vandaag. Na gepraat te hebben en de beslissing gevallen was, hebben we elkaar zeker 5 minuten alleen maar aangekeken, niets gezegd en diep in elkaars ogen gekeken. Toen liep hij weg, ik vond dat ook bijzonder.
Fijn dat je nu kunt genieten ondanks het feit dat je verdriet hebt!
Wat je schrijft over dat "beetje leven" vind ik pakkend. Zo voelt het bij momenteel wel en daar baal ik ontzettend van! Ik baal dat ik me verdrietig voel en helemaal niet lekker in mijn vel zit. Ik besef dat het even niet anders is (en dat huilen doe ik ook gewoon ) maar ik wil ook zo graag LEVEN en genieten. Nu lukt dat helemaal niet.
Wat jullie zeggen over andere mannen. Ik ben daar helemaal niet meer bezig. Ik wil niet eens dat mannen naar me kijken, laat staan dat ze aan mij zitten. Daarbij heb ik hele grote angst dat dit het is, ik ben "al" 36 en ik niemand meer zal ontmoeten en altijd alleen zal blijven.
@Ikke, ik begrijp wel dat je in de war hiervan bent. Eigenlijk niet raar...jullie zitten in hetzelfde schuitje, zijn vrienden dus er zijn geen belemmeringen om gewoon jezelf te zijn en echt eerlijk over je gevoel te praten. Dat voelt veilig. Ik denk dat de aandacht die jullie elkaar geven het verwarrend maakt. Lekker van genieten, niet teveel nadenken.
@Christiane, gewoon beginnen met hardlopen, niet te snel en hard van stapel lopen, je zult zien dat je het heerlijk gaat vinden. Arghhhhhhhhh vandaag je 1e les kickboxen, ben echt heeeeeel benieuwd wat je ervan vindt!! Wel ff vertellen.
Ik geloof wel degelijk dat de ene liefde meer inpact op je heeft dan de ander. Heeft mss ook te maken in welke fase van je leven je zit op dat moment. Blijkbaar heeft jouw ex iets heel dieps in jouw geraakt Je zei eerder al z'on lange tijd verliefd op hem te zijn.
Vind dat je de dingen goed kunt scheiden en helder voor ogen hebt hoe het écht zat tussen jullie. Dat is ook je enige houvast, de enige reden waarom jij niet gelukkig bent/was in jullie relatie. Hoe pijnlijk en verdrietig ook voor jullie beiden. Vind het wel mooi om te lezen hoe jullie laatste week was. Blijkbaar is toen wel de essentie geraakt, ik weet even niet hoe het te omschrijven, maar het echte ofzo. Toen ex en ik uit elkaar gingen hadden we in een park afgesproken en het was prachtig weer en warm, zoals vandaag. Na gepraat te hebben en de beslissing gevallen was, hebben we elkaar zeker 5 minuten alleen maar aangekeken, niets gezegd en diep in elkaars ogen gekeken. Toen liep hij weg, ik vond dat ook bijzonder.
Fijn dat je nu kunt genieten ondanks het feit dat je verdriet hebt!
Wat je schrijft over dat "beetje leven" vind ik pakkend. Zo voelt het bij momenteel wel en daar baal ik ontzettend van! Ik baal dat ik me verdrietig voel en helemaal niet lekker in mijn vel zit. Ik besef dat het even niet anders is (en dat huilen doe ik ook gewoon ) maar ik wil ook zo graag LEVEN en genieten. Nu lukt dat helemaal niet.
Wat jullie zeggen over andere mannen. Ik ben daar helemaal niet meer bezig. Ik wil niet eens dat mannen naar me kijken, laat staan dat ze aan mij zitten. Daarbij heb ik hele grote angst dat dit het is, ik ben "al" 36 en ik niemand meer zal ontmoeten en altijd alleen zal blijven.
woensdag 5 augustus 2009 om 21:33
Nou, een geweldige reactie gehad...had niet veel te maken met wat ik hem had gestuurd (nog geen gecondoleerd of sterkte of iets), maar dat een contact iets voor misschien later is, maar dat ik vooral geen contact moet zoeken met mensen uit zijn omgeving, want dat irriteert ook als is het voor een vraag om hulp. Om het even toe te lichten: mijn broertje moet met stel en sprong het huis uit en wilt het liefst in amsterdam wonen. Nu 'ken' ik daar iemand die de klappen van de zweep kent mbt het zoeken van een woonruimte, te weten de broer van mijn. Niet dat ik nou een super contact met hem had (absoluut neit slecht verder, gewoon normaal), maar goed, ik stuur hem ene bericht en licht hier ook mijn ex over in. Broer lief is schijnbaar gelijk naar mijn ex gehobbeld en die is geirriteerd. Totaal geen begrip voor de situatie en niet inzien dat dit echt helemaal los van hem staat, maar gaat om een ander en ik puur om wat advies vroeg. Ik vraag me op zo'n moment serieus af waarom ik nog contact met hem wil. Er zijn helaas sinds het uit is wat vervelende incidenten geweest en ik was zo stom om ook naar hem toe te gan voor een luisterend oor. Nooit heb ik gehoor gehad. Ik vraag niet om zijn liefde, maar een beetje begrip maar schijnbaar kan ook dat niet en maakt het dan niet uit dat je niet slecht uit elkaar bent gegaan.
ikke, die dubbelheid van die gevoelens is lastig. Wel heel fijn dat je iemand hebt waar je zo goed mee kan praten. Houd gewoon lekker contact en kijk waar je zelf aan toe bent. Heb je nog een beetje geslapen?
En meiden, dat leven en genieten komt wel. We zijn er allemaal al mee bezig, maar beseffen dat soms misschien te weining. het duurt even maar je merkt dat er meer lach momenten gaan komen en je soms echt een langere periode hebt dat je helemaal niet bezig bent met je ex en de situatie. Ik blijf erbij dat je iemand mag missen en de tranen niet verspilt zijn dus als ze moeten komen, laat ze maar komen. het laat zien dat het je niet koud laat en laat zien dat je voelt.
Als we maar wel aan de tissues met balsem gaan want anders gaan die neuzen en ogen er zo aan -_^.
ikke, die dubbelheid van die gevoelens is lastig. Wel heel fijn dat je iemand hebt waar je zo goed mee kan praten. Houd gewoon lekker contact en kijk waar je zelf aan toe bent. Heb je nog een beetje geslapen?
En meiden, dat leven en genieten komt wel. We zijn er allemaal al mee bezig, maar beseffen dat soms misschien te weining. het duurt even maar je merkt dat er meer lach momenten gaan komen en je soms echt een langere periode hebt dat je helemaal niet bezig bent met je ex en de situatie. Ik blijf erbij dat je iemand mag missen en de tranen niet verspilt zijn dus als ze moeten komen, laat ze maar komen. het laat zien dat het je niet koud laat en laat zien dat je voelt.
Als we maar wel aan de tissues met balsem gaan want anders gaan die neuzen en ogen er zo aan -_^.
zaterdag 8 augustus 2009 om 21:36
Heeej lieve meiden,
Sorry dat ik de hele week niet gereageerd heb op het forum maar ik voelde me zo ontzettend goed er was genoeg afleiding. Ik had gewoon weg de behoefte niet om even hier langs te komen (opzich een goed teken..) maar......
Vanavond heb ik zo'n dip!! Ik sta op het punt om met een vriendinnentje naar de stad te gaan toch nog even gauw mijn hyves en zijn hyves checken. Zie ik krabbels waar ik zo misselijk van woord. AUW!!
"ze smst hem nog wel over vanavond" ect ect..
Ik gun hem al het geluk van de wereld maar waarom al zou snel?? Mijn gevoelens voor hem zijn redelijk op de achtergrond maar je kan zo'n lange tijd niet zomaar vergeten en dat heeft tijd nodig, dit werkt blijkbaar bij mannen anders??
Ohw het liefst bel ik hem nu op maar ik weet dat ik dat juist niet moet doen.
Meiden ik reageer morgen even op jullie verhalen, wilde dit alleen even van mij afschrijven en jullie adviezen horen.
Fijne avond en tot morgen
Sorry dat ik de hele week niet gereageerd heb op het forum maar ik voelde me zo ontzettend goed er was genoeg afleiding. Ik had gewoon weg de behoefte niet om even hier langs te komen (opzich een goed teken..) maar......
Vanavond heb ik zo'n dip!! Ik sta op het punt om met een vriendinnentje naar de stad te gaan toch nog even gauw mijn hyves en zijn hyves checken. Zie ik krabbels waar ik zo misselijk van woord. AUW!!
"ze smst hem nog wel over vanavond" ect ect..
Ik gun hem al het geluk van de wereld maar waarom al zou snel?? Mijn gevoelens voor hem zijn redelijk op de achtergrond maar je kan zo'n lange tijd niet zomaar vergeten en dat heeft tijd nodig, dit werkt blijkbaar bij mannen anders??
Ohw het liefst bel ik hem nu op maar ik weet dat ik dat juist niet moet doen.
Meiden ik reageer morgen even op jullie verhalen, wilde dit alleen even van mij afschrijven en jullie adviezen horen.
Fijne avond en tot morgen
zondag 9 augustus 2009 om 15:00
*kruipt even weer uit de meelees modus*
Meiden ik vindt jullie echt super goed bezig! De steun en herkenning die jullie hier bij elkaar vinden is volgens mij ontzettend veel waard. Ik zie jullie allemaal (met dipjes natuurlijk) sterk(er) worden!
Laat een (zeer onconstructieve) post van Allesrose je niet raken. De sterkte die daaruit spreeks is leeg en nietszeggend. Haar post des te meer, maar dan niet over jullie
Nog even two thumbs up voor jullie dus!
*en snel weer terug in meeleesmodus*
Meiden ik vindt jullie echt super goed bezig! De steun en herkenning die jullie hier bij elkaar vinden is volgens mij ontzettend veel waard. Ik zie jullie allemaal (met dipjes natuurlijk) sterk(er) worden!
Laat een (zeer onconstructieve) post van Allesrose je niet raken. De sterkte die daaruit spreeks is leeg en nietszeggend. Haar post des te meer, maar dan niet over jullie
Nog even two thumbs up voor jullie dus!
*en snel weer terug in meeleesmodus*
zondag 9 augustus 2009 om 16:48
@ Lunax, lief van je dat je zo meeleeft en niets zegt maar nu wel. Doet goed!
@ Allesrose, fijn voor je. Ik hoop dat het jullie echt iets goeds brengt.
@ Charming, hoe gaat het nu met je? Logisch dat als je je goed voelt even geen zin hebt om te schrijven. Lees zijn Hyves niet! Het maakt je alleen maar ongelukkig, je gaat gissen, het heeft geen zin. Herken erg wat je zegt, je gunt iemand echt het beste maar wil het niet weten en liefst ook niet te snel . Ik kies daarom echt heel bewust voor geen contact (zelfbescherming), kom niet op plekken waar ik hem kan tegen komen of waarvan ik weet dat hij er is.
@Raiden, fijn dat je zo lekker bezig bent, goed teken!
@ Uchhan, klote dat je z'on rotbericht hebt gehad van ex. Raar is dat toch hoe mensen kunnen reageren in situaties. Het maakt het niet makkelijker en voor jou de pijn groter. Vind het wel een duidelijk signaal, zou hem niet meer contacten. Verdriet hebben, boos zijn en loslaten (zegt zij stoer hihi)
@ Christiane, hoe issie?
Ben 2 dagen bij vriendin en haar vriendin geweest, heeft me goed gedaan. Niet alleen met andere dingen bezig zijn maar ook erover praten is goed. Andere mensen kunnen met hun kijk erop je eigen situatie relativeren.
Ben ook hard bezig om dingen te ondernemen, nieuwe dingen. Ik heb er soms helemaal geen zin in maar het moet wel van mezelf, met mate want heb ook ruimte nodig. Vorige week best weer een moeilijke week gehad. Veel geschreven en veel gehuild. Soms vraag ik me af waar het allemaal vandaan komt en heb ik ook de indruk dat het niet alleen ex is. Het zijn ook andere dingen, oude patronen, oude negatieve gedachtes die ik wil loslaten maar waar ik nu ook verdriet van heb. Ik wil het huilen ook niet tegenhouden, het zit er en moet eruit.
Ben ontzettend aan het nadenken, lezen, praten etc en dat maakt een hoop helder. Ik heb het idee dat ik ongeloofelijk veel leer over mezelf, dingen scherper zie maar ook oude spoken naar boven komen waar ik voorgoed mee wil afrekenen. Heel vermoeidend allemaal maar ook goed. Af en toe voel ik angst/paniek maar ik heb het onder controle en het zet niet door. Ben ik blij om en ook trots op mezelf dat ik het niet toelaat om "op hol" te slaan.
Ik denk nog veel aan ex maar zie ook de dingen die minder waren. Vraag me serieus af wat ik zou doen als hij mij terug zou willen. Er is bij mij z'on proces in gang, er is teveel gebeurd daarbij is het vertrouwen weg.
Kortom....er gebeurt van alles met mij
@ Allesrose, fijn voor je. Ik hoop dat het jullie echt iets goeds brengt.
@ Charming, hoe gaat het nu met je? Logisch dat als je je goed voelt even geen zin hebt om te schrijven. Lees zijn Hyves niet! Het maakt je alleen maar ongelukkig, je gaat gissen, het heeft geen zin. Herken erg wat je zegt, je gunt iemand echt het beste maar wil het niet weten en liefst ook niet te snel . Ik kies daarom echt heel bewust voor geen contact (zelfbescherming), kom niet op plekken waar ik hem kan tegen komen of waarvan ik weet dat hij er is.
@Raiden, fijn dat je zo lekker bezig bent, goed teken!
@ Uchhan, klote dat je z'on rotbericht hebt gehad van ex. Raar is dat toch hoe mensen kunnen reageren in situaties. Het maakt het niet makkelijker en voor jou de pijn groter. Vind het wel een duidelijk signaal, zou hem niet meer contacten. Verdriet hebben, boos zijn en loslaten (zegt zij stoer hihi)
@ Christiane, hoe issie?
Ben 2 dagen bij vriendin en haar vriendin geweest, heeft me goed gedaan. Niet alleen met andere dingen bezig zijn maar ook erover praten is goed. Andere mensen kunnen met hun kijk erop je eigen situatie relativeren.
Ben ook hard bezig om dingen te ondernemen, nieuwe dingen. Ik heb er soms helemaal geen zin in maar het moet wel van mezelf, met mate want heb ook ruimte nodig. Vorige week best weer een moeilijke week gehad. Veel geschreven en veel gehuild. Soms vraag ik me af waar het allemaal vandaan komt en heb ik ook de indruk dat het niet alleen ex is. Het zijn ook andere dingen, oude patronen, oude negatieve gedachtes die ik wil loslaten maar waar ik nu ook verdriet van heb. Ik wil het huilen ook niet tegenhouden, het zit er en moet eruit.
Ben ontzettend aan het nadenken, lezen, praten etc en dat maakt een hoop helder. Ik heb het idee dat ik ongeloofelijk veel leer over mezelf, dingen scherper zie maar ook oude spoken naar boven komen waar ik voorgoed mee wil afrekenen. Heel vermoeidend allemaal maar ook goed. Af en toe voel ik angst/paniek maar ik heb het onder controle en het zet niet door. Ben ik blij om en ook trots op mezelf dat ik het niet toelaat om "op hol" te slaan.
Ik denk nog veel aan ex maar zie ook de dingen die minder waren. Vraag me serieus af wat ik zou doen als hij mij terug zou willen. Er is bij mij z'on proces in gang, er is teveel gebeurd daarbij is het vertrouwen weg.
Kortom....er gebeurt van alles met mij
zondag 9 augustus 2009 om 18:40
@ Ucchan: wat vervelend dat je zo'n nare reactie hebt gehad. Sommige mannen zijn echt lompe horken. Wel heel vervelend als die lompe hork je ex blijkt te zijn. Bij sommige relaties die over zijn, blijft men vrienden. In anderen kan dat niet (zoals bij mij; ik kan niet slechts zijn vriendin zijn; ik wil in alle aspecten zijn vrouw zijn en niet op een afstand worden gehouden als hem dat beter uitkomt; in een vriendschap zou dat het geval zijn). Maar zelfs als je geen vrienden kan blijven, kan je toch wel het goed fatsoen opbrengen om normaal met elkaar om te blijven gaan, lijkt mij. Helaas is de werkelijkheid vaak anders. Sterkte. Ook met het overlijden in je omgeving.
@Charming: misschien ben ik wel te oud voor dat hele hyvesgebeuren, maar ik heb het nooit zo begrepen. Als ik jouw post lees, kan ik je maar een tip geven. Verwijder hem uit je hyves. Gelijk! Waarom jezelf zo kwellen. Het checken van hyves (en mail; wat sommige vrouwen ook wel eens doen) zie ik altijd als een vorm van controle willen hebben over de ander. In een (gezonde) relatie is het mijns inziens al niet goed om die controle te willen hebben, maar als het uit is, moet je het al helemaal niet willen en doen. Dus: verwijderen! Is beter voor je!!!! Anders ga je op een zwak moment toch weer checken.
Neemt niet weg dat ik snap dat het pijnlijk is dat je ex aan de zwier met andere vrouwen is. Zoals ik al eerder schreef, gun ik mijn ex-lief alle geluk van de wereld. Als hij denkt met een ander gelukkiger te zijn dan met mij moet hij dat vooral doen. Ik zal hem geen strobreed in de weg leggen. Dat neemt niet weg dat ik er dan mee geconfronteerd wil worden. Dat is te pijnlijk.
@ Allesrose: nou, gefeliciteerd dan maar, he! Alleen je begrijpt natuurlijk wel dat ik het cynisch bedoel. Maarja, wie ben ik? Ik ben natuurlijk gewoon jaloers. Jaloers op die geweldige partner van jou. Die na een week al een ander had en ondertussen ook nog gewoon seks met jou had. ik ben ook jaloers op die geweldige relatie die jullie nu (weer) hebben. Wil ik ook. Dus vandaar mijn cynisme.
Dit is mijn citaat van 10 juli:
quote:Christiane04 schreef op 10 juli 2009 @ 18:46:
Ergens schrijf je dat als jullie weer bij elkaar zouden komen, jullie sterker dan ooit zullen zijn. Eerlijk gezegd geloof ik daar helemaal niets van. Waarom niet? Omdat jullie basis niet goed is. Enerzijds niet omdat er blijkbaar in jouw zelf, jouw zijn nog een hele hoop overhoop ligt, en anderzijds niet omdat ik dus vind dat hij zich raar opstelt.
En eerlijk gezegd vind ik dat nog steeds. Jullie basis is zo slap als zand. Ergens schrijf je: ik twijfelde geen seconde, totdat ik hoorde dat hij een ander had. Bah.
Maar goed. Afijn. Dat het je mag brengen wat je hoopt te verwachten. Persoonlijk denk ik ik dat we je op het forum (hopelijk niet hier) snel weer als 'lady wanhoop' zullen zien.
@ Lunax: amen!
@ Fienewiep: apart om te lezen dat jij dezelfde fase doormaakt als ik. Wat jij schrijft had mijn citaat kunnen zijn. Heel herkenbaar! Zou het de leeftijd zijn? Een soort dertigerscrisis die we doormaken.
Vind het trouwens wel grappig om te merken dat jij door de weken heen wel sterker lijkt te worden (ik lees soms de posts in dit topic weer even door als steuntje in de rug). Merk je dat zelf ook?
En verder. Met mij. Gaat iets minder nu. Heb twee hele leuke dagen gehad. Ben gisternacht op excursie geweest naar de nieuwkoopse plassen. Met een bootje van natuurmonumenten het water op in de nacht om sterren te kijken. Heel interessant. Behalve dat ik ben lek gestoken door die rotmuggen. Werd er wel weer heel erg bij bepaald dat ik mijn ex-lief erg mis. Had de ervaring graag met hem willen delen.
Morgen heb ik tentamen. Heb niet heel veel motivatie en denk ook niet dat ik het ga halen.
Verder merk ik dat ik ex-lief een beetje afstand houdt (qua sms-en). Alleen maar goed, natuurlijk en door de ervaring die ik met hem heb weet ik dat hij dat ook doet om mij te beschermen zodat we niet in de oude fout vervallen weer naar elkaar toe te trekken omdat 'we het zo goed hadden'. Doet me wel een beetje pijn. Ik mis hem erg.
We zullen in ieder geval ergens de komende weken nog wat 'zakelijk' contact hebben. Ik ga eind september op vakantie en hij gaat dan drie weken op mijn lieffies (katjes) passen. Ik vertrouw ze aan niemand liever toe dan aan hem en ben blij dat dit soort dingen dus nog wel gewoon kunnen.
Tenslotte ben ik bang voor depressieve gevoelens. Zoals ik jullie verteld heb, heb ik daar een jarenlange geschiedenis mee. Het is bij mij iets lichamelijks, maar psycho-sociale omstandigheden (waaronder een 'scheiding') werken natuurlijk niet mee. Ik voel me stukken beter de laatste weken, maar het is en blijft een wankel evenwicht. Op dit moment voel het alsof het beide kanten op kan gaan. En dat vind ik geen prettig vooruitzicht.
@Charming: misschien ben ik wel te oud voor dat hele hyvesgebeuren, maar ik heb het nooit zo begrepen. Als ik jouw post lees, kan ik je maar een tip geven. Verwijder hem uit je hyves. Gelijk! Waarom jezelf zo kwellen. Het checken van hyves (en mail; wat sommige vrouwen ook wel eens doen) zie ik altijd als een vorm van controle willen hebben over de ander. In een (gezonde) relatie is het mijns inziens al niet goed om die controle te willen hebben, maar als het uit is, moet je het al helemaal niet willen en doen. Dus: verwijderen! Is beter voor je!!!! Anders ga je op een zwak moment toch weer checken.
Neemt niet weg dat ik snap dat het pijnlijk is dat je ex aan de zwier met andere vrouwen is. Zoals ik al eerder schreef, gun ik mijn ex-lief alle geluk van de wereld. Als hij denkt met een ander gelukkiger te zijn dan met mij moet hij dat vooral doen. Ik zal hem geen strobreed in de weg leggen. Dat neemt niet weg dat ik er dan mee geconfronteerd wil worden. Dat is te pijnlijk.
@ Allesrose: nou, gefeliciteerd dan maar, he! Alleen je begrijpt natuurlijk wel dat ik het cynisch bedoel. Maarja, wie ben ik? Ik ben natuurlijk gewoon jaloers. Jaloers op die geweldige partner van jou. Die na een week al een ander had en ondertussen ook nog gewoon seks met jou had. ik ben ook jaloers op die geweldige relatie die jullie nu (weer) hebben. Wil ik ook. Dus vandaar mijn cynisme.
Dit is mijn citaat van 10 juli:
quote:Christiane04 schreef op 10 juli 2009 @ 18:46:
Ergens schrijf je dat als jullie weer bij elkaar zouden komen, jullie sterker dan ooit zullen zijn. Eerlijk gezegd geloof ik daar helemaal niets van. Waarom niet? Omdat jullie basis niet goed is. Enerzijds niet omdat er blijkbaar in jouw zelf, jouw zijn nog een hele hoop overhoop ligt, en anderzijds niet omdat ik dus vind dat hij zich raar opstelt.
En eerlijk gezegd vind ik dat nog steeds. Jullie basis is zo slap als zand. Ergens schrijf je: ik twijfelde geen seconde, totdat ik hoorde dat hij een ander had. Bah.
Maar goed. Afijn. Dat het je mag brengen wat je hoopt te verwachten. Persoonlijk denk ik ik dat we je op het forum (hopelijk niet hier) snel weer als 'lady wanhoop' zullen zien.
@ Lunax: amen!
@ Fienewiep: apart om te lezen dat jij dezelfde fase doormaakt als ik. Wat jij schrijft had mijn citaat kunnen zijn. Heel herkenbaar! Zou het de leeftijd zijn? Een soort dertigerscrisis die we doormaken.
Vind het trouwens wel grappig om te merken dat jij door de weken heen wel sterker lijkt te worden (ik lees soms de posts in dit topic weer even door als steuntje in de rug). Merk je dat zelf ook?
En verder. Met mij. Gaat iets minder nu. Heb twee hele leuke dagen gehad. Ben gisternacht op excursie geweest naar de nieuwkoopse plassen. Met een bootje van natuurmonumenten het water op in de nacht om sterren te kijken. Heel interessant. Behalve dat ik ben lek gestoken door die rotmuggen. Werd er wel weer heel erg bij bepaald dat ik mijn ex-lief erg mis. Had de ervaring graag met hem willen delen.
Morgen heb ik tentamen. Heb niet heel veel motivatie en denk ook niet dat ik het ga halen.
Verder merk ik dat ik ex-lief een beetje afstand houdt (qua sms-en). Alleen maar goed, natuurlijk en door de ervaring die ik met hem heb weet ik dat hij dat ook doet om mij te beschermen zodat we niet in de oude fout vervallen weer naar elkaar toe te trekken omdat 'we het zo goed hadden'. Doet me wel een beetje pijn. Ik mis hem erg.
We zullen in ieder geval ergens de komende weken nog wat 'zakelijk' contact hebben. Ik ga eind september op vakantie en hij gaat dan drie weken op mijn lieffies (katjes) passen. Ik vertrouw ze aan niemand liever toe dan aan hem en ben blij dat dit soort dingen dus nog wel gewoon kunnen.
Tenslotte ben ik bang voor depressieve gevoelens. Zoals ik jullie verteld heb, heb ik daar een jarenlange geschiedenis mee. Het is bij mij iets lichamelijks, maar psycho-sociale omstandigheden (waaronder een 'scheiding') werken natuurlijk niet mee. Ik voel me stukken beter de laatste weken, maar het is en blijft een wankel evenwicht. Op dit moment voel het alsof het beide kanten op kan gaan. En dat vind ik geen prettig vooruitzicht.
zondag 9 augustus 2009 om 19:57
Mag ik even met jullie meebeppen?
Zit in een moeilijke fase (zie mijn eerdere topics) woon nog samen met mijn ex... Heb een appartement gekocht, maar dat kost even tijd voordat alles rond is en zit nu op afspraak van de notaris te wachten. Dat kan nog 2 weken duren.
Heb alleen 1 probleem. Ik woon nog in huis met mijn ex... en afgelopen week ging het normaal, 1,5 week geleden ben ik erachter gekomen dat hij met een andere vrouw smst.(door heel fout in zijn telefoon te kijken *schaam*.. dat was al erg. Maar hij garandeerde me dat hij er niet mee af zou spreken. Zeker zolang ik niet thuis woon. Gisteren voelde ik aan mijn water dat er wat aan de hand was en heb ik zijn berichgeschiedenis van msn gecheckt (ook erg fout, maar die hersenspinsels van mij lieten het toe) en toen kwam ik tot de conclusie dat hij dus wel met haar afspreekt. En nee niet als ik weg ben... maar gewoon NU. Weer geescaleerd tot een vette ruzie, verwijten naar elkaar gemaakt, allebei gestressed en opgefokt en verdrietig.
Ben weer het huis uit gevlucht... naar mijn moeder, tot ze vanmorgen met hartklachten met de ambulance werd afgevoerd. Hele dag in het ziekenhuis gezeten... mocht ze toch naar huis maar wel onder toezicht. Heb mijn ex gebeld en hij toonde begrip.
Ik weet dat jullie hetzelfde doormaken, maar ik ben gewoon een typje dat niet mijn mond kan houden... dat gewoon intens verdrietig is dat ik ingeruild ben en dat ik gewoon mijn maatje kwijt ben waar ik mee oud dacht te worden.
Wat zouden jullie momenteel doen? kan niet terecht bij mijn moeder... heb 2 katjes en waarschijnlijk hoop ik de sleutel over 2 weken te krijgen en ik werk in de buurt. Nog 2 weken op mijn lip bijten en er doorheen gaan? zoveel mogelijk weg zijn zodat ik niet met hem geconfronteerd wordt(hij is zelf ook paar avonden weg door de week ivm eigen bedrijf)...
Zie momenteel geen mogelijkheid... en ik weet mezelf geen raad.
Zit in een moeilijke fase (zie mijn eerdere topics) woon nog samen met mijn ex... Heb een appartement gekocht, maar dat kost even tijd voordat alles rond is en zit nu op afspraak van de notaris te wachten. Dat kan nog 2 weken duren.
Heb alleen 1 probleem. Ik woon nog in huis met mijn ex... en afgelopen week ging het normaal, 1,5 week geleden ben ik erachter gekomen dat hij met een andere vrouw smst.(door heel fout in zijn telefoon te kijken *schaam*.. dat was al erg. Maar hij garandeerde me dat hij er niet mee af zou spreken. Zeker zolang ik niet thuis woon. Gisteren voelde ik aan mijn water dat er wat aan de hand was en heb ik zijn berichgeschiedenis van msn gecheckt (ook erg fout, maar die hersenspinsels van mij lieten het toe) en toen kwam ik tot de conclusie dat hij dus wel met haar afspreekt. En nee niet als ik weg ben... maar gewoon NU. Weer geescaleerd tot een vette ruzie, verwijten naar elkaar gemaakt, allebei gestressed en opgefokt en verdrietig.
Ben weer het huis uit gevlucht... naar mijn moeder, tot ze vanmorgen met hartklachten met de ambulance werd afgevoerd. Hele dag in het ziekenhuis gezeten... mocht ze toch naar huis maar wel onder toezicht. Heb mijn ex gebeld en hij toonde begrip.
Ik weet dat jullie hetzelfde doormaken, maar ik ben gewoon een typje dat niet mijn mond kan houden... dat gewoon intens verdrietig is dat ik ingeruild ben en dat ik gewoon mijn maatje kwijt ben waar ik mee oud dacht te worden.
Wat zouden jullie momenteel doen? kan niet terecht bij mijn moeder... heb 2 katjes en waarschijnlijk hoop ik de sleutel over 2 weken te krijgen en ik werk in de buurt. Nog 2 weken op mijn lip bijten en er doorheen gaan? zoveel mogelijk weg zijn zodat ik niet met hem geconfronteerd wordt(hij is zelf ook paar avonden weg door de week ivm eigen bedrijf)...
Zie momenteel geen mogelijkheid... en ik weet mezelf geen raad.
zondag 9 augustus 2009 om 20:27
Bloemetje, wat een ontzettend vervelende situatie! Allereerst heel veel sterkte met jouw moeder.
Is het mogelijk om tussendoor even bij wat vrienden te blijven totdat jij het huisje in kan? Het lijkt me heel moeilijk om nog samen te wonen als je uit elkaar bent. Mijn ex is nadat hij het uitmaakte (de eerste keer) bij een vriend gaan zitten, maar zijn spullen stonden nog lang in 'ons' huis en dat deed al zoveel zeer...
Allesrose, ik hoop voor je dat het nu wel blijft, maar meis, pas op, want de basis lijkt zo onstabiel.
Christiane, ik hoop dat de balans de positieve kant opgaat. Je bent al zo hard op weg naar een goed eigen leven. Ik bewonder hoe je zaken oppakt. Je gaat er wel komen meis.
Fienewiep, je bent inderdaad met veel processen bezig. Hele herkenbaar. Het is heel vermoeiend en soms erg verwarrend, maar het leert je ook weer veel over jezelf. Het is denk ik ook vaak niet alleen maar de relatie die verbroken is en de gevoelens omtrent een ex. Je wordt toch ook met jezelf geconfronteerd en alles wat erbij komt. Goed dat je mensen om je heen hebt met wie je kan praten en die zaken weer even in perspectief kunnen plaatsen en relativeren. Vaak weet je het zelf ook allemaal wel, maar ondersteuning van anderen is altijd prettig. Het is niet een proces waar je alleen door hoeft te gaan, tenzij je daarvoor kiest.
Charming...stom he hoe we aan een soort van zelfkastijding doen door zaken als hyves te blijven checken. Mijn ex zit op last fm en soms kijk ik nog wel wat stom is. Als ik niet kijk gaat het best redelijk en kijk ik dan komen er gelijk weer allemaal klappen en voel ik me rot. Ik wil je even een hele grote knuffel geven (jullie allemaal trouwens)
Tja, ik moet me maar geen illusie maken van het feit dat mijn ex ooit nog normaal tegen mij gaat doen en stel dat hij dat wel doet dan blijft zijn negativiteit naar mij toe toch wel hangen. Niet een keer heeft hij iets van steun betuigd...nou ja, soms een 'succes' alsof ik een repetitie voor school moest maken. Het is alleen zo lastig omdat ik hem niet zo heb leren kennen en weet dat hij ook een andere mooie kant heeft. Die mag ik helaas niet meer zien. Gelukkig start werk morgen weer en kon ik vandaag met vriendinnen weg. Het is nu 4 maanden uit, maar ik blijf de afleiding wel nodig hebben. Ik wil hem niet terug, maar baal ontzettend van de negatieve commmunicatie en zou graag willen dat dit normaal kon zijn.
Is het mogelijk om tussendoor even bij wat vrienden te blijven totdat jij het huisje in kan? Het lijkt me heel moeilijk om nog samen te wonen als je uit elkaar bent. Mijn ex is nadat hij het uitmaakte (de eerste keer) bij een vriend gaan zitten, maar zijn spullen stonden nog lang in 'ons' huis en dat deed al zoveel zeer...
Allesrose, ik hoop voor je dat het nu wel blijft, maar meis, pas op, want de basis lijkt zo onstabiel.
Christiane, ik hoop dat de balans de positieve kant opgaat. Je bent al zo hard op weg naar een goed eigen leven. Ik bewonder hoe je zaken oppakt. Je gaat er wel komen meis.
Fienewiep, je bent inderdaad met veel processen bezig. Hele herkenbaar. Het is heel vermoeiend en soms erg verwarrend, maar het leert je ook weer veel over jezelf. Het is denk ik ook vaak niet alleen maar de relatie die verbroken is en de gevoelens omtrent een ex. Je wordt toch ook met jezelf geconfronteerd en alles wat erbij komt. Goed dat je mensen om je heen hebt met wie je kan praten en die zaken weer even in perspectief kunnen plaatsen en relativeren. Vaak weet je het zelf ook allemaal wel, maar ondersteuning van anderen is altijd prettig. Het is niet een proces waar je alleen door hoeft te gaan, tenzij je daarvoor kiest.
Charming...stom he hoe we aan een soort van zelfkastijding doen door zaken als hyves te blijven checken. Mijn ex zit op last fm en soms kijk ik nog wel wat stom is. Als ik niet kijk gaat het best redelijk en kijk ik dan komen er gelijk weer allemaal klappen en voel ik me rot. Ik wil je even een hele grote knuffel geven (jullie allemaal trouwens)
Tja, ik moet me maar geen illusie maken van het feit dat mijn ex ooit nog normaal tegen mij gaat doen en stel dat hij dat wel doet dan blijft zijn negativiteit naar mij toe toch wel hangen. Niet een keer heeft hij iets van steun betuigd...nou ja, soms een 'succes' alsof ik een repetitie voor school moest maken. Het is alleen zo lastig omdat ik hem niet zo heb leren kennen en weet dat hij ook een andere mooie kant heeft. Die mag ik helaas niet meer zien. Gelukkig start werk morgen weer en kon ik vandaag met vriendinnen weg. Het is nu 4 maanden uit, maar ik blijf de afleiding wel nodig hebben. Ik wil hem niet terug, maar baal ontzettend van de negatieve commmunicatie en zou graag willen dat dit normaal kon zijn.
zondag 9 augustus 2009 om 20:45
Hey Christiane,
Fijn dat je leuke dagen hebt gehad maar jammer dat het even wat minder gaat. Je schrijft 'wankel evenwicht'...kan het ook zo zijn dat je nu heel erg in de rouwfase zit en het daarom mss opspeelt? Ik bedoel dat je dat met elkaar verwart? Uiteraard ken je jezelf het beste en weet je wat je voelt. Maar ik merk bij mezelf ook dat heel veel dingen door elkaar lopen en soms moeilijk te filteren is wat nu waar bij hoort. Kun je daar bij iemand op terugvallen, huisarts of psych?
Lastig hé al die dingen doen zonder ex. Vind ik ook nog steeds zo moeilijk, wil ik hem het liefst bellen om te zeggen wat ik heb meegemaakt. Knap dat je de kattenzorg aan hem kunt overlaten. Mijn ex laat helemaal niets horen, mss voor mij, maar vind toch dat het aardig was geweest als hij wél van zich had laten horen ipv ik dmv mail. Hij wist dat ik het er heel moeilijk mee had/heb. Ik vind het erg jammer dat hij die interesse niet in mij heeft getoond als je toch een tijd samen bent geweest. Ik denk dat hij echt niet meer met mij bezig is en niet meer aan mij denkt. En dat vind ik erg frustrerend en pijnlijk.
Maar ach weet je Christiane, het is denk toch nooit goed...wel/niet contact en zoals bij jou nu minder...het verandert helemaal niets aan de situatie. Feit blijft dat je geen deel meer maakt van elkaars leven.
Grappig dat je ook met dezelfde dingen bezig bent als ik. Misschien is het de leeftijd, ik weet het niet. Misschien is het ook omdat we emotioneel helemaal weer worden opgeschud. Denk dat we beiden geen 'blanco' leven heb gehad en allebei bang voor terugval van onze psyche (zo noem ik het maar ff). Daarbij komen oude patronen en valkuilen naar boven. Daar wil ik daar nu graag mee aan de slag. Heb sterk het gevoel dat ik dat nu moet doen, klote en verdrietig voel ik me toch al.
Overigens voel ik mezelf nog helemaal niet sterker. Vandaag eerste dag in meer dan 2 weken dat ik niet mijn ogen uit mijn hoofd heb gebruld. Voel me nog steeds ontzettend labiel. En mijn zwarte momenten schrijf ik hier niet op als ik op mijn allerkleinst ben
Vind het wel fijn dat jij dat wel vindt, als objectieve buitenstaander. Misschien zie ik het zelf nog niet ...
@ Bloemetje, het eerste wat in mij opkomt....NU al weggaan, naar een vriendin, familielid, collega, desnoods hotel. Dit is niet goed voor jou, dat controleren, dat confronteren. De beslissing is al genomen, jullie gaan uit elkaar, hoe moeilijk ook. Dit wordt 1 grote kwelling, voor jou maar ook voor hem.
Fijn dat je leuke dagen hebt gehad maar jammer dat het even wat minder gaat. Je schrijft 'wankel evenwicht'...kan het ook zo zijn dat je nu heel erg in de rouwfase zit en het daarom mss opspeelt? Ik bedoel dat je dat met elkaar verwart? Uiteraard ken je jezelf het beste en weet je wat je voelt. Maar ik merk bij mezelf ook dat heel veel dingen door elkaar lopen en soms moeilijk te filteren is wat nu waar bij hoort. Kun je daar bij iemand op terugvallen, huisarts of psych?
Lastig hé al die dingen doen zonder ex. Vind ik ook nog steeds zo moeilijk, wil ik hem het liefst bellen om te zeggen wat ik heb meegemaakt. Knap dat je de kattenzorg aan hem kunt overlaten. Mijn ex laat helemaal niets horen, mss voor mij, maar vind toch dat het aardig was geweest als hij wél van zich had laten horen ipv ik dmv mail. Hij wist dat ik het er heel moeilijk mee had/heb. Ik vind het erg jammer dat hij die interesse niet in mij heeft getoond als je toch een tijd samen bent geweest. Ik denk dat hij echt niet meer met mij bezig is en niet meer aan mij denkt. En dat vind ik erg frustrerend en pijnlijk.
Maar ach weet je Christiane, het is denk toch nooit goed...wel/niet contact en zoals bij jou nu minder...het verandert helemaal niets aan de situatie. Feit blijft dat je geen deel meer maakt van elkaars leven.
Grappig dat je ook met dezelfde dingen bezig bent als ik. Misschien is het de leeftijd, ik weet het niet. Misschien is het ook omdat we emotioneel helemaal weer worden opgeschud. Denk dat we beiden geen 'blanco' leven heb gehad en allebei bang voor terugval van onze psyche (zo noem ik het maar ff). Daarbij komen oude patronen en valkuilen naar boven. Daar wil ik daar nu graag mee aan de slag. Heb sterk het gevoel dat ik dat nu moet doen, klote en verdrietig voel ik me toch al.
Overigens voel ik mezelf nog helemaal niet sterker. Vandaag eerste dag in meer dan 2 weken dat ik niet mijn ogen uit mijn hoofd heb gebruld. Voel me nog steeds ontzettend labiel. En mijn zwarte momenten schrijf ik hier niet op als ik op mijn allerkleinst ben
Vind het wel fijn dat jij dat wel vindt, als objectieve buitenstaander. Misschien zie ik het zelf nog niet ...
@ Bloemetje, het eerste wat in mij opkomt....NU al weggaan, naar een vriendin, familielid, collega, desnoods hotel. Dit is niet goed voor jou, dat controleren, dat confronteren. De beslissing is al genomen, jullie gaan uit elkaar, hoe moeilijk ook. Dit wordt 1 grote kwelling, voor jou maar ook voor hem.
zondag 9 augustus 2009 om 21:12
zondag 9 augustus 2009 om 21:26
Christiane (en wie het nog meer interessant vindt)
Zomergasten heeft een hele interessant gaste en gaat over de psyche, NU op tv.
"Zomergast: Trudy Dehue
Trudy Dehue (Den Bosch 1951) is hoogleraar wetenschapstheorie en wetenschapsgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze studeerde af in de psychologie (1983) en de filosofie (1985) en promoveerde in 1990 cum laude met De regels van het vak (Van Gennep 1990). Dehue won onlangs de NWO Eureka Boekenprijs 2009 voor haar boek De depressie-epidemie (Augustus, 2008). In dit boek analyseert ze hoe het mogelijk is dat met name in welvarende landen steeds meer mensen lijden aan depressie. Daarnaast gaat Dehue in op de invloed van de farmaceutische industrie op de samenleving.
Een avond over afwijken van de norm, wetenschap en vooroordelen, de vrouw als hoeder van de stemming en hoe grillig de grens tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ zich kan tonen."
Zomergasten heeft een hele interessant gaste en gaat over de psyche, NU op tv.
"Zomergast: Trudy Dehue
Trudy Dehue (Den Bosch 1951) is hoogleraar wetenschapstheorie en wetenschapsgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze studeerde af in de psychologie (1983) en de filosofie (1985) en promoveerde in 1990 cum laude met De regels van het vak (Van Gennep 1990). Dehue won onlangs de NWO Eureka Boekenprijs 2009 voor haar boek De depressie-epidemie (Augustus, 2008). In dit boek analyseert ze hoe het mogelijk is dat met name in welvarende landen steeds meer mensen lijden aan depressie. Daarnaast gaat Dehue in op de invloed van de farmaceutische industrie op de samenleving.
Een avond over afwijken van de norm, wetenschap en vooroordelen, de vrouw als hoeder van de stemming en hoe grillig de grens tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ zich kan tonen."
zondag 9 augustus 2009 om 23:25
quote:Christiane04 schreef op 09 augustus 2009 @ 21:12:
Ik heb net een heel mooi sms-je gehad en kan alleen maar . Mijn reacties op jullie volgen later.
En Bloemetje; schrijf gewoon maar mee hoor. Alleen maar fijn. En verder wat Fienewiep zegt. Zo snel mogelijk het huis uitgaan. Ook jij krijgt later een uitgebreidere reactie van mij.
Lees je bericht nu pas helemaal niet gezien toen ik zo enthousiast over Zomergasten aan het posten was.
Wat ontzettend fijn een lief bericht maar ook K.
Ik heb net een heel mooi sms-je gehad en kan alleen maar . Mijn reacties op jullie volgen later.
En Bloemetje; schrijf gewoon maar mee hoor. Alleen maar fijn. En verder wat Fienewiep zegt. Zo snel mogelijk het huis uitgaan. Ook jij krijgt later een uitgebreidere reactie van mij.
Lees je bericht nu pas helemaal niet gezien toen ik zo enthousiast over Zomergasten aan het posten was.
Wat ontzettend fijn een lief bericht maar ook K.
maandag 10 augustus 2009 om 11:02
Hey lieve schatten, hoe gaat het vandaag met jullie?
Met mij redelijk, heb eindelijk een nacht doorgeslapen, gisteren nog met hem gesmst. Hij is er klaar mee, met dit geruzie, met elkaar verwijten maken, en ja dat ben ik eigenlijk al dagen!
HIj noemde gisteren in 1 sms haar naam en dat het alleen maar zijn 'maatje'is die luisterd naar hem. Hij heeft verder niemand en verwijt mij dat ik veel vriendinnen heb die naar me luisteren. Dus.... dan moet hij maar met haar gaan afspreken en zoveel smsen?
NU al weggaan lieve Christiane, is voor mij niet haalbaar, financieel en lichamelijk ook niet... mijn werk is momenteel mijn alles, haal er mijn afleiding uit. Vandaag dagje vrij genomen, even tot rust komen en te zorgen voor mijn mama.
Vanmorgen kreeg ik nog 1 sms, met de vraag wanneer ik er weer was dan kon hij er rekening mee houden.
Morgen na mijn werk ga ik weer terug, weet zeker dat ik daar een chaos aan tref, dozen tot plafond tegen de muur
Maar het duurt nog maar een paar weken, dan ben ik van alles af, kan ik gelijk naar mijn flatje verhuizen en mijn leven weer oppikken.
Vandaag lekker luieren... en gewoon met jullie meebeppen in dit forum.Fijn dat jullie hetzelfde meemaken. Het liefst zou ik hem bellen of smsen, constant mijn gevoel kwijt enz. , maar dat kan niet meer. Het is over...
Met mij redelijk, heb eindelijk een nacht doorgeslapen, gisteren nog met hem gesmst. Hij is er klaar mee, met dit geruzie, met elkaar verwijten maken, en ja dat ben ik eigenlijk al dagen!
HIj noemde gisteren in 1 sms haar naam en dat het alleen maar zijn 'maatje'is die luisterd naar hem. Hij heeft verder niemand en verwijt mij dat ik veel vriendinnen heb die naar me luisteren. Dus.... dan moet hij maar met haar gaan afspreken en zoveel smsen?
NU al weggaan lieve Christiane, is voor mij niet haalbaar, financieel en lichamelijk ook niet... mijn werk is momenteel mijn alles, haal er mijn afleiding uit. Vandaag dagje vrij genomen, even tot rust komen en te zorgen voor mijn mama.
Vanmorgen kreeg ik nog 1 sms, met de vraag wanneer ik er weer was dan kon hij er rekening mee houden.
Morgen na mijn werk ga ik weer terug, weet zeker dat ik daar een chaos aan tref, dozen tot plafond tegen de muur
Maar het duurt nog maar een paar weken, dan ben ik van alles af, kan ik gelijk naar mijn flatje verhuizen en mijn leven weer oppikken.
Vandaag lekker luieren... en gewoon met jullie meebeppen in dit forum.Fijn dat jullie hetzelfde meemaken. Het liefst zou ik hem bellen of smsen, constant mijn gevoel kwijt enz. , maar dat kan niet meer. Het is over...
dinsdag 11 augustus 2009 om 21:40
Hoe is het met iedereen?
Zelf gaat het hier redelijk. Enerzijds weer erg verdrietig. Zat vanmiddag in een bushokje met een man die dezelfde aftershave ophad als mijn ex-lief altijd had en waarmee hij mij helemaal wild kon krijgen. Bij het ruiken van die lucht ging er een doos aan herinneringen open.
Aan de andere kant voel ik me nog steeds sterk in mijn beslissing. het is echt echt echt beter zo.
Ben benieuwd naar jullie.
Zelf gaat het hier redelijk. Enerzijds weer erg verdrietig. Zat vanmiddag in een bushokje met een man die dezelfde aftershave ophad als mijn ex-lief altijd had en waarmee hij mij helemaal wild kon krijgen. Bij het ruiken van die lucht ging er een doos aan herinneringen open.
Aan de andere kant voel ik me nog steeds sterk in mijn beslissing. het is echt echt echt beter zo.
Ben benieuwd naar jullie.
woensdag 12 augustus 2009 om 10:31
Gisteren over en weer gesmst met mijn ex, weer allerlei verwijten naar elkaars hoofd geslingerd, was het zat en heb huilend mijn moeder gebeld. Was op mijn werk en mocht niet te overstuur raken. Keek zo op door naar zijn huis te rijden. Heb besloten om de komende 3 dagen vrij te nemen en mijn spullen te pakken en mijn katjes en naar mijn moeder te gaan.
Kwam hier binnen en keek rond... en toen kon ik het niet, kan zoiets niet zo afsluiten op deze manier. Ik wil dat niet...
Toen kwam hij thuis, hebben nog even gepraat over dat ik niet weg hoef te gaan, dat hij gerust op mijn katjes wil passen de komende weken en dat mijn spullen hier best mogen staan. Dat we kinderachtig bezig zijn... en dat is ook zo.
Ik ga zoveel mogelijk weg, ben van vrijdag tot maandag weg en doordeweeks is hij weg. Zo zien we elkaar amper.
Vandaag mijn werk gebeld, dat ik toch morgen maar kom werken (die zullen ook wel denken). Dat is toch mijn afleiding...
Kwam hier binnen en keek rond... en toen kon ik het niet, kan zoiets niet zo afsluiten op deze manier. Ik wil dat niet...
Toen kwam hij thuis, hebben nog even gepraat over dat ik niet weg hoef te gaan, dat hij gerust op mijn katjes wil passen de komende weken en dat mijn spullen hier best mogen staan. Dat we kinderachtig bezig zijn... en dat is ook zo.
Ik ga zoveel mogelijk weg, ben van vrijdag tot maandag weg en doordeweeks is hij weg. Zo zien we elkaar amper.
Vandaag mijn werk gebeld, dat ik toch morgen maar kom werken (die zullen ook wel denken). Dat is toch mijn afleiding...
woensdag 12 augustus 2009 om 19:02
@Bloemetje jullie zitten echt een beetje in een spagaat situatie. Goed dat jullie erover gepraat hebben en ook inzien dat jullie beider gedrag momenteel bepaald wordt door emoties. Dat maakt het lastig objectief naar de situatie te kijken en te relativeren. Ik hoop dat jullie dit vast kunnen houden. Het zou zo jammer zijn als jullie herinnering aan de relatie besmet wordt door de laatste paar weken. Sterkte!
@Christiane, fijn om van je te horen en dat het wat beter gaat. Blijkbaar voel je je heel sterk want je "buigt" niet in je beslissing, knap. Kun je ook je troost uithalen! Hoe gaat het verder met je?
Lijkt wel of nu soms de vermoeidheid er helemaal uitkomt, vermoeidheid van alle emoties. Gisteren vroeg naar bed gegaan, in de overtuiging dat ik snel zou slapen want ik was echt moe. Lag ik even in bed krijg ik een sms van ex!
Een lege, dus hij zal wel op een verkeerd knopje hebben gedrukt ofzo maar toch.... Zat gelijk recht op in bed en ben eruit gegaan. Wilde het liefst smsen dat ik hem mis maar ook dat hij me met rust moet laten. Niet gedaan hoor!
Vanochtend reed hij volgens mij langs mij in de auto. Merk dat ik er dan gelijk weer heel erg mee bezig ben, hem ontzettend mis en ook weer drang voel contact met hem te zoeken (en eerlijk is eerlijk mijn gedachten ook nog op hol slaan of hij het mss expres heeft gedaan terwijl ik weet dat ik mezelf voor de gek hou).
Ondanks bovenstaande gaat het ook wat beter. Vandaag goede trek, goede smaak en voelde me echt weer een beetje de oude. Hoop dat het doorzet want mijn stemmingen gaan nog alle kanten op.
@Christiane, fijn om van je te horen en dat het wat beter gaat. Blijkbaar voel je je heel sterk want je "buigt" niet in je beslissing, knap. Kun je ook je troost uithalen! Hoe gaat het verder met je?
Lijkt wel of nu soms de vermoeidheid er helemaal uitkomt, vermoeidheid van alle emoties. Gisteren vroeg naar bed gegaan, in de overtuiging dat ik snel zou slapen want ik was echt moe. Lag ik even in bed krijg ik een sms van ex!
Een lege, dus hij zal wel op een verkeerd knopje hebben gedrukt ofzo maar toch.... Zat gelijk recht op in bed en ben eruit gegaan. Wilde het liefst smsen dat ik hem mis maar ook dat hij me met rust moet laten. Niet gedaan hoor!
Vanochtend reed hij volgens mij langs mij in de auto. Merk dat ik er dan gelijk weer heel erg mee bezig ben, hem ontzettend mis en ook weer drang voel contact met hem te zoeken (en eerlijk is eerlijk mijn gedachten ook nog op hol slaan of hij het mss expres heeft gedaan terwijl ik weet dat ik mezelf voor de gek hou).
Ondanks bovenstaande gaat het ook wat beter. Vandaag goede trek, goede smaak en voelde me echt weer een beetje de oude. Hoop dat het doorzet want mijn stemmingen gaan nog alle kanten op.
donderdag 13 augustus 2009 om 14:26
quote:FieneWiep schreef op 12 augustus 2009 @ 19:02:
@Christiane, fijn om van je te horen en dat het wat beter gaat. Blijkbaar voel je je heel sterk want je "buigt" niet in je beslissing, knap. Kun je ook je troost uithalen! Hoe gaat het verder met je?
Toch blijf het een wipwap van emoties. Ik heb namelijk nu heel erg de neiging om te willen buigen in mijn beslissingen. Ik heb hem even gesproken vandaag en heb weer zo heel sterk het gevoel dat ik hem liever voor 80% in mijn leven heb dan helemaal niet. Hij is zo'n mooi mens. Ik weet dat ik niet moet buigen, maar merk dat ik daar vandaag heel wat meer moeite voor moet doen om dat ook daadwerkelijk niet te doen.
Verder vind ik het even moeilijk om op jullie te reageren nu. Mijn hoofd zit op slot. Voel me down. Komt ook omdat ik vandaag te horen heb gekregen dat mijn oma kanker met uitzaaiingen heeft. Ze is al heel oud, maar toch maakt het me verdrietig. Ik probeer later wat meer te reageren op jullie.
@Christiane, fijn om van je te horen en dat het wat beter gaat. Blijkbaar voel je je heel sterk want je "buigt" niet in je beslissing, knap. Kun je ook je troost uithalen! Hoe gaat het verder met je?
Toch blijf het een wipwap van emoties. Ik heb namelijk nu heel erg de neiging om te willen buigen in mijn beslissingen. Ik heb hem even gesproken vandaag en heb weer zo heel sterk het gevoel dat ik hem liever voor 80% in mijn leven heb dan helemaal niet. Hij is zo'n mooi mens. Ik weet dat ik niet moet buigen, maar merk dat ik daar vandaag heel wat meer moeite voor moet doen om dat ook daadwerkelijk niet te doen.
Verder vind ik het even moeilijk om op jullie te reageren nu. Mijn hoofd zit op slot. Voel me down. Komt ook omdat ik vandaag te horen heb gekregen dat mijn oma kanker met uitzaaiingen heeft. Ze is al heel oud, maar toch maakt het me verdrietig. Ik probeer later wat meer te reageren op jullie.
donderdag 13 augustus 2009 om 17:43
@ Fienewiep: ik kan me voorstellen dat je helemaal in de war raakt van zo'n leeg sms-je. Heb je inmiddels al iets meer gehoord? En dat hij langsreed, komt dat omdat hij zo dicht bij je in de buurt woont (is toch zo?) of denk je dat hij twijfels zou kunnen hebben?
Goed om te horen dat het weer iets beter gaat. Maar ook bij jou zal het wel een wipwap van emoties zijn.
@ Bloemetje: jij zit als ik het zo hoor inderdaad in een onmogelijke positie. Als het noodzakelijk is dat je voorlopig thuis moet blijven wonen, raad ik je aan om inderdaad op een zo goed mogelijke manier met hem om te blijven gaan. Van elkaar verwijten maken ga je je namelijk niet beter voelen. En elkaar verwijten maken kan altijd nog. Maar goed, ik heb makkelijk praten, ik zit niet in jouw positie.
Zelf gaat het hier nog net als vanmiddag. Ik vind het moeilijk om voet bij stuk te houden. Ik spreek hem vanavond nog even. Ons gesprek werd nogal abrupt afgebroken. Wel prettig, maar ook moeilijk. Ik ben namelijk van plan om hem vanavond nog het een en ander duidelijk te maken. Ik zit namelijk in de fase dat ik het onbegrijpelijk vind dat hij er niet voor wil gaan. Als ik nou wist dat hij gelukkig was, dan kon ik zijn passieve houding nog wel begrijpen, maar hier word ik echt narrig van. En als we elkaar dan toch spreken, vind ik best dat ik dat kan zeggen. Ik las pas ergens dat je keuzes kunt maken uit angst en keuzes kunt maken uit liefde. De keuzes die hij maakt, maakt hij uit angst. Maar daar word ik wel de dupe van.
Later meer.
Goed om te horen dat het weer iets beter gaat. Maar ook bij jou zal het wel een wipwap van emoties zijn.
@ Bloemetje: jij zit als ik het zo hoor inderdaad in een onmogelijke positie. Als het noodzakelijk is dat je voorlopig thuis moet blijven wonen, raad ik je aan om inderdaad op een zo goed mogelijke manier met hem om te blijven gaan. Van elkaar verwijten maken ga je je namelijk niet beter voelen. En elkaar verwijten maken kan altijd nog. Maar goed, ik heb makkelijk praten, ik zit niet in jouw positie.
Zelf gaat het hier nog net als vanmiddag. Ik vind het moeilijk om voet bij stuk te houden. Ik spreek hem vanavond nog even. Ons gesprek werd nogal abrupt afgebroken. Wel prettig, maar ook moeilijk. Ik ben namelijk van plan om hem vanavond nog het een en ander duidelijk te maken. Ik zit namelijk in de fase dat ik het onbegrijpelijk vind dat hij er niet voor wil gaan. Als ik nou wist dat hij gelukkig was, dan kon ik zijn passieve houding nog wel begrijpen, maar hier word ik echt narrig van. En als we elkaar dan toch spreken, vind ik best dat ik dat kan zeggen. Ik las pas ergens dat je keuzes kunt maken uit angst en keuzes kunt maken uit liefde. De keuzes die hij maakt, maakt hij uit angst. Maar daar word ik wel de dupe van.
Later meer.
donderdag 13 augustus 2009 om 19:24
Goed Christiane, confronteer hem maar, confronteer hem met zijn onmacht en angsten. Ik weet niet of je uiteindelijk er wat mee opschiet maar als je dit wilt bespreken moet je het doen. Jij moet het gevoel hebben dat je echt alles hebt geprobeerd, alles eruit hebt gehaald wat mogelijk is. Uiteindelijk is het aan hem of hij dat kan ombuigen, dat kun je niet forceren. Ik hoop dat jullie een goed gesprek hebben en dat het je niet laat onderuit halen. Er klinkt ook boosheid uit en je magg ook heel boos zijn op hem en dat laten zien. Juist omdat hij zich laat leiden door angst en er niet voor gaat!
Maar ga ajb NIET voor de 80%. Hou vast aan alles wat je hier geschreven hebt, hou vast aan hoe ver je al bent. Je was niet gelukkig met die 80% vergeet dat niet. Hou je ons op de hoogte? Succes!!
Niets van ex gehoord. Ik vermoed ook dat het gewoon een foutje was, verkeerd gedrukt ofzo, van die sms, hoe graag ik ook anders wil geloven. Maar waarom moet het dan juist bij mij gebeuren? Maak gvd bij iemand anders die fout, laat me met rust!
We wonen vlak bij elkaar dus het is niet raar om elkaar tegen te komen. Maar merk ook door z'on voorval dat ik er nog helemaal niet klaar mee ben. Ik mis hem, hij zit nog zo in mijn lijf en hoofd, ik mis hem echt heel erg. Ik moet dus ook echt geen contact met hem hebben, dat werkt niet voor mij.
Tis nu bijna 12 weken geleden, 12 weken al...en blijf verdrietig. Elke dag denk ik aan hem, soms word ik er gewoon gek van. Zit alweer te huilen, ik word ook zo moe van mezelf. Ik wilde dat het ophield en over was, dat ik al verder in de tijd was. Soms denk ik wel dat een andere man pas hem zal doen vergeten. Maar daar sta ik absoluut niet open voor...moet er niet aan denken.
Hoe is het met de rest?
Maar ga ajb NIET voor de 80%. Hou vast aan alles wat je hier geschreven hebt, hou vast aan hoe ver je al bent. Je was niet gelukkig met die 80% vergeet dat niet. Hou je ons op de hoogte? Succes!!
Niets van ex gehoord. Ik vermoed ook dat het gewoon een foutje was, verkeerd gedrukt ofzo, van die sms, hoe graag ik ook anders wil geloven. Maar waarom moet het dan juist bij mij gebeuren? Maak gvd bij iemand anders die fout, laat me met rust!
We wonen vlak bij elkaar dus het is niet raar om elkaar tegen te komen. Maar merk ook door z'on voorval dat ik er nog helemaal niet klaar mee ben. Ik mis hem, hij zit nog zo in mijn lijf en hoofd, ik mis hem echt heel erg. Ik moet dus ook echt geen contact met hem hebben, dat werkt niet voor mij.
Tis nu bijna 12 weken geleden, 12 weken al...en blijf verdrietig. Elke dag denk ik aan hem, soms word ik er gewoon gek van. Zit alweer te huilen, ik word ook zo moe van mezelf. Ik wilde dat het ophield en over was, dat ik al verder in de tijd was. Soms denk ik wel dat een andere man pas hem zal doen vergeten. Maar daar sta ik absoluut niet open voor...moet er niet aan denken.
Hoe is het met de rest?